[END] GOT7; BNior/BNyoung PRE CLINIC

ตอนที่ 28 : ` preclinic ♡ ::: Special Chapter 'How We Celebrate Our 100 Days'

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,163
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 84 ครั้ง
    28 เม.ย. 60

มันแต่งยากอะทุกคน คอมเม้นต์เถอะ ㅠㅠ

ส่งฟีคแบคกันด้วย หาฉากโคมไฟได้ที่ทวิตของไรท์ @nnamiie

สนใจรวมเล่มกันมั้ยคะ? จิ้ม

Special Chapter

How We Celebrate Our 100 Days

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

วันนี้คือวันสอบวันสุดท้ายตามประกาศของมหาวิทยาลัย อีกแม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า ฤดูกาลสอบปลายภาคจบลง ที่จริงจินยองสอบเสร็จแล้ว เพราะเขามีสอบแค่สองวิชา เพราะส่วนใหญ่คณะเขาเน้นไปที่การทำงานมากกว่า แต่วันนี้เขาตั้งมาที่คณะเพราะอาจารย์ชางมินนัดประกาศคะแนนโปรเจคและมีเรื่องอื่นที่จะพูด

 

 

โดยรวมแล้ว ส่วนใหญ่โปรเจคของพวกคุณดีมากนะครับ ผมไม่แน่ใจว่าผมเคยบอกไหมว่าผมมีของรางวัลให้สำหรับสามอันดับแรกที่ได้คะแนนโหวตจากคณะกรรมการและผู้เข้าชมสูงสุด หลังจากที่สอบเสร็จอาจารย์ก็ขอให้นักศึกษาอยู่ในห้องเพื่อประกาศคะแนนโปรเจคก่อน โดยรวมแล้วก็ออกมาดี เฉือนกันไปไม่กี่คะแนน เพราะฉะนั้นเกรดก็ขึ้นอยู่กับควิซในคาบและคะแนนจากกรรมการนี่แหละ

 

 

รางวัลทั้งหมดมาจากคณะกรรมการของเรานะครับ คุณโอจองอ๊ก ผู้บริหารจีทีกรุ๊ป เจ้าของธุรกิจท่องเที่ยวและแฟชั่นแถวหน้าของเกาหลี ทุกรางวัลเอาไปใช้ได้ที่โรงแรมในเครือเลย

 

 

...

 

 

รางวัลของอันดับสามคือวอยเชอร์บุฟเฟ่ต์อาหารจีนสองที่นั่ง อันดับสองคือวอยเชอร์ดินเนอร์แบบยุโรปสองที่นั่ง และอันดับหนึ่งตั๋วเครื่องบินไปกลับโซล – เจจู สองที่นั่ง พร้อมที่พักหนึ่งคืน”

 

 

“...”

 

 

“นอกจากนี้...ทั้งสามคนจะได้คะแนนพิเศษ อันดับหนึ่งห้าคะแนน อันดับสองสามคะแนน และอันดับสามหนึ่งคะแนน จากร้อยไม่หาร” เมื่ออาจารย์หนุ่มพูดจบเสียงเซ็งแซ่ก็ดังขึ้นทันที  เพราะเพียงแค่คะแนนเดียวก็สามารถเปลี่ยนเกรดได้ อันดับหนึ่งได้ถึงหน้าคะแนน หากตัดอิงกลุ่มดีไม่ดีเปลี่ยนถึงสองเกรด

 

 

“เงียบๆ ก่อนครับ ค่อยปรบมือแสดงความยินดีกับเพื่อนทีเดียวตอนผมประกาศครบทุกคนนะครับ”

 

 

“...”

 

 

ผมจะประกาศอันดับสามก่อนนะครับ...กงจองยอน

 

 

“...”

 

 

“อันดับสอง...คิมจุนมยอน”

 

 

“...”

 

 

“อันดับหนึ่ง...”

 

 

“...” ห้องเรียนที่เงียบอยู่แล้วกลับเงียบสงัดกว่าเก่า พัคจินยองหมดหวังไปแล้วด้วยซ้ำว่าเขาจะได้คะแนนโหวตจากคณะกรรมการสูงสุด เพราะโปรเจคของเขาค่อนข้างยากและแนวแฟชั่นก็ไม่ใช่เทรนด์นิยมในตอนนี้สักเท่าไหร่

 

 

“พัคจินยอง” เสียงปรบมือดังไปทั่ว แต่ไม่สามารถเรียบสติของคนหน้าหวานได้แม้แต่น้อย

 

 

“...”

 

 

“ขอแสดงความยินดีกับทั้งสามคนด้วยนะครับ”

 

 

“ขอบคุณครับ/ค่ะ”

 

 

“ทุกคนคงสงสัยว่าทำไมผลงานของพัคจินยองถึงถูกใจคณะกรรมการและผู้เข้าชม โจทย์ของเขาเป็นหนึ่งในโจทย์ที่ยากที่สุดสำหรับการตีความ ผมเองยังตกใจที่มีคนแต่งตัวแบบนี้อยู่ในมหาวิทยาลัยของเรา ตอนแรกผมก็คิดแค่อาจจะแต่งตัวเชยหน่อยๆ เปลี่ยนการแต่งตัวแต่งหน้านิดเดียวก็ดูดีขึ้นมาได้”

 

 

“อ้าว...” จินยองอ้าปากค้างเมื่อได้ยินว่าอาจารย์ตีความโจทย์ไว้อย่างไรในคราแรก

 

 

“ผมยังทึ่งในความสามารถของเขาที่หานายแบบคนนี้มาได้เลย ยิ่งไปกว่านั้นคือความสามารถในการออกแบบชุดจากเสื้อผ้าของนายแบบ อย่างที่ทุกคนเห็ย เสื้อผ้าแนวนี้ไม่ค่อยมีใครใส่เท่าไหร่”

 

 

“...”

 

 

“คณะกรรมการชอบในความสร้างสรรค์ของคุณนะคุณจินยอง คุณสามารถนำชุดที่ไม่มีใครคิดจะหยิบมาใส่แล้วมามิกซ์แอนด์แมชให้เข้ากัน และสามารถนำมาใส่ได้จริงในชีวิตประจำวัน”

 

 

“อ่า...ขอบคุณมากครับ”

 

 

“มีอะไรจะพูดเกี่ยวกับผลงานชิ้นนี้สักหน่อยไหมคุณพัคจินยอง ผมว่านิตยสารหลายเล่มคงติดต่อของคอลเลคชั่นนี้ไปลงช่วงซัมเมอร์แน่ๆ ล่ะ”

 

 

“ก่อนอื่นเลยผมรู้สึกขอบคุณตัวเองที่คิดมากเกินไป มัวแต่หานายแบบให้ตรงกับโจทย์จนลืมไปปรึกษาอาจารย์เรื่องหานายแบบครับ” เพื่อนร่วมคลาสหัวเราะครืนเมื่อเจ้าของผลงานเอ่ยจบ

 

 

“...”

 

 

“แม้ว่าการทำงานอาจจะมีปัญหาบ้าง เพราะตอนแรกผมกับนายแบบไม่ค่อยจะลงรอยกันเท่าไหร่ แต่สุดท้ายมันก็ออกมาดีครับ”

 

 

“...”

 

 

“ตอนนี้คุณคิมแจจุง เจ้าของนิตยสารเจแฟชั่นติดต่อขอคอลเลคชั่นนี้ไปลงช่วงหน้าร้อนที่จะถึงแล้วล่ะครับ”

 

 

!!!

 

 

“ผมต้องขอบคุณอาจารย์มากๆ เลยครับที่สุ่มโจทย์นี้ให้กับผม ตอนแรกผมคิดว่าผมโชคร้าย แต่ตอนนี้ผมคิดว่าถ้าไม่มีมัน ผมคงไม่ได้รับโอกาสนี้แน่ๆ ครับ” อีกเรื่องที่พูดได้แค่ในใจ ขอบคุณนะครับอาจารย์ที่ตั้งโจทย์กำกวมจนผมขายออกสักที อย่าไปฟ้องอาจารย์เชียวนะ!

 

 

 

หลังจากที่อาจารย์ชางมินปล่อยให้นักศึกษาแยกย้ายกลับบ้านได้ จินยองตัดสินใจที่จะขับรถไปรอนักศึกษาแพทย์ดีเด่นที่ลาดจอดรถของคณะแพทยศาสตร์เพราะอีกไม่กี่นาทีอิมแจบอมก็จะสอบเสร็จแล้ว

 

 

 

 

 

 

Knock! Knock!

 

 

 

 

 

ว่าที่นักศึกษาแพทย์อิมแจบอมที่สอบเสร็จเมื่อไม่กี่นาทีก่อนเคาะกระจกรถของคนหน้าแมวของตัวเองเบาๆ มือบางของเจ้าของรถเอื้อมไปปลดล็อคให้อีกคนขึ้นมานั่งที่ว่างข้างคนขับ วันนี้อิมแจบอมคงจะใช้สมองในการทำข้อสอบจนเหนื่อย เขาเลยตัดสินใจว่าจะเป็นคนขับรถกลับคอนโดด้วยตัวเองเพื่อให้อรกคนได้พัก

 

 

“เป็นไง ทำข้อสอบได้ไหม”

 

 

“ระดับนี้ละ”

 

 

“มั่นหน้า” จินยองเบะปากกับคำตอบสุดหลงตัวเองของคนข้างๆ แม้เขาจะรู้ดีว่าอีกคนเรียนเก่งมากแค่ไหนก็เถอะ

 

 

“แล้วงานคุณอะเป็นไงบ้าง”

 

 

“ระดับนี้ละ”

 

 

“หลงตัวเอง นายแบบหล่อหรอกคุณ” แจบอมยักคิ้วให้อย่างกวนๆ

 

 

“ย่าห์!! อิมแจบอม!!

 

 

“เออนี่คุณ วันเสาร์หน้าไป...”

 

 

“ไม่ว่าง” ยังไม่ทันที่อิมแจบอมจะพูดจบจินยองก็เอ่ยขัดขึ้นมาเสียก่อน

 

 

“เฮ้ย นั่นวันครบรอบนะคุณ ไม่คิดจะโรแมนติกเหมือนคูอื่นๆ เลยหรือไง ปิดเทอมนี้คือช่วงที่ผมว่างที่สุดแล้วนะ ปีสี่ต้องราวน์หวอด ไม่รู้ว่าจะมีเวลามาเจอคุณหรือเปล่าเลย” แจบอมงอแงใส่อีกคน ไม่บ่อยนักที่นักศึกษาแพทย์อย่างเขาจะมีเวลาว่าง และถ้าขึ้นปีสี่ไปแล้วก็ไม่รู้ว่าจะหาเวลาว่างได้ไหม

 

 

“รู้แล้วน่า” จินยองว่าก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบของในกระเป๋าแล้วส่งให้อีกคน

 

 

“อะไรอะ”

 

 

“เปิดดูสิ”

 

 

“หืม...วอยเชอร์ตั๋วเครื่องบินกับที่พัก”

 

 

“อื้อ รางวัลจากคณะกรรมการ”

 

 

“...”

 

 

“ครบรอบร้อยวันไปด้วยกันนะ” จินยองเอ่ยเสียงอ้อนก่อนจะช้อนสายตามองอีกคน

 

 

“โถ่ คุณจินยองครับ บอกดีๆ ก็ได้ไหม ใจหายใจคว่ำหมด” แจบอมกล่าวก่อนจะส่งมือไปยีผมอีกคนจนไม่เป็นทรง

 

 

“ก็อยากแกล้งนายนี่”

 

 

“คิดจะแกล้งพี่เหรอครับน้องจินยอง เดี๋ยวจะโดนไม่ใช่น้อย”

 

 

“อี๋ ขนลุก นั่งนิ่งๆ ไปเลย คาดเข็มขัดด้วย พี่จะซิ่งแล้วน้อง” จินยองว่าก่อนจะขับรถออกจากลานจอดรถของคณะแพทยศาสตร์ด้วยความเร็วที่มากกว่าปกติ แจบอมอยากจะบอกสารถีจำเป็นเหลือเกินว่า แค่นี้จิ๊บๆ ว่ะน้อง แต่ก็กลัวจะโดนอีกคนบ่นจนหูชา เลยนั่งเงียบๆ ดีกว่า

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แจบอมและจินยองเดินทางมาถึงเกาะเจจูเป็นที่เรียบร้อย กลิ่นไอทะเลลอยแตะจมูกทำให้ทั้งสองคนรู้สึกผ่อนคลาย นี่เป็นครั้งแรกที่ได้มาเที่ยวไกลๆ แบบนี้หลังจากที่เจอเรื่องเครียดๆ หลายเรื่องสะสมมาเป็นเวลานาน

 

 

“มีเวลาไม่มาก ไปไหนกันดีอะ” จินยองถามขึ้น เพราะว่าพวกเขาเลือกเดินทางให้มาถึงเกาะในช่วงบ่ายของวันศุกร์ กว่าจะจัดการเรื่องเช็คอินที่พักก็หมดเวลาไปเกือบสองชั่วโมง ตอนนี้ก็สี่โมงกว่าแล้ว คงเหลือเวลาไม่มากที่จะให้พวกเขาไปเที่ยวในวันนี้

 

 

“ไปดูพระอาทิตย์ตกที่ซาราบงพาร์คไหม ผมอ่านรีวิวมาว่าสวยที่สุดในเจจูนะ”

 

 

“โอเค งั้นไปเช่ารถกัน”

 

 

ใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมงดีแจบอมก็ขับรถมาถึงจุดชมวิวของสวนดังกล่าว แม้ว่าตอนนี้จะเป็นเวลาห้าโมงกว่าๆ แล้ว ทว่าดวงอาทิตย์ยังคงปรากฎอยู่เหนือทิวเขาเขียวขจี แต่อีกไม่นานนักก็คงจมลงไปกับท้องทะเลด้านหลังภูเขาตรงหน้า

 

 

“นั่งตรงนั้นแล้วกัน” จินยองชี้ไปยังที่นั่งใต้ต้นไม้ที่ยังไม่มีใครจับจอง แจบอมไม่ได้ตอบอะไรแต่จูงมืออีกฝ่ายไปใต้ร่มไม้ด้วยกันก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงบนม้านั่งขนาดพอดีสำหรับสองคน

 

 

“สวยเนอะ”

 

 

“หาไม่ได้ในโซลแน่ๆ อะ” แจบอมพยักหน้าเห็นด้วย แขนแกร่งยกขึ้นพาดที่ไหล่ของอีกคนด้วยความเคยชิน ที่จริงพอได้เห็นธรรมชาติแบบนี้เขาก็นึกถึงตอนไปค่ายอาสาขึ้นมา แต่เลือกที่จะไม่ได้พูดอะไรเพราะไม่อยากให้คนข้างๆ นึกถึงเจ้าหนูยูคยอมที่จากไปเมื่อสามเดือนก่อน

 

 

“ฮานึลพาร์คยังไม่ขนาดนี้เลย”

 

 

“ไปมาตอนไหน” แจบอมเอ่ยถาม ช่วงที่ผ่านมาเขายุ่งๆ กับการอ่านหนังสือสอบเลยไม่มีเวลาพาอีกคนไปไหนมาไหน

 

 

“พาไอ้แบมไปสงบจิตสงบใจเรื่องพี่มาร์ค”

 

 

“อ้อ นึกออกแล้ว” เขาจำรายละเอียดได้ไม่มากนัก รู้แค่ว่ามาร์คกับแบมแบมทะเลาะกัน แม้ไม่ได้ร้ายแรงอะไรแต่ก็ทำให้ทั้งมาร์คและแบมแบมเลือกที่จะเว้นระยะห่างเพื่อทบทวนเรื่องต่างๆ ไปสองสามวัน

 

 

“พระอาทิตย์กำลังจะตกแล้ว” จินยองสะกิดให้คนรักหันไปมองท้องฟ้าสีส้มอมแดงพลางพิงศรีษะกับไหล่กว้างของอีกคน ทำเอาคนถูกพิงแปลกใจไม่น้อยเพราะปกติแล้วจินยองไม่ค่อยจะแสดงออกแบบหวานๆ กับเขามากนัก ถึงจะดีกว่าแต่ก่อนก็เถอะ

 

 

“เหนื่อยไหม มีแฟนปากไม่ตรงกับใจแบบฉันน่ะ” คนหน้าหวานเอ่ยเสียงเบา

 

 

“นึกครึ้มอะไรถึงถาม”

 

 

“ฉันรู้ตัวหรอกว่าเป็นแฟนที่ไม่น่ารักเท่าไหร่”

 

 

“เป็นตัวของตัวเองเถอะน่า ที่เป็นอยู่ตอนนี้มันดีมากแล้ว” อิมแจบอมส่งมือไปลูบกลุ่มผมนิ่มเบาๆ เขาเองก็ไม่ใช่คนที่จะมาแสดงออกกับอีกฝ่ายอย่างตรงไปตรงมานักหรอก

 

 

“ขอบคุณนะ ทุกเรื่องเลย”

 

 

“เหมือนกัน...กลับกันเถอะ ไปหาอะไรกินแล้วค่อยกลับเข้าโรงแรม” แจบอมลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนจะยื่นมือให้อีกคนจับ ซึ่งจินยองก็ลุกขึ้นและยื่นมือไปจับกับมือของอีกฝ่ายแต่โดยดี

 

 

กว่าจะกลับมาถึงโรงแรมก็เกือบสี่ทุ่มแล้ว เพราะความมืดบวกกับไม่คุ้นเส้นทางทำให้ทั้งสองตัดสินใจกลับโรงแรมก่อน สุดท้ายแล้วร้านอาหารที่อยู่ไม่ไกลจากที่พักนักเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดของคู่รักที่เดินทางมาทั้งวัน พวกเขาสั่งอาหารง่ายๆ มากินเพื่อกลับไปพักผ่อน

 

 

“อิ่มอะ”

 

 

“กินขนาดนั้นไม่อิ่มก็แปลกอะ ตกลงเป็นแมวหรือเป็นหมูเนี่ย”

 

 

“ย่าห์!! อิมแจบอม!!” ร่างบางแหวขึ้นอย่างอารมณ์เสีย

 

 

“โอ๋ๆ พี่ล้อเล่นค่ะน้องจินยอง”

 

 

“ค่ะบ้านนายสิ” จินยองเอ่นเสียงเขียวก่อนจะดื่มน้ำในแก้วจนหมด

 

 

“กลับกันดีกว่าน้ำ ค้างเริ่มแรงแล้ว” แจบอกเอ่ยก่อนจะลุกไปจ่ายค่าอาหารให้เจ้าของร้านและเดินกลับโรงแรมพร้อมกับอีกคน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ทำไมไม่เช็ดผม เดี๋ยวก็เป็นหวัด” แจบอมเพิ่งอาบน้ำเสร็จเอ่ยถามคนที่เอาแต่นั่งดูโทรทัศน์อย่างเพลิดเพลินจนลืมไปเลยว่าต้องเช็ดผม

 

 

“ลืมอะ” ร่างสูงได้แต่ส่ายหัวกับคำตอบของอีกฝ่าย แจบอมดันให้จินยองลงไปนั่งบนพื้น เขานั่งลงบนโซฟาก่อนจะเช็ดผมให้อีกคนอย่างเบามือ พออีกคนเช็ดผมให้คนหน้าหวานเคลิ้มจะหลับเพราะเหมือนมีคนมาเล่นหัว เจ้าตัวนั่งโงนเงนจนใบหน้าหวานซบลงกับต้นขาของอีกคน

 

 

“อย่าเพิ่งหลับสิ ผมใกล้แห้งแล้ว เดี๋ยวค่อยไปนอนดีๆ”

 

 

“ก็มันสบายนี่นา”

 

 

“อ่ะ เสร็จละ ไปนอนได้” แจบอมเอาผ้าคลุมศรีษะทุยก่อนจะจัดการเช็ดผมของตัวเองบ้าง แต่ทว่าคนตัวเล็กกลับไม่ยอมไปนอนดีๆ ล้มตัวลงบนตักเขาเสียอย่างนั้น

 

 

“ยังไม่อยากนอนก็ลุกมานั่งดูหนังดีๆ ไหมจินยอง” แจบอมยีผมอีกคนอย่างหมั่นเขี้ยว

 

 

“ง่วงแต่ยังไม่อยากนอนอะ” จินยองงอแง

 

 

“นั่งดูหนังไปก่อน เดี๋ยวเช็ดผมเสร็จแล้วมาดูเป็นเพื่อน” แจบอมเอ่ยก่อนจะลุกไปแถวๆ ราวตากผ้าหน้าห้องน้ำพลางเช็ดผมไปด้วย เจ้าตัวแขวนผ้าขนหนูไว้และกลับมานั่งที่เดิม

 

 

“เที่ยงคืนแล้วเหรอเนี่ย” จินยองเอ่ยเมื่อหันไปเห็นว่านาฬิกาที่แขวนอยู่บนพนังบอกเวลาว่าตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงคืนแล้ว

 

 

“ดึกแล้วจะนอนยังอะ”

 

 

“ครบร้อยวันแล้วนะครับพี่แจบอม”

 

 

“ไอ้ดื้อเอ๊ย นี่รอให้ถึงเที่ยงคืนเพื่อบอกประโยคนี้ใช่ไหม ทำไมน่ารักจังวะ”

 

 

“ก็อยากโรแมนติกบ้างไง” แจบอมได้แต่ยิ้มขำและโน้มประทับจูบที่ริมฝีปากบางอย่างแผ่วเบาโดยไม่มีการรุกล้ำใดๆ

 

 

“รักนะครับ” เสียงนุ่มทุ้มกระซิบที่ข้างหูของอีกคน ก่อนจะประทับจูบคนตรงหน้าอีกครั้ง จินยองยกแขนคล้องคออีกคน ก่อนจะเผยอปากให้ลิ้นร้อนเข้ามาชิมความหวานอย่างรู้งาน เรียวลิ้นเกี่ยวกระหวัดอย่างไม่มีใครยอมใคร

 

 

“รักเหมือนกัน อืม...” จินยองเอ่ยขึ้นเมื่อแจบอมถอนจูบออกและไปคลอเคลียกับซอกคอขาวแทน คนหน้าหวานครางในลำคอเบาๆ เมื่อริมฝีปากหยักขบเม้มที่ลำคอของตนจนขึ้นสี

 

 

“จูบอีก” จินยองที่ไม่รู้ว่าตัวเองนั่งคร่อมตักอีกฝ่ายเมื่อไหร่โน้มใบหน้าอีกคนมาหาก่อนจะเป็นฝ่ายประทับจูบก่อน สัมผัสนุ่มหยุ่นทำให้ทั้งสองมัวเมาในรสจูบของกันและกัน แจบอมยกมือข้างหนึ่งจับใบหน้าอีกคนและปรับองศาหน้าเล็กน้อยก่อนบดจูบร้อนแรงกว่าเดิม ส่วนมืออีกข้างก็ส่งไปบีบเค้นสะโพกบางจนคนบนตักเบียดตัวลงมามากขึ้น

 

 

รู้ตัวอีกที่แผ่นหลังบางก็สัมผัสกับเตียงนอนขนาดคิงไซส์ที่ตั้งอยู่กลางห้อง ร่างสูงของนักศึกษาแพทย์ทาบทับลงมาก่อนจะประทับจูบดูดดื่มอีกครา เรียวลิ้นเกี่ยวกระหวัดกันจนเกิดเสียงน่าอาย จินยองรู้สึกเหมือนเขากำลังจะขาดใจตายเพราะจูบนี้ในอีกไม่ช้า

 

 

“หลังจากนี้ผมหยุดไม่ได้แล้วนะ” คนด้านบนกระซิบข้างหูเสียงพร่า



“ก็ไม่ต้องหยุดสิ อ๊ะ~”











 

CUT 

 

 

 

 

 

 

 

 



จินยองตื่นขึ้นมาในช่วงบ่ายของอีกวัน แม้ว่าอีกคนจะเช็ดตัวและทำให้เขาสบายตัวแล้ว แต่ทว่าร่างกายอ่อนเพลียจนไม่อยากจะลุกไปไหน รู้ถึงไหนคงอายถึงนั่น อย่าไปบอกใครเชียวนะ อุตส่าห์ได้ตั๋วมาเที่ยวเจจูฟรีแต่ดันอยู่แต่ในห้อง ไปไหนไม่ได้เพราะเรื่องแบบนี้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

จบเถอะ - -

ปกติเราไม่แต่ง อ่านอย่างเดียว ตั้งแต่ยุนแจยันมาร์คโน่ ขอฟีดแบคหน่อยละกันนะคะ


 

 

#พี่บีพคน

STAR
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 84 ครั้ง

1,024 ความคิดเห็น

  1. #1012 gene_pa (@pathaimas-p) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:28
    มีความหวานกันสองคน
    #1012
    0
  2. #992 tiktaka (@tiktaka) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 18:15

    น่ารักมากๆๆๆๆ

    #992
    0
  3. #939 aboutkluay0206 (@aboutkluay0206) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2561 / 03:59
    น่าร้ากกก ทำไมมันน่ารักกก
    #939
    0
  4. #909 dbsgsjg7 (@md_dbsg_sj) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 00:02
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด โอ้ย เขินอ่ะ ฮรื่ออออออออออออ
    #909
    0
  5. #865 pa rang (@prangkii) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 17:28
    คยอมใกล้จะได้กลับมาหาอัปป้ากับออมม่าแล้วใช่มั้ย
    #865
    0
  6. #828 Thinker_Bell (@nongbellmilk) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 05:57
    ว้ายๆได้กันแย้วววว5555555
    #828
    0
  7. #827 TulliyaChulsuwan (@TulliyaChulsuwan) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 20:08
    งึ้ยย ฟินนนน~~~
    #827
    0
  8. #826 jiab155 (@jiab155) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 17:00
    น่ารักมาก  อวลไปด้วยกลิ่นความรัก ไม่หยาบโลน
    #826
    0
  9. #825 Littlenerdgirl (@Littlenerdgirl) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 09:21
    งุ้ยยยเขินอะ ครบรอบร้อยวันนี่จินยองก็มีของขวัญให้แจบอมแล้วอะ หึ้ยยย เขินมากกกก สู้ๆนะคะไรท์
    #825
    0
  10. #824 NattyySirirat (@NattyySirirat) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 00:22
    เขินนน น่ารักมากกกกก
    #824
    0
  11. #823 NizzNene (@singlenene) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 22:35
    เขินจัมค่ะะะะ
    #823
    0
  12. #822 Defsouller (@swnpss) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 19:54
    เขินนนนนนนน -//////-
    #822
    0
  13. #821 piggy bank (@na--) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 13:44
    เริดค่ะ 100วันทั้งทีต้องมีฉากคัต
    #821
    0
  14. #820 Sunshinez (@bassbank) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 12:37
    เขินนนนนนนนนน
    #820
    0
  15. #819 EUNHWA_OK (@EUNHWA_OK) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 09:08
    หวานมากกกก น่ารักมากด้วยของขวัญวันครบรอบ 100 วันที่คบกันก็ไม่ธรรมดาเลย 555
    ฉากคัทโอเคเลยค่ะไรท์ น่ารักดี จินยองไม่สัย อิอิ
    #819
    0
  16. #818 Smile's Mark (@AeSupreeya) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 07:53
    ชอบอ่ะ อยากมีแฟนเป็นหมอเลยทีเดียว
    #818
    0
  17. #817 Sakamaki Mayumi (@moionoto) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 07:37
    น่ารักมาก พี่บีตงฟิน
    #817
    0
  18. #816 My nickname is Def (@oiltt70) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 07:35
    น่ารักสุดๆ
    #816
    0
  19. #815 เดร (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 07:34
    ง่อวววววว ฟินเลยสิพี่บี ถ้าได้แบบนี้

    พี่บีบอกจะครบรอบทุกวันเลย คิ >/////<
    #815
    0
  20. #814 _babyMARK_ (@Flipple_pond) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 07:27
    งื่อออออ เขินมากอ่ะ ทำไมน่ารักอย่างนี้
    #814
    0
  21. #813 krikri888 (@krikri888) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 07:01
    โรแมนติกกันจังเลยยยยย
    หวานมากกกด้วยย

    #813
    0
  22. #812 bb_binny (@bb_binny) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 06:32
    จินยองไมน่ารักงี้....
    #812
    0
  23. #811 dadarewicth (@inuyanan) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 02:07
    ของขวัญวันครบรอบดีจังเลย ฮืออออออ น่ารักกันจังเลยทั้งสองคน ;_; ใหสแสกยกยกยดาดสดสสกวกวก ดาดยกบก
    #811
    0
  24. #810 awair (@WirunratSonkong) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 01:44
    จินยองก็มีมุมโรแมนติกเหมือนกันนะพี่แจบอม5555555
    #810
    0
  25. #809 Fern_hlk (@Fern_hlk) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 01:41
    งืออขอบคุณสำหรับฟิคน่ารักๆค่าาไม่ยืดไม่วนเกินไปพัฒนาต่อเรื่อยๆค่าสู้ๆ
    #809
    0