confusion รักนั้น..สับสน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 75 Views

  • 0 Comments

  • 4 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1

    Overall
    75

ตอนที่ 1 : สายอีกแล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    8 ม.ค. 62

 


“ติ๊ดๆ ติ๊ดๆ ติ๊ดๆ ติ๊ด”




เสียงนาฬิกาปลุกตอนเช้าดังขึ้น พร้อมกับเลขบนหน้าปัดระบุเวลา 7.00 น แต่นั้นก็ไม่ทำให้ผมตื่นง่ายๆหรอก




“ขอต่ออีก 5 นาทีล่ะกัน”




ผมมุดเข้าไปในผ้าห่มอีกครั้ง โดยไม่รีบร้อนแต่อย่างใด











“... เชี้ยยยย!!”



“7.30”



ผมดีดตัวจากเตียง ถอดเสื้อผ้าเข้าห้องน้ำแบบเดอะแฟลช เฮ้อ ผมตื่นสายอีกแล้ว






ผมมาถึงโรงเรียนในเวลา 7.50 โมงพอดี ใช่ครับ ผมทำทุกอย่างภายใน 20 นาที อาบน้ำ 5 นาที แต่งตัว 5 นาที เดินทางโดยพี่วินอีก 10 นาที จริงๆการเดินทางหลักของผมคือการนั่งรถเมล์ครับ แต่ถ้าวันไหนผมสายก็ต้องพึ่งพี่วินให้ใช้ทางลัดแบบนี้ ซึ่งหลังๆมานี้ก็แทบไม่ได้นั่งรถเมล์เลยครับ




“สายอีกแล้ว!” เสียงอาจารย์ธนาคนเดิม เพิ่มเติมคือยืนถือใบตัดคะแนนรอผมหน้าห้องปกครอง




“ชีวิตนี้ไม่คิดจะมาเข้าแถวให้มันทันเลยใช่ไหม”



“ใครเขาเข้าแถว 7.30 กันเล่า” ผมได้แต่คิดในใจและยิ้มแห้ง ใช่ครับ โรงเรียนของผมเข้าแถว 7.30 การตื่น 7 โมงของผมก็จะมาถึงโรงเรียนแบบฉิวเฉียดพอดี แต่ก็อย่างที่เห็นล่ะครับ ตื่น 7.30 มาทันก็ต้องเปิดวาร์ปแล้ว



“เท่าไหร่แล้วล่ะตอนนี้”



“50 ครับ”



“ตัดไปอีก 10 แล้วกัน”



“จารย์ มาสายตัด 5 ไม่ใช่หรอ”



“วันนี้ 10 สายบ่อยแล้วเอ็งอะ”



“โห่จารย์”



“ไม่ต้องพูดมาก ไปวิ่งรอบสนามเลย 10 รอบ แล้วถ้าพรุ่งนี้ยังสายอีก โดนตัด 15 แน่”




เฮ้ออ กฎโรงเรียนนี้มันไม่ค่อยถูกกับผมสักเท่าไหร่ มาสายโดนทั้งตัดคะแนน ทั้งวิ่ง จำนวนก็ตามใจอาจารย์อีก ไม่แฟร์เลยโว้ยยย







หลังจากวิ่งอย่างเหน็ดเหนื่อย ผมก็มาถึงห้องโฮมรูมสักที



“ภาณุ! สายอีกแล้วหรอเธออ่ะ”



“รถติดครับ แหะๆ”



“ถ้ารู้ว่ามันติดก็หัดตื่นให้มันเร็วๆบ้างสิ”



“คร้าบบบ”



อาจารย์สุชาดาคงปลงกับการต้องมาบ่นผมทุกวันแล้วล่ะครับ แต่ทำไงได้การนอนสำหรับผมมันสำคัญมากจริงๆ



“ตื่นกี่โมงเนี่ยมึง” ไออาร์มถาม



“เจ็ดครึ่งวะ”



“โว้ยยย ทันก็เหี้ยล่ะสัส”



“เออน่า เดี๋ยวพรุ่งนี้จะทันล่ะ”



“ไอภูมิ มึงรู้ยังปัจฉิมวันไหน” ไอเก้าถามผม



“วันไหนวะ”



“เนี่ย คนมาไม่ทันอย่างมึง ไม่เคยจะมานั่งฟังเรื่องสำคัญๆตอนเช้าหรอก ไอเวร”



“เออ บ่นกูอีกละ สรุปวันไหน”



“ไม่บอกเว้ย!” แล้วไอเก้าก็ลุกเดินไป



“เอ้าเชี้ย กูไม่อยากรู้ก็ได้วะ ไออาร์มเหนียวหมูกูอะ”



“ยังไม่ได้เอาให้อะ เดินไปเอาที่ไอปอนด์นู้น”



อีก 1 ธุรกิจที่ค่อนข้างมาแรงในตอนนี้ ผมยกให้ข้าวเหนียวหมูแม่ไอปอนด์เลยครับ อร่อยเหาะจริงๆ ขายเด็กในโรงเรียนได้เป็นกอบเป็นกำ




“ไอปอนด์ เหนียวหมูกูอะ”



“อะ จ่ายด้วย 20” ปอนด์ยื่นเหนียวหมูให้ผม



“อะ เอาไป”



“อย่าแดกให้ครูเห็นล่ะ โดนจับได้ขึ้นมาซวยกันหมด”



“เออ รู้แล้ว”











16.00



“เฮ้ออ หมดไปอีกวันน เราจะมาเรียนทำไมในเมื่อเราไม่รู้เรื่องไรเลย”



“มึงหลับซะขนาดนั้นคงจะรู้เรื่องหรอก” ไออาร์มตอบ



“แหม ก็หลับกันทั้งกลุ่มมั้ยล่ะ” ไอฟลุ๊คพูดพร้อมกับพุ่งมากอดคอไออาร์มอย่างรวดเร็ว



แก๊งผมมีกันอยู่ 4 คนเนี่ยละครับ ไออาร์ม จอมขี้เกลียดของกลุ่ม ขี้เกลียดแบบอลังการงานสร้างมาก แต่มันหล่อครับ รุ่นน้องกรี๊ดมันเยอะ ส่วนไอฟลุ๊คคือหัวกะทิของกลุ่มครับ เรียนเก่งเหลือเกิน แต่ก็ไม่ใช่คนดีอะไรมาก พวกผมก็อาศัยบารมีความเก่งของมันในการลอกงานครับ ไอเก้าเซียนเกมส์ตัวจริง เล่นเป็นทุกเกมส์ เก่งด้วยนี่สิ ส่วนผม เอ่อ.. นอนเก่งครับ แล้วก็ดูหนังเก่ง เที่ยวเก่งด้วย กินเหล้าก็เก่งครับ จากที่พูดๆมา ภูมิใจในตัวเองอยู่ เก่งหลายอย่างกว่าเพื่อนเขา




“เลิกเรียนแล้วไปไหนกันดีวะ” อาร์มถามพวกผม



“เล่นเกมส์ปะ” ไอเก้าตอบ



“มึงจะเล่นเชี้ยไรนักหนา เอาแชมป์โลกหรอ”



“ไปเดินห้างป่ะ เบื่อๆ” ผมชวนพวกมันเพราะยังไม่อยากกลับบ้าน



“เอาดิๆ”



ไออาร์มนี่คือซัพพอร์ตที่ดีจริง ผมชวนไปไหนมันไปหมดละครับ แล้วมันก็จะลากไอสองตัวนี้ไปด้วยให้ได้ ถือว่าเป็นตัวเชื่อมสัมพัมธ์ในกลุ่มเลย









21.00



“ดู xxxxx รอบ 21.20 ครับ”



“ที่เดียวนะคะ”



“ครับ”




เฮ้ออ นี่เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ที่ผมต้องดูหนังคนเดียว หลังจากแยกกับเพื่อนๆ ไออาร์มมันต้องรีบไปหาแฟนมันครับ ส่วนไอฟลุ๊คต้องรีบไปเรียนพิเศษ ไอเก้ารีบกลับเพราะบ้านมันอยู่ไกล




ส่วนผมอยากจะดูหนังทุกเรื่องที่สนใจตั้งแต่วันแรกเลยนั้นแหละ เลยต้องมาดูคนเดียวแบบนี้ แต่ผมชินแล้วแหละครับ เป็นแบบนี้มานานแล้ว




หลังจากซื้อตั๋วเสร็จ ผมก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่าย story ig แหละครับ ตามภาษาคนเหงาๆ ประชดเพื่อนๆมัน แต่ก็ไม่ได้คิดไรครับ ไปหาที่นั่งรอหน้าโรงดีกว่า







“ติ้ง”




เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ ผมหยิบขึ้นมาอ่านทั้งๆที่หน้าจอยังล็อคอยู่ ชื่อคุ้นๆอยู่ครับ แต่ข้อความมันทำให้ผมชะงักไปเล็กน้อย





“ดูหนังกับใครอะ ดูด้วยดิ”





0 ความคิดเห็น