confusion รักนั้น..สับสน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 75 Views

  • 0 Comments

  • 4 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1

    Overall
    75

ตอนที่ 3 : กอดหน่อย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    8 ม.ค. 62




“ภูมิ”





“ไอภูมิ”





“ไอเหี้ยภูมิ!!”





“โอ้ย อะไร!” ผมสะดุ้งก่อนจะหันไปตอบไออาร์มแบบหงุดหงิด





“เหนียวหมูมึงอะ”




“เออ ขอบใจ”




“เอาตังค์มาด้วย”





“เหม่อไรของมึงวะ เมื่อคืนนอนน้อยหรอ” ไอเก้าถามผมบ้าง




“ป่าว กูคิดไรเรื่อยเปื่อยอะ ไปเรียนเหอะ” ผมลุกขึ้นในขณะที่ออดดังหมดเวลาโฮมรูมพอดี




ผมไม่สายครับวันนี้ แค่ไม่ได้นอนเลย มันนอนไม่หลับจริงๆ กิจกรรมเมื่อเช้าก็แทบจะไม่ได้ดู รู้ตัวอีกทีโรงเรียนก็ประดับตกแต่งไปด้วยสีแดงสีเขียวแล้ว วันคริสต์มาสทำให้คนในโรงเรียนดูครึกครื้นขึ้นมาจริงๆ ถึงแม้จะนับถือพุทธก็เถอะ อินหน่อย จะได้มีความสุขบ้าง











“ปีใหม่ไปไหนกันดีวะ” ผมเอ่ยถามเพื่อนๆ




“กูกลับต่างจังหวัดวะ โทษที” ไอฟลุ๊คตอบพร้อมทำหน้าเศร้า




“แล้วพวกมึงอะ” ผมหันไปถามซ้ำไออาร์มไอเก้า




“หาที่เค้าดาวน์ดิวะ” ไออาร์มตอบ




“เซ็นเวิร์ลป่ะ กูอยากไปหลายปีละ” ผมชวนโดยที่ไม่สนไอเก้าเลยครับ ตอบช้าต้องรีบรวบหัวรอบหาง




“เอาดิ กูไป” ไออาร์มซัพพอ์ตอันดับหนึ่งของผมตอบ




“มึงอะเก้า ปีที่แล้วก็บอกจะไปกะกูก็ไม่ไปนะสัส”





“เออๆ ไปก็ไป” ไอเก้าตอบตกลง พวกผมพูดขนาดนั้นไม่ตกลงก็บ้าแล้วครับ





จะว่าไปนี่เป็นการไปเค้าดาวน์แบบใกล้จะครบทีมที่สุดก็ว่าได้ ผมละอยากจะเซ้าซี้ไอฟลุ๊คให้ไปด้วยกันซะเหลือเกิน แต่ไม่อยากพูดไรมาก เดี๋ยวมันรำคาญครับ มันไม่ว่างจริงๆ อย่างว่าแหละครับ ม.6 เป็นอะไรที่อยากจะทำอะไรกับเพื่อนให้มากๆ เพราะเดี๋ยวก็ต้องแยกย้ายแล้ว มีเวลามีโอกาสก็ต้องใช้ให้มากที่สุดครับ











10.32 : “มาโรงเรียนป่าวมึงอะ”




ผมทักไปถามไอเหนือเพราะวันนี้ผมมองหามันไม่เห็นครับ




10.45 : “มาดิ”


10.47 : “เออ นึกว่าไม่มา”




10.56 : “บอกจะมาก็ต้องมาดิครับ”





ผมอ่านแล้วไม่ตอบครับ ไม่รู้จะตอบว่าอะไร เดี๋ยวเขาหาว่าใส่ใจ แต่ปากผมนี่ยิ้มไม่หุบแล้ว




11.00 : “เลิกเรียนแล้วไปไหนป่ะ”



มันถามผมต่อครับ




11.02 : “ไม่ไป”




ผมตอบว่าไม่ไปทั้งๆที่มีนัดไปเล่นเกมส์ที่บ้านไอเก้า โห ใจคนเรา




...




...





มันเงียบไปครับ นี่มันถามผมเฉยๆหรอ




11.12 : “แล้วมึงไปไหนปะ”




ผมต้องเป็นฝ่ายส่งไปถาม เผื่อมันลืมตอบผม




11.16 : “กูไปเตะบอล”




...



แล้วมันจะถามผมทำไมเนี่ย ผมไม่ตอบเลยครับ คิดว่าจะชวนไปไหน



ไอเหนือมันชอบเตะบอลเป็นชีวิตจิตใจ เลิกเรียนก็ไปเตะทุกวัน เดี๋ยวก็มีซ้อม มีแข่งบ้าง แพ้บ้างชนะบ้าง ไม่ได้เก่งอะไรมากหรอกครับ แต่มันชอบแล้วก็ถือว่าทำได้ดีมากทีเดียว ส่วนกลุ่มผมก็พอเล่นได้ครับ แต่ไม่ค่อยจะอยากไปเล่นกันหรอก เพราะขี้เกียจน่ะครับ วันๆนอนกับเล่นเกมส์ก็หมดแล้ว













21.00




“ไอเวรเอ้ยย แพ้อีกล่ะ”




“ฮ่าฮ่าฮ่า มึงอย่าหวังว่าจะมาเอาชนะเทพเจ้าเกมส์อย่างกูได้” ไอเก้าอวยตัวเองใหญ่หลังจากเอาชนะเกมส์ต่อสู้ผมมาได้ 6 ติด




“เกลียดมึงวะ”




“โอ๋น้าหนู ไม่ร้องดิ ตอนไออาร์มเล่นกับกูแพ้ขาดกว่ามึงอีก”




“หรอวะ เออ อย่างน้อยกูก็เก่งกว่าไออาร์ม สบายใจหน่อย”




ผมเล่นเกมส์อยู่บ้านไอเก้าตั้งแต่เลิกเรียนจนถึงตอนนี้เลยครับ ข้าวปลาอาหารไม่คิดจะออกไปหากิน อยู่มาได้ยังไงเนี่ย







“ติ้ง”




เสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์ผมดังขึ้น ผมอ่านผ่านหน้าจอที่ยังไม่ปลดล็อค




21.03 : “อยู่ไหน”




ผมทิ้งตัวลงบนที่นอนไอเก้าพร้อมกับรอยยิ้มเลยครับ ไม่สนเกมส์แล้ว



21.04 : “บ้านเพื่อน”




21.07 : “หาไรกินป่ะ”


21.07 : “เอาดิ”

          “เจอไหน”




21.15 : เดี๋ยวไปรับ


21.15 : เค ตรงซอยxxxxxxxxxxxxxx



21.17 : เค






“ไอเก้า! กูกลับก่อนนะ แม่ตามละ”




“เอ้าไรวะ อยู่ต่อดิ เอาชนะกูให้ได้สักเกมส์”




“เล่นกะคอมเหอะมึงอะ กูกลับละ”




“โห่ เออๆ เจอกันวันเค้าดาวน์” ไอเก้าบอกอย่างนั้นเพราะพวกผมหยุดปีใหม่กันแล้วครับ นัดกันอีกทีเค้าดาวน์เลย




“เออ เจอกัน ไปละ”




ผมบอกลาไอเก้าก่อนจะรีบวิ่งลงบันไดบ้านมันมาสวัสดีแม่มัน แล้วใส่รองเท้ารีบวิ่งไปหน้าปากซอยทันที






ผมยืนรอมันประมาณ 10 นาทีได้ ก่อนจะเห็นซูเมอร์เอ็กคันคุ้นเคยขับมาจอดใกล้ๆ




“ช้าจังนะมึงเนี่ย”




“รถมันติดเว้ย ขึ้นๆ”




ผมรีบก้าวขาขึ้นซ้อนก่อนที่จะโดนรถหลังไล่




“แล้วนี่จะไปไหน” ผมถาม




“อยากกินไรอะ”




“ก๋วยเตี๋ยวปะ”




“ตรง -  า ป - อยอะนะ”




มันพูดไรวะ ผมได้ยินไม่ชัดเลย คงเพราะขับรถอยู่ด้วย ผมเลยยื่นหน้าไปตรงไหล่มัน เอียงหูเข้าไปใกล้ๆแก้มมันเล็กน้อย จะได้ฟังมันพูดถนัดๆ




“ตรงหน้าปากซอยอะหรอ”




“อ่อ เออ อร่อยอยู่นะ”




“เอาดิ”













21.40



“ใจเย็น กูไม่แย่งมึงแดกหรอก ค่อยๆโว้ย”




“ก็อู้ฮิว” (ก็กูหิว)




“เคี้ยวก่อนมั้ยละสัส”




“...”




ยิ้มตาสระอิใส่อีกแล้ว รู้บ้างมั้ยว่ากูแพ้เนี่ย บนโลกนี้มีใครผลิตยาแก้แพ้คนยิ้มตาตี่รึยังครับ พรีออเดอร์ให้ผมด้วย อันตรายต่อใจมาก





“ไอเหนือ เค้าดาวน์ไปไหน”




“ไปกับมึง”





“หะ” ผมงงเล็กน้อย





“มึงไปไหนกูไปนั้นแหละ”





“มึงไม่ไปกับเพื่อนมึงไง๊”





“ไม่เห็นมีใครชวนกูสักคน”




เอาครับ ออกอาการนอยส์ ผมอะแล้วแต่ใจมันครับ อยากไปกับใครก็แล้วแต่ แต่เดี๋ยวมันหาว่าผมไม่ชวน ใจก็อยากให้มันไปด้วยแหละ




“กูไปเซ็นเวิร์ลนะ”




“โหห คนเยอะ”




“ปีใหม่ไปไหนคนก็เยอะทั้งนั้นปะวะ”





“เดี๋ยวกูบอกอีกทีละกัน”




“ตามใจ”





คำว่า เดี๋ยวกูบอกเนี่ย 90%ไม่ไปหรอกครับ แต่ก็เอาเถอะ ถือว่ามันไม่ได้ปฏิเสธผมแล้วกัน





“เก็บตังค์ครับ” ผมเรียกพนักงานระหว่างที่คนตรงข้ามกำลังซดก๋วยเตี๋ยวอย่างเอร็ดอร่อย




“ 100 บาทครับ”




“นี้ครับ” ผมควักแบงค์ร้อยให้พนักงานไป ถือเป็นการจ่ายหมดทุกอย่าง




“อิ่มยัง” ผมถาม




“เอาจริงๆก็ยังอะ แต่ไม่เอาละ ป่ะ” มันเช็ดปากแล้วเดินไปที่รถ ผมเดินตามไปก้าวขาขึ้นซ้อนท้ายมันทันที รู้แหละครับว่ามันต้องไปส่งอยู่แล้ว ไม่อยากเถียงอีก เพราะผมก็ขี้เกียจเดินอยู่







“ขอบใจที่มาส่ง”




“พน.ไปไหนปะ”




“ทำไม”




“เดี๋ยวบอกอีกที ไปละ”




“เอ้า เออๆขับรถดีๆ”




ยังไม่ทันพูดจบมันก็รีบขับรถออกไป พรุ่งนี้วันเสาร์มันจะพาผมไปไหนวะเนี่ย หรือมันแค่ถามเฉยๆ เอาแน่เอานอนไรได้บ้างเนี่ยไอเหนือ











01.16


หลังจากอาบน้ำ เล่นเกมส์ จยถึงตอนนี้ที่กำลังกลิ้งไปมาบนเตียง ก็ไม่มีการติดต่อใดๆจากไอเหนือ หรือมันจะถามผมเล่นจริงๆ





“ติ้ง”




ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู




01.16:“พรุ่งนี้พาไปซื้อเสื้อหน่อย”


01.17 :”ไปดิ ที่ไหนอะ”





01.26 :”ห้างxxxxxxxxxxxx”


01.26 :”กี่โมง”




01:48 :”เที่ยง”


01.48 : “เค มารับด้วย”





สิ้นสุดการตอบ มึงปล่อยกูเก้อทุกที ตอบเร็วขนาดนี้ มึงกดออกทันได้ไงวะ หรือพิมพ์เสร็จมึงปาโทรศัพท์ทิ้งเลย ถ้าอยู่ข้างๆกูจะเคาะหัวมึงเลยจริงๆ พูดแล้วหงุดหงิด เล่นเกมส์ดีกว่า






02.10 : “หลับยังวะ”


02.12 : “ยัง”




02.17 : “ทำไร”


02.18 : “นอนเล่น”




02.19 : “กูคิดถึงเขาวะ”





...





ไม่อยากจะอ่านไม่อยากจะตอบเลยครับ อยากนอน ถึงจะห่างหายกันไป แต่ก็ไม่ใช่จะไม่รู้เรื่องราวของมันเลย มันพึ่งเลิกกับแฟนมาครับ เด็กม.5 หน้าตาน่ารักคนนึง ก็เห็นรักกันดี อัพรูปคู่บ่อยๆ แต่ก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงเลิกกัน มันนี่เจ็บหนักเลยแหละ ที่ผมไม่อยากตอบไม่ใช่ไรหรอกนะ แต่ผมรู้ว่าถ้าคุยเรื่องนี้ต้องยาวแน่ๆ แล้วมันก็จะกลับมาเศร้าเหมือนเดิม ทั้งที่เลิกกันไปจะเป็นเดือนแล้ว แต่มันก็ลืมไม่ได้สักที



แต่ก็ตามประสาเพื่อนอะครับ ต้องตอบ




02.22 : “เป็นไรป่าวเนี่ย”



02.24 : “คิดถึงเฉยๆ ไม่อะไรแล้ว”



02.24 : “อย่าคิดมาก ไปนอนไป”




02.30 : “เขาจะคิดถึงกูบ้างป่าววะ”

            “ไม่หรอกเนอะ เขาจะคิดถึงทำไม มีคนใหม่ให้คิดถึงไปแล้ว เหอะๆ กูนี่แหม่ง ไม่ดีเลยเนอะ”




เอาแล้วครับ ดราม่าแน่ๆ ผมก็ไม่ได้อยากจะไปรู้เรื่องของมันหรอกนะครับ แต่ถ้าจะให้ปลอบก็ต้องทราบรายละเอียดก่อน




02.30 :”มึงไปทำท่าไหนเนี่ย น้องเขาถึงบอกเลิก”




02.31 : “น้องเขาเบื่อกูอะ กูไม่มีเวลาให้เขา ไม่ค่อยใส่ใจเขา เขาเลยแอบไปคุยกับผู้ชายอีกคน แล้วก็มีรหัสเฟสกันและกันไง กูเลยเห็น พอกูถามน้องเขาก็บอกกูมาอย่างที่บอกมึง แล้วก็บอกเลิกกูเลย กูผืดหรอวะ กูก็พยายามหาเวลามาใส่ใจแล้วอะ”





โห ดราม่ามาก ผมอ่านยังน้ำตาจะไหลตามตัวหนังสือ รู้เลยว่าคนอีกฝั่งกำลังร้องไห้อยู่ เด็กขี้แงอย่างมันผมนึกภาพออกเลยครับ




02.32 :”มึงทำดีที่สุดแล้วเพื่อน น้องเขาไม่รู้จักพอเองมากกว่า แทนที่จะบอกจะคุยกันตรงๆ ไม่เห็นต้องไปคุยกับคนอื่นเลย ใจเย็นเว้ย”





ผมก็ว่าผิดทั้งคู่นะ แต่เพื่อนผมผิดน้อยกว่า เวลาอย่างนี้ก็ต้องเข้าข้างมันหน่อยละครับ




02.33 : “เจ็บวะ คนนี้เจ็บจริง กูรักน้องเขามาก”



02.33 : “เดี๋ยวมันก็ผ่านไปนะเว้ย นอนเหอะ จะได้เลิกคิด”



02.34 : “เนอะ กูจะมานั่งร้องไห้ทำไม เขายังไม่รู้สึกไรเลย”


02.34 : “เออ รู้ตัวก็ดีแล้ว”





02.38 : “มากอดหน่อย”





...





...




วดฟ!!  ผมอึ้งกับคำนี้ไปหนึ่งนาที แล้วก็ตั้งใจอ่านใหม่ว่าอ่านผิดรึป่าว เชี้ย!! ได้หรอวะ มันได้หรอ เพื่อนพิมพ์อย่างนี้กันปกติใช่มั้ย ผมพยายามไม่คิดเข้าข้างตัวเอง คิดว่ามันคงเป็นสิ่งปกติที่เพื่อนจะพูดกัน แม้ผมจะไม่เคยเจอก็เหอะ (หรือเพราะกลุ่มผมมันไม่อ่อนโยนแบบไอเหนือวะ) ผมรวบรวมสติเพื่อจะตอบมันต่อ แต่ประโยคเมื่อกี้จะทำให้ผมรู้สึกดีมากเลยละ






02.43 :”เออ  กอดๆ”


02.45 : “นั้ลล้าค”





...





ไอสาสสส!!! พอแล้วว ใจกูวว ไอเหนือไอเวร มึงทำกูใจบางเนี่ยย ไปไม่ถูกแล้วโว้ยย




02.50 : “กวนตีน”




ผมต้องรีบตอบตัดบททันที เหมือนไม่สนใจในสิ่งที่มันพิมพ์มาหรอก แต่ความจริงคือกูลอยไปเป็นดาวเทียมแล้ว




02.55 : “นอนละ”

            “ฝันดี”




03.00 : “ฝันดี”





เฮ้อ เมื่อกี้หายใจไม่ค่อยถนัดเลยครับ มันเหมือนร่างกายสูบฉีดเลือดเกินความจำเป็น มันใช่เขินปะวะ แต่ก็ว่าไม่ หรือแค่งงวะ อะไรวะเนี่ย สับสนโว้ยยย







0 ความคิดเห็น