(Jungkook X You)BTS l SuperDaddy #ป๊ากุกคนอบอุ่น

ตอนที่ 11 : [SpecialFic YoongiXYou] ชั้นแถมให้พวกเทอ **แต่อ่านตอนข้างบนก่อนอัพครบ100%แล้วว**

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,815
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 256 ครั้ง
    1 พ.ค. 61

** นี่เป็นสเปเชี่ยลฟิคที่เคยแต่งไว้ให้อ่านในฟิค MY BAD BOY นะคะ  เอามาลงในนี้เพราะว่าชั้นรักพวกเธอออทุกคนน้าาา   อยากให้คนที่เพิ่งติดตามเรื่องนี้ได้อ่านนี้กันนน **    เปงของแถมอิ้อิ้ ใครอ่านแล้วก็อ่านอีกได้น้าา ฟินยาวปายยยย

ปล.เนื้อหาไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องหลักนะคะ เป็นเพียงสเปเชี่ยลฟิคสั้นๆ เท่านั้น  แต่งหลายปีแล้วนะคะ เรื่องอายุอาจจะงงๆหน่อย 





การได้เห็นไอดอลศิลปินอย่างใกล้ชิดและได้พูดคุยมันคงจะเป็นเรื่องยากสำหรับแฟนคลับหลายๆคน แต่ก็มีแฟนคลับหลายๆ คนเช่นกันที่มักจะโชคดีได้เจอและได้ใกล้ชิดได้ทักทายกับศิลปิน ไม่ว่าจะกดบัตรคอนฯทัน มีสิทธิ์ได้เข้าร่วมงานแฟนไซน์ ได้แตะมือได้พูดคุย สิ่งเหล่านี้เป็นความโชคดีเสมอ ...

แต่สำหรับความโชคดีที่เกิดขึ้น 'แสตมป์'(ชื่อแทนนางเอกทุกคนน้าา) นั้นไม่ได้มาในรูปแบบพวกนั้นน่ะสิ ของเธอน่ะ มันพีค พีค ... นึกแล้วก็ยังอดอิจฉาตัวเองไม่ได้ เห้ออ คนบ้าอะไรอิจฉาตัวเองเนี่ย

 

 

 

D-1

"โอ้โห นี่มันใกล้ชิดเกินไปแล้ว โว้ยย"

เสียงเอะอะโวยวายเป็นภาษาไทยดังอยู่ในร้านสะดวกซื้อของเกาหลีที่เปิดตลอด24ชม.  ของหญิงสาววัย 21 ปีหน้ารูปไข่ ตาโต ปากกระจับสีอมชมพูออกแดงเพราะอากาศหนาว ผิวที่ไม่ขาวและไม่ดำ เรียกว่าเป็นคนน่ารักมากๆคนนึงเลยล่ะ ถ้าไม่บอกก็คงคิดว่าเป็นคนเกาหลีแน่ๆ ผมยาวที่ถูกรวบขึ้นมาเป็นหางม้าสะบัดไปมาอย่างไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ เมื่อมองไปที่จอโทรศัพท์กำลังดูอยู่ ชื่อเสิร์ชดูคือ ' Fansign Yoongi bts 16xxxx'  ภาพวิดิโอเคลื่อนไหวของศิลปินเกาหลีที่กำลังคุยเล่นกับแฟนคลับอย่างเป็นกันเองมันทำให้เธอเผลอยิ้มตามไปด้วยถ้าไม่ติดตรงที่ว่า แฟนคลับในวิดิโอนั้น เอื้อมมือไปหยิกแก้มของศิลปินตัวขาวในคลิปและศิลปินตัวขาวหรือ 'ยุนกิ แห่ง บังทันโซนยอนดันนั้น ก็ก้มหน้าลงมาให้แฟนคลับได้จับอย่างเต็มที่

 

 เหอะ ก็คนมันอิจฉาหนิ  แค่พนักงานพาร์ททามตอนกลางคืนแล้วตื่นไปเรียนตอนเช้าอย่างเธอเงินเดือนก็น้อยนิดจะเอาอะไรไปสู้กับแม่แฟนไซน์มีตังค์ใช้ไม่ขาดสายแบบนั้นกันล่ะ ชิ ส่วนเธอน่ะเหรอทำได้แค่มองเขาเท่านั้นแหละ  แม้แต่จะบอกว่าตัวเองเป็นแฟนคลับยังไม่กล้าเลย

 

ความคิดหยุดไว้เพียงแค่นั้น เพราะเสียงสัญญาณที่ประตูร้านดังขึ้นให้รับรู้ว่ามีลูกค้ากำลังเข้ามาภายในร้าน ร่างบางยัดโทรศัพท์ใส่กระเป๋าเสื้อพนักงานก่อนจะยืนขึ้นแล้วกล่าวต้อนรับลูกค้า

 

สวัสดีค่าา เชิญค่าา "   แสตมป์เอ่ยสำเนียงคำทักทายภาษาเกาหลีอย่างชัดเจน แหงล่ะ เธอมาเรียนที่เกาหลีเพื่อเรียนภาษาเกาหลีนี่นา แสตมป์มองไปที่ลูกค้าเพื่อที่จะยิ้มให้ เฮือก!! มินยุนกิ!! แสตมป์สะดุ้งเล็กน้อยเมื่อรู้ว่าลูกค้าคนนั้นเป็นใครก่อนจะทำตัวให้ปกติที่สุด ถึงเขาจะใส่ฮู้ด ปิดแมสมา แสตมป์ก็ยังจำเขาได้อยู่ดี เมนตัวเอง ใครจำไม่ได้ก็บ้าแล้วเถอะ -0-  นี่ไม่ใช่ครั้งแรกหรอกที่ยุนกิมาที่ร้านสะดวกซื้อที่เธอทำงานอยู่ อาทิตย์นึงเขาจะมาประมาณ 3-4 ครั้ง คงจะเพราะตารางงานยุ่งล่ะมั้ง ตกกลางคืนดึกๆ ตี1 ตี2 เวลาไม่ค่อยมีคนพลุกพล่านเท่าไหร่ เขาก็จะมาหาซื้อของกินที่นี่ตลอด รามยอนบิ๊กคัพนี่ของโปรดเลยล่ะมั้ง เห็นซื้อทุกครั้งเลยล่ะ  บางทีก็ซื้อไปเยอะเหมือนเอาไปขาย สงสัยเมมเบอร์จะฝากซื้อสินะ

 

หลายคนอาจจะคิดว่า ... เอ้าก็ดีไม่ใช่เหรอได้เห็นศิลปินที่ตัวเองชอบใกล้ๆ ไอ่ดีก็ดีอยู่หรอก แต่ก็ทำได้แค่มองและทำเป็นไม่รู้จัก โคตรทรมานเลย! ทำไงได้ล่ะ ไอ้แสตมป์ คนนี้มันขี้ขลาด ขี้กลัว ขี้เกรงใจ เก่งมากสุดก็หึงเขาผ่านแฟนแคมแฟนไซน์ บอกคิดถึงและติดตามเขาทางทวิตเตอร์แค่นั้น  แอะ - -* 

 

รามยอนรสกุ้งหมดหรอครับ " ตึกตัก ตึกตัก ใจเต้นทุกครั้งเมื่อได้ยินเสียงของเขา เก็บอาการ เก็บอาการ  แสตมป์ได้แต่บอกกับตัวเองในใจก่อนจะตอบออกไปด้วยน้ำเสียงที่ปกติที่สุด

อ้อหมดค่ะ  ขอโทษด้วยนะคะ"

อ๋า แย่จัง" เสียงยุนกิบ่นงึมงัมเบาๆ แต่มีหรือ ไอ่แสตมป์คนนี้จะไม่ได้ยิน 

เอ่อ.. ลูกค้าสนใจรับรสอื่นมั้ยคะ มีมาใหม่ค่ะ คล้ายๆรสกุ้ง แค่มีชีสเพิ่มมา" กล่าวขายของอย่างมืออาชีพแม้ในใจนั้นจะระเบิดตายอยู่แล้วเมื่อคนตัวขาวมองหน้าเธอ! 

"อืม.. เอาถ้วยนึงก็ได้ครับ"

"รอสักครู่นะคะ"  ร่างบางพูดเสร็จก็รีบวิ่งออกจากเคาน์เตอร์ไปวิ่งรามยอนที่ชั้นวางขายพร้อมกับสูดลมหายใจเข้าออกลึกๆ แล้ววิ่งกลับมาที่เดิม เพื่อคิดเงินให้กับยุนกิ

"ทั้งหมด  9400 วอนค่ะ" ร่างบางรับเงินที่ยุนกิยื่นมาแล้วทอนอย่างรวดเร็ว มือขาวเอื้อมมาคว้าถุงที่แสตมป์ใส่ของให้ก่อนหน้านี้ก่อนจะหมุนตัวเดินออกจากร้าน ฝ่ายแสตมป์เองก็รีบหันหลังกลับทันที ให้ตายเถอะก็คนมันเขินหนิ

"อ้าา ! ขอโทษนะครับ"

"เชี่ย !"  ยังไม่ทันที่หัวใจจะเต้นเป็นปกติเสียงของยุนกิก็ดังขึ้นอีกครั้ง ทำให้ แสตมป์อุทานออกมาเป็นภาษาไทยด้วยความตกใจ ยุนกิทำหน้างงเล็กน้อยอย่างไม่เข้าใจ

เอ่อ  คือผมจะถามว่า ดึกขนาดนี้แล้ว ทางร้านยังมีน้ำร้อนไว้หรือเปล่าน่ะครับ พอดีว่าจะใส่ในถ้วยรามยอนนี้เลยไปถึงบ้านจะได้กินพอดี "

อ๋อ! ร้านเรามีไว้ตลอดค่ะ ทางด้านนู้.."

 

ตุ้บ !  ปึก !

 

" o_o!! "

 

ยังไม่ทันพูดจบประโยคไอ้มือเจ้ากรรมที่กำลังยกขึ้นมาชี้บอกทางดันไปโดนตรงก้นกระเป๋าเสื้ออย่างแรง ทำให้โทรศัพท์ของแสตมป์ลอยออกจากกระเป๋าก่อนที่จะกระทบเคาน์เตอร์แล้วสุดท้ายก็ตกลงไปนอนแอ้งแม้งที่พื้นด้านล่างข้างๆเท้ามินยุนกิ

 

"ไม่ต้อ.."  เอ่ยร้องห้ามยุนกิที่ก้มลงไปเก็บโทรศัพท์แต่ก็ไม่ทันอีกแล้วล่ะ ยุนกิเก็บขึ้นมาแล้ว

อาร์มี่?" ภาพวอลเปเปอร์หน้าจอล็อคเด่นวาบขึ้นมา เป็นสาเหตุที่ทำให้ยุนกิเอ่ยถามด้วยความสงสัยพร้อมกับถอดแมสปิดปากออก แหงล่ะ รูปการ์ตูนผู้หญิงถือมี่บอม ใต้ภาพมีคำว่าอาร์มี่ ชัดเจนซะขนาดนั้น แต่ห้ะ!! หน้าจอแตกด้วยหรอ โอ้ T^T หมดกันชีวิต.. ค่ะ ยุนกิอปป้า ฉันเป็นอาร์มี่ โอ๊ยเขาจะลำบากใจไหมนะที่รู้   แสตมป์เพียงแต่คิดในใจพร้อมกับเหลือบมองยุนกิก่อนจะหลบสายตาเพราะยุนกิกำลังจ้องเธออยู่และเอ่ยคำถามที่ทำให้แตมป์สะดุ้งเล็กน้อย

"เป็นอาร์มี่หรอ" 

คะ ค่ะ" แตมป์หลบสายตาคนตรงหน้าอีกครั้ง ให้ตายเถอะลูกค้าคนอื่นช่วยเข้ามาที โดนจ้องแบบนี้เหมือนกุไปทำอะไรผิดมาเลยโว้ยยยย

"..........." 

"อ่ะ เอ่อ... ฉันขอโทรศัพท์คืนดะ ด้วยค่ะ"   อยากจะตบปากตัวเองซะจริงๆ  จะพูดติดขัดอะไรนักหนา ก็แค่เขารู้ว่าเป็นอาร์มี่

"ไม่ให้ครับ"

คะ ?? "  ตาแทบจะถลนออกมานอกเบ้าเมื่อได้ยินคำตอบจากยุนกิ "อ่ะคือ... ทำไมล่ะคะ คือฉันไม่ใช่ซาแซงไม่ใช่โรคจิตนะคะ ฉันไม่ได้จะ..."  

"ไม่ใช่แล้วๆ คือผมจะเอาโทรศัพท์คุณไปซ่อมให้"

"คะ!?!" 

"ผมก็เป็นสาเหตุที่ทำให้โทรศัพท์คุณหน้าจอแตกเหมือนกันนี่ครับ"  ยุนกิอธิบายด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

"อ๋อ  คือขอบคุณมากนะคะ แต่คือไม่เป็นไรหรอกค่ะ ฉันซุ่มซ่ามเองที่ไม่ระมัดระวัง ขอโทรศัพท์ฉันคืนนะคะ" แสตมป์พูดรัวๆ พลางยื่นมือออกไปเพื่อขอโทรศัพท์ แตมป์แสดงสีหน้าออกมาเหมือนกำลังจะโดนฆ่าทำให้ยุนกิอดขำไม่ได้  ทำไมอาร์มี่คนนี้แปลกต่างจากอาร์มี่คนอื่นจังนะ  'น่าสนใจจัง'

"ไม่ครับ เดี๋ยวผมเอาไปซ่อมแล้วพรุ่งนี้จะเอามาให้อย่างรวดเร็ว ระหว่างวันก็ใช้โทรศัพท์คนอื่นติดต่อไปก่อนนะครับ"

"แต่..."

"ไม่มีแต่ครับ ตามนี้นะ" เอาอีกแล้ว รอยยิ้มแบบนี้ กะจะพังใจแต่มแต๊มป์คนนี้ให้สลายไปเลยรึไง

"คะ คือฉันขอบคุณมากนะคะ ฉันไม่รู้จะตอบแทนยังไง"

"เป็นอาร์มี่และสนับสนุนบังทันแบบนี้ต่อไปก็พอแล้วครับ"  ขอเป็นเมียได้มั้ย ... อุ้ย แสตมป์เก็บอาการลูกก "ชื่อ?"

 

ห้ะ  ยุนกิอปป้า ถามชื่อฉันหรอ  เค้าถามชื่อฉัน เค้าถามชื่อฉันนน -////-

"อะอ๋อ สะ แสตมป์ค่ะ"

"ซา แทม ?" สำเนียงไม่คุ้นหูถูกเอ่ยออกมาทำให้ยุนกิถามร่างบางอีกรอบ"เป็นคนเกาหลีหรือเปล่าครับ"

"ไม่ค่ะ คนไทยค่ะ"

ทั้งสองตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง ยุนกิเอาแต่มองหน้าแสตมป์อย่างทึ่งๆ 

"คือคุณยุนกิจะใส่น้ำร้อนลงในถ้วยใช่มั้ยคะ  รอซักครู่นะคะ เดี๋ยวฉันเอาไปทำให้ค่ะ"    แสตมป์ว่าก่อนจะหยิบถ้วยรามยอนจากในถุงแล้ววิ่งไปตรงที่กดน้ำร้อน  ขืนให้ยุนกิยืนมองหน้าอยู่นั้น เธอก็ช็อคตายเอาพอดี -0-

 

"ขอบคุณครับ เดี๋ยวโทรศัพท์เอามาให้นะ"  ยุนกิว่าก่อนจะค่อยๆ ถือถุงที่บรรจุรามยอนร้อนๆ แล้วเดินออกจากร้านไป ใบหน้าเปื้อนไปด้วยรอยยิ้มของความแปลกและตลกของอาร์มี่คนนี้ เอาล่ะ พรุ่งนี้มีอะไรให้คุยด้วยอีกเยอะเลย

 

 

 

D-2

รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนหน้ายุนกิ เมื่อมองไปเห็นหญิงสาวในร้านสะดวกกำลังจัดของบริเวณเคาน์เตอร์  ปากเล็กขยับไปมา อืมม คงจะฮัมเพลงอยู่สินะ ขายาวก้าวเดินเข้าไปในร้านพร้อมกับสัญญาณร้านที่ดังขึ้นอย่างเช่นทุกครั้งที่มีคนเข้ามา  ร่างบางผละจากการจัดของก่อนจะกล่าวต้อนรับลูกค้าที่เข้ามาในร้านอย่างเช่นทุกครั้ง

"สวัสดีค่าา เชิญ โอ๊ะ !" 

ตาโตขยายใหญ่กว่าเดิมอีกเท่าเมื่อยุนกิยื่นโทรศัพท์มาตรงเธอ

"ขอบคุณนะคะ  คือถ้าเงินฉันออกเมื่อไหร่ฉันจะคืนให้นะคะ"

"ไม่ต้องหรอกครับ ถือว่าเป็นของขวัญแล้วกันนะ" เพราะเห็นร่างบางทำหน้าลำบากใจ เขาเลยต้องทำให้เธอรู้สึกสบายใจน่ะสิ "ดึกๆแบบนี้มีลูกค้าเยอะหรือเปล่า"

"อย่างมากก็5คนมั้งคะเฉพาะช่วงเวลาฉันทำงาน วันนี้เงียบมากเลย คุณเป็นคนแรกของเวลาทำงานฉันค่ะ อะ เอ่อ ขอโทษค่ะ"  อยากจะตีปากตัวเองแรงๆซักทีสองทีอยู่ดีๆก็เผลอพูดมากกับคนตัวขาวซะงั้น

"ขอโทษทำไมครับ พูดเยอะๆก็ดีออก" คนตัวขาวยิ้มให้แสตมป์1ทีก่อนจะเดินไปตรงชั้นรามยอนอย่างเช่นทุกครั้ง   หยิบรามยอนมา2ถ้วยก่อนจะมาวางตรงที่คิดเงิน

"ไม่ต้องใส่ถุงครับ เดี๋ยวผมเอาไปใส่น้ำร้อน" 

 

 

ฮู้วว ท่ายืนกดน้ำร้อนยังเท่ห์ชะมัด ไม่แปลกที่แสตมป์จะหลงเขา งื้ออ อยากเอาหน้าไปซบแผ่นหลังนั่นจริงๆ จะอุ่นมั้ยนะ ร่างบางจ้องมองยุนกิที่ยืนหันหลังให้พร้อมกับจินตนาการถึงแผ่นหลังของเมนตัวเอง

"แสตมป์"  เสียงยุนกิเรียกชื่อของเธอ ทำให้เธอตื่นจากภวังค์แล้วมองเจ้าของเสียงที่เรียกเธอ

"คะ"

"มานั่งกินด้วยกันสิ"  ยุนกิกวักมือเรียกพร้อมกับนั่งลงเก้าที่ในร้านจัดไว้ให้ลูกค้าได้นั่งรับประทาน  เค้าชวนเธองั้นหรอ เค้าชวนเธอ!!  แต่เราต้องคีพลุคนะ

"มะ ไม่เป็นไรค่ะ"  แสตมป์เอ่ยปฏิเสธพร้อมกับส่งยิ้มแหยๆให้หนึ่งที

"อปป้าซื้อมาสองถ้วย ก็เพราะเผื่อเธอถ้วยนึงนะ" สรรพนามการเรียกแทนตัวเองที่ยุนกิใช้พูดกับเธอเปลี่ยนไป ทำเอาหัวใจเจ้าตัวเต้นรัวๆ อย่างที่ไม่ควรจะเป็น

"อ่ะ เอ่อ..."

"มาเถอะ ลูกค้าไม่มีแล้วล่ะ"  ยุนกิยังคงชวนเธอ ยังไงก็ปฏิเสธไม่ได้อยู่แล้วนี่เนอะ  แสตมป์พยักหน้าเป็นอันตกลงก่อนจะเดินไปนั่งตรงข้ามกับมินยุนกิ

ขอบคุณมากนะคะ ทั้งเรื่องโทรศัพท์ ทั้งรามยอน" ร่างบางรีบหลุบตาลงทันทีเพราะยุนกิที่กำลังจ้องเธอตอนพูด  แก้มขาวนวลเปลี่ยนเป็นแดงระเรื่อ จนยุนกิที่เห็นก็อดขำไม่ได้

ทำตัวสบายๆเถอะ "

"คะ" แสตมป์พูดแค่นั้นก่อนจะก้มหน้าลงแล้วใช้ส้อมคนเส้นรามยอนในถ้วย

"ทำงานที่นี่มานานแค่ไหนแล้ว"

ร่างบางเงยหน้าขึ้นมาเมื่อได้ยินคำถามของคนตรงหน้า  ทำไมถึงมาถามเธอล่ะเนี่ย ไอ้หัวใจบ้าก็เต้นไม่ยอมหยุด แม่จ๋า ช่วยแสตมป์ด้วย มือไม้มันสั่นไปหมดแล้ววว

"เกือบ1ปีแล้วค่ะ"

"หืม อายุเท่าไหร่หรอ"

"21ค่ะ"

"เห ไม่เรียนแล้วหรอเป็นคนไทยด้วยหนิ"    ได้โปรด อย่าจ้องแสตมป์แบบนั้น  หัวใจจะวาย ขอยาดมหน่อย -///-

"เรียนค่ะ ฉันเรียนภาษาค่ะ ขึ้นปี3เลยต้องมาเรียนที่เกาหลี"

"อ๋อ ถึงว่าพูดเกาหลีซะคล่องเชียว" ยุนกิหัวเราะออกมาเบาๆ  เพราะคลายความสงสัยได้แล้ว1ข้อ "เลิกงานตอนไหนน่ะ ตื่นไปเรียนทันหรอ"

"ไหวอยู่แล้วค่ะ ฉันทำงานแค่ช่วงตี1ถึงตี3กลับบ้านไปนอนก็ตื่นอีกที8โมงไปเรียนได้สบายๆอยู่แล้วล่ะคะ ฮิฮิ"  แสตมป์หัวเราะออกมาอย่างลืมตัว พอนึกได้ก็รีบเอามือมาปิดปากตัวเองทันที

"ฮะๆ ไม่เป็นไรนี่พูดเยอะๆน่ะดีแล้ว"

"ค่ะ" -////-

"ว่าแต่เค้ารับคนไทยทำงานด้วยหรอ ผิดกฏหมายนะเนี่ย" ยุนกิแกล้งพูดแหย่คนตัวเล็ก ในเกาหลีน่ะถ้าตำรวจไม่รู้ก็ถือว่าไม่ผิดกฏหมายแล้วล่ะ

ฉันเด็กเส้นน่ะค่ะ เจ๋งไปเลยใช่มั้ยล่ะ ขอโทษค่ะ" แสตมป์ยกนิ้วโป้งขึ้นมาสองข้าง ก่อนจะนึกได้ว่าตัวเองลืมตัวอีกแล้ว

"อ๋า บอกแล้วไงให้ทำตัวสบายๆ ไม่ต้องเกร็ง อปป้าอยากคุยกับเธอแบบเป็นกันเองนะ"

ค่ะ คุณยุนกิ"

"เรียกว่า ยุนกิอปป้าสิ" โธ่ แค่ได้มองหน้าก็ใจจะวาย  นี่ให้เรียกว่าอปป้าเหรอ ตาย ช็อคตาย! แน่ๆ

ค่ะ ยุนกิ อะ อปป้า"

"อย่างนั้นสิ ว่าแต่ทำงานมาตั้งนานแล้ว ก็เคยเจออปป้าบ่อยน่ะสิ อปป้ามาที่นี่บ่อยมากนะ ทำไมไม่ทักทายเลยล่ะ"

"ฉันคิดว่าเอ่อ มันเป็นเวลาส่วนตัวของอปป้าน่ะค่ะถ้าทักเข้าอปป้าอาจจะลำบากใจไม่มีเวลาเป็นส่วนตัวน่ะค่ะ เห็นเท่าที่อยากให้เห็น รู้เท่าที่อยากรู้ ไม่ก้าวก่ายความเป็นส่วนตัวจะดีกว่า ขอโทษค่ะ" พูดมากอีกแล่วไงล่ะ

"อ่าย วันนี้ขอโทษบ่อยจังเลยนะ อปป้าน่ะชอบคนพูดมากนะ"

แต่ น่ารักจัง .. ทั้งหน้าตาและความคิดของผู้หญิงคนนี้ทำให้ยุนกิสนใจในตัวเธอมากๆ  เป็นคนอื่นก็คงถามนู่นนี่เขา ไม่ก็ขอถ่ายรูปขอลายเซ็น แต่ผู้หญิงคนนี้เธอกลับไม่ทำแบบนั้นเพราะกลัวศิลปินจะไม่มีความส่วนตัว น่ารัก ...

"อปป้าคิดว่าเธอจะโพสต์ดีใจว่าได้เจออปป้า อปป้าเอาโทรศัพท์ไปส้อมให้อะไรทำนองนั้นลงบนทวิตเตอร์ซะอีก"

"นั่นก็เป็นสิ่งที่ฉันคิดว่ามันเป็นการสร้างความยากลำบากให้กับศิลปินอีกเช่นกันค่ะ ถ้าแฟนคลับรู้แล้วมาดักรออปป้าอย่างงี้อปป้าก็ลำบากเลยสิคะ เป็นคนของประชาชนก็จริงแต่ก็ต้องมีเวลาส่วนตัว ..."  เมื่อนึกขึ้นได้ว่าเริ่มพูดมากอีกแล้วแสตมป์ก็รีบเม้มปากเป็นเส้นตรงทันที ด้านยุนกิก็ได้แต่สายหัวให้กับความขี้เกรงใจของแสตมป์

"แต่เอ๊ะ อปป้ารู้ได้ยังไงคะว่าฉันเล่นทวิตเตอร์"

"เอ่อ ขอโทษนะ พอดีอปป้าเห็นแจ้งเตือนเลขพัสดุโฟโต้บุ๊คจากทวิตเตอร์ในโทรศัพท์เธอน่ะ"

ค่ะ -////-"

"จากบ้าน ยุนกิจังจังแมนปุงปุงด้วยล่ะ อปป้าเมนเธอหรอ"

"ค่ะ -////-"   ให้ตายเถอะดูขนาดนั้นก็ไม่ต้องถามแล้วล่ะมั้ง  แสตมป์คิดในใจก่อนจะตักเส้นรามยอนจำนวนมากเข้าปากเคี้ยวแก้อายทันที

"อ่าา น่ารัก" การกระทำร่างบางทำให้นุนกิเอ่ยชมออกมาเบาๆคนเดียว

"ตะกี้ อปป้าว่าไงนะคะ ฉันไม่ได้ยิน"

"อ่ะ อ้อ เปล่าหรอก รามยอนมันร้อนน่ะ"

แสตมป์มองยุนกิแวบนึงก่อนจะก้มไปสนใจรามยอนของตัวเองต่อ ร้อนหรอ  คุยกันมาตั้งนานอากาศก็หนาวรามยอนถ้วยอปป้ายังร้อนอีกหรอ

 

 

D-10

หลังจากคุยกันวันนั้นทั้งสองก็เริ่มคุยกันได้แบบสบายๆมากขึ้น  แสตมป์เองก็หายจากการเกร็งต่อหน้ายุนกิได้มากแล้วเช่นกัน 

 

ร่างบางชะเง้อมองผ่านกระจกเพื่อหาคนตัวขาวจะมาที่ร้านสะดวกซื้อ พลางมองกูนาฬิกาข้อมือตัวเองที่บอกเวลาใกล้จะเป็นเวลาเลิกงานของเธอแล้ว

"อีก 5 นาที"  แสตมป์ยู่ปากอย่างหมดหวังเล็กน้อยก่อนจะหันมาจัดแจงเคาน์เตอร์ให้สะอาด ในหัวก็คิดถึงคนตัวขาว เมื่อวานก็ไม่มา ในทวิตก็ไม่มีตารางงานอะไรนี่นา หายไปไหนนะ

 

ตื๊อดึ่งง ง งง ง ..

เสียงสัญญาณร้านดังขึ้น แสตมป์ไม่รอช้ารีบหันกลับมากล่าวต่อนรับลูกค้าทันทีและในใจก็หวังให้ลูกค้าคนนั้นเป็นมินยุนกิ และก็เป็นอย่างที่ใจหวังเพราะคนที่เข้ามาในร้านคือมินยุนกิ 

 

"สวัสดีค่า เชิญค่า"

 

คนตัวขาวในแค่หมวกและเสื้อแขนยาวที่ไม่หนามาก เขากำลังยืนหอบหายใจถี่น่าจะมาจากการวิ่งหรือเปล่านะ จมูก ริมฝีปาก และใบหูของยุนกิแดงชัดเจนตัดกับผิวขาว แหงล่ะวันนี้อากาศที่เกาหลีติด-2 เชียวล่ะ แถมยังใส่ชุดไม่ค่อยให้ความอุ่นแบบนี้ก็ไม่แปลกที่หน้าของคนตัวขาวจะแดงแบบนั้น

คิดว่า แฮ่ก เลิกงานแล้วซะอีก"  เสียงยุนกิพูดปนเสียงเหนื่อยหอบ

"ยังหรอกค่ะ  รอพนักงานมาเปลี่ยนอยู่น่ะค่ะ"

"แล้วทำไมอปป้าเหนื่อยหอบมาแบบนี้ล่ะคะ"

"อ้อ อากาศข้างนอกมันหนาวมันมากๆน่ะ เลยวิ่งก็เลยหอบแบบนี้ล่ะ"  ยุนกิตอบพลางเดินไปหยิบเครื่องดื่มอุ่นๆ ถ้าจะบอกว่าวิ่งมาเพราะกลัวคนตัวเล็กเลิกงานก่อนจะไม่ได้เห็นหน้า คนตัวเล็กก็อาจจะขำเขาได้ เมื่อวานก็ไม่ได้มาเพราะแต่งเพลงเพลินไปหน่อย ดูเวลาอีกทีก็ตีสามครึ่งแล้วน่ะสิ

 ยุนกิวางเครื่องดื่ม ช็อกโกแลตบาร์ และ ขนมสองสามห่อให้แสตมป์คิดเงิน  ร่างบางคิดเงินพลางหยิบใส่ถุงพลาสติกให้ยุนกิ

อ่ะ อปป้าให้เธอ”  ยุนกิหยิบช็อกโกแลตบาร์ออกมาจากถุงแล้วยื่นไปตรงหน้าร่างบาง

ขอบคุณนะคะ อปป้า”  แสตมป์รับมาอย่างไม่ประหม่าอย่างที่เคยพร้อมกับส่งยิ้มให้ กลับดีดีนะคะ

อื้อ ไปล่ะ” ใครบอกล่ะว่ายุนกิจะไป วันนี้คุยกันแค่นี้เองนะ  ทำไมถึงอยากจะคุยกับคนตัวเล็กเยอะๆกันล่ะ  ยุนกิสับสนความรู้สึกของตัวเองตอนนี้จริงๆ

ยุนกิก้าวขาเดินออกจากร้านและมายืนพิงที่ผนังข้างร้านสะดวกซื้อ  ยกมืออีกข้างขึ้นมาดูเวลารอดูคนตัวเล็กเลิกงาน เพียงแค่นับ1-10ในใจ  ร่างบางก็ก้าวเดินออกมาจากร้าน

โอ๊ะ ยุนกิอปป้ายังไม่ไปอีกหรอคะ”  แปลกใจอยู่ไม่น้อยเมื่อเห็นคนตัวขาวยืนสั่นอยู่ข้างร้านสะดวกซื้อ

อ้อ หนาวน่ะ เลยหยุดพัก ขาแข็งไปหมด”  ก็แค่ข้ออ้างของเขาล่ะนะ ฮะๆ

อ๋อ งั้นแปปนึงนะคะ”  มือเรียวจับเอากระเป๋าเป้ที่สะพายอยู่มาเปิดออกและหยิบบางอย่างออกมจากกระเป๋าก่อนจะส่งให้ยุนกิ

อ๋า ฮอตแพ็ค(ถุงร้อน) ขอบใจนะ” 

ถือว่าแลกกับช็อกโกแลตบาร์ที่อปป้าให้ฉันแล้วกันนะคะ คิคิ”  ร่างบางว่าอย่างอารมณ์ดีก่อนที่ตัวเองจะกระชับกระเป๋าให้แนบติดกับลำตัว งั้นฉันไปก่อนนะคะอปป้า

แปปนึงสิ”  ยุนกิที่กำลังยุ่งอยู่กับการติดฮอตแพ็ตในเสื้อร้องเรียกคนตัวเล็กเอาไว้ บ้านเธอไปทางไหนหรอ”  แสตมป์ยกมือขึ้นชี้บอก  ไอ้หัวใจบ้าก็เต้นไม่เป็นจังหวะเอาซะเลย เห้อออ

ทางเดียวกันหนิ ไปสิไปด้วยกัน”  ไม่รอให้ร่างบางได้ตอบกลับ  ยุนกิก็จับมือเธอแล้วพาเดินไป ยุนกิจับมือเธอ ยุนกิจับมือเธอ..  กรี๊ดดดดด  อยากจะเป็นลมไปต่อหน้าต่อเขา  ทำไมเขาทำให้ใจเธอเต้นตูมตามได้ขนาดนี้กันล่ะ

ระหว่างทางที่เดินไปดูจะเงียบผิดปกติ  แสตมป์ยังคงช็อคจากการโดนยุนกิสกินชิพโดยการจับมือถึงแม้ตอนนี้จะปล่อยแล้วก็ตามเถอะ  คนอะไรมือนิ่มจัง -0-

บ้านเธอไปทางเดียวกับอปป้าเลยนี่”  เป็นยุนกิที่เปิดบทสนทนาขึ้นเพื่อทำลายความเงียบ

ทางแยกตรงนั้นก็ถึงบ้านฉันแล้วล่ะค่ะ แต่อปป้าต้องเลี้ยวซ้ายแล้วต่ออีกนิด ฮี่ๆ”  รอยยิ้มที่สดใสของแสตมป์ทำเอายุนกิอึ้งไปนิดนึงก่อนจะกลับมาทำตัวตามปกติ

แสดงว่ารู้มาตลอดเลยสิว่าหอออปป้าอยู่ตรงไหน

ก็ฉันเป็นแฟนคลับอปป้านี่คะจะไม่รู้ได้ไง  แต่ฉันไม่ใช่ซาแซงน้า ฉันบังเอิญได้มาอยู่ตรงนี้พอดีอ่ะ

รู้น่า ว่าเธอไม่ใช่ซาแซง แล้วทำไมไม่บอกฉันล่ะ  จะได้เดินกลับพร้อมกัน” 

 -//////- 

วันนี้ยุนกิพูดอะไรหลายๆ อย่างที่ทำให้ใจเธอมันแทบจะระเบิดตูมออกมาเป็นทุ่งข้าวสาลีหลายรอบแล้วนะ ขอพักหน่อยเถอะ

เพราะว่าฉันไม่อยากให้อปป้าลำบากใจไงคะ ศิลปินต้องมีเวลาส่วนตัวนะ

สำหรับเธอก็เป็นเรื่องส่วนตัวของอปป้าไปแล้วแหละน่า

ซ่า ... 

-//////-  สาบานได้ว่าหน้าเธอตอนนี้กำลังแดงเป็นลูกมะเขือเทศอยู่แน่ๆ ให้ตายเถอะ ยุนกิอาจจะพูดแบบไม่ได้คิดอะไร  ไอ้คนคิดน่ะคือเธอต่างหาก! เรื่องส่วนตัวของอปป้าอะไรกันล่ะ -0-

หืมม หน้าแดงจัง หนาวหรอ”  คนตัวขาวยังคงถามเพราะไม่รู้เรื่องอะไรก่อนเอี้ยวตัวมามองหน้าคนตัวเล็ก

อ่ะ เอ่อค่ะ  หนาวมากๆเลย ถึงบ้านพอดีเลย ฉะ ฉันไปก่อนนะคะ” 

อื้ม ฝันดีนะ

หมับ ! 

พูดจบยุนกิก็ยกมือขาวๆ ของเขามาลูบหัวคนตัวเล็กเบาๆ พร้อมกับส่งยิ้มให้ 

ตาย !  บอกเลย ช็อตนี้กูตาย!  -0-

ฝะ ฝันดีค่ะ  ฉันไปนะคะ  ขอบคุณมากๆนะคะที่เดินมาเป็นเพื่อน”  แสตมป์ก้มหัวให้อย่างรัวๆ  ก่อนจะหมุนตัวไปทางประตูบ้านก่อนจะวิ่งเข้าไปทันที 

 

 

 



 

D-30

 

แสตมป์ยืนเท้าคางกับเคาน์เตอร์ สายตามองไปที่คนตัวขาวที่กำลังนั่งโซ้ยรามยอนถ้วยที่3อย่างหิวโหย  ไปตาย อดตายอยากมาจากไหนนะ  ร่างบางได้แต่คิดในใจก่อนจะส่ายหัวไปมา

 

"ยุนกิอปป้า อปป้านั่งอยู่นี่มาเกือบครึ่งชม.แล้วนะ"   ช่วงนี้ บังทันอยู่ในช่วงพักผ่อนเลยไม่มีตารางงาน ทำให้ยุนกิมาร้านสะดวกนี้ทุกวันและบ่อยๆครั้งก็จะรอแสตมป์เลิกงานแล้วเดินกลับบ้านพร้อมกันเสมอ   จนนับวันความขวยเขินที่แสตมป์มีต่อยุนกิเริ่มไม่มีแล้วเพราะทั้งสองเริ่มสนิทกันแล้วล่ะ ก็แค่เริ่มน่ะระแต่ก็ยังเขินอยู่ดี

 

"อื้อ ใช่ไง ข้างนอกมันหนาวน่ะ"

 

"ซื้อฮอตแพ็คมั้ยคะ ช่วงนี้โปรโมชั่น 2 แถม1"  

 

"อ้อ ที่ซื้อไปเป็นโหลเมื่อสองวันก่อนฉันเอาไปแจกเมเนเจอร์ฮยองกับเมมเบอร์หมดแล้วอ่ะ ซื้ออีกก็ได้" ซื้อไปใช้หรือซื้อไปกินถามจริง - -*   

 

"จริงหรอ"

 

"อื้อ ครั้งนี้เหมาทั้งร้านเลยเป็นไง"

 

ยุนกิเงยหน้าขึ้นมาก่อนจะขยิบตาให้แสตมป์1ที  โอ้วว แสตมป์ขอยาดมที ... ขยิบตาแบบนั้นก็ถือว่าอ่อยนะโว้ยยย

 

"อปป้าพกเงินมาเท่าไหร่คะ รอบนี้น่ะเจ้าของร้านสั่งมาตุนไว้ประมาณ 5พันชิ้น อปป้าจะซื้อหมดเลยมั้ยล่ะ" พูดขู่คนตัวขาวแล้วยกยิ้มอย่างพอใจเมื่อเห็นคนตัวขาวทำหน้าเหวอ ๆ แต่สักพักก็กลับมาทำหน้าปกติดังเดิม

 

"ได้สิ วันนี้อปป้าพกการ์ดมาด้วย" แต่คำตอบที่ตามมาของยุนกิก็ทำเอาคนตัวเล็กเงิบไปเหมือนกัน

 

"อย่ามาล้อเล่นน่า"

 

"พูดจริงต่างหากล่ะ"

 

"อ่ะ แล้วทำไมล่ะ จะซื้อไปเยอะๆทำไม อปป้าใช้หมดหรือไง 5 พันชิ้นปีนึงก็ยังใช้ไม่หมด"  แสตมป์เริ่มโวยวายเมื่อเห็นว่ายุนกิจะซื้อจริงๆ

 

"ไม่ได้ใช้คนเดียวซักหน่อย อาทิตย์หน้ามีงานแฟนไซน์ที่เลื่อนมาจากปีที่แล้ว ก็ซื้อไปให้อาร์ที่นั่นไง"  ใช่สินะ  เมื่อวานเธอก็เพิ่งดูความเคลื่อนไหวและตารางงานของบังทันไป ชิส์ไปให้เค้าจับแก้มจับมืออีกแล้วล่ะสิ  แสตมป์อิจฉาโว้ยยย  งานแฟนไซต์มีเงินอย่างเดียวไม่ได้หรอกนะต้องมีบุญด้วยถึงจะได้เข้าล่ะ - -'

 

"อ๋าา เข้าใจแล้ว"  แสตมป์พึมพัมออกมาเบาๆ ก่อนจะยู่ปากอย่างเสียดายแหงสิ เธอก็อยากไปที่นั่นนะ

 

"อ่ะ ของขวัญ"  ยุนกิที่ไม่รู้ว่าเดินมาตรงเคาน์เตอร์ตอนไหนยื่นใบสี่เหลี่ยมเล็กๆ มาตรงหน้าเธอ

 

"โอ๊ะ !!"  คนตัวเล็กร้องลั่นด้วยความตกใจเมื่อรับใบสี่เหลี่ยมนั้นทาดูก็พบว่ามันคือบัตรเข้างานแฟนไซน์ที่ยุนกิพูดถึงเมื่อกี้ "คืออปป้า ..."

 

"ชอบล่ะสิ" 

 

"ฉันดีใจนะคะที่ได้มัน แต่มันดูไม่แฟร์กับอาร์มี่คนอื่นๆ เลยค่ะ อปป้าเอามาให้ฉันแบบนี้ก็เท่ากับตัดสิทธิ์ที่นั่ง1สิทธิ์สิคะ ฉันไม่ควรรับไว้"

 

"ฮะๆ  ยัยบ๊อง นี่น่ะอปป้าสั่งให้ที่บริษัททำเพิ่ม1อันต่างหากล่ะ ทีนี้รับได้หรือยัง"

 

"จริงหรอเนี่ย แต่ฉันว่า..." แสตมป์เงียบลงทันทีเมื่อคนตัวขาวกำลังจ้องหน้าเธออย่างงอนๆ  ให้ตายเถอะนั่นหน้างอนหรอ  น่าจับไปขย่ำเหลือเกิน!!

 

"ไปเถอะนะ อปป้าอยากให้เธอน่ะถือว่าเป็นของขวัญปีใหม่ก็ได้"

 

"ก็ได้ค่ะ ฉันจะรับไว้-////-"

 

"แล้วก็ต้องไปด้วย  วันนั้นเป็นวันเสาร์เธอไม่มีเรียนไปได้อยู่แล้วล่ะ"

 

"ค่ะ"

 

"ดีมาก" 

 

"o////o"    ตาแทบจะถลนออกมานอกเบ้าเพราะคนตัวขาวเอื้อมมือมาลูบหัวเธอป้อย  แม่ขา  หนูแพ้ผู้ชายลูบหัววว หนูอยากได้เขาาา -0-

 

"อปป้าไปล่ะ  กินอิ่มก็เริ่มง่วงซะแล้วล่ะ" ปกติไม่อิ่มก็ง่วงไม่ใช่หรอ ได้ข่าวว่านอนตอดเวลานะ ยุนกิจังจังแมนปุงปุง

 

"คะ ค่ะ เดินกลับดีดีนะคะ"

 

"อื้อ เธอด้วยล่ะ"  ว่าจบยุนกิก็เดินออกจากร้านไป  เหลือไว้แต่หัวใจที่เต้นรัวๆ ของแสตมป์ที่มันทำงานหนักกว่าปกติ ไอ่หัวใจบ้า หยุดเดี๋ยวนี้นะ ห้ามรู้สึกไปมากกว่านี้!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

D-37

 

แล้ววันนี้ก็มาถึง  แสตมป์เข้ามาอยู่ในงานแฟนไซน์เป็นที่เรียบร้อย  หลายคนพกของที่จะให้บังทันมาเยอะมาก แถมยังมีกล้องราคาหลักเฉียดแสนอีกคนละตัวอีก  ตัดภาพมาที่แสตมป์คนนี้ เธอใส่เสื้อยืดสีเลือดหมูคอจีนแขนสั้นมีโค้ทสีดำหนาทับกับกางเกงยีนส์สีดำขายาวรัดรูปที่โชว์ให้เห็นขาเรียวสวยและกระเป๋าเป้คู่ใจใบเก่าใบเดิม  ข้างในมีอัลบั้มเพลงล่าสุดของบังทันอยู่

 

 

 

การไซน์เริ่มขึ้นตามคิวที่ได้รับ  เมมเบอร์ที่นั่งไซน์คนแรกคือ นัมจุน ถัดมาคือ ซอกจิน จีมิน แทฮยอง โฮซอก จองกุก และยุนกิคือคนสุดท้าย  ทุกคนดูร่าเริงกันมากเมื่อได้พบปะกับแฟนของพวกเขา 

 

 

 

ใจของแสตมป์เต้นตึกตักแทบอยากจะเป็นลมล้มลงต่อหน้าพวกเขาถึงจะเคยเห็นตัวจริงมาแล้วก็เถอะ !  แต่ไม่เคยได้ใกล้ชิดขนาดนี้นี่นา แสตมป์เคลื่อนตัวผ่านโฮซอกด้วยหัวใจที่เต้นตึกตักและมาหยุดที่มักเน่จองกุก โอ้ ! ให้ตายเถอะ  หล่อบรรลัยบั้งไฟพญานาคมาก นี่ตกลงเป็นมักเน่ หรือเป็นผัวของด้อม

 

"สวัสดีครับ"  จองกุกเอ่ยทักทายคนตรงหน้าพร้อมกับส่งยิ้มให้

 

"สวัสดีค่ะ"  แสตมป์ทักทายกลับพร้อมกับเปิดอัลบั้มให้จองกุกเซ็นต์

 

"คุณดูประหม่าจังเลย"  จองกุกเงยหน้ามองคนตรงหน้าที่ดูจะแตกต่างจากอาร์มี่คนอื่นๆ 

 

"คือเป็นครั้งแรกของนูน่าที่ได้มาแฟนไซต์น่ะ ก็เลยตื่นเต้นนิดหน่อย"

 

"นูน่า?"  จองกุกทวนคำพูดของคนตัวเล็กใบหน้าเต็มเปี่ยมไปด้วยความสงสัย  คนส่วนมากชอบเรียกเขาว่าอปป้าทั้งนั้นผู้หญิงน่ารักตรงหน้านี้กับเรียกแทนตัวเองว่านูน่า

 

"อ้อ นูน่าน่ะถูกแล้วล่ะ นูน่าแก่กว่านาย1ปี"  แสตมป์อธิบายพร้อมกับส่งยิ้มให้จองกุก

 

"อ๋ออ แต่นูน่าหน้าเด็กมากเลยผมคิดว่าผมแก่กว่าซะอีก"  จองกุกชมฉันว่าหน้าเด็กหรอ  -0- แม่จ๋าา เค้าชมหนูววว

 

"อ๋ายย ไม่หรอกน่า โอ๊ะสตาฟจะมาไล่แล้ว นูน่าไปก่อนนะ อ้อนายเจ๋งที่สุดเลย ร้องเพลงเพราะมากแล้วก็นายน่ารักมากเลย"  แสตมป์พูดอย่างรัวๆ  ก่อนจะยกนิ้วโป้งขึ้นมาชูให้จองกุก จองกุกยิ้มรับก่อนจะยื่นมาฝ่ามือมาข้างหน้า  แสตมป์ทำหน้างงเล็กน้อย  อ้อ ต้องจับมือสินะ  คิดได้ดังนั้นคยตัวเล็กก็เอื้อมมือไปจับทันที

 

"นูน่าก็น่ารักมากๆเลยครับ" แม่จ๋าหาห้องไอซียูให้หนู ผู้ชายชมหนู  ก่อนที่จะเพ้อไปมากว่านี้แสตมป์เพียงพยักหน้าเบาๆ  ก่อนจะเคลื่อนตัวมาตรงยุนกิ

 

"มีความสุขมากมั้ยล่ะ"  เสียงยุนกิพูดเบาๆกับแสตมป์ 

 

"ม๊ากมากก ขอบคุณนะคะอปป้า"

 

"ชิส์ แล้วฉันกับจองกุกน่ะ ใครเจ๋งกว่ากัน"   คำถามยุนกิทำคนตัวเล็กงงเล็กน้อย  แล้วทำไมต้องถามด้วยน้ำเสียงน้อยใจๆแบบนั้นล่ะ

 

"เท่ากันค่ะ"  คนตัวเล็กตอบแบบไม่ได้คิดอะไร

 

"ไม่ได้ต้องบอกมาว่าใครเจ๋งกว่า"

 

"เอ๋อปป้ามาแปลกนะเนี่ย"

 

"ตอบ"

 

"ก็ได้ๆ  ยุนกิอปป้าเจ๋งที่สุด"  แสตมป์บอกก่อนจะยกนิ้วโป้งขึ้นมาชูให้ยุนกิสองข้าง

 

"ดีมาก"

 

ฟุ่บ

 

 เอาอีกแล้ว มินยุนกิลูบหัวเธออีกแล้วว โอ๊ยยย บอกแล้วไงว่าแพ้ผู้ชายลูบหัวอ่ะ  งึมๆๆ  เดี๋ยวก็จับกดเลย  -////-

 

"แล้ว ฮอตแพ็คล่ะ คนอื่นได้แต่ทำไมฉันไม่ได้คะ"

 

"ไม่ล่ะ เธอน่ะชมว่าจองกุกน่ารักแต่ไม่ชมอปป้า อปป้าไม่ให้เธอหรอก"

 

"ก็ฉันชมอปป้าว่าเจ๋งไงล่ะ"

 

"มันไม่เหมือนกันอ่ะ ชิ้วๆ ลงไปเลย"  คนตัวขาวว่าอย่างเอาแต่ใจก่อนจะปัดมือไล่แสตมป์ 

 

 

 

ใครบอกล่ะว่าเขาจะไม่ให้ เดี๋ยวไปร้านสะดวกซื้ออีกเมื่อไหร่ ยุนกิจัดให้เป็นโหลเลย  'ยุนกิสายเปย์'  รู้จักมั้ยครับ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

D-62

 

 

 

00.00น.  ร่างบางยืนเช็ดกระจกภายในร้านอย่างเหงาๆ  อาจจะเพราะไม่ชินที่ไม่มียุนกิมาหาเธอเหมือนแต่ก่อนนี่ก็2อาทิตย์กว่าแล้วที่เขาไม่ได้มาที่ร้านสะดวกซื้อหรือบางทีอาจจะมาแต่ก็ไม่ได้เจอกันอยู่ดีเพราะเจ้าของร้านเปลี่ยนเวลาทำงานของเธอเลื่อนขึ้นมาให้เร็วขึ้น เหตุผลที่ยุนกิไม่มาคือ ช่วงนี้บังทันอยู่ในระหว่างคัมแบค ทุกอย่างก็คงดูยุ่งไปหมดไหนจะตารางงานที่แน่นเอี๊ยด แค่ได้เห็นความเคลื่อนไหวของเขาในทวิตเตอร์และรายการเพลงก็ดีแล้วล่ะ

 

 

 

 

 

"คิดถึงจัง" 

 

 

 

 แสตมป์พึมพัมออกมาคนเดียวก่อนจะหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋ามากดเข้าแอพพลิเคชั่นทวิตเตอร์อย่างทุกครั้งแล้วเลื่อนทามไลม์ไปมา 

 

 

 

ตึ๊ง !

 

 

 

เสียงแจ้งเตือนว่ามีการอัพเดตจากแอคของบังทันดังขึ้น มือเรียวรีบกดไปดูก่อนจะพบว่าเป็นรูปเซลก้าของมินยุนกิ

 

 

 

" อ๋าา ได้ที่1อีกแล้ว ยินดีด้วยนะคะ" แสตมป์พูดกับหน้าจอโทรศัพท์ก่อนจะส่งยิ้มให้รูปเซลก้าของยุนกิ

 

 

 

สักพักเสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้นอีก มือเรียวกดมาที่ทวิตล่าสุด ครั้งนี้ไม่มีรูปเซลก้าแต่เป็นตัวอักษรเกาหลีสั้นๆ แปลเป็นไทยได้ว่า 'คิดถึงพร้อมกับแฮชแท็ก ยุนกิจังจังแมนปุงปุง    แสตมป์ยิ้มออกมานิดๆ มือเรียวสวยเลื่อนมากดรีทวิต  แล้วไปดูความเคลื่อนไหวของพวกบังทันเพิ่มเติมหน้าทามไลน์  วันนี้คนน้อยมากลูกค้าเข้าร้านแทบจะนับคนได้ ทำให้เธอเวลาเล่นโทรศัพท์เยอะขนาดนี้ล่ะนะ

 

 

 

"แสตมป์พี่มาเปลี่ยนผลัดน่ะ" 

 

เสียงชายหนุ่มวัยรุ่นใส่เสื้อแบบเดียวกับแสตมป์พูดขึ้นร่างบางเงยหน้าจากหน้าจอโทรศัพท์ หันไปเหลือบมองนาฬิกาที่แขวนอยู่ผนังร้าน  ตีสองแล้วหรอเนี่ย เธอเล่นโทรศัพท์นานขนาดนี้เลยหรอ

 

 

 

 

 

 

 

คนตัวเล็กเดินเข้าในซอยมาเรื่อยๆ ในหัวพลางคิดถึงตอนที่เคยมียุนกิเดินกลับบ้านด้วย ภาพต่างๆ ผุดขึ้นมาในหัวมากมาย ไม่ว่าจะตอนคุยกัน เล่นกัน แกล้งกัน ...

 

"หึ้ย เป็นเอามากนะไอ้แตม"  ร่างบางสะบัดหัวไล่ความคิด นี่ยุนกิมีอิทธิพลต่อหัวใจเธอมากเกินไปรึป่าว

 

 สองเท้าก้าวเดินอย่างเชื่องช้าและมาหยุดที่หน้าบ้านตัวเอง ชายหนุ่มตัวไม่สูงมาก ใส่แมสปิกปาก หัวสีเขียวที่เพิ่งไปย้อมมาใหม่ ผิวขาวสว่างยิ่งกว่าหลอดไฟ 

 

"ยุนกิอปป้า"  ใช่ เธอจำเขาได้ดีและไม่มีวันลืม  ยุนกิไม่ตอบอะไรสองแขนสองข้างกอดอกสายตามองมาที่คนตัวเล็กกว่า

 

"มายืนทำอะไรตรงนี้คะ มานานหรือยัง"

 

แสตมป์เอ่ยถามคนตรงหน้าด้วยความเป็นห่วง

 

"มาได้20นาทีแล้วล่ะ"

 

"อปป้ามาทำอะไรคะ คัมแบคช่วงนี้คงจะยุ่งน่าดู ควรพักผ่อนเยอะๆนะคะ" 

 

"อปป้าคิดถึงเธอ"

 

กึก

 

แสตมป์อ้าปากค้างกับสิ่งที่มินยุนกิ แห่ง บังทันพูด  'อปป้าคิดถึงเธอ'  คืออ.. มัน... กร๊าวใจมากค่ะ 

 

"หลายวันที่ผ่านมาอปป้าไปหาเธอแต่ก็ไม่เจอ คิดว่าเธอหนีกลับไทยไปแล้วซะอีก เมื่อวานก็เลยถามพนง. ที่ร้านล่ะว่าเธอไปไหน" ยุนกิร่ายยาวเหมือนกลัวว่าชีวิตนี้จะไม่ได้คุยกับคนตรงหน้าอีก

 

"คือเจ้าของร้านเปลี่ยนเวลางานน่ะค่ะ อปป้าคัมแบคพอดี เราก็เลยไม่ได้มีโอกาสได้คุยกันเลย ขอโทษนะคะ"

 

"จะยังไงก็ช่าง อปป้าจะไม่ปล่อยเธอไปแล้ว"    คนตัวเล็กนิ่วหน้าสงสัยเล็กน้อยเพราะไม่เข้าใจความหมายที่ยุนกิสื่อเท่าไหร่ คนตัวก้าวเข้ามายืนใกล้คนตัวเล็กมากขึ้น

 

"ตลอดหลายวันที่ไม่ได้เจออปป้าคิดถึงเธอตลอด ทำอะไรก็นึกถึงแต่หน้าเธอ พยายามไม่นึกแล้วก็อดไม่ได้ ตอนทีไปหาเธอที่ร้านนั่นแล้วไม่เจอฉันหงุดหงิดเป็นบ้า คิดมากไปหมด" ยุนกิหยุดพูดแล้วสูดเอาลมหายใจเข้าปอด มือหนายกขึ้นมาจับไหล่ทั้งสองข้างของคนตัวเล็ก

 

"อปป้าว่า อปป้าชอบเธอเข้าแล้วล่ะ"

 

 

 

'อปป้าชอบเธอเข้าแล้วล่ะ'

 

'อปป้าชอบเธอเข้าแล้วล่ะ'

 

'อปป้าชอบเธอเข้าแล้วล่ะ'

 

 

 

เหมือนทุกสิ่งทุกอย่างหยุดเคลื่อนไหวหลังจากได้ยินคำสารภาพจากปากยุนกิ ทั้งหมดเธอไม่ได้ฝันไปใช่ไหมเธอไม่ได้คิดถึงเขาจนเห็นภาพหลอนใช่ไหม  แรงเขย่าไหล่จากมินยุนกิตอบคำถามภายในใจได้เป็นอย่างดีว่าทั้งหมดเป็นเรื่องจริง 

 

 

"อปป้าจะไม่ปล่อยเธอไปอีกแล้ว เอาเบอร์โทรศัพท์กับไอดี Kakaotalk มาเดี๋ยวนี้เลย"  

 

 

 

บอกแล้วไงล่ะ เรื่องของฉันมันพีค ! 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 256 ครั้ง

1,566 ความคิดเห็น

  1. #1415 Tweetie (@ponponlll) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 01:37
    เขินแรงม๊ากกกก
    #1415
    0
  2. #1350 075_noott (@075_noott) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 15:51
    ม่ายหวายล้าว เขิงงงง ฮื่อออ
    #1350
    0
  3. #1299 NunimIce (@NunimIce) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 23:16
    นานแล้วนาาาาาา มาต่อเร็ววววรออยู่
    #1299
    0
  4. #1280 ัีyugga (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 18:29

    กี้ดดดดดด เมนข้าา มาต่อนะคะไรท์

    #1280
    0
  5. #1278 EARN JKJM🐰🐥 (@siriwankaewwan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 21:42
    ไรท?มาต่อเร็วววววข้ารออยู่
    #1278
    0
  6. #1277 Michal (@T120206) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 21:54
    ต่อนะคะ
    #1277
    0
  7. #1276 EARN JKJM🐰🐥 (@siriwankaewwan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 20:05
    ไรท์😭😭😭😭😭
    #1276
    0
  8. #1275 IceFrost (@Icepeltookkon) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 19:48
    คุณพระะะะ ลักกี้แฟนของจริง!!!!!! เขิงงงงงงงงล
    #1275
    0
  9. #1268 soreal_k (@soreal_k) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 14:55
    มาต่อน้าาาไรท์
    #1268
    0
  10. #1265 ซาวา (@annza1) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 23:06
    เขินนนนนน
    #1265
    0
  11. #1264 cream. Army (@creamjungkook) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 20:39
    แอดมาแต่งฟิคสเปเชี่ยลพี่กิส่ะแบบเขิลโว้ยย
    #1264
    0
  12. #1262 far8450645 (@far8450645) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 01:54
    ใจบางเลย55
    #1262
    0
  13. #1259 Vjk (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 03:40
    โอ้ยไรท์คะ ดีงามมากๆๆๆๆๆเลยค่ะ เราชอบมากกกกก พี่ยุนกิน่ารักจนอยากจะจับปั้นเป็นก้อนๆแล้วเข้าปากเลยค่ะแง๊;-; นางเอกน่ารักมากๆ ฟีลเวลาอ่านนี่เรายิ้มตามเลยค่ะ ดีมากจริงๆ><
    #1259
    0
  14. #1257 Bunny JK (@thiphathai) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 21:59
    ยุนกิจังจังแมนปุงปุง>< อ่านสเปเชียลตอนนี้เป็นรอบที่2 ชอบมากๆเลยค่ะ อ่านไปเพลินเขินจนอยากจะเมนยุนกิโอป้า! พออ่านมาถึงตอนไปไซน์เท่านั้นล่ะ... เจ้ามักเน่ปีศาจ!!!
    #1257
    0
  15. #1255 Zeno_ (@Zeno_) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 20:41
    โง้ยยยยยยยย ฟินนนนนน
    #1255
    0
  16. #1252 aomsinchulalak (@aomsinchulalak) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 15:22
    ไรท์จะฆ่าเราหรอ??? โอ้ยยยฟินนนนนน ยาวๆ
    #1252
    0
  17. #1251 poilfon (@poilfon) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 14:28
    แง้ ฟินมากกกกเลยค่ะ ขอแบบนี้อีกนะคะ ยาวๆเลยยย 💓
    #1251
    0
  18. #1250 sujin (@milkmii) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 13:21
    อยากได้เรื่องแบบนี้ยาวๆจังเลยย
    #1250
    0
  19. #1247 molobee_kk (@mobeekk) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 12:13
    ทำตัวน่ารักแบบนี้จับเข้าบ้านเลยดีมั้ย><
    #1247
    0
  20. #1246 MintNatticha (@MintNatticha) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 11:26
    อ่านเเล้วอ่านอีกก็ยังเขินนนนนนน...#ยุนกิจังจังเเมนปุงปุง
    #1246
    0
  21. #1244 PP200745 (@PP200745) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 09:54
    เขินนน
    #1244
    0
  22. #1241 kwany2532 (@kwany2532) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 02:28
    สนุกอ่ะต่อๆๆๆ
    #1241
    0
  23. #1237 siriwankaewwan (@siriwankaewwan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 00:10
    เรื่องนี้เคยอ่านแล้วววววววง้าบบบ💓
    #1237
    0
  24. #1232 Faasaai (@Faasaai) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 22:45
    เรื่องนี้เคยอ่านแล้วว หลายรอบด้วย อ่านซ้ำวนๆอยู่อย่างนั้น บอกเลย อ่านกี่ทีๆก็ฟีลกู้ดดดด หลงรักความอบอุ่นและความใจเปย์ของยุนกิอปป้า
    #1232
    0
  25. #1226 SIN [YS03] (@MiminminJC) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 22:33
    โอ้ยยยยเขินน เอาไอดีไปเลยค่ะแถมโฉนดที่ดินพร้อมบ้านให้เลยค่ะ
    #1226
    0