Millennium รักนิรันดร์ +fic Wenrene+

ตอนที่ 7 : 七 "โฉด"

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,051
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    1 ม.ค. 60

T
B



*เนื้อหาในตอนนี้มีบางส่วนที่ค่อนข้างรุนแรง กรุณาใช้จักรยานในการอ่าน*


Iถ้าเวนดี้คือผีเสื้อสีฟ้า เยริมคือแมงมุมสีดำI

 

ขอบคุณนะเยริม ที่มาส่ง

คนอายุมากกว่าอย่างเวนดี้เอ่ยขึ้นอย่างมีความสุขเมื่อก้าวเข้ามาในร้านหนังสือได้ ส่วนเจ้าของชื่อน่ะเหรอ-ไม่รู้ว่าจะเรียกสีหน้าแบบนั้นว่าอะไรดี

ทั้งๆที่เมื่อหนึ่งชั่วโมงที่แล้วทำหน้าหงอยเหมือนเด็กไม่ได้ดั่งใจ

ร้านหนังสือเป็นอะไรที่น่าเบื่อที่สุดในโลกสำหรับเยริม ยิ่งถ้ามากับเวนดี้ด้วยแล้วมันคือโซ่ล่ามดีๆนี่เอง ดูท่าทางที่ดีใจจนหูตั้งแบบนั้นมันน่าขัดตาที่สุด แต่ติดที่ว่าเธอให้เงื่อนไขกับเวนดี้ไว้น่ะนะ

 

นี่ๆ,อย่าดีใจจนลืมสัญญาล่ะเยริมที่กอดอกพูดขึ้นในขณะที่เดินตามอีกคนช้าๆต้องไปปาร์ตี้กับฉันคืนนี้ และที่สำคัญ…”

ห้ามบอกอารีน

 

โอเค~ จะรูดซิบปากไว้เลย

คนตัวเล็กพูดอย่างอารมณ์ดีใจขณะที่ยืดตัวไปหยิบหนังสือบนชั้นมาดู ทำให้ไม่เห็นถึงรอยยิ้มร้ายกาจเหมือนเสือปรากฏขึ้นเพียงชั่วครู่แล้วหายไปของเยริม การเลือกดูหนังสือและซื้อของอีกมากมายของเวนดี้ทำให้เยริมรู้สึกเหนื่อยหน่ายแบบหาคำไหนมาอธิบายไม่ได้เลยล่ะ แต่ถ้านึกถึงเงื่อนไขที่ให้ไว้แล้วล่ะก็น่าสนุกเป็นไหนๆ

 

มันอาจจะทำให้เธอรู้อะไรมากขึ้น

 

เรื่องอาจอมบงการของเธอ

 

 

เสียงเพลงดังกระหึ่มทั่วห้องกว้างชั้นบนสุดของคอนโดหรู ยิ่งปนกับเสียงพูดคุยอย่างสนุกสนานแล้วช่างน่ามัวเมาไม่ต่างจากเครื่องดื่มสีสันสดใสในแก้วไวน์ที่เรียงรายเต็มโต๊ะ สระน้ำใหญ่กลางห้องเป็นแหล่งรวมของกลุ่มเพื่อนซี้ของเยริม ซึ่งหล่อนก็เป็นหนึ่งในนั้นที่กำลังเอาขาแช่น้ำพร้อมจิบเครื่องดื่มในมือพลางพูดคุยกับคนที่นั่งข้างๆ

แล้วก็ทิ้งให้เธอนั่งมองบนเก้าอี้นี่นะ?...

ยอมรับเลยว่ามันดูสนุกก็จริงแต่กลับรู้สึกกลัวแปลกๆ อาจเป็นเพราะคนเหล่านี้เป็น เพื่อนของเยริมก็เป็นได้ เวนดี้เหมือนตุ๊กตาที่ถูกเยริมจับให้แต่งนู่นแต่งนี่แล้วก็หิ้วมาปาร์ตี้ด้วย พอเจอเพื่อนของฝ่ายนั่นก็ต้องทำตัวเป็นมิตรไว้ก่อน ที่เกลียดที่สุดคงเป็นการที่มีแต่พวกผู้ชายที่มาขอนั่งด้วย

 

อากาศร้อนนะครับ ลงไปเล่นน้ำหน่อยมั้ย?” หนุ่มตาน้ำข้าวยิ้มให้คนตัวเล็กบนเก้าอี้จนเห็นฟันเสน่ห์ทั้งสองข้าง เขามานั่งได้ซักพักนึงแล้ว,ไถ่ถามสารทุกข์สุกดิบแล้วก็เรื่องราวทั่วๆไปเกี่ยวกับเธอก็ได้รู้ว่าเขารุ่นราวคราวเดียวกัน เป็นหนุ่มผมสีน้ำตาลทองที่ทรงเสน่ห์คนหนึ่งเลยก็ว่าได้ แต่มันไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกหายกลัว

ไม่ดีกว่าค่ะ อยากนั่งตรงนี้มากกว่า

ความจริงแล้วเธออยากตอบกลับไปจริงๆว่า อากาศมันร้อนตรงไหน ในห้องก็เปิดแอร์แต่ก็ทำได้แค่ปฏิเสธกลับไปพร้อมรอยยิ้ม เขาดูเสียดายเล็กน้อยแต่ก็ไม่ละความพยายามที่จะหาเรื่องคุยอีกครั้ง

 

อาเวนดี้ครับ คือผม..รู้ว่ามันดูแปลกๆซักหน่อยแต่ก็อยากถามว่า…” เขากรอกตาไปมาเหมือนกำลังใช้ความคิดก่อนจะเอ่ยต่อ มีคนในใจรึยัง?”

“..คะ?”

ใบหน้าหวานที่มีเครื่องสำอางแต่งแต้มละสายตาจากแก้วเครื่องดื่มข้างกายก่อนจะช้อนสายตาขึ้นมามองคนตรงหน้า เขายกมือขึ้นมาเกาหัวพร้อมยิ้มเขินๆแต่ก็ส่งแววตาเป็นคำถามย้ำอีกครั้ง

คนในใจงั้นหรอ..

มันน่าแปลกที่จู่ๆภาพของหญิงสาวผมสีเขม่าควันผู้มีรอยยิ้มทรงเสน่ห์ก็เข้ามาในห้วงความคิดของเธอแทนคำตอบ อารีน,คำแรกที่สมองประมวลผลได้แต่ก็ต้องปัดมันออกไป ปากเล็กที่เหมือนกำลังจะตอบอะไรไปก็เม้มเข้าหากันเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยคำตอบใหม่ที่ตรงข้ามกับคำตอบเดิม

 

ยังหรอกค่ะ

 

ใช่ยังหรอก

 

ว้าว,ดีจังเลยครับเขายิ้มหวานอีกครั้งก่อนจะเอื้อมมือมาหยิบแก้วไวน์ของตนเองขึ้นแล้วยื่นมาใกล้ๆเธอ มาชนแก้วกันหน่อยดีกว่า เริ่มต้นมิตรภาพที่ดี

เวนดี้คลี่ยิ้มบางพลางหยิบแก้วเครื่องดื่มของตนเองขึ้นมาแตะเบาๆกับแก้วไวน์ของอีกคนก่อนจะจรดริมฝีปากลงไปบนปากแก้วแล้วดื่มเครื่องดื่มสีสดใสนั้นลงลำคอ

ก็จริงอยู่ที่เธออยู่มหาลัยแล้ว การดื่มเล็กๆน้อยๆไม่ใช่เรื่องที่ผิดอะไรแต่ทุกวินาทีที่นั่งอยู่ในคอนโดหรูแห่งนี้เธอกลับรู้สึกกังวลทุกครั้งที่นึกถึงอาของเธอ ถึงเยริมจะปิดปากคนรับใช้ในบ้านที่รู้แล้วก็เถอะ มันไม่ง่ายเลยที่จะพูดคำโกหกกับคุณอาของเธอแล้วไม่โดนจับได้ เหมือนกับว่าอารีนรู้นิสัยของเธอทุกกระเบียดนิ้ว อย่างกับว่ารู้จักมานาน รู้จักเธอมากกว่าตัวเธอเองซะอีก

 

มือเล็กยกขึ้นกุมหน้าผากเมื่อรู้สึกวิงเวียนแปลกๆ หัวใจเริ่มเต้นด้วยจังหวะที่ผิดไป ทำให้คนที่นั่งอยู่ตรงข้ามเธอเอื้อมมือมาแตะลงบนแขนของเธออย่างตกใจ ใบหน้าหล่อเหลามีสีหน้างุนงงเล็กน้อยก่อนจะเขย่าตัวร่างเล็กนั้นเบาๆ

เวนดี้เวนดี้ครับ เป็นอะไรรึเปล่า?”

ริมฝีปากอ่อนแรงเกินกว่าจะขยับพูดตอบกลับไป เสียงเรียกขานชื่อของเธอเริ่มจางหายไปพร้อมเปลือกตาที่หนักอึ้งจนปิดสนิทในที่สุด ร่างบอบบางที่กำลังจะฟุบไปกับโต๊ะถูกพยุงด้วยฝ่ามือแกร่งของชายร่างสูงโปร่ง เขาเรียกเธออีกครั้งราวกับว่าจะปลุกเธอขึ้นมาได้ก่อนที่จะยืนจ้องร่างในมือนิ่งๆ ฉับพลันโครงหน้าคมนั้นก็กระตุกยิ้มจนเห็นฟันเสน่ห์อีกครา

ไม่สิเข้าใจผิดไปใหญ่แล้ว ฟันเสน่ห์ที่ไหนกัน

แวมไพร์ชัดๆ

 

ผู้เป็นใหญ่ของบ้านอย่างไอรีนทิ้งตัวลงบนโซฟาหนังสีดำสนิทกลางห้องรับแขกอย่างเหนื่อยอ่อน มือเรียวยกขึ้นพับแขนเสื้อเสื้อเชิ้ตสีขาววสะอาดของตนจนถึงข้อศอกแล้วเสยผมสีเขม่าควันขึ้นอย่างลวกๆ

ไปติวหนังสือ นอนค้างบ้านเพื่อนงั้นหรอเรียวคิ้วงามเลิกขึ้นเหมือนไม่อยากจะเชื่อนักเมื่ออ่านข้อความที่หลานรักอย่างเวนดี้ส่งมา แล้วยิ่งคนอย่างเยริมไปด้วย ยิ่งไม่น่าเชื่อถือว่าจะติวหนังสือ แต่ก็ช่างเถอะเวนดี้บอกเองหนิ

ดวงตาคมเสสายตาไปบนพื้นก็พบอสรพิษสีเทาเลื่อมเคลื่อนกายเลื้อยเข้ามาหาอย่างนอบน้อม มันเลื้อยมาจนถึงมือเย็นเฉียบที่เอื้อมลงมาช้อนตัวของมันขึ้นพร้อมกับคลี่ยิ้มหวานให้เหมือนเช่นทุกครั้ง

ว่าไงเกเตอร์,วันนี้มีเรื่องอะไรล่ะ ถึงได้มาถึงที่นี่

สิ้นเสียงอสรพิษก็ชูคอขึ้นเหมือนส่งสัญญาณบางอย่างเป็นผลให้ใบหน้าสวยนั้นมุ่นคิ้วเข้าหากัน ลิ้นสีดำสนิทของมันแลบออกมาก่อนจะก้มหัวลงเหมือนคำนับ เพียงเท่านั้นร่างระหงส์บนโซฟาก็วางมันลงแล้วคว้าเอากุญแจรถ แต่ยังไม่ลืมที่จะก้มลงพูดกับสมุนรับใช้ที่แสนภักดี

ขอบใจนะเกเตอร์ไปเถอะ ที่เหลือฉันจัดการเอง

 

ไอรีนไม่รอให้อสรพิษตัวนั้นเลื้อยไปจนสุดสายตาก็เดินจ้ำอ้าวออกมานอกบ้านตรงมายังรถคันโปรดทำเอาแม่บ้านวิ่งตามมาแทบไม่ทัน จะถามไถ่ว่าเกิดเรื่องอะไรคนเป็นนายก็เหยียบคันเร่งจนมิดออกไปแล้วทำได้เพียงมองตามด้วยสายตาเป็นห่วง

 

 

ปัง!!

 

เสียงพังประตูอย่างรุนแรงดังขึ้นทำเอาคนที่อยู่ด้านในสะดุ้งโหยง ไม่ทันได้ให้อธิบายอะไรผู้มาใหม่ก็เดินตรงมาอย่างโกรธเกรี้ยว ชายหนุ่มตาน้ำข้าวเมื่อครู่มีเพียงกางเกงยีนส์รัดรูปเพียงตัวเดียวอยู่บนร่างก็ทำให้ร่างสวยนั้นหยิบแก้วบนโต๊ะขึ้นมาฟาดลงบนผิวสีงาช้างจนแตกเป็นเสี่ยงๆ

เดี๋ยว! คุณ! หยุดก่อนนี่! โอ้ย!!” ใบหน้าหล่อนั้นสะบัดไปอีกทางตามแรงจากหมัดหลุยๆที่กระทบเข้าบนแก้ม

จะรอให้มันแก้ตัวทำไมเมื่อไอรีนรู้ทุกอย่างจากอสรพิษตัวนั้น!

กล้ามากนะ,เคลวิน!!”

ดวงหน้าสวยกัดฟันกรอดพร้อมจิกมือไปบนกลุ่มผมสีน้ำตาลทองอย่างไม่ลดแรง ความรู้สึกเย็นเหมือนโลหะสัมผัสบนใต้คางยิ่งทำให้เขาดิ้นหนีออกจากเงื้อมมือทว่าไม่สามารถทำได้

อ้าวสวัสดี ไอรีนไง เพื่อนเก่า อ่อก!!”

ปลายกระบอกปืนกดลงบนใต้คางทำให้เคลวินจุกจนพูดไม่ออก ปลายนิ้วชี้ที่จะเหนี่ยวไกอยู่รอมร่อยอมละออกก่อนจะกดศีรษะของร่างที่สูงกว่าไปบนเตียงแต่ดูเหมือนจะเป็นการกระแทกซ้ำๆซะมากกว่า

 

ฉันไม่ใช่เพื่อนแก! ไอเด็กเมื่อวานซืน กล้ายังไงถึงคิดจะแตะต้องของของฉัน อยากตายนักใช่มั้ย?! ถ้าอยากตายฉันจะสงเคราะห์ให้!!”

เฮ้ย!! ไม่ บ้าน่า!! ฉัน..ฉันไม่ได้ตั้งใจ

ชายหนุ่มมองปลายกระบอกปืนที่จ่อหน้าผากตนเองพลางขยับหนีหัวซุกหัวซุน

ปั่ง!! กระสุนเหล็กเจาะเข้าบนไหล่กว้าง เลือดสีเข้มสาดกระจายลงบนที่นอนขาวสะอาดร่างในชุดทำงานถอนหายใจแล้วกระตุกยิ้มมุมปากอย่างน่ากลัว ริมฝีปากสีสดเป่าปอยผมที่บังใบหน้าของตนเบาๆก่อนจะเอียงคอมองคนตรงหน้า

 

คราวนี้ยังไม่เอาถึงตาย กู้ดบายกู้ดไนท์นะไอเลว

 

ปืนในมือฟาดลงกลางศีรษะของคนที่ร้องโอดโอยทำให้ร่างนั้นหมดสติสลบเหมือดทั้งๆที่เลือดยังไหลออกจากแผลไม่หยุด ไอรีนทิ้งปืนในมือลงบนพื้นก่อนจะถอนหายใจอีกครั้งเมื่อสำรวจสภาพตนเองแล้วพบว่าเสื้อเชิ้ตขาวสะอาดเปื้อนเลือดเป็นที่ๆ

แต่ที่น่าเป็นห่วงยิ่งกว่าคือร่างเล็กที่อยู่บนเตียง โชคดีที่เสื้อผ้าบนเรือนร่างยังไม่ได้หลุดลุ่ยเท่าไอเลวนั่น มือเรียวแตะลงบนร่างเล็กก่อนจะเรียกชื่อคนตรงหน้าด้วยเสียงเบาๆแต่ไม่เป็นผล ไอรีนโน้มตัวลงจะช้อนตัวอีกคนขึ้นแต่คนตัวเล็กก็รู้สึกตัวขึ้นก่อน

 

อารีน…”

 

มืออุ่นจับเข้าที่แขนเสื้อของคนเป็นอาพร้อมสะบัดหน้าเบาๆ ใบหน้าหวานๆที่ขึ้นสีซบลงบนไหล่ของคนที่ประคองตนเองอยู่ กระดุมเม็ดบนสุดที่ถูกปลดออกเผยให้เห็นไหปลาร้าขาวเนียนชื้นไปด้วยเหงื่อ

อาน่ากินชะมัด

 

เวนดี้อา~…”

 

CUT

ถ้าลงเมื่อไหร่แล้วไรท์จะบอกนะจ๊ะ อิอิ

ซี ยู ที ตัวใหญ่ๆ ไว้ให้ได้รอ 555

 


 ของขวัญปีใหม่ให้คุณณ 5555
ไรท์กลับมาแล้วนะคะ คราวนี้จะไม่หายไปไหนอีกละ 
บางคนอาจจะคิดว่า เอ๊ะ?...ชื่อตอนสั้นจัง คือมันแบบ...พูดได้คำเดียว 'โฉด' จริงๆ 555 ใครสงสารเคลวินบ้างยกมือ
#หลับให้สบายนะเคลวิน
#บนเตียงของสองเรา และเคลวินที่ใกล้ตาย


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

133 ความคิดเห็น

  1. #96 ฟางข้าว (FK.) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 02:06
    ย๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา 
    เยริมคะ นี่หนูถึงขั้นหลอกยัยพี่มาให้เพื่อนกินเลยหรอ!!?
    หรือว่ารู้อยู่แล้วว่ายังไงซะ อารีนก้ต้องมาถึงก่อนที่ยัยพี่จะโดนเขมือบ?

    คุณอานี่โกรธน่ากลัวนะคะ แต่เด๋วก่อน หมดจากโกรธปุ๊บก้หื่นปั๊บเลยนะคะ แหมมม
    #96
    0
  2. #58 Awanderfool. (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 11:03
    แบดมากกก โหดมากกกก ดีมากกกก อารีนหนูไม่รู้ว่าจะหวีดอายังไงแล้วนะคือหนูชอบอา หนูรู้แค่นี้55555555 *กรี๊ดดดดดดดดด คืออีกไม่กี่ตอนเขาก็จะกินกันแล้วใช่ไหมคะ //ปิดปากปิดตาทำเหมือนไม่ได้รับรู้ // งั้นเค้าจะรอนะ สู้ๆ
    #58
    0
  3. #38 TK14 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 02:16
    คุณอาแบบเท่ห์มากค่ะ กรี๊ด ไม่ไหวแล้ว
    อยากเป็นยัยหนู อยากมีคุณอาเป็นของตัวเองบ้าง
    หืม55555555555555
    ยัยหนูเวนดี้ต้องเสร็จคุณอาอีกแน่ๆเลยค่ะ วรั้ย
    เยริมก็แสบจริงๆเลย เหมือนจะแสบได้กว่านี้อีกใช่มั้ยคะ
    #38
    0
  4. #29 Lucky17 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 22:58
    ว้อท!!
    อารีนกินเด็กเวนดี้จริงๆแล้วใช่มั้ยเนี่ย
    สมน้ำหน้าหมอนั้น ยุ่งกับใครไม่ยุ่งมายุ่งกับเด็กของอารีน5555
    #29
    0
  5. #20 Meowmewmaw (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 21:31
    ไรททททททททททททท์ / ตะกุยข้างฝารัวๆ
    #20
    0