[B.A.P] 'till the end : แวมไพร์ตัวร้ายกับคุณหมาป่าจอมหื่น [END]

ตอนที่ 38 : Special part 2 (มีเฉพาะในเล่ม)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 101
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    28 เม.ย. 62



แดฮยอนถอนหายใจอย่างโล่งอก เมื่อคิดว่าในที่สุดเขาก็จะได้อยู่กับยองแจตามลำพังเสียที หลังจากที่คุณฮิมชานและคุณยงกุกออกเดินทางเพื่อไปฮันนีมูนที่ต่างเมือง แถมวันนี้พี่อึนบียังถูกบังคับให้ออกไปธุระกับคุณซองวอนอย่างเสียไม่ได้



วันนี้จึงเป็นวันแรกที่เขาจะต้องทำหน้าที่ดูแลยองแจเพียงลำพัง ตามคำสัญญาที่ให้ไว้กับบิดาของยองแจ



แต่เพียงแค่คิดถึงเรือนร่างอันหอมหวาน ก็พาลพาให้อารมณ์พุ่งพล่านขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ เขาจะดูแลยองแจให้ดี... ให้อยู่บนเตียงตลอดเวลา



แดฮยอนกัดเขี้ยวเคี้ยวฟันอย่างมันเขี้ยว



"แด..."



"ครับ"



สติของเขากลับมาอีกครั้งเมื่อได้ยินเสียงแว่วหวานเรียกหา



"ลืมอะไรไปหรือเปล่า"



"หืม?"



"แดต้องช่วยแจเลือกเสื้อผ้าคอลเลคชั่นใหม่"



"อ๋อ ครับคุณฮิมชานบอกไว้แล้วครับ"



"ถ้าอย่างนั้น แดรออยู่นี่นะ เดี๋ยวแจจะไปลองใส่มาให้ดู"



เมื่อคล้อยหลังคนรักเดินออกไปจากห้องทำงาน แดฮยอนก็เอนกายพิงพนักเก้าอี้ทำงานตัวใหญ่ เขาก้มลงมองสมุดบันทึกเบื้องหน้า แล้วนึกไปว่าจะเริ่มต้นเขียนไดอารี่ตามที่ได้รับการแนะนำจากคุณยงกุกอย่างไรดี



คุณยงกุกบอกว่าชีวิตของวูล์ฟนั้นยืนยาวนัก ดังนั้นจึงควรเก็บบันทึกความทรงจำบางอย่างลงในสมุด เพื่อคอยย้ำเตือนเรื่องราวที่ผ่านเข้ามาในชีวิต



คุณยงกุกเองมีไดอารี่มากมายกว่าพันเล่ม บ่งบอกให้เห็นว่าชีวิตของหัวหน้าผู้พิทักษ์มีเรื่องราวที่ควรค่าแก่ความทรงจำมากมายขนาดไหน



ในขณะที่คุณฮิมชานเองก็เช่นกัน แต่คุณฮิมชานเลือกบันทึกความทรงจำเป็นภาพถ่าย แดฮยอนเคยเห็นรูปถ่ายมากมายที่ถูกเก็บไว้ในอัลบั้มร้อยเรียงเป็นเรื่องราวอยู่ในห้องสมุดขนาดใหญ่ของคฤหาสน์หลังเก่า น่าเสียดายที่บางส่วนถูกทำลายไปในเปลวเพลิงเมื่อสองปีก่อน



แดฮยอนเริ่มต้นเปิดสมุดบันทึกหน้าแรก เขาเคาะปากกาพลางนึกคิดอยู่ชั่วครู่ก่อนจะจรดปลายปากกาลงไป ขีดๆ เขียนๆ ได้ไม่นาน บานประตูห้องทำงานก็ถูกเคาะแล้วเปิดออก



บลัดร่างเล็กเดินกลับเข้ามาด้วยชุดสูทสีดำลายทาง มันจะดูเป็นทางการมากกว่านี้ ถ้ายองแจไม่ใส่เสื้อยืดสีดำคอลึกไว้ข้างใน ผิวที่ขาวกระจ่างราวกับหิมะตัดกับสีดำสนิทของเนื้อผ้า ชวนให้น่ามองจนแดฮยอนไม่อาจละสายตา



แด….”



ห๊ะ!….ครับ



ชุดนี้...โอเคไหม



แดฮยอนกลืนน้ำลายลงคอ เมื่อพยายามเรียกสติของตนเองกลับมาจากความขาวตรงลำคอและเนินอกของคนที่ยืนตรงหน้า



ตัวนี้เอิ่มใหญ่ไป



แต่ตอนนี้สังคมของสามัญชนกำลังฮิตเสื้อสูทตัวใหญ่ๆ แบบนี้นะ



แต่แดว่า…”



ไม่เอาละ...แดคงช่วยแจเลือกไม่ได้แน่แจว่า...แจเก็บไว้ทุกชุดดีกว่า”



ยองแจถอนหายใจออกมา เมื่อคิดว่าคนรักคงไม่มีเซ้นส์ในเรื่องแฟชั่น ครั้นจะรอให้คุณพ่อมาช่วยดูก็คงจะช้าเกินไป เพราะกว่าคุณพ่อกับคุณลุงยงกุกจะกลับมาก็ต้นเดือนหน้า และยังไงเขาก็ชอบทุกชุดอยู่แล้ว



ถึงคุณพ่อจะบ่นนิดหน่อยเรื่องที่เขาซื้อเสื้อผ้าเยอะเกินความจำเป็น แต่ก็คงไม่เป็นไรหรอก ...ก็คุณลุงยงกุกน่ะ รวยจะตายแถมยังใจดีมากๆ ด้วย



“แดมีกล้องโพราลอยด์อยู่นี่นา ช่วยถ่ายรูปแจให้หน่อย แจจะเอาไปติดไว้ที่ข้างตู้เสื้อผ้าว่ามีชุดไหนอยู่ในตู้บ้าง



เมื่อนึกถึงตู้เสื้อผ้าบานใหญ่จำนวนสิบสองตู้ในห้องแต่งตัวที่เปิดทะลุจากห้องนอนของตัวเองเข้าไปได้ ยองแจก็คิดว่าคงจะดีถ้าจะเริ่มติดรูปเสื้อผ้าไว้ข้างบานประตู เพราะจะได้ไม่ต้องเสียเวลาหาเสื้อผ้าที่เบียดกันแน่นเอี๊ยดอยู่ภายใน



ครับ



ได้ทุกอย่างตามที่บัญชาเลยครับทูนหัว



แดฮยอนหรือจะกล้าขัดใจ เขาทำได้แต่กุลีกุจอรีบเปิดลิ้นชักโต๊ะทำงานหากล้องโพราลอยด์ที่พึ่งได้รับมาเป็นของขวัญวันเกิดจากฮิมชาน  ก่อนจะลุกเดินตามบลัดร่างเล็กออกไปนอกห้อง



สายตาคมกวาดไปทั่วโถงทางเดินบนชั้นสามที่เชื่อมต่อกับลานกว้างที่เป็นระเบียงยื่นออกไปด้านนอก ถึงแม้ที่นี่จะไม่มีสวนกุหลาบที่ยองแจโปรดปราน แต่วิวทิวทัศน์ของป่าสนสีเขียวตัดกับทุ่งดอกทิวลิปสีส้มจัดสุดลูกหูลูกตาก็งดงามไม่แพ้กัน



คฤหาสน์หลังนี้เป็นคฤหาสน์หลังใหม่ที่คุณยงกุกยกให้เป็นของขวัญแก่คุณฮิมชาน ซึ่งรูปแบบและขนาดของอาคารไม่ได้ด้อยไปกว่าที่เดิม ตอนแรกที่ย้ายมาทั้งแดฮยอนกับยองแจค่อนข้างตกใจ เพราะไม่คิดว่าคุณยงกุกจะร่ำรวยมากพอจะซื้อที่ดินแปลงใหญ่ในเมืองที่ได้ชื่อว่าสวยที่สุดแห่งหนึ่งบนโลกใบนี้ได้



ส่วนคุณฮิมชานก็ไม่ได้แสดงท่าทีอะไรออกมาเป็นพิเศษ ใบหน้างดงามที่แสนจะเยือกเย็นก็ยังคงนิ่งเฉยเช่นเดิม



แต่แดฮยอนกับยองแจรู้ว่า คุณฮิมชานถูกใจมากแค่ไหน ไม่ใช่เพียงแค่ถูกใจในสิ่งที่ได้รับ แต่คุณฮิมชานยังถูกใจคนให้เสียด้วย เพราะหลังจากนั้นเพียงไม่นาน ทั้งคู่ก็ประกาศจัดงานพิธีวิวาห์อย่างเป็นทางการขึ้น สร้างความตื่นเต้นยินดีให้กับเขาและยองแจไม่ใช่น้อย



แดฮยอนก้าวขายาวเดินตามยองแจที่เดินนำไปทางระเบียง บลัดร่างเล็กแวะนั่งลงบนโซฟาที่วางไว้ข้างประตูไม้ตรงระเบียง ก่อนจะกวักมือเรียกเขาให้เข้าไปหา



ถ่ายรูปให้แจหน่อย ตรงนี้



ทาสผู้จงรักภักดีเช่นแดฮยอนทำได้เพียงแค่ยกกล้องขึ้นถ่ายตามคำสั่งของคนรักโดยไม่อิดออด เขามองยองแจบิดกายตั้งท่าให้ถ่ายรูปออกมาราวกับมืออาชีพ



ความงดงามของบลัดสะท้อนออกมาให้เห็นทุกท่วงท่า โดยเฉพาะยองแจ..ยิ่งเติบโต...ก็ยิ่งงดงาม



เสร็จแล้วครับ



เดี๋ยวแดรออยู่ตรงนี้ก่อน แจจะไปเปลี่ยนชุดมาใหม่



คงเป็นเพราะระเบียงห้องตรงนี้เป็นส่วนที่เปิดรับอากาศจากภายนอกให้เข้ามาได้ เมื่อไม่ได้ติดตั้งเครื่องปรับอากาศ บลัดอย่างยองแจที่ชื่นชอบอากาศหนาวย่อมรู้สึกไม่ค่อยสบายตัวเท่าไหร่นัก จึงขยับกายถอดเสื้อสูทตัวนอกออก ให้คงเหลือแต่เสื้อยืดคอกลมสีดำตัวในเพราะอากาศที่ร้อนอบอ้าว ใบหน้าหวานมีเหงื่อซึมเล็กน้อย และเมื่อเห็นแดฮยอนยกกล้องขึ้นเตรียมถ่าย ยองแจก็ยู่ปากยื่นหน้าเข้าไปใกล้เลนส์กล้องทันที



งือออ….แดถ่ายอะไรน่ะเดี๋ยวรูปแจออกมาน่าเกลียด



ไม่หรอกน่า หนูน่ารักตลอดเวลาล่ะครับ….เข้าไปเปลี่ยนชุดใหม่เถอะครับ จะได้ไม่ร้อน



เมื่อลั่นชัตเตอร์ถ่ายรูปน่ารักของยองแจที่กำลังยู่ปากยื่นเข้ามาใกล้กล้องได้แล้ว แดฮยอนก็ออกปากไล่ให้ยองแจรีบเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้า



ยองแจเหมาะกับความสดใสภายใต้แสงแดดเจิดจ้า รูปภาพที่ถ่ายออกมาในวันนี้เลยงดงามสดใส แดฮยอนอมยิ้มเมื่อเห็นคนรักเริงร่าภายใต้แสงของพระอาทิตย์ได้อย่างมีความสุข



ความสุขของยองแจที่เขายินดีแลกกับเลือดของตนเองที่ให้ยองแจได้ดื่มกินทุกค่ำคืน



เสื้อผ้ามากมายหลายชุดที่ยองแจเปลี่ยนไปมาเพื่อให้แดฮยอนช่วยถ่ายรูป แดฮยอนก็ทำตัวเป็นตากล้องที่ดีไม่มีบ่นว่าให้ระคายหู



เพียงแต่ว่า...ไม่ว่ายองแจจะเพียรขอดูรูปที่ถ่ายออกมาหลายต่อหลายครั้ง แดฮยอนก็บ่ายเบี่ยงไม่ยอมให้ยองแจได้ดูแม้แต่รูปเดียว เอาแต่บอกว่าให้รีบเปลี่ยนเสื้อผ้า รีบถ่ายรูป จะได้เข้าไปอยู่ในห้องที่เปิดเครื่องปรับอากาศไว้จนเย็นฉ่ำ



ก็แค่ข้ออ้าง



แดฮยอนพลาดพลาดที่เผลอไปซูมเลนส์กล้องจนจับภาพเรือนร่างที่งดงามของยองแจ เขาหายใจเริ่มไม่ทั่วท้อง วูล์ฟหนุ่มจึงสนองความต้องการของตนเอง โดยการลั่นชัตเตอร์เก็บภาพเต็มตัวแบบธรรมดาหนึ่งใบ และเก็บภาพที่โฟกัสร่างกายที่ยั่วยวนของยองแจในแบบที่คนถูกถ่ายไม่รู้ตัวอีกหนึ่งใบ



แค่เผยอปากเล็กน้อย ก็ทำเอาเขาแทบคลั่ง



แค่บิดกายเอี้ยวตัวเล็กน้อย ก็ทำเอาเขาหายใจไม่เป็นปกติ



ดวงตาหวานที่จ้องมอง ก็แสนจะยั่วยวนปลุกเร้า



จนเสื้อผ้าชุดสุดท้ายที่ยองแจสวมใส่ก็แทบจะทำให้เขากลายร่างเป็นหมาป่าแล้วกระโจนเข้าขย้ำลูกแกะตัวน้อยๆ อย่างยองแจ ….ชุดสูทสีแดงสดที่ใส่สวมทับเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวบาง



แดฮยอนกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็น เขาพยายามข่มกลั้นความคิดหื่นที่มีในหัวสมองออกไป



ขึ้นไปนั่งข้างบนนั้นไหมครับ แดว่าสีเหลืองของมุมระเบียงชั้นลอยจะตัดกับสีแดงของชุดที่แจใส่



อืมก็ได้



เมื่อมองหาทำเลรอบตัว แดฮยอนก็ชี้ไปยังชั้นลอยของระเบียงที่เล่นระดับลดหลั่นทาสีสันสดใส และถึงไม่มีระเบียงกั้นแต่ก็ไม่ได้สูงจนจะเป็นอันตรายต่อคนรักของเขา



ยองแจนั่งลงกับพื้นพลางห้อยขาลงมา แดฮยอนที่ยืนอยู่ตรงชั้นล่างก็เงยหน้าขึ้นเพื่อเตรียมลั่นชัตเตอร์กล้องที่อยู่ในมือทันที



แต่เพียงแค่ได้มองเห็นยองแจผ่านเลนส์กล้อง



ให้ตายเถอะ..ยองแจ



ดวงตาสีน้ำตาลที่ทอดมองลงมาก็คล้ายกับกำลังสะกดให้คนที่จ้องมองตกเป็นทาสอย่างไม่มีข้อโต้แย้ง



ริมฝีปากแดงฉ่ำเผยอขึ้นยั่วยวน สองขาที่ห้อยตกลงมาก็อ้าออกกว้างราวกับกำลังเชื้อเชิญให้คิดร้าย



เสื้อสูทสีแดงสดปลดลงจนมาติดอยู่ตรงข้อศอกข้างหนึ่ง เผยให้เห็นเสื้อเชิ้ตสีขาวเนื้อบางที่มองผ่านแสงจ้าของดวงอาทิตย์ก็ทำให้เห็นจุดเด่นสีจางบนเรือนร่างบอบบางได้อย่างชัดเจน



แดฮยอนขบฟันกรามแน่น ความต้องการเริ่มพุ่งพล่านขึ้นจนไม่อาจห้ามใจ หัวสมองคิดร้ายค้นหาทางหลอกล่อบลัดร่างเล็กให้สมยอม







เริงรักอย่างหนักหน่วง...ให้สาสมกับความกระหายอยาก







.................................................






แหะๆ มาสปอยถึงความหื่นของอิพี่แดฮยอนซึ่งจะมีจนจบเฉพาะในเล่มนะคะ

แวะมาบอกถึงความคืบหน้าของการรวมเล่ม หลังจากที่ไรท์หายหน้าไปพักนึง

ตอนนี้เนื้อเรื่องทั้งหมดสมบูรณ์เรียบร้อยแล้วค่ะ

โดยสรุปดังนี้

จำนวนหน้า 550++

เนื้อหารวม intro จำนวน 33 ตอน + Special 3 ตอน

ซึ่งหนังสือจะได้รับไม่เกินกลางเดือน พ.ค. นะคะ

ส่วนท่านใดที่นัดรับก็จะนัดช่วงวันที่ 15-18 พ.ค. โดยประมาณค่ะ

หากมีข้อสงสัยประการใดสามารถ DM มาสอบถามได้นะคะ

สุดท้ายนี้ขอขอบพระคุณทุกท่านที่อยู่ให้กำลังใจกันมาจนจบเรื่องค่ะ



ขอบคุณมากค่ะ


@JustMariWriter

#แวมไพร์ตัวร้ายกับคุณหมาป่าจอมหื่น




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

208 ความคิดเห็น

  1. #206 Kurobuta (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 00:13

    เริงรักอย่างหนักหน่วง อิพี่แดฮยอนนนนนนนนนนน จะอยากรังแกน้องอยู่ตลอดเวลาแบบนี้ไม่ได้นะ หึ!!!! ทางนี้จิตายก่อนแล่วววววว เมื่อไหร่จิกลางเดือนนนนนนน

    #206
    1
    • #206-1 JustMariWriter(จากตอนที่ 38)
      30 เมษายน 2562 / 09:58
      ใกล้คลอดแล้วค่าาาา >>> หมายถึงหนังสือเด้อออ
      #206-1