ตอนที่ 4 : บทที่3:เอ็มม่า...เริ่มต้นใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2470
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 280 ครั้ง
    9 มิ.ย. 62


หลังจากทุกคนออกไปแล้ว ซีเรียก็รู้สึกง่วงทันที ก่อนจะเข้าสู่ห้วงนิทราในที่สุด...
.

.

.

.

"ซีเรีย ซีเรียย"เสียงนุ่มทุ้มต่ำเอ่ยเรียกชื่อฉัน ฉันลืมตามองภาพตรงหน้า เป็นห้องสีขาวสะอาด เหมือนห้องทำงาน
"ถูกต้อง ที่นี่เป็นห้องทำงานของข้า"เสียงเดิมเอ่ยขึ้นด้านหลัง ด้วยสัญชาตญาณของทายาทมาเฟีย จึงเหวี้ยงหมัดฮุ้ยออกไปทันที แต่ก็ต่อยได้แค่อากาศ


"นี่คือการทักทายของมาเฟียสินะ" น้ำเสียงดังขึ้นอย่างอารมณ์ดี มาจากตรงโซฟา ก่อนจะปรากฏร่างของชายหนุ่มรูปงาม เรือนผมสีไข่มุกงาม ดวงตาสีฟ้า สีผิวขาวซีด กลับยิ่งเสริมเสน่ห์เข้าไปอีก



"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ข้ารู้ว่าข้าหล่อ ไม่เห็นต้องอธิบายละเอียดอย่างงั้นเลยนี่ ข้าก็เขิลเป็นนะ"ชายผมขาว หัวเราะร่า พร้อมกับตาเป็นสระอิ



       "คุณอ่านใจฉัน ที่นี่ที่ไหน?" ฉันเอ่ยเสียงเย็นเมื่อเห็นท่าทีของชายตรงหน้า
     "โอ๊ะ เหมือนจะลืมแนะนำตัว ข้า'ดีอ้อน' เป็นพระเจ้าสูงสุดของโลกน่ะ และใช่ ข้าอ่านใจเจ้าได้ ส่วนที่นี่ที่ไหน นี่คือห้องทำงานข้าเอง"พูดจบตบท้ายด้วยรอยยิ้ม



      "ต้องการอะไรจากฉัน" เริ่มรู้สึกว่าคนตรงจะมีส่วนทำให้ฉันเข้ามาในนิยายไม่มากก็น้อย



      จบประโยคหนุ่มหน้ายิ้ม ก็มีท่าทีจริงจัง ผิดกับก่อนหน้า"เจ้ารู้เรื่องราวของโลกนั้น เยอะมากสินะ งั้นก็ต้องรู้ว่าในอนาคตจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น" ฉันทำหน้าครุ่นคิด"ใช่ รู้เยอะพอสมควร" ดีอ้อนยิ้มร่าทันที"เพราะเอ็มม่าดันตายก่อนเกิดเรื่อง เพราะงั้นข้าจึงอยากให้เจ้าหยุดเรื่องที่จะเกิดขึ้นในอนาคตแทนน่ะ"กล่าวจบปิดท้ายด้วยรอยยิ้มสดใส



      แต่มันไม่ได้ทำให้ซีเรียอารมณ์ดีขึ้นเลย"ทำไมต้องเป็นฉัน"  ดีอ้อนได้ยินก็ถอนหายใจอย่างเนือยๆ "เพราะเอ็มม่าก็คือเจ้า ซีเรีย"


      

      "ขอคำอธิบาย"ฉันเริ่มงงกับคำพูดคนตรงหน้าเต็มที 

       "ฮะแฮ่มมม คืองี้ ตอนเจ้าเกิดมันเกิดความบิดเบือนของมิติเกิดขึ้น วิญญาณเจ้าเลยหลุดลอยไปที่อื่นแทน แต่ก็โชคดีที่ผู้ดูแลดึงเสี้ยววิญญาณของเจ้ามาทัน เลยทำให้ยังรักษาร่างไว้ได้ ด้วยเหตุนี้เอ็มม่า จึงสามารถใช้เวทย์ได้แค่นิดเดียว แถมร่างกายยังไม่ค่อยเเข็ง เพราะมีพลังวิญญาณแค่เสี้ยวเดียว เข้าใจรึยังล่ะ ฮึ้มมม~~"



      ดีอ้อนพูดรวดเดียวจบ เล่นเอาฉันช็อคไปเลย "เอ่อออ..." 

       "ข้ารู้ว่ามันไม่น่าเชื่อ แต่มันเป็นไปแล้ว เพราะงั้นเจ้า..." ดีอ้อนจับไหล่ฉันมาประจันหน้ากัน"ต่อไปนี้ไม่ใช่ซีเรีย แคลล์ แล้วนะแต่เป็น เอ็มม่า พี.เค. เลโอนาร์ด เข้าใจตรงกันนะ เอ็มม่า"



        "เฮ้ออออ คงงั้นแหละ"ฉันกระตุกยิ้มแหยะๆ แม้จะห่วงท่านแม่กับน้องชาย ในโลกเก่าแค่ใหน แต่ก็ต้องทำใจ พวกเค้าต้องดูแลตัวเองได้ 


    

      "เพื่อเป็นตัวช่วยในอนาคต ข้าจะให้พรเจ้าด้วยล่ะ"พูดเสร็จ พร้องเสกกระดาษกับปากกาขนนกขึ้นมาเตรียมจด



      ฉันกระตุกยิ้มมุมปากอย่างชั่วร้ายเพียงแวปเดียว  ก่อนจะกับมาเรียบนิ่งดังเดิม


"ได้ 1.ข้าขอความทรงจำกับความสามารถของร่างเดิมทุกอย่าง และร่างกายที่แข็งแรง+กับประสาทสัมผัสทั้ง5อย่างชัดเจน"


     "ได้ๆ แค่ข้อเดียวก็เอาซะคุ้มยันชาติหน้าเลยนะ" ฉันไม่สนใจพระเจ้าปากร้าย 


"2.ขอให้ร่างกายต้านพิษ และเลือดฉันสามารถเป็นได้ทั้งยาพิษและยาถอนพิษ"


     "คร้าบๆ"


"3.ขอมิติเอาไว้ฝึกฝน และสามารถเปลี่ยนเวลาได้"


    "อั้ยหยาาา ขอของหายากซะด้วย" แต่ไม่เป็นไรเพราะมันมีเจ้าของของมันอยู่แล้ว แน่นอนว่าประโยคหลังดีอ้อนไม่ได้พูดออกไป


"4.ขอให้ฉันพูด อ่าน เขียนได้ทุกภาษา ไม่เว้นแม้แต่ภาษาสัตว์เวทย์ และขอให้เป็นที่รักของธรรมชาติ"


    "แค่นี้ พวกสัตวก็กลัวเจ้าจะตายแล้ว ยังขอให้เป็นที่รักอี๊กกก"


"5.ขอพลังจิต และพลังเวทย์ที่แข็งแกรง"


    "จะไปถล่มโลกหรือไงกันนะ"ดีอ้อนพึมพำเบาๆ แต่มันก็ไม่สามารถรอดหูมาเฟียสาวไปได้


     

     "ใครกันที่ทำวิญญาณฉันหลุดไปทีอื่นน่ะ"ฉันพูดพร้อมปรายตามองอย่างเยือกเย็น เล่นเอาดีอ้อนแทบสำลักน้ำลายเลยทีเดียว


"แหะๆ ข้าแค่บ่นไปเรือย อ่ะๆ!! จริงสิ ข้ามีของแถมให้" ดีอ้อนเสกอะไรสักอย่างลงบนมือ พลันปรากฏแสงสว่างวูบ จนเห็นก้อนกลมๆ สีชมพู มีปีกสีดำเหมือนค้างคาว และดูเหมือนยังคงหลับอยู่



    "นี่มัน...?"

"ฮ่าๆ มันคือระบบAI ยังไงล้าาา ถ้าสงสัยอะไรถามเจ้านี่ มันรู้เยอะมากเลยแหละ เอ้าา!!"  และดีอ้อนก็จับเจ้าลูกกลมชมพูยัดใส่มือฉันทันที

"พรที่เจ้าขอ ข้าจะทยอยให้นะ อ้อๆๆๆ  อีกอย่างนึง  ข้ามีของพิเศษให้ตอนเจ้าอัญเชิญอาวุธด้วยล่ะ



      สักพักดีอ้อนทำหน้าเหมือนคิดอะไรสักอย่าง ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงเฉยๆ "เรื่องทั้งหมดพ่อเจ้ารู้ทุกอย่างนะ แต่เรื่องในอนาคต ก็รู้แค่ว่ามีจะเรื่องเกิดเท่านั้นแหละ เอ้าล่ะ พยายามเข้าล่ะทั้งเรื่องครอบครัว และทุกอย่าง เดี๋ยวข้าจะส่งเพื่อนเจ้าไปทีหลัง โชคดีล่ะ...เอ็มม่า"




เดี๋ยวนะ?  เพื่อน?




วูบบบบบบบบบ


และฉันก็หมดสติลงอีกครั้ง




"ข้าอวยพรให้เจ้าโชคดี...น้องสาวข้า"  ใบหน้าที่เคยมีรอยยิ้มประดับ  ตอนนี้ปรากฏแต่ความเศร้าอย่างสุดหัวใจ



.


.


.


.


.


.


.





•~•~•~•~•~•~•






 ในอนาคตจะเกิดอะไรขึ้นนะ

แล้วเกี่ยวอะไรกับเอ็มม่า

รอติดตามจ้า

#บทปรับเปลี่ยนเล็กน้อย



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 280 ครั้ง

93 ความคิดเห็น

  1. #84 GhostFariy (@GhostFariy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 09:24
    ลี่ลี่หนูจะตายหรอลูก!!! คุณพี่เจ้าขา!!!(พระเจ้า) โหดร้าย!!!
    #84
    0
  2. #76 087220 (@087220) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 14:34
    พีคในพีค -​_-
    #76
    0
  3. #73 Puipeepo (@puimimoma) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 12:42
    พรเวอร์มาก
    #73
    0
  4. #55 as700th (@as700th) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 21:39

    ลีลี่จะตายอีกคนสินะ

    #55
    0
  5. #43 เวนีล่า (@maysena) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 22:35
    มีปม(?)​โผล่มาแล้วค้าาาา//เดี๋ยวลิลี่ก็จะตามมาร่วมแจมด้วยสินะคะ!
    #43
    0
  6. #22 beawza2018 (@beawza2018) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 20:50

    รอเด้อ
    #22
    0
  7. #6 Dar699699 (@Dar699699) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 02:00
    ลีลี่ ก็มาาาา
    #6
    0
  8. #4 vivnalove123 (@vivnalove123) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 23:17
    รอร๊อรอ~~
    #4
    0