[B.A.P] 'till the end : แวมไพร์ตัวร้ายกับคุณหมาป่าจอมหื่น [END]

ตอนที่ 22 : Crazy about you

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 404
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    5 ธ.ค. 61




ยังไม่ทันก้าวไปถึงหน้าห้องนอนของยองแจ แดฮยอนก็รู้สึกถึงความผิดปกติกของบรรยากาศโดยรอบ หัวใจของเขากำลังเต้นอย่างรุนแรง ร่างกายเหมือนถูกเร่งเร้าด้วยกรุ่นกลิ่นไอแห่งความเย้ายวน กลิ่นหอมหวานล่องลอยชวนเสน่หา



เด็กหนุ่มกลืนน้ำลายลงอย่างฝืดคอ มือที่ถือแก้วใสที่บรรจุของเหลวสีแดงข้นหนืดสั่นเล็กน้อย สองเท้าเปล่าก้าวตรงไปยังประตูห้องนอนอย่างช้าๆ







เพราะมิใช่ครั้งแรกที่เจอเหตุการณ์เช่นนี้



แดฮยอนจึงรู้ว่า ... เกิดอะไรขึ้นหลังประตูบานนั้น



หัวใจของเขาก็ยิ่งเต้นอย่างหนักหน่วง



ร่างกายกำยำที่ย่างเข้าสู่วัยหนุ่มของเผ่าพันธุ์วูล์ฟก็กำลังตอบสนองต่อการปลุกเร้า









มือหนาค่อยๆ ผลักบานประตูไม้บานใหญ่ที่ทั้งหนาและหนักเข้าไปยังห้องนอนของคนรัก แม้ภายในห้องที่คุ้นเคยจะไร้ซึ่งแสงไฟ แต่แสงจากดวงจันทร์ที่ส่องสว่างลอดประตูกระจกบานใหญ่ตรงระเบียงก็ฉายทอดเข้ามาจนถึงเตียงนอนหลังใหญ่ที่ตั้งอยู่กลางห้อง



สายตาคมแลเห็นร่างบอบบางของยองแจนั่งอยู่กลางเตียง ดวงตาสีแดงฉายเรืองรองในที่มืด กลิ่นหอมหวานราวกับผลไม้สดชุ่มฉ่ำลอยอวลที่แดฮยอนเผลอสูดดมเข้าไปจนเต็มปอด



ความหอมหวานชวนให้มัวเมา ...ลุ่มหลง



เสื้อนอนสีขาวถูกปลดกระดุมลงต่ำจนเผยให้เห็นช่วงอกขาวเนียน เรียวขาที่เจ้าของนั่งทับพับไปทางด้านหลังจนชายเสื้อนอนตัวยาวถลกปิดบังสะโพกหมิ่นเหม่ จนแลเห็นเรียวขาขาว



“ยองแจ....”



แขนเรียวขาวถูกยกขึ้นอ้ากว้างราวกับกำลังรอคอยอ้อมกอดจากแดฮยอนที่ยืนอยู่หน้าประตูห้อง



แต่เมื่อเห็นคนรักยืนนิ่งค้างไม่ขยับกาย ริมฝีปากอิ่มสีแดงสดก็เผยรอยยิ้มหวานประดับขึ้นบนใบหน้างดงามที่กำลังเอียงคอมองอย่างน่ารัก



“ไม่อยากกอดน้องแจ...แล้วเหรอฮะ”





กรอดดด!

 


พังทลาย


ความเยือกเย็นของแดฮยอน พังทลายลงจนสิ้น

 




วูล์ฟที่พึ่งเกิดมาได้เพียงไม่กี่ปี จะต้านทานอะไรได้กับมนต์เสน่ห์อันรุนแรงของบลัดวัยเจริญพันธุ์



ร่างกายกำยำราวกับถูกกระตุ้นไล้ไปด้วยอำนาจราคะที่ไม่อาจมองเห็น กลิ่นอายหอมหวานอบอวลคละคลุ้งจากเรือนกายขาวที่นั่งอยู่กลางเตียงก็ชักชวนยวนใจให้เกิดความกำหนัด



เพียงแค่วางแก้วบรรจุเครื่องดื่มสีแดงเข้มไว้บนโต๊ะข้างประตูห้อง แดฮยอนก็พุ่งทะยานกายที่แปรเปลี่ยนเป็นร่างของหมาป่ากระโจนก้าวขึ้นเตียงนอนทันใด กางเกงนอนฉีกขาดยามร่างกายขยายใหญ่ปกคลุมไปด้วยขนหนานุ่มสีดำ



น้ำหนักกายก้าวยวบลงบนที่นอนจนเป็นหลุมลึก ดวงตาสีทองจ้องมองละไล้ร่างกายขาวด้วยความลุ่มหลง สี่ขาย่างก้าวเข้าหากายเล็กที่กำลังทอดสายตาส่งมาอย่างออดอ้อน หมาป่าร่างใหญ่คำรามลึกในลำคอ พุ่งกายไปดุนดันปลายจมูกเปียกชื้นไปกับลำคอขาว สูดดมกลิ่นผลไม้สดฉ่ำหอมหวานลอยอบอวล



เพียงแค่รับการสัมผัสเล็กน้อย ริมฝีปากอิ่มก็เผยอคราง ร่างกายเล็กถูกทาบทับบดเบียดด้วยร่างกายใหญ่ที่ปกคลุมไปด้วยขนหนานุ่มอันรุ่มร้อนดั่งเปลวไฟ สองมือเล็กไขว่คว้าโอบกอดร่างของหมาป่าตัวใหญ่ไว้หาได้รังเกียจ กลับยิ่งเบียดกายเย็นแนบชิดเสน่หา ขาเรียวเกี่ยวกระหวัดรอบต้นขากำยำ ส่งสะโพกแอ่นยกบดเบียดเร่งเร้า



ร่างหมาป่าก็ใช่ว่าจะต้านทานเสน่ห์ของยองแจได้



และแม้จะอยู่ในร่างหมาป่า ก็ใช่ว่ากลางร่างกายจะไร้ความรู้สึก



เมื่อความต้องการเกินยับยั้ง ลิ้นสากก็ลากเลียไล้ไปทั่วลำคอขาว เลื่อนไล้ลงต่ำ จนเสื้อนอนตัวเบาบางเปียกชื้นน้ำลายสีใสแนบติดตัว ยอดอกสีชมพูแข็งเด่นเป็นตุ่มไตชวนให้อีกคนที่จ้องมองภาพยวนใจให้ลุ่มหลง



แดฮยอนอดไม่ได้ที่จะลากคมเขี้ยวขูดผ่านผิวกายขาวที่โผล่พ้นสาบเสื้อนอน แต่แทนที่คนถูกกระทำจะรู้สึกเจ็บปวด กลับแอ่นกายรับคมเขี้ยวนั้นด้วยความเต็มใจ



ขาเรียวสวยบิดเร่าไปมา มือเล็กจิกแน่นบนผืนเตียงจนผ้าปูที่นอนสีขาวผืนบางฉีกขาดติดปลายเล็บ ความเสียวซ่านพากันวิ่งวนไปทั่วช่องท้อง



ดวงตาสีแดงฉ่ำปรือปรอยเชื้อเชิญยามดวงตาสีทองฉายโชนสบมอง



หลงใหลมัวเมา



ลุ่มหลงรุนแรง



ร้อนแรงเสน่หา

 







แม้ความลุ่มหลงจะฉาดฉาย แต่แววของความรักก็ยังเปล่งประกายในดวงตาของทั้งคู่



"รัก...."



เสียงทุ้มต่ำกระซิบข้างใบหูของคนตัวเล็ก ถึงพันธะสัญญาจะผูกพัน แต่แดฮยอนก็ต้องการเอื้อนเอ่ยคำหวานให้ยองแจได้ยินจากปาก เขาจึงคืนร่างกลายกลับสู่สภาพสามัญชน



แดฮยอนจับคนตัวเล็กให้ลุกขึ้นนั่งคร่อมบนตัก  ร่างกำยำเอนหลังพิงหัวเตียงนอน ดวงตาสีทองจ้องมองลึกล้ำ ริมฝีปากหนาจูบซับหลังมือขาวก่อนนำมาแนบวางไว้บนอกแกร่งให้สัมผัสแรงเต้นของหัวใจ



“รัก....แดฮยอนรักยองแจ...จนหมดทั้งใจที่มี”



ใบหน้าหวานขึ้นสีแดงเรื่อ หัวใจของยองแจพองโตทุกครั้งที่ได้ยินคำว่ารักจากแดฮยอน ร่างเล็กโถมกายแนบชิด ริมฝีปากอิ่มกระซิบแผ่วเอื้อนเอ่ยคลอเคลียริมฝีปากร้อนด้วยวาจาไม่ต่างกัน



“ยองแจก็รัก...และเป็นของแดฮยอน...เพียงคนเดียว...ตลอดไป”



สิ้นคำเอ่ยว่ารักจากยองแจ แดฮยอนก็ประคองใบหน้าหวานเข้าบดเบียดริมฝีปากร้อนเกี่ยวกระหวัดแลกน้ำสีใส เขาฉกชิงความหวานฉ่ำจากคนบนตักจนแทบขาดห้วงหายใจ  ริมฝีปากร้อนละออกเพื่อจับดึงทึ้งเสื้อนอนตัวยาวที่แสนจะเกะกะให้หลุดพ้นกายขาว



ความอดทนใดเล่า...จะสามารถขวางกั้นโชคชะตาที่ผูกพันทั้งคู่ให้เป็นของกันและกัน






..........CUT SCENE.......






แดฮยอนดึงกายของยองแจมากอดแนบแน่น ความรัก ความหวงแหนไหลบ่าเข้าครอบงำ เส้นใยสีทองเป็นประกายเข้มหมุนวนรัดกายของทั้งคู่ก่อนจะจางหาย เขาประทับรอยจูบแผ่วเบาบนเปลือกตาบางของคนในอ้อมกอดที่ดูท่าจะสิ้นฤทธิ์ไปแล้ว ริมฝีปากหนาหยัดยิ้มอย่างเอ็นดู



“รักนะครับ หนูน้อยของพี่แดฮยอน”



เป็นเพราะเผ่าพันธุ์วูล์ฟเติบโตรวดเร็วกว่าบลัดถึงห้าเท่า ดังนั้นจึงไม่แปลกที่แดฮยอนจะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ก่อนยองแจ เขานึกสาบานกับตนเองไว้ในใจว่า จะรักและดูแลยองแจที่เป็นคู่ชีวิตให้ดีที่สุด



เพียงไม่นานเด็กหนุ่มก็หลับใหลเข้าสู่ห้วงนิทราตามคนในอ้อมกอดไป







โดยไม่รู้ว่า...



บรรยากาศแห่งความรักที่ตลบอบอวลไปทั่วห้อง ยิ่งเป็นกลิ่นกายหอมหวานรัญจวนของบลัดวัยเจริญพันธุ์ก็ยิ่งส่งกลิ่นรุนแรงไปไกลเกินจะควบคุม

 








โดยไม่รู้ว่า ...



ตอนนี้มีรถตู้สีดำไร้ป้ายทะเบียนจอดสุ่มรออยู่ไม่ไกลจากคฤหาสน์ของไดมอนด์บลัดนับสิบคัน

 

 

 




..........................................

 




หลังจากที่ถูกคลุมศีรษะด้วยผ้าสีดำมานาน จงออบก็ถูกนำตัวมาขังไว้ในห้องทำงานแคบๆ นี้มานานหลายชั่วโมง ระหว่างเดินทางมา เขาถูกคนร้ายฉีดสารบางอย่างเข้าร่างกาย ซึ่งจงออบมั่นใจว่ามันคือสารเคมีบางอย่างที่ทำให้อำนาจมนตราของพ่อมดอย่างเขาลดน้อยลงในชั่วระยะเวลาหนึ่ง



ภายในห้องทำงานเก่าๆ แห่งนี้มีชั้นหนังสือโบราณวางประดับอยู่หลายสิบเล่ม จงออบฆ่าเวลาการถูกจับขังไว้ในห้องนี้ด้วยการหยิบมันมาอ่านหลังจากพยายามรื้อค้นข้าวของทุกอย่างดูจนแน่ใจว่าไม่มีอะไรที่จะนำพาให้เขาหลุดพ้นออกไปจากห้องนี้ โดยไม่ผ่านคนร้ายร่างยักษ์ที่ยืนเฝ้าอยู่หน้าห้องหลายคน



ดวงตาเรียวเล็กเบิกกว้างเมื่อหันไปเห็นชายวัยกลางคน รูปร่างสูงเปิดประตูก้าวเข้ามานั่งลงบนเก้าอี้ตรงหน้า



“ดัลชู!



อีกฝ่ายได้แต่แสยะยิ้มกว้างตอบกลับมาเมื่อเห็นทีท่าประหลาดใจจากวิซซ์หนุ่มตัวเล็ก ใบหน้าคุ้นเคยในยามเด็กแปรเปลี่ยนเป็นงดงามชวนให้หัวใจของเขาสั่นไหว



“นี่ฝีมือนายอย่างนั้นหรือ”






“หึ... ไม่ได้เจอหน้ากันตั้งหลายปี ทักทายพี่ชายคนนี้ดีๆ หน่อยสิ...จงออบ”







........................................



มาล้าววววว ฉากที่รอคอยยยยย พี่แดได้กินน้องแจแล้ว ฮือออ กว่าจะเข็นคัทซีนนี้ออกมาได้ ไรท์เครียดมากๆ เลย เพราะมันไม่ได้ดุดันอะไรมากจากเงื่อนไขหลายๆ อย่าง



คัทซีนวางไว้ให้ที่เดิมค่ะ พาสเวิร์ดคือปีคศ.เกิดของแดแจค่ะ



ขออธิบายหมายเหตุเพิ่มเติมนิดนึงนะคะ 



1. แดฮยอนไม่ได้กลายเป็นมนุษย์หมาป่า เพราะยังโตไม่เต็มวัยค่ะ ตอนฉากคัทซีนจึงไม่ได้มีการแปลงร่างเหมือนคุณลุงยงกุกนะคะ ขอเก็บฉากแปลงร่างไว้เป็นฉากสำคัญทีหลังค่ะ



2. ยองแจก็ยั่วยวนตามสายเลือดค่ะ แต่ก็คงจะสู้บลัดคนพ่อไม่ได้ 



3. ยองแจเริ่มรู้จักการควบคุมความหิวกระหายเลือดตามสัญชาตญาณได้บ้างแล้ว และเพราะกลัวว่าจะเผลอทำร้ายคนรักด้วย จึงออกมาแบบน่ารักน่าสงสารคือ ถามพี่แด ว่ากินได้เหรอ 555 (เหมือนจุนฮงที่กลัวว่าตัวเองจะพลาดกินคุณหมอจงออบ)



4. คำหยาบคายหื่นกระหายแบบกระตุ้นอารมณ์คู่นอนของคัทซีนคู่ลูกจะไม่ค่อยมีให้เห็น เพราะทั้งคู่ยังใสๆ เน๊าะ ไม่เหมือนคู่พ่อที่ใช้ dirty talk มาเร้าอารมณ์กันบ่อยๆ 



5. ส่วนคำแทนตัวว่าพี่แด น้องแจ ที่ทั้งคู่ชอบใช้หยอกเย้าออดอ้อน ก็เพราะหมาป่าจะโตเร็วกว่า อีกไม่นานแดฮยอนก็จะแก่กว่ายองแจ จึงเป็นเหตุให้ฮิมชานเคยแซวลูกชายตัวเองว่า อย่าดื้อกับพี่แดฮยอน 



สุดท้ายนี้ขอบคุณรีดเดอร์ทุกท่านที่ยังตามอ่านอยู่จนถึงตอนนี้




อ้อ ..ทิ้งปมไว้ให้อีกหนึ่ง 555





เม้นได้ ติได้ หวีดได้ ที่

#แวมไพร์ตัวร้ายกับคุณหมาป่าจอมหื่น

@JustMariWriter

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

208 ความคิดเห็น

  1. #150 ~Rella~ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 22:38
    ในที่สุดดดดดด 🎉🎉🎉🎉🎉
    น้องแจก็เป็นของพี่แดไปโดยปริยายยย ทำไมถึงน่ารักน่าเอ็นดูแบบนี้ ฮื่ออออ อยากรู้เรื่องจงออบแล้วตอนนี้ ลุ้นจัง แต่ก็กลัวจะมีเลือดตกยางออก 😞😞
    #150
    1
    • #150-1 JustMariWriter(จากตอนที่ 22)
      12 ธันวาคม 2561 / 21:57
      ปรบมือรัว พี่แดได้กินน้องล้าวววว หลังจากปล่อยให้น้องกินไปก่อน 5555
      #150-1
  2. #149 nammint042 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 12:35
    พอพ่อน้องแจไม่อยู่นี่ทางสะดวกเลยนะ งานนี้พี่แดจะโดนจับข้อหาพรากผู้เยาว์มั้ยคะ 555
    รอติดตามฉากบู๊แอคชั่นอยู่ห่างๆอย่างห่วงๆ งื้อ!!!
    #149
    1
    • #149-1 JustMariWriter(จากตอนที่ 22)
      12 ธันวาคม 2561 / 21:56
      พี่แดสามมมมมขวบบบบ แต่พรากผู้เยาว์อย่างน้องแจได้ 555
      #149-1
  3. #148 Kurobuta (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 02:22

    พี่มาแล้ววววว ในที่สุดก็คัทซีนคู่คุณลูก อิจฉาแดฮยอนได้กินน้องแจละ ตอนหน้าจะดราม่ามั้ย รถตู้ตั้งเป็นสิบ อย่าทำอะไรลูกๆชั้นนะ ละอิคู่พ่อเมื่อไหร่จะกลับอ่อกลับช้านี่เพราะเค้ามัวแต่ทำอะไรกันอยู่น้าาาาาาา จะจับจงออบมาทำอะไร? แถมจงออบยังรู้จักอีก? อะไรก็แล้วแต่ห้ามมีใครตายนะพี่ขอร้อง. ไปอ่านฉากหฤหรรษ์ก่อนน้าาาาารักไรท์ จุ๊บ

    #148
    1
    • #148-1 JustMariWriter(จากตอนที่ 22)
      12 ธันวาคม 2561 / 21:56
      ยอดวิวคัทซีนพุ่งพรวดเพราะรีดเดอร์คนนี้นี่เอง ^^
      #148-1
  4. #147 bamboo5194 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 00:07
    เป็นคัทซีนที่ร้อนแรงและน่ารักไปพร้อมๆกันเลย โอ้ยย อยากให้ถึงตอนหน้าไวๆละคะ ลุ้นมากก ฮื่อออ
    #147
    1
    • #147-1 JustMariWriter(จากตอนที่ 22)
      12 ธันวาคม 2561 / 21:55
      ตอนใหม่ก็ลุ้นเหมือนกันค่า แต่ลุ้นคนละแบบน้า 555
      #147-1
  5. #146 quincx (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 20:30
    พี่แดกับน้องแจโอ้ยย น่ารักใสๆน่าเอ็นดูทั้งคู่เลย ตอนหน้าขอคู่คุณพ่อได้มั้ยคะคิดถึงแล้ววว
    #146
    1
    • #146-1 JustMariWriter(จากตอนที่ 22)
      5 ธันวาคม 2561 / 21:29
      ติดคู่พ่อไว้ก่อนนะคะ คู่นั้นร้อนแรงเฟร่ออออ
      #146-1
  6. #145 Kurobuta (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 21:51

    หืดหาดหืดหาด cover เป็นพี่แดฮยอนได้มะ

    #145
    1
    • #145-1 JustMariWriter(จากตอนที่ 22)
      5 ธันวาคม 2561 / 19:42
      ไรท์อยากโคฟเวอร์เป็นน้องแจ 555
      #145-1