one shot one picec[ALL X LUFFY]

ตอนที่ 3 : กัปตันสาวน้อย(law x Fem Luffy) 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 300
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    8 มิ.ย. 63

กัปตันสาวน้อย(law x Fem Luffy)

-(1/??)

-Rate13+

----------------------------

 

บทที่หนึ่ง กลุ่มโจรสลัดสลับเพศ!

 

 

“.....นี่มันบ้าอะไรเนี่ย”ภายในห้องของเรือดำน้ำ ร่างสูงร่างหนึ่งที่กำลังนั่งชันเข่าอยู่บนเตียงนั้นอุทานออกมาเสียงเข้ม‘เธอ’ยกมือขึ้นมาจับน่าอกที่อยู่ดีๆก็งอกออกมา ก่อนที่จะเคล้งคลึงมันเบาๆอีกที ลอว์ขมวดคิ้วหนัก ทำไมตัวของเธอถึงได้กลายเป็นผู้หญิงไปได้ล่ะ ? ส่วนที่ควรจะมีมันหายไป แต่กลับกันตรงส่วยที่มันไม่ควรมีอย่างหน้าอกก็ดันงอกออกมาเสียอย่างนั้น

 

 

“กัปตัน!”เสียงแหลมของผู้หญิงดังออกมาจากหน้าประตู หญิงสาวตัวสูงภายในห้องรู้สึกถึงลางสังหรณ์แปลกประหลาด เธอลุกขึ้นไปเปิดประตูและได้พบกับลูกเรือของตัวเองอย่าง ซาจิ เพนกวิน เบโปะที่เปลี่ยนไป ทั้งสองฝ่ายตาค้างมองกันและกันอย่างไม่เชื่อสายตา ลูกเรือทั้งสามหวีดร้องเสียงหลงเมื่อได้เห็นสภาพกัปตันของตัวเอง ส่วนคนเป็นกัปตันก็กุมขมับตัวเองหน้าเครียดทันที

 

 

ดูเหมือนว่าพวกเธอทุกคน....จะสลับเพศกันไปซะแล้ว

 

 

.

 

.

 

.

 

 

และหลังจากนั้นลอว์ได้รู้ความจริงที่ว่านอกจากเพศที่จะเปลี่ยนไปแล้วอย่างอื่นก็ไม่ต่างจากเดิมเลย ตัวเธอยังคงสูง191เช่นเดิมและเรื่องอื่นๆอย่างพละกำลังกับพลังพิเศษก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไป เธอถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกพอดีกับที่หอยทากสื่อสารส่งเสียงดังจ้าละหวั่นออกมา เธอเอื้อมมือไปคว้ามันมาแล้วยืนฟังเสียงคนอีกด้านเงียบๆ

 

 

[โทราโอะ!!!!!]

 

 

วิธีการเรียกแบบนี้ พวกหมวกฟางยะ ? เธอครุ่นคิด แต่ว่าเสียงนั้นเป็นใครกันล่ะ เสียงผู้ชายทุ้มต่ำแบบนี้เขาไม่เคยได้ยินมันเลยนะ หรือว่าจะไม่ใช่พวกนั้น! คิดเสร็จลอว์ก็ทำหน้าตึงเครียดทะมึนทันที บ้างทีที่เรือนั้นอาจจะโดนโมตีอยู่ก็เป็นไปได้

 

 

[นี่ฉันนามิ!]

 

 

“นามิยะ!?”

 

 

[เดียวนะ...นั้นเธอเป็นใครน่ะ]

 

 

“ฉันลอว์”เสียงปลายสายดังขึ้นมาอีกครั้ง หน้าตาของหอยทากสื่อสารแสดงให้เห็นว่าหน้าตาของอีกฝ่ายช็อกไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว อันที่จริงเธอเองก็ตกใจกับเรื่องนี้เหมือนกับนามิยะ อย่าบอกนะว่าคนที่โดยสลับเพศจะไม่ได้มีแต่พวกเขา แม้แต่กลุ่มหมวกฟางก็เป็นเหมือนกัน

 

 

[อย่าบอกนะว่านายกลายเป็นผญ.ไปแล้วน่ะ!]

 

 

“เหมือนว่าจะเป็นแบบนั้นนะ”

 

 

[บ้าจริง!....ลูฟี่!อย่าเปิดหน้าอกแบบนั้นสิยะ!!!]เสียงความวุ่นวายที่อยู่ดีๆก็ดังแทรกขึ้นมาทำเอากัปตันกลุ่มโจรลัดฮาร์ทมุมปากกระตุก เธอตัดสินใจทันทีว่าจะไปสมทบกับพวกหมวกฟางยะตอนนี้ เพราะทางฝั่งนั้นก็ดูจะมีปัญหาเช่นเดียวกับพวกเขา ลอว์หยิบบีเบิ้ลกายของคนตัวเล็กที่ครั้งหนึ่งเขาเคยโดยยัดเยียดให้เก็บไว้ขึ้นมา หันหลังกับไปบอกพวกลูกเรือให้เตรียมตัวเดินทางไปหาเจ้าพวกนั้นให้เร็วที่สุด

 

 

“นามิยะ เดี๋ยวพวกฉันจะไปหา มีเรื่องอะไรไว้ค่อยคุยกันตอนที่พวกฉันไปถึง”

 

 

[เร็วๆหน่อยนะโทราโอะ]

 

 

ก่ดจ๊ะ—แล้วสายก็ถูกตัดไป

 

 

“เอาล่ะพวกแก เราจะไปหากลุ่มหมวกฟางกัน เตรียมตัวให้เรียบร้อยซะ”

 

 

ทุกคนขานรับกันอย่างพร้อมเพรียง และโชคดีที่พวกเขาทั้งสองกลุ่มนั้นไม่ได้อยู่ห่างกันมากนัก เดินทางเพียง1วันก็ถึงที่หมายได้อย่างปลอยภัยไร้รอยขีดข่วน ลอว์ขึ้นเรือซันนี่ด้วยสภาพที่สวมใส่เสื้อโค้ดสีดำยาว เปิดด้านหน้ากว้างเผยให้เห็นหน้าอกหน้าใจอวบอิ่มขนาดยักษ์แลพรอยสักรูปหัวใจสีดำที่ถูกปิดทับด้วยบิกินี่สีดำ(ของลูกเรือผญ.ที่ตอนนี้กลายเป็นผช.ไปแล้ว)ไว้ ส่วนกางเกงก็เป็นยีนท์ตัวเดิมของเธอเอง แบกดาบคิคาคุบนไหล่เอาไว้

 

 

“อ๊ะ! โทราโอะ!!!!”คนแรกที่วิ่งเขาหาเธอก็คือกัปตันของกลุ่มหมวกฟาง หัวกลมๆของเจ้ากัปตันซุกลงไปที่หน้าอกของเธออย่างแรงพร้อมกับสองแขนที่รวบกอดเอวของเธอเอาไว้

 

 

“หมวกฟางยะ”เธอพูดออกมาเบาๆ เจ้าตัวแสบเงยหน้าขึ้นมามองลอว์ด้วยรอยยิ้มน่ารัก และก็เป็นจังหวะนั้นที่ลอว์รู้สึกว่าจมูกของตัวเองกำลังร้อนจัดอย่างห้ามไม่ได้! ดวงหน้าหวานกลม แก้มที่ยื่นออกมาน้อยๆที่น่าหยิก ดวงตากลมโตสีดำสนิทที่ถูกล้อมรอบด้วยแพขนตายาว เรือนผมสีรัตติกาลที่ยาวถึงหลัง หน้าอกหน้าใจที่กำลังดันท้องน้อยของเธออยู่ตั้งแต่เมื่อครู่แล้ว ทำให้ลอว์ต้องหน้าแดงอย่างห้ามไม่ได้

 

 

น่ารักชะมัด!

 

 

วินาทีนั้นลอว์ได้กู่ร้องในใจอย่างบ้าคลั่ง แต่ทว่าสีหน้าภายนอกกลับนิ่งสนิท....ตั้งสติให้เข้ามาอยู่กับตัวสักแปปแล้วค่อยๆดันร่างของเก้าคนตรงหน้าออกไป ก่อนที่จะได้ร้องดันลั่นขึ้นมาจริงๆเพราะคนตรงหน้าไม่ได้ใส่บิกินี่เอาไว้!!!

 

 

หมวกฟางยะสวมเพียงแค่เสื้อสีแดงตัวโปรดของเขาแล้วเปิดอกเอาไว้โล่งโจ้งเผยให้เห็นรอยเผลและหน้าอกขนาดยักษ์ใหญ่ แต่มันจะใหญ่เกินตัวไปแล้วเฟ้ย!

 

 

“หมวกฟางยะ!ทำไมไม่ใส่บิกินี่ไว้!!”

 

 

“เอ๋ ก็มันอึดอัดนี่นา”เจ้าตัวพูดออกมาอย่างไม่ทุกข์ร้อนใจอะไรสักนิด ลอว์หันไปมองเหล่าลูกเรือหมวกฟางทุกคนที่กำลังส่ายหน้าอยากเอาเป็นเอาตายว่า’พวกฉันพยายามเต็มที่แล้วนะ!’ ลอว์ถอนหายใจก่อนจะใช้มือของตัวเองดึงสาบเสื้อของคนตรงหน้าให้มาปิดตรงส่วนนั้นให้มิดชิด ไอเจ้าบ้าเอ้ย

 

 

“...หมวกฟางยะ ไปใส่บิกีนี่”

 

 

“ไม่เอา”

 

 

“ไปใส่”

 

 

“ไม่เอา”ฉับพลัดก็มีบิกินี่ตัวสีขาวใหญ่ลอยเข้าหน้าของลอว์เต็มๆจนติดสตั้นสามวิ เธอรู้ได้ทันทีเลยว่าใครเป็นคนทำ จะเป็นใครไม่ได้นอกจากพวกกลุ่มหมวกฟางแน่นอน ลอว์หยิบเสื้อชั้นในตัวบางออกจากใบหน้าด้วยอารมณ์มืดครึ้มและได้ยินเสียงทุ้มๆของชายหนุ่มที่อยู่กลางเรือ นามินั่นเอง ตอนนี้เขาได้กลายเป็นชายหนุ่มร่างสูงเรือนผมสีสมประกาย และกำลังฉีกรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ให้เขาอยู่

 

 

“ฝากใส่ให้เจ้านั่นด้วยนะโทราโอะ”เอาเข้าไป มันใช่งานใช่การของเขาไหม? เรื่องแบบนี้ยังจัดการกับกัปตันตัวเองไม่ได้ก็แสดงว่าไอ้เจ้าพวกนี้นี่มันเกินเยียวยาแล้ว ตามใจกัปตันจนเกินเยียวยาแล้วไอ้พวกขี้สปอยล์ ลอว์รู้สึกอยากจะเขวี้ยงไอ้ของในมือไปให้มันพ้นหน้าพ้นตาซะ แต่ก็ติดอยู่ที่ดวงตาแวววาวที่เจ้าคนตัวเล็กใช้มองมา คิดๆดูแล้วการใส่เสื้อชั้นในให้เจ้านี่มันก็คุ้มอยู่แฮะ....

 

 

“หมวกฟางยะ เดี๋ยวฉันจะใส่ให้ ไปห้องน้ำกัน”

 

 

“อื้อ!”

 

 

“เดี๋ยวก่อน”

 

 

“พวกเราก็จะไปด้วย”ก่อนที่ลอว์และลูฟี่จะได้ออกจากจุดเดิม ก็มีเสียงสองเสียงดังขึ้นมา เป็นเสียงของตรีเรือนผมเขียวและสตรีคิ้วม้วนคาบบุหรี่เรือนผมสีเหลือง พวกมันทั้งสองคนจ้องเขม่งมาที่ลอว์ สายตาประมาณว่า’ฉันรู้นะว่าแกจะทำอะไรกัปตัน’ ลอว์กัดฟันอยู่ในใจ แต่ภายนอกเธอก็ทำเพียงผงกหัวตกลงเท่านั้น กันท่าไปก็เท่านั้นแหละ ยังไงหมวกฟางยะก็ต้องเป็นของฉัน

 

 

“นี่ๆโทราโอะ ฉันไม่อยากใส่อ่ะ มันอึดอัดจะตาย”

 

 

“ใส่ไปก่อน แก้ปัญหาได้เหมือนไหร่แกก็จะแก้ผ้าได้ตามใจชอบเลย”และจะดีมากถ้ามาแก้ผ้าในห้องส่วนตัวของเธอที่อยู่ภายในเรือดำน้ำนั้น ทั้งสี่คนเดินขึ้นบันไดไปชั้นบนพร้อมกับเสียงคุยของคนตัวเล็กข้างกายที่จ้อไม่อยู่จั้งแต่เมื่อกี้แล้ว

 

 

“จะว่าไปนะโทราโอะ”ซันจิยะพูดขึ้น ลอว์หันไปหาคนพูด”ดูเหมือนว่าปัญหานี่มันจะไม่ได้เกิดแค่พวกเรานะ กองเรือหมวกฟางก็เป็นเหมือนกัน ลองติดต่อไปหาพวกยุคเลวร้ายมาแล้วด้วย คำตอบก็คือทุกคนสลับเพศไปหมดแล้ว”

 

 

“แต่คณะปัฏติวัติกลับไม่ยักจะเป็นอะไรแฮะ ลองติดต่อไปหาพี่ชายของเจ้านี่แล้ว”โซโลพูดต่อพร้อมกับชี้นิ้วไปหาลูฟี่

 

 

“อะไรนะ?”ลอว์ไม่อยากที่จะเชื่อหูของตัวเองเลยจริงๆ ดูเหมือนว่าเรื่องนี้มันจะเป็นเรื่องใหญ่ขนาดนี่ มันต้องมีใครสักคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องพวกนี้ก็ได้.....อาจจะเป็นกองทัพเรือ ศัตรูคู่แค้นของเหล่าโจรสลัด พวกเขามาถึงห้องน้ำกันแล้ว และคนที่ร่าเริงที่สุดอย่างเจ้ากัปตันตัวแสบก็ไม่รอช้ารีบกระชากเสื้อและกางเกงขาสั้นของตัวเองออกจนเปิดอะไรต่อมิอะไรมาให้คนที่อยู่ร่วมกันภายในนั้นเห็น

 

 

ลอว์บอกได้คำเดียวเลยว่าเต็มๆตา!

 

 

“เฮ้ย!”สามเสียงประสานกันด้วยความตกใจ แต่ก็ไม่เร็วเท่าไอ้ลิงที่มันโดนลงไปเล่นในอ่างอาบน้ำอย่างสนุกสนานนั้น ลอว์ถึงกลับอยากยกขามาก่ายหน้าตัวเองให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย อะไรมันจะไม่สนฟ้าสนดินขนาดนี้!!

 

 

-----------------------------

ทุกคนไม่ต้องห่วงเรื่องที่ลอว์เป้นผญ.ไปนะคะ!!! เดียวคุณหมอเขาก็กลับมาาาาาาาา ฮี่ๆๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

44 ความคิดเห็น