[END] GOT7; BNior/BNyoung PRE CLINIC

ตอนที่ 29 : ` preclinic ♡ ::: Special Chapter 'How to Make Little Bear, Im Yugyeom'

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,404
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 97 ครั้ง
    2 พ.ค. 60

ตอนที่แล้วแต่งอยากแค่ไหน ตอนนี้ยากกว่าอีกสามล้านเท่า ฉากโคมไฟอยู่ที่เดิม กลับมาส่งฟีดแบ็คให้เราด้วยน้า

เราแวะมาสอบถามเรื่องรวมเล่มน้า คงยังไม่ใช่เร็วๆ นี้ เพราะว่าเราต้องรีไรท์ใหม่ทั้งเรื่องก่อนอยู่แล้ว อยากทราบจำนวนคนสนใจ ออกความเห็นกันได้เลยงับ จิ้มเลยจ้า

Special Chapter

How to Make Little Bear, Im Yugyeom

 

 

 

 

 

 

งานแต่งงานของอิมแจบอมและพัคจินยองถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่าย ณ บ้านพักอากาศส่วนตัวของตระกูลอิมในเกาะเจจู ทั้งๆ ที่ในความเป็นจริงแล้วการปิดโรงแรมใหญ่ๆ ในโซลไม่ใช่เรื่องยากเลย แต่ทั้งสองคนตัดสินใจจัดงานเล็กๆ และเชิญเฉพาะคนที่สนิทมางาน

 

 

อิมแจบอมเรียนจบเมื่อห้าปีก่อนและต้องไปทำงานใช้ทุนอีกสองปี ในตอนแรกเขาตั้งใจจะใช้ทุนด้วยการจ่ายเงินแล้วไปบริหารโรงพยาบาลกับห้างสรรพสินค้าของครอบครัวตัวเองแทนผู้เป็นพ่อ เพราะพ่อของเขาทำงานมานาน แม้จะมีพี่ชายคอยช่วยเหลือแต่เขาก็อยากให้พ่อได้พักบ้าง ทว่าพ่อของเขาอยากให้ลองทำงานจริงๆ ก่อนจะได้เข้าใจระบบมากขึ้น ที่สำคัญจะได้เข้าใจด้วยว่าผู้เป็นลูกน้องจะมีความรู้สึกนึกคิดอย่างไร

 

 

การไปทำงานใช้ทุนในต่างจังหวัดไม่ได้ส่งผลต่อความสัมพันธ์ของเขากับจินยองเลยแม้แต่น้อย เพราะคุณดีไซน์เนอร์คนสวยยอมย้ายไปอยู่ด้วยกันที่นู่น อาจเป็นเพราะงานของเจ้าตัวไม่ใช่งานประจำ เพียงแค่ส่งงานให้กับนิตยสารหรือห้องเสื้อให้ตรงกำหนดก็เพียงพอ แต่ก็มีทะเลาะกันบ้างแหละนะ เรื่องปกติของเขาสองคนอยู่แล้ว ก็ตอนแกล้งให้ลูกแมวงอนมันสนุกนี่นา จินยองตอนทำหน้างอนน่ะน่ารักจะตายไป

 

 

"พ่อขอประกาศให้อิมแจบอมและพัคจินยอง เป็นสามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย ขออวยพรให้ลูกทั้งสองมีแต่ความสุข เอเมน"

 

 

อิมแจบอมโน้มใบหน้าไปใกล้คนที่ตัวเล็กกว่าก่อนจะประทับริมฝีปากลงบนอวัยวะเดียวกันกับคนตรงหน้า ริมฝีปากหยักขบเม้มอีกฝ่ายเบาๆ แต่ทว่าร้อนแรงและหนักแน่นในคราเดียวกัน ยิ่งพัคจินยองจูบตอบคนตัวสูงยิ่งเพิ่มความดูดดื่มให้รสจูบนี้เข้าไปใหญ่ ราวกับว่ากำลังให้คำสัตย์สาบานว่าเขาทั้งสองคนจะรักเพียงแค่คนตรงหน้าเท่านั้น

 

 

ท่ามกลางเสียงแซวของเพื่อนๆ อิมแจบอมละริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่งก่อนจะประทับจูบที่หน้าผากมนและแก้มนิ่มของคุณเจ้าสาวเบาๆ เพราะใบหน้าน่ารักของจินยองทำให้เขาไม่อยากจะละสัมผัสเลยแม้แต่น้อย

 

 

 

"พ่อกับแม่รักลูกนะจินยอง ยอมๆ ให้พี่เขาบ้าง อะไรไม่เข้าใจกันก็คุยกันด้วยเหตุผล ลูกทั้งสองคนมีปัญหาอะไรพ่อกับแม่ก็ยินดีช่วยเหลือเสมอ" คิมจุนซูเอ่ยพร้อมกับยิ้มกว้าง

 

 

"ขอบคุณครับ" จินยองกอดพ่อและแม่ของตนแน่น สำหรับแจบอมแล้วมองกี่ทีก็เหมือนเด็กน้อยอ้อนพ่อแม่เหมือนเคย

 

 

"ขอให้ลูกทั้งสองคนมีความสุข พ่อยินดีช่วยเหลือลูกเสมอ แกก็ตามใจน้องบ้างนะแจบอม ที่สำคัญรีบๆ มีหลานให้ฉันอุ้มได้แล้ว" อิมแจวอนเอ่ยด้วยท่าทีสบายๆ มีหลานให้เขาเลี้ยงสักคนสองคนชีวิตคนแก่คงจะมีสีสันขึ้นมาบ้าง แต่ถึงเจ้าแจบอมจะทำหลานให้เขาช้าหน่อยก็คงไม่เป็นไร เพราะหลานคนโตของตระกูลอิมน่ะกำลังจะลืมตาดูโลกในอีกสองเดือนข้างหน้า โชคดีจริงๆ ที่มีลูกชายสองคน คงจะดีกว่านี้ถ้าภรรยาที่ด่วนจากไปตั้งแต่แจบอมอายุได้เพียงสามขวบอยู่ตรงนี้กับเขาด้วย

 

 

"เตรียมเงินรับขวัญหลานเลยครับพ่อ" ไม่บอกอิมแจวอนก็ทำแบบนั้นอยู่แล้ว เขาเชื่อว่าลูกชายคนเล็กเขามีน้ำยามากพ่อ เหมือนพ่อกับพี่มันนั่นแหละ

 

 

"ช่วงเวลาที่หลายๆ คนรอคอยมาถึงแล้วนะครับ ขอเชิญเจ้าสาวโยนช่อดอกไม้ได้เลยครับ"

 

 

จินยองกลับหลังหันและโยนช่อดอกไม้ในมือออกไป ไม่ว่าใครได้รับก็ดีทั้งนั้นแหละ เมื่อหันกลับมาก็พบว่าผู้ที่ได้รับดอกไม้คือแพทย์หญิงยูมีนั่นยิ่งทำให้เขารู้สึกโล่งใจเข้าไปใหญ่ ผู้หญิงคนนี้คือคนที่ควรได้รับความรักดีๆ กับเขาบ้าง จินยองรักและมีปรารถนาดีให้เธอในฐานะพี่สาวคนหนึ่งเสมอ

 

 

"นี่ พัคจินยอง อีกสองเดือนน่ะ ไปงานแต่งฉันด้วยนะ" คนได้รับดอกไม้เอ่ยอย่างอารมณ์ดี ทว่าสร้างความตกใจให้กับคุณเจ้าสาวไม่น้อย จินยองไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าพี่ยูมีมีแฟนแล้ว แต่นั่นคือเรื่องที่น่ายินดี

 

 

"ผมไม่พลาดแน่นอนครับ"

 

 

"ฐานที่พวกนายทำฉันอกหัก ฉันขอของขวัญแต่งงานล่วงหน้าเลย หวังว่าฉันจะได้รับข่าวดีในวันแต่งงานของฉันนะ มีน้ำยาพอใช่ไหมอิมแจบอม" สาวเจ้าหัวเราะคิกคัก ใบหน้างงๆ ของรุ่นน้องหน้าหล่อกับรุ่นน้องหน้าแมวที่กำลังเขินจนหูแดงน่ะตลกจะตายไป

 

 

"เตรียมของรับขวัญหลานเถอะครับรุ่นพี่" อิมแจบอมตอบก่อนจะยักคิ้วกวนๆ ให้หญิงสาว คำตอบของคุณเจ้าบ่าวเพื่อนๆ ที่ส่งเสียงแซวไม่ขาดปากมาตั้งแต่ตอนจูบสาบานยิ่งส่งเสียงดังขึ้นไปอีก เจ้าสาวอย่างจินยองได้แต่ซุกหน้ากับอกกว้างด้วยความเขินอาย....

 

 

ซะที่ไหนล่ะ นี่กำลังพยายามไม่ด่าพวกมันอยู่หรอก วันนี้วันมงคล แต่ก็ เออ ยอมรับว่าเขินอยู่เหมือนกันแหละ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

คู่แต่งงานข้าวใหม่ปลามันตัดสินใจอยู่ฮันนีมูนต่ออีกสองสัปดาห์ที่เกาะเจจูและเมืองท่าของเกาหลีอย่างปูซาน ถือเป็นการพักร้อนที่ยาวนานที่สุดตั้งแต่เรียนจบมาของทั้งสองคนด้วย

 

 

"คิดอะไรอยู่ หืม" อิมแจบอมเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบขณะที่เขาและจินยองกำลังยืนรับลมที่ระเบียงด้วยกัน

 

 

"ก็เรื่องยูคยอมนั่นแหละ" จินยองตอบสามีก่อนจะเอนศรีษะพิงอกแกร่งของคนที่กอดเขาจากทางด้านหลัง

 

 

"นี่ เสกยูคยอมเข้าท้องคุณน่ะ ไม่ใช่เรื่องยากหรอกนะ" แจบอมกระซิบที่ข้างหูของจินยองก่อนจะเอาคางเกยที่ไหล่มนก่อนจะหมุนตัวภรรยาให้หันหน้ากลับมาหน้าตน

 

 

"พูดเป็นเรื่องตลกไปได้" จินยองตอบแก้เขินแต่ก็หลับตาพริ้มรับจูบวาบหวามของสามีและจูบตอบไปอย่างดูดดื่มแม้จะยังเขินอยู่ก็ตาม ร่างบางปล่อยตัวและใจไปตามแรงปรารถนาของตน ทั้งแจบอมและไม่เคยนับหรอกว่าพวกเขาจูบกันครั้งที่เท่าไหร่ หรือว่าพวกเขาจะมีความสัมพันธ์ทางกายกันกี่ครั้ง เพราะยิ่งได้สัมผัสอีกฝ่ายก็ยิ่งอยากสัมผัสมากขึ้นไปอีก

 

 

"อืม..."















CUT















ผ่านมาเกือบสองเดือนแล้วที่แจบอมและจินยองกลับมาจากทริปฮันนีมูน คิดถึงทีไรใบหน้าหวานก็ขึ้นสีทุกที ตอนฮันนีมูนก็มีอะไรกันแทบทุกคืน กลับมาอิมแจบอมสรรหาเวลามารังแกเขาได้เรื่อยๆ อย่างที่บอกไว้จริงๆ อยากจะตะโกนใส่หน้าว่านี่จะทำเผื่อถึงตอนทำน้องให้ยูคยอมเลยหรือไง แต่ทว่าจนถึงตอนนี้จินยองก็ยังไม่รู้สึกถึงอาการที่บ่งบอกว่าตัวเองท้องเลยสักนิด

 

 

 

 

 

 

 

 

 

♪~

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"ฮัลโหล มีอะไรหรือเปล่าครับคุณจีฮโย" อยู่ๆ เลขาสาวของอิมแจบอมโทรหาเขา ถ้าถามว่ากลัวเรื่องเธอจะเป็นมือที่สามไหมล่ะก็ ตอบได้เลยว่าไม่ จีฮโยคือญาติของยองแจ เธอรายงานความเป็นไปในบริษัทให้เขาฟังตลอด อิมแจบอมน่ะผู้หญิงเข้าหาเยอะแต่ไม่เคยสนใจ นับว่าเป็นบุญของเขาจริงๆ ที่มีสามีดีขนาดนี้ อิอิ

 

 

(คุณจินยองมาดูคุณแจบอมหน่อยเถอะค่ะ เขาอาเจียนหลายรอบแล้ว เหมือนจะเป็นตั้งแต่เมื่อสองสามวันก่อนค่ะ)

 

 

"เอ๋ ตอนอยู่ที่บ้านก็ดูปกติดีนะครับ"

 

 

(เขาไม่ยอมทานข้าวเลยค่ะ ดิฉันซื้อให้ใหม่ก็บอกว่าได้กลิ่นเหมือนเสีย พอลองกินก็อ้วก)

 

 

"ครับ ผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้เลย" ทันทีที่ได้ยินว่าคนรักป่วย จินยองก็รีบขับรถไปที่ห้างสรรพสินค้าชื่อดังที่สามีบริหารอยู่ทันที

 

 

อิมแจบอมป่วยแล้วเป็นแบบนี้ทุกทีสิน่า ไม่ค่อยบอกหรอกว่าป่วย แต่ก็ไม่เคยป่วยหนักๆ หรอก คงเพราะความที่เรียนแพทย์มาเลยทำให้เจ้าตัวจัดการรักษาตัวเองทันที อิมแจบอมผันตัวมาดูแลกิจการห้างสรรพสินค้าของตระกูลอิม แต่ก็ยังคงเข้าเวรที่โรงพยาบาลสัปดาห์ละสามวันและช่วยพี่ชายบริหารโรงพยาบาลแด้วย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"ไงคุณประธานบริษัท ไหวไหมเนี่ย"

 

 

"ไหวอยู่" ร่างสูงที่นอนหลับตาอยู่บนโซฟาเอ่ยตอบว่าไหวทว่าน้ำเสียงและท่าทางดูอืดโรย

 

 

"ทำไมถึงป่วยได้ งานก็ไม่เยอะมากนี่ช่วงนี้"

 

 

"ผมยังไม่แน่ใจเหมือนกัน" แจบอมลุกขึ้นนั่งบนโซฟาก่อนจะตบที่นั่งว่างๆ ให้จินยองมานั่งด้วยกัน

 

 

"เอ้า เป็นโรคใหม่หรือไงถึงไม่แน่ใจน่ะฮะ"

 

 

"ช่วงนี้คุณมีน้ำมีนวลขึ้นไหม" อิมแจบอมพอจะรู้อาการตัวเองอยู่บ้าง เขาแค่อยากแน่ใจว่าสิ่งที่เขาคิดเป็นเรื่องจริง

 

 

"นายว่าฉันอ้วนเหรอ หา"

 

 

"เปล่าๆ ไม่ใช่แบบนั้นสิ"

 

 

"แล้วมันแบบไหนล่ะ"

 

 

"ไปโรงพยาบาลกัน"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

สุดท้ายสองสามีภรรยาก็มานั่งอยู่ที่โรงพยาบาล จินยองไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมต้องมาที่แผนกสูตินารีแพทย์ เขายังไม่มีอาการที่เหมือนคนท้องเลยด้วยซ้ำ น้ำหนักตัวแม้จะขึ้นมาบ้างแต่ก็ยังถือว่าปกติ ช่วงนี้เขากินเยอะขึ้นก็ต้องน้ำหนักขึ้นเป็นปกติอยู่แล้ว แต่ก็ไม่ได้ดูอ้วนอะไรนี่นา

 

 

"ไงไอ้แจบอมน้องรัก" แพทย์หนุ่มที่ดูเหมือนจะเป็นรุ่นพี่ของอิมแจบอมเอ่ยทัก

 

 

"พี่นัมจุน ตรวจเมียให้หน่อยดิว่าท้องไหม"

 

 

"เอ้า ไม่ได้ลองซื้อที่ตรวจครรภ์มาตรวจเหรอวะ"

 

 

"ก็เขาไม่มีอาการอะไรเลย มีแต่ผมเนี่ย สองสามวันนี้อ้วกแทบไม่หยุด" อิมแจบอมตอบ เขาบอกแล้วว่าพอรู้อาการของตัวเอง ที่ต้องพาจินยองมาตรวจเนี่ยเพราะเจ้าตัวไม่ยอมซื้อที่ตรวจครรภ์มาตรวจสักที ส่วนหนึ่งก็เพราะไม่มีอาารอะไรด้วย

 

 

"ฮ่าๆ เออได้ คุณผู้ช่วยครับ ผมฝากตรวจคุณจินยองให้หน่อย เดี๋ยวผมขอซักประวัติคุณแจบอมเพิ่มอีกหน่อยแล้วกัน" แพทย์หนุ่มหันไปสั่งงานคนเป็นลูกน้องก่อนจะเริ่มตรวจอาการรุ่นน้องของตน

 

 

ไม่นานนักผู้ช่วยแพทย์ก็กลับมาพร้อมกับผลตรวจในมือ แพทย์หนุ่มอ่านคร่าวๆ ก่อนจะยิ้มกว้างให้สามีภรรยาที่นั่งอยู่ตรงหน้า จินยองยังคงงงนิดหน่อยว่าเกิดอะไรขึ้น

 

 

"ยินดีด้วยนะคุณพ่อคุณแม่มือใหม่ น้องจินยองตั้งครรภ์ได้แปดสัปดาห์แล้วครับ"

 

 

"ฮะ แต่ผมไม่มีอาการอะไรเลยนะครับ"

 

 

"ก็อาการไปตกที่อยู่ที่ไอ้แจบอมหมดน่ะสิครับ ทั้งอาเจียน เหม็นของที่เคยชอบกิน อยากกินของเปรี้ยวน่ะ"

 

 

"แต่ตอนอยู่ที่บ้านเขาก็ปกติดีนะครับ ไม่เห็นมีอาการอะไรเลย"

 

 

"มันเป็นแค่ตอนที่คุณไม่อยู่ด้วย" แจบอมอ้อมแอ้มตอบ เขินเหมือนกันนะเนี่ยมานั่งบอกอาการแพ้ท้องแทนเมียให้เมียตัวเองฟัง

 

 

"ต้องรักเมียขนาดไหนวะไอ้ตี๋ แพ้ท้องแทนเมียแล้วยังไม่สร้างความลำบากให้เมียอีก"

 

 

"เมียผมน่ารักไง" คำตอบโต้งๆ ของสามีทำให้พวงแก้มของคนน่ารักแดงระเรื่อ แค่หมอแซวก็เขินจะแย่อยู่แล้ว ให้ตายเถอะ

 

 

"โว้ย รำคาญ เลิกงานจะกลับไปกกเมียบ้าง น้องจินยองฝากครรภ์ได้เลยนะครับ ส่วนแจบอม ฉันจะสั่งจ่ายยาแก้อาเจียนให้ก็แล้วกัน"

 

 

"โอเคครับพี่หมอ"

 

 

"อ้อ...เรื่องบนเตียงน่ะมีได้นะ แต่อย่ารุนแรง" จินยองเพิ่งจะหายเขินเรื่องเมื่อกี้ไป พี่หมอหาเรื่องมาให้เขาเขินอีกแล้วอะ

 

 

"เออ รู้น่า นี่เป็นหมอเหมือนกันนะเฮ้ย"

 

 

"อย่าลืมมาตามนัดกันนะ เออ ฉันแนะนำให้เมียออนท็อปว่ะ จินบอกว่าเวิร์คสุด" นัมจุนเอ่ยเตือนก่อนจะกระซิบคำแนะนำให้รุ่นน้องได้ยินแค่สองคน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

หลังจากรับยาและใบนัดเสร็จ สองสามีภรรยาก็ตัดสินใจไปบ้านตระกูลปาร์คแทนบ้านของตัวเองเพื่อไปแจ้งข่าวดีนี้ให้กับพ่อแม่ของจินยองทราบ พ่อของแจบอมเลี้ยงหลานคนโตของตระกูลอิมอยู่ที่อเมริกา ไว้ค่อยโทรบอกที่หลัง

 

 

"เมื่อกี้พี่หมอบอกอะไรนายอะ" จินยองเอ่ยถามด้วยความสงสัย

 

 

"อยากรู้จริงอะ"

 

 

"บอกหน่อยสิ นะ" หัวทุยซบลงกับบ่ากว้างของคนที่กำลังขับรถอย่างออดอ้อน อิมแจบอมได้แต่ส่งยิ้มเอ็นดูไปให้ เมียใครเนี่ยขี้อ้อนจริงๆ

 

 

"พี่เขาบอกว่าถ้าจะมีเซ็กส์แนะนำให้คุณออนท็อป เพราะเมียพี่เขาบอกว่าท่านี้เวิร์คสุด"

 

 

"..." จินยองหน้าขึ้นสีทันที ก็ท่านี้น่ะอิมแจบอมชอบให้เขาทำจะตาย ล่าสุดก็เมื่อสองวันก่อน ยิ่งคิดถึงยิ่งเขิน อยู่ๆ เขาก็มีอารมณ์ขึ้นมาเลยอ้อนแจบอมแล้วออนท็อปให้ทั้งๆ ที่ปกติไม่ค่อยทำ ดีนะที่แจบอมเหมือนจะเริ่มรู้อาการเลยไม่สวนกลับมารุนแรง แต่ก็ต้องยอมรับว่ามันเวิร์คจริงๆ นั่นแหละ

 

 

"นี่ ผมไม่รังแกคุณหรอกน่า ยังไงลูกของเราก็ต้องมาก่อนอยู่แล้ว" แจบอมคิดแบบนั้น แค่จินยองตั้งท้องก็ลำบากสำหรับเจ้าตัวอยู่แล้ว ในระหว่างนี้มันก็ไม่ได้หนักหนาอะไรถ้าเขาจะโลกสวยด้วยมือเราไปก่อน

 

 

"อื้อ"

 

 

"..."

 

 

"แต่...ก็ทำได้นะ ถ้านายอยาก" ว่าจบก็ซุกหน้าลงกับไหล่กว้าง เขินอะ ให้ตายเถอะ

 

 

"น่ารักเกินเบอร์ไปไหมคุณ" อิมแจบอมรู้อยู่ว่าคนท้องก็มีความต้องการเหมือนกัน ถ้าจินยองอยากทำเขาก็ไม่ขัดหรอก

 

 

"งือ..."

 

 

"โอ๊ย ทำตอนนี้เลยได้มั้ยอะ เมียน่ารัก เบาะหลังรถก็กว้างอยู่นะคุณ เนี่ย มีสปริงเหมือนเตียงที่บ้านด้วย" อิมแจบอมเอ่ยแซว ยิ่งจินยองเขินก็ยิ่งน่ารังแก ปกติเขาก็ไม่ใช่คนแบบนี้แต่กับจินยองเหมือนจะเป็นข้อยกเว้นไปเสียทุกอย่าง แค่มองจินยองที่กำลังคิดเรื่องนั้นอยู่ ภาพตอนที่ร่างเล็กขยับอยู่บนตักเขาก็ขึ้นมาในหัวแล้ว

 

 

"ขับรถไปเลย!!"

 

 

"ฮ่าๆ ไม่แกล้งแล้ว"

 

 

"แต่คืนนี้จะคิดดูอีกทีแล้วกัน" เมียน่ารักแบบนี้อิมแจบอมจะไปไหนรอดละครับทุกคน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

7 เดือนต่อมา

 

 

 

 

สองร่างนอนกอดก่ายอยู่บนเตียง ทั้งสองยังคงจมอยู่ในห้วงนิทราแสนหวาน จู่ๆ คนที่นอนซุกอกกว้างของสามีก็รู้สึกถึงอาการปวดหน่วงๆ ที่ท้องน้อยตัวเองเป็นระยะ มือบางเขย่าแขนสามีเบาๆ เพื่อปลุก คงถึงเวลาแล้วที่เด็กชายอิมยูคยอมจะลืมตาดูโลก

 

 

"หืม มีอะไรหรือเปล่าคุณ"

 

 

"พาไปโรงพยาบาลที ฉันปวดท้อง"

 

 

"ฮะ"

 

 

"ปวด..ท้อง" อิมแจบอมประครองร่างของภรรยาลงไปชั้นล่างของบ้าน สั่งให้คนขับรถเตรียมรถทันที ก่อนจะไปหยิบเอกสารจำเป็นทั้งหมด ในนาทีนี้เขาไม่มีสติขับรถหรอก

 

 

จินยองก็มานอนรออยู่ในห้องคลอดโดยมีแจบอมเข้ามาด้วย ปกติพ่อสามารถเข้ามาดูการทำคลอดได้อยู่แล้ว คิมนัมจุนนายแพทย์ที่ทำเรื่องรับฝากครรภ์เอาไว้ชี้แจงรายละเอียดว่าร่างกายของจินยองแข็งแรงดีมาก พร้อมสำหรับการผ่าคลอดแล้ว

 

 

"อีกเดี๋ยววิสัญญีแพทย์จะมารมยาสลบนะคะคุณแม่" พยาบาลเอ่ยหลังจากเตรียมอุปกรณ์เสร็จ

 

 

"นายจะอยู่ตรงนี้กับฉันใช่ไหม"

 

 

"ไม่ต้องกังวลไปนะ พี่จะจับมือจินยองไว้แบบนี้จนกว่าจะตื่นเลย" อิมแจบอมประสานมือกับมือบางของภรรยาและบีบมือเล็กเบาๆ เพื่อให้กำลังใจ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ผ่านไปหลายชั่วโมงแล้วที่การผ่าคลอดสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี จินยองยังคงหลับไหลเพราะฤทธิ์ของยาสลบ แต่อีกสักเดี๋ยวก็คงจะตื่น ส่วนเจ้าลูกหมียูคยอมยังน่ารักน่าชังเหมือนเดิมไม่มีผิดเพี้ยน

 

 

อือ...น้ำหน่อยครับ" อิมแจบอมได้ยินดังนั้นจึงลุกไปรินน้ำมาให้ภรรยา ก่อนจะกดออดเรียกพยาบาลเพื่อแจ้งว่าภรรยาของเขาฟื้นแล้ว

 

 

"ร่างกายปกติดีนะครับ ไม่มีอาการแทรกซ้อน พักสักคืนก็กลับบ้านได้แล้วครับ เอาเลขที่บัญชีมาด้วยนะไอ้น้อง เดี๋ยวโอนเงินรับขวัญหลานไปให้" แพทย์หนุ่มเอ่ยก่อนจะหันไปบอกกับแจบอมอย่างอารมณ์ดี แม้ว่าทั้งรุ่นน้องและภรรยาจะบอกว่าแค่เขาทำคลอดมาปลอดภัยทั้งแม่ทั้งลูกก็เพียงพอแล้วก็ตาม ทำคลอดน่ะมันหน้าที่ของหมอ แต่รับขวัญหลานน่ะมันความต้องการของลุง

 

 

"นี่ค่ะคุณแม่ น้องอารมณ์ดีมากเลยค่ะ" พยาบาลสาวส่งเด็กน้อยในแปลเด็กให้กับจินยอง ตอนแรกเจ้าหนูยูคยอมกำลังหลับสบายเชียวล่ะ แต่พอได้ยินเธอกับเพื่อนพยาบาลคุยกันว่าจะย้ายยูคยอมไปห้องพิเศษเพราะคนเป็นแม่ฟื้นแล้วเท่านั้นแหละ ลืมตาแป๋ว หัวเราะอ้อแอ้มาตลอดทาง"ไงครับยูคยอม~" จินยองรับเด็กน้อยเข้าสู่อ้อมอกด้วยแขนเดียว น่ารักเหมือนเดิมเลยน้าเจ้าหมี คงความหมีไว้ไม่มีผิดเพี้ยนเลย

 

 

"แอ้~" มือน้อยทั้งสองยกขึ้นกลางอากาศเหมือนพยายามจะคว้าอะไรสักอย่าง แจบอมเลยส่งมือตัวเองไปจับมือข้างหนึ่งของลูกไว้ ซึ่งเจ้าตัวก็หัวเราะชอบใจ แต่ก็ยังคงใช้มืออีกข้างหนึ่งคว้าอากาศจนคนเป็นแม่ทำหน้าฉงน

 

 

"ลองเอามือให้ลูกจับสิ" จินยองทำตามที่สามีแนะนำ

 


"คิก~" เด็กน้อยหัวเราะร่าก่อนจะดึงมีน้อยของตัวเองเข้าหากันทำให้มือของพ่อและแม่ถูกดึงเข้าหากันไปด้วย

 

 

"น่าชังจริงๆ เจ้าลูกหมีของอัปป้า" อิมแจบอมเอ่ยก่อนจะก้มลงไปหอมแก้มยุ้ยๆ ฟอดใหญ่โดยที่ไม่ลืมหันมาหอมแก้มอิ่มของภรรยา

 

 

ไหน ยูคยอมหลานยาย โอ้โห น่าเกลียดน่าจังจริงลูกคิมจุนซูที่บินตรงมาจากปูซานเป็นคนแรกที่มาเยี่ยมเจ้าหนูยูคยอมและคุณแม่ตัวขาว

 

 

คนอื่นๆ ล่ะจ๊ะ

 

 

พ่อผมกำลังมาครับ ส่วนแจ็คสันกับมาร์คจะมาพรุ่งนี้ครับ รุ่นพี่ยูมีจะมาหลังจากผ่าตัดเสร็จครับแจบอมเป็นคนตอบ

 

 

หมอมาตรวจหรือยังจ๊ะ

 

 

เรียบร้อยแล้วครับ

 

 

มาถ่ายรูปกันหน่อยเร็ว ทั้งสามคนเลย

 

 

แจบอมปรับเตียงให้คุณแม่นั่งสบายขึ้น ก่อนจะลดเหล็กกั้นข้างเตียงลงและขึ้นไปนั่งพื้นที่ว่างข้างๆ คุณแม่มือใหม่ ทั้งสามคนยิ้มให้กล้องจนตาปิด คุณพ่อคุณแม่มือใหม่รู้สึกเหมือนกำลังจะสำลักความสุขตาย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้ตายสิ ตั้งแต่เกิดมาวันนี้เป็นวันที่มีความสุขที่สุดเลย










FIN
PLEASE COMMENT






STAR



ไม่ต้องแปลกใจถ้าตอนจบเหมือนเรื่องหลัก เราตั้งใจให้มันลิ้งค์มาตรงนี้ ยังไงก็คอมเม้นต์กันหน่อยนะคะ จะได้เอาไปพัฒนาต่อไปน้า หลังจากนี้คงไม่ได้อัพจนกว่าจะสอบเสร็จวันที่ 31 พ.ค. เลยค่ะ เรื่องรวมเล่มน่าจะเปิดรวมเล่มค่ะถ้าไม่ติดปัญหาอะไร แต่เราต้องรีไรท์ก่อน เดี๋ยวหลังสอบมาแจ้งอีกทีค่า











#พี่บีพคน
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 97 ครั้ง

1,024 ความคิดเห็น

  1. #994 PpppppeeeTtt (@PpppppeeeTtt) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 20:37
    อบอุ่นหัวใจแล้วก็สนุกมากๆเลยค่ะ เขียนดีมากๆเลย ชอบมากเลยค่ะ
    #994
    0
  2. #993 tiktaka (@tiktaka) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 18:32

    ชอบมากๆๆๆ

    #993
    0
  3. #940 aboutkluay0206 (@aboutkluay0206) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2561 / 04:19
    ตายแล้ววว ฮืออ น่ารัก อบอุ่นอบอวนไปหมดดดด
    #940
    0
  4. #910 dbsgsjg7 (@md_dbsg_sj) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 00:30
    ตอนที่แล้วว่าเขินมากแล้วนะ ตอนนี้เขินมากกว่าเดิมอีก คือไม่ได้โรแมนติกเหมือนเรื่องอื่น นายเอกออกจะฮามากด้วยซ้ำ แต่ก็อบอุ่นและฟินมากนะคะ
    #910
    0
  5. #880 Sakamaki Mayumi (@moionoto) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 06:20
    ได้เจอคยอมแล้ว จะรอไรท์มาต่อนะคะ
    #880
    0
  6. #874 KAMEWz (@kamewz) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 00:10
    น่ารักมากๆ เลยค่ะไรท์ เป็นฟิคฟีลกูดมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #874
    0
  7. #866 pa rang (@prangkii) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 17:50
    คยอมมากาอัปป้ากับออมม่าแล้ว ฮือออออ เป็นครอบครัวสุขสันต์สักทีนะ
    #866
    0
  8. #853 ATENNILE (@ATENNILE) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 01:03
    ชอบเรื่องนี้ รู้มั้ยว่าอ่านมาตั้งแต่เริ่มลองอ่านฟิคแรกๆ กี่ปีแล้วนะเนี่ย 5555
    #853
    0
  9. #852 Lollypop Candy (@mild_17) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 12:03
    สนุกมากๆเลยค่ะ ฟีลกู๊ด พี่แจบอมน่ารักมากๆๆ จินยองก้น่ารัก รอไรท์แต่งฟิคดีๆเรื่องใหม่มาให้อ่านนะคะ สู้ๆค่าาา
    #852
    0
  10. #851 Tunpp (@Tunpp) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 21:16
    โอ้ยยนยน ใจไม่ดีเลยยยย ใจเต้นแรงมากกกกกก > < ในที่สุดยูคก็มาแล้นน~
    #851
    0
  11. #850 Ying )): (@yingying2000) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 22:08
    โอยยย ฟินไม่ไหวแล้ววว เขินนน
    #850
    0
  12. #849 TulliyaChulsuwan (@TulliyaChulsuwan) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 19:00
    ฟินมากกก ทั้งฟินทั้งเขิน
    #849
    0
  13. #848 Yerinsan (@Ayaseyue) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 15:40
    สุโค่ย!!!!
    #848
    0
  14. #847 Mrillday (@ARMAnome_mindmy) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 14:16
    น่ารักมากกกกกกกกกกกกก
    #847
    0
  15. #846 NizzNene (@singlenene) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 12:50
    เขินอ่ะะะ ฮือออ เข้าลูกหมีต้องน่ารักมากๆ
    เเน่เลย
    #846
    0
  16. #845 PamonratSonjon (@PamonratSonjon) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 12:25
    โอ้ย สำลักความสุขตากค่ะ
    #845
    0
  17. #844 Defsouller (@swnpss) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 11:34
    น่ารักมากกกกกกกกกกกกกก เเง่~
    #844
    0
  18. #843 piggy bank (@na--) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 10:48
    น่ารักมากกกกกกก เขินฉากคัตมากเลยค่ะ ขำพี่แจบอมแพ้ท้องแทนเมีย555555 รักเมียที่สุดในโลกว่างั้น แห่มมมมมมม
    #843
    0
  19. #842 _babyMARK_ (@Flipple_pond) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 07:06
    เจ้าลูกหมีน่ารักกกก ตอนของอัปป้ากับออมม่านี่เอาซะเขิน และฟินจิกหมอนกันเลยทีเดียว นยองช่างอ้อน แถมยั่วเก่งอีก พี่แจบอมก็รักมากเกินนน แพ้ท้องแทนจินยองด้วย ดีต่อใจ .///.
    #842
    0
  20. #841 helloqirl (@helloqirl) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 05:18
    คิดถึงเจ้าหมีเลย T_T
    #841
    0
  21. #840 Sunshinez (@bassbank) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 03:15
    น่ารักจังเลยค่ะ ชอบบบบ (:
    #840
    0
  22. #839 _ag2201 (@Littleangel1301) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 01:58
    น่ารักกกก ชอบอ่ะ ฮืออออ
    #839
    0
  23. #838 Littlenerdgirl (@Littlenerdgirl) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 23:48
    งื้ออออ น่ารักมากเลยค่ะ ในที่วุดลูกหมีก็เกิดมาแล้ว พี่แจบอมนี่หลงจินยองมากจริงๆถึงขนสดแพ้ท้องแทนเลย ส่วนคุณแม่จินยองนี่พอท้องก็มีน้ำมีนวลขึ้นเยอะเลยนะคะเนี่ย ลูกหมีมาแล้วอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตากันจริงๆแล้ว
    #838
    0
  24. #837 Kill'n Me (@napa123) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 23:43
    งื้อ~~น่ารักกก????????
    #837
    0
  25. #836 NattyySirirat (@NattyySirirat) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 23:39
    น่ารักมากกก ฮื่ออออ จินยองน่ารักไปแล้ววเป็นนี่ก็จะจับฟัด55555
    #836
    0