ตอนที่ 6 : บทที่4:เอ็มม่า...ความสัมพันธ์ในครอบครัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2590
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 305 ครั้ง
    26 พ.ค. 62

.


.


.


.


5.30 a.m.


    ตอนนี้ตี5ครึ่ง ฉันมีเวลาอีก 30นาทีก่อนที่เมดจะมาปลุก ความจริงฉันตื่นมาได้สักพักแล้ว แต่กำลังทำความเข้าใจกับตัวเองอยู่



ภายในห้องของเอ็มม่า จะออกโทนสีขาวเรียบหรู รสนิยมช่างเหมือนฉันซะจริง ก็แน่ล่ะเป็นคนเดียวกันนิ  แต่บางอย่างก็ไม่มีอะไรเหมือนฉันเลย เช่น บ้าผู้ชายหล่อ  ฉันในชาติก่อน ไม่ค่อยสนใจผู้ชายสักเท่าไหร ยิ่งพวกติ่งต่างชาติแล้วยิ่งแล้วใหญ่  สงสัยคุณผู้แลดูคงจะดึงเซลล์คลั่งใคร้ออกจากฉัน มาใส่ให้ยัยหนูเอ็มม่า แบบจัดเต็มเลยล่ะ



     ฉันลุกออกจากเตียง เดินไปที่หน้ากระจก

  

O! M! G!

ยัยหนูเอ็มม่า  เธอสวยมากกกก

อ๊ะ..ไม่สินี่มันตัวฉันตั้งแต่แรกแล้วนิ


    ความที่มีสวยชนิดที่ฉันในชาติ ที่มั่นใจในหน้าตาตัวเองมาก ยังต้องอาย  ใบหน้าเรียวไข่ได้รูป คิ้วโก่งแบบไม่ต้องกัน จมูกโด่งคมรั้นเชิดตามนิสัย ดวงตาสีเขียวคริสตัล ผสมสีฟ้าน้ำทะเล เหมือนอัญมณีล้ำค่า ริมฝีจากจิ้มลิ้มอวบอิ่ม น่าจูบ เรือนผมสีดำสลวย ยาวถึงสะบัก ผมหน้าม้า ที่เสริมความน่ารัก ผิวขาวซีดผสมกับสีผิวขาวเนียนอย่างลงตัว. แถมรูปร่างยังสมส่วน เอวคอดกิ่ว สะโพกผาย หน้าอกหน้าใจที่ใหญ่เกินอายุ  เทพธิดาชัดๆ!!



      ฉันเคยอ่านคำบรรยายในนิยายว่าสวยแล้วนะ มาเห็นกับตาตัวเองแล้ว 'ตาแทบบอด!!'



      อื้มม~ จะว่าพ่อแม่ของฉันนี่ ดวงตาสีดำทั้งคู่เลยนิ?  จากความทรงจำ....อ๋อ ดวงตาสีที่ได้มาเป็นสีตาเหมือนของท่านย่า ก็นะลูกที่เกิดจากท่ายย่าน่ะ ไม่มีใครมีตาสีเขียวเลยสักคน นอกจากสีตาที่ข้ามรุ่นมาสู่เอ็มม่า. เพราะงี้ท่านปู่ท่านย่าเลยรักยัยหนูนี่มากสินะ



    ส่วนสีผิวเป็นสีขาวซีดผสมกับสีผิวขาวเนียน ก็เพราะสีซีด เป็นเอกรักษ์ของเผ่าปีศาจ ของท่านพ่อ ส่วนสีขาวเนียน ก็เป็นเอกรักษ์ของเผ่าเทพของท่านแม่ อ่าา พูดถึงท่านแม่ ที่จริงท่านแม่ไม่ควรจะมีผมสีดำที่เป็นเอกรักษ์เผ่าปีศาจหรอกนะ. เมื่อก่อนท่านแม่น่ะมีผมสีขาวสลวย ดวงตาสีดำเปล่งประกาย  แต่พอคลอดท่านพี่ออกมาเท่านั้นแหละ ผมที่ควรเป็นสีขาวกับกลายเป็นสีดำ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน....



      [โฮสต์ครับ ตะลึงตัวเองพอยังครับ] เสียงออกแนวหุ่นยนต์ๆ นี่คือเสียงของระบบ 

เจ้าก้อนกลมๆสีชมพู. ที่ดีอ้อนยัดให้มานั่นแหละ มันเป็นระบบที่พูดมากพอสมควรแหละ มากจนฉันเกือบจับมันยัดโถส้วมเพราะความรำคาญ!!



   "เฮ้ออ แกนี่พูดมากจริงนะ"  [แหะๆ โฮสต์ครับ หยวนๆหน่อยเถอะครับ นี่มันงานแรกของผม ผมก็อยากพูดเยอะบ้างนะครับ  ~Δ~ ]  เจ้าระบบ ทำหน้าน้อยอกน้อยใจ แหมน่ารักจริงเชียว



     "เอาเถอะๆ เดี๋ยวฉันไปอาบน้ำก่อน อีกแปปเดียวเดี๋ยวเมดก็คงมาแล้ว"  ฉันพูดพลางเดินเข้าห้องน้ำ  สักพักก็ออกมาพร้อมชุดอยู่บ้าน แขนยาวกวาง มีโบว์ดำตรงกลาง ส่วนท่อนล่างเป็นกางเกงขาบานสั้นสีดำ





    ก๊อก!  ก๊อก!  ก๊อก! "ขออนุญาตเจ้าค่ะ"  แอดดด~~



     "อ๊ะ!?  คุณหนูตื่นแล้วหรือเจ้าคะ อรุณสวัสดิ์เจ้าค่ะ" เมดสาวที่เข้ามา เป็นคนเดียวกับเมื่อวาน ที่ฉันเจอเป็นคนแรก ดูเหมือนเธอจะชื่อว่า คลีน คลอเรีย เป็นเมดส่วนตัวของร่างนี้ และเป็นถึงอดีตราชองค์รักษ์เผ่าปีศาจ ถ้าถามว่ารู้ได้ไง ก็เจ้าระบบบอกน่ะสิ  บอกละเอียดชนิดที่ว่าพ่อแม่ชื่ออะไร!!



      และเมื่อวานที่บอกว่าเป็นเด็กสาวอายุประมาณ16-17ปีน่ะ โกหกทั้งเพ คลีนน่ะ อายุ 42แล้วต่างหาก ส่วนมากเทพกับปีศาจเป็นพวกอายุยืน แล้วหน้าเด็ก อย่างพ่อแม่ฉัน หน้าเหมือนอายุุ25ปี แต่ความจริงอายุปาไปเป็นร้อยแล้ว



     "อืม อรุณสวัสดิ์ จะว่าไปแล้วพี่คลีนคะ นี่ฉันหลับไปนานแค่ไหนหรอ? " ฉันพูดพลางลอบสังเกตุท่าทีคนตรงหน้า  เมดสาวแปลกใจเล็กน้อยที่เห็นฉันตนเรียกว่าพี่ แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร"คุณหนูหลับไป2เดือนเจ้าค่ะ" 2เดือนงั้นหรอ "พี่คลีนไม่ต้องพูดสุภาพขนาดนั้นก็ได้ค่ะ มันอึดอัดแล้วคนอื่นล่ะคะ" ที่พูดเพราะมันเป็นทางการไป ฉันไม่ชอบ. คลีนพยักหน้าเข้าใจ"ค่ะ ทุกคนรออยู่ที่ห้องอาหารค่ะ"  อ่าา คงต้องเริ่มสร้างความสัมพันธ์ในครอบครัวแล้วสิ


.


.


.


.


     มื้อเช้าผ่านไปอย่างเรียบง่าย คงมีแต่พี่ชายน้องชายทั้ง2. ที่ดูช็อกๆกับท่าทีของฉัน แน่ล่ะ ก็ฉันทั้งยิ้มให้ และก็คอยชวนคุย แต่ก็ไม่ได้อะไรมากหรอก ต้องค่อยเป็นค่อยไป  ส่วนท่านแม่ก็ยิ้มร่า ที่ฉันเริ่มเข้าหาพี่น้อง จนฉันกังวลแทนว่าจะกรามจะค้าง



      ตอนนี้ฉันกำลังเดินไปห้องทำงานท่านพ่อ ดีอ้อนบอกว่า ท่านพ่อรู้ทุกอย่างสินะ  เพราะงั้นตอนฉันตื่นท่านถึงได้บอกว่า ยินดีตอนรับกลับ ไหนๆก็มาแล้ว คงต้องไปแนะนำตัวกันใหม่



    ฉันยืนอยู่หน้าห้องทำงานท่านพ่อ ยังไม่ทันได้เคาะ ประตูก็ถูกเปิดออก โดนพ่อบ้านประจำตระกูลครูส อีแวน "เชิญครับ" ครูสพูดพร้อมผายมือเชิญ ฉันพยักหน้าก่อนเดินเข้าไป



     เข้ามาก็เห็นท่านพ่อนั่งทำงานอยู่ "สวัสดีค่ะ ท่านพ่อ"  ฉันพูดแล้วนั่งลง ขณะที่ครูสกำลังรินน้ำชาให้เสร็จแล้วจึงกลับไปยืนมุมห้องเหมือนเดิม  ที่ท่านพ่อไม่ให้เค้าออกไปแปลว่าเป็นคนที่ไว้ใจมากสินะ   ท่านพ่อเงยหน้าหล่อๆขึ้นมาจากกองเอกสาร ขอย้ำว่าหน้าหล่อๆ 



      "เป็นไงบ้าง ไปเที่ยวมาสนุกมั้ยล่ะ" โอ้ ท่านหาว่าที่หลุดไปมิติอื่นตั้งแต่เกิดนี่คือไปเที่ยวงั้น หรอ ด้วยตาเจ้ากรรมของฉัน จึงได้แอบเห็นท่านพ่อกระตุกยิ้มนิดๆด้วยล่ะ"ไปตั้ง25ปีนี่ไม่เรียกหนีออกจากบ้านหรอคะ  แต่ก็ถือเป็นค่าประสบการณ์นะคะ" ฉันพูดอย่างเล่นๆพลางหยิบเค้กสตรอเบอร์รี่ ที่ฉันทำเอง เลื่อนไปตรงหน้าท่านพ่อ



     จากในหนังสือ ผู้ชายบ้านนี้ชอบเค้กสตรอเบอร์รี่มาก มากจนเกือบเรียกว่าคลั้งไคร้ แต่ก็ต้องทำเป็นเก๊กว่าไม่ชอบเพื่อรักษาภาพลักษ์ มีแต่ท่านแม่นั้นแหละที่รู้ จะกินทีก็ต้องผ่านท่านแม่ก่อน  ถึงจะวางใจ ส่วนเอ็มม่า ก็นะ...ไม่เคยสนใจใครเลยนอกจากคู่หมั้น 



      หลังจากเห็นเค้ก ท่านพ่อก็เปลี่ยนจากดำเป็นขาวทันที ตอนนี้ถ้ามีหูกับหาง ก็คงสั่นระริกๆเลยล่ะ "อะ...เอ็มม่า  ขะ ขอบใจมากนะลูกรักของพ่อออออ " ท่านพ่อบอกฉันอย่างกับการได้กินเค้กสตรอเบอร์รี่เป็นข่าวดีที่สุดในชีวิต  และก็กระโดดไปมาอย่างเด็กได้ของเล่น ก่อนจะเข้ามากอดฉันอย่างแน่น และยังหอมแก้มไปหลายฟอด 


เอ่ออ...ที่นั่งเก๊กเมื่อกี้ คือการแสดงหรอ?


หมดกัน•...• ท่านดยุกผู้น่าเกรงขาม...



ฉันเลือกเดินออกจากห้องเงียบๆ ในขณะที่ท่านพ่อกำลังดี๊ด๊าอยู่กับเค้ก เป้าหมายต่อไปคงต้องเป็นท่านพี่ออสก้าแล้วสินะ


.


.


.

    

       จากที่เดินถามหาพี่ออสก้า จากพวดเมดก็ได้ข้อสรุปว่า พี่ชายอยู่ในห้องหนังสือ แต่..เอ?? แค่ถามหาพี่ออสก้าแค่นี้ พวกเมดก็หน้าเเดงแจ๋เลย ท่านพ่อใช้งานพวกเค้าหนักไปหรือป่าวนะ??



     แอดด~

     เสียงเปิดประตู ไม่ได้ทำให้คนที่อยู่ในห้องหันจากหนังสือ  มาสนใจผู้มาใหม่ได้เลย



     เห็นดังนั้นฉันจึงเดินถือถาดเค้กพร้อมชา เข้าไปวางให้ท่านพี่ และกล่าว"หักโหมมากไปไม่ดีต่อสุขภาพนะคะ"  กึก!  เมื่อได้ยินเสียงฉัน ท่านพี่ก็เงยหน้าจากหนังสือ ฉายแววตกตะลึงเล็กน้อย ก่อนจะกลับมาเรียบนิ่ง "น้องทำขนมกับชามาให้ค่ะ พักก่อนเถอะนะคะ"



      คำว่า'ขนมกับชา' ที่ฉันอุส่าลงมือเข้าครัวเอง ทำให้ใบหน้าท่านพี่ตอนนี้ตาลุกวาวเหมือนเด็กเจอของเล่นเลยล่ะ  "ขอโทษนะ พี่ไม่ชอบเค้ก เธอเก็บไปเถอะ"  ท่านพี่พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา แต่ขอโทษเถอะ ใบหน้าคุณพี่มันขัดกันมากเลยค่ะ...


     

      "หนูอุส่าไปถามมาจากท่านแม่ ว่าท่านพี่ชอบอะไรเลยนะคะ แล้วอีกแล้วหนูก็ลงมือทำเองด้วย  ถ้าพี่ออสก้าไม่ชอบ หนูเอาไปทิ้งก็ได้ค่ะ" ฉันพูดพร้อมกับหูที่ตกลงมา  เหมือนสุนัขโดนทิ้ง ที่บอกว่าทำเองฉันได้โม้นะ  ก็ชาติก่อนน่ะ ยัยลี่ลี่เป็นคนชอบกินขนมหวานมาก เธอมักจะมาอ้อนให้ฉันอบขนมให้กินอยู่เสมอๆ อ่า พูดแล้วคิดถึงยัยนั่นชะมัด



     "อะ..เอ่อ พี่ขอโทษๆ ความจริงแล้วพี่ชอบเค้กมากๆเลย อย่าทำหน้ายังงั้นสิ พี่แค่ไม่อยากให้เราเหนื่อยน้ะ เดี๋ยว..เดี๋ยว พี่จะกินให้หมดเลยดีมั้ย" พี่ออสพูดอย่างลนลาน ก่อนจะตั้งหน้าตั้งตากินเค้กอย่างมีความสุข



    ฉันที่เห็นอย่างนั้นก็โล่งใจ ท่านพี่แค่ซึนสินะ?


   

     "ที่ผ่านมา น้องขอโทษนะคะ ที่ไม่สนใจใครเลย น้องงี่เง่าเองที่เอาแต่ตามคนที่หวังแต่ผลประโยชน์จากเรา  พี่ให้อภัยน้องได้มั้ยคะ ต่อไปนี้น้องขอกลับไปเป็นน้องสาวที่น่ารักของพี่เหมือนเดิมได้มั้ยคะ"  ฉันตัดสินใจพูดกับพี่ออสตรงๆเลย  เพราะมัวแต่พูดอ้อมค้อมก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา



    ที่จริงก่อนจะหมั้นกับเจ้าชายงี่เง่านั่น ยัยหนูเอ็มม่า เป็นที่รักของทุกคนมาก หลังจากงานหมั้นตอนอายุ7ขวบ จบลง ยัยหนูก็เริ่มไม่สนใจใครนอกจาก ไอ้เจ้าชายนั้น คิดแล้วก็น่าโมโห



    หลังจากฉันพูดจบ  พี่ออสก็หยุดกินก่อนจะหันมามองหน้าฉัน พร้อมกับรอยยิ้มที่ปรากฏอย่างอบอุ่น โอ้พระเจ้า  ดาเมจคนหล่ออ!!...  

ชั่งรุ่นแรงยิ่งนัก แอ้กก!



     "พี่ก็ต้องขอโทษเราด้วย ที่พี่ไม่ทำตัวเย็นชา พี่ ขอโทษนะ"  พูดจบก็ดึงฉันเข้าไปกอด และลูบหัวฉันอย่างอ่อนโยน  


.


.


.

    

     หลังจากปรับความเข้าใจกับพี่ออสแล้ว ฉันก็อยู่กับท่านพี่จนเย็น จากนั้นก็ไปกินข้าวเย็นตามปกติ  ถ้าถามว่าทำไมไม่ไปหาน้องชายฝาแฝดล่ะก็  หึ หึ มีอยู่2เหตุผล


1.ฉันพึ่งง้อพี่ออสก้าสำเร็จ ดังนั้นเพื่อความชัวร์และฉันยังได้ทำจะความเข้าใจเกี่ยวกับตัวเค้า เลยอยู่ต่อ


2.แผนการคืนดีกับน้องชายฝาแฝด  มันเริ่มตอนกลางคืน!!


 

     เมื่อวางแผนได้ดังนั้น หลังจากกลับจากทานข้าวเย็น ฉันก็รอเวลาประมาณ2ทุ่ม ก่อนจะหอบข้าวหอบของจากห้องฉัน ซึ้งก็ไม่ได้มีอะไรมาก ก็แค่หมอน..  พร้อมด้วยเค้กสตรอเบอร์รี่กับชาร้อนๆ เจ้าเก่าเจ้าเดิมนั่นเอง



     ก๊อก! ก็อก! ก็อก!  

    ฉันเคาะประตูด้วยเสียงไม่ดังมาก  แน่ล่ะ ของเต็มมือขนาดนี้  "ใคร!?" เสียงดังมาจากในห้อง ฉันไม่สนใจ ก่อนจะเคาะต่อ


    ก็อก! ก็อก! ก็อก!

    ฉันเคาะไปเรื่อยๆ จนคนในห้องทนไม่ไหว

"นี่จะคะ...เฮ้ยยยย!!" อินเตอร์ ดูช็อคมาเลยนะที่เห็นฉัน ฉันยิ้มก่อนจะพูดว่า"ขอนอนด้วยได้มั้ย"


.


.


   สวัสดีค่ะ ฉันเอ็มม่า คนเดิมเพิ่มเติมคือตอนนี้อยู่ในน้องชายค่ะ  อินเตอร์ที่นั่งอยู่ตรงเก้าอี้ตรงข้าม  ก้มหน้างุดเหมือนกำลังหนีความผิด  "อินเตอร์ เงยหน้าขึ้นมาหน่อยสิ"ฉันกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ผิดกับทุกที

  


    อินเตอร์ค่อยๆ เงยหน้ามามองหน้าฉัน อย่างกลัวๆ


ฟุบบบ


   ฉันตัดสินใจเข้าไปก่อนน้องชายอย่างแนบแน่น "ที่ผ่านมาลำบากมากสินะ" เมื่อคำพูดฉันจบลง เหมือนสวิชต์ทุกอย่างในตัวอินเตอร์เอง ก็ถูกปลดลงเช่นกัน  ก่อนจะกอดตอบฉัน และร้องไห้ออกมาอย่างหนัก อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

   


   "ฮึก พี่ไม่ได้รำคาญผมหรอ ฮึก ผมขอโทษ ฮึก

ผมจะไม่ดื้อไม่ซน  พี่อย่าทิ้งผมไปได้มั้ย ฮือ อึก.."  อินเตอร์พูดอย่างไม่ได้ศัพท์ ก่อนจะกอดฉันให้แน่นกว่าเดิม


      ก็ก่อนหมั้นกับไอเจ้าชายนั้นอีกนั้นแหละ เจ้าน้องชายน่ะนะ ติดเธอแจยิ่งกว่าตุ๊กแกติดฝาผนังอีก จนหลังงานหมั้นจบ  ยัยหนูเอ็มม่าก็ไม่สนใจใยดีอินเตอร์เลย ไปเกาะติดเจ้าชายนั่นแทน จนแฝดน้องเกิดความน้อยใจ เข้าไปพูดกับพี่สาวตัวเองตรงๆตามประสาเด็กติดพี่  แต่คำตอบที่ได้กลับมาก็คือ 'น่ารำคาญจริง '



     หลังจากนั้นเด็กร่าเริงติดพี่ ก็เปลี่ยนเป็นเด็กเก็บกด ขี้น้อยใจแทน  



     "พี่ขอโทษ ขอโทษที่ไม่สนใจนายเลย เอาแต่สนใจใครก็ไม่รู้ จนปล่อยปละนายที่เป็นน้องชายแท้ๆ วันนั้นที่พูดแรงๆใส่ไป พี่ไม่ขอให้นายให้อภัยพี่ แต่พี่ขอโอกาสจากนายได้มั้ย...อินเตอร์"ฉันพูดออกมาจากความรู้สึกข้างในจริงๆ "ฮึก ผมไม่เคยโกรธ  อือ แต่ผมโกรธตัวเองที่ทำตัวน่ารำคาร ฮึก ผมรักพี่น้าาา  ฮือๆ"



     "โอ๋ๆ  ไม่เอา ไม่ร้อง เดี๋ยวไม่หล่อนะ แต่ก็...ขอบคุณนะที่ให้โอกาสพี่นะ น้องชาย..."


.


.


.


.


.


     

.


.


.


.


.



•~•~•~•~•~



      



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 305 ครั้ง

93 ความคิดเห็น

  1. #56 as700th (@as700th) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 22:05

    (ノ*>∀<)ノ♡

    #56
    0
  2. #51 Ka_Wa_ii (@Ka_Wa_ii) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 15:53
    คลั่งไคล้ น้าาไรท์>< สนุกจุงเยยง่าา
    #51
    0
  3. #49 เอนมะ (@cat019) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 14:23

    สนุกมากค่ะไรท์ แต่!!!
    บางคำนะค่ะไม่ประติดประต่อตกหล่นก็มีต้องใช้สกิลต่อคำเองมันทำให้เนื้อเรื่องสดุดเป็นบางช่วงนะค่ะ
    #49
    0
  4. #39 R.E.A.P.T (@Rotasu) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 13:43
    ไรท์คะ ขอแก้นิดนึงงง รำคาญ นะคะ ไม่ใช่รำคาร
    #39
    0
  5. #15 UL001 (@UL001) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 18:01

    รอค่าาาา
    #15
    0
  6. #14 tan__45 (@tan__45) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 22:48
    รอออออ
    #14
    0
  7. #13 Dar699699 (@Dar699699) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 08:07
    รอๆๆๆๆ
    #13
    0
  8. #12 Mind-heart-psych (@Mind-heart-psych) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 22:37
    รอนะคะ
    #12
    0
  9. #11 -Chaem- (@-Chaem-) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 21:51

    รอค่าา สนุกมากก
    #11
    0