Millennium รักนิรันดร์ +fic Wenrene+

ตอนที่ 19 : SP 2: เรนนี่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 825
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    27 ส.ค. 60

วันนี้เป็นอีกวันหนึ่งที่บ้านตระกูลเบจัดงานเลี้ยง แต่ไม่ขอบอกแล้วกันว่าเป็นงานของใคร แม้จะผ่านมาหลายปีแต่ที่นี่ก็ยังแสนอบอุ่นและปลอดภัย เยริมพึ่งเรียนจบมาไม่นานมานี้ ไม่ทันได้เข้าถึงวงการคนดังอย่างเต็มตัวแต่กลับกลายเป็นบุคคลมีชื่อเสียงด้วยความที่สอบได้ทุนไปเรียนที่แคนาดา

            และก็ยังเพราะคนที่เข้ามาในชีวิตเธอด้วย

ย้อนกลับไปเมื่อตอนที่เยริมถูกยิง

          ร่างเล็กๆบนเตียงใหญ่ดูจะไม่พอใจกับแผลที่ถูกยิงเท่าไหร่นัก มันรู้สึกเจ็บร้าวไปทั้งแขนแม้จะเป็นแค่นัดเดียว กระสุนถูกทำด้วยเงินอย่างดีเป็นสิ่งที่แวมไพร์แพ้ต่อให้จะมีพลังมากแค่ไหนก็ตาม ไม่นานนักเสียงเปิดประตูก็ทำให้คนบนเตียงละสายตาจากบาดแผลที่ถูกพันด้วยผ้าผืนไม่หนาไม่บางแล้วหันไปหาต้นตอ ร่างสูงๆของคนที่คุ้นตาแต่ไม่ค่อยชอบนักปรากฏตัวขึ้นด้านหลังแทยอนทำให้ร่างเล็กนั้นตาโตทันที แล้วก็ดูเหมือนอีกฝ่ายจะทำหน้าไม่ถูกเช่นกัน

            ดูผ่านๆก็เห็นว่าจอยที่ถือกระเช้าของมาเยี่ยมคงจะต้องติดสอยห้อยตามคุณหมอซอมาด้วยธุระอันใดก็ไม่สามารถทราบได้ เยริมมองกระเช้าที่วางบนโต๊ะใกล้หัวเตียงก่อนจะตวัดสายตาขึ้นมองคนที่วางมันแต่ทว่าอีกฝ่ายกลับเมินเฉยแล้วเดินหลบไปอยู่อีกมุมของห้อง

            หายเจ็บบ้างรึยัง? หรือว่าปวดมากกว่าเดิม

            “ก็ยังมีปวดๆอยู่บ้างค่ะ แต่ก็น้อยลงเยริมตอบพลางมองแขนข้างที่ถูกยิงก่อนจะหันกลับมาหาคนถาม คุณหมอซอยิ้มบางๆก่อนจะพยักหน้ารับ

 

            ดีแล้วล่ะที่หายไปบ้าง

            “เอ,ว่าแต่เรารู้จักกับจอยงั้นหรอ?”

            คำถามของคนอายุมากกว่าทำให้เยริมทำหน้างงซักพักพลางมองหน้าคนที่อยู่มุมห้องแต่ก็ไม่ได้ปริปากอะไรออกไป ไม่ทันได้คิดว่าจะตอบว่ารู้จักหรือไม่คุณหมอซอก็พูดขึ้นต่อ

 

          จอยเค้าบอกว่าเป็นห่วงน้องรหัสน่ะ ก็เลยขอตามมาด้วย

 

          นั่นแหล่ะ,เป็นครั้งแรกที่รุ่นพี่ตัวสูงนั่นมีท่าทีเปลี่ยนไป

 

          ใบหน้าที่ถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางอย่างดีแย้มยิ้มน้อยๆก่อนจะหลุดออกจากภวังค์เมื่อจู่ๆก็มีสิ่งๆหนึ่งชนเข้ากับขาของตนเอง แต่มันไม่ได้ชนอย่างรุนแรง ดูจะเป็นสิ่งที่นุ่มนิ่มมากเสียด้วย

            เยริมก้มลงไปดูว่าสิ่งๆนั้นคืออะไรกัน ก็พบกับร่างของเด็กตัวเล็กอายุราวสองปีที่กำลังทำตาแป๋วเกาะขาเธออยู่ เจ้าของใบหน้าหวานก้มลงไปหาเด็กผู้หญิงตัวเล็กพร้อมส่งมือออกไปจับแก้มนิ่มนั้นๆเบาๆ

            น้าก็นึกว่าใคร,เป็นเรนนี่นี่เอง

            สิ้นน้ำเสียงหวานๆนั้นก็ปรากฏร่างที่ตัวเล็กไม่ต่างกับคนพูดที่ดูจะกำลังหาเจ้าตัวเล็กอยู่พอดี พอเห็นว่าจอมซนไปเกาะขาคนเป็นน้าอยู่ คนเป็นแม่ก็ยิ้มพลางส่ายหัวเบาๆ

            มาหาน้าเยริมนี่เอง,ม่ามี๊ตกใจหมดเลยร่างอ้อนแอ้นภายใต้ชุดเดรสสะอาดดูไม่เหมือนคนที่ผ่านการท้องมาแล้วเสียด้วยซ้ำทำให้พูดกับใครก็แทบไม่มีใครเชื่อว่าผู้หญิงคนนี้มีลูกแล้ว,แถมยังน่ารักอีกด้วย

 

            วันนี้พี่คงเหนื่อยแย่เลยล่ะสิ คนเยอะตัวเล็กคงวิ่งวุ่นเลย

            เยริมเอ่ยยิ้มๆกับคนเป็นพี่ ถูกต้องแล้ว,คุณแม่ยังสาวที่เป็นแม่ของเจ้าตัวเล็กนี้คือเวนดี้,พี่สาวนอกสายเลือดของเธอ หลังจากเหตุการณ์นั้นเธอก็เรียกเวนดี้ว่าพี่มาโดยตลอด

            หลังจากเวนดี้กับไอรีนแต่งงานกันได้ไม่กี่ปี อาหมอของเธอก็ดันอยากจะมีลูกไว้อุ้มดูไปแล้วเหมือนผู้ใหญ่นิสัยเด็กไม่มีผิด ถึงขนาดที่ว่าจะต้องใช้เงินแค่ไหนก็ยอมจ่าย พอเวนดี้ท้องไอรีนก็ดูจะเอาอกเอาใจเหลือเกินชนิดที่ว่ายอมขึ้นลงบันไดสามชั้นวันละสามเวลาไปทำนมอุ่นให้ พอเจ้าตัวเล็กลืมตาดูโลกก็ติดลูกเสียเหลือเกิน แต่ยังไม่ลืมจะอ้อนคุณแม่เหมือนเดิม

           

            ก็นิดหน่อย,ว่าแต่เห็นพี่รีนบ้างมั้ย

            เวนดี้ดูไม่ค่อยชินปากแม้จะเรียกสรรพนามนี้มานานพอสมควร ถ้าพูดคำนี้ให้คนอื่นๆฟังก็คงจะไม่เป็นไร แต่พอเป็นเยริมแล้วรายนี้มักจะมีสายตากระเซ้าเหย้าแหย่เธอเสียเหลือเกิน เยริมอมยิ้มเล็กน้อยก่อนจะมองร่างกลมๆขาวจัดคล้ายก้อนแป้งที่เดินเตาะแตะไปมา เรียกได้เลยว่าเหมือนย่อส่วนไอรีนมาชัดๆ

            เห็นทำหน้าที่เป็นแม่ครัวย่างกุ้งให้พวกอาแทยอนอยู่ทางนู้นน่ะค่ะพูดไปก็ชี้ไปทางริมสระน้ำที่อยู่ด้านหลัง

            ไปด้วยกันมั้ย? เผื่อจะได้ช่วยดูแลเรนนี่เวนดี้มองไปตามปลายนิ้วของอีกคนก่อนจะเอ่ยถาม เยริมพยักหน้ารับเพราะอยู่แถวนี้ก็เหงาๆยังไงพิกล

 

            เมื่อมาถึงบริเวณสระน้ำแม้จะยังไม่ได้เห็นแสงไฟอย่างชัดเจนแต่ก็ได้ยินเสียงความครึกครื้นงานจากแขกเหรื่อที่มา เมื่อเจ้าตัวน้อยผิวขาวราวหิมะปรากฏตัวขึ้นก็ทำให้ผู้คนที่ยืนอยู่ซ้ายขวาพากันหันมามองด้วยความเอ็นดู แต่ดูเหมือนเรนนี่น้อยจะกลัวกับการโดนมองมากๆเลยโผเข้ากอดขาของคุณแม่เป็นผลให้เวนดี้ต้องก้มลงไปอุ้มเจ้าก้อนแป้งขาวจัดมาไว้ในอ้อมกอด แก้มฝาดเลือดป่องๆน่าหยิกยิ่งทำให้เจ้าหนูน้อยน่ามองยิ่งกว่าอะไร

            พอไอรีนเห็นก้อนแป้งน้อยขนาดย่อส่วนตัวเองก็ต้องวางที่คีบในมือลงแล้วเช็ดไม้เช็ดมือเดินเข้าไปหาเวนดี้โดยทันที แต่แทนที่จะอุ้มดีๆกลับกลายเป็นว่าแอบหอมแก้มคุณแม่ซะอย่างนั้น ทำให้เพื่อนร่วมงานรอบข้างพากันส่งเสียงแซว ในขณะที่เรนนี่น้อยทำตาปริบๆเพราะฟังไม่เข้าใจ

 

            “เอ้า! เจ้าของวันเกิดมาแล้ว รออะไรกันอยู่เล่าแทยอนพูดขึ้นมาก่อนจะส่งสัญญาณให้รุ่นน้องที่อยู่ด้านหลังเป็นเชิงว่าให้ยกเค้กวันเกิดก้อนโตออกมา เด็กน้อยในอ้อมกอดของคุณพ่อมองเปลวเทียนที่วูบไหวไปมาพร้อมกับหน้าเค้กที่ถูกตกแต่งอย่างสวยงาม พลันยิ้มน้อยๆก็ปรากฏขึ้น

            “Happy Birthday to You”

            เสียงขับร้องเพลงจบไปพร้อมกับเสียงหัวเราะใสๆที่ดังแผ่วขึ้นมา ไอรีนเอ่ยเบาๆกับเด็กน้อยในอ้อมแขนว่าให้เป่าเค้ก เรนนี่ดูพยายามแล้วแต่ไม่สำเร็จจึงส่งสายตาขอความช่วยเหลือไอรีนถึงจะช่วยเป่าเค้กแทน

            สุขสันต์วันเกิดเจ้าก้อนแป้งน้อยแทยอนดึงพลุกระดาษในมือก่อนจะเอื้อมมือมาจับมือเล็กๆไร้ความหยาบกระด้าง คุณหมอซอเดินเข้ามาในวงสนทนาพร้อมรอยยิ้มก่อนจะคุยเล่นกับเจ้าตัวเล็กอยู่พักหนึ่งแล้วเงยหน้าขึ้นถามไอรีน

            วันเกิดปีนี้ให้อะไรเรนนี่น้อยล่ะคะ?”

 

            ไอรีนทำหน้าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะคลี่ยิ้มบางแล้วรั้งเอวบางๆของคุณแม่ยังสาวข้างๆแล้วยิ้มให้ เวนดี้ที่เห็นรอยยิ้มแบบนั้นก็รู้ได้เลยว่าสิ่งที่หล่อนจะพูดต่อไปต้องเป็นแผนการอันร้ายกาจอย่างแน่นอน

            ก็คิดอยู่ว่า…” ใบหน้าสวยๆหันมาหาคนที่ตัวเล็กกว่าก่อนจะก้มลงสบตากับอีกฝ่าย อยากให้เรนนี่มีน้อง

            เวนดี้ออกแรงหยิกแขนคนพูดทันทีที่พูดจบสร้างเสียงหัวเราะให้กับคนรอบข้าง ส่วนเจ้าตัวน้อยก็ทำตาแป๋วส่งสัญญาณว่าอยากกินเค้กสีสวยตรงหน้าจะแย่แล้ว ไอรีนเลยเบี่ยงประเด็นมาเป็นการตัดเค้ก กลายเป็นอีกวันที่บ้านตระกูลเบคึกคักและเต็มไปด้วยความอบอุ่น

 

            แต่เรื่องที่เรนนี่จะมีน้องมั้ย,คงต้องคิดดูอีกทีล่ะนะ J

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

133 ความคิดเห็น

  1. #132 IS2129 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 13:00

    พึ่งได้อ่าน สนุกมากค่ะ ขอบคุณไรท์นะคะ และรอเรื่องต่อไปของไรท์นะคะเป็นกำลังใจให้ค่ะ✌????

    #132
    0
  2. #129 norivazabionline (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 10:33
    สนุกมากๆ มากๆเลยค่ะ
    #129
    0
  3. #128 wonderfullsone (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 00:02
    เพิ่งได้อ่าน สนุกมากค่ะ อยากเห็นพี่เบแมนๆมานานแล้ว อิอิอิ
    แต่งได้น่าติดตามดีค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #128
    0
  4. #127 PKN_ni (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 13:17
    สนุกมากค่า ปกติไม่ค่อยมีไอรีนเป็นเมะ หายากมาก อ่านรวดเดียวจบเลย555 รอมาอัพผลงานล่าสุดอยู่นะค้า
    #127
    0
  5. #123 iceginggg (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 22:03
    โอ๊ย น่ารักไปหมดเลยค่ะ T/////////T ทั้งเยริมกับจอยที่แทบจะกัดหัวกัน(แต่ก็อยากรู้ความคืบหน้าของพวกนางแฮะ) กับครอบครัวอันแสนหวานชื่นอีก ดีงามค่ะแง /บนให้น้องเรนนี่ไปอ้อนคูมแม่ให้มีน้อง คิกๆๆๆๆๆๆ
    อยากให้คุณไรท์ทำภาคต่อจังเลยค่ะ เค้าชอบมากๆเลย ฮื่อ ยังไงก็ขอบคุณมากๆเลยนะคะ <3
    #123
    0
  6. #122 HbJnJH (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 16:25
    เรนนี่หนูอยากมีน้องใช่มั้ย ไปอ้อนแม่คนสวยเลยๆๆ ชอบครอบครัวนี้
    รักไรท์จุ๊บๆ ขอบคุณนะไรท์
    #122
    0