(Jungkook X You)BTS l SuperDaddy #ป๊ากุกคนอบอุ่น

ตอนที่ 3 : #ป๊ากุกคนอบอุ่น 2 • 100% •

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,019
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 129 ครั้ง
    21 ต.ค. 60


     ฟิคนี้เป็นฟิคแนวใสใส เบาสมอง(รึป่าว)
       พระเอกเป็นคนดีและอบอุ่น 
        รักลูกและให้เกียรติผู้หญิง 
      ใครไม่ชอบฟิคแนวนี้ กดออกเลยฮับ :) 











ตอนที่ 2 







ฉันเดินเตาะแตะตามซอยมาเรื่อยๆ มือขวายกขึ้นมองนาฬิกาบ่งบอกเวลา 7โมงเช้า  แต่วันนี้มีเรียน9โมงนี่หว่า  นี่กูเดินเร็วไปหรอวะ ?  สงสัยจะเดินเร็วไปจริงๆ   เดินถอยหลังกลับไปสิบก้าวดีกว่า 

1  2  3  4  ...10 แล้วก็เดินหน้ามาใหม่  มองเวลาอีกครั้ง อ้าวเฮ้ย ! 7โมง 1 นาที !    เวลาผ่านไปช้าจังว้าาา กูตื่นเช้าทำไม เดินถอยหลังกลับไปเริ่มที่หอดีไหมเวลาจะได้ผ่านไปเร็วๆ  ถุย  ลีลาอยู่ได้อีห่า กูเนี่ยแหละ =,=    ท้องร้องยังกะเสียงฟ้าร้องไปหาแดกข้าวสักทีเถอะ 


ขาฉันก้าวฉับๆ มาจนถึงหน้าปากซอยเลี้ยวซ้ายก็เจอร้านข้าวเจ้าประจำตั้งแต่มาอยู่โซล ข้าวมันไก่สูตรจากประเทศไทยแต่คนขายเป็นคนจีน แซ่บนัวอย่าบอกใคร คนขายชื่อเฮียโฮป เคยแอบถามเฮียแกหลายครั้งว่าทำไมข้าวมันไก่มันแซ่บนัวขนาดนี้ เฮียบอก เคล็กลับควมอาหร่อยก็อยู่ที่อายิโน๊ะโมะโตะงายลื้อรู้จักป่าว  

     ถุ้ย !  ผงชูรส ดีๆนี่เอง  แต่ก็เอาเถอะแซ่บนัวดี  ต่อให้ผมร่วงก็ยอมแหลก ง่ำๆ  จะใส่เสียงประกอบทำไม =,= 

 มองซ้ายมองขวาหาโต๊ะนั่งหน้าร้าน ไม่ค่อยอยากเข้าไปข้างในเท่าไหร่ คนเยอะ ไม่เคยกินกันหรือไงวะกะอีแค่ข้าวมันไก่ โถ่วว!    เอ๊ะ  นั่นมันรถพี่จองกุกนี่หว่า ฟีโน่มีที่นอนพับได้ของเด็กห้อยอยู่ ใช่เลย โดนใจฉันเลยยย~ แล้วจะสาธยายต่ออีกเท่าไหร่ ถ้านานกว่านี้เดี๋ยวจะได้แดกรถพี่จองกุกแทนข้าวมันไก่ร้านเฮียโฮปแล้วล่ะ

"พี่อิลยองงงง"     เสียงใสๆดังมาจากข้างในร้าน ซึ่งฉันจำได้ดีว่ามันคือเสียงของมินนี่ ลูกรักของฉันเอง  แหมจำวันนั้นได้ป่ะ  ที่มินนี่ถามพี่จองกุกว่าฉันเป็นแฟนพี่จองกุกหรอ  น้องก็เรียกฉันว่าหม่ามี๊ พี่จองกุกตะครุบปากเด็กตัวน้อยแทบไม่ทัน  แล้วก็ขอโทษฉันยกใหญ่ อยากจะบอกพี่แกเหลือเกินว่า ฉันไม่  

ไม่ปฏิเสธ เรียกได้ค่ะ -////-  

ฉันกับมินนี่ เราเข้ากันได้อย่างรวดเร็วเลยนะ เราชอบดูการ์ตูนบาร์บี้เหมือนกัน  เม้าส์กันเป็นตุเป็นตะเลยแหละโอ๊ยย

ฉันโคตรจะเอ็นดูมินนี่เลย พี่จองกุกเลี้ยงลูกยังไงนะ ทำไมลูกสาวถึงนิสัยดีขนาดนี้ เธอพูดเพราะ เธอยิ้มง่าย เป็นใครใครก็รักแม้แต่ฉันเองก็ด้วย  รักทั้งพ่อทั้งลูกเลย  ปกติแถวบ้านฉันก็มีแต่เด็กอยู่แล้ว เลยทำให้เป็นคนรักเด็กมากๆ  

"อาหมอย ลื้อจะยืนโบกมืออีกนานมั้ยวะ จะสั่งอะไรก็รีบๆสั่ง"     เสียงเฮียโฮปเรียกให้ฉันหลุดจากภวังค์  แต่เหมือนเฮ้ยแกจะพูดผิดนะ    

   หมอยเหมยบ้าอะไร ทะลึ่ง ! 

"เฮีย  อาหมวย ไม่ใช่ อาหมอย"  

"เอ้อ ท่ดที อั๊วลิ้นพันกันไปหน่อย ลื้อจะสั่งอะไร"

"มาร้านข้าวมันไก่ก็ต้องสั่งข้าวมันไก่สิเฮีย  จะให้สั่งส้มตำหรือไง"

"เอ้ออ ก็จริงของลื้อ  ถุ้ย !  ลื้อนี่กวนติงอั๊วะแล้ว  ไปหาที่นั่งเลยไป๊ ก่อนที่จะล่ายกินติงอั๊วะแทนข้าว"  

"ฮ่าๆ หยอกเล่นน่าเฮีย โต๊ะนู้นนนนะ"  

"อ้อ โต๊ะอาจองกุก ล่ายๆ เดี๋ยวอั๊วะเอาไปห้าย"

"เฮียรู้จักพี่จองกุกด้วยหรอ"    ฉันถามตาลีตาเหลือก เฮ้ย  แอบตกใจนะเนี่ย 

"เอ๊าถ้าไม่รู้จัก อั๊วจะเรียกชื่อมันถูกได้ไงวะ  แล้วดูเข้า  ตาโตเป็นไข่xเลย"  

เฮียโฮป  - -'  พูดอะไรออกมา โอ้ยยย 

"เฮีย ตาโตเป็นไข่ห่านไม่ใช่ไข่x"

"เอ้ออ นั่นล่ะ มันก็คงจะเหมือนๆกัน" 

เหมือนหรอวะ - -   ฉันจบบทสนทนาลงแค่นั้นแล้วเดินไปหาสองพ่อลูกหน้าตาดีที่โต๊ะด้านในร้าน    พึ่งสังเกตุว่าชุดนักเรียนมินนี่เปลี่ยนไปนะเนี่ย อ่อ ลืมไปพี่จองกุกว่าน้องย้ายเข้าอนุบาลแล้วนี่นา  แล้วพี่แกง่วนทำอะไร อยู่กับผมลูกแกวะ 

"ป่ะป๊า !  ถักนานจังเลยถักเป็นมั้ยเนี่ย"  พอเดินเข้าไปใกล้ๆ ก็เริ่มได้ยินบทสนทนาพ่อลูก ที่ดูเหมือนกำลังออกรบกันอยู่ 

"ป๊าก็ดูตามยูทูปทุกอย่างทำไมถักไม่ได้สักที"   พี่จองกุกตอบลูกสาวตัวเล็กแล้วก้มลงจิ้มหน้าจอโทรศัพท์ของเขา  

"สวัสดีค่ะพี่จองกุก มินนี่ด้วย"  ฉันเดินไปถึงแล้วทักทาย  มินนี่ยิ้มหวานมาให้ฉันก่อนจะตักข้าวมันไก่คำโตเข้าปาก 

"หวัดดีๆ เอ๋อ"   อืมม คำก็เอ๋อ สองคำก็เอ๋อ  ของให้ได้เมียเป็นคนเอ๋อ คนนี้ละกัน คริคริ 

"ป่ะป๊าไม่ต้องถักแล้ว จับหัวมินนี่จนมินนี่เจ็บไปหมดแล้ว"  เด็กน้อยบ่นพลางนิ่วหน้าให้รู้ว่าเจ็บ  พี่จองกุกก็รีบนั่งลงข้างๆ แล้วอุ้มเจ้าตัวเล็กมากอดทันที  

"ป๊าขอโทษ ป๊าทำไม่ได้นี่นา" 

ผะ ผู้ชายอบอุ่น อิลยองชอบบบ -/////-

"พี่อิลยอง ถักเปียให้มินนี่ได้มั้ยคะ"  

"หืมม ?  ถักเปียหรอ"  อ๋อที่พี่จองกุกจับหัวยัยหนูอยู่นานๆ นี่คือจะถักเปียให้ลูกสาวเองหรอเนี่ย  

"ใช่ค่ะ มินนี่ย้ายเข้าโรงเรียนอนุบาลคุณครูบอกว่าต้องถักเปียและแต่งตัวให้เรียบร้อยค่ะ" 

"อย่างนี้นี่เอง  มาเร็วเดี๋ยวพี่อิลยองจะถักให้"  เด็กน้อยพยักหน้ารับคำแล้วดิ้นลงจากตักผู้เป็นพ่อก่อนจะวิ่งมานั่งเก้าอี้ฝั่งทางฉัน  

"อ่า .. ให้ป๊าปวดหัวอยู่ตั้งนาน รู้งี้โทรตามเอ๋อตั้งแต่ทีแรกดีกว่า"  

ฉันเหล่มองพี่จองกุกเล็กน้อย โธ่ว้อยยย ชอบเรียกว่าเอ๋ออยู่ได้  หึ้ยย 

"พี่จองกุกก็มาดูฉันถักสิคะ  วันต่อๆไปจะได้ถักให้ยัยหนูเป็น"  

"ไม่เอาอ่ะ  เรียกให้เธอมาถักให้ทุกวันดีกว่า"   

"-/////-"  ไอ้เชี่ย !  เขิน หน้ากูร้อนไปหมดแล้ววว โอ้ยยย เท้าคางแล้วส่งยิ้มหมายความว่าไง๊ -0-  พ่อคะผู้ชายพูดแบบนี้แสดงว่าเขาจีบหนูใช่มั้ยยย   แต่ตอนกูควรหยุดบ้า แล้วถักเปียให้ยัยหนูตัวน้อยๆของฉัน เอ๊ย ของเราทั้งสอง เอ๊ย ของพี่จองกุก เอ๊ย ถูกแล้ว !  

แล้วมึงจะเล่นคนเดียวทำไม - -'  

"อ๊าวว เซฮายย อีจองกุกเพื่อนเลิฟฟ"

ฮึ ใครมาเรียกพี่จองกุกแบบนี้วะ สำเนียงกระแดะใช้ได้เลย เพื่อนสาวพี่แกหรอวะ 

"อ้าว ไอ้มินกยู"  

ผู้ชายที่ทักพี่จองกุกเมื่อกี้เดินผ่านฉันไปนั่งเก้าอี้ข้างๆ พี่จองกุก   งือออ หล่อ -0-   แต่สำเนียงสาวแตกเมื่อกี๊หมายความว่าไงวะ  

"ลุงมิง สวัสดีค่ะ"  เด็กน้อยมินนี่ก้มโค้งทักทายโดยที่ฉันก็ยังคงถักเปียให้อยู่ 

"สวัสดีค้าบบ โอ๊ะ..!"   พี่ที่ชื่อมินกยู ทำหน้าตกใจเมื่อมองมาที่ฉัน   ที่จริงก็ควรจะเห็นตั้งนานแล้วป่ะวะ  - -'

"อ่ะ เอ่อ.. สวัสดีค่ะ"   ฉันก็ไม่รู้จะทำไงโดนจ้องหน้าแบบนี้ สวัสดีเลยล้ะกัน  

"ว้าวววใครกันฮ้าาา จองกุกกี้"   พี่มินกยูส่งเสียงก่อนจะยื่นหน้าไปหาพี่จองกุก   นี่อย่าบอกนะว่า ที่พี่จองกุกไม่สนใจผู้หญิงก็เพราะ ! เพราะ ! เพราะชอบไม้ป่าเดียวกันT-T 

"ไอ้เชี่ยนี่  หยุดเล่นสักที กูขนลุก"  พี่จองกุกผลักหน้าพี่ตัวสูงออกแล้วพี่แกก็หัวเราะเหมือนชอบใจที่ได้แกล้งพี่จองกุก   โห่ยย  คิดว่าจะเป็นอย่างคิดไว้ซะอีก 

"ฮ่าๆ กูหยอก  นี่ใครวะ แฟนอ๋อออ"   พี่มินกยูใช้ไหล่กระทบไหล่พี่จองกุกก่อนจะส่งสายตาล้อเลียนให้พี่แก  

แฟนเฟินอะไร ไร้สาระ !  อิลยองคือ แม่ของลูกพี่จองกุก ค๊าาา    (เอานางเอกไปเก็บหน่อย - -') 

"นี่อิลยอง น้องรหัสกู"  ฉึบ !  ประโยคพี่จองกุกตัดมโนภาพกูหายวับเลย  - -' 

"อ๋อวววว น่ารักส์"  ไอ้น่ารักก็พอเข้าใจนะเพราะรู้ตัวว่าตัวเองน่ารัก  ไม่ค่อยจะหลงตัวเองเลยกู  ทำไมไรต์แต่งให้กูเป็นคนมั่นหน้างี้อ่ะ ถุย  กลับเข้าเรื่อง! 

แล้วพี่เค้าก็ไม่มีใครพูดอะไรกันอีก  พี่มินกยูเอาแต่นั่งจ้องหน้าฉันอยู่แบบนั้น  ถึงฉันจะก้มถักเปียให้ยัยหนูอยู่แต่ก็สัมผัสได้ว่าพี่แกจ้องฉันอ่ะ   จนกระทั่ง .. 

"ไอ้มินกยู ลื้อจะนั่งหลบอั๊วอีกนานมั้ย ช่วยๆกันทำมาหากิงหน่อย ลูกค้าในร้านเยอะยังกะเห็บ ยังจะมาอู้งานอีก"   

เสียงเฮียโฮปตะโกนมาจากหน้าร้านพร้อมกับท่าทางหงุดหงิด แต่ไอ่ประโยคที่เฮียแกเรียกเปรียบเทียบจำนวนลูกค้านี่  ทำเอาลูกค้าหันขวับไปมองหน้าเฮียแกทั้งร้าน 

"พวกลื้อมองอะไรกัน รีบๆกิงเลย ลูกค้าคนอื่นก็ต่อแถวรอกิงเหมือนกัน  รีบกิงรีบไป อะลายลื้อจะสั่งอะลาย ข้าวมันไก่หนังเยอะๆหรอ  อั๊วขายข้าวนะไม่ใช่ผู้กำกับจะมีหนังให้ลื้อเย้อๆ "  

มีความกวนตีนลูกค้า  ถ้าร้านข้าวมันไก่มีหลายร้านนะ  กูว่าร้านเฮียไม่มีคนเข้าแน่  - -'  แคร์ลูกค้าหน่อยมั้ยเฮีย  

"กูไปช่วยเฮียก่อน สงสัยองค์จะลงว่ะ"  พี่มินกยูตบบ่าพี่จองกุกแปะๆ  แล้วรีบเดินไปหาเฮียโฮปที่ทำหน้ายักษ์อยู่หน้าร้าน

"ไอ้มินกยูเพื่อนพี่เอง มันเป็นญาติของเฮียโฮปน่ะ"     พี่จองกุกเห็นฉันทำหน้างงๆ  เลยอธิบายให้ฟัง  ฉันก็พยักหน้าเข้าใจแล้วก้มลงผูกโบว์เส้นสุดท้ายให้ยัยหนู  

"เสร็จแล้วค่ะ มินนี่"   ฉันพูดพลางยื่นกระจกที่ฉันพกติดตัวให้เด็กน้อยดู

"หูวว  สวยจังเลยพี่อิลยอง"   

หมายถึงพี่ หรือ เปียหนูคะลูก  -////- 

"ข้าวมันไก่ลื้อล่ายแล้ว"    เฮียโฮปเดินมาเสิร์ฟพลางยกผ้าขนหนูผืนเล็กที่พาดบ่ามาซับเหงื่อตัวเอง

"ขอบคุณค่ะเฮีย"  

"ขอบคุณทำไม  ลื้อกิงลื้อต้องจ่ายตังค์หน่า ไม่ล่ายให้กิงฟรี"   ก็ขอบคุณที่เอามาเสิร์ฟไหมล่ะ  พูดดักซะเหมือนกลัวไม่ได้ตังค์ โถ่ อาเฮีย 

"รู้แล้วน่าา ว่าแต่เมื่อกี๊เฮียจะเปรียบเทียบลูกค้าเป็นเห็บไม่ได้นะ"

"ทำไมวะ เห็บก็น่ารักอีดอก!"

"ดีออก เฮีย ไม่ใช่อีดอก"  คำพูดเฮียแต่ละคำทำเอาฉันสะดุ้งทุกเมื่อ  พี่จองกุกที่นั่งฟังอยู่ยังขำ  แม่งจงใจด่ากูหรือพูดผิดจริงๆวะ -0- 

"เออนั่นแหละ ภาษาเกาหลีนี่มันยากชิบหัยเลย เมื่อกี๊อั๊วพูดถึงไหนแล้วนะ"

"เห็บน่ารัก - -'"  ตรรกะอะไรของเฮียแกวะ บอกกูดิ้ 

"เออช่าย เนี่ยนะเวลาดึงออกมาจากตัวหมาหน่า  เด็ดดังแป๊ะๆ สะหนุกชิบหัยเลย พูดแล้วคันม้ายคันมือ"  

"เฮีย!  พูดอะไรเนี่ย มินนี่กินข้าวอยู่"  ฉันร้องปามเฮียโฮป แต่ดูแล้วยัยหนูก็ไม่ได้สนใจที่เราพูดกันเท่าไหร่ สนใจข้าวตรงหน้ามากกว่า 

"อี*ไม่ล่ายยินหรอก  คุยกับลื้อเยอะล้ะ อั๊วไปดีกว่า เสียเวลาทำมาหากิง"  

(อี =  คนจีนใช้พูดถึงอีกคน เช่น เขา หล่อน) 







หลังจากกินข้าวกันเสร็จเรียบร้อย นั่งอยู่นานสองนานเพราะสอนพี่จองกุกถักเปียให้ยัยหนูน้อย แล้วพี่จองกุกก็ส่งยัยหนูไปโรงเรียนฝั่งตรงข้ามร้านเฮียโฮป พร้อมกับบอกให้ฉันยืนรอเฝ้ารถให้พี่แก  แหมไอ่เราก็คิดว่าจะให้ไปด้วย 

  บ่นแปปเดียว นั่นไง  เดินขึ้นสะพานลอยแบบชิวๆมาล้ะ   คนอะไรวะ เดินบนสะพานลอยยังหล่อ  

"มีเรียนกี่โมง"  เดินมาถึงก็โปรยรอยยิ้มพร้อมคำถาม  -////- ใจฉันมันเต้นเว้ยยน 

"9โมง" 

"หื้ม 8โมงกว่าแล้วนี่ ไปด้วยกันมั้ย"  

บร้าาา  เป็นผู้ชายมาชวนผู้หญิงขึ้นรถแบบนี้โต้งๆ ได้ยัง  คนอย่างอิลยองเป็นสุภาพสตรีรักนวลสงวนตัวนะ ผู้ชายชวนแบบนี้ก็ต้อง ... 

"ไปก็ได้ค่ะ" 

แหม อีห่า นั่งรถฟรีแถมยังได้นั่งกับคนหล่อ เป็นใครใครก็ไปป -0- 

ตกลงเสร็จสรรพฉันก็ขึ้นไปนั่งแหมะบนเบาะรถ ส่วนพี่จองกุกก็ออกรถทันที  

โอ้ว แผ่นหลัง -////- ขอซบได้มั้ย ขอเอาหน้าแนบได้หรือเปล่า  คงจะเป็นบุญมากๆถ้าได้เอาหน้าถูหลังพี่จองกุก  



เอี๊ยดดดด ..  


"OoO!!"


อืมม ขอบคุณพระเจ้าค่ะ แต่ทำไมต้องให้หนูในรูปแบบนี้คะ  พี่จองกุกเบรครถแรงมากจนหน้าฉันกระแทกกับแผ่นหลังพี่แกเต็มๆ   หน้ากูปากกูนี่ยู่เข้าหากันเป็นปลาทองร้องหาออกซิเจนเลย    แต่แผ่นหลังพี่แก นะ แน่น แน่มว๊ากกกก -/////-

"โทษที ว่าจะขับผ่านให้ทันไฟเขียวแต่ก็ไม่ทัน"     พี่หันหน้ามาบอกฉัน ส่วนฉันก็รีบผละหน้าตัวเองออกจากแผ่นหลังพี่จองกุกทันที  

"มะ ไม่ เป็นไรพี่"  

"ดูดิหน้าผากแดงหมด"   ไม่ว่าเปล่าพี่จองกุกยังเอี้ยวตัวหันมาแล้วใช้นิ้วจิ้มหน้าผากฉัน  แกร๊   ขะ เขินนน ..  

ร่างกายหยุดนิ่งไม่ไหวติงมีเพียงแค่ตาของฉันนี่แหละที่กระพริบปริบๆ  ให้กับการกระทำของพี่จองกุก  พี่แกอาจจะไม่ได้คิดอะไรแต่ฉัน  .. ฉันคิดโว้ยยยย  พ่อ!! ผู้ชายเค้าขายอ้อยให้หนู ฮืออ  

"เป็นไรอ่ะ กระพริบตาถี่จัง อะไรเข้าตาหรือเปล่า" 

"ปะ เปล่าพี่ พี่หันกลับไปมองสัญญาณไฟเถอะ"   ฉันบอกพี่จองกุกอีกครั้งแล้วก้มลงควานหาโทรศัพท์ในกระเป๋า ใช่ต้องเล่นเกมส์  ต้องหาอะไรทำก่อนที่ใจจะฟุ้งซ่านไปมากกว่านี้ 

    แน่จริงอย่าเอานิ้วจิ้มดิ  เอาปากพี่มากแตะเลยดีกว่า  หิหิ 

    หยิบน้องโนเกียร์ขึ้นมาแล้วกดเข้าเกมส์งูที่เล่นผ่านไปหลายด่าน  กดเข้า เล่นต่อ  เพื่อจะให้น้องงูกินไอ้ก้อนกลมๆ  เพื่อต่อหาง  


       หน้าจอปรากฏน้องงูตัวยาวที่หางขดรอบกรอบหน้าจอโทรศัพท์  ประมาณว่าถ้าน้องงูแดกอีก้อนกลมๆ เข้าไปอีกเม็ด น้องงูมึงได้แดกหางตัวเองแน่เกมส์โอเว่อ! ฉันเลยจำใจต้องกดออกเพื่อรักษาชีวิตน้องงูเอาไว้  พอเงยหน้าขึ้นมาก็พบว่าตัวเองอยู่ในเขตมหาลัยแล้ว 

เพราะระยะทางไม่ได้ไกลมาก  จากหอฉันมามหา'ลัยก็แค่ 5 ซอยเอง แล้วบ้านพี่จองกุกก็อยู่ถัดจากฉันไป3ซอย จะมาด้วยรถหรือเดินเอาก็แล้วแต่สะดวก ถ้าเดินก็จะใช้เวลาหน่อย

ฉันลงจากรถแล้วยืนรอพี่จองกุกดับเครื่องแล้วจะได้ขอบคุณพี่แก  แต่ที่จริงก็เดินไปพร้อมก็ได้นะ  โคตรเชื่อเลยมหา'ลัยนี้เน้นความสัมพันธ์พี่-น้องรหัสพึ่งพากันมากจริงๆ  โต๊ะรวมโต๊ะกินข้าวก็ต้องอยู่กับพี่รหัส  ชั่งเป็นมหา'ลัยที่อบอุ่น 

"ป่ะ .."


ตุ้บ !


จังหวะที่แกก้าวลงจากรถ  ขายาวของพี่แกก็ตวัดมาโดนมือฉันพอดี  และมันทำให้น้องโนเกียร์กระเด็นออกจากมือของฉัน   ไปตกแหมะอยู่ที่พื้น ฝาหลังเครื่อง กับตัวเครื่อง  กระเด็นไปคนละทิศคนละทาง  

      น้องโนเกียร์ .. 

"0_0"   


        "เห้ย ! พี่ขอโทษ"   พี่จองกุกรีบขอโทษขอพายฉันยกใหญ่แล้ววิ่งไปเก็บชิ้นส่วนน้องโนเกียร์มาให้ฉัน  


"มัน มันจะพังมั้ย"  สีหน้าพี่แกดูเป็นกังวลตอนที่ยื่นชิ้นส่วนโทรศัพท์มาตรงหน้าฉัน  โอ๊ย พ่อคุ๊นนน  น่ารักอะไรเบอร์นี้    

"ไม่เป็นไรพี่  โทรศัพท์รุ่นนี่ถึกจะตาย เนี่ย พี่ดูนะ"    ฉันส่งยิ้มกลับแล้วประกอบน้องโนเกียร์เข้าดังเดิม  จากนั้นก็กดปุ่มบนหัวเครื่องเพื่อเปิด  

ตื๊อ ดื่อ ดึ้ง ตือ ดึ๊ง !  

พอกดเปิด เสียงเปิดเครื่องก็ดังต้อนรับเป็นเอกลักษณ์ทีเดียวเชียว  จะไม่อายหรอกถ้าตรงนี้มีแค่ฉันกับพี่จองกุก  แต่นี่แม่ง คนที่นั่งอยู่บริเวณหน้าตึกหันมามองตรึม   

"ฮ่าๆๆ  เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ฉันเองค่าา ตั้งดังไปหน่อย แหะๆ"  หยิบไอโฟน7ขึ้นมาโบกไปมาแล้วแกล้งบอกกับพี่จองกุกว่าเสียงที่ได้ยินเมื่อกี๊คือเรียกเข้า  ผู้คนที่มองมาเมื่อกี้เลยเลิกมองแล้วหันไปสนใจวิ่งที่ตัวเองกำลังทำอยู่ 

"คิกคิกคิก"   พี่จองกุกใช้มือค้ำหน้าขาตัวเองไว้แล้วก้มหน้าหัวเราะ  หัวเราะอะไรวะ - -*  แต่หล่อว่ะ หูวว ร่องอก มะ  มัน  หะ .. ใหญ่    ถุย มันใช่เวลาหื่นกามไหมสัส -/////- ดึงสติหน่อย 

"พี่หัวเราะอะไรอ่า"  

"หัวเราะเรานั่นแหละ ไอ้เอ๋อ"   พี่จองกุกกึ่งพูดกึ่งขำ แล้วใช้มือหนาๆของพี่แกมาวางแหมะ บนหัวฉัน   ฮรึก ก  ดีต่อจรัยส์  

"พี่ -0- ถ้าจะวางแรงแบบนี้ตบหัวฉันเลยดีกว่า"   พูดไปงั้นแหละ แก้เขิน ดูสิคนอื่นมองตรึม     เดือนคณะลูบหัวเด็กเอ๋อหน้าตึกนิเทศ   ถุย  ฉันก็สวยน้ะเว้ยยย  

"ตบได้หรอ ตบได้จริงมั้ย"

"ฉันล้อเล่นค่ะ แฮ่ๆ"  พี่จองกุกคนจริง รู้จักไหมล่ะ  

"พี่ก็ล้อเล่นครับ  ป่ะไปเถอะ ไอ่จีมินบ่นหาแย่แล้ว"  

"แย่ นี่ใครคะ เพื่อนพี่หรอคะ ทำไมพี่จีมินถึงบ่นหา"   

"ไอ้เอ๋อ !  เดะปั๊ดดด"   

พี่จองกุกทำท่าจะเขกมะเหงกลงบนหัวฉัน  แต่ก็เปลี่ยนเป็นวางมือลงแทน  ส่วนฉันก็เหมือนคนเหงาอ่ะ  จะกวนตีนพี่แกไปเพื่อไรวะ  

"ตอนบ่ายมีเรียนหรือเปล่า"  

"ไม่มีค่ะ  ตอนบ่ายเลือกชมรม"  

"เออนั่นสินะ  คิดได้ยังว่าจะอยู่ชมรมไหน" 

"สองจิตสองใจอ่ะ  อยากอยู่ถ่ายภาพเหมือนพี่ แล้วก็อยากอยู่ชมรมรักษ์ธรรมชาติอยากปลูกต้นไม้" 

"เชื่อพี่ดิ  หน้าแบบอิลยองปลูกไปต้นไม้ก็ตาย"

"โห้ พี่จองกุก พูดซะไม่อยากเข้าชมรมนั้นแล้วอ่ะ"

"ฮ่าๆ  ก็อยากให้มาอยู่ชมรมถ่ายภาพ มาอยู่ด้วยกัน"  

     มาอยู่ด้วยกัน ..
      มาอยู่ด้วยกัน ..
      มาอยู่ด้วยกัน .. 

สติหลุดอีกแล้วค่ะโดนคำพูดคนหล่อโจมตีเข้ากลางใจ  มาอยู่ด้วยกัน  อ๊ากกกก  พี่หมายถึงอยู่ด้วยกันที่บ้านหรือชมรมคะ อันไหน คะ อันไหนน อกอีแป้นเต้นเป็นจังหวะ save me แล้วโว้ยยยย 

"เฮ้ย  ทำไมทำหน้าคิดถึงบ้านแบบนั้น"  

นี่หน้าคนกำลังฟินค่ะพี่ - -' 

"เปล่าค่ะ"  

"อิลยอง เฮ่ ทางนี้คร่าาา"  เสียงสำเนียงตอแหลที่จำได้ดีว่าเป็นมีโซเพื่อนรักของฉัน ดังขึ้งจากทางฝั่งซ้ายสุดของตึก  มันโบกมือให้ฉันหยอยๆ  ข้างๆกันเป็นก็พี่จีมินหัวชมพูหวานแหววกำลังนั่งเช็ดกล้องราคาแพงของพี่แกอยู่

ฉันพยักหน้ารับก่อนจะเดินไปที่โต๊ะโดยมีพี่จองกุกเดินตามมาติดๆ  

"ฮันน่อววววว"    ศัพท์ใหม่พี่จีมินหรอวะ  - -'

"อะไรมึง"  


ป้าบ !

พี่จองกุกนั่งลงตรงข้ามพี่จีมินแล้วใช้มือหนาตบลงบนหัวพี่จีมินดังป้าบ  

"ไอ้เชี่ยนี่ กูเจ็บ ซี้ดดดด" 

"มึงเจ็บเป็นด้วยหรอวะ คิดว่าด้านไปหมดแล้ว ฮ่าๆๆ"  

"ไอ้กุก มึงหลอกด่ากู ไอ่สาสสส"

ณ จุดๆนี้  กูปล่อยให้พี่แกมุ้งมิ้งกันไปสองคนแล้วหันมาสนใจอีเพื่อนรักที่กำลังก้มจิ้มโทรศัพท์อยู่ดีกว่า 

"มีโซ มึงเลือกได้ยังจะอยู่ชมรมอะไร"  

"รักษ์ธรรมชาติ  มึงอ่ะจะอยู่ชมรมไหน"

"ตอนแรกกูก็อยากอยู่รักษ์ธรรมชาติ  แต่คิดว่าจะไปอยู่ถ่ายภาพว่ะ"

"มึงงง แต่เขาลือกันว่า ชมรมรักษ์ธรรมชาติผู้ชายแซ่บมากก"   สาบานดิว่านี่เพื่อนฉัน

"อีบ้าผู้ชาย!"

"อ่ะ แล้วทำไมมึงถึงจะอยู่ถ่ายภาพ" 

พอได้ยินคำถามจากมีโซ ฉันยิ้มกรุ้มกริ่มเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ ยื่นหน้าไปหามันแล้วพูดเสียงแผ่ว 

"ก็พี่จองกุกอยากให้กูอยู่ชมรมเดียวกับพี่แก"

"ถุย อีไม่บ้าผู้ชาย"   





ข้ามๆ ไปได้แมะกับการเรียนภาคเช้าอ่ะ อาจารย์ป้าที่สอนก็เออ  ไม่ต้องสอนดีกว่าถ้าจะทำแบบนี้  ท้ายคาบมีการสั่งให้ทำรายงานส่งทั้งที่ป้าแกสอนยังไม่ถึง10นาทีเลยด้วยซ้ำเวลาที่เหลือนอกเรื่องหมด  พอจะถามว่าทำยังไง ป้าแกก็สวนมาว่าไปถามพี่รหัสพวกเธอเอาแล้วกัน  พวกเขาจะสอนและช่วยพวกเธอเอง    กำหนดส่งคืออีก3วันข้างหน้าไม่ขาดไม่เกิน เงิบ บอกเลย อิลยองเงิบ  

"ตรงนี้  เราควรจะใส่เนื้อหาเกี่ยวกับ บลาๆๆๆ"   

ตอนนี้ก็5โมงเย็นกว่าล้ะ  หลังจากเลือกชมรมเสร็จเราก็มานั่งที่โต๊ะประจำ  พอรู้ว่ามีรายงานให้ทำ พี่รหัสของฉันและมีโซก็รีบกุลีกุจอเตรียมจะสอนทันที  พี่แกเห่ออะไรขนาดนั้นวะ  

"มินนี่ค่อยๆกินลูก เดี๋ยวเปื้อนเสื้อนักเรียน"  พี่จองกุกบอกลูกสาวแล้วใช้นิ้วหัวแม่มือเช็ดไอติมช็อกโกแลตที่ติดแก้มของเด็กน้อยออก แล้วป้ายลงที่ขากางเกงของตัวเอง  
       แพ้ ...  แพ้ทางผู้ชายเอาใจใส่ -////-

"กลับบ้านก่อนนะคะทุกคน พ่อมารับแล้ว"   มีโซพูดแล้วโบกมือให้พวกฉัน   

"เฮ้ยย แม่โทรมาตามบอกให้กลับบ้านเหมือนกันว่ะ บอกว่ามีธุระให้ฉันไปทำแทน"  ตามด้วยพี่จีมินที่เดินกลับมาจากคุยโทรศัพท์เมื่อกี๊

"เออ โอเค ขับรถดีดีมึง"   เออผู้ชายเขาก็ร่ำรากันมุ้งมิ้งดีนะ



แล้วตอนนี้ก็เหลือแค่เรา 3พ่อแม่ลูก เอ้ย ! สองพ่อลูก และ ผู้หญิงอย่างฉันอีกหนึ่งคน  เผลอคิดว่าตัวเองเป็นแม่มินนี่อยู่เรื่อยเลยอ่ะ โฮะโฮะโฮะ  ยกมือป้องปากกรอกตามองบนแล้วหัวเราะแบบอังกาบ 

"ปะป๊า มินนี่มีการบ้านด้วย" 

"หืม ไปเรียนวันแรกมีการบ้านแล้วหรอ" 

"ช่ายย ครูให้นับผลไม้ว่ามีเท่าไหร่แล้วใส่ตัวเลข"  

"อืมม .. นี่ก็เย็นมากแล้วนะ ใกล้จะหกโมงแล้ว

พี่จองกุกทำหน้าครุ่นคิดก่อนจะมองลูกสาวตัวเล็กที่นั่งตักกินไอติมอย่างเอร็ดอร่อย   เย็นขนาดนี้คงจะเป็นเวลากินข้าวหรือไม่ก็ทำอะไรสักอย่างเกี่ยวกับมินนี่แน่ๆ พี่จองกุกถึงได้ทำหน้าหนักใจขนาดนี้ 

"พี่จองกุกมีอะไรหรือเปล่า วันนี้พอแค่นี้ก่อนก็ได้นะคะ มีเวลาอีกตั้งสองวัน รายงานเสร็จทันอยู่แล้วล่ะค่ะ"   

"เฮ้ยได้ไง ไม่ทันหรอก  สมัยพี่อาจารย์ก็สั่งแบบนี้ แกลองใจนักศึกษาว่ามีมานะแค่ไหน แล้วก็ทดสอบคุณภาพพี่รหัสด้วยว่าจะช่วยน้องรหัสตัวเองได้มากเท่าไหร่อย่างน้อยวันนี้ต้องได้ 40% อีก2วันจะได้สบายๆ"

"เห็นพี่ทำหน้าเครียดๆ ก็เลย ..." 

"อ๋อ พี่ช่วยเราทำงานจนลืมเวลากินข้าวมินนี่เลย กินช้าทีไรท้องอืดทุกที แล้วก็กินน้อยด้วย" 

"หืม  ยัยหนูเป็นอะไรแบบนี้ด้วยหรอเนี่ย"  แอบตกใจเล็กน้อย  แต่ตอนเด็กๆ ฉันก็เป็นนะ ฉันไม่ชอบกินผัก ท้องผูกอยู่บ่อยๆ 

"ปะป๊าแต่มินนี่กินไอติมแล้วน้าา"

"มันไม่เหมือนกันนี่นา ข้าวก็คือข้าว ไอติมก็คือไอติม มินนี่ต้องกินข้าว"  

พี่จองกุกอธิบายให้เด็กน้อยฟัง มือหนาก็ลูบกลุ่มผมบนหัวน้อยของลูกสาวอย่างแสนรัก 

"ใช่แล้วมินนี่ต้องกินข้าวน้าาา" ฉันเอ่ยโน้มน้าวมินนี่อีกเสียง 

"ค่ะ พี่อิลยอง มินนี่จะกินข้าว"  เด็กน้อยตอบกลับอย่างว่าง่าย 

"เอ่อ.. พี่พามินนี่ไปกินข้าวก่อนดีมั้ยคะ" 

"แล้วเอ๋อล่ะจะอยู่กับใคร เริ่มเย็นแล้วด้วยเป็นผู้หญิงถ้าอยู่คนเดียวมันอันตราย ถึงจะเอ๋อๆก็เถอะ"  เกือบดีล้ะ ประโยคพี่แกเกือบดีล้ะ - -* 

"อืม.. ฉันอยู่ได้ค่าา เดี๋ยวไปนั่งทำตรงที่สว่างๆ ก็ได้ค่ะ"  

"ไม่ได้หรอก ยังไงก็ไม่ได้ พี่จะปล่อยให้อยู่คนเดียวได้ยังไง" 

" ... " 

"งั้นเอางี้ เอาไปทำที่บ้านพี่แล้วกันนะ" 

"ห้ะ! .." 







     เออ .. ตอนนี้ฉันก็ตามตูดพี่จองกุกต้อยๆ เข้ามาในคอนโดล้ะ ตอนแรกก็ตกใจพี่แกชวนไปบ้าน แต่ก็แค่แปปเดียวเท่านั้นแหละ  เขาชวนเพราะมีงานต้องช่วยทำ  


คุณพ่อรูปหล่ออุ้มลูกสาวตัวน้อยๆ เข้าไปในลิฟต์  แล้วย่อตัวลงให้ลูกสาวกดชั้นลิฟต์ที่ตัวเองอยู่ แล้วเด็กน้อยก็จิ้มไปที่เลขงื้อเด็กอะไรฉลาดจัง  อยากได้มาเป็นลูก  อยากได้พ่อด้วย -///-  


ใช้เวลาไม่นานก็มาถึงชั้นคอนโดที่นี่ดูโอเคมากเลยล่ะ  พี่จองกุกขยันมากแค่ไหนกันนะถึงสามารถหาเลี้ยงตัวเองและเลี้ยงลูกสาวให้อยู่สุขสบายแบบนี้ได้  เดินตามมาไม่ไกลจากลิฟต์เท่าไหร่ก็ถึงที่หน้าห้องพี่เขาแล้ว  พี่แกหยิบคีย์การ์ดออกมาจากกระเป๋ากางเกงก่อนจะแตะหน้าประตู 


"มินนี่ เอากระเป๋าไปเก็บให้เรียบร้อย แล้วหยิบการบ้านมานั่งทำที่โต๊ะตรงห้องนั่งเล่น โอเค๊?"


"โอเคป่ะป๊าเด็กน้อยรับคำอย่างว่าง่าย พี่จองกุกปล่อยให้มินนี่ยืนกับพื้น  เด็กน้อยถอดรองเท้าไว้ที่ชั้นวางรองเท้าอย่างเป็นระเบียบก่อนจะวิ่งเข้าห้องไป 


ฉันถอดรองเท้าไว้ที่ชั้นรองเท้าตามสองพ่อลูก  แล้วเดินเข้ามาตามทางเดิน  เลยชั้นวางรองเท้ามา  ข้างหน้าฉันมีประตูสองประตูคงจะมีห้องสองห้องสินะ ทางด้านขวาเป็นห้องครัวพร้อมโต๊ะกินข้าว ส่วนทางด้านซ้ายเป็นห้องนั่งเล่นที่มีโซฟาตัวเตี้ยๆ ตั้งอยู่  พร้อมกับทีวีจอใหญ่พอดีๆ


"มินนี่ตัวเล็กน่ะ เคยปีนโซฟาแล้วตกหัวทิ่มลงมาพี่เลยเปลี่ยนใหม่"   


"อ๋อ ค่ะ"


เหมือนพี่จองกุกจะเห็นฉันจ้องโซฟานานเกินไปเลยอธิบายให้ฟัง  


ถัดไปอีกติดกับกระจกใสๆน่าจะเป็นที่ทำงานของพี่จองกุกกับที่เล่นของเล่นของมินนี่แน่ๆ  ทั้งสองฝั่งถูกแบ่งด้วยสีวอลเปเปอร์ผนังอย่างชัดเจน  ฝั่งพี่จองกุกผนังสีทึบมีรูปของมินนี่แปะเต็มไปหมดทั้งรูปเล็กรูปใหญ่จัดเรียงอย่างสวยงามตามความคิดที่สร้างสรรค์ของเด็กเรียนคณะนิเทศศาสตร์  ฝั่งมินนี่ก็เป็นสีสดใสๆ น่ารักๆ


"ตรงนี้พี่ทำเองหรอคะ"


ฉันชี้ไปที่ห้องทำงานกับห้องเด็กเล่นแล้วเอ่ยถามพี่จองกุก


"อื้ม  มันที่โถงว่างๆ  พี่เลยทำขึ้นมาเป็นที่สำหรับทำงานเพราะไหนพี่ก็รับงานถ่ายภาพอยู่แล้ว อีกฝั่งมินนี่เป็นเด็กก็อยากเล่นของเล่นเหมือนเด็กคนอื่น แต่พี่งานยุ่งก็ไม่ได้พาไปเล่นกับใคร"


"ดีจังเลยย"  


"เวลาทำงานดึกๆ  ก็ให้มินนี่นอนตรงนี้ใกล้ๆที่พี่ทำงานนี่แหละ อยู่ใกล้ก็หายห่วง"  


"ค่ะ.."  พูดอะไรไม่ออก พี่จองกุกเป็นพ่อที่ดีอะไรขนาดเน้  อยากได้ไปเป็นสามีมากๆค่ะ -/////- 


"ตามสบายนะ  ดูได้ทุกซอกทุกมุม นั่งทำงานรอพี่ไปพลางๆก็ได้ เดี๋ยวพี่ไปผัดข้าวให้เจ้าแสบก่อน  เดี๋ยวช้ากว่านี้จะไม่กินข้าว"  


ทุกซอกทุกมุมนี่หมายถึงห้องหรือตัวพี่คะ  -0- อีนี่คิดบาป!! 


"มาแล้ววว" เสียงเจื้อยแจ้วของเด็กตัวน้อยเอ่ยขึ้นให้อ้อมแขนน้อยๆ มีสมุดการบ้านของเด็กวัยอนุบาลอยู่


ฉันนั่งลงที่โซฟา ก่อนจะเอาโน้คบุ๊คขึ้นมาเปิด ส่วนมินนี่ก็ขึ้นไปบนนั่งโต๊ะทำการบ้านข้างโซฟาใกล้ๆ ฉัน 


"การบ้านยากหรือเปล่า พี่ช่วยมั้ย"


"ไม่ยากค่ะ คุณครูให้นับรูปช่องนี้ แล้วก็เขียนตัวเลขว่านับได้เท่าไหร่"   เด็กน้อยอธิบายเสียงใส พร้อมกับใช้นิ้วป้อมเล็กๆชี้ลงบนสมุดเป็นตัวช่วยในการ ธิบาย   เด็กน้อยอะไรน่ารัก  ฮรึก รักพ่อยังไม่พอยังจะต้องมารักลูกเขาอีกกก  


ฉันยิ้มให้มินนี่แล้วนั่งดูน้องทำการบ้านพร้อมกับทำรายงานตัวเองไปพลางๆ มินนี่เป็นเด็กฉลาดมากๆ ไม่สงสัยเลยสักนิดไม่ถามไม่อะไรเลย นับๆ แล้วเขียนเลข ฮืออ ปริ่ม ลูกสาวฉัน   (เดี๋ยวนะเดี๋ยวๆ :ไรต์


"ข้าวมาแล้ววว มินนี่ทำการบ้านเสร็จยังลูก"


"ยังเลยอ่าา ป่ะป๊า"


"รีบทำเร็วจะสองทุ่มแล้วใกล้ได้เวลานอนแล้ว มาเดี๋ยวป๊าป้อน"    ไม่พูดพร่ำทำเพลงต่อพี่จองกุกก็นั่งลงบนโซฟาข้างโต๊ะทำการของมินนี่แล้วตักจ้าวป้อนปากเด็กน้อยอย่างคล่องแคล่ว  คงจะทำบ่อยแล้วสินะ  ฮือออ  ฉันชอบผู้ชายคนนี้ 








21.00 .


เวลาล่วงเลยมาจนถึงสามทุ่มรายงานของฉันก็เริ่มไปได้อย่างสวยเพราะมีพี่จองกุกคอยอธิบายและช่วยสอนตลอด  ส่วนมินนี่พี่จองกุกก็ไปส่งเข้านอนตั้งแต่สองทุ่มครึ่งแล้ว  ที่เด็กน้อยงอแงจะอยู่เล่นกับฉัน แต่ก็โดนพี่จองกุกดุ  พึ่งเคยพี่แกดุลูกสาว ยังไงรู้แมะ  ฉันจะเล่าให้ 


'มินนี่ได้เวลานอนแล้ว'


'ยังไม่นอนได้มั้ยป่ะป๊า มินนี่ขอเล่นกับพี่อิลยองก่อน'


'ไม่ได้ เป็นเด็กนอนดึกไม่ดี'


'นะป๊านะ'


'ไม่ ถ้ามินนี่ไม่นอนป๊าจะดุ'


'ป่ะป๊าอ่ะ'


'ป๊าจะไม่รักมินนี่แล้ว ถ้ามินนี่ไม่ทำตามที่ป๊าบอก'


'ฮื้อ ก็ได้'


นั่นแหละ พี่จองกุกคนหล่อดุลูกสาว  นี่เรียกว่าดุหรอวะ  ... ชั่งมัน - -


"วันนี้พอแค่นี้ก่อนแล้วกัน เดี๋ยวจะดึกมากกว่านี้ มันอันตรายพี่จองกุกว่าก่อนบิดขี้เกียจอยู่ข้างๆฉัน  ที่จริงก็นั่งข้างกันมาตั้งแต่ตอนแรกแล้วแหละ ใจนี่เต้นตึกตักเวลาตัวพี่แกโดนตัวฉัน  


ฉันปิดโน้ตบุ้คแล้วเก็บใส่กระเป๋า มองไปรอบห้องพี่แกอีกครั้ง  เพราะรอพี่แกบิดขี้เกียจนี่แหละ - -  


แล้วสายตาก็ไปสะดุดกับกรอบรูปขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ที่ตั้งอยู่ตู้ข้างทีวี   ฉันก็นั่งมาตั้งนานนะแต่เพิ่งเห็น  ในรูปปรากฎเห็นผู้ชายยืนโอบไหล่ผู้หญิงที่อุ้มเด็กอยู่ ผู้ชายคนนั้นคือพี่จองกุก เด็กคนนั้นก็คงจะเป็นมินนี่ และผู้หญิงที่พี่จองกุกโอบไหล่ก็คงจะเป็น ... แฟน หรือ แม่ของมินนี่ ใช่ไหม   รอยยิ้มพวกเขาดูสดใสจัง แม่ของมินนี่ยิ้มสวยมากๆ ขนาดฉันเป็นผู้หญิงด้วยกันยังชอบรอยยิ้มของเธอเลย    อิจฉาจัง ที่เธอได้เป็นคนรักของพี่จองกุก แล้วตอนนี้เธอไปอยู่ไหนนะ ทำไมถึงทิ้งคนดีๆแบบพี่จองกุกไว้กับลูกสองคน  



แล้วดูเหมือนปากจะไปไวกว่าความคิด  รู้สึกตัวอีกทีฉันก็ถามพี่จองกุกไปแล้ว


"ในรูปนั้นแม่ของมินนี่ แฟนพี่จองกุก หรอคะ






| JK SAY |  


"ในรูปนั้นแม่ของมินนี่ แฟนพี่จองกุก หรอคะ


ผมตกใจเล็กน้อยที่อิลยองถามและลืมไปเสียสนิทเลยว่ามีรูปของจองฮยอนอยู่ 


"อืม แม่ของมินนี่ผมตอบและเลี่ยงจอลคำถามหลังของอิลยอง ผมไม่อยากโกหกเธอแต่ก็ไม่ได้อยากจะบอกความจริงให้เธอได้รู้ แต่ถ้าเก็บไปคิดเองใครๆก็ต้องคิดว่าจองฮยอนเป็นแม่มินนี่และเป็นแฟนผมอยู่แล้ว  แถมเราสองพี่น้องหน้าตาก็ไม่เหมือนกันอีกต่างหาก ไม่คล้ายกันเลยด้วยซ้ำ   ผู้หญิงมากมายที่เข้ามาหาผมถ้าพวกเธอเหล่านั้นรู้ว่ามินนี่ไม่ใช่ลูกแท้ๆของผม พวกเธอก็จะไม่ยอมรับในตัวมินนี่แน่ๆ ผมถึงไม่สนใจผู้หญิงคนไหน   ผู้หญิงที่ผมจะสนใจและยอมรับคือคนที่รักทั้งผมและลูกผมจริงๆ เท่านั้น .. 


"เธอยิ้มสวยมากเลยนะคะ มินนี่ยิ้มสวยเหมือนแม่นี่เอง


"...."  ผมยิ้มแทนคำตอบ   ไม่มีใครรู้เรื่องที่จองฮยอนเป็นพี่สาวผม ยกเว้นเสียแต่ไอ้จีมิน เพื่อนสนิทของผมและคนในชุมชนเก่าที่ผมอาศัยอยู่ที่รู้  แม้แต่ มินนี่ เองก็ยังไม่รู้เลย  ผมไม่ได้ตั้งใจจะปิดบังแค่รอเวลาที่เหมาะสมแล้วผมจะบอกลูกสาวของผมให้เธอได้รู้ แต่ผมก็กลัวว่าจะไม่มีวันนั้น ผมกลัว กลัว มินนี่ จะเสียใจ  .. 


"ขอโทษนะคะที่ถาม แล้วตอนนี้เธอไปไหนคะ มาหามินนี่บ้างมั้ยผมไม่โกรธที่อิลยองถาม เพราะเป็นใครใครก็สงสัยใช่ไหมครับ 


"เธอเสียชีวิตเพราะถูกรถชนเมื่อ4ปีก่อน ตอนมินนี่เกิดได้ไม่กี่เดือนน่ะผมตอบพร้อมยิ้มเจื่อนๆ นึงถึงเรื่องในอดีตทีไรก็เจ็บปวดและขมขื่นทุกทีที่ช่วยอะไรพี่สาวตัวเองไม่ได้เลย 


"ฉัน.. ไม่น่าถามเลย ขอโทษนะคะ"


"ไม่เป็นไรหรอก เอ๋อเป็นน้องรหัสพี่นี่นาผมถามเรื่องส่วนตัวอิลยองไปเยอะเหมือนกัน แต่ผมเองกลับไม่เคยเล่าอะไรให้น้องรหัสฟังเลย หนำซ้ำยังปิดบังความจริงอีก 


"ฉันเสียใจด้วยนะคะ  แต่ตอนนี้พี่จองกุกเข้มแข็งและเก่งมากๆ ที่เลี้ยงมินนี่มาได้น่ารักและนิสัยดีขนาดนี้"  


"อื้ม"


"งั้นฉันกลับก่อนนะคะ เดี๋ยวจะดึกมากกว่านี้อิลยองบอกผมก่อนจะหยิบกระเป๋าขึ้นมาสะพาย  


"ใครบอกจะให้เธอกลับเอง"


"คะ?"


"ดึกแล้วผู้หญิงกลับบ้านคนเดียวมันอันตราย เดี๋ยวพี่ไปส่ง





     #ป๊ากุกคนอบอุ่น  










  


* TALK •

ขอโทษค่าหายไปนานมาก  แต่ไรต์คัมแบคแล้วค่าาา อย่าทิ้งฟิคเรื่องนี้ไปไหนน้าา 

ไรต์อาจจะไม่ได้มาบ่อย เพราะทำงานรอมหาลัยเปิดค่ะ หยุดอาทิตย์ละ 1 ครั้งเอง  แต่สัญญาจะมาอัพให้บ่อยๆน้า ไรต์ไม่ได้หนีหรือทิ้งฟิคเรื่องนี้ แต่เพราะไม่ว่างจริงๆ เท่านั้นเองค่าา  

คอมเม้นมาค่ะ 
คอมเม้น = กำลังใจ ยิ่งเม้นยาวยิ่งมีกำลังใจ ครบ1000เฟบเมื่อไหร่ มีแจกของค่ะ  ชวนเพื่อนมาอ่านมาเฟบกันเยอะๆน้าา  

ไปเล่นแท็กให้ป๊ากุกกันด้วย อาจจะมีแจกของเรื่อยๆ น้าา  จับตาดูไรต์ไว้ดีดีเลย 5555 

แท็ก >>>  #ป๊ากุกคนอบอุ่น 

ทวิตของไรต์ >>> @juujungkook   (ทักไปคุยกันได้น้าาา ไรต์เหงาม๊ากกกก5555) 

           















   

แต่งฟิคสองเรื่องด้วย เลยทำให้แต่งช้าาา   
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 129 ครั้ง

1,567 ความคิดเห็น

  1. #1513 BHB18 (@M_eforever17) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 00:17
    เฮียโฮปเปนคนขายข้าวมันได่จิงๆอ่อออ5555555555555 โถ่พิเจของนุ
    #1513
    0
  2. #1348 075_noott (@075_noott) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 13:43
    กุขำ อา-กับตาโตเป็นไข่หรรมพี่โฮป 5555555555555555 ไม่ไหวแล้วววว ปวดท้อง555555555
    #1348
    0
  3. #1254 yoyo23727 (@yoyo23727) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 20:20
    ตาโตเป็นไข่หรรม พี่โฮปปปปปป
    #1254
    0
  4. #959 ซาวา (@annza1) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 14:49
    ป๋ากุก อบอุ่นอ่าาา
    #959
    0
  5. #761 puttaraksa jankeaw (@hongju) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2560 / 22:11
    ชอบจังอ่ะ
    #761
    0
  6. #614 Beerzziii (@Beerzziii) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 04:58
    พี่จองกุก มาเป็นพ่อของลูกหนูเถอะ 55555 ชอบนางเอกแบบนี้อ่ะ น่ารักดี
    #614
    0
  7. #502 AN_AN8526 (@AN_AN8526) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 19:10
    เขินอ่ะทำไมกุกอบอุ่นขนาดนี้
    #502
    0
  8. #367 kung_kanjana (@kung_kanjana) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 13:19
    ป๊ากุ๊กอบอุ่นมาเลยง่าาาา
    #367
    0
  9. #364 mint-do125 (@mint-do125) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 18:05
    แพ้ป๊ากุกหนักมากเลยตอนนี้~~~~~~~
    #364
    0
  10. #341 10926 (@10926) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 19:21
    คิดถึงไรท์มากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เมื่อไหร่ไรท์จะกลับมาอ่ะ ไรท์สู้ๆนะเป็นกำลังใจให้
    #341
    0
  11. #339 louknammini (@louknam_kookbam) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 19:31
    สนุกกกก รอ
    #339
    0
  12. #338 IDEA-2003 (@IDEA-2003) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 16:26
    ต่อออออออ
    #338
    0
  13. #336 Bunny Focus (@fogusy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 23:02
    เค้ากลับมาแล้ว comeback~~ 555
    โทสับพังค่ะหายเข้ากลีบเมฆไปนานเลย
    เข้าเรื่องดีกว่า
    พี่จองกุกไม่ต้องทำมาเป็นห่วง ชอบเขาแต่ปากแข็ง ใจแข็งด้วย 5555 อิลยองรักทั้งพี่จองกุกทั้งน้องมินนี่แหละ นางอยากเป็นแม่เด็กจะตายไป 5555
    รอนะคะ สู้ๆๆๆๆ
    #336
    0
  14. #335 WuWamBamBu (@ArmyYam) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 01:03
    ไรท์มาต่ออออ
    #335
    0
  15. #333 58877156 (@58877156) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 11:06
    มาต่อออออออออๆๆๆๆ
    #333
    0
  16. #331 DKS_AM12 (@DKS_AM12) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 23:41
    งื้อ~ รอค่าาาา
    #331
    0
  17. #329 manitasnsd (@manitasnsd) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 19:17
    เรื่องนี้คือที่สุดแห่งความเขินอ่ะ
    #329
    0
  18. #328 gamgamgamm (@galagam) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 18:30
    อ่านไปเขินไปหลายรอบมาก.ฮื่อออออ
    #328
    0
  19. #327 Barrel_KT95 (@Barrel_KT95) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 17:51
    ชอบเรื่องนี้มากเลยค่ะ ตั้งแต่แทฮยองแล้ว ฮืออ สู้ๆนะคะไรท์ รออยู่นะคะ><
    #327
    0
  20. #326 june25674 (@june25674) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 09:06
    โอ๊ยยยยยยย จองกุกน่ารักไปอีกแต่ที่น่ารักกว่าจองกุกก็มินนี่นีั้แหละโอ๊ยหลงนางไปอี๊กกกกกกกกกก มาต่อไวๆนะค่ะเป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #326
    0
  21. #324 Villra Devil (@thunsuta) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 00:20
    โอ้ยยย คิดถึงไรท์สุดๆอ่ะ นี่รอจนรากงอกแล้ววว ดีใจมากกก พี่กุกคนอบอุ่น ดีต่อใจจริงๆ
    #324
    0
  22. #323 JomjeeJmnt (@JomjeeJmnt) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 23:47
    ฮืออออ อบอุ่นมากอ่าาา ชอบงื้อออ???
    #323
    0
  23. วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 23:44
    จองกุกคนอบอุ่นกับอิลยองคนใจบาป555555555555
    #322
    0
  24. #321 Jarmyhmb (@pumpuifourgus) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 23:12
    ในที่สุดไรท์ก็คัมแบคคคค. ปักหมุด ปูเสื่อรอทุกวันเลยค่า รอน้องอิลยองกับพี่จองกุกอยู่นะคะ
    #321
    0
  25. #320 Faasaai (@Faasaai) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 23:06
    จะรอไรท์ต่อไปนะคะ
    #320
    0