Millennium รักนิรันดร์ +fic Wenrene+

ตอนที่ 17 : 十七 คนของใจ (end) 100% พูดคุยกับไรท์&แจ้งเรื่องตอนสเปเชียล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 944
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    24 มี.ค. 60

   
คู่ชีวิต(piano)-cover by ตองพี


十七


Iที่ๆเดิมก็ต้องมีคนๆเดิมยืนอยู่ จึงจะรู้สึกมีความสุขเหมือนเดิมI

 

          ข่าวการตายของคิมคังอินแพร่สะพัดไปชั่วข้ามคืนจนเป็นข่าวหน้าหนึ่งเนื่องจากเป็นคนๆหนึ่งที่มีที่ยืนในสังคม ตำรวจตั้งข้อสันนิษฐานว่าเป็นการฆาตกรรมจากความขัดแย้งด้านผลประโยชน์โดยฝีมือของหุ้นส่วนทางธุรกิจที่เสียชีวิตในวันเดียวกันจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ซึ่งดูเหมือนเป็นการลอบสังหาร  ปิดตำนานนักธุรกิจผู้มีเบื้องหลังเป็นนักค้าโคเคนไว้เพียงเท่านั้น ส่วนจงอินลูกชายของเขาบาดเจ็บสาหัสจากกาตกจากที่สูงคงต้องพักฟื้นเป็นปีๆ

เวลาผ่านไปเข้าปีที่ห้า เวนดี้ก็เรียนจบไปได้เกือบปี ตอนนี้เธอก็กำลังฝึกงานในสาขาย่อยของร้านเบเกอรี่ที่แทยอนเป็นเจ้าของ ตอนแรกอาซังกิลจะให้เธอเข้าไปทำงานในบริษัทส่งออกสินค้าขนาดใหญ่ที่อาเป็นเจ้าของ แต่เธอก็เลือกที่จะทำขนมอยู่ในร้านของแทยอนแทนเพราะเป็นสิ่งที่เธอรัก แถมยังได้มีเวลาว่างแต่งเพลงอีกด้วยอ้อลืมบอกไป พอดีว่าตอนเรียนจบอาจารย์ประจำคลาสก็แนะนำให้เธอรู้จักกับนักแต่งเพลงชื่อดัง พอนักแต่งเพลงคนนั้นเห็นผลงานของเธอก็รีบจองตัว ทีแรกก็ปฏิเสธไปเพราะคิดว่าเธอคงไม่มีความสามารถพอที่จะทำงานอะไรแบบนี้แน่ แต่เขาก็บอกว่าอย่างน้อยก็ช่วยเขาแต่งก็ยังดี

            วันนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดครบรอบ25 ปีของเธอ ตลอดเวลาที่ผ่านมาได้แต่อธิฐานว่าขอให้ใครบางคนกลับมาเสียที

            วันนี้ก็อีกเช่นเคย ครอบครัวของเธอจัดงานเซอร์ไพรท์กันเหมือนเดิม บ้านของเรายังอบอุ่นไม่เปลี่ยน จะเปลี่ยนไปก็ข้าวของเครื่องใช้และการตกแต่ง คนถือเค้กไม่ใช่ไอรีนเช่นเคยแม้จะรู้สึกปวดหนึบในหัวใจแต่ก็ฝืนยิ้มในวันเกิดที่ไร้ซึ่งคนที่คิดถึงเหลือเกิน

            เวนดี้ยืนมองหน้าเค้กที่ปักเลข 25 อย่างเหม่อลอยก่อนจะหยิบมีดพลาสติกขึ้นมาเพื่อตัดเค้กให้แขกเช่นทุกครั้ง มือเล็กถือมีดพลาสติกไว้ในมือ ในใจคิดถึงวันที่มีใครคนหนึ่งประคองมือตนให้กดปลายมีดลง

           

            กึก

 

          เจ้าของมือเล็กเบิกตากว้างเมื่อมีมือๆหนึ่งกุมมือเธอไว้แล้วบังคับให้กดปลายมีดลงบนหน้าเค้กอย่างช้าๆ เวนดี้วางหลังมือขาวสะอาดที่ช่างคุ้นตาแต่ก็ไม่หันไปมองเจ้าของของมันจนกระทั่งตัดเค้กจนเสร็จ ที่ไม่อยากหันไปก็เพราถ้าเกิดว่าเธอหันหลับไปแล้วไม่ใช่อย่างที่คิดล่ะ

            ไม่หรอกเขาคงไม่มา

 

          “สุขสันต์วันเกิดนะคะอายุยี่สิบห้าแล้วสินะ

            เสียงนุ่มกระซิบข้างใบหูทำให้คนตัวเล็กรีบหันขวับไปหาผู้มาเยือนที่ประชิดตัวเธอจนแทบจะเรียกว่ากอดเลยก็ว่าได้ หญิงสาวเรียวตาสวยใบหน้าได้รูปที่ยิ้มจางๆให้เธอทำให้เจ้าของวันเกิดอ้าปากค้างอย่างตกตะลึง

 

            อารีน!!!”

 

            ไอรีนในลุคที่เปลี่ยนไปแถมรอยยิ้มก็เปลี่ยนรับกอดจากเด็กน้อยที่ยังคงเป็นเด็กน้อยอยู่วันยันค่ำสำหรับเธอ เรือนผมที่เคยเป็นสีเขม่าควันกลับกลายเป็นสีน้ำตาลอ่อนเห็นแล้วทำให้หวนนึกถึงเบจูฮยอนเจ้าของรอยยิ้มทรงเสน่ห์เมื่อหนึ่งพันปีก่อน เด็กน้อยผละตัวออกจากคนที่ได้ชื่อว่าอาแล้วพินิจใบหน้าของคนที่คิดถึงจนใจจะขาดแล้วเอื้อมมือขึ้นไปกุมมันไว้

            คิดถึงฮึก คิดถึงอารีนจะตายอยู่แล้ว รู้ตัวบ้างมั้ย

            เวนดี้ขี้แยเสมอเมื่อคิดถึงใครซักคน ไอรีนตัวสูงขึ้นกว่าเมื่อก่อนมาเล็กน้อย เรื่องนี้ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นเพราะอะไรสงสัยมีไว้จูบหน้าผากเจ้าตัวเล็กง่ายขึ้นล่ะมั้ง

            ไอรีนจูบซับน้ำตาให้คนตัวเล็กแล้วโอบเอวบางไว้แต่ก็ต้องตกใจเมื่อหญิงสาวในอ้อมแขนเงยหน้าขึ้นมาจูบบนริมฝีปากของตนเองแบบไม่ทันให้ได้ตั้งตัว เวนดี้ถอนจูบออกมาแล้วก้มหน้างุดเมื่อถูกคนรอบข้างส่งเสียงเชิงแซวเล่น ไอรีนยิ้มหวานให้คนที่ก้มหน้าไม่หยุดแถมซบใบหน้าลงบนอกอย่างเขินอาย เขย่าไหล่ให้เงยหน้ามาก็ไม่ยอม

 

            คิดถึงก็ต้องมองนานๆสิคะไอรีนเอ่ยเสียงเบาข้างๆใบหูที่แดงเถือกของคนตัวเล็ก เวนดี้ค่อยๆเงยหน้ามองคนอายุมากกว่าด้วยดวงตาที่รื้นน้ำตาน้อยๆ อารีนของเธอไม่ได้ยิ้มแบบที่มีเลศนัยเหมือนก่อน รอยยิ้มของอารีนดูสดใสกว่าเมื่อก่อนแถมสายตายังดูอบอุ่นเหมือนกับว่าไม่มีความทุกข์ใดๆแล้ว

 

            อ้อจริงสิ!..หนูมีอะไรบางอย่างให้อาดูเวนดี้พูดขึ้นเหมือนคิดอะไรออกก่อนจะจูงมืออีกคนให้เดินขึ้นบันไดตามมาแต่ทว่าเสียงเล็กที่คุ้นเคยก็ดังขึ้น

 

            แหม-เจอหน้ากันไม่ถึงสิบนาทีนี่ดึงมือขึ้นห้องเลยหรอเยริมยิ้มร้ายทำให้คนเป็นพี่ค้อนใส่ทีหนึ่งแต่ก็เดินนำคนข้างหลังให้ตามมา ไอรีนหัวเราะเบาๆกับท่าทางที่น่ารักนั้นแต่ก็ยอมโดยจูงขึ้นบันไดไป


มือเล็กยกขึ้นบิดลูกบิดเปิดประตูห้องเข้าไปภายในห้องของไอรีน เจ้าของห้องมองรอบๆตัวด้วยรอยยิ้ม ถึงแม้ว่าเธอจะไม่อยู่ที่นี่แต่มันก็สะอาดสะอ้านเหมือนถูกทำความสะอาดอยู่ตลอดเวลา แต่สิ่งที่ทำให้สะดุดตานั่นคือหลายๆสิ่งที่เปลี่ยนไป

 

            สุขสันต์วันเกิดย้อนหลังหลายๆปีนะคะ,อารีน

 

          กระดาษสีที่ถูกแปะบนฝาผนังและนกกระดาษที่ห้อยลงมาจากเพดานทำให้ฝ่ามือเรียวยื่นเข้าไปประคองมันเบาๆ ไอรีนมองมันด้วยรอยยิ้มที่คลี่ออกด้วยความตื้นตันอย่างบอกไม่ถูก เด็กคนนี้พับนกกระดาษเองเป็นพันๆตัวงั้นหรอกว่าจะได้มากขนาดนี้ต้องใช้เวลาอยู่กับมันมากเท่าไหร่กัน

            อ๊ะ…” ไอรีนเอ่ยขึ้นอย่างตกใจเมื่อจู่ๆก็ถูกมือเล็กๆเอื้อมมาปิดดวงตาทั้งสองข้างแต่ก็ไม่ได้ขืนตัวออกแต่อย่างใด

 

            หลับตาไว้นะคะ หนูอยากให้ของขวัญบางอย่างเด็กน้อยที่บัดนี้เป็นเป็นหญิงสาวเต็มตัวกระซิบแผ่ว ไอรีนหลับตาตามคำบอกแม้หลานที่แสนน่ารักจะคลายมือออกไปแล้ว ใจเต้นรัวเมื่อคิดว่าเด็กคนนี้จะเซอร์ไพรท์อะไรอีกแล้ว

            ลืมตาได้แล้วค่ะ อารีน

 

            เรียวตาสวยค่อยๆเปิดเปลือกตาตามคำสั่ง ปรากฏภาพตรงหน้าที่เป็นของมากมายกองอยู่บนเตียง เสื้อกันหนาวไหมพรมที่คงจะเป็นฝีมือของเจ้าตัวทำเองลายสวยสีโปรดของเธอ ตุ๊กตาหมีตัวใหญ่แบบที่ไอรีนเคยซื้อให้ก่อนที่เวนดี้จะไปแดนาดา และของอีกมากมายที่ทำให้ไอรีนนึกถึงวันเก่าๆที่เด็กคนนี้ยังอยู่ให้เธอกอดทุกวัน

 

            “ห่อของขวัญเตรียมให้ทุกปีเลยรออากลับมา

            หญิงสาวตาโตกอดคนเป็นอาจากด้านหลังก่อนจะคลายอ้อมกอดแล้วหยิบบางอย่างขึ้นมา ไอรีนมองตามมือเล็กๆนั้นก็พบกับสร้อยคอที่มีจี้เป็นทับทิมสีแดงสดขนาดเล็กส่องประกายเมื่อมีแสงตกกระทบ

            หนูเก็บเงินซื้อมันมาคุณอาชอบสีแดงทับทิมมาก ก็เลย-“

            เวนดี้พูดยังไม่ทันจบก็ถูกดึงเข้าไปกอดแน่นจนพูดไม่ออก มือเล็กยกขึ้นลูบแผ่นหลังของอีกคนพลางหลับตาลงยอมให้อีกคนกอดตัวเองแน่นจนไอรีนคลายอ้อมกอดออกมามองคนในอ้อมแขน ใบหน้าสวยๆนั้นทำหน้าเหมือนจะร้องไห้แต่ก็ยังทำเป็นหัวเราะออกมาเบาๆแบบกลบเกลื่อน

 

            ยัยตัวเล็กชอบทำให้อาร้องไห้อยู่เรื่อยเลย

 

            “อารีนก็ด้วยนั่นแหล่ะ ชอบทำให้หนูร้องไห้อยู่เรื่อยคนอายุอ่อนกว่ายังคงค้อนใส่

 

            แล้วรักมั้ยล่ะ?...”

ไอรีนถามสบตากับคนที่ตัวเล็กกว่าต้องการคำตอบ เวนดี้แกล้งยิ้มไม่ตอบแล้วเลิกคิ้วสูงแต่ก็ถูกจี้เอวจนต้องยอมพูดออกมา

 

            รักสิคะ ไม่รักอาแล้วจะให้ไปรักใครเล่า

 

            “ถ้าเผลอไปรักคนอื่นล่ะน่าดู!” คนเป็นอายังคงไม่คลายความโหด ทำเสียงดุใส่คนตัวเล็ก จนคนโดนดุต้องกลั้นหัวเราะเอาไว้ ไอรีนหยิบโบว์ที่ติดอยู่บนหัวของหมีตัวใหญ่บนเตียงก่อนจะเอามาผูกบนคอของร่างน้อยๆตรงหน้า ตอนแรกดูเหมือนเวนดี้จะตกใจที่จู่ๆก็เอาอะไรมามัดคอแบบนี้แต่คนเป็นอาก็หัวเราะออกมาก่อนจะเอ่ยยิ้มๆ

            มีอย่างหนึ่งที่อาอยากได้….”

 

            “ขอให้เวนดี้เป็นของขวัญของอาตลอดไปทุกๆปีเลยได้มั้ยคะ?”

 

            คนถูกถามหน้าแดงเถือกยกมือขึ้นตีแขนคนเป็นอาเบาๆด้วยความที่เขินจนทำอะไรไม่ถูก ไอรีนมองปฏิกิริยาที่แสนจะน่ารักของคนในอ้อมแขนแล้วยิ้มกว้างก่อนจะกระตุกโบว์ที่มัดอยู่บนคอของร่างเล็กเบาๆ

            อยู่ในสภาพแบบนี้แล้วเหมือนลูกแมวเลย

 

            เอาออกไปเลยนะ อื้อ~

 

            “ตอบมาก่อนสิได้หรือไม่ได้

            คราวนี้คุณอาคนสวยเริ่มเคลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้ปลายจมูกโด่งของคนตัวเล็กมากขึ้น สองมือก็รั้งเอวบางไว้ไม่ให้อีกคนหนี ถึงยังไงก็ต้องตอบว่าได้สินะ

            ถ้าตอบว่าไม่ได้แล้วคุณอาจะทำยังไง

 

            “คุณอาก็จะไม่ยอมให้ลงไปกินเค้กเลย คอยดูสิ

            “เลือกเอาว่าอยากให้คุณอากินเค้กหรือกินหนู

            แววตาเจ้าเล่ห์เริ่มกลับมาฉายแววบนนัยน์ตาสีดำสนิทอีกครั้ง นี่ห่างหายกันไปห้าปีไม่ได้ทำให้อารีนของเธอลดความหื่นได้เลยใช่มั้ยเนี่ย เวนดี้ยกมือขึ้นดันใบหน้าของอีกคนให้ออกห่างก่อนจะเอ่ยออกมาตะกุกตะกัก

 

            เอาแต่ใจจังได้สิคะจะเป็นของขวัญของอารีนตลอดไปเลย

 

            “สัญญานะเจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลอ่อนเอ่ยพร้อมยกนิ้วก้อยขึ้นมาตรงหน้าคนตัวเล็กกว่า เวนดี้ก็ยกนิ้วก้อยเล็กๆขึ้นเกี่ยวพร้อมกับเอ่ยวาจาในขณะที่มองหน้าอีกคนไปด้วย

            สัญญาค่ะ…”

 

            “ตลอดไปนะ…”

 

            “ค่ะ,ตลอดไป :)

 

            ช่วงเวลาที่แสนอบอุ่นเปรียบเสมือนผ้าห่มผืนหนาที่ปกคลุมหัวใจในวันที่เหน็บหนาว เรื่องราวร้ายๆที่ผ่านมาขอให้มันเป็นเพียงอุปสรรคที่ทดสอบความรักของคนสองคนว่ามั่นคงมากเพียงไหน หนทางที่ไม่ได้ถูกโรยด้วยหลีบกุหลาบไม่ใช่ปัญหาหากว่าเรามีคนที่พร้อมเดินไปด้วยกัน

            ไม่รู้หรอกว่าวันพรุ่งนี้ มะรืนนี้ เราจะยังมีลมหายใจอยู่ร่วมกันบนผืนดินนี้หรือไม่ ขอแค่วันนี้ได้รู้ว่ารักกันมากแค่ไหนก็เพียงพอบอกรักกันในวันที่ยังเห็น แสดงความรักในวันที่ได้อยู่ คุณเคยได้ยินไหมล่ะคำว่า พรุ่งนี้ไม่มีจริงนั่นแหล่ะ-คือสิ่งที่ย้ำเตือนว่า ตราบใดที่เรายังมีคนที่รักอยู่ข้างกาย เราก็ควรจะแสดงให้เขาเห็นว่าเรารักเขามากเท่าไหร่

            ไม่มีใครอยู่ค้ำฟ้าไปชั่วกาล ร่างกายยอมเสื่อมสลายตามเวลาแต่ความรักที่ตราตรึงอยู่ในใจจะยังคงเป็นนิรันดร์ ตราบวันที่ร่างจะกลับคืนสู่ผืนดิน

 

            นี่แหล่ะรักนิรันดร์

 

          คุณล่ะมี รักนิรันดร์ ที่ฝากไว้กับใครสักคนหรือยัง?

 

            ถ้ามี-ก็รักษาคนๆนั้นไว้ให้ดี ให้สมกับที่เขาเป็น คนของหัวใจ

 

 

{END}

 

 

:Talk กับคุณไรท์:

*สำคัญมากสำหรับคนอยากอ่านต่อ*

ฮัลโล่! จบกันไปแล้วกับอารีนและน้องเวนนะค้า ไรท์ก็ไม่ได้แต่งเป็นเรื่องที่ยาวแบบเป็นยี่สิบสามสิบตอนเนอะเพราะว่าส่วนตัวแล้วชอบให้เป็นเรื่องสั้นๆกระชับๆไปเลย ส่วนจะแต่งฟิคเวนรีนอีกมั้ยจะลองคิดดูอีกทีนะคะ 555 ในใจก็อยากแต่งอยู่ ก็ต้องดูๆก่อน คิดเห็นยังไงเม้นได้เลยค่ะ

 แต่ๆๆๆ แต่!! ยังมีตอนสเปเชี่ยลของอารีนและน้องเวน พ่วงมาด้วยจอยและเยริเนอะ สำหรับใครที่อยากติดตามผลงานของไรท์ต่อก็สามารถรอตอนสเปเชี่ยลกันได้ เนื้อหาก็จะมีทั้งตอนหลังจากตอนจบนี่แล้วและตอนก่อนหน้าตอนจบ (งงมั้ยเอ่ย 555) ตอนสเปเชี่ยลของเวนรีนจะเป็นเรื่องราวหลังจากตอนจบ ส่วนจอยเยริจะเป็นเรื่องราวตอนที่เยริถูกยิงและเรื่องราวหลังตอนจบเนอะ

สุดท้ายนี้ก็ขอขอบคุณทุกวิวทุกเม้นทุกกำลังใจที่ทำให้นิยายเรื่องนี้จบลงด้วยดีนะคะ ตอนจบอาจสั้นไปนิด ติดตามต่อตอนสเปเชี่ยลเนอะ 555 สำหรับคนที่สงสัยว่าตอนสเปเชี่ยลจะลงเมื่อไหร่ คงเป็นหนึ่งเดือนหลังจากนี้เนอะเพราะว่าไรท์ต้องไปเข้าค่ายที่ต่างประเทศเป็นเวลาเกือบเดือน แล้วประเทศที่ไรท์ไปก็ค่อนข้างจำกัดเรื่องเวปไซต์ที่สามารถเข้าได้ สัญญาว่ากลับมาจะลงนิยายต่อแน่นอนค่ะ คิดถึงจังงง Q-Q

ขอให้ผู้อ่านทุกคนโชคดีมีความสุขเนอะ อยากติดตามผลงานเรื่องอื่นๆก็สามารถทำได้ค่ะ ไรท์ไม่ทิ้งรีดไปไหน วันนี้ก็ขอกราบลา สวัสดีค่าา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

133 ความคิดเห็น

  1. #112 qirlsam (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 15:55
    ถ้าเราเป็นเวนดี้คงตอบ "กินฉันค่ะอา.." 5555555555
    #112
    0
  2. #111 qirlsam (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 15:54
    ถ้าเราเป็นเวนดี้คงตอบ "กินฉันค่ะอา.." 5555555555
    #111
    0
  3. #110 qirlsam (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 15:54
    ถ้าเราเป็นเวนดี้คงตอบ "กินฉันค่ะอา.." 5555555555
    #110
    0
  4. #106 ฟางข้าว (FK.) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 15:43
    เป็นฉัน ฉันจะให้อารีนกินฉันก่อนแล้วค่อยไปกินเค้ก!!!!!! 
    โนสน โนแคร์กับปาร์ตี้วันเกิดไๆปเลยเถอะ โฮะๆๆๆๆ

    อ่อย น่ารักกกกกกกกกก 
    ไม่รู้จะชมยังไง ทั้งตัวละคร ทั้งคนเขียนฟิค 
    มุมมองความรักน่ารักมากเลยค่ะ ;)

    ขอบคุณที่แต่งฟิคสนุกๆ ให้ได้อ่านนะคะ 
    #106
    1
    • #106-1 เธียรวาโย(จากตอนที่ 17)
      3 เมษายน 2560 / 07:45
      ขอบคุณนะค้าา ไรท์เองก็นับวันรอที่จะได้กลับไปแต่งนิยาย เวนรีนยังคงรออยู่ 555
      #106-1
  5. #90 แม่นางยุนพระขโนง (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 20:02
    ไรท์เตอร์ เค้ามีไรจะบอก เป็นฟิคเวนรีนเรื่องแรกที่เค้าอ่านจบละอินมาก ส่วนตัวชอบคู่นี้มากอยู่แล้วด้วย ขอบคุณไรท์เตอร์มากจริงๆค่ะ สำหรับฟิคดีๆเรื่องนี้ เค้าหาฟิคที่ใช้ภาษาสละสลวยอ่านมานานมาก ฟิคสนุกมาก มากจริงๆ เค้าอนมากจริงๆค่ะ ยอมรับเลยว่าช่วงหลังๆ ร้องให้ตลอด ขอบคุณไรเตอร์มากค่ะ ที่แต่งฟิคสนุกๆแบบนี้ให้อ่าน เค้าจะรอค่ะ สเปเชียลของทั้งไอรีนและเยริ เค้าอยากให้ไรท์แต่เวนรีนต่อไปด้วยนะะ ขอบคุณอีกครั้งค่ะ ฟิคสนุกมากจริงๆ ????????????
    #90
    3
    • #90-2 เธียรวาโย(จากตอนที่ 17)
      27 มีนาคม 2560 / 21:16
      ขอบคุณเช่นกันค่าา ไว้กลับไปไรท์จะแต่งเนอะ
      #90-2
    • #90-3 เธียรวาโย(จากตอนที่ 17)
      28 มีนาคม 2560 / 20:24
      ขอบคุณเช่นกันค่าา ไว้กลับไปไรท์จะแต่งเนอะ
      #90-3
  6. #89 suttikan8736 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 15:18
    ชอบคู่ เวนรีนมากเลย ขอบคุณมากน่ะคะไรท์ที่แต่งให้จนจบ ขอบคุณสำหรับฟิคดีดีน่ะคะ #รักและรอ
    #89
    1
    • #89-1 เธียรวาโย(จากตอนที่ 17)
      25 มีนาคม 2560 / 15:25
      รอไรท์หน่อยน๊าาาา ขอบคุณมากค่าา
      #89-1
  7. #87 bunyawee keawprasert (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 23:12
    จบแล้วว อารีน5ปีผ่านไปยังหื่นเหมือนเดิมเลยยย
    จะรอไรท์มาลงตอนพิเศษนะคะ เรื่องใหม่ด้วยก็จะรอค่ะ ขอเวนรีนนะคะ55555 ;)
    #87
    1
    • #87-1 เธียรวาโย(จากตอนที่ 17)
      25 มีนาคม 2560 / 06:34
      แน่นอนว่าเวนรีนค่ะ ไรท์เมนเวนอยู่แล้ว 555
      #87-1
  8. #85 pinkmoon808 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 17:45
    งือออ จบแล้วฟิคเวนรีนที่รัก อารีนหื่นแต่ก็ยังอบอุ่นจังค่ะ อยากได้ ถถถถถถ เรื่องหน้าก็ต้องเวนรีนนะคะ น้อยๆแต่อัดแน่นด้วยคุณภาพ จัดมาค่ะ ! รอตอนพิเศษนะคะ :))
    #85
    1
    • #85-1 เธียรวาโย(จากตอนที่ 17)
      25 มีนาคม 2560 / 06:31
      แน่นอนค่ะรีด 555
      #85-1
  9. #84 TK14 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 13:18
    ฮือ จบแล้วอารีนกลับมาหาเวนดี้แล้ว 
    น่ารักมากเลยค่ะ
    ชอบฟิคเรื่องนี้มากๆ ยอมรับเลย โดยส่วนตัวแล้วก็ชอบเวนรีน
    แล้วยิ่งฟิคที่ไอรีนเมะยิ่งชอบค่ะ55555555
    รอคอยฟิคเรื่องนี้อัพตลอด ติดตามเลย พอจบก็รู้สึกว่า เอะ แล้วจะอ่านอะไรอ่ะ แฮ่
    แต่รอสเปเชี่ยลนะคะ รอเรื่องใหม่ด้วย เผื่อคุณไรท์จะเขียนเวนรีนอีก
    ขอบคุณมากๆนะคะที่เขียนฟิคดีๆมาให้อ่านกัน 
    เป็นกำลังใจให้เน้อ
    #84
    1
    • #84-1 เธียรวาโย(จากตอนที่ 17)
      24 มีนาคม 2560 / 14:21
      ขอบคุณมากๆเลยนะคะที่ติดตามนิยายเรื่องนี้ กลับมาไทยสัญญากับรีดทุกคนเลยว่าจะลงตอนสเปเชียล
      ส่วนฟิคเวนรีน ตอนที่แต่งอารีนไรท์ก็คิดๆพล็อตฟิคเรื่องต่อไปไว้แล้วค่ะ แต่จะไม่ดราม่าหนักๆแบบนี้ เป็นแบบชิวๆสบายๆสไตล์แจ่มใส. 555
      ขอสปอยล์ว่าพี่เบรอบหน้าก็ยังอายุมากกว่าแต่ไบโพล่ามากค่ะ ง้อววว
      #84-1