Millennium รักนิรันดร์ +fic Wenrene+

ตอนที่ 4 : 四 "อรุณสวัสดิ์"

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,176
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    5 ธ.ค. 59

T
B




 

I ถ้าในฝันนั้นมีอารีน เวนดี้จะไม่เคยลืมมันถ้าตื่นขึ้นมา I

 

            ชุดฮันบกในลักษณะที่ปรากฏอยู่บนจอนี้ได้รับอิทธิพลมาจากมองโกล ซึ่งถือเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญของชุดฮันบก เนื่องด้วยในราชวงศ์โครยอตอนปลายได้มีการทำสนธิสัญญาสันติภาพกับจักรวรรดิมองโกลในศตวรรษที่13…”

            เนื้อหาเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของเกาหลีไหลเข้ามาในโสตประสาทของนักศึกษาหลายสิบคนบนเก้าอี้ประจำตัว,เวนดี้เป็นหนึ่งในนักศึกษาในภาควิชานี้ ปลายปากกาลูกลื่นจรดลงบนกระดาษขีดเขียนเป็นตัวอักษรมากมายเพื่อเตือนความจำ

            ภาพของเครื่องแต่งกายตรงหน้ายังคงเลื่อนไปเลื่อนๆจนกระทั่งหยุดที่เครื่องประดับของหญิงสาว ดวงตากลมโตที่พึ่งละสายตาจากสมุดบันทึกจับจ้องภาพนั้นก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อยอย่างประหลาดใจ

            ปิ่นปักผมทำไมถึงดูสวยขนาดนี้นะ

         

            เหมือนกับ

 

            ถ้าไม่ติดที่ว่าท่านแก่กว่าข้าไปสามปี มีหวังป่านนี้ท่านคงเปียกโชกนอนหนาวไปแล้ว

          เสียงอ่อนหวานดังขึ้นจากร่างเล็กในชุดฮันบกตัวยาว แสงแดดยามเช้าที่ไม่สว่างมากกระทบลงบนใบหน้าอ่อนเยาว์จึงทำให้เห็นถึงริมฝีปากบางที่กำลังแย้มยิ้ม

          กายเล็กวางถาดในมือลงข้างๆคนที่ซุกตัวอยู่ในผ้าห่มก่อนจะเอื้อมมือไปแตะไหล่ของอีกคน ตื่นขึ้นมากินข้าวก่อนเถอะ ก่อนที่อาหารเช้าจะกลายเป็นอาหารเที่ยงไป

         

          เมื่อคืนกินเจ้าไปทั้งตัวยังจะยัดเยียดให้ข้ากินข้าวเช้าอีก?”

          เพี้ยะ!!

          สิ้นประโยคจากร่างที่โผล่หัวออกมาจากม้วนผ้าฝ่ามือเล็กก็ฟาดเข้าที่ไหล่เนียนๆของคนพูดทั้งๆที่ยังหน้าขึ้นสี แถมยังบิดจนผิวขาวๆนั้นเป็นรอยแดงก็เลยโดนเอาคืนด้วยการถูกโอบรัดเข้าไปกอด

          พูดอะไรไม่รู้จักอายฟ้าดินริมฝีปากน้อยนั้นเอ่ยอย่างยากลำบากในขณะที่พยายามขืนตัวออกจากอ้อนแขนอีกคน ส่วนคนฟังก็หัวเราะคิกคักไม่สะทกสะท้าน

          กลีบปากสีสดคลี่ยิ้มบางพลางมองปลายจมูกโด่งที่รับการดวงตากลมของร่างในอ้อมกอด ดูคิ้วบางที่ขมวดมุ่นเมื่อไม่พอใจนั่นสิ,น่าแกล้งซะมากกว่าน่าสงสารซะอีก

          อรุณสวัสดิ์

          สัมผัสนุ่มละมุนจากริมฝีปากของร่างเปลือยเปล่าในผ้าห่มจรดลงปลายจมูกของคนที่อายุน้อยกว่าก่อนจะเคลื่อนลงมาหยุดที่ริมฝีปากสีชมพูน่าเอ็นดู แนบกลีบปากนุ่มลงไปอย่างเชื่องช้าแต่เปี่ยมไปด้วยความรู้สึก ภาพทุกอย่างดูเติมเต็มกันและกันอย่างอ่อนโยนทว่าช่างเลือนราง จนกระทั่งซึมหายไปพร้อมกับแสงอาทิตย์ที่สว่างขึ้นมาทั่วบริเวณ

 

          ‘เวนดี้

 

            เวนดี้!...”

 

            คนถูกเรียกสะดุ้งตัวมือก็คว้าเอาปากกาที่ใกล้หลุดมือเต็มที ร่างบนเก้าอี้กระพริบตาถี่ๆเพื่อตั้งสติแล้วมองไปรอบกายก็พบกับเพื่อนผู้หวังดีที่นั่งอยู่ข้างๆกับอาจารย์ที่กำลังชะงักการสอนแล้วมาจุดสายตาอยู่ที่เธอ

            เป็นอะไรรึเปล่าน่ะ?,นักศึกษาอาจารย์ยกมือขึ้นดันแว่นบนสันจมูกให้เข้าที่แล้วเลิกคิ้วสูงทำให้เวนดี้ส่ายหน้าพร้อมปฏิเสธทันควัน เมื่อทุกอย่างเข้าสู่ภาวะปกติเพื่อนที่นั่งอยู่ข้างกายก็โน้มตัวมาช้าๆพร้อมกระซิบเสียงเบา

 

            ฉันตกใจแทบแย่ นึกว่าเธอเป็นอะไรมาก

          ซึลกิ-หญิงสาวชาวเกาหลีผู้มีดวงตาเรียวโฉบเฉี่ยวและเป็นเพื่อนคนแรกที่เข้ามาทำความรู้จักกับเธอ หลังจากวันนั้นมาเธอก็ไปไหนมาไหนกับซึลกิตลอด

            หลายวันที่ผ่านมาเธอมักจะวูบไปแบบที่ว่าใครเห็นก็ต้องตกใจ แต่พอไปหาหมอที่โรงพยาบาลกลับได้ผลตรวจว่าร่างกายปกติดี เธอมักจะฝันแปลกๆเกี่ยวกับผู้หญิงที่หน้าตาคล้ายคุณอา ครั้งที่แล้วๆมามันเป็นฝันที่ดูจะธรรมดา อาทิ พูดคุยใต้ต้นเหมย เดินเล่นในตลาดของหมู่บ้าน หรือว่าจะทำอาหาร

 

            แต่ว่าครั้งนี้มันเข้าขั้นที่ว่า เธอรู้สึกผิดกับอาจนอยากขอขมาซะตอนนี้

 

            เวนดี้รู้สึกอึดอัดเล็กน้อยกับการที่ไม่ปริปากคุยกับคนที่นั่งบนเบาะคนขับข้างๆ โดยปกติแล้วเธอต้องเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ให้ฟังหลังจากที่ขึ้นรถได้ แต่อย่างที่ว่าความรู้สึกผิดมันกดคำพูดที่อยากจะเอ่ยลงลำคอไปหมด

            ได้แต่ภาวนาให้ถึงบ้านเร็วๆ

            เวนดี้,ช่วงนี้เป็นอะไรรึเปล่า? ทำไมไม่ค่อยพูดอะไรเลย

คุณอาคนสวยในชุดทำงานชำเลืองมองเธอเล็กน้อยขณะที่พูด คนตัวเล็กข้างๆก็หันมามองพร้อมส่ายหน้าปฏิเสธในใจก็ก่นด่าไฟจราจรที่หยุดตรงเวลามากไปหน่อย

            แค่มีเรื่องให้คิดนิดหน่อยน่ะค่ะ

            เสียงหวานแหบพร่าน้อยๆเนื่องจากไม่ได้เปล่งออกมาเป็นเวลานาน เรียวตาสวยของคนฟังตวัดมองแบบไม่เชื่อหูนักแต่ก็ไม่ถกเถียงอะไรกลับไป จนกระทั่งถึงประตูรั้วบ้านบทสนทนาที่มีแต่ไอรีนเป็นคนเริ่มถามก็สิ้นสุดลง

            เวนดี้รู้ว่าคุณอาของเธออาจจะไม่พอใจอยู่ก็ได้แต่ก็ไม่มีความด้านชาเกินไปที่จะพูดคุยได้ตามปกติ หลังจากลงจากรถมาไอรีนก็เดินดุ่มๆเข้าบ้านไปทั้งๆที่เมื่อก่อนจะรอเดินเข้าไปด้วยกัน มันก็ถูกแล้วไม่ใช่รึไง,เธอทำให้อาแสนใจดีต้องรู้สึกแย่ก่อนหนิ

 

            แย่ที่สุดเลย

 

            “อิ่มแล้วหรอ-ไอรีนคุณอาซังกิลพูดขึ้นเมื่อคนที่อยู่ตรงข้ามกันทำท่าค่อยๆวางช้อนส้อมในมือลงกับจาน คนถูกถามยิ้มแห้งๆพร้อมบอกว่าขอตัวขึ้นไปบนห้องเร็วหน่อยเพราะรู้สึกไม่สบายตัวแล้วก็เก็บกระเป๋าข้าวของขึ้นบันไดไป ทิ้งความรู้สึกโหวงเหวงให้คนที่นั่งอยู่ข้างๆอย่างเวนดี้จนต้องหยุดเคี้ยวอาหารในปากแล้วมองอีกคน

           

            ไม่สบายตัวหรือไม่สบายใจกันแน่…”

            คนปากดีอย่างเยริมพูดขึ้นลอยๆทั้งๆที่มือก็ตักข้าวในจานเหมือนไม่รู้สึกอะไร สิ้นประโยคจากคนที่อายุน้อยที่สุดในโต๊ะคนงี่เง่าที่นั่งหัวโด่อยู่ก็พึ่งรู้สึกตัวได้ว่าเธอทำอะไรผิดไปซะแล้ว

            ช่วงนี้ฝันร้ายรึไง ถึงได้พูดน้อยนักนะ,เวนเวน

 

            ฝันร้ายงั้นหรอฉันไม่รู้ซะด้วยซ้ำว่าจะเรียกว่าร้ายหรือดี เวนดี้ไม่ปริปากอะไรออกไปได้แต่ก้มหน้าก้มตาทานอาหารในจานของตนเองต่อ อาหารมือเย็นสิ้นสุดลงตรงที่แม่บ้านเข้ามาเก็บภาชนะบนโต๊ะแล้วทุกคนก็แยกย้าย ส่วนเวนดี้ก็ต้องไปทำอะไรที่ควรทำ

            เธอกำลังยืนนิ่งอยู่หน้าห้องของอารีนพร้อมกับแก้วนมอุ่นแก้วหนึ่ง

            รู้สึกว่าอาของเธอจะอายุสามสิบนะไม่ใช่สามขวบ

            ไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้เธอเดินลงจากห้องหลังจากที่อาบน้ำเสร็จแล้วมาอุ่นนมให้คุณอาของเธอ ก็เคยได้ยินมาว่าดื่มนมอุ่นก่อนนอนแล้วทำให้สุขภาพดีหนิ

 

          แกร็ก

            ร่างเล็กในชุดนอนตัวยาวหน้าประตูถึงกับสะดุ้งโหยงเมื่อประตูไม้บานหนาถูกเปิดออกพร้อมกับร่างๆหนึ่งที่กำลังจะเดินออกมาแต่หยุดเท้าทั้งสองไว้ได้ก่อน ไม่อย่างนั้นมีหวังได้ชนกันจนล้มไม่เป็นท่าแน่ๆ

 

            มีอะไรรึเปล่า?” เป็นฝ่ายไอรีนที่พูดขึ้นก่อน แต่น้ำเสียงเรียบๆของคุณอากำลังทำให้ขอบตาที่ร้อนผ่าวของคนหน้าห้องกลั่นน้ำตาออกมาเสียดื้อๆ เวนดี้ระงับอารมณ์ขี้แยไว้ในใจพร้อมยืนแก้วในมือให้คนอายุมากกว่าอย่างกล้าๆกลัวๆ

 

            ได้ยินมาว่าดื่มนมก่อนนอนแล้วดีต่อสุขภาพหนูก็เลยอุ่นนมมาให้อารีนเห็นอารีนบอกว่าไม่สบายตัว

            เวนดี้หยุดพักเล็กน้อยก่อนจะพูดต่อ

            “…ขอโทษค่ะอารีน…”

 

            คนตัวเล็กเสียงสั่นเครืออย่างควบคุมไม่อยู่ เปลือกตาที่แดงและร้อนผ่าวกำลังทำให้ร่างสวยตรงประตูลดความขุ่นมัวบนใบหน้าแทบหมดสิ้น ไอรีนยื่นมือไปรับแก้วนมนั้นพลางใช้มืออีกข้างแตะเบาๆลงบนแก้มเนียนใสที่เจือสีแดงจางๆ

            ไม่เอาสิคะ ขี้แยอีกแล้ว,อาไม่โกรธเวนดี้แล้วนะ

 

            “-ฮึก คุณอาอย่าโกรธนะ ไม่โกรธจริงๆใช่มั้ยจู่ๆคนตัวเล็กตรงหน้าก็น้ำตาร่วงเผาะเหมือนเด็กน้อย ไม่รู้ว่าทำไมต้องทำตัวขี้แยแบบนี้ด้วยแต่การกระทำเล็กๆน้อยๆที่แสดงท่าทีขุ่นเคืองใจของไอรีนมันทำให้เธอรู้สึกแย่เกินกว่าจะปล่อยให้มันเป็นแบบนี้ เมื่อเห็นเด็กน้อยตรงหน้าเริ่มร้องไห้หนักขึ้นคุณอาก็เลยต้องวางแก้วนมอุ่นไว้บนโต๊ะใกล้ๆประตู

 

            ชู่ว

 

          ปลายนิ้วชี้แตะลงบนริมฝีปากเล็กที่กำลังพร่ำขอโทษมากมายเป็นผลให้เจ้าตัวกลืนถ้อยคำปนเสียงสะอื้นลงคอ แพรขนตางามเปียกชื้นจากการร้องไห้อย่างไร้เหตุผลแต่ดูน่าทะนุถนอม ไอรีนเปลี่ยนจากการใช้นิ้วทาบลงบนริมฝีปากเป็นกดนิ้วหัวแม่มือลงบนกลีบปากนุ่มก่อนจะเกลี่ยไปมา

            ทำไมถึงรู้สึกแปลกๆเหมือนกับ

            …โดนรุกล้ำมากกว่าริมฝีปาก

 

            รู้สึกง่วง จนอยากจะหลับซะตรงนี้

 

            อารีน

            ร่างน้อยเริ่มปรือปรายตาใกล้จะหลับลงเต็มทีก่อนจะซบลงบนตัวของคนที่รอประคองเธอไว้เหมือนรู้เหตุการณ์ล่วงหน้า โครงหน้าสวยคลี่ยิ้มบางแล้วเคลื่อนมือข้างหนึ่งมาเชยคางให้ใบหน้าหวานเงยขึ้นเล็กน้อย จรดริมฝีปากลงไปบนตำแหน่งเดียวกัน ไม่หนักหน่วงแต่นุ่มนวลเหมือนกับในห้วงความคิดที่เวนดี้ให้คำนิยามว่ามันคือ ฝันไม่มีผิดเพี้ยน

 

 

            ริมฝีปากของเจ้ายังคงหวานลิ้นอยู่เสมอเลยนะ,ซึงวาน





เอาแล้วๆ อารีนมีแผนจะกินเวนดี้น้อยรึเปล่า ต้องติดตาม

            

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

133 ความคิดเห็น

  1. #126 PKN_ni (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 09:38
    วิธีลักหลับพี่รีนสุดยอดมาก! โคตรฉวยโอกาสเลยพี่
    #126
    0
  2. #93 ฟางข้าว (FK.) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 01:46
    ต๊ายยยยย น้องวานฝันเปียก ส่วนอารีนลักหลับ !!!!!
    55555555555555555555555555555

    น้องวานคะ พี่ว่าน้องวานโดนของซะแล้วละ 
    ชีวิตทั้งชีวิต หนีไม่พ้นคุณอาแน่นวลลล
    แต่ก้นะ ใช่ว่าวานนี่ของเพ่จะอยากจากอกอาเสียที่ไหน

    คงจะดดนเขากินไปแล้ว(เมื่อชาติภพที่แล้ว) จะโดนอารีนกินอีกสักชาติจะเป้นไรไปคะ เนอะ!
    #93
    0
  3. #55 Awanderfool. (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 00:19
    *ปิดตา* เขินนนไม่กล้าอ่าน555555อนุภาคทำลายล้างของคุณอารีนมันมากเกินไปทำใจไม่ได้ ตายแหล่วววอุทานคำอื่นไม่ได้นอกจากตายแหล่วววววว เจออายั่วๆแบบนี้บ่อยๆนี่ก็อันตรายต่อใจนะคะ กรี๊ดดดดดด// ไม่ไหวแล้วค่ะเลือดไม่มีพอให้สูบฉีดแล้ว
    #55
    0
  4. #35 TK14 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 01:57
    หืมมมม ยัยหนูจะเสร็จคุณอามั้ยคะ ตายแล้ววววววว
    คุณอากับยัยหนูดูน่ารักอบอุ่นเวลาอยู่ด้วยกัน
    แล้วทำไมเวนดี้ถึงฝันถึงคุณอาบ่อยๆ
    เป็นจิตใต้สำนึก เป็นอดีต หรือเป็นเพราะพลังคุณอาคะเนี่ย
    เรื่องนี้ซับซ้อนมากกกก
    #35
    0
  5. #26 Lucky17 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 22:51
    คุณอ๊าาาา แคมแดวก่อนนะคุณอา ใจเย็นๆ อย่าเพิ่งทำอะไร โอ้ว อิจฉา...
    #26
    0
  6. #18 aeskml_13 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 09:59
    คุณอาทำไรน่ะะะ ว้ายว้ายยยย
    #18
    0
  7. #8 Meowmewmaw (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 07:36
    คุณอาต้องใจเย็นๆนะคะ ใจร่มๆค่ะ งอนแล้วยังรุก(ล้ำ)เขาอีก.....



    ติดตามค่ะๆ
    #8
    0
  8. #7 Emgolem (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 21:24
    อร๊ายยย โดนกินแน่ยัยหนู  
    #7
    0