คัดลอกลิงก์เเล้ว

ยอดวิวรวม

1,456

ยอดวิวเดือนนี้

5

ยอดวิวรวม


1,456

ความคิดเห็น


1

คนติดตาม


12
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  8 มี.ค. 61 / 22:28 น.
นิยาย Birthday | TaeNy Birthday | TaeNy | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
        


9 มีนาคมงั้นเหรอ...
ใช่ วันเกิดของเธอเอง แต่ทำไมล่ะ ไม่มีอะไรพิเศษหรอกน่า
.
.
นั่นเป็นสิ่งที่แทยอนคิด เธอโตเป็นผู้ใหญ่แล้วนะ พวกเพื่อนๆ ก็ทำงานกันหมดแล้วด้วย ไม่มีเวลามาถือเค้กร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ดเดย์หรอก แค่ข้อความอวยพรที่ส่งมาในแชทก็พอแล้ว

ของขวัญเหรอ ไม่เป็นไร! ถ้าลำบากก็ไม่ต้องซื้อก็ได้
.
.
แต่...
'ขอนั่งด้วยคนนะคะ...?'

เจ้าของใบหน้าสวยที่เธอเจอในร้านอาหารคนนั้น จะมาเปลี่ยนความคิดที่ว่าเอง
________________

ไม่มีอะไรม้ากกก ตอนนี้ที่เกาหลีคงเที่ยงคืนกว่าแล้ว
วันเกิดของใครบางคนด้วย ฮิฮิ
ไม่รู้จะทำอะไรให้ดี เอาวะ แต่งฟิคก็ได้ ถึงฝึมือจะกากแต่ก็ุขอยากแต่งง่ะ

เอาเป็นว่า... สุขสันต์วันเกิด! ลีดเดอร์ของเราา
แก่ขึ้นอีกปีแล้วนะคะ
ขอบคุณมากที่คอยร้องเพลงเพราะๆ ให้ฟังมาตลอด
ขอบคุณที่เป็นลีดเดอร์ที่ดี เป็นเมนโวคอลที่สุดยอดมากๆ
ภูมิใจในตัวพี่จริงๆ นะ
แล้วก็ขอบคุณที่รักโซวอนมาตลอดนะคะ
โซวอนก็จะรักพี่ตลอดไปเช่นกัน <3

ปล.ช้าไปเกือบครึ่งชั่วโมง ขอโทษค่าา มัวแต่ดูบุพเพสันนิวาส อะฮึ





b
e
r
l
i
n
?

เนื้อเรื่อง อัปเดต 8 มี.ค. 61 / 22:28


        'ติ้ด ติ้ด ติ้ด'

        เสียงนาฬิกาปลุกดิจิตอลดังขึ้นถี่รัวจนเจ้าใบหน้าสวยหวานที่บัดนี้กำลังนอนหลับสนิทบนเตียงต้องขมวดคิ้ว มือขาวเอื้อมไปหยิบเจ้าตัวกำเนิดเสียงน่ารำคาญมาควานหาปุ่มปิดก่อนกดลงไป ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาเพื่อดูเวลาปัจจุบัน

        07.00 AM

        เธอวางนาฬิกาไว้บนหัวเตียงเหมือนเดิม 'คิม แทยอน' บิดขี้เกียจจนได้ยินเสียงกระดูกลั่นดังกร๊อบแกร๊บ ขาเรียวยกขึ้นสูงและกระเด้งตัวลุกขึ้นนั่ง เมื่อสติค่อยๆ กลับมาก็ลุกไปคว้าผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่กับเสื้อผ้าหายเข้าไปในห้องน้ำ

        เสียงน้ำไหลราวๆ 10 นาทีจึงหยุดลง ประตูเปิดออกพร้อมกับร่างเล็กในชุดยูนิฟอร์มเรียบร้อย แทยอนมักจะแต่งตัวในห้องน้ำเพราะการถอดและใส่เสื้อผ้าโดยมีผ้าเช็ดตัวคาดอกอยู่มันไม่ใช่สิ่งที่เธอถนัดเอาซะเลย

        หญิงสาวเปิดตู้เย็น หยิบแซนด์วิชทูน่ากับนมจืดขวดเล็กที่ซื้อตุนจากร้านสะดวกซื้อใกล้คอนโดมาเป็นอาหารเช้าสำหรับวันนี้ เธอเจาะหลอดดูดของเหลวสีขาวในขวดทันที ในขณะที่อีกมือก็หยิบกุญแจรถ ถอดสายชาร์ตแบตออกจากสมาร์ทโฟนและเก็บทุกอย่างเข้ากระเป๋าอเนลโลสีกรมท่า แทยอนก้มลงใส่รองเท้าก่อนเดินออกจากห้องโดยไม่ลืมล็อคประตู จุดหมายคือ Hyundai Elantra Sport 1.8 GL ที่จอดอยู่ตรงที่จอดรถชั้นใต้ดิน

        สมาร์ทโฟนในกระเป๋าสั่นเป็นระยะคล้ายมีข้อความเข้า แต่แทยอนไม่ได้สนใจ อาจจะเป็นพวกรุ่นพี่ที่ออฟฟิศ หรือไม่ก็กลุ่มแชทรวมรุ่นสมัยมหาลัยซึ่งจะมีคนส่งข้อความสวัสดียามเช้าอยู่เสมอ

        แต่หากเธอฉุกคิดอีกนิดว่าทำไมสมาร์ทโฟนมันถึงสั่นบ่อยจนผิดปกติ และหยิบมันออกมาดู แทยอนก็คงจะได้รู้สาเหตุนั้นผ่านวันที่ที่แสดงบนหน้าจอ...

        9 มีนาคม

       วันเกิดครบรอบ 24 ปีของเธอเอง
________________

        แทยอนมาถึงที่ทำงานในอีกหนึ่งชั่วโมงต่อมา ถึงแม้มันจะไม่ไกลจากคอนโดมาก แต่ก็เป็นเรื่องปกติ เมื่อเป็นชั่วโมงเร่งด่วน รถบนถนนก็ต้องเยอะเป็นธรรมดา

        ร่างเล็กเปิดประตูกระจกเดินเข้าห้อง แต่กลับมีเพื่อนร่วมงานปราดเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตกใจเสียก่อน

        "แย่แล้วแทยอน! หัวหน้าเรียกหาอะ บอกให้ไปแบบด่วนๆ เลยด้วย" 'ซันนี่' พูดด้วยสีหน้าตื่นตกใจ

        "โอเคๆ แล้วทำไมเธอทำหน้าแบบนั้นอะ"

        "เธอไม่รู้อะไร ตอนที่หัวหน้าบอกให้ตามเธอมาสีหน้าเขาน่ากลัวมากเลยนะ ฉันไม่เคยเห็นเขาเป็นแบบนี้มาก่อน ยังไงก็รีบไปเถอะ" แทยอนพยักหน้าเดินออกไป กดลิฟท์ชั้น 3 ไปยังห้องแผนก หัวหน้าของเธอมักจะเคลียร์เอกสารอยู่ในนั้น

        "ขออนุญาตค่ะ" เธอเคาะสองสามทีก่อนหมุนลูกบิดประตูเข้าไป และอย่างที่ซันนี่เล่าไม่มีผิด 'ฮีชอล' กอดอก ทำหน้าเคร่งเครียดอยู่ในห้องแล้ว

        "คิม แทยอน..." เขาพูด "เอารายงานนี้ไปดูให้ละเอียดว่ามีส่วนไหนที่ต้องแก้ไข ที่คนอื่นทำมันถูกหมดแล้ว ต้องแก้เฉพาะส่วนของคุณเท่านั้น ผมคิดว่าคุณเข้าใจที่ผมอธิบายแล้วซะอีก" ชายหนุ่มขบฟันแน่นคล้ายจะข่มอารมณ์ "ผมวงเอาไว้แล้วว่าต้องปรับตรงไหนบ้าง แก้ให้เสร็จแล้วเอามาให้ผมภายในเย็นนี้ เชิญ"

        แทยอนรับมันมาเดินออกจากห้องตามคำสั่ง ระหว่างทางก็เปิดดูไปพลางๆ และเธอก็ได้เห็นรอยปากกาหลากสีวงและเขียนข้อความเอาไว้ 

        มันคือรายงานที่จะต้องส่งให้ประธานบริษัทภายในพรุ่งนี้ เพราะฉะนั้นวันนี้เธอจะต้องรีบแก้ให้เรียบร้อย แม้จะมีข้อมูลที่ต้องแก้มากเกินกว่าจะทำได้คนเดียวก็ตาม


        เวลาผ่านไปจนท้องฟ้าจะเปลี่ยนเป็นสีส้มแต่มือขาวก็ยังคงรัวแป้นพิมพ์อย่างรวดเร็ว ข้างตัวมีข้าวกล่องจากร้านสะดวกซื้อที่ซันนี่อุตส่าห์ซื้อมาให้ เพราะงานที่ล้นมือทำให้เธอเพิ่งมีเวลาจัดการมันลงกระเพาะเมื่อสามสิบนาทีที่ผ่านมา ส่วนคนอื่นๆ เริ่มกลับไปหมดแล้ว 

        นิ้วชี้กดเมาส์เพื่อเซฟ รายงานถูกแก้จนเสร็จตามที่ฮีชอลโน้ตมาให้ เหลือแค่พิมพ์และเอาไปให้หัวหน้า แทยอนพิงหลังกับพนักเก้าอี้ ยืดแขนเพื่อคลายความเมื่อยล้า เธอได้แต่หวังว่าทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี

        ติ้ง!

        เธอหันไปหยิบสมาร์ทโฟนข้างตัวมาปลดล็อก กดเข้าแอพพลิเคชั่นแชทที่มีตัวเลขแสดงจำนวนข้อความตรงมุมขวา นิ้วเรียวกดอ่านแชทกลุ่มเพื่อนสนิททันที

YuriiZ : แทยอนนนน สุขสันต์วันเกิดนะเพื่อนรัก ><

Hyo : HBD นะแก มีความสุขมากๆ

        เรียวปากยกยิ้มขณะไล่อ่านข้อความ ลืมไปสนิทว่าวันนี้เป็นวันเกิดตัวเอง ถ้าไม่ได้เพื่อนส่งข้อความอวยพรมาให้เธอก็คงลืมไปแล้ว แต่อันที่จริงหญิงสาวก็ไม่ได้รู้สึกยินดียินร้ายกับวันนี้สักเท่าไหร่หรอก ก็มันไม่ได้ต่างไปจากวันอื่นสักเท่าไหร่นี่นา

YuriiZ : เออ ไปหาไรกินกัน ถือว่าฉลองวันเกิดให้แทมันด้วย

Hyo : ดีเหมือนกัน ไม่ได้เจอกันนานแล้ว

Hyo : เจ้าของวันเกิดว่าไงคะ??

YuriiZ : มันทำงานอยู่มั้งง

YuriiZ : ร้านเดิมป้ะ เจอกันทุ่มนึง

Hyo : เออได้ๆ

YuriiZ : แกต้องมานะเว้ยแทยอน! อย่าปฏิเสธเด็ดขาด ถือว่ามาเจอเพื่อนนะๆๆ

        บทสนทนาจบลงแค่นั้น แทยอนครุ่นคิดกับตัวเองสักครู่ก่อนตัดสินใจส่งสติกเกอร์ตอบรับเป็นอันว่าตกลง ถึงเธอจะรู้สึกเหนื่อยก็ตามแต่ก็ไม่ตัดสินใจปฏิเสธไป 

        'ไปหาพวกนั้นซักหน่อยก็ได้ ไม่ได้เจอกันตั้งนาน ตอนนี้ยังเพิ่งห้าโมงนิดๆ มีเวลาให้พักเหนื่อยอีกตั้งเยอะ' คิดดังนั้นก็หยิบงานที่ถูกแก้ไขจนเรียบร้อยออกจากห้องไป
________________

        07.05 PM

        แทยอนเหลือบมองตัวเลขที่แสดงบนหน้าจอสมาร์ทโฟน เธอช้ากว่าเวลานัดไป 5 นาที ข้อความแชทของเพื่อนบอกว่าทั้งสองคนมาถึงแล้วและจองโต๊ะเรียบร้อย เห็นดังนั้นแทยอนจึงเก็บของให้เรียบร้อย ก้าวเข้าสู่ร้านอาหารกึ่งผับ

        กวาดสายตามองหาเพื่อนทั้งสองจนกระทั่งสะดุดเข้ากับผมสีบลอนด์แซมไปด้วยชมพู ฟ้า และอีกหลากสี เห็นดังนั้นแทยอนจึงไม่รอช้า เดินเข้าไปหาทันที

        คนที่ใจกล้าพอจะทำสีผมประหลาดหลุดโลกแบบนั้นได้ก็มีแต่ 'ฮโยยอน' เท่านั้นแหละ

        "นั่นไง เจ้าของวันเกิดมาแล้ว! ทางนี้ๆ" ส่วนคนที่โบกไม้โบกมืออย่างบ้าคลั่งก็คือ 'ยูริ' ทั้งสามคนรวมทั้งแทยอนเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกันตั้งแต่สมัยมัธยมและยังหาโอกาสมาเจอกันเมื่อมีเวลาว่าง ถึงแม้จะนานๆ ครั้งก็ตาม

        แทยอนเลื่อนเก้าอี้เพื่อนั่งลง ปากก็ทักทายเพื่อนสนิทไปด้วย

        "เล่นเป็นเด็กเชียวยูริ ไม่อายคนอื่นบ้างรึไง"

        ยูริหัวเราะ "จะอายทำไมล่ะ! ไม่มีใครสนใจเราหรอกน่า" เธอว่า "สาบานได้เลยว่าถ้าฉันไม่นัด แกก็คงลืมวันเกิดตัวเองไปแล้ว"

        "คงงั้นแหละ โดนหัวหน้าบ่นเรื่องโปรเจคด้วย คือของคนอื่นมันโอเคหมดไงแล้วมันผิดตรงส่วนของฉัน นั่งแก้ยาวได้กินข้าวเที่ยงตอนสี่โมง" แทยอนพูดพลางใช้ส้อมจิ้มไส้กรอกค็อกเทลเข้าปาก

        "เออๆ ช่างมันเถอะน่า ลืมไปซะ วันนี้วันดีนะเว้ย" ฮโยยอนพูด "แกจะกินอะไรสั่งให้เต็มที่เลยแท เดี๋ยวฉันกับยูริจะเลี้ยงเอง"

        เธอส่งแก้วบรรจุน้ำสีอำพันให้เพื่อนสาวที่นั่งเคี้ยวไส้กรอกจนแก้มตุ่ย แทยอนรับมาก่อนชูขึ้นพร้อมกับทุกคน

        "เอ้า! ดื่มให้กับเจ้าของวันเกิด!"

        เกร้ง

        แก้วทั้งสามใบชนกันจนเกิดเสียง จากนั้นก็นำมาจรดกับปากและกลืนของเหลวที่อยู่ภายใน ให้รสชาตินุ่มลิ้นค่อยๆ ไหลลงคอ

        
        เวลาล่วงเลยไปพร้อมกับแอลกอฮลอล์ในแก้วที่ค่อยๆ พร่องไปทีละนิด แทยอนสนใจอาหารบนโต๊ะมากกว่า เธอจึงจิบเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่ยัยเพื่อนอีกสองคนกลับกระดกเอาๆ จนถูกมันพรากสติไปจนเกือบหมด

        ทั้งโต๊ะมีเก้าอี้สามตัวแต่มีเพียงตัวเดียวที่ถูกใช้ เพราะที่เหลือออกไปปลดปล่อยอารมณ์อยู่หน้าเวทีแล้ว

        แทยอนถอนหายใจเบาๆ สงสัยคืนนี้จะต้องเป็นสารถีไปส่งแต่ละคนที่บ้านซะแล้ว เธอไม่กล้าปล่อยคนเมาสองคนให้กลับบ้านด้วยกันตามลำพังหรอก

        แต่ขณะที่กำลังคิดอะไรเพลินๆ นั้น... เสียงหวานที่ไม่คุ้นเคยก็ดังขึ้น พร้อมกับเก้าอี้ตัวที่ว่างก็ถูกจับจองโดยผู้หญิงแปลกหน้าคนหนึ่ง

        "ขอนั่งด้วยคนนะคะ...?"

        แทยอนเกือบจะบอกไปแล้วว่านี่เป็นที่ของเพื่อน แต่พอนึกดีๆ แล้ว สองคนนั้นคงจะยังไม่กลับมาหรอกถ้าเสียงกีต้าร์ไฟฟ้ายังไม่จบลง เพราะฉะนั้นให้เธอคนนี้มานั่งก่อนจะเป็นอะไรไป

        "เชิญค่ะ"

        แทยอนใช้จังหวะที่เจ้าหล่อนหย่อนก้นนั่งเก้าอี้สังเกตหน้าตาอีกฝ่าย เธอเป็นผู้หญิงที่สวย...สวยมากๆ สวยไปทุกอิริยาบท แม้แต่ท่าทางตอนเธอนั่งบนเก้าอี้ก็น่ามอง เสื้อผ้าที่ใส่เข้ากันได้ดี แสงไฟที่ตกลงมาสะท้อนกับเครื่องประดับบนตัวยิ่งทำให้เธอสวยมากขึ้นไปอีก

        เธอคนนั้นหันมายิ้มให้ ทำให้แทยอนได้เห็นเอกลักษณ์ประจำตัวของเธอ

        ดวงตา...ที่โค้งเป็นรูปจันทร์เสี้ยวไปพร้อมๆ ริมฝีปากแดงระเรื่อ

       "เห็นคุณนั่งอยู่คนเดียวน่ะค่ะ กลัวจะเหงาก็เลยมานั่งเป็นเพื่อน" เธอว่าอย่างนั้น

        "อ่า... ขอบคุณค่ะ เอาซักแก้วมั้ยคะ" แทยอนทำท่าจะหยิบแก้ว แต่เจ้าหล่อนกลับปฏิเสธ

        "ไม่เป็นไรค่ะ ฉันดื่มมามากพอแล้ว" เธอบอก "คุณมาคนเดียวเหรอคะ"

        "เปล่าค่ะ ฉันมากับเพื่อน แต่ตอนนี้พวกเธอคงตะโกนเย้วๆ อยู่หน้าเวทีแล้ว" แทยอนพูดพลางมองไปยังเวทีที่มีการแสดงอยู่ "อันที่จริงวันนี้เป็นวันเกิดของฉัน เพื่อนก็เลยชวนให้มาฉลองกันที่ร้านนี้ แต่สุดท้ายทุกคนก็ทิ้งให้ฉันนั่งอยู่คนเดียวซะได้"

        หญิงสาวแปลกหน้าหัวเราะเบาๆ "ทำไมคุณไม่ไปกับเพื่อนล่ะคะ ท่าทางสนุกออก"

        "ไม่ล่ะค่ะ อันที่จริงฉันไม่ชอบร้านที่มีเสียงดนตรีดังๆ แบบนี้เท่าไหร่หรอก แต่พวกเราไม่ได้เจอกันนานแล้ว ก็เลยอยากมาเจอกันหน่อย"

        "อย่างนี้นี่เอง ยังไงก็สุขสันต์วันเกิดนะคะ" ตบท้ายด้วยรอยยิ้มพิฆาตอีกครั้ง

        แทยอนมั่นใจว่าตัวเองไม่ได้ดื่มมากจนเมา ถึงเมาก็คงแค่กรึ่มๆ แต่ทำไมเธอถึงรู้สึกว่า...

        หัวใจ...มันช่างเต้นแรง

        "โอ๊ะ สองคนนั้นใช่เพื่อนคุณรึเปล่าคะ" เธอมองไปทางสองร่างที่เดินเซเหมือนจะล้มแหล่มิล้มแหล่ แทยอนมองตามอย่างรู้สึกขัดใจ ดนตรียังไม่จบแท้ๆ จะรีบกลับมาทำไมกัน!

        ยังคุยกันได้แค่ไม่กี่ประโยคเองนะ... 

        "เอ่อ คือ..."

        "ฉันคงต้องไปแล้วล่ะค่ะ ขอบคุณที่ให้นั่งด้วยนะคะ คุณน่ารักมากๆ เลย หวังว่าจะได้เจอกันอีกนะคะ" 

        เธอพูดพร้อมกับยัดกระดาษอะไรบางอย่างใส่มือแทยอนก่อนที่เธอจะตั้งตัวทัน ร่างบางลุกเดินกลับไปที่โต๊ะตัวเองเสียแล้ว ยูริกับฮโยยอนที่มาถึงนั่งบนเก้าอี้แทนที่เธอคนนั้น

        "เอิ้ก แทยอน! ฮิๆๆ สนุกม้ากกกกกก!"

        "เงียบไปเลยแกน่ะ เมาแล้วก็อยู่เฉยๆ" หญิงสาวเอ็ดเพื่อนตัวดีเบาๆ ก่อนคลี่กระดาษปริศนาที่เริ่มยับยู่ยี่ ไม่นานข้อความทั้งหมดก็ปรากฏสู่สายตา

 010-xxx-xxx
Stephanie Hwang

        แทยอนหันไปทางผู้หญิงคนนั้นทันที เธอยิ้มบางมาให้และทำท่ายกหูโทรศัพท์

        'call me' เรียวปากขยับขึ้นลงจนอ่านได้แบบนั้น 

        แทยอนยิ้มตอบก่อนหยิบสมาร์ทโฟนในกระเป๋าออกมาบันทึกเบอร์นั้นลงไป 

        มีความสุขจริงๆ จนลืมไปแล้วว่าเมื่อตอนกลางวันเธอหัวเสียกับงานมากแค่ไหน ใบหน้าสวยๆ กับดวงตาโค้งเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยวนั่นช่างมีอิทธิพลกับเธอเหลือเกิน

        ดวงตากลมตาหันกลับมาจ้องกระดาษจดเบอร์โทรศัพท์อีกครั้ง ใบหน้าเริ่มเมื่อยเพราะยังยิ้มไม่หุบหลังจากที่สบตากับผู้หญิงคนนั้น

        อ่า ต้องขอบคุณยัยพวกนี้นี่แหละที่อุตส่าห์ชวนมา

        จริงๆ แล้ว... วันเกิดมันก็ไม่ได้จืดชืดอย่างที่คิดนี่นะ?
________________

END




ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Pinnny_Meawcori จากทั้งหมด 3 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 23:00
    อยากให้มีตอนต่อจังค่ะ
    #1
    1
    • 10 มีนาคม 2561 / 14:15
      ขอลองคิดดูก่อนนะคะ ขอบคุณที่ชอบน้าา
      #1-1