วิศวกรรณโยธา - end

ตอนที่ 1 : 00 - ใครไม่โทร อินโทร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 180,257
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13,573 ครั้ง
    9 ก.ย. 62




00


ใครไม่โทร อินโทร




            “ลำดับสุดท้ายของภาคเคมี นายกรรณยุคล จิระโรจน์ เข้าห้องสัมภาษณ์ได้แล้วค่ะ”


            สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ผ่อนลมหายใจออกยาวๆ สูดลมหายใจเข้าอีกรอบ ผ่อนลม...


            “กรรณยุคล”


            ยังไม่ทันหายใจออกก็โดนเรียกซ้ำอีกรอบ ไม่ไหวแล้วจะเป็นลม ตื่นเต้นจนตาเหลือก แต่ก็ต้องบอกตัวเองเอาไว้ว่าทุกอย่างจะโอเค อีกไม่นานมันก็ผ่านไปด้วยดี


            “ลีลา...ลีลาเย้อออ เขาเรียกมึงหลายรอบแล้วจะรอฤกษ์งามยามดีอะไรอีกวะ”


            เสียงของเพื่อนสะกิดให้ผมได้สติหลังเป็นบ้ากับตัวเองพักใหญ่ ด้วยความที่เป็นคนสุดท้ายของภาคเลยค่อนข้างกดดัน เกิดคนอื่นตอบคำถามดีหมดแล้วมีผมห่วยอยู่คนเดียวจะทำยังไง อาจารย์จะเขี่ยผมออกมั้ย หลายอย่างมันตีวุ่นอยู่ในหัวไปหมดทว่าจุดนี้คงทำอะไรไม่ได้แล้ว นอกจากเผชิญหน้าเท่านั้น


            “ลีลาที่ไหน แค่ขอเวลาทำใจ” ผมหันไปบอกเพื่อนซึ่งนั่งรออยู่หน้าห้องเพียงคนเดียว ขณะนั้นเองเสียงของเจ้าหน้าที่พลันแทรกขัดจังหวะอีกรอบ


            “กรรณยุคล จิระโรจน์อยู่ไหนคะ”  


            “ขอโทษครับ! ผมอยู่นี่ครับ” ลุกขึ้นจากเก้าอี้เสร็จผมก้าวฉับๆ ด้วยสีหน้ามั่นใจ แต่ทุกส่วนในร่างกายกลับสั่นเทาเป็นเจ้าเข้า คิดดูดิ ขนาดตอนขานรับปากยังกระตุกไม่หยุดเลย


            เฮ้ยใจเย็นก่อนกู...ใจเย็น...


            “คนสุดท้ายของภาคเคมี เชิญนั่งครับ” หลังเปิดประตูเข้ามาในห้องเชือดที่เย็นผิดปกติ เสียงของอาจารย์หนึ่งในสามคนซึ่งนั่งรออยู่ก่อนแล้วจึงเอ่ยขึ้น


            ผมทำตามคำสั่งโดยง่าย วางพอร์ตโฟลิโอที่เตรียมมาไว้บนตักก่อนทำมั่นหน้าสบตากับคนทั้งสาม ทั้งหมดเป็นอาจารย์ผู้ชาย แถมหน้าตายังเด็กมากๆ ราวกับเพิ่งจบมาหมาดๆ สองคนซ้ายขวาสวมแว่น ส่วนคนกลางผูกไทลายทแยง ดูแตกต่างอย่างคูลๆ


            “ช่วยแนะนำตัวให้พวกผมรู้จักคุณหน่อย”


            โดนคำถามแรกเข้าให้ ไม่ยากครับคำถามนี้รีบจัดไปอย่าให้เสีย


            “สวัสดีครับ ผมชื่อกรรณยุคล จิระโรจน์ครับ”


            สั้นไปปะวะ?


            ดูเหมือนทั้งห้องจะเข้าสู่สภาวะเดดแอร์ฉับพลัน เพราะอาจารย์คงไม่คิดว่าการแนะนำตัวจะเสร็จเร็วขนาดนี้ คือแบบ...เพื่อนแม่งพูดอะไรไปบ้างเนี่ย แต่พอคิดว่าการแนะนำที่สั้นไปอาจทำให้ตัวเองโดนเตะโด่งออกจากคณะในด่านสุดท้ายเลยต้องรีบแนะนำตัวเองเพิ่มเติมอีกหน่อย


            “เอ่อ...ผมชื่อเล่นว่ากรรณ ซึ่งมาจากคำหน้าของชื่อจริง เผื่ออาจารย์ยังไม่รู้กรรณยุคลแปลว่าหูสองข้างครับ”


            เชี่ย!


            ให้ทายแมตช์นี้ตายหรือรอดวะ


            “ชื่อมีความหมายดีนะ นิสิตคณะเราแต่ละคนชื่อมีเอกลักษณ์ทั้งนั้น ปีก่อนคนที่มาสัมภาษณ์ชื่ออะไรนะ” เหมือนอาจารย์จะนั่งคุยกันอย่างออกรสออกชาติ ผมเลยมีเวลาพรูลมหายใจเบาๆ เพราะบรรยากาศไม่ได้ตึงเครียดอย่างที่คิด


            “อ๋อ อนณมั้ย”


            “ใช่ๆ อนณที่แปลว่าผู้ไม่มีหนี้”


            กูว่าชื่อกูความหมายแปลกแล้วนะ ไอ้อนณนี่หนักกว่ากูอีก ภูมิใจจับจิตที่ผมไม่ใช่คนเดียวแห่งความขมขื่นนี้ ปาดน้ำตาป้อยๆ


            “โอเค ชอบวิชาอะไรมากที่สุดครับ” รำลึกความหลังกับนิสิตสอบสัมภาษณ์ปีก่อนเสร็จคำถามที่สองก็ถูกยิงใส่อกผมอย่างจัง


            “ผม...ไม่ชอบอะไรเป็นพิเศษครับ”


            “แล้วทำไมถึงมาเรียนวิศวะเคมี”


            “เพราะคะแนนถึงครับ”


            กริบ...


            รู้สึกว่าตัวเองได้ก้าวพลาดอะไรสักอย่างแล้วตีนดันไปเหยียบใส่กับดักที่วางอยู่ตรงหน้าอีกระรอก โง่จนไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาด่าตัวเอง ก็มันตื่นเต้นอ่า เลยเผลอพูดไม่คิดออกไป จะให้รีบแก้ต่างสมองก็แบลงก์เลยปล่อยเดดแอร์ไปอีกพักหนึ่งจนกว่าอาจารย์จะเริ่มต้นคำถามใหม่


            “มีเพื่อนจากโรงเรียนเดิมเรียนที่คณะนี้ด้วยมั้ย”


            “มีครับ” รู้สึกดีขึ้นที่อาจารย์ยิ้มกว้าง “แต่ว่าเพื่อนๆ เรียนในภาคอื่นกันหมดครับ ที่มาเรียนเคมีเลยมีผมแค่คนเดียว”


            “ถ้าไม่มีเพื่อนจะปรับตัวในคณะได้มั้ยเนี่ย”


            “ผมสามารถปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมและเพื่อนใหม่ได้เสมอครับ” ที่พูดมาคนหรือกิ้งก่าวะ


            “เก่งมาก”


            งุ้ยยย อาจารย์ยิ้มกว้างกว่าเดิมอีก


            “ขอบคุณครับ”


            “ทีนี้เป็นธรรมเนียมของคณะเรา คือจะให้คุณลองทำโจทย์เคมีข้อหนึ่งให้ดู” ว่าแล้วคนตรงหน้าไม่รอช้ายื่นกระดาษแผ่นหนึ่งที่มีโจทย์เขียนเอาไว้มาให้ นี่มันกะเชือดกันชัดๆ


            “ให้ผมทำ?”


            “ใช่”


            “ตอนนี้?”


            “ถูกต้อง”


            “แล้วถ้าผมทำไม่ได้”


            “เดี๋ยวทางเราพิจารณาเอง”


            โฮ~


            น้ำตาไหลไปถึงตีน หยั่มมาทำให้เด็กใหม่หัวใจชอกช้ำงี้ดิ


            โคตรอยากโทรเข้าไปหารายการพี่ฉ้อยพี่ออดให้รับรู้ว่าผมนั้นได้ทำกรรมหนักไว้ ชีวิตถึงได้เจอเรื่องหวิดตายซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ที่ต้องตายจริงๆ น่ะมันคือตอนนี้


            โจทย์อะไรวะไม่คุ้นเลย ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต้องเริ่มจากจุดไหน แต่มาถึงตรงนี้คงทำได้แค่จับดินสอข้างตัวแล้วก้มหน้าก้มตาเขียนพร้อมเสียงสะอื้นฮัก ทว่าหลังทำได้ไม่เท่าไหร่อาจารย์กลับเบรกผมเอาไว้ซะก่อน


            “ทำโจทย์ข้อนี้ได้ด้วยเหรอ”


            “เปล่าครับ ผมมั่ว แม่เตี๊ยมว่าถ้าถามอะไรแล้วตอบไม่ได้ให้มั่วไปก่อนครับ” ฮือ...มึงจะพูดความจริงทำไมวะไอ้กรรณ ไอ้บัดซบ


            แต่พอสิ้นสุดคำตอบอาจารย์ก็พากันหัวเราะไม่บันยะบันยัง สวนกับผมที่แทบร้องไห้อยู่รอมร่อ คนใจร้าย โลกเดี๋ยวนี้มันโหดร้ายกับหัวใจดวงน้อยๆ เกินไปแล้วนะ


            “โอเคๆ ผมเห็นถึงความพยายามของคุณ โจทย์ข้อนี้นิสิตปีหนึ่งที่ยังไม่ได้เรียนเนื้อหาเชิงลึกยังทำกันไม่ได้หรอก เราแค่อยากทดสอบไหวพริบคุณเท่านั้น”


            บอกเลยคะแนนไหวพริบตอนนี้คงมีค่าเท่ากับศูนย์


            “ไหน คุณมีอะไรในพอร์ตที่อยากเอามาโชว์เราบ้าง” ใจชื้นขึ้นมานิดนึง แต่ก็สยองพองขนหน่อยๆ ตรงที่เห็นรอยยิ้มของแกนี่แหละ


            “นี่ครับ” ไม่รอช้า ผมวางพอร์ตโฟลิโอไว้ตรงหน้าอาจารย์ทันที


            “ช่วยพรีเซนต์ให้พวกผมฟังทีว่าคุณมีจุดเด่นอะไรบ้าง”


            “ผมเป็นคนร่าเริงสดใส เข้ากับเพื่อนได้ง่าย เป็นที่รักของทุกคน”


            “ขอที่เป็นกิจกรรมดีกว่า”


            “อ๋อ ผมเคยไปแข่งตอบปัญหาวิทยาศาสตร์ แล้วก็เล่นละครเวทีครับ” แล้วอาจารย์ก็เปิดพอร์ตไปทีละหน้าอย่างตั้งใจก่อนจะหยุดอยู่ตรงหน้าเกียรติบัตรและรูปละครเวทีโรงเรียนที่เคยเล่น


            “เก่งหนิ คุณเล่นละครเป็นบทอะไร”


            “เล่นเป็นหมาครับ”


            ผมรู้สึกได้ว่าคนอายุมากกว่ากำลังกลั้นยิ้มอย่างสุดความสามารถ อิหยังวะ


            “ดีๆ”


            พอร์ตโฟลิโอถูกพลิกไปทีละหน้าจนถึงหน้าสุดท้าย จากนั้นจึงเปลี่ยนไปดูใบแสดงความคิดที่เพิ่งแจกให้หน้าห้องก่อนเข้าสัมภาษณ์ ผมเขียนทุกอย่างลงไปบนนั้นหมดแล้ว แต่คงมีจุดหนึ่งที่ติดใจคนอ่านถึงกับทำให้ขมวดคิ้วมุ่น


            “ในใบความคิดเห็นเขียนว่าถ้าสอบติดรอบสัมภาษณ์ คุณขอรูมเมทที่นอนเปิดไฟได้ อันนี้คือเล่นๆ หรือจริงจัง”


            “จริงจังครับ”


            แล้วอาจารย์ก็ไม่ได้ถามอะไรเพิ่มเติมอีกนอกจากเขียนข้อมูลบางอย่างลงบนไอแพดของตัวเอง จากนั้นจึงยื่นพอร์ตโฟลิโอคืนให้พร้อมเอ่ยบอกสั้นๆ


            “เป็นคนสุดท้ายของภาคเลยนะ ยินดีต้องรับเข้าสู่คณะวิศวกรรมศาสตร์”


            “ผมติดแล้วเหรอครับ”


            “ถ้าไม่ติดปัญหาอะไรอะนะ แต่เดี๋ยวรอให้ทางคณะประกาศผลอีกทีแล้วกัน”


            “ขอบคุณครับ”


            ผมลุกขึ้นยืน ฉีกยิ้มปนน้ำตารื้นๆ ให้คนตรงหน้าก่อนหมุนตัวเดินออกห้องประหนึ่งเป็นผู้ชนะการแข่งขัน เพื่อนรักที่เพิ่งทำความรู้จักกันได้ไม่นานรออยู่ก่อนแล้ว มันโพล่งคำถามใส่ด้วยความตื่นเต้นทันทีที่ผมโผล่หัวออกมา


            “ไอ้กรรณเป็นไงบ้างวะ”


            “หูย กระจอก”


            “หมายถึงคำถามหรือมึง”


            “คำถามดิ ง่ายๆ เบย์ๆ”


            ตัดภาพไปตอนอยู่ในห้อง แทบร้องไห้น้ำตาเป็นสายเลือดตอนอาจารย์ให้ลองทำโจทย์


            ผมกับเพื่อนเดินผ่านบริเวณทางเข้าซึ่งเคยนั่งรอก่อนหน้านั้น ทว่าตอนนี้กลับเต็มไปด้วยเด็กสอบสัมภาษณ์จากภาคอื่นที่เข้ามารอจนเต็มพื้นที่ เราเลยต้องพากันเดินเลี่ยงไปอีกทาง ในใจก็ได้แต่ภาวนาขอให้โชคดีไม่โดนเชือดเหมือนกูนะครับ


            “ลำดับต่อไป เป็นภาคโยธาค่ะ ถ้าขานชื่อใครแล้วรีบเข้าห้องสัมภาษณ์เลยนะคะ คนแรก...”


            “...”


          “นายโยธา ธนวันต์โยธา”



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13.573K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

13,844 ความคิดเห็น

  1. #13815 Nyoong (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มีนาคม 2564 / 13:04
    น้องงง แค่ความหมายของชื่อก็กินขาดแล้ว5555
    #13,815
    0
  2. #13804 PnddsdJie (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 มีนาคม 2564 / 05:57
    เล่นเป็นหมา 5555555555 (ขำลั่นเลย)
    #13,804
    0
  3. #13779 After_TeaTime (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มีนาคม 2564 / 23:04
    พี่ผ่านได้ไงคะเนี่ย5555555 เล่นเป็นหมา555555 แต่อาจารย์ก็ยังมีอารมณ์ขันนะคะ55555555
    #13,779
    0
  4. #13766 Shippghost_ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2564 / 18:08
    ว้ายยยยยย คนอะไรเล่นเป็นหมา นี่เล่นเป็นต้นไม้เหวยยยย 5555555 (ไอ่-พอ พอกันหล่ะ 555555)
    #13,766
    0
  5. #13765 เอิร์ทที่แปลว่าโลก (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2564 / 17:39
    คิดถึงจิตติ วนกลับมาอ่าน
    #13,765
    0
  6. #13756 oomka (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2564 / 16:36
    เป็นหมา55555555555
    #13,756
    0
  7. #13694 PuayPuayPloy (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2563 / 11:01
    55555555ลูกแม่
    #13,694
    0
  8. #13635 pang_97s (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 13:16
    กรรณเอ้ยย5555555
    #13,635
    0
  9. #13600 Creame004 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 17:36
    หัวบ่คืน55555555555 เป็นหมาโอ้ยน้อ
    #13,600
    0
  10. #13505 toningfangsumany (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 21:50
    ยังมีคนชื่อ......กว่าเราอีกหรอ555 ไม่ไหวแล้ว
    #13,505
    0
  11. #13447 Lorose Daisy (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 14:26
    กรรณ อ๋องมาก 5555
    #13,447
    0
  12. #13431 Sujitraaonn (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 17:52
    แค่อินโทรมาก็ได้ฮาแล้ว...555
    #13,431
    0
  13. #13401 พจนา เหลาตุลา (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 13:35

    พลิกหน้าต่อไปเลย

    #13,401
    0
  14. #13396 Oseidon (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 01:20
    กรรณ คือ ติ้งต๊องหรอเนี่ย 🤣🤣🤣
    #13,396
    0
  15. #13346 Maple29 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 12:18

    เริ่มสนุกล่ะ

    #13,346
    0
  16. #13341 sseettss (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 16:21
    ขำตั้งแต่อินโท
    #13,341
    0
  17. #13323 KRX_N (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 21:54

    ฮาอีกแน้ววว5555555
    #13,323
    0
  18. #13269 Apoptosis (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 13:59
    คิดถึงอนณผู้ไม่มีหนี้จริงๆเลยค่ะ 5555555 แล้วคือน้องหูสองข้างยังขำกว่าเดิมอีก 5555555555555
    #13,269
    0
  19. #13161 lin_minew (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 01:05
    อึ้งตรงละครเวที เล่นเป็นหมา 555
    #13,161
    0
  20. #13146 Rukbts111 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 07:08
    บทพลอตฟอริโอ หรือสคิปขายขำ555
    #13,146
    0
  21. #13112 benzsu best (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 23:44
    ชั้นเป็นอาจารย์จะดลั้นขำยังไงไหวอ่ะ เล่นเป็นหมา555555
    #13,112
    0
  22. #13098 CN_nene (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 00:48
    เป็นหมาครับ โอ๊ยยยยย น้องกรรณ 55555555555555555
    #13,098
    0
  23. #13016 PJMinn (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 20:59
    555555555 งุ้ยยยยย มาได้ไง ก๊ากกกก
    #13,016
    0
  24. #13003 Fah_Fan (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 22:08
    ทำไมอ่านช่วงตอนโดนสัมภาษณ์แล้วขำท้องแข็งวะ งุ้ยยยย5555555555555555
    #13,003
    0
  25. #13000 ศุภิสรา พันธุพิน (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 18:42

    นายอณณผู้ไม่มีหนี้น้องอาร์มมมก็มาโผล่ในเรื่องนี้😆แต่ก็ไม่แปลกใจหรอกเพราะว่าต่อจากเรื่องวิศวะกรรมประสาท เรื่อนนั้นสนุกตลกมากก ปล.น้องกรรณน่าร้ากก ไม่ผิดหวังเลยพี่จิตติ

    #13,000
    0