(Jungkook X You)BTS l SuperDaddy #ป๊ากุกคนอบอุ่น

ตอนที่ 2 : #ป๊ากุกคนอบอุ่น 1 • 120% •

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,182
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 151 ครั้ง
    28 เม.ย. 61



ฟิคเรื่องนี้เป็นฟิคแนวใสใส
พระเอกเป็นคนดีเป็นคนใสใสและอบอุ่น
รักลูกและให้เกียรติผู้หญิง 
ใครไม่ชอบฟิคแนวนี้ กดออก เลยฮับ :) 







ตอนที่ 1 



| Eilyung PART |

"มีโซ ตกลงกูต้องนั่งรถเมล์คันสีอะไร"  

ฉันเอ่ยถามปลายสายอย่างเป็นกังวล  คนที่มาจากต่างจังหวัด อิลซานน่ะ - -'มาเรียนต่อที่โซลเมืองหลวงของเกาหลีเนี่ยการนัดเที่ยวกับเพื่อนในโซลครั้งแรกดูจะเป็นอะไรที่ยากเสียจริงๆ   ยังดีนะที่มีโซเพื่อนสนิทของฉันมันย้ายมาอยู่ที่โซลเมื่อ2ปีที่แล้วเลยรู้เส้นทาง ส่วนฉันก็คงต้องเรียนรู้กันต่อไปล่ะ 

"ห้ะ สีเขียวหรอ สายอะไรนะ"

"งื้ออ .. หล่อ"

[สาย 59 มันจะติดอยู่หน้ารถ ฮะโหล ฮะโหล อิลยอง ..  ชเวอิลยอง]  

ผู้ชายคนนั้นที่กำลังอุ้มเด็กหน้าเนิร์สเซอรี่  เค้าคือใคร ทำไมหล่อขนาดนี้ โอ้ววว พระเจ้า หัวใจฉัน มันเต้นรัวๆ  หน้าหล่อๆ  จมูกโด่งพุ่งมว๊ากก  สันกรามนั่นที่พร้อมจะบาดใจฉันทุกเมื่อ ไหล่กว้างๆของเขา พระเจ้า  ผู้ชายโซลหล่อและดูดีอย่างงี้ทุกคนมั้ยคะ  ฉันเจอแล้วล่ะ พ่อของลูก 

[อิลยอง อีชเวอิลยอง!!]  เสียงแหลมแสบแก้วหูของปลายสายทำให้ฉันสะดุ้งจากภวังค์ความคิดของตัวเอง ก่อนจะเบนความสนใจกลับมาที่ปลายสายอีกครั้ง

"อีมีโซ  มึงจะตะโกนหาพระแสงเลเซอร์อะไรวะ"

[กุเรียกมึงรอบที่ล้านแปดแล้ว  มึงเงียบทำห่าอะไร]

"กุเจอพ่อของลูกกูแล้วอ่ะ หล่อบาดใจ เค้าดูอบอุ่นด้วยอ้ะมึ๊งง  มีมาส่งน้องเข้าเรียน" 

[อีนี่บ้าผู้ชายอีกล้ะ มึงรู้ได้ไงว่าน้องเค้า  อาจจะเป็นลูกเค้าก็ได้]

"ปากเสีย !  หน้าเค้าเด็กขนาดนี้ก็ต้องน้องสิวะ  แล้วตกลงรถเมล์สายไหน"

[59 รีบมาล่ะ ]

"จ้าา งั้นแค่นี้ก่อนนะมึง กูจะเดินผ่านเค้ากูอยากเห็นความหล่อของเค้าใกล้ๆ"

[จ้า ขอให้มึงนก]

"อ้าว อี..!"

ติ๊ด ! 

ยังไม่ทันที่ฉันจะได้ด่ากลับ นังมีโซก็รีบตัดสายทันที    ฉันจัดการเก็บโทรศัพท์ยัดลงกระเป๋ากางเกงก่อนจะเดินตรงไปหน้าปากซอยซึ่งมันผ่านเนิร์สเซอรี่ที่คนหล่อคนนั้นนั่งยองๆคุยกับน้องสาวตัวเล็กของเขา    สุดหล่อคนนั้นจุ๊บปากน้องสาวเบาๆ แล้วยกมือขึ้นบ๊ายบายให้น้องสาวและยืนรอดูจนน้องตัวเล็กเดินเข้าไปในโรงเรียน  

  อร๊ายยย ผู้ชายอัลไล อบอุ่นเป็นบ้าาาา   แค่ความหล่อก็เกินพอ นี่ดันเป็นคนอบอุ่นอีกด้วย งื้มมม รู้สึกตกหลุมรักกก


สองขาฉันก้าวเดินไปอย่างปกติที่สุดเมื่อใกล้จะถึงตรงที่เขายืนอยู่  ใจเต้นระส่ำเมื่อฉันเดินมาถึงตรงที่เค้ายืนอยู่พอดี 
ไกลๆ ว่าหล่อแล้ว ใกล้ๆ นั้นโคตรๆหล่อ  เป็นคนหรือเทวดา คะ     แต่ฉันคิดว่าฉันคงจะเดินช้าๆเฉื่อยๆและจ้องเขานานไปหน่อย  ร่างสูงของเขาค่อยๆหันมาทางฉัน  ฉันรีบหันหน้ากลับอย่างรวดเร็วพร้อมกับเร่งฝีเท้าขึ้นมานิดหน่อย ทำท่าเหมือนคนแค่เดินผ่านทั่วๆไป    แต่เมื่อเหลือบมองไปข้างหลัง  ถ้าฉันไม่ได้คิดไปเอง สุดหล่อคนนั้นเหมือนจะวิ่งตามหลังฉันมาเลยนะ หึ๊ยย นี่กูสวยจนผู้ชายวิ่งตามเลยหรอ ><    ฉันค่อยๆ ชะลอความเร็วลง  เพื่อพิสูจน์ว่า  สุดหล่อนั้นวิ่งตามฉันมาจริงๆ หรือไม่   และมันก็ ..

"น้องครับ"  

หื๊อออ  เค้าเรียกฉัน  ฉันใช่มั้ยย ใช่แน่ๆ ตรงนี้มีแค่ฉันน ฉันค่อยๆ  หมุนตัวหันหลังกลับไปเผชิญหน้ากับสุดหล่อคนนั้น  พลางยกนิ้วชี้เข้าหาตัวเอง 

"ฉะ ฉันหรอคะ"  ที่พูดตะกุกตะกักไม่ใช่เพราะกลัวนะ แต่กำลังเขิน -///-  เค้าจะขอเบอร์ฉันใช่ไหม เรียกแบบนี้ โอ้ยยย เอาไปเลยเบอร์พร้อมเงินในกระเป๋า ที่แม่เพิ่งโอนค่าหอมาให้ เอาไปเลยค่ะ 

"ครับ"  เค้าตอบพร้อมกับยิ้มน้อยๆ  ก่อนจะพูดประโยคที่นอกจากสันนิษฐานข้างต้นของฉันจะผิดหมดแล้วยังทำเอาฉันอายจนแทบจะแทรกแผ่นหนี 

"น้องทำกระเป๋าสตางค์ลายบาร์บี้เจ้าหญิงแห่งสายรุ้งตกครับ อ่ะนี่" 

ร่างสูงยื่นกระเป๋ามาตรงหน้าฉัน ฉันรีบรับมันมาก่อนจะยัดมันลงในกระเป๋ากางเกงตัวเองอีกข้าง  ให้ตายเถอะเค้าจะว่าฉันติ๊งต๊องมั้ยวะ   แต่เรื่องนี้มันสนุกจริงๆ นะเว้ยย ฉันเป็นแฟนคลับตัวยงเลยล่ะ  ว่าแต่ สุดหล่อเค้ารู้ได้ไงวะ ว่านี่บาร์บี้เจ้าหญิงแห่งสายรุ้ง ?  แต่ตอนนี้ชั่งมันก่อนเถอะ  เพราะร่างสูงกำลังจ้องฉันตาแป๋วที่ฉันเงียบไม่พูดอะไร 

"ขอบคุณ ขอบคุณนะคะ"

"ไม่เป็นไรครับ น่ารักดี"  

"หมายถึงคนหรือกระเป๋าคะ"  อยากจะตบปากตัวเองแล้วเอาหัวกระแทกพื้น นี่กูพูดอะไรออกไปเนี่ยยย 

"ฮะ ว่าไงนะครับ"

"อ่ะ อ๋อ ใช่ค่ะ  น่ารักดี ขอตัวก่อนนะค้าา ขอบคุณมากๆนะคะ" 
 
"ครับ ไม่เป็นไร"  สุดหล่อตอบฉันก่อนจะส่งยิ้มโชว์ฟันกระต่ายมาให้  โอ๊ยย เหมือนโดนแอทแทคด้วยรอยยิ้ม  ฉันหลังกลับไปทางเดิมก่อนจะรีบเดินไปหน้าปากซอยให้เร็วที่สุด  งื้ออ เราจะได้เจอกันอีกมั้ยนะ พ่อเทพบุตรของฉัน 






|JK PART| 

"ปะป๊าตอนเย็นรีบมารับมินนี่นะ"   เสียงใสๆ ของเจ้าตัวเล็กที่ผมกำลังอุ้มอยู่เอ่ยบอกผม   

"ทำไมล่ะ"  ผมวางยัยหนูลงหน้าเนิร์สเซอรี่ก่อนจะแกล้งถามทั้งที่ผมก็รู้อยู่แล้วล่ะว่ายัยหนูอยากกลับบ้านเร็วๆ เพราะช่วงนี้น่ะ งานถ่ายรูปที่ผมรับทำช่วงปิดเทอมมหาลัยเยอะอยู่พอตัวกว่างานจะเสร็จ ทำให้ผมมารับยัยหนูกลับบ้านช้าทุกวัน ก็คนมันหล่อแถมยังมีความสามารถคนก็อยากจ้างอยู่แล้วใช่มั้ยล่ะครับ :) 

"มินนี่เหงา มินนี่อยากเล่นกันปะป๊า"  ยัยหนูตอบก่อนจะกอดอก แหม กลมเป็นก้อนเชียว  ลูกใครเนี่ยน่ารักจริงๆ เลย  (ลูกไรต์กับจองกุกเองค่ะ  ถรุ้ย : ไรต์) 

"ป๊างานเยอะน้าา วันนี้อาจจะไม่มารับ"   ยิ่งเห็นลูกสาวตัวเองทำปากยู่ๆ  ผมยิ่งอยากแกล้งเธอเข้าไปใหญ่  

"ปะป๊า!"  เจ้าก้อนเริ่มเบะปากเหมือนจะร้องไห้เมื่อผมพูดไปแบบนั้น เพราะเรามีกันแค่สองคน มินนี่เลยติดผมมากๆ  แม้จะมีไอ้จีมิน ไอ้แท ไอ้มินกยู เพื่อนของผมมาเล่นกับเธออยู่บ้าง  แต่ยัยหนูก็ยังติดผมอยู่ดี  เราเป็นพ่อลูกที่รักกันมากๆเลยล่ะ   

"ป๊าล้อเล่น ป๊าสัญญาวันนี้ป๊าจะรีบมารับ โอเคมั้ย"  

"โอเค คิดว่าปะป๊าจะไม่รักมินนี่ จะทิ้งมินนี่"  

"รักสิ ป๊าไม่ทิ้งมินนี่หรอกกว่าป๊าจะเลี้ยงยัยหนูของป๊าโตมาขนาดนี้ใครจะไปทิ้งลง"  ผมพูดพร้อมกับลูบหัวยัยหนูป้อยๆ "แล้วมินนี่ล่ะรักป๊ามั้ย"    

"รัก มินนี่รักปะป๊าที่สุดในโลก"  ยัยหนูฉีกยิ้มกว้างแล้วพุ่งตัวเข้ามากอดผม  อ่าชื่นใจจัง ยัยหนูน่ะเป็นเหมือนยาวิเศษที่ทำให้ผมมีพลังและมีความสุขมากจริงๆ 

"คุณครูมารอรับเข้าเรียนแล้ว" ผมบอกยัยหนูที่ยังคงกอดผมอยู่  อ๋าา ไม่อยากให้ปล่อยเลย 

"งั้นมินนี่ไปก่อนนะปะป๊า" 

"ลืมอะไรหรือเปล่า"  ผมท้วงเจ้าก้อนที่กำลังเตรียมวิ่งไปหาคุณครู  ผมยกนิ้วขึ้นมาชี้ที่ปากตัวเอง  ยัยหนูทำหน้าถึงบางอ้อ ก่อนจะยื่นปากเล็กๆ มาจุ๊บที่ปากของผมอย่างที่เคยทำทุกวัน 

"ไปแล้วนะปะป๊า บายย"  มือเล็กยกมือขึ้นมาบายๆผม  ผมเองก็ยกมือขึ้นมาบายบายกลับเช่นกัน  

"อย่าลืมสวัสดีคุณครู แล้วก็ต้องเป็นเด็กดีด้วยนะ"   แต่ผมก็ยังไม่วายที่จะบอกลูกสาวตัวน้อยให้เป็นเด็กดีอย่างที่เคยบอกทุกวัน  

ผมยืนโบกมือจนยัยหนูเดินหายเข้าไปในเนิร์สเซอรี่ แล้วหมุนตัวเตรียมจะเดินไปที่รถมอเตอร์ไซค์ฟีโน่คันกะทัดรัด 

ตุ้บ ! 

แต่แล้วก็ได้ยินเสียงเหมือนของหล่น ผมจึงเหลือบตาไปมองก่อนจะเห็นเป็นกระเป๋าตังค์ตกอยู่  คงจะเป็นของผู้หญิงคนนั้นสินะ  ผมรีบวิ่งไปเก็บก่อนจะพบว่ามันคือ กระเป๋าสตางค์ลายบาร์บี้เจ้าหญิงแห่งสายรุ้งนี่นา  ถ้าถามว่าผมรู้ได้ยังไงน่ะหรอ  ก็การ์ตูนเรื่องโปรดของยัยหนูไงล่ะ  ผมดูกับเธอจนจำได้ทุกตอนแล้วล่ะ - -'   

ผมรับวิ่งตามแผ่นหลังผู้หญิงที่ไม่สูงไม่เตี้ยคนนั้นไป ก่อนจะตะโกนเรียกเธอเอาไว้ เธอน่าจะเด็กกว่าผมนะ 

"น้องครับ"  น้องผู้หญิงคนนั้นหยุดนิ่งพักหนึ่งก่อนจะค่อยๆหันมามองผม ใบหน้ารูปไข่ ตากลมนัยตาดำสนิท ริมฝีปากบางสีชมพูธรรมชาติตัดกับผิวขาวๆอย่างลงตัว แก้มแดงระเรื่อที่ไม่ได้ผ่านการแต่งหน้า อ๋า  หน้าเด็กจริงๆคงจะอยู่ประมาณเกรด 11 12  ก็น่ารักดีนะ นอกจากที่ผมไม่เคยคิดว่าจะมีคนไหนน่ารักสู้ยัยหนูลูกผมได้ ผมขอเพิ่มน้องกระเป๋าบาร์บี้เป็นคนที่น่ารักอีกคนก็แล้วกัน   

"ฉะ ฉันหรอคะ" น้องกระเป๋าบาร์บี้ถามผมด้วยเสียงประหม่า 

"ครับ"

" .. " 

"น้องทำกระเป๋าตังค์ลายบาร์บี้เจ้าหญิงแห่งสายรุ้งตกครับ อ่ะนี่"  ผมยื่นกระเป๋าไปตรงหน้าเธอ  เธอทำตาโตตกใจเล็กน้อยก่อนจะรีบคว้ากระเป๋าจากมือผมไปอย่างรวดเร็วแล้วยัดลงในกระเป๋าตัวเองอย่างรวดเร็ว  เธอทำหน้าเหยเกเหมือนคิดอะไรอยู่   เอ่  หรือเธอจะอายเรื่องลายกระเป๋าตังค์  ก็ไม่เป็นไรนี่นา  

"ขอบคุณค่ะ ขอบคุณนะคะ "   น้องกระเป๋าบาร์บี้บอกพร้อมกับโค้งหัวให้ผม90องศา หน้าเธอแดงมากๆ เลยล่ะ  คงจะอายจริงๆสินะ 

"ไม่เป็นไรครับ น่ารักดี"  ผมพูดเป็นเชิงว่าวัยรุ่นแบบเธอใช้กระเป๋าแบบนี้มันก็น่ารักดี 

"หมายถึงคนหรือกระเป๋าคะ"   

"ฮะ อะไรนะครับ"   ผมถามย้ำอีกครั้งเพราะเมื่อกี้เธอพูดเร็วเกินไปจนผมฟังไม่ทัน

"อ่ะ อ๋อ ใช่ค่ะ  น่ารักดี ขอตัวก่อนนะค้าา ขอบคุณมากๆนะคะ" 

"ครับ ไม่เป็นไร "  เธอฉีกยิ้มกว้างๆ  ผมจึงยิ้มให้เธอเช่นกัน  เธอหมุนตัวหันหลังแล้วกึ่งเดินถึงวิ่งออกไปทันที  

     ..น้องกระเป๋าบาร์บี้ยิ้มน่ารักดีนะเนี่ย










2 อาทิตย์ผ่านไป 

"ตู๊ดๆๆ ไม่มีสัญญาณตอบรับจากเลขหมายที่ท่านเรียก"   

อะไรของนังมีโซอ่ะโทรไปก็ไม่รับนี่ฉันโทรไปร้อยกว่าสายแล้วนะ ฉันกดปุ่มโทรศัพท์รุ่น โนเกียร์3310 หน้าจอขาวดำเลื่อนไปที่เบอร์โทรออกล่าสุดแล้วกดโทรอีกครั้ง และมันก็ ... 

"ตู๊ดด ตู๊ดด ... ตู๊ดๆๆๆ  ไม่มีสัญญาณตอบรับจากเลขหมายที่ท่านเรียก"

ฮืออ  ทำไมมันไม่รับโทรศัพท์ฉัน  ฉันยืนหันซ้ายหันขวา อยู่หน้ามหาลัยก็วันนี้เป็นวันรับน้องแล้วฉันเนี่ยก็ไม่ค่อยประสีประสาเท่าไหร่  เลยไม่รู้ว่าคณะนิเทศเค้าเรียกรวมตัวกันตรงไหน โทรศัพท์ที่ฉันพกมาวันนี้ก็เล่นเน็ตไม่ได้ด้วยสิ  รุ่นดึกดำบรรพ์ขนาดนี้ พอก้มมองเวลาบนนาฬิกาที่ข้อมือก็พบว่ามันเกือบจะ9โมงแล้ว  แล้วเค้าเริ่มรับน้องกี่โมงวะเนี่ย 

"อ้าว น้องกระเป๋าบาร์บี้"  

จู่ๆสุดหล่อที่ฉันเคยเจอหน้าเนิสเซอรี่เมื่อ2อาทิตย์ก่อน ก็มายืนอยู่ข้างหน้าฉันฮืออ เรียนที่เดียวกันหรอเนี่ย โซแฮนซั่มมว๊ากกก ตุ๊กตาปิ๊กกาจูที่ห้อยอยู่คอเขาเป็นแฟชั่นใส่คู่กับชุดหรอวะ ว่าแต่เมื่อกี้ เค้าพูดว่าอะไรนะ 

"เมื่อกี้ ว่าไงนะคะ"

"ก็น้องไง น้องกระเป๋าบาร์บี้"   

มันก็เขินนะที่สุดหล่อทักน่ะแต่คือสุดหล่อคะพูดเบาๆก็ได้มั้ย  โต๊ะข้างๆ หันมามองใหญ่เลยเค้าจะว่ากูปัญญาอ่อนไหมล่ะ - -' 

"อ้ะ เอ้อค่ะ"  สงสัยเพราะกระเป๋าตังค์คราวแน่ๆ สุดหล่อถึงเรียกฉันแบบนี้  แต่เอ๊ะเค้าเรียกฉันว่าน้องหรอ  หน้าเค้าก็ดูเด๊กกกเด็กก 

"เห็นยืนเอ๋อตรงนี้นานแล้ว  จะไปไหนอ่ะเรียนที่นี่หรอ"   เอ่อ ถ้าพูดแบบสุดหล่อด่าฉันเลยเถอะค่ะ 

"คือ.. พอจะรู้มั้ยคะว่ารับน้องคณะนิเทศ เค้าเรียกรวมที่ไหน  ฉันติดต่อเพื่อนไม่ได้เลยค่ะ" 

"อ๋อ หายเอ๋อแล้วตามพี่มาเลยครับ"  พี่สุดหล่อ  เออไหนๆ เค้าก็ว่าเค้าเป็นพี่ ฉันก็เรียกเลยล้ะกัน  ถ้าไม่ติดว่าหล่อนี่โดดเตะล้ะ  เรียกคนที่เพิ่งรู้จักว่าเอ๋อได้ไง เดี๋ยวปั๊ดจับไปข่มขืน! 

ฉันเดิมตามหลังพี่เขาไปโดยเว้นระยะห่างพอสมควร  กลัวอยู่ใกล้แล้วรัศมีความหล่อของพี่แกบาดเอา  อิใจดวงน้อยๆ ก็เต้นตุบตับ  แกร๊  ฉันชอบเขา ฉันอยากได้     เดินผ่านตึกนู้นตึกนี้เลี้ยงซ้ายเลี้ยงขวามาพอประมาณ พี่หล่อก็พาฉันมาหยุดอยู่หน้าตึกนิเทศ  เบื้องหน้ามี นักศึกษาจำนวนมากยืนจับกลุ่มคุยกันกับเพื่อนๆ   

"ถึงแล้ว"  อ๊ากกก  บอกอย่างเดียวก็ได้ทำไมต้องส่งยิ้ม ใจจะละลายย~  

"ขอบ ขอบคุณนะคะ"  

"ไม่เป็นไรครับ เจอเพื่อนหรือยังล่ะ"

"อืมม..  มีโซอ่า!"   ฉันกวาดสายตามองไปรอบก่อนจะเห็นผู้หญิงผมสีเทาเข้มซึ่งมันก็คือเพื่อนฉันเอง  มีโซก็มองซ้ายมองขวาเช่นเดียวกับฉันคงจะหาฉันอยู่แน่ๆ  มันโบกให้ฉันเป็นการรับรู้ว่าเห็นฉันแล้ว 

"ฉันเจอเพื่อนแล้วค่ะ  ขอบคุณอีกครั้งนะคะ"  

"ไม่เป็นไรครับ  พี่ชื่อจองกุกนะ ปี3 คณะเดียวกับน้อง ไปก่อนนะ"

"ค่ะ"  

    พี่ชื่อจองกุกนะ ปี3 คณะเดียวกับน้อง คณะเดียวกับน้อง ...

ได้ยินมั้ยย เค้าเรียนคณะเดียวกับฉัน  พี่เขาชื่อจองกุก นี่มันพรหมลิขิตชัดๆ  

"ยืนเคลิ้มเลยนะมึง"  เสียงมีโซทำให้ฉันหลุดออกจากภวังค์  

"มึงไม่ต้องเลย  กูโทรหามึงตั้งหลายครั้งก็ไม่ติด ถ้าไม่ได้พี่สุดหล่อพามากูคงมาไม่ถูกแน่ๆ"  

"โทษทีว่ะ กูลืมโทรศัพท์ไว้ที่บ้าน  แต่แหมมึงก็  พี่จองกุกเดือนคณะมาส่งเลยน้า~"  มีโซเอ่ยแซวฉัน สายตาของมันกรุ้มกริ่มจนฉันอยากจะโดดตบมันเสียเหลือเกิน แต่พี่จองกุก เป็นเดือนคณะเลยหรออ ไม่แปลกหรอกหล่อขนาดนั้น  โอ๊ยย 

"มึ๊งง พี่แกเป็นเดือนคณะหรอ><  มึงจำคนที่กูบอกว่ากูเจอพ่อของลูกเมื่อสองอาทิตย์ก่อนได้ป่ะ  พี่จองกุกนี่แหละ"  ฉันบอกมีโซพร้อมกับบิดร่างกายด้วยความเขิน  

"ห้ะ ! พี่จองกุกหรอ คนที่มึงหมายถึงคือพี่จองกุกหรอ!"   มีโซตาโตพร้อมกับเอ่ยถามฉันซ้ำๆ  มันน่าตกใจอะไรขนาดนั้น  นี่เพื่อนมึงมีความรัก มันน่าตกใจตรงไหนวะ มีโซ 

"ก็เออสิวะ !  พรหมลิขิตใช่ม้าาา"

"อิลยอง แต่พี่เค้า.."

ปี๊ดดดด  

"น้องๆ  มาเข้าแถวตอนลึก5แถวครับ  เราจะลงทะเบียนเช็คชื่อน้องๆกันก่อนเริ่มกิจกรรม"     

แต่ยังไม่ทันที่มีโซจะได้พูด  พี่หัวชมพูตัวเล็กๆ  น่าจะเป็นคนนำกิจกรรมก็เป่านกหวีดเรียกนศ.ปี1 รวมตัวเสียก่อน  ฉันกับมีโซถูกแยกให้ไปต่อแถวคนละแถว เซ็งอ่ะยังไม่ทันฟังมีโซพูดให้จบเลย    แต่เหมือนพระเจ้าจะรับรู้ แก๊  คนที่นั่งรอรับลงทะเบียนแถวฉัน  คือพี่จองกุก ยอดยาหยีของฉันนั่นเองง  โอ๊ย  ใจเต้น ไปหมดแล้ววว   ทุกคนเริ่มขยับไปข้างหน้าทีละนิดทีละนิด  ผู้หญิงบางคนที่ได้คุยกับพี่จองกุกพอเช็คชื่อเสร็จก็เดินออกไปดีดดิ้นกับเพื่อน  ชิส์!  จะดีใจอะไรนักหนาแค่ได้คุยกับคนหล่อ  เออกูก็ดีใจ - -' 

"น้องกระเป๋าบาร์บี้!"   เรียกแบบนี้อีกล้ะ แล้วพี่อยากมีเมียเป็นคนชอบบาร์บี้ป่ะคะ จะเป็นให้  

"เอ่อ พี่คะ ฉันชื่อชเวอิลยอง ค่ะ ไม่ใช่กระเป๋าบาร์บี้ แฮ่ๆ"   ฉันบอกพี่จองกุกเสียงเบาๆ พร้อมกับส่งยิ้มแหยๆ ให้พี่แก  

"อ๋อ ชเวอิลยอง"  พี่จองกุกขานรับแล้วจดยิกๆ ส่งใส่ใบรายชื่อ แล้วพี่แกก็เอาป้ายคล้องคอมาเขียนอะไรสักอย่างก่อนจะส่งให้ฉัน 

    'อิลยองนะไม่ใช่ยองอิลชื่อจริงๆ ชเวอิลยอง อ่ะงงเด้งงเด้'

อืมม  พี่จองกุกหล่อแต่จำเป็นต้องกวนตีนขนาดนี้ป่ะวะ  แต่ไม่เป็นไรอิลยองชอบผู้ชายหล่อและกวนตีนค้าา 

"เอาห้อยคอไว้นะ"

"ขอบคุณค่ะ"

"เอ้อ พี่ถามไรหน่อยดิ"

"ค.. คะ"   

ตึกตัก .. ตึกตัก .. ประโยคนี้นี่ประจำ 'ถามไรหน่อยดิ'  ใครได้ยินต้องทำให้ใจเต้นตลอด 

"ทำไมมีแต่คนมองพี่เลยอ่ะ มองแบบแปลกๆ  มีอะไรติดหน้าพี่หรอ?"  พี่จองกุกถามฉันพร้อมกับจับหน้าตัวเองให้ดู คนอะไรน่ารัก -////- 

ฉันมองสำรวจทั่วหน้าเขาและร่างกาย แล้วสายตาก็ไปสะดุดกับตุ๊กตาปิ๊กกาจูที่ฉันคิดว่ามันเป็นแฟชั่นของพี่แก 

"เพราะมีตุ๊กตาที่ห้อยคอพี่อยู่มั้งคะ"

"ห้ะ ?"  พี่แกทำตาโตเหมือนกับงงประโยคที่ฉันพูด  ฉันเลยชี้นิ้วไปที่ตุ๊กตาซึ่งพี่จองกุกก็ก้มมองตามทิศทางที่ฉันชี้ 

"เห้ย ! นี่มันตุ๊กตาของยัยหนูลูกกูนี่หว่า!!" 

ผ่าม!  พี่จองกุกตะโกนออกมาดังสุดเสียงก่อนจะจับตุ๊กตาที่คอมาดู  แต่ที่มันผ่ามมากกว่านั้นคือ  พี่แกพูดว่า ลูก! ลูก! ลูก!    

"อะไรของมึงวะจองกุก ร้องเสียงดังชิบ"  พี่หัวชมพูตัวเล็กๆหันมาถามพี่จองกุก 

"กุลืมเอาตุ๊กตาให้ลูกกู  ตอนกลางวันจะนอนหลับไหมไม่มีตุ๊กตากอด  กุโทรหาครูแปป"

เด็กในคณะบางส่วนส่งเสียงฮือฮาเล็กน้อยที่พี่จองกุกพูดว่านี่คือตุ๊กตาของลูกพี่แก  ฉันเองก็อึ้งเหมือนกัน  นี่ คนที่ฉันชอบมีลูกมีเมียแล้วหรอ โถ่ นังอิลยอง หมดกัน .. 

ฉันค่อยๆ ลุกแล้วเดินไปหามีโซที่มันกำลังนั่งส่งยิ้มมาให้ฉัน  มันก็คงได้ยินที่พี่จองกุกพูดเมื่อกี้แล้วใช่มั้ย 

"มึง พี่จองกุกมีลูกแล้วหรอวะ งือออ"  ฉันเดินตอตกไปมาหามันแล้วเบะปากนิดๆ  

"เออก็ที่กูกำลังจะบอกมึงคือพี่แกมีลูกแล้วว" 

"อย่างงี้พี่จองกุกก็มีแม่ของลูกแล้วใช่มั้ยวะ ฮืออ กูอกหัก"

"หึหึ พี่จองกุกมีลูกก็จริง แต่แกโสดลูกหนึ่งย่ะ"

"ห้ะ !?!  มึงรู้ได้ไงมีโซ"  ฉันหูผึ่งทันทีเมื่อได้ยินเพื่อนบอกว่าพี่จองกุกโสด  

"โถ่ นังอิลยองผู้มาจากอิลซาน พี่จองกุกน่ะดังจะตาย คนเค้ารู้ทั่วมหาลัยว่าพี่แกมีลูก แต่พี่แกก็โสดด้วย กูก็เป็นแฟนคลับพี่แกเนี่ยกูติดตามไอจีพี่แกไว้ด้วย เอาไว้ตอนเย็นกูจะส่งให้มึงดู ตอนนี้กูไม่มีโทรศัพท์"     

ตาฉันเป็นประกายขึ้นมาทันที  แสดงว่าหนูน้อยที่พี่จองกุกไปส่งหน้าเนิสเซอรี่คือลูกของแก ไม่ใช่น้อง 

"จริงหรอมึง  แล้วแฟนพี่แกไปไหน เลิกกันหรอ"  แต่ไม่วายฉันก็ยังถามมันซ้ำ 

"กูก็ไม่รู้  ในใบสัมภาษณ์ดาวเดือนไม่ได้ถามพี่แก แล้วก็ไม่มีใครรู้เอาเป็นว่าตอนนี้พี่แกโสด แต่มีลูก แค่นั้น"

"หึ๊ยย แล้วยังไงต่อมึง"

"เนี่ยพี่แกเป็นเดือนคณะมา 3 ปีซ้อน ปกติเค้าจะให้ปีหนึ่งเป็น  แต่กลับมีแต่คนเขียนชื่อพี่จองกุกเพิ่มขึ้นมาในใบเลือกเดือนดาวคณะ"

"พระเจ้า.."

"ใครๆ ก็อยากได้พี่แกอ่ะมึง  ผู้ชายบ้าอะไรอบอุ่นเวอร์ลูกสาวพี่แกชื่อจองมิน น่ารักมากมึงง ในไอจีนะชอบโพสต์แต่รูปน้องจองมินมึงคือพี่แกแบบรักลูกมาก"

"พ่อของลูกกูชัดๆ อ่ะมีโซ กูชอบพี่เค้าา" 

"มึงอย่าพูดว่าพ่อของลูกมึงเลย เรียกว่าผัวของคณะจะดีกว่า เรียนก็เก่ง มีความสามารถอีก โคตรเพอร์เฟคเรื่องมีลูกไม่ใช่ปัญหา ผู้หญิงปีหนึ่งในคณะส่วนใหญ่ที่เลือกเข้าคณะนี้เกิน50%อ่ะเพราะอยากมาเห็นเบ้าหน้าพี่จองกุก"   

"แล้วไงต่อมึงกูอยากฟังเรื่องของพี่จองกุกอีก ยิ่งฟังกูยิ่งตกหลุมรัก" 

"ถ้ามึงชอบพี่แกจริงๆ มึงจะจีบป่ะ"  เพื่อนตัวดีมันถามฉันพร้อมกับเหล่ตามอง

"มีโซตั้งแต่มึงเป็นเพื่อนกับกูมา มึงเห็นกูเคยกล้าจีบใครก่อนหรอวะ แล้วอีกอย่างกูไม่เคยชอบใครแบบใจเต้นตึกๆตักๆ แบบนี้มานานแล้วอ่ะ พี่จองกุกคือคนที่สอง"

"ใครคนแรกวะ"  

"กงยูอปป้า พระเอกหนังเรื่องก็อบลินไง"

"อีนี่ - -' กูก็คิดว่าใคร แต่มึงรู้อะไรป่ะ  มีผู้หญิงมาจีบพี่แกตั้งมากมาย แต่จนถึงตอนนี้พี่แกอยู่ปี3 ก็ยังไม่มีแฟนเลยนะ พี่แกสนใจแค่เรื่องเรียนกับเลี้ยงลูก"

"โอ๊ยย ผู้ชายอะไรอบอุ่น กูชอบพี่เค้า งื้ออ" 


หยุดช่วงเวลาพร่ำเพ้อเอาไว้แค่นั้นแล้วหันมาสนใจกิจกรรมรับน้องกัน ณ ตอนนี้เถอะ  หลังจากที่ช่วงเช้ามีกิจกรรมนันทนาการต่างๆ  ซึ่งมันไม่ได้โหดร้ายหรือน่ากลัวเลย  พี่ๆปี2ปี3ใจดีมาก  ดูท่าพี่จองกุกจะเป็นเพื่อนสนิทกับพี่หัวชมพูตัวเล็กๆ คนนั้นอีกด้วย  เห็นมีโซมันบอกว่า ชื่อพี่จีมิน   

"เอาล่ะครับน้องๆ ตอนนี้ก็ถึงช่วงที่เราจะต้องมีพี่รหัสกันได้แล้ว  อย่างที่น้องๆรู้ มหาวิทยาลัยเราเน้นความสัมพันธ์แบบนี่รหัสน้องรหัสช่วยเหลือเกื้อกูลกันทุกคนจะต้องสนิทกับพี่รหัสของตัวเองดังนั้นพี่รหัสจึงสำคัญกับน้องๆมาก"  

ตอนนี้พี่ปีสองกำลังอธิบายเกี่ยวกับพี่รหัสคงจะเป็นปีสองสินะที่จะต้องมาเป็นพี่รหัสให้ปีหนึ่ง  พี่จองกุกอยู่ปี3 แล้ว .. คงจะแค่มาช่วยงานกิจกรรมเฉยๆ สินะ 

"และปีนี้พิเศษหน่อย เพราะมีพี่ปี3 สุดหล่อประจำคณะ 2 คนจะมาเป็นพี่รหัสให้น้องๆ ปี1 ด้วยเพราะปีที่แล้วคนในคณะเราน้อยพี่สองคนนั้นจึงไม่มีน้องรหัส  ปีนี้พี่เขาเลยอยากมีส่วนร่วมในการช่วยเหลือน้องๆ  ขอต้อนรับ พี่จองกุก พี่จีมิน"  

เสียงกรี๊ดของบรรดาสาวๆ ดังขึ้น เมื่อพี่จองกุกกับพี่จีมินออกไปยืนข้างหน้า พร้อมกับส่งยิ้มให้กับทุกคน   ฉันเองก็ใจเต้นเหมือนกัน  ภาวนาในน้องรหัสคนนั้นเป็นฉัน แต่ก็คงได้แค่ภาวนา -0- 

"พี่ขอบอกก่อนเลย การเลือกน้องรหัสนั้นเราทำการสุ่มเอาเมื่อสองวันก่อนยังไม่มีใครรู้จักใครและยังไม่เคยเห็นหน้ากัน น้องๆและพี่ๆ  ต้องไปทำความรู้จักกันเอาเองนะครับ"  

"ค่าาา/ครับ"  

"โอเค  พี่ๆปีสองช่วยแจกกระดาษคำใบ้บ่งบอกลักษณะพี่รหัสให้น้องๆ ด้วยครับ"   

พี่เดินมาแจกกระดาษที่ถูกเตรียมมาเพื่อให้พวกเราได้เฉพาะ   ฉันได้กระดาษคล้ายๆการ์ดใบเล็กสีชมพู  ด้านหน้าเขียนด้วยลายมือเหมือนไก่เขี่ยว่า To. อิลยองงี่   ส่วนด้านในเป็นคำใบ้ที่เขียนบอกลักษณะของพี่รหัส  แต่ลายมือที่เขียนในเป็นลายมือน่ารักๆ ป้อมๆ แตกต่างจากด้านหน้ามาก  

    'พี่เป็นคนหล่อ มีฟันกระต่าย เอาง่ายๆ คือพี่โคตรหล่อ' 

เชรด ! พี่รหัสฉันเป็นผู้ชายแต่คำใบ้คือมั่นหน้าไปป่ะวะ - -'  ขอให้หล่อจริงๆ เถอะ  ว่าแต่ว่า ใครวะ !?! 
 
"อิลยอง มึงดูคำใบ้กูดิ พี่รหัสกูดูโรคจิตป่ะวะ"  

ขณะที่หัวสมองกำลังคิดว่าใครคือพี่รหัสของฉัน  มีโซเพื่อนรักก็สะกิดฉันแล้วมันก็ยื่นการ์ดของมันมาให้ฉันอ่าน 

    'พี่ตัวเล็กแต่พี่กล้ามใหญ่ อย่างอื่นใหญ่มั้ย ต้องลองมาจับนะครับ'  

เอิ่ม .. ฉันจะสงสารตัวเองหรือสงสารเพื่อนดีวะ  พี่รหัสนี่ปกติดีมั้ย แต่  ลายมือของพี่รหัสทั้งการ์ดของฉันและของมีโซลายมือเหมือนกันเลย ล่ะ 

"มึงอ่านของกูดิ  ใครวะหล่อ มีฟันกระต่าย  ลายมือในการ์ดกูเหมือนลายมือการ์ดมึงด้วย" 

"บังเอิญมั้งมึง"

ฉันถามมีโซพลางเกาหัวแกรกๆ หัวสมองมึนตึ้บไปหมด  ดีนะพี่เค้าให้เวลาทั้งช่วงบ่ายในการตามหาและทำความรู้จักฉันจึงไม่ต้องรีบร้อนอะไรมาก 

"มึง!"

"เชี่ย ! อีหอยกูตกใจหมด"   ฉันกำลังนั่งคิดอะไรเพลิน มีโซมันก็เรียกสรรพนามแทนตัวฉันขึ้นมาจนฉันตกใจ  

"กูว่ากูรู้แล้วว่าใครพี่รหัสมึง"  

"ใครวะ"  

"หล่อแล้วก็มีฟันกระต่าย โคตรหล่อ ก็ 'พี่จองกุก' ไง"

"!!!!!"  

"กูว่าใช่!"   มีโซเน้นย้ำอีกครั้งเมื่อเห็นทำหน้าตาประมาณว่าเหลือเชื่อ 

"บ้า มึงอ่ะคิดมากกก"   ฉันบิดเขินม่วนต้วนเพราะคิดว่าเพื่อนตัวดีรู้ว่าฉันชอบพี่จองกุกมันเลยแซวให้เขินเล่น

"คิดมากบ้านมึงดิ นั่นไง ! ป้ายคล้องคอมึง ใครเขียนให้"

"พี่ พี่จองกุก"  แค่พูดชื่อพี่แกก็เขินจะแย่แล้ววว 

มีโซตบเข่าตัวเองดังป้าบ พร้อมกับทำหน้าตาว่ามันคิดอะไรได้

"ลายมือในป้ายคล้องคอมึง  เหมือนลายมือที่เขียนว่า To อิลยองงี่ เป๊ะๆ !" 

"ไม่ใช่หรอกน่า กูรู้มีโซว่ามึงรักเพื่อน แต่มึงไม่จำเป็นต้องชงต้องชิปเพื่อนกับผู้ชายแบบนี้ปร้าา"  

"อิลยองมึงพนันกับกูป่ะล่ะ"

"อีนี่ชวนเล่นพนัน  มันผิดกฏหมายแล้วนี่ในมหา'ลัย สารชั่วจริงๆ" 

ป้าบ ! 

มีโซตบหัวฉัน มันทำหน้ายู่เพราะหัวเสียที่ฉันกวนตีนมัน   เออ กูขอโทษ - -'

"กูหมายถึงว่า ถ้าพี่จองกุกเป็นพี่รหัสมึงจริงๆมึงต้องเลี้ยงต็อกบกกิกู แต่ถ้าไม่ใช่กูเลี้ยงมึง เคป่ะ"  อีห่า  เรื่องแดกนี่ยอมใครไม่ได้เลย 

"กูแถมไก่ผัดซอสหวานไซส์XL ให้มึงด้วยเลย!"   ฉันรับพนันมันแล้วยักคิ้วให้   มันจะเป็นไปได้ไง พี่จองกุกเนี่ยนะจะเป็นพี่รหัสฉัน  บังเอิญไปป่ะ ? 



เวลาผ่านไป2ชั่วโมงกว่าแล้ว ฉันกับมีโซยังนั่งนิ่งอยู่ที่เดิมที่ขยับก็คงจะมีแต่สายตาของเราสองคนนี่แหละ ที่นั่งมองคนอื่นหาพี่รหัสบางคนเจอก็ดีใจ บางคนก็เดินหาวนไป บางคนก็เดินเข้าไปหาที่จองกุกพี่จีมินแต่ก็เดินคอตกกลับมาทุกราย ฉันก็ไม่ได้คิดเข้าข้างตัวเองหรอกนะกลัวว่าพี่จองกุกจะเป็นพี่รหัสของฉันจริงๆ ซะแล้วสิ ตอนนี้ฉันเริ่มหวั่นใจแล้วล่ะ  ยิ่งมีโซมันส่งรอยยิ้มแปลกๆมาให้ฉันยิ่งหวั่นใจ  หวั่นใจว่าจะได้เลี้ยงต๊อกบกกิกับไก่ผัดซอสมันนี้แหละ ฮือออ กลัวเสียตังค์ ถุย ! 


"มึงกูว่าเราไปตามหาพี่รหัสเหมือนคนอื่นเถอะ เดี๋ยวโดนทำโทษ"  ฉันชักชวนมีโซที่กำลังป้องปากหาวนอนอยู่  

"จะต้องตามหาทำไมวะ มึงเดินเข้าไปหาพี่จองกุกเลย กูมั่นใจ100%"  

มันพูดเฉยๆ ก็จะไม่อะไร  แต่นี่มีโซมันเดินลากแขนฉันตรงไปหาพี่จองกุก ใกล้ขึ้นเรื่อยๆ 

"อีมีโซ  กูกลัวน่าแตก"

"เดี๋ยวกูเย็บให้ กูถามให้มึงเองเลย"   กูมีเพื่อนใจเด็ดแบบนี้เมื่อไหร่ T-T


มันลากฉันมาหยุดอยู่ตรงหน้าเก้าอี้ที่พี่จองกุกกับพี่จีมินนั่งอยู่  ทั้งสองเลิกคิ้วมองหน้าฉันกับมีโซเล็กน้อย  มีโซมันเลยเปิดบทสนทนาคนแรก 

"พี่จองกุกพี่คือพี่รหัสอิลยองใช่ไหมคะ"   
พี่จองกุกมองเราสองคนสลับกัน ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้ฉันแทบทรุด ทรุดเพราะเสียตังค์ นี่แหละ ! 

"ถ้าหน้าการ์ดเขียนว่า To อิลยองงี่ ก็ใช่ครับ  ยินดีต้อนรับครับน้องรหัส"  พี่แกพูดแล้วส่งยิ้มโชว์ฟันกระต่าย  ส่วนกูก็ได้แต่ยืนนิ่งพยุงตัวเองให้อยู่ ยิ่งเห็นรอยยิ้มผู้ชนะของอีมีโซ ยิ่งอยากจะล้มพับลงไป กูต้องเสียพนันให้มึงจริงหร๊ออ 

"ดีใจด้วนนะมึ๊งง  เจอพี่รหัสแล้ว"  นังมีโซแอ๊บเสียงสองแสดงความยินดีกับฉันก่อนจะขยิบตาให้  อีเพื่อนเวรร เลววว 

"ว่าแต่ข้างในเขียนว่าอะไรอ่ะ ทำไมถึงรู้ว่าเป็นพี่ พอดีพี่ให้เพื่อนเขียนให้"  พี่จองกุกถาม ฉันเลยยื่นการ์ดไปให้เขา  

"พี่เป็นคนหล่อ มีฟันกระต่าย เอาง่ายๆคือพี่โคตรหล่อ .."  อ่านเสร็จพี่แกก็หน้าเหวอแล้วหันไปหาพี่จีมินที่นั่งกลั้นขำอยู่ข้างๆ "ไอ้เตี้ย !  มึงเขียนซะ กูดูมั่นหน้าเลย ไอ้ห่า!"    เอ่อ ฉันก็ด่าพี่ว่ามั่นหน้าไปแล้วค่ะ  ยืนช็อคต่อไป .. 

"คิกคิก ก็มึงหล่อกูก็เขียนตามความจริง"

"ข้างในการ์ดเพื่อนพี่เขียนหรอคะ  ลายมือการ์ดพี่จองกุกเหมือนของหนูเลย"  มีโซทำหน้าตกใจ   แล้วหยิบการ์ดจากมือพี่จองกุกมาเทียบกับของมัน  

"แล้วข้างในการ์ดเขียนว่าอะไรครับ"  พี่จีมินถามมัน แถมยังยิ้มจนตาเป็นสระอิอีก 

"พี่ตัวเล็ก แต่พี่กล้ามใหญ่อย่างอื่นใหญ่มั้ยต้องลองมาจับนะครับ อย่าบอกนะว่าพี่.." 

"ยินดีต้อนรับน้องรหัส! พี่ปาร์คจีมินคนดีคนเดิมเพิ่มเติมคือผมสีชมพู พี่รหัสน้องมีโซคนผมหงอกเองครับ!"  

"พี่ ! หนูย้อมผม - -' " 

กูจะสงสารหรือขำมึงดี มีโซ 555555555555555 



แล้วทุกคนก็ต่างแยกย้ายไปนั่งคุยทำความรู้จักพี่รหัสของตัวเอง  พี่จองกุกมาพาฉันมานั่งคุยตรงเข้าโต๊ะใกล้ตึกคณะที่ไม่ค่อยมีคนมาก แหมแกขนาดเดินมาด้วย  คนก็พากันมองเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อ บางคนก็มองเพราะต่อมเสือกเริ่มทำงาน ก็พี่จองกุกเป็นตั้งเดือนคณะอะเนอะ 

"เอ้า เอ๋อแนะนำตัวอีกครั้งเร็ว"  ทำไมพี่แกชอบเรียกกูแบบนี้ กูเรียกพี่แกว่าผัว มั่งได้ป่ะ  อุ่ยย -0- 

"ชื่อ ชเวอิลยองค่ะไม่ใช่เอ๋อ มาจากอิลซาน เป็นลูกสาวคนอยู่กับพ่อสองคน"  โสดด้วยค่ะ พี่สนใจไหม  อันหลังกูไม่ได้พูดหรอก ใครจะกล้า ! 

"อยู่อิลซานทำไมมาเรียนที่โซลล่ะ"   ใจไม่ดีเลย -////-  ทำไมต้องกอดอกถามแถมยังทำหน้าหล่ออีก  ดีนะเก็บอาการเก่ง  เก่งห่าอะไรล่ะ ! ขากูสั่น พั่บๆๆ 

"สะ สอบติดที่นี่ก็เลยมาเรียนที่นี่อ่ะพี่"

"แล้วทำไมถึงอยากเรียนคณะนี้ หืม?"  พี่จองกุกเปลี่ยนจากนั่งกอดมาเท้าคางโดยการวางแขนบนโต๊ะ  โอ๊ยย  ถึงพี่จะคิดว่าพี่ทำตัวปกติ แต่สำหรับหนูมันคือการอ่อยค่ะ .. 

"ชอบถ่ายรูปอ่ะพี่ รูปก็เหมือนความทรงจำเพราะเราไม่สามารถย้อนกลับไปช่วงเวลาเหล่านั้นได้อีก มันดูเสน่ห์ดีค่ะ"    
ฉันพูดออกมาจากความรู้สึกของฉันจริงๆ  ฉันชอบถ่ายรูปมาตั้งแต่เล็กๆ  ฉันเหมือนหลงรักมัน  หลายๆคนก็บอกฉันมีความสามารถในด้านนี้ ฉันถ่ายรูปสวย อีกอย่างหนึ่งเพราะแม่ของฉันเสียไปตั้งแต่ฉันเด็กๆ  รูปแม่จึงเป็นสิ่งเดียวที่ฉันมีอยู่เวลาที่ท้อหรือเหนื่อยก็แค่คุยกับรูปแม่ก็ทำให้มีแรงอยากสู้ต่อแล้วล่ะ รูปภาพช่วยเยียวยาหลายๆ สิ่งนะ  

"ความคิดเราคล้ายๆพี่เลย เหมาะแล้วที่เป็นพี่-น้องรหัส"   

อยากเป็นแฟนค่ะ  ...

"ค่ะ"  ฉันตอบยิ้มๆ ให้พี่จองกุก  พอทุกอย่างเงียบลงก็รู้สึกอึดอัดทำตัวไม่ถูก ร่างกายนี่เกร็งไปหมด แต่กลับกันพี่จองกุกกลับดูโคตรชิว  

"ต่อไปนี้เรามาสนิทกันเถอะ"  

"-////- ค่ะ"  สายายได้ว่าตอนนี้หน้าต้องแดงอยู่แน่ๆ  แต่พี่แกก็คงรู้ว่าฉันอึดอัดเลยพยายามจะทำให้ฉันผ่อนคลายลง  แกร๊  ผ่อนคลายไม่ได๊  คนหล่ออยู่ตรงหน้าจะผ่อนคลายกันได้หรอ -0- 

"มีแฟนหรือยัง"    นี่มันใช่คำถามของคนจะจีบป่ะวะ  "หมายถึงแบบว่า  เรามีพี่รหัสเป็นผู้ชาย ถ้ามีแฟนเดี๋ยวแฟนเราจะหึงเอาได้ พี่จะได้ทำตัวถูก"  

แสดงว่าไม่มีแฟน  พี่จะเอาตัวมาถูหนูหรอคะ -0- 

"ยะ ยังค่ะ ไม่มีไม่เคยมี"   ฉันตอบปฏิเสธไปรัวๆ  ด้วยความที่กลัวพี่แกไม่เชื่อ  

"ออกจะน่ารักไม่เคยมีแฟนจริงดิ"   พี่จองกุกยิ้มก่อนจะเอียงคอมองฉันอย่างไม่เชื่อ   แต่ว่า 'ออกจะน่ารัก'  นี่ชมฉันใช่ไหม เขินโว้ยยยย พ่อผู้ชายชมหนู  กรี๊ดดดดดด      

    ฉันก้มหน้าลงก่อนจะบีบมือตัวเองแก้เขิน  เก็นอาการหน่อยอิลยอง เก็บอาการมึงจะบ้าผู้ชายตอนนี้ไม่ได้ 

"ไม่เคยมีจริงๆค่ะ ฉันเคยชอบมากสุดก็กงยูอปป้า พระเอกซี่รี่ย์"   

"ฮะฮะ ตลกดีนะเรา"  พี่จองกุกหัวเราะเบาๆ ให้ประโยคของฉัน  พูดความจริงตลกตรงไหนวะ "เอ้อ แอดไลน์พี่มาสิ เดี๋ยวสร้างกลุ่มไว้คุยไว้ปรึกษาเรื่องเรียนกัน มอเราเป็นแบบนี้ล่ะ" 

กึก ..  วันนี้โทรศัพท์ที่เอามามันเป็น โนเกียร์3310 หน้าจอขาวดำของพ่อสมัยเป็นหนุ่ม  มันเล่นไลน์ไม่ได้   ที่จริงก็มีไอโฟน7ที่พ่อเพิ่งซื้อให้เพราะสอบเค้ามหา'ลัยได้แต่คิดว่าจะไม่ได้ใช้โทรศัพท์ฉันเลยเอาน้องโนเกียร์เครื่องจิ๋วที่มีเกมส์งูไว้เล่นแก้เบื่อมา ผ่านไปหลายด่านอ่ะ  เล่นทุกวันนี้ยังเกร็งๆ เพราะงูตัวยาว จะแดกหางตัวเองอยู่ละ 

"พี่จองกุก  โทรศัพท์อิลยองแอดไลน์ไม่ได้" 

"อ้าว ทำไมอ่ะไม่มีเน็ตหรอเอาวายฟายมหา'ลัยดิ"   วายฟายมหา'ลัยก็ไม่ช่วยอะไร ฉันค่อยหยิบน้องโนเกียร์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงยีนส์แล้วโชว์มันต่อหน้าพี่จองกุก 

แต่น แตน แต๊น !! 

พี่จองกุกเห็นก็อึ้งไป3วิก่อนจะกุมท้องหัวเราะราวกับคนบ้าจี้   แล้วทำไมกูต้องมาโชว์อะไรแปลกๆ ต่อหน้าคนที่กูชอบแบบนี้ด้วยแอะ 

"55555555 น้องเอ๋อ  แปลกคนจริงๆ"   ที่บอกว่าแปลก หน้าหนู หรือ อะไรคะ -0- 

"ฉันไม่อยากเอาอีกเครื่องมาน่ะค่ะ เพราะวันนี้มีกิจกรรม ฉันเลยกลัวมันจะเกะกะเลยเอาเครื่องเล็กมาดีกว่า"

"คิคิ แล้วตกลงมีไลน์อยู่ใช่ป่ะ" 

"ลายอะไรอ่ะพี่ ขาลายแขนลายหรือป่าว" 

"ไอ้เอ๋อ ไลน์อ่ะไลน์ แอพส่งข้อความ" ไม่ได้จงใจจะกวนตีนพี่แกหรอก ปากมันพาไปพี่แกก็เงิบไปดิ 

"แหะๆ มีๆ" 

"เอาไอดีมา เดี๋ยวพี่แอดไป" 





พอให้ไอดีไลน์คุยกันไปเรื่อยเปื่อยจนทุเลาความอึดอัดลงได้บ้างแล้วก็แยกย้ายไปทำกิจกรรมรวมต่อจนเสร็จ  อีเพื่อนรักของฉันก็ลากฉันมาที่ร้านต็อกบกกิหน้ามหาลัย  หน้ามันบานเป็นกระด้งที่จะได้กินของฟรี ยิ่งไปกว่านั้นคือมันชวนพี่จองกุกกับพี่จีมินมากินด้วย  มันบอกว่า จะได้สนิทกันเร็วๆ  โถ่  อีเพื่อนชั่วว ทำไมกูไม่รู้จุดประสงค์มึ๊งง   มันอยากเห็นฉันเป็นคนเอ๋อต่อหน้าพี่จองกุกไง  แต่เสียใจด้วยอิลยองเริ่มสนิทกับพี่จองกุกแล้วโว้ยย โฮะโฮะโฮะ  

"พี่จีมิน"    เดินเข้ามาในร้านเห็นคนหัวชมพูสีเดียวกับผนังร้านนั่งดูดน้ำอยู่ พี่จีมินโบกมือให้ก่อนที่มีโซจะลากฉันไปนั่งฝั่งตรงข้ามกับพี่แก 

"พี่จองกุกกลับบ้านแล้วหรอ"  มีโซถามพลางมองซ้ายขวาหาบุคคลที่เพิ่งเอ่ยชื่อไป   

"เปล่าหรอก มันไปรับลูกที่เนิสเซอรี่ ห้าโมงกว่าแล้วมันคิดถึงลูกมัน"   ผู้ชายอัลไลอบอุ่น -////-  

"จริงหรอ >< ฉันเป็นแฟนคลับจองมินเลยนะ"    มีโซดีดดิ้นดีใจ  ยิ่งกว่าเจอผู้ชายอีกนะมึง  - -

"พี่จองกุกดูรักลูกมาเลยนะคะ"  ฉันพูดพร้อมกับส่งยิ้มให้พี่จีมิน  

"รักมากกก ยุงไม่ให้ไต่ไรไม่ให้ตอม เห็นอะไรน่ารักๆ ก็นึกถึงลูกตลอด หยิบจับนู่นนี่ก็พูดถึงแต่ลูก  นั่นไง ตายยากชิบหาย มานู่นล้ะ"    พี่จีมินบ่นกระปอดประแปดแล้วบุ้ยหน้าให้มองนอกร้าน ก็เห็นพี่จองกุกขี่มอเตอร์ไซค์ฟีโน่มาจอดที่หน้าร้านแล้วจูงจองมินเดินเข้ามาในร้าน 

"ลุงจีมมม"   เสียงใสๆ เอื้อยเจื้อยแจ้วพร้อมกับกึ่งวิ่งกึ่งเดินเข้ามาที่โต๊ะ  

"มินนี่อย่าวิ่งเดี๋ยวล้ม"

ตุ้บ!  

"ป๊าบอกแล้วก็ไม่ฟัง"

พี่จองกุกพูดยังไม่ทันขาดคำจองมินหรือมินนี่นั่นแหละ ก็ล้มจริงๆ  หน้าเกือบจูบพื้นเลย   พี่จองกุกรีบวิ่งเข้ามาอุ้มให้เจ้าตัวเล็กลุกขึ้นแล้วก็ก้มผูกเชือกรองเท้าที่เป็นสาเหตุให้ลูกสาวพี่แกล้ม  

      ฮรึก .. แพ้ผู้ชายอบอุ่น มันดีย์อ่ะแก๊ 

พี่จองกุกผูกเชือกให้เสร็จเด็กน้อยก็ปีนขึ้นมานั่งฝั่งเดียวกับพี่จีมินและพี่จองกุกก็นั่งต่อ 

"สวัสดีค่ะลุงจีม  สวัสดีค่ะ สวัสดีค่ะ"  

"สวัสดีตัวแสบ"  พี่จีมินว่าก่อนจะยีหัวมินนี่จนฟูไปหมด 

งื้อออ น่ารักเด็กอะไรทำไมน่ารักแบบเน้ พ่อหล่อลูกยังน่ารัก เด็กน้อยสวัสดีพี่จีมินเสร็จก็หันมาสวัสฉันและมีโซด้วย  แต่เพราะยังไม่รู้จักกัน  มินนี่เลยเพียงแค่สวัสดีไม่ได้พูดชื่อ   

"สวัสดีค่าา"  ฉันยิ้มให้มินนี่ก่อนจะรับคำสวัสดี  ส่วนมีโซก็จับมือจับไม้น้องใหญ่เลย เออเชื่อล้ะว่าแฟนคลับ - - เด็กน้อยยิ้มแฉ่งอย่างอารมณ์ดี หน้าตานี่คล้ายพี่จองกุกมากเลย  แค่ไม่มีฟันกระต่ายเหมือนกัน ถ้ามีคงจะเพิ่มความคาวาอี้เข้าไปมากกว่าเดิมแน่ๆ    

"คนนี้พี่อิลยองน้องรหัสป๊า คนนี้พี่มีโซน้องรหัสลุงจีม"  พี่จองกุกบอกคนตัวเล็กซึ่งเด็กน้อยก็พยักหน้าเข้าใจ  

"แล้วพี่อิลยองเป็นแฟนป่ะป๊าด้วยหรือเปล่าคะ"  

"แค่กๆ"  

  ฉันสำลักน้ำที่กำลังดูดอยู่ทันทีเมื่อได้ยินประโยคของมินนี่   

          มินนี่ .. พูดอะไรเนี่ย  แม่เขินนะลูก -////- 




                        #ป๊ากุกคนอบอุ่น

* ใครเล่นทวิต ไปเล่นแท็กนี้กันเต๊อะไรต์อยากอ่านนนนน*










เอานางเอกไปเก็บหน่อยค่ะ นางหลงตัวเอง55555 มันก็ใจร้อนเกินปรัยยยย 
รีบมาต่อให้สุดๆแย้ววว  ไม่สนุกอย่าว่ากันเน้อออ 



มาลองลงตอนที่ 1 ค่าาา
ว่ามีคนชอบฟิคแนวนี้มั้ยย 
ชอบไม่ชอบ คอมเม้นมาน้า 
คอมเม้น = กำลังใจ 

ถ้าไม่ชอบไม่แต่งต่อ ถ้าชอบก็จะแต่งต่อไปเรื่อยๆ จ้า

แล้วแต่เวลาเนอะ เพราะไรต์ ยังมีฟิคเรื่อง MY BAD BOY ที่ยังแต่งอยู่เหมือนกัน  
 เม้นเยอะก็กำลังใจเยอะจะต่อให้เร็วๆค่ะ ^^ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 151 ครั้ง

1,566 ความคิดเห็น

  1. #1512 BHB18 (@M_eforever17) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 23:44
    โอ้ยยย ทำไมตลกแบบนี้คะไรท์ เพิ่งตามอ่านน ฮื่อออ ชอบนะคะTT
    #1512
    0
  2. #1495 0636208923 (@0636208923) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 00:12
    นางเอกนิสัยเหมือนเราเลยมโนเก่งง555
    #1495
    0
  3. #1375 rainyy95 (@rainyy95) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 21:11
    ถามดีมากค่ะลูก 55555
    #1375
    0
  4. #1347 075_noott (@075_noott) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 13:24
    กุขำความมโนในใจของนางเอก5555555555555555
    #1347
    0
  5. #1253 yoyo23727 (@yoyo23727) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 20:18
    อะไรคือ "แม่เขิลนะลูก" 55555
    #1253
    0
  6. #1050 army_bts_forever (@army_bts_forever) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 13:35
    รักส์~ กรี๊ด~
    #1050
    0
  7. #957 Kunlatida kim (@NutdanaiOugris) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 13:27
    หนุกมากกกก
    #957
    0
  8. #948 ซาวา (@annza1) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 22:21
    ชอบบบบบบบ อ่ะ สนุกๆ
    #948
    0
  9. #760 puttaraksa jankeaw (@hongju) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2560 / 21:51
    พี่อยากเป็นแฟนป๊าหนูมินนี่จัง
    #760
    0
  10. #646 โอปอ=_= (@poo-_-) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 09:48
    ชอบความโก๊ะกับความหลงตัวเองของนาวเอกจัง น่ารักมากเลย
    #646
    0
  11. #613 Beerzziii (@Beerzziii) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 04:28
    น่ารักอ่ะ ชอบบบบบบ
    #613
    0
  12. #568 GeemodMuay (@GeemodMuay) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 13:14
    ชอบมากเลยค่าาาาา~????????????????
    #568
    0
  13. #363 mint-do125 (@mint-do125) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 17:20
    งื้ออออออบอุ่นอะไรเบอร์ ละลายแล้วเนี่ย~~~~ชอบแนวนี้มากเยย
    #363
    0
  14. #332 Nookys-Belive13 (@undoraka) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2560 / 16:10
    ชอบมากกกก อ่านแล้วอิน เหมือนตัวเองคืออิลยองจริงๆ 55555
    #332
    0
  15. #295 Faasaai (@Faasaai) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 21:09
    ชอบบบบ ป๊าตุ่ยคนอบอุ่น///
    #295
    0
  16. #291 NnNn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 02:52
    อ่านแล้วยิ้มทั้งตอนเลย
    #291
    0
  17. #281 Yes! SUGA (@kawpoonn) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 09:46
    งุ่ยยย น่ารักจังเลย จองกุกตัวคนเดียวแต่ก็เลี้ยงน้องมาได้ดีมากๆ >< อบอุ่นน่ารักจริงๆ ด้วยค่ะ
    #281
    0
  18. #152 AOM (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 22:43
    โอ้ยย น่ารักก รีบมาต่อนะคะ >^<
    #152
    0
  19. #151 AOM (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 22:42
    โอ้ยย น่ารักก รีบมาต่อนะคะ >^<
    #151
    1
  20. #150 Kamonkan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 11:57
    คาวาอี๊~~~~~ชอบบบบมาต่อไวๆนะคะ
    #150
    0
  21. #149 Kamonkan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 11:57
    คาวาอี๊~~~~~ชอบบบบมาต่อไวๆนะคะ
    #149
    0
  22. #145 army_exol2 (@Army_ExoL) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 10:10
    ชอบมากๆเลยค่ะไรท์
    #145
    0
  23. #143 G.I_Super178 (@PAT_PT614) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 00:21
    แหม่ แม่เลยหรอ อุ้ยยย เขินจัง มาต่อไวๆนะคะ
    #143
    1
  24. #142 aom-kjh (@aom-kjh) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 22:58
    น่ารักรักอ่ะ ต่อน้าค้าๆๆ
    #142
    0
  25. #141 Mönëy (@money-ing-555) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 22:45
    ไรท์ๆๆๆๆๆ เค้าเขินมากกกกกกก><
    #141
    1