[B.A.P] 'till the end : แวมไพร์ตัวร้ายกับคุณหมาป่าจอมหื่น [END]

ตอนที่ 7 : It's do or die

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 554
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    7 ต.ค. 61

***สัญญาก่อนว่าจะอ่านไรท์ทอล์คจนจบก่อนอ่านเนื้อหาค่ะ


เนื่องจากเป็นความหนักใจของไรท์มากค่ะ ในการเขียนคัทซีนของเรื่องนี้ เพราะไม่เหมือนเรื่องอื่นที่เขียนมา ซึ่งส่วนใหญ่ไรท์จะเคยเขียนแต่ในมุมมองของฝ่ายรุก ดังนั้นขออนุญาตอธิบายนิดนึงนะคะ เพื่อที่จะได้อ่านเรื่องนี้ต่อไปได้อย่างสบายใจ
1. บางคนอาจจะรับไม่ได้ที่ยงกุกเป็นอมนุษย์ซึ่งเป็นฝ่ายกระทำรุนแรงต่อฮิมชานที่มีลักษณะเป็นมนุษย์ >> แต่ขอให้ระลึกว่าในเรื่องนี้ฮิมชานก็เป็นอมนุษย์เหมือนกับยงกุกนะคะ จึงไม่แปลกที่ทั้งคู่จะสามารถรองรับความต้องการของกันและกันได้ 
2. ในฉากคัทซีนพยายามเขียนถึงความรู้สึกทั้งสองฝ่าย บางทีเลยเหมือนไม่ค่อยสมูทเท่าไหร่ ตรงนี้ต้องขออภัยด้วยจริงๆ ค่ะ
3. ขอให้ลืมภาพใสๆ ไปเลยค่ะ เพราะทั้งคู่ใช้ชีวิตมานับพันปี ดังนั้นจะหวังให้ใสๆ ในเรื่องอย่างว่าคงไม่ใช่เนอะ
4. ในเรื่องนี้ฮิมชานก็เป็นแมนๆ ได้ทั้งรุกและรับ แต่นางจะเป็นรับให้ยงกุก ดังนั้นคัทซีนจึงออกมาแบบนางก็รุกเร้ากระตุ้นยงกุกเหมือนกัน ไม่ได้รอให้ยงกุกมากระทำเพียงฝ่ายเดียว
5. อย่าลืมว่ายงกุกเป็นวูล์ฟค่ะ บางทีก็จะมีสัญชาตญาณลึกๆ ที่ควบคุมไม่ได้ อย่างเช่นเรื่องเซ็กส์ที่ในเรื่องจะพยายามบอกว่าบลัดยั่วยวนกว่าเผ่าพันธุ์อื่น ดังนั้นจึงไม่แปลกที่ยงกุกจะถูกกระตุ้นจนกลายร่าง
6. วูล์ฟสามารถเปลี่ยนสภาพร่างได้สามระดับค่ะ คือ ร่างกายปกติเหมือนมนุษย์สามัญชนทั่วไป, มนุษย์หมาป่าที่เป็นอมนุษย์ (มีรูปร่างใหญ่กว่ามนุษย์ปกติ มีขนปกคลุมร่างกายบางส่วนและมีผิวหนังที่หยาบ) และ หมาป่า
7. โดยร่างของยงกุกที่อยู่ในคัทซีนเป็นมนุษย์และอมนุษย์นะคะ >> ไม่ใช่หมาป่าเน้อ


หากรีดเดอร์ท่านใดไม่เอ็นจอยที่จะอ่านคัทซีนแบบนี้

สามารถอ่านแค่เนื้อหาที่อยู่ในเด็กดีได้โดยไม่เสียอรรถรสค่ะ

ขอบคุณมากค่ะ














เลิกสะกดจิตผมซะ... แล้วผมสัญญาว่า ...ผมจะเอาคุณ....จนคุณลืมผมไม่ลงเลยล่ะที่รัก"






เพียงแค่ได้ยินเสียงทุ้มต่ำท้าทาย ฮิมชานก็ยกยิ้มมุมปากอย่างพึงใจ เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าอีกคนจะกล้าออกปากสั่งเขาแบบนี้ 



หึ ...เป็นเพียงแค่มนุษย์ธรรมดาแค่ร่างกายกำยำนิดหน่อย ก็ริอาจหาญกล้าไม่กลัวตาย



ดี...



ท้าทายแบบนี้ ...



สำหรับ คิมฮิมชาน ...



ผู้ชายคนนี้ .. ช่าง....เร้าใจ...และน่าลิ้มลอง



อยากรู้นักว่า .... เลือดในกายที่ร้อนแรงแบบนี้ ... จะทำให้เขาร้อนได้มากแค่ไหน








ฮิมชานไม่อาจล่วงรู้ว่า ยงกุกเป็นวูล์ฟ



เขาเข้าใจว่าชายหนุ่มเป็นเพียงแค่สามัญชนหรือฮาล์ฟที่ไม่มีอำนาจใดๆ มาต่อกรกับบลัดอย่างเขาได้



แต่ฮิมชานหลงลืมไปว่า.... 








ไม่มีสามัญชนหรือฮาล์ฟคนไหน สามารถล่วงรู้ได้ว่าตนเองถูกสะกดจิต





ทันทีที่หลุดพ้นจากอำนาจการสะกดจิต ยงกุกก็พุ่งกายเข้าหาฮิมชานทันที ร่างกำยำโถมทับบดเบียดเรือนกายของฮิมชานอย่างรุนแรง จนแผ่นหลังบางกระแทกเข้ากับกำแพงริมทางเดินที่เต็มไปด้วยฝุ่นสกปรก



ยงกุกบดขยี้ริมฝีปากของตนเองลงบนริมฝีปากบางที่ดีแต่คอยพูดเย้าจนเขาหงุดหงิด ฮิมชานก็ไม่ยอมแพ้ขบกัดริมฝีปากล่างของยงกุกจนแตกเป็นแผล และเมื่อยงกุกสอดลิ้นหนาเข้าไปกวาดต้อนความหวานอันแสนเย็นฉ่ำ อีกคนก็เผยอริมฝีปากบางตอบรับอย่างยั่วยวน รสเลือดจางผสานน้ำสีใสในโพรงปากนั้นหวานฉ่ำจนทั้งคู่ไม่อาจแยกออกได้ว่าสิ่งใดหวานล้ำไปกว่ากัน



พวกเขารู้เพียงแค่ว่า



ยามที่คนหนึ่ง...รุกเร้าไม่ลดละ



อีกคนหนึ่ง...ก็หยอกเย้าตอบโต้



“ให้ตายเถอะ ... คุณนี่...มัน...”



“หืม...”



“น่าเอาเป็นบ้า”







--- Cut Scene ---






เพียงเสี้ยววินาทีที่อีกคนถอนกายออกไป อยู่ๆ ร่างกายของฮิมชานก็ลอยละล่องขึ้นเพราะถูกมนุษย์หมาป่าโอบอุ้มขึ้นไปวางลงบนดาดฟ้าอาคารสูง


 

ค่ำคืนที่เงียบสนิท สายลมพัดผ่านมาเพียงเบาบาง ไม่ได้เหน็บหนาวเหมือนเช่นเคย 


 

แสงจันทร์เสี้ยวส่องแสงสว่างทอดลงมาบนร่างกายเปลือยเปล่าที่ยังคงมีคราบเลือดจางบนผิวกายขาว


 

ร่างกายที่นอนหงายไปบนพื้นชันข้อศอกยกตัวขึ้นกึ่งนั่งกึ่งนอน ขาทั้งสองอ้าออกจากกันเล็กน้อย น้ำขาวขุ่นที่เอ่อล้นจากช่องทางด้านหลังไหลรินออกมานองบนพื้นปูน แผ่นอกขาวหอบสะท้อนขึ้นลงจนยอดอกสีสวยดูเด่นสะดุดตา


 

ภาพที่เห็นนั้นดูงดงามจนทำให้มนุษย์หมาป่าที่ยืนคร่อมอยู่แทบลืมหายใจ


 

ต่างก็จดจ้องมองดวงตาของกันและกันอย่างหลงใหล

 


ดวงตาสีแดงราวกับเปลวเพลิงประสานดวงตาสีทองฉายโชนเป็นประกายกล้าแกร่ง

 


บลัดไม่สามารถสะกดจิตวูล์ฟในร่างของมนุษย์หมาป่าได้

 


วูล์ฟก็ไม่สามารถฝากฝังบาดแผลไว้บนร่างกายของบลัดได้เช่นกัน

 

 

 

 

 



ทว่า...เพียงไม่นาน

 

 

ฮิมชานก็เผยอริมฝีปากยกยิ้มอย่างยั่วยวน ก่อนจะค่อยๆ แยกเรียวขาขาวที่ยกชันของตนให้กว้างออก 

 


ยงกุกในร่างของมนุษย์หมาป่าก็ตอบรับท่าทีอันเชื้อเชิญนั้น โดยการพุ่งกายเข้าไปหาร่างเปลือยเปล่าทันที

 

 







......................................

 




วันนี้มีบางอย่างแปลกไป



คนตัวเล็กบิดกายไปมาบนเตียงนอนหลังใหญ่ ทั้งที่ดวงตาเรียวยังปิดสนิท แต่มือบางก็กวาดควานหาไปบนผืนเตียงเย็นเฉียบรอบตัวตามความชิน ข้างกายแปลกไปเพราะไม่มีไออุ่นอันคุ้นเคย คิ้วเรียวขมวดมุ่นก่อนจะค่อยๆ ลืมตาขึ้น



เมื่อไม่เห็นใครที่เคยนอนอยู่ข้างกาย ยองแจก็รีบผุดกายลุกขึ้นนั่ง ร่างบอบบางเปลือยเปล่าที่พึ่งถูกห่มคลุมด้วยผ้าห่มผืนใหญ่ ก็ปรากฏแก่สายตาของใครอีกคนที่นั่งรออยู่ตรงมุมห้อง เมื่อผ้าห่มเลื่อนไหลลงมากองที่หน้าตัก



"แดฮยอน!"



คนที่พึ่งลืมตาตื่น เผยรอยยิ้มกว้างบนริมฝีปากอิ่ม อาการง่วงงุนที่มีหายเป็นปลิดทิ้ง เมื่อเห็นหมาป่าสัตว์เลี้ยงตัวแสบของเขาคาบดอกกุหลาบสีดำดอกใหญ่ไว้ในปาก 



แดฮยอนก้าวขาเดินเข้ามาหยุดยืนข้างๆ เตียงนอน ก่อนจะบรรจงคายดอกกุหลาบที่คาบไว้ลงบนตักของคนตัวเล็ก



"แดฮยอนให้ของขวัญวันเกิดแจเหรอ?"



"............"



เมื่อมองสบดวงตาสีเทาเข้มของแดฮยอน ยองแจก็มั่นใจในคำตอบที่เกิดขึ้นภายในใจของตนเองทันที ... แดฮยอนเอาใจเขาด้วยการหาของขวัญวันเกิดมาให้



"ขอบใจนะ"



ยองแจก้มลงแนบริมฝีปากอิ่มลงบนหน้าผากเหนือดวงตาสีเทาเข้มเพื่อเป็นรางวัลให้กับความเฉลียวฉลาดของเจ้าหมาตัวใหญ่ แดฮยอนรีบเบือนใบหน้าไปทางอื่นทันที 



ยองแจได้แต่คิดว่า ถ้าตอนนี้แดฮยอนเป็นมนุษย์ ใบหน้าคงแดงก่ำไปด้วยความเขินอาย 



"ทำไมแดฮยอน ไม่ขึ้นมานอนบนเตียงกับแจล่ะ"



เมื่อนึกขึ้นได้ คนตัวเล็กมุ่ยหน้าพลางต่อว่า โทษเพราะอีกฝ่ายไม่มาให้อิงแอบแนบไออุ่น ทำให้เขาต้องตื่นนอนเร็วกว่าปกติ



แต่ใครว่าแดฮยอนไม่อยากจะขึ้นไปกกกอดคนตัวเล็กที่เนื้อตัวแสนหอมยั่วยวนนั่นล่ะ เพียงแต่ร่างกายที่เลอะเทอะเปรอะเปื้อนสิ่งสกปรกทำให้เขาไม่อยากขึ้นไปทำให้เตียงที่คนตัวเล็กนอนอยู่สกปรก และที่สำคัญ เขากลัวว่าผิวกายบอบบางของยองแจจะระคายเคืองจากสิ่งสกปรกจนไม่สบายตัว



แดฮยอนจึงต้องอดทนนั่งรออยู่ตรงมุมห้องจนกว่าคนตัวเล็กจะลืมตาตื่น



หมาป่าตัวใหญ่จึงได้แต่พ่นลมหายใจออกมาเพื่อตอบคำถามของยองแจ ก่อนจะยกเท้าหน้าข้างขวาที่เปรอะเปื้อนโคลนสีน้ำตาลเข้มจนแข็งแห้งกรังให้คนตัวเล็กได้เห็น



เมื่อยองแจเห็นร่องรอยความสกปรกไปทั่วร่างกายของเจ้าหมาป่าตัวแสบ คิ้วเรียวจึงขมวดมุ่นด้วยความสงสัย ก่อนจะหยิบดอกกุหลาบบนตักขึ้นมาจ้องมองดูใกล้ๆ อีกครั้ง







กลีบดอกสีดำสนิทเนื้อเนียนราวกับผ้ากำมะหยี่ชั้นดี



ก้านดอกและใบเรียวสีเขียวใสแลดูอิ่มน้ำ



กลิ่นหอมบางเบากระจายไปในระยะไกล

 







ดวงตาเรียวสวยเบิกกว้างขึ้น เมื่อเขามั่นใจว่ากุหลาบสีดำสนิทดอกใหญ่นี้ คือ... กุหลาบสีนิล



คุณพ่อเคยเล่าให้ยองแจฟังว่ากุหลาบชนิดนี้จะเกิดขึ้นเองตรงหน้าผาในป่าลึก นานหลายปีถึงจะโผล่มาให้เห็นสักหนึ่งดอก


กุหลาบสีนิลเป็นดอกไม้พิเศษ เพราะแม้จะถูกพรากจากต้นก็ไม่มีวันร่วงโรยราวกับเวลานั้นหยุดนิ่ง แต่ถ้าจะทำเช่นนั้น คนเก็บจะต้องเก็บดอกกุหลาบนี้ในตอนที่เติบโตอย่างเต็มที่ไม่ขาดไม่เกิน มิเช่นนั้น กุหลาบสีนิลนี้ก็จะเหี่ยวเฉาไปไร้ราคาไม่ต่างจากดอกไม้อื่นทั่วไป



ยองแจรู้สึกตื่นเต้นอยู่ไม่น้อย เมื่อดอกไม้ที่ตนได้แต่เฝ้าใฝ่ฝันตั้งแต่เด็กว่าจะได้เห็นสักครั้งหนึ่งในชีวิตกำลังอยู่ในอุ้งมือ  เจ้าหมาป่าเจ้าเล่ห์ที่ตามปกติชอบทำตัวหื่นกามใส่เขาตลอดเวลา แต่วันนี้กลับสร้างความประทับใจให้กับเขาอยู่ไม่น้อย เมื่ออุตส่าห์ไปเสาะแสวงหาของขวัญล้ำค่ามามอบให้เป็นของขวัญกำนัล



"แจชอบมันมากเลย แจจะรักษามันไว้อย่างดี ขอบคุณนะแดฮยอน"



ดวงตาเรียวสวยเป็นประกายจ้องมองลึกลงในดวงตาสีเทาเข้ม ต่างฝ่ายต่างจ้องมองกันอยู่นานโดยปราศจากคำพูด



ยองแจไม่รู้ตัวว่าตนเองชอบมองดวงตาของแดฮยอนมากแค่ไหน ดวงตาสีเทาเข้มที่สื่อความหมายต่างๆ นั้น ทำให้ยองแจรู้สึกอุ่นใจอยู่เสมอ



ส่วนแดฮยอนก็กำลังพินิจใบหน้าหวานที่กำลังอิ่มเอมไปด้วยความสุข เมื่อได้รับของขวัญวันเกิดที่เขาไปเสาะแสวงหามาให้ด้วยความยากลำบาก เขาหลงใหลในทุกๆ อย่างของยองแจ



ยากลำบาก...แต่คุ้มค่า

 







กุหลาบสีนิล



งดงาม ...



นิจนิรันดร์ ....



เหมือนยองแจของแดฮยอน



เหมือนความรักของแดฮยอนที่มีให้ยองแจ

 

 







.....................................




เป็นอย่างไรกันบ้าง
รีดเดอร์ยังมีชีวิตกันอยู่ม้ายยย

เม้นท์ให้กำลังใจได้ที่ 
#แวมไพร์ตัวร้ายกับคุณหมาป่าจอมหื่น
@JustMariWriter


คัทซีนหาลิ้งค์ได้ที่ bio นะคะ
พาสเวิร์ด คือ บังชานที่พิมพ์เป็นภาษาอังกฤษค่ะ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

208 ความคิดเห็น

  1. #207 0941100037d (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 08:59
    หนูอ่านไม่ได้อ่าา พาสเวิร์ตคือ

    bangchan

    ใช่ไหมคะ
    #207
    1
    • #207-1 JustMariWriter(จากตอนที่ 7)
      30 เมษายน 2562 / 09:58
      ใช่ค่ะ แต่ต้องหาลิ้งที่เป็น แวมไพร์ตอนที่ 7 นะคะ เพราะถ้าเข้าไปตรงไบโอจะเป็น แวมไพร์ตอนที่ 22 ค่ะ (แต่ละตอนพาสเวิร์ดไม่เหมือนกันค่ะ) ^^ ถ้าไม่ได้ช่วยทักใน dm มาอีกทีนะคะ
      #207-1
  2. #125 greenmeat (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 18:29
    โอยยยยคู่พ่อแบบนัวร์แซ่บไม่หยุดดดดดด ยงกุกดิบมากแงงงงเบาหน่อย ส่วนคุณพ่อก็ยั่วละเกินนนน อ่านแล้วต้องกดออกกำหนดลมหายใจเข้าออกละกดเข้าไปใหม่ เขินนนน

    ส่วนคู่ลูกก็ดีงามมมม ซึ้งอะแงงง แบบความรักที่แดฮยอนมีให้ยองแจ โคตรน่ารักเลย TT อยากเห็นน้องแจตกหลุมรักแดฮยอนจนถอนตัวไม่ขึ้นแร้ววว

    ขอบคุณสำหรับตอนนี้นะคะ รักก
    #125
    1
    • #125-1 JustMariWriter(จากตอนที่ 7)
      6 พฤศจิกายน 2561 / 23:30
      คู่คุณพ่อร้อนแรงตลอด มองตาก็รู้ใจ 555
      #125-1
  3. #54 Chanzhino (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 กันยายน 2561 / 00:20
    ขอบริจาคทิชชู่ม้วนนึงค่ะ ซับเลือดกำเดา โห เผ๊ชไฟรุก
    #54
    1
    • #54-1 JustMariWriter(จากตอนที่ 7)
      14 กันยายน 2561 / 15:21
      อยากได้ทิชชู่อย่างหนามาทางนี้ค่ะ 555
      #54-1
  4. #48 bamboo5194 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 12:41
    เป็นคัทซีนที่ร้อนแรงมากกก แทบจะละลายตอนอ่าน
    #48
    1
    • #48-1 JustMariWriter(จากตอนที่ 7)
      8 กันยายน 2561 / 19:54
      ะหว่างวูล์ฟกับบลัดก็จะดิบเถื่อนนิดหน่อยค่ะ 55555
      #48-1
  5. #46 nonsenseman (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 07:29

    เช้า ๆ แบบนี้ยังอ่านคัทซีนไม่ได้ ท่าทางจะร้อนแรงมา ถถถถ ขอเม้นท์ให้ทั้ง ๆ ที่ยังไม่อ่านแล้วกันนะคะ


    ฮิมชานกับยงกุกดูจะหลงใหลกันและกันมากเลย แต่ในใจฮิมชานก็คงยังรักยองแจมากที่สุดเนอะ


    ยองแจกับแดฮยอนน่ารักมากค่า แดฮยอนดูรักยองแจมาก ๆ เลย รักลึกซึ้งหมดหัวใจ หวังว่าพวกเขาจะได้อยุ่ด้วยกันตลอดไปนะคะ TT

    #46
    1
    • #46-1 JustMariWriter(จากตอนที่ 7)
      7 กันยายน 2561 / 21:09
      เข้าไปอ่านเด่วนี้ 5555
      #46-1
  6. #45 nammint042 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 06:56
    เค้าdoกัน เราก็แอบดูเค้า เค้าไม่die แต่เรากำลังจะตาย เลือดหมดตัว แซ่บพริกสิบเม็ดเลย อ่านจบแล้วต้องขอตัวไปให้เลือดก่อนค่ะ 555
    #45
    1
    • #45-1 JustMariWriter(จากตอนที่ 7)
      7 กันยายน 2561 / 21:08
      ก่อนคนอ่านจะดาย คนเขียนก็ดายไปเรียบร้อยแล้วค่ะ ขอโดเนทเลือดมาให้ทางนี้ด้วยค่ะ 5555
      #45-1
  7. #44 Kurobuta (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 03:58

    ฮิมชานนนนนน นังตัวดีย์ ไงละจ๊ะสุขสมอารมณ์หมายสบายตัวกันไป ยั่วยวนพิวูล์ฟของเราจนอดทนไม่ไหวถึงกับต้องกลายร่างเลย ฉันคิดว่าเธอจะตกใจที่เห็นพี่วูล์ฟกลายร่างปล่าวเลยจ้า ยิ่งยั่วพี่เค้าหนักไปอีก สมกับที่รอคอยมั้ยหาคนที่เข้ากับเธอ เข้าอย่างลึกซึ้ง. แบบนี้พี่วูล์ฟยิ่งได้ใจ ลุ้นใจแทบขาดกลัวจบเห่กลางทาง กลัวน้องชานเจ็บบบบบบ กลัวน้องชานตกใจ ที่ไหนได้ อ้าขาให้เค้าอีกเฉยโอ๊ยถูกใจอิแม่ น้องชานแรดได้ใจ55555 ใช้ภาษาดีค่ะ ไม่อ้อมค้อมเห็นภาพทุกอย่างเหมาะสมกับสิ่งที่ควรจะเป็น คู่พ่อผ่านไปแล้ว รอคู่คุณลูก จะแซบเหมือนคนพ่อมั้ย ปล. รวมเล่มด้วยนะได้โปรด สู้ๆนะคะ

    #44
    1
    • #44-1 JustMariWriter(จากตอนที่ 7)
      7 กันยายน 2561 / 21:07
      ขอบคุณมากค่า เกียมหยอดตังใส่ปุกหมูได้เลยค่ะ 5555
      #44-1
  8. #43 YouAndMe1994 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 00:28
    ร้อนแรงงงงง อ่านแล้วจะสลบไปเลย กรี๊ดดดดดดด รุนแรงและเร้าร้อนน้ำเดือดแค่100องศาเซล ยังไม่พอ สมกับที่รอคอยยยยยย
    #43
    1
    • #43-1 JustMariWriter(จากตอนที่ 7)
      7 กันยายน 2561 / 21:06
      ฮาโหล ฟื้นคืนชีพหรือยังคะ 55555
      #43-1
  9. #42 KYS_PCY (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 กันยายน 2561 / 23:28
    มาต่อไวๆนะคะฮืออออ
    #42
    1
    • #42-1 JustMariWriter(จากตอนที่ 7)
      6 กันยายน 2561 / 23:19
      มาต่อแล้วฮับ
      #42-1
  10. #41 kyomin (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 กันยายน 2561 / 21:39
    โอ๊ยยยยยยย มายั่วให้อยากแล้วก็จากไปปปป มาต่อไวๆน้าาาา
    #41
    1
    • #41-1 JustMariWriter(จากตอนที่ 7)
      6 กันยายน 2561 / 23:19
      กลับมายั่วต่อ 555
      #41-1