ตอนที่ 12 : บทที่10:เอ็มม่า...เครื่องรางผู้พิทักษ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1437
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 160 ครั้ง
    20 มิ.ย. 62



.


.


     " Oh My God!!"  



     หลังจากที่กลับตลาดจันทรา ก็ถึงเวลาทานข้าวเย็นพอดี ฉันเลยพอจูเลียไปทานด้วยกัน ในฐานะเจ้าบ้านที่ดี ครอบครัวฉันก็เอ็นดูยัยนี่มาก โดยเฉพาะท่านแม่ คุยกันไม่หยุดถ้าท่านพ่อไม่เอ่ยห้าม ป่านนี้ก็คงยังคุยกันอยู่แหละ..


    จากนั้นฉันก็พาจูเลียมาที่ห้องนอนฉัน แล้วเปิดมิติเข้าไปจัดการกับของที่ซื้อมา แต่...



" Oh My God!"

.


"Oh My God!"

.


"Oh My God!"

.


     พอเข้ามาปุป จูเลียก็เอาแต่พูดคำว่า 'Oh My God' ซ้ำไปซ้ำมา แล้วก็เดินไปทั่วคฤหาสน์โดยไม่สนใจฉันซักนิด เอิ่มม...



    ฉันจึงปล่อยให้จูเลียไปเดินสำรวจ ส่วนฉันก็เตรียมของสำหรับทำ


'เครื่องรางผู้พิทักษ์'



      ก็ตามชื่อนั่นแหละ เครื่องรางผู้พิทักษ์  เป็นเครื่องรางสำหรับปกป้องคนที่เป็นเจ้าของ  แต่ไม่ใช่ว่าออกไปต่อสู้ด้วยหรอกนะ ถ้าทำแบบ

นั้นก็คงต้องเป็นสัตว์ในพันธะแล้วล่ะ แต่เครื่องรางอันนี้ไม่ใช่ 



    เจ้าเครื่องรางนี้จะอยู่ในรูปแบบ ของเหลว 

ใช่ ของเหลว เพราะอย่างนี้ฉันถึงซื้อสร้อยคอภาชนะมายังไงล่ะ ส่วนคุณสมบัติของมันคือ รักษา เพิ่มพลัง ถอนพิษ ฉันอ่านเจอในหนังสือที่มีอยู่ในห้องสมุด 



     ถามว่าหาซื้อได้ทั่วไปมั้ย มันก็ใช่ แต่ขึ้นชื่อว่ามีอยู่ในหนังสือห้องสมุดที่อยู่ในมิติ ก็ต้องไม่ธรรมดาสิ เพราะในหนังสือได้บอกสูตรการทำยาแบบพิเศษไว้ด้วย แล้วถ้ามีพลังในการปรุงที่แข็งแกร่งแล้วล่ะก็ สามารถช่วยคนที่ใกล้ตายให้รอดจากประตูยมโลกได้เลยล่ะ 


    
    อาจจะสงสัยนะว่าทำไมถึงไม่ใช้น้ำตาฟีนิกซ์
ฟีนิกซ์เป็นสัตว์เทพที่หายาก มีพลังเวทย์ที่แข็งแกร่ง และการจะทำให้มันร้องไห้ออกมาได้เนี่ยยากกว่า มันจึงถือเป็นซุปเปอร์แรร์ แต่ฉันกลับเจอของแบบนี้ในห้องเก็บของเป็นแทงค์น้ำเลยอ่ะ...

   
   แฮ่ม..แน่นอนว่าของมันหายาก การที่จะใส่ไว้ในสร้อยคอย่อมต้องเด่น ถ้าให้คนอื่นเห็นล่ะต้องไม่ดีแน่ อีกอย่างฉันต้องการจะเสริมอะไรนิดหน่อยให้มันพิเศษกว่าน้ำตาฟีนิกซ์ด้วย



   "แล้วสร้อยคอที่ซื้อมา ทำไมต้องให้ทนเวทย์ขั้นสูงได้ด้วยอ่ะ?" จูเลียถามฉันขึ้นหลังจากกลับมาจากการสำรวจคฤหาสน์ 



    "ฉันจะลงเวทย์บางอย่างไว้ที่สร้อยคอ..."ฉันตอบ



    "..."



    "เธอก็รู้นี่ ว่านางเอกไม่ได้มีแค่ธาตุแสง"



    หลังจากพูดจบ ฉันก็ลงมือปรุงยามันที ส่วนสมุนไพรก็หาจากป่าหลังบ้าน ต้องบอกก่อนว่าฉันต้องการยาที่สามารถถึงขั้นชุบชีวิตได้ เพราะงั้นต้องลงทุนมากหน่อย


.


.


.


.

   
    ปุด~ ปุด~

    รู้ตัวอีกที ฉันนั่งปรุงยามา5ชั่วโมงแล้ว การทำยาครั้งนี้กินพลังเวทย์ฉันไปมากโขเลย แต่ก็คุ้มสำหรับผลลัพธ์นะ เพราะว่าฉันกำลังจะทำสำระ...


บึ้มมมมมม!!



   "..." เอ็มม่า


   "..." จูเลีย


   [...] ระบบ



    เกิดระเบิดดังสนั่นไปทั่วบริเวณ มาพร้อมกลุ่มควันจำนวนมหาศาลที่ถาโถมเข้ามา ก่อนจะมีใครพูดอะไร กลุ่มควันตรงหน้าก็เริ่มสลายไป



   ปรากฏเป็นน้ำสีใส มีสีรุ้งสว่างแซมอยู่ทั่วหม้อ ฉันเห็นดังนั้นจึงรีบเอาใส่ในขวดก้นกลมพร้อมปิดฝาอย่างมิดชิด เพราะถ้าปล่อยไว้มันจะระเหยไปเรื่อยๆ

 

'เครื่องรางผู้พิทักษ์'



    ถึงแม้จะได้ปริมาณไม่คุ้มค่าสมุนไพร แต่คุณภาพถือว่ากินขาด



   ฉันลองกินก้นๆหม้อที่เหลือไว้ 2-3หยด ก็รู้สึกถึงพลังเวทย์ที่เพิ่มขึ้นในตัว พอลองร่ายออกมาก็มีความบริสุทธิ์ที่มากขึ้น ทั้งให้ความรู้สึกเบาสบาย ช่วยผ่อนคลายความเหนื่อยล้าได้ดียิ่ง



    จูเลียที่ลองชิมดูก็รู้สึกเหมือนกัน การควบคุมเวทย์ก็คล่องปรื๋อ ฉันเลยปล่อยให้ลองพลังต่อไป 



    ฉันจึงหันไปสนใจสร้อยคอภาชนะที่ซื้อมา แล้วทำการร่ายเวทย์ใส่ทันที 


.


.


.


   คงเพราะเครื่องรางที่กินเข้าไป ทำให้ฉันร่ายเวทย์เสร็จเร็วกว่าที่คิดมาก สร้อยคอที่ซื้อมาจากเมืองใต้พิภพไม่ทำให้ผิดหวังเลย นอกจากจะไม่แตกกระจายแล้ว ยังรองรับเวทย์ขั้นสูงได้หลายบทอีกด้วย ฉันจึงเปิดตำรา แล้วใส่ลงไปอีกหลายๆบทที่คิดว่าจำเป็น



    พอทุกอย่างเสร็จสิ้น ฉันจึงค่อยๆเทน้ำยาเครื่องรางผู้ทักษ์ลงในสร้อยคอภาชนะจนเต็ม ทำทั้งสิ้น3เส้น ให้แก่พี่ออสก้า อินเตอร์ และจูเลีย 



   จากนั้นฉันจึงให้สร้อย บอกรายละเอียดต่างๆให้จูเลียฟัง และปล่อยให้ยัยนั่นไปฝึกเวทมนต์ต่อ 

ส่วนฉัน..นอน...


.


.



     วันต่อมาหลังจากที่จูเลียกลับไปแล้ว ฉันจึงเอาของไปให้พี่ออสกับอินเตอร์ 

     เพราะอีก2อาทิตย์ท่านพี่จะเปิดเทอมแล้ว ตอนนี้ก็เตรียมของย้ายหอ 



     หอพักของโนโทเปียจะถูกแบ่งออกตามห้องเรียน 


ห้องS  หอมังกรดำ          พักเดี่ยว


ห้องA  หอกริฟฟอน.      |

                                       

ห้องB  หอไซเรน.           |

                                            รูมเมด

ห้องC  หอไทฟอน.         |


ห้องD  หอไซคลอปส์.    |



    อุปกรณ์อำนวยความสะดวกต่างๆดีมาก ดีน้อยก็ขึ้นอยู่กับคะแนนสอบเข้าที่สอบได้  แต่ละปีจึงมีการแข่งขันที่สูงมาก



   ฉันเดินมาถึงสวนต้นไม้เดิม ที่เคยมาก่อนวันสอบของท่านพี่ ก็เห็นพี่ออสกับอินเตอร์นั่งคุยกับอยู่ก่อนแล้ว ก่อนฉันจะเดินเข้าไปทัก อินเตอร์ที่เห็นฉันก็เรียกขึ้นมาก่อน



   "พี่ครับ!"สิ้นเสียง พี่ออสก้าที่หันหลังอยู่ ก็หันมามองฉันก่อนยิ้มน้อยๆให้

  เฮือก!! ดะดาเมจจ



    แฮ่ม..หยุดความคิดอกุศลเดี๋ยวนี้


    "คุยอะไรกันอยู่คะ?" ฉันเดินไปนั่งข้างๆอินเตอร์ "เรื่องท่านตากับท่านยายน่ะ"พี่ออสก้าตอบพลางจิบชาไปพลางๆ



    ฉันที่ได้คำตอบอย่างไม่ชัดเจน จึงหันไปมองน้องชายพร้อมเลิกคิ้วถาม



    อินเตอร์มองหน้าฉันก่อนจะตอบ"เมื่อกี้ก่อนพี่จะมาท่านพ่อให้ครูสมาแจ้งว่า วันมะรืนพวกเราจะไปเยี่ยมท่านตา ท่านยาย แล้วก็ท่านลุงกันที่แดนเทพ ก่อนพี่ออสก้าจะเปิดเทอมครับ"



   ท่านตา? ท่านยาย? ท่านลุง? จริงสิ ท่านแม่เป็นองค์หญิงแดนเทพนิ อืม...



   "งั้นหรอ..คงต้องเก็บของแล้วสิ"ทั้ง2พยักหน้าให้ฉันพลางจะลุกไปเก็บของ ฉันจึงเอ่ยปากห้าม"เดี๋ยวก่อนค่ะ" ทั้ง2หันมามองฉัน



    ฉันจึงหยิบกล่อง2กล่องที่มีสร้อยใส่ไว้ยืนให้ทั้งคู่ 2พี่น้องมองฉันเล็กน้อยก่อนจะเปิดดูของข้างใน ฉันจึงอธิบายให้ทั้งคู่ฟัง


 

   "ที่เห็นที่คือสร้อยคอภาชนะค่ะ ส่วนน้ำที่อยู่ข้างในคือเครื่องรางผู้พิทักษ์ เอ็มอยากให้ทั้ง2ใส่ไว้ค่ะ ตัวสร้อยเอ็มได้ร่ายบทเวทย์ป้องกันใส่ไว้ ส่วนเครื่องรางข้างในมีคุณสมบัติคล้ายน้ำตาฟีนิกซ์ แต่ได้ผลดีกว่า เก็บไว้ใช้ยามคับขันจริงๆนะคะ" ฉันพูดประโยคที่คิดว่ายาวที่สุดตั้งแต่อยู่ที่นี่มาออกไป 



    และสร้อยที่ฉันให้พี่ออสจะเป็นสีน้ำเงินคราม ส่วนของอินเตอร์จะเป็นเขียวอ่อน



   ตอนแรกฉันคิดว่าจะต้องอธิบายมากกว่านี้ แต่ลืมไปว่าทั้ง2ไม่ใช่คนโง่ อย่างน้อยก็เข้าใจถึงความจำเป็นแหละ 



   พอได้ฟังฉันพูดจบ พวกเค้าก็ไม่รอช้า รีบหยดเลือดแสดงความเป็นเจ้าของ และใส่ทันทีแถมสัญญาอีกว่าจะไม่ถอดเด็ดขาด...


บางทีพวกเค้าอาจะรู้อะไรมากกว่าที่คิด

   

.


.


.


.


~•~•~•~•~•



    มาอีกตอนแล้วค่ะ ที่จริงควรจะลงตั้งนานแล้ว แต่พอดีว่าไรท์ขี้เกี..แค่กๆ (ช่วงนี้เจ็บคอบ่อยนะคะ^_^) ไม่ใช่สิ พอดีว่าช่วงนี้ไรท์คิดอะไรไม่ออกค่ะ 


    แต่ไม่ต้องห่วงพล็อตตอนต่อไปไรท์คิดไว้ยาวๆแล้วค่ะ  ความจริง...ไรท์ตั้งใจจะเขียนปูเนื้อเรื่องก่อนหนูเอ็มจะไปสอบเข้าโนโทเปียอีก2ปีค่ะ จะให้ข้ามไปอีก2ปี หลังจากคุณพี่ไปสอบมาแต่ตอนเดียวก็กระไรอยู่เนอะ


   เลยเอาเนื้อหาเบื้องต้นที่จำเป็นต่างๆใส่ไปก่อน หวังว่าจะชอบบ้างไม่มากก็น้อยนะคะ



   เดี๋ยวตอนหน้าเราจะไปแดนเทพกันค่ะ เดี๋ยวจะอธิบายเหตุผลที่ครอบครัวปีศาจ ถึงอยู่แดนมนุษย์แทนที่จะเป็นแดนปีศาจบ้านเกิดด้วยนะคะ...

 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 160 ครั้ง

93 ความคิดเห็น

  1. #88 kekenoynaa (@kekenoynaa) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 01:31
    ทำไมไม่ให้พ่อกะแม่ด้วยล่ะ
    #88
    0
  2. #63 Dar699699 (@Dar699699) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 18:38
    รอๆๆๆๆ
    #63
    0