[ Jujutsu kaisen ] The Little Sunshine 🌞🌻

ตอนที่ 7 : การต่อสู้ที่หนักหน่วง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,409
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 168 ครั้ง
    7 ก.พ. 64

 

 

นักเรียนปี 1 ทั้ง 4 คนได้เข้าไปภายในโรงนอนสถานพินิจแล้ว

หลังจากที่อิจิจิได้กาง ‘ม่านรัตติกาล’ ปกคลุมไปทั่วอาณาเขตสถานพินิจ เขากำชับนักเรียนเพียงเล็กๆ น้อยๆ ก่อนที่จะปล่อยให้เด็กๆ เข้าไปปฏิบัติภารกิจ

บรรยากาศภายในก็มีแต่ไอคำสาปปกคลุม ทางเข้าที่มืดมน และอาคารที่บิดเบี้ยว

เดี๋ยว อาคารบิดเบี้ยว…

“ประตูล่ะ!?” ฟุชิงุโระโพล่งถาม เมื่อหันไปมองทางเข้าที่ผ่านมาเมื่อครู่ ก็พบว่ามันเปลี่ยนรูปเป็นทางตันไปเสียแล้ว

“มะ เมื่อกี้ยังมีประตูอยู่เลยนี่นา!?” คุกิซากิชี้นิ้วและแสดงสีหน้าวิตก อิตาโดริมีปฏิกิริยาที่เหมือนกัน ก่อนที่ทั้งคู่จะทำท่าแปลกและพูดว่า ทำยังไงดี ทำยังไงดี

“ตั้งสติกันหน่อยเซ่!” โยโกะพยายามห้ามเพื่อนของเธอไม่ให้สติแตก แต่ดูเหมือนว่าจะเอาไว้ไม่อยู่

ไอ้พวกนี้นี่! ಠ_ಠ

“ไม่เป็นไรหรอก” ฟุชิงุโระกล่าวพร้อมทั้งมองไปที่สุนัขอัญเชิญตัวสีขาวของเขา “เจ้านี่จำกลิ่นทางเข้าได้

“เอ้า~ แหม~” คุกิซากิและอิตาโดริทำหน้าชื่นมื่น ก่อนที่จะพุ่งถลาเข้าไปกอดกับลูบหัวสุนัขอัญเชิญของฟุชิงุโระด้วยความเอ็นดู

“Good boy! กลับไปเดี๋ยวให้กินเนื้ออบแห้ง! ไปกวาดเนื้ออบแห้งมาให้ฉัน!” คุกิซากิเอ่ย

“จริงจังกันหน่อยสิ!” ฟุชิงุโระเอ็ดทั้งสองคน

“พวกนายรีบไปกันเถอะ ทำให้มันเสร็จกัน” โยโกะเร่งเร้า “ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่นานเกินไป ฉัน…รู้สึกไม่ดี อึดอัดน่ะ ว่าไปนั่น”

“นั่นสิ ไปกันเถอะ” อิตาโดริผละกอดออกจากสุนัขอัญเชิญและลุกขึ้นยืน นักเรียนทั้ง 4 คนได้เริ่มต้นเดินทางสำรวจภายในโรงนอนโดยมีสุนัขอัญเชิญเป็นตัวนำทาง ทั้งหมดก้าวเดินมาเรื่อยๆ จนมาถึงลานโล่งภายในโรงนอน

สิ่งที่ทุกคนเห็นอยูตรงหน้าที่ผนัง เป็นศพมนุษย์ในสภาพที่เกินบรรยาย มีอวัยวะที่ไม่ครบสมบูรณ์

“โหดร้ายเกินไปแล้ว…” คุกิซากิเปรย

“มีสามคน…สินะ” ฟุชิงุโระเอ่ย

โยโกะเห็นแต่ไม่พูดอะไร พูดไม่ออกเสียมากกว่า เธอจึงเลือกที่จะเดินสำรวจรอบๆ ลานกว้างแห่งนี้ เพื่อที่จะได้ไม่ต้องมองภาพตรงหน้าให้มันติดตาและอาจจะเจอผู้รอดชีวิตที่อยู่ใกล้ๆ แถวนี้

ทำไมเขาถึงให้งานแบบนี้กับเด็กปี 1 กัน คนละอย่างกับที่สอบปฏิบัติเลยนะ

อิตาโดริเดินเข้าไปใกล้ศพร่างหนึ่งที่เหลือเพียงร่างกายท่อนบน เขาดึงอกเสื้อให้ตึงและอ่านชื่อที่ติดอยู่บนเสื้อ

โอกาซากิ ทาคาชิ คือชื่อผู้เสียชีวิตภายในโรงนอน

“ฉันจะเอาศพนี้กลับไป” จู่ๆ อิตาโดริกล่าวขึ้นมา “หน้าตาเขายังพอดูออก”

“แต่ว่า—” คุกิซากิกำลังจะเอ่ยขัด

 “จะให้กลับไปแบบไม่มีศพยืนยันแล้วบอกผู้หญิงคนนั้นว่า ‘เขาเสียขีวิตแล้วครับ’ ไม่ได้ แม่คนนั้นคงยอมรับไม่ได้แน่” เขามุ่งมั่นจนดูเหมือนจะไม่ฟังใครและลืมคำกำชับเมื่อก่อนหน้านี้

“เดี๋ยวสิ! อิตาโดริ! ฉันรู้ว่านายสงสารผู้หญิงคนนั้น แต่อย่าลืมว่าคุณอิจิจิเขากำชับอะไรกับเราไว้น่ะ!” โยโกะเดินกลับมาและยืนอยู่ไม่ไกลจากฟุชิงุโระ สิ่งที่เขาพูดออกมา โยโกะแทบจะเอาเท้าก่ายหน้าผาก รอบแรกก็ทำอะไรบ้าบิ่นอย่างกลืนนิ้วคำสาปไปแล้ว ไหนจะแบกศพออกไปทั้งที่เขาไม่ได้สั่งอีก “นายอย่าทำเกินคำสั่งสิ!”

“แต่ผู้หญิงคนนั้นเขาร้องหาลูกชายตัวเองนะ!” อิตาโดริหันมาเถียงโยโกะ

“แล้วถ้านายตายล่ะ! พวกฉันจะทำยังไง!?”

“พอได้แล้ว” จากตอนแรกที่ฟุชิงุโระยืนอยู่ข้างเธอ เขารีบสาวเท้าเดินไปที่อิตาโดริและดึงฮู้ดแดงที่ห้อยอยู่หลังคอชายหนุ่มผมสีพีชให้ลุกขึ้น “หน้าที่ของเราคือตามหาคนที่เหลือรอด ปล่อยศพนั่นซะ”

“แต่ประตูถูกปิดไปแล้วนะ ฉันไม่รู้ว่าเราจะกลับมาอีกเมื่อไหร่—“

“ฉันไม่ได้พูดว่าจะกลับมา ที่เราต้องการคือตามหาคนที่อยู่รอด และทิ้งศพนั่น เพราะเขาไม่ใช่คนที่เราจะนำกลับไป” คำพูดของฟุชิงุโระทำให้อิตาโดริชะงักเงียบไป เขาดูเหมือนเป็นคนแล้งน้ำใจ แต่ที่ฟุชิงุโระคำนึงอยู่ตลอดคือหน้าที่ที่ควรทำและความปลอดภัยของเพื่ิอนทุกคน เพราะฉะนั้น เขาไม่อยากให้มีอะไรเปลี่ยนแปลงไป

อิตาโดริลุกขึ้นยืน และเป็นฝ่ายที่ยื่นมือจับคอเสื้อของฟุชิงุโระ แววตาของเขาเต็มไปด้วยอารมณ์ที่ผิดหวัง “ไม่ได้จะมาช่วยคนตั้งแต่แรกนั้นหมายความว่าอะไร?”

“เราต่างได้รับข้อมูลเกี่ยวกับสถานที่มาแล้ว ที่นี่คือสถานพินิจ สถานที่ที่รวบรวมคนทำผิด โอกาซากิ ทาคาชิ มีข้อหาขับรถชนนักเรียนผู้หญิงจนเธอเสียชีวิต เขาทำเลวขนาดนี้ นายยังคิดจะช่วยเขาอีกเหรอ?”

ที่ฟุชิงุโระพูดออกมาทำเอาอิตาโดริไม่กล้าเอ่ยแม้แต่คำใด ดูเหมือนเขาอยากจะตอบกลับ แต่ก็ไม่มีคำไหนที่จะอธิบายความรู้สึกเขาได้

“พอเถอะ ทั้งสองคนน่ะ พวกนายจะทะเลาะกันไปทำไม” โยโกะเดินตรงมาที่ชายหนุ่มและจับบ่าสูงของทั้งสองคนที่ยืนประจัญหน้า เด็กสาวออกแรงผลักที่บ่าให้อิตาโดริและฟุชิงุโระให้รีบปล่อยคอเสื้อออกจากกัน ถึงแม้ทั้งสองคนนั้นจะไม่ขยับแม้แต่นิดนึงก็ตาม “ปล่อยคอเสื้อกันสิโว้ย!”

“พวกนายจะทะเลากันทำไม---” คุกิซากิที่ยืนอยู่ห่างจากทั้งสามคนก็รีบเดินเข้ามา แต่ทว่าเธอไม่ทันได้พูดจบหรือทำอะไร ใต้พื้นที่คุกิซากิยืนอยู่ก็ปรากฏเป็นพื้นที่สีดำ ทันใดนั้น ร่างของคุกิซากิก็ถูกดูดจมหายไปทันที

ทั้งสามคนมองกันตาค้าง อิตาโดริเอ่ยเรียกคุกิซากิด้วยเสียงที่แผ่วเบา และในเสี้ยววินาทีนั้นใต้ฝ่าเท้าของโยโกะก็ปรากฏพื้นสีดำเดียวกับที่คุกิซากิถูกดูดลงไป ร่างของเธอกำลังจะจมหายไปเช่นกัน!

“อากิฮิโระ!!” สองหนุ่มตะโกนเรียกชื่อด้วยความตกใจ พวกเขาไม่ต้องการให้โยโกะหายไปอีกคน ทั้งสองจึงยื่นมือเพื่อที่จะจับแขนเธอให้อยู่

โยโกะรีบดึงสติที่หลุดไปกลับมา พร้อมกับถีบตัวให้ออกห่างจากพื้นหลุมสีดำนั่น เธอกระโดดตัวตีลังกาห่างออกไปไม่มากจากจุดที่ชายหนุ่มทั้งสองยืนอยู่ เมื่อมองดูอีกครั้งพื้นหลุมสีดำก็หายไปเสียแล้ว

“ระวัง!!” โยโกะอยู่ในจุดที่มองเห็นจึงตะโกนเตือนเพื่อนชายทั้งสองคน แต่มันสายไปเสียแล้วเมื่อร่างของคำสาประดับพิเศษนั้นอยู่ใกล้อิตาโดริและฟุชิงุโระ เรียกได้ว่าใกล้ระดับหายใจรดต้นคอ

ราวกับเวลาหยุดหมุน ทั้งสามคนยืนนิ่งไม่ขยับเขยื้อน เหงื่อกาฬไหลเพราะความกดดันและความตึงเครียด ต่างคนต่างตกตะลึงเพราะคำสาประดับพิเศษได้ปรากฏตัวต่อหน้าแล้ว

มึงตายเลยนะไอ้โย

นี่ฉันจะตายวันนี้เหรอเนี่ย?

โยโกะกำหมัดแน่นก่อนที่จะเรียกพลังเวทขึ้นมา ฝ่ามือทั้งสองเสกอาวุธขึ้นเป็นปืนลูกซองสีทอง มือขวาและมือซ้ายจับปืนและยกขึ้นเล็ง นิ้วชี้กดเข้าที่ไกปืน เสียงระเบิดของแรงยิงดังลั่นพร้อมกับลูกกระสุนที่พุ่งผ่าอากาศ พุ่งเป้าไปที่หัวของคำสาปอย่างรวดเร็ว ทุกอย่างเกิดขึ้นภายในเสี้ยววินาที

อิตาโดริชักมีดที่เป็นอาวุธของเขาออกมาจากปลอกที่เหน็บไว้ที่เอวด้านหลัง เขายกขึ้นมาหมายจะฟันเข้าที่ร่างของคำสาป แต่ทว่าคำสาปตัวนี้กลับตัดมือที่ถือมีดของเขาขาดและโยกหัวหลบกระสุนปืนของโยโกะไว้ได้

โยโกะไม่รีบปล่อยให้โอกาศหลุดมือ เธอรัวไกปืนยิงคำสาปตัวนั้น มันจะเปลี่ยนทิศทางหลบไปทางไหนเธอก็จะตามยิงไปที่ร่างคำสาปทุกทิศทาง มันหลบหลีกห่ากระสุนด้วยความรวดเร็วและว่องไวราวกับลม ก่อนที่มันจะประชิดถึงตัวโยโกะและต่อยเข้าที่หน้าท้องของเด็กสาว แรงกระแทกของมันมีมากเกินที่มนุษย์จะรับไหว ร่างกายของเธอจึงลอยพุ่งไปไกลจนกระแทกเข้าที่กำแพงอย่างรุนแรง บนกำแพงเกิดรอยยุบจากแรงชนเป็นวงกว้าง

“โยโกะ!!” ฟุชิงุโระตะโกนเรียก เขามองด้วยความตกตะลึง ทุกอย่างมันเกิดขึ้นไวมาก คุกิซากิถูกพื้นหลุมดำนั่นดูดลงพื้นและหายไป อิตาโดริถูกตัดมือขาด อากิฮิโระก็อาการสาหัส สุนัขอัญเชิญของเขาถูกกำจัดไปแล้ว มันเร็วเกินไปจนเขาตั้งตัวไม่ทัน

“ฉัน…ยังไม่ตายหรอกน่า” โยโกะกลับมามีสติอีกครั้ง เธอประคองตัวเองให้ลุกขึ้นยืนไว้ได้ แม้ปากของเธอจะกระอักเลือดออกมาก็ตามที “ฉันยังไม่ตาย”

เจ็บเป็นบ้า ไม่รู้ว่าเครื่องในจะแตกไปบ้างรึเปล่า

โธ่เอ๊ย ไม่น่ามาเลย

คำสาปตัวนั้นมันหัวเราะด้วยความชอบใจที่เห็นมนุษย์แต่ละคนอยู่ในสภาพสะบักสะบอม โยโกะยิ่งเห็นยิ่งยัวะ อยากจะปัดเป่าให้มันสิ้นซาก เธอจึงเรียกพลังเวทอีกครั้งและแปลงมันให้เป็นง้าวจีนสีทองที่มีใบมีดยาวและใหญ่ โยโกะหมุนควงง้าวจนได้ยินเสียงผ่าลมชัดเจน มือบางจับด้ามและยื่นปลายคมชี้ไปที่คำสาปที่มันยืนอยู่ ขู่ขวัญศัตรูให้กลัวเกรง

ฟุชิงุโระและอิตาโดริย้ายมายืนข้างโยโกะแล้ว มือที่ขาดของอิตาโดริก็มีสายรัดมัดห้ามเลือด ทั้งสามคนคอยดูท่าทีเริงร่าของคำสาป

“ฟุชิงุโระ อากิฮิโระ พวกนายไปตามหาคุกิซากิและหนีออกไปซะ เมื่อออกไปจากที่นี่ได้แล้วช่วยส่งสัญญาณมาด้วย ฉันจะเปลี่ยนตัวกับสุคุนะ” ทั้งสองคนเบิกตากว้างทันทีที่ได้ยินอิตาโดริพูด ฟุชิงุโระคัดค้านกลับ

“ไม่ได้! นายถูกตัดมือขาดนะอิตาโดริ นายจะสู้กับคำสาประดับพิเศษได้ยังไง!” โยโกะก็รู้สึกเหมือนฟุชิงุโระไม่ต่างกัน เขาได้พูดแทนเธอไปทุกอย่าง เธอจึงจับตาจ้องมองคำสาปที่ยืนอยู่ด้านหน้าในขณะที่หูยังคงฟังอยู่

“นายไม่เห็นเหรอ ดูสิ มันกำลังหยามพวกเราอยู่นะ มันกำลังสนุกกับการฆ่า” คำสาปตัวนั้นส่งเสียงหัวเราะร่าเริงที่ไม่เข้ากับรูปลักษณ์ของมัน

“พวกนายพูดคุยกันให้จบ ฉันจะไปจัดการไอ้คำสาปตัวนี้” โยโกะรีบพุ่งตรงไปที่คำสาปโดยไม่ฟังเสียงห้ามของเพื่อนชายทั้งสองคน โยโกะฟาดฟันง้าวด้วยวรยุทธ์ที่มีอยู่ คำสาปก็ตอบรับการต่อสู้เช่นกัน ไม่มีใครยอมใคร จังหวะหนึ่งที่มันจับง้าวของโยโกะได้ คำสาปตัวนั้นจึงจัดการหักใบมีดของง้าวทันที มันหัวเราะเยาะเพราะคิดว่าโยโกะหมดหนทางต่อสู้แล้ว แต่เพราะความประมาท มันจึงถูกตรีศูลแทงทะลุท้องของมัน โดยที่โยโกะเสกขึ้นมาอีกหน มันรีบถอยมาตั้งหลัก โยโกะถือตรีศูลและชี้ปลายคมไปที่คำสาป แววตาของนักไสยเวทลุกโชนอยู่ภายใน

จะหักหรือทำลายอาวุธของเธอก็เชิญ เธอเสกสร้างใหม่ได้เรื่อยๆ ไม่จำกัด จนกว่าเธอจะชนะ เธอจะไม่ยอมหยุด

“ฟุชิงุโระ” อิตาโดริเรียกเพื่อนของตนทั้งที่ตาของเขายังคงมองโยโกะ “พาคุกิซากิกับอากิฮิโระหนีไป”

“นี่นายยังคิดแบบนี้อยู่อีกเหรอ!?” ฟุชิงุโระถามด้วยความไม่เข้าใจ “พวกเราต้องหนีไปให้หมด!”

“คนที่จะจัดการคำสาประดับพิเศษได้ก็ต้องระดับเดียวกัน ซึ่งในตัวฉันก็มีอยู่” อิตาโดริกล่าวด้วยท่าทีที่ไม่ลังเล ในตอนนี้ เขาพร้อมทำทุกอย่างเพื่อให้ทุกคนรอดกลับไป

“แต่ว่า---”

“ฟุชิงุโระ… ช่วยทีนะ” เป็นคำขอที่ยากที่สุดสำหรับฟุชิงุโระ สมองกับหัวใจของเขาต่างโต้เถียงกันหนักหน่วง จะอยู่ปัดเป่าคำสาปที่นี่หรือจะยอมทำตามคำขอของอิตาโดริ…

“พวกนายคุยกันเสร็จรึยัง!!” โยโกะถอยกลับมาตั้งหลักที่จุดเดิม เปลี่ยนตรีศูลในมือให้กลายเป็นคันธนูกับลูกศร เธอจับลูกศรและโก่งยิงใส่คำสาปทีละ 2 ลูกศร “จะทำยังไง!?”

“ออกไปจากที่นี่ อากิฮิโระ” อิตาโดริตอบเธอ “เธอต้องกลับไป”

“นายเป็นบ้าไปแล้วเหรอ!? แล้วนายจะยอมตายอยู่ที่นี่เหรออิตาโดริ!? อย่าทำตัวโง่เป็นฮีโร่ไปหน่อยเลย! นายมือขาดแบบนี้จะไปสู้อะไรได้!” โยโกะตะคอกกลับ ความโมโหในความคิดที่โง่เขลาของอิตาโดริทำให้อารมณ์ของโยโกะพุ่งพล่าน เธอเสกเพิ่มลูกศรเป็น 5 ลูกและกระหน่ำยิงไปที่คำสาปที่คอยหลบหลีกอยู่ด้านหน้า ไม่มีอะไรที่ได้ดั่งใจเธอเลยสักนิด “นายจะใช้วิธีไหนกันห้ะ!?”

“ฉันก็มีวิธีของฉันน่า! เธอไม่ต้องเป็นห่วงหรอก” อิตาโดริตอบกลับและหันไปบอกฟุชิงุโระ “ฟุชิงุโระ นายช่วยพาเธอออกไปที”

ฟุชิงุโระกัดฟันและมองเขาด้วยสีหน้าหนักใจ ก่อนที่จะล๊อคตัวโยโกะและจับอุ้มพาดบ่า

“เฮ้ย! ทำอะไร! ปล่อยสิวะ!” โยโกะพยายามดิ้นให้หลุด แต่ด้วยร่างของเธอมีน้ำหนักน้อยจึงไม่เป็นผล เธอพยายามเอาคันธนูตีไปที่หลังฟุชิงุโระ เขาก็ไม่ปล่อยเธอลง

ฟุชิงุโระมองอิตาโดริเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่จะหันหลังวิ่งหนีออกไปจากที่นี่ โยโกะมองดูชายหนุ่มผมสีพีช เขายิ้มให้เธอ สายตาของเขาสื่อถึงโยโกะว่า

ไม่เป็นไร

นั่นคือครั้งสุดท้ายที่เธอเห็น อิตาโดริ ยูจิ

 

 

 

 

 

 

ในที่สุดทั้งสองก็หาคุกิซากิเจอ ตอนที่ไปถึงนั้น คุกิซากิก็ถูกคำสาปตัวใหญ่จับตัวและกำลังจะถูกกลืนกิน แต่โชคดีที่ฟุชิงุโระช่วยไว้ทัน โยโกะ ฟุชิงุโระ คุกิซากิ ทั้งสามคนมาเจออิจิจิที่ด้านนอกของโรงนอน ร่างที่หมดสติของคุกิซากิถูกส่งมอบให้กับอิจิจิเพื่อที่จะนำเธอไปส่งที่โรงพยาบาล พร้อมกับให้สุนัขอัญเชิญของฟุชิงุโระส่งสัญญาณตามที่อิตาโดริบอก

ตอนแรกฟุชิงุโระจะให้โยโกะกลับไปด้วย แต่เธอยืนยันว่าจะอยู่ที่นี่ไม่ว่าจะขับไล่ไสส่งกี่ครั้งก็ตาม เธอบอกกับเขาว่า

‘อย่าทำเท่อยู่ที่นี่คนเดียวเหมือนอีตาบ้านั่นไปหน่อยเลยฟุชิงุโระ’

เขาเองก็เหนื่อยที่จะพูดแล้ว หากเธอต้องการเช่นนั้นก็ตามใจ

ฝนยังคงตกไม่หยุด โยโกะและฟุชิงุโระต่างยืนรอที่ทางเข้าโรงนอนสถานพินิจ ทั้งคู่รอคอยให้อิตาโดริเดินออกมา ถึงแม้ว่าภายในใจจะรู้ว่ามันเป็นไปได้ยาก

เป็นไปไม่ได้เลยต่างหาก

“ไอ้บ้าเอ๊ย…” ความรู้สึกเจ็บปวดก่อตัวที่หน้าอกของโยโกะ เป็นแบบนี้ทุกครั้งที่เธออยากจะร้องไห้ แต่ในตอนนี้เธอนั้นร้องไม่ออก ไม่มีน้ำตาไหลริน ซึ่งมันก็ดีแล้ว เธอไม่อยากให้ความอ่อนแอของเธอเผยออกมา เธอต้องเข้มแข็ง เพราะไม่รู้ว่าตอนนี้ เวลานี้จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง

เสียงก้าวเดินดังขึ้นมาทางด้านหลังของทั้งสองคน โยโกะและฟุชิงุโระหันไปมอง ความรู้สึกแรกของทั้งสองคนคือดีใจ ที่อิตาโดริ ยูจิกลับมา

แต่ความยินดีนั้นก็ต้องพังทลาย เมื่อสิ่งที่พวกเขาไม่คาดคิดปรากฏตัวขึ้น

ลายสักบนใบหน้า นัยน์ตาสีโกเมน ความเย่อหยิ่งและยโสฉายบนใบหน้าที่ยิ้มเหยียดให้เห็น

“เสียใจด้วยนะ ถ้ารอเจ้าหนูนั่น ก็คงไม่กลับมาหรอก” สุคุนะ กล่าวออกมาด้วยท่าทีที่ผ่อนคลาย ผิดกับโยโกะและฟุชิงุโระที่มีแต่ความตึงเครียดบนใบหน้า

“แก…” โยโกะเอ่ยเสียงต่ำเพราะความโกรธ เธอส่งสายตาไปที่สุคุนะด้วยความอาฆาต มือทั้งสองข้างของเธอถือครองพลังเวทไว้เพื่อเตรียมตัวต่อสู้อีกครั้ง

ฟุชิงุโระมองสุคุนะไม่วางตา เขาเองก็รู้สึกเช่นเดียวกับโยโกะ

“เหตุใดทำหน้าแบบนั้นเล่า? ตอนนี้ข้าอารมณ์ดี เรามาคุยกันหน่อยไหม?” สุคุนะเอ่ยชวนสนทนาโดยที่ไม่สนว่าอีกฝ่ายอยากจะเสวนาด้วยหรือไม่ โยโกะหมดความอดทนจึงเสกขวานสองคมสีทองขึ้นมา จับด้ามและชี้ปลายไปหาราชาคำสาป

“ถ้าอยากคุยก็ไปคุยกับพวกเดียวของแกสิ คืนเพื่อนฉันมานะ!” เธอตะคอกกลับ มือของโยโกะจับด้ามขวานไว้แน่น ความรู้สึกด้านลบปะปนไหวเวียนเข้ามา ทั้งโกรธที่สุคุนะยึดร่างเพื่อนของเธอ ทั้งเสียใจที่ช่วยอะไรเขาไม่ได้เลย

“เจ้าช่างกล้าที่ต่อกรกับข้า กล้าดีไม่เบานี่ยัยหนู” สุคุนะหัวเราะในลำคอ มองโยโกะและฟุชิงุโระราวกับสิ่งมีชีวิตที่ต่ำต้อย “ตอนแรกข้าสนใจในความงามของเจ้า แต่พอข้าได้เห็นพลังไสยเวทของเจ้าแล้วนั้น ข้ายิ่งสนใจมากกว่าเดิมแล้วสิ” สุคุนะเดินเข้าใกล้ปลายขวานที่ชี้จ่อตัวเขาอยู่ “ข้าอยากได้เจ้ามาอยู่ข้างกายนัก”

โยโกะอยากจะจามขวานเข้ากลางหัวของสุคุนะ แต่เพราะเธอยั้งใจตัวเองไว้ว่าที่ยืนอยู่ตรงหน้าคือร่างกายของอิตาโดริ บวกกับฟุชิงุโระที่กำลังจับต้นแขนของเธออยู่ โยโกะจึงไม่สามารถทำได้

“มาคุยกันก่อนดีกว่า เป็นหนี้ที่ใช้ประโยชน์ข้าโดยไร้ข้อผูกมัด ดูท่าทางจะพบความยุ่งยากเล็กน้อยในการเปลี่ยนตัวกับข้า” สุคุนะกล่าวในขณะที่มือของเขานั้นจับเสื้อที่ปกคลุมร่างกาย “แต่นั่นก็คงขึ้นอยู่กับเวลาล่ะนะ เพราะข้ากำลังคิดเรื่องที่ทำได้อยู่ตอนนี้”

เสื้อท่อนบนที่ปกปิดร่างอิตาโดริถูกฉีกออก เผยให้เห็นรอยสักสีดำบนร่างกายกำยำ เม็ดฝนปะทะลงบนผิวเนื้อ

เล็บแหลมคมบนมือเจาะเข้าไปที่หน้าอกของร่างตัวเอง บางอย่างถูกควักออกมาให้ออกสู่ข้างนอก เลือดสีแดงฉานไหลลงสู่พื้น หน้าอกของอิตาโดริกลวงโบ๋ หัวใจของเขาถูกควักออกมาโดยสุคุนะ

“ข้าจะใช้เจ้าหนูนี่เป็นตัวประกัน”

หากใครได้เห็นก็ย่อมพูดว่าโหดร้ายเกินคน

ย่อมไม่ใช่คน หากแต่เป็นราชาคำสาปต่างหาก

ความปรานีและเมตตาไม่มีอยู่ในจิตวิญญาณของเรียวเมน สุคุนะ

โยโกะแทบจะเข่าอ่อนยืนไม่อยู่ ฟุชิงุโระตาเบิกกว้างเมื่อได้เห็น ความโหดเหี้ยมของราชาคำสาปมันยากที่จะหาคำไหนมาพรรณนา

“หากข้าไม่มีมันข้าก็อยู่ได้ แต่เจ้าหนูนี่ ขาดสิ่งนี้ไปมันก็อยู่ไม่ได้” ว่าแล้วสุคุนะก็โยนหัวใจของอิตาโดริออกข้างทางราวกับโยนขยะไร้ค่า

“หากมันสลับตัวกลับมาอีกครั้ง มันก็ตาย” สุคุนะยิ้มแสยะให้กับความสิ้นหวังของทั้งสองคน

โยโกะและฟุชิงุโระพุ่งเข้าหาสุคุนะด้วยความโกรธเกรี้ยว ต่างคนต่างมีเป้าหมายเดียวกันคือกำจัดสุคุนะ โยโกะเหวี่ยงขวานสองคมใส่ราชาคำสาปอย่างรวดเร็วและไร้ช่องว่างที่จะหยุดพัก แต่สุคุนะก็สามารถหลบหลีกได้ แถมยังปัดป้องขวานสองคมได้เป็นอย่างดี ฟุชิงุโระเป็นอีกหนึ่งแรงที่โจมตีสุคุนะด้วยหมัดมือ อีกครั้งที่ราชาคำสาปปัดป้องได้เช่นกัน ในจังหวะหนึ่งที่ฟุชิงุโระพลาด สุคุนะต่อยเข้าไปที่ใบหน้าของฟุชิงุโระเต็มแรง จนเขากระเด็นไปไกล

“เมงุมิ!!” โยโกะตะโกนเรียกด้วยความตกใจ เธอหันมามองสุคุนะด้วยสายตาที่ลุกโชน ก่อนที่จะพุ่งไปหาราชาคำสาปและจามขวานไปที่ร่างเขา

“เริ่มทนไม่ไหวแล้วหรือยัยหนู” สุคุนะหัวเราะในลำคอและมองโยโกะด้วยสายตาที่เย้ยหยัน โยโกะเปลี่ยนขวานสองคมให้เป็นดาบคาตานะและฟาดฟันไปที่ราชาคำสาปด้วยความรวดเร็วและหนักหน่วง แต่กลับสร้างบาดแผลให้เขาได้แค่เฉือนเข้าที่แขนขวาของสุคุนะเพียงเท่านั้น

“เจ้าฟาดฟันกับข้ามาตั้งนาน กลับทำได้แค่นี้เองหรือ?” แผลที่แขนขวาของเขากลับสมานกันเหมือนเดิมแล้ว “กลับไปฝึกให้มากกว่านี้ก่อนเถอะ แล้วเจ้าจะได้ไม่กล่าวหาว่าข้าขี้โกง”

“หุบปากไปเถอะ อย่ามาพร่ำบ่นให้ฉันได้ยิน” โยโกะถอยกลับมาตั้งท่าอีกครั้ง ก่อนที่จะพุ่งเข้าไปที่สุคุนะอีกหน ปลายดาบคาตานะกำลังจะแทงเข้าไปที่ลำคอของราชาคำสาป

แต่ทว่า ร่างของสุคุนะกลับหายไปต่อหน้าต่อตาโยโกะ ภายในเสี้ยววินาที!

“หึ หลับให้สบายเถอะเด็กน้อย” สุคุนะปรากฏตัวอยู่ด้านหลังโยโกะ เธอรีบฟันดาบไปที่ด้านหลังแต่กลับไม่ทันความเร็วของเขา สุคุนะใช้สันมือฟาดเขาให้ที่ท้ายทอยของโยโกะอย่างแรง เด็กสาวเสียการทรงตัวไปชั่วขณะ ก่อนที่ร่างของเธอจะถูกรองรับด้วยอ้อมแขนของราชาคำสาป สติและการมองเห็นของโยโกะเริ่มเลือนลางและใกล้จะดับลง

“ข้าไม่อยากให้ใบหน้าสวยๆ ของเจ้าต้องมีแผลหรอกนะ” ร่างของโยโกะถูกวางไว้ที่ใต้ต้นไม้ฝั่งด้านข้าง เปลือกตาของโยโกะเริ่มหนัก สิ่งที่เธอเห็นครั้งสุดท้ายคือฟุชิงุโระที่มองมาทางเธอด้วยความตื่นตระหนก และสุคุนะก็พุ่งเข้าโจมตีฟุชิงุโระอีกครั้ง

ดาบคาตานะของเธอสลายไปแล้ว โยโกะไม่เหลือแรงกายใดๆ อีกต่อไป เปลือกตาของเธอปิดลง สติสัมปชัญญะดับสูญ

ฝนตกร่วงหล่นลงบนเปลือกตา ราวกับน้ำตาที่ไหลออกมาจากดวงเนตรสีอำพัน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

#แอ๊ เหนื่อยมากเลยกับตอนนี้ 

#รีดเดอร์ขา เราอยากรู้ความเห็นของทุกคนกันว่าชิปน้องโยโกะคู่กับใครคะ? คือเรารู้แหละว่าทุกคนมีชิปหลักในจูจูสึตกันอยู่แล้ว แต่ในฟิคเรื่องนี้ เราแค่อยากรู้ว่าชิปโยโกะกับใคร ลองเมนต์มาดูน้า บอกเหตุผลนิดหน่อยก็ดี อาจจะนำไปเขียนเป็นโมเมนต์กับน้องในอนาคต แค่ก---- *ไอแบบรุนแรง*

#นี่ยังแค้นนังแมวตาเดียวไม่หายเลยคุณ ทำร้ายยูจิอย่างนี้ได้ไง! *ฟาดกับไม้เรียว* 

 #เอ้อ ลืมบอก เรามีทวิตเตอร์ด้วยนะคะ ไปพูดคุยกับเราในทวิตได้น้า 

Twitter : @Junemoonis

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 168 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

212 ความคิดเห็น

  1. #137 themoonshine_rik (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 มีนาคม 2564 / 13:22
    มาค่ะ มาเรือพี่ยูตะค่ะ555555
    #137
    1
    • #137-1 Charming_Syntheir(จากตอนที่ 7)
      4 มีนาคม 2564 / 15:25
      พี่ยูตะทำไมมาแรง อยากให้น้องริกะไล่ฟาดเรอะ 55555 🤣
      #137-1
  2. #71 jilada070111 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2564 / 19:25

    สุคุนะค่ะ
    #71
    1
    • #71-1 June_moon(จากตอนที่ 7)
      6 กุมภาพันธ์ 2564 / 19:26
      เฮียสาคูมาแรงแซงโค้งจริงค่ะ 👍✨
      #71-1
  3. #70 Yakusoku (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2564 / 16:43
    เรือขุ่นพรี่มากิ!!!และอีกหลากหลายเรือค่ะ!!!ทำไมถึงมากิซังงั้นเหรอคะ?เพราะโยจังใช้อาวุธเรียกว่าค่อนข้างเก่งต้องถูกใจมากิซังแน่ค่ะ!!!แต่ดูๆแล้วคงมากกว่าคำว่าสนใ---แค่กกก
    #70
    1
    • #70-1 June_moon(จากตอนที่ 7)
      6 กุมภาพันธ์ 2564 / 17:27
      เรือขุ่นพี่มากิเด่นมาแต่ไกลเลย ✨✨✨
      #70-1
  4. #69 จิ้งจอกหมายจันทร์ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2564 / 16:05
    บ้าเอ้ย เรือสาคู
    #69
    1
    • #69-1 June_moon(จากตอนที่ 7)
      6 กุมภาพันธ์ 2564 / 17:26
      เรือสาคูสปีดโบ๊ท ปิ้ววววววว
      #69-1
  5. #68 เสียงสรวลอสุรา (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2564 / 14:43
    หลักๆคือสุคุนะ แต่ถ้าได้ทุกคนก็เอา ฮิๆๆ
    #68
    1
    • #68-1 June_moon(จากตอนที่ 7)
      6 กุมภาพันธ์ 2564 / 15:23
      กับทุกคนคือดีไปหมดดด
      #68-1
  6. #67 Natacha_i-sen (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2564 / 14:41
    แบบว่า ทุกคนเลยค่ะแค่ก- คุณพี่มากิกับไมก้ดี พระปลอมกะน้องฮิเด็กเป่ดก้ดี
    #67
    2
    • #67-1 June_moon(จากตอนที่ 7)
      6 กุมภาพันธ์ 2564 / 15:22
      มีพระปลอมด้วย 👀✨✨
      #67-1
    • #67-2 Natacha_i-sen(จากตอนที่ 7)
      6 กุมภาพันธ์ 2564 / 15:33
      ก็แหม่ โกโจซังเป็นคุณแม่แล้สจะขาดคุณพ่อได้ยังไงคะ-แค่ก (สลับโพก็ได้นะอร่อยมากคู่นี้55)
      #67-2
  7. #66 แต่งค่ะคุณบัลซาร์ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2564 / 13:14
    ยูจิ สุคุนะ เมงุมิค่ะ! /บ้่จริง ทำไมฉันหลายใจ5555555
    #66
    1
    • #66-1 June_moon(จากตอนที่ 7)
      6 กุมภาพันธ์ 2564 / 13:15
      หัวใจคนเรามีหลายห้อง ไม่ผิดหรอกที่จะชอบใครหลายคน 55555555🤣
      #66-1
  8. #65 11ght :;ll_ch (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2564 / 13:03
    เอ่อ แบบว่าเมงุมิ
    #65
    1
    • #65-1 June_moon(จากตอนที่ 7)
      6 กุมภาพันธ์ 2564 / 13:04
      เมงุมิ 3 ea แล้วววว
      #65-1
  9. #64 พี่ชายสามตา (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2564 / 11:02
    ชิปไปหมดเรย!
    #64
    1
    • #64-1 June_moon(จากตอนที่ 7)
      6 กุมภาพันธ์ 2564 / 11:15
      ทุกเรือเพิ่มมา 1 ลำ!
      #64-1
  10. #63 fintfant (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2564 / 09:57
    เซนเซย์ค่า แต่ก็อยากเหมาาา
    #63
    1
    • #63-1 June_moon(จากตอนที่ 7)
      6 กุมภาพันธ์ 2564 / 11:15
      โกโจ 6 ea กำลังตีคู่กับเรือสุคุนะเลยตอนนี้ 😆
      #63-1
  11. #62 Onnalin- (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2564 / 09:17
    ยูตะหรือไม่ก็อาจารย์โกโจค่าา~
    #62
    2
    • #62-1 June_moon(จากตอนที่ 7)
      6 กุมภาพันธ์ 2564 / 11:14
      ยูตะ 4 ea & โกโจ 5 ea
      ได้เห็นน้องวิ่งหนีริกะแน่เลย แงงงง
      #62-1
  12. #60 tiyu (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2564 / 08:24
    เรอสุคุนะค่ะ
    #60
    3
    • #60-2 June_moon(จากตอนที่ 7)
      6 กุมภาพันธ์ 2564 / 11:11
      สุคุนุ 8 ea 😆
      #60-2
    • #60-3 June_moon(จากตอนที่ 7)
      6 กุมภาพันธ์ 2564 / 11:11
      เอ๊ย นะ สิ 55555
      #60-3
  13. #59 RAPMONYA (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2564 / 07:52
    ชิปสุคุนะไม่ก็เซนเซย์ค่าาาาา
    #59
    1
    • #59-1 June_moon(จากตอนที่ 7)
      6 กุมภาพันธ์ 2564 / 11:10
      สุคุนะ 7 ea (บวกกับของเหมารวม) & โกโจ 3 ea (บวกกับของเหมารวมเช่นกัน)

      จะสูสีกันมั้ยหนาาาา
      #59-1
  14. #58 minxxix (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2564 / 07:17
    เราชิปกับสุคุนะค่าาาา
    #58
    1
    • #58-1 June_moon(จากตอนที่ 7)
      6 กุมภาพันธ์ 2564 / 07:26
      สุคุนะ 5 ea แล้ว เป็นเรือที่สูงสุดแล้วค่ะตอนนี้ 😆
      #58-1
  15. #57 Aikou_desu (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2564 / 07:16
    ยูตะกับสุคุนะค่ะ----
    #57
    1
    • #57-1 June_moon(จากตอนที่ 7)
      6 กุมภาพันธ์ 2564 / 07:25
      ยูตะ 2 ea & สุคุนะ 4 ea
      นี่ไม่กลัวริกะกันจริงๆ เร้ออออออ
      #57-1
  16. #56 Nvyme (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2564 / 06:50
    ชิปทุกเรือค่ะ! เป็นคนหลายใจ แง นุเลือกไม่ถูกกก
    #56
    1
    • #56-1 June_moon(จากตอนที่ 7)
      6 กุมภาพันธ์ 2564 / 07:06
      ไม่ต้องเลือกกกกก เหมาไปเล้ยยยยยยย
      #56-1
  17. #55 FRAME_TH_THAI (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2564 / 06:34
    ยูจิครับผม--✨
    #55
    1
    • #55-1 June_moon(จากตอนที่ 7)
      6 กุมภาพันธ์ 2564 / 06:37
      รวมเรือยูจิเป็น 3 ea แล้ว เทียบเท่าเรือสุคุนะแล้ว!
      #55-1
  18. #54 사요기2412 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2564 / 05:43
    ยูจิค่ะ(ถึงจะชอบทุกคนก็เถอะಥ‿ಥ)
    #54
    1
    • #54-1 June_moon(จากตอนที่ 7)
      6 กุมภาพันธ์ 2564 / 06:19
      ยูจิ 1 ea
      แต่ถ้าจะ All x Yoko ก็ได้น้า แซ่บดี (. ❛ ᴗ ❛.)
      #54-1
  19. #53 SleepyS (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2564 / 01:41
    เราชิปยูจิค่ะ
    #53
    1
    • #53-1 June_moon(จากตอนที่ 7)
      6 กุมภาพันธ์ 2564 / 02:43
      ยูจิ 1 ea 🌻🐯
      ยูจิน่ารัก ♥️
      #53-1
  20. #52 lGiannA (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2564 / 01:29
    ร เรือเซนเซย์ค่ะ! 0//^//0
    #52
    1
    • #52-1 June_moon(จากตอนที่ 7)
      6 กุมภาพันธ์ 2564 / 01:58
      โกโจ 2 ea ~ 😆
      #52-1
  21. #50 nnnn__nnc (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2564 / 01:09
    อยู่เรือสุคุนะค่าาา
    #50
    1
    • #50-1 June_moon(จากตอนที่ 7)
      6 กุมภาพันธ์ 2564 / 01:59
      สุคุนะ 3 ea ~ 3️⃣
      #50-1
  22. #49 Marius Yo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2564 / 00:27
    เรือผีค่ะ ยูตะ5555 เพราะเห็นใช้ดาบเหมือนกันเลยเข้ากันได้มั้งคะ
    #49
    2
    • #49-1 June_moon(จากตอนที่ 7)
      6 กุมภาพันธ์ 2564 / 01:57
      ยูตะ 1 ea
      ริกะไล่แว๊ดโยโกะตายแน่เลย แงงงง 555555 🤣
      #49-1
    • #49-2 Marius Yo(จากตอนที่ 7)
      6 กุมภาพันธ์ 2564 / 20:56
      ถ...ถือว่าเป็นสีสันในการใช้ชีวิตค่ะ555555
      #49-2
  23. #48 Devil Blackrose (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2564 / 00:23
    ชิปกับโกโตค่ะ ดูจะวุ่นวายดี555
    แต่กับเมกุมิก็น่ารักดีนะ
    #48
    1
    • #48-1 June_moon(จากตอนที่ 7)
      6 กุมภาพันธ์ 2564 / 01:56
      โกโจ 1 ea & เมงุมิ 1 ea
      กับอาจารย์น้องคงได้เอาไม้แบตมาตีหัวเฮียแกค่ะ เหมือนลูกแบต 55555555
      #48-1
  24. #47 XBAR_mean (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2564 / 00:03
    เราอยู่เรือสุคุนะครับ 55555
    #47
    2
    • #47-1 Lmalbbs(จากตอนที่ 7)
      6 กุมภาพันธ์ 2564 / 00:17
      บวกเม้นนี้เลยค้าบบบ
      #47-1
    • #47-2 June_moon(จากตอนที่ 7)
      6 กุมภาพันธ์ 2564 / 01:57
      สุคุนะ 2 ea แล้ววว
      #47-2