Millennium รักนิรันดร์ +fic Wenrene+

ตอนที่ 13 : 十三 ปะติดปะต่อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 831
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    21 มี.ค. 60

*ขออนุญาติไม่ใส่ธีมในตอนย่อยตั้งแต่ตอนนี้และตลอดไปแล้วนะคะ*


十三

Iตัวตนเมื่อพันปีที่แล้วของซึลกิเป็นมากกว่าเพื่อนของซึงวานI




 

เครดิตข้อมูลช่วงที่อาจารย์พูดถึง: จากกระทู้ [เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย Moon Lovers]

https://pantip.com/topic/35643067

        

    แกรู้มั้ย ช่วงที่แกป่วยต้องนอนที่โรงพยาบาลแล้วมาเรียนไม่ได้อ่ะ ฉันเหงาปากม๊ากกก ไม่ใช่แค่เหงาปากนะ ตอนไปไหนก็เหง๊างเหงา

            หญิงสาวร่างสูงเรียวตาโฉบเฉี่ยวบ่นขึ้นหลังจากที่อาจารย์ปล่อยให้พักระหว่างคาบ สองมือก็จัดแจงชีทในมือให้เข้าที่เข้าทางหลังจากที่ต้องพลิกไปพลิกมาเพื่อหาที่จด เวนดี้ได้ยินเพื่อนสาวพูดอย่างนั้นก็ยิ้มออกมา

            พูดอย่างกับไม่มีใครคบแกอย่างนั้นแหล่ะ นี่ถ้าเรียนจบแกคงไม่ย้ายสำมะโนครัวมาอยู่กับฉันใช่มั้ย?” เวนดี้แกล้งพูด

 

            “อ้าว,ได้หรอ ดีเลย

            “บ้า! ฉันพูดเล่น

            คนตัวเล็กกว่าขำออกมาเมื่อเห็นแววตาใสซื่อของเพื่อนดูมุ่งมั่น แต่เอาเข้าจริงๆซึลกิน่ะชอบพูดเล่นจะตายไป ซึลกิหัวเราะเบาๆก่อนจะหยิบของบางอย่างในกระเป๋าออกมาแต่เมื่อหันหน้ากลับมาเพื่อที่จะคุยเรื่องอาการป่วยของเพื่อนสนิทกลับสะดุดตากับบางสิ่งหลังใบหูที่เธอก็ไม่เคยเห็นมาก่อน

            เอ๊ะเวนดี้ หลังหูแกมีรอยอะไรน่ะมือที่ถือสมุดวางของในมือลงก่อนจะเอื้อมมือไปเกลี่ยไรผมที่ปิดบังออกแต่เมื่อเพ่งมองดูอีกทีกลับไม่เห็น เวนดี้ส่งสายตาเชิงสงสัยแต่เพื่อนสนิทแสนดีก็ส่ายหน้าบางเบา

            “สงสัยตาฝาดน่ะ

 

          แต่เมื่อกี้มันเป็นรอยชัดเจนมากเลยนะ

          เหมือนรอยสักอะไรซักอย่าง

 

          การจัดพิธีนารเย ซึ่งเป็นพิธีขับไล่วิญญาณและโรคร้ายในราชสำนัก แสดงถึงความเชื่อของชาวโครยอที่มีต่อธรรมชาติดั้งเดิมซึ่งผสานกับความเชื่อทางพุทธและปรัชญาเต๋าได้อย่างกลมกลืน พิธีนี้จะจัดในช่วงเดือนสิบสองตามปฎิทินจันทรคติ โดยผู้คนมักจะสวมหน้ากากเป็นตัวแทนเทพและวิญญาณร้ายในการประกอบพิธี แสดงการขับไล่ความชั่วร้ายเพื่อเตรียมรับสิ่งเป็นมงคลและความสุขเข้ามาในวันขึ้นปีใหม่…”

          ในขณะที่อาจาร์ยยังคงอธิบายเรื่องราวเกี่ยวกับประวัติศาสตร์เกาหลีต่อไป ซึลกิก็ทำหน้าเหมือนนึกอะไรบางอย่างออกก่อนจะสะกิดเพื่อนข้างๆแล้วเอ่ยด้วยเสียงเบาๆ

            เออเกือบลืมไปแน่ะ ฉันจะเล่าฝันของฉันให้แกฟัง

            ฝันงั้นหรอ

          เวนดี้ดูมีสีหน้าเป็นกังวลเมื่อพูดถึงความฝันแต่ก็พยักหน้าให้เพื่อบอกว่าเธอต้องการที่จะฟัง ซึลกิขยับเข้าไปใกล้ๆเพื่อที่จะใช้เสียงให้เบาที่สุด

 

            ฉันฝันแปลกมากเลย ฝันไปถึงสมัยโครยอนู่น ฝันว่าฉันเป็นคนรับใช้แกแหล่ะ ไม่เชิงคนรับใช้ล่ะมั้งดูเหมือนพี่เลี้ยงแกซะมากกว่า ติดฉันแจเลย

            “สงสัยต้องอ่านหนังสือวรรณกรรมเกาหลีมากไปแน่ๆ ฮ่ะๆ

            เหมือนมีบางอย่างมากระตุกโสตประสาทของคนฟังให้นิ่งค้าง จู่ๆก็รู้สึกวูบไหวคล้ายหน้ามืดแต่ยังคงทรงตัวได้อยู่ มือเล็กยกขึ้นกุมศีรษะ รู้สึกร้อนไปหมด

 

          ไม่! ข้าไม่ยอมให้ใครหน้าไหนทำร้ายคุณหนูของข้า!”

          “ท่านอา!! ระวัง!!”

 

          ..ซึลกิ

            นั่นมันซึลกิ!!

 

          “เวนดี้!!”

          ดวงตากลมลืมตามองรอบข้างก็พบกับอาจารย์ที่เข้ามาหาเธอพร้อมสายตาเป็นห่วง แต่เสียงที่เรียกเมื่อครู่เป็นของเพื่อนข้างๆที่ตอนนี้เข้ามาประคองตัวเธอไว้ ร่างเล็กหอบหายใจถี่ก่อนจะกลืนน้ำตาลงคอเอือกใหญ่พร้อมกับบอกอาจารย์ไปว่าเธอไม่เป็นอะไรแล้ว ตอนแรกอาจารย์จะให้เธอไปพักแต่เจ้าตัวก็ส่ายหน้าปฏิเสธเป็นพัลวัน

            “ฉันว่าแกพักก่อนก็ดีนะ เมื่อกี้เหมือนจะเป็นลมเลยซึลกิยังคงไม่ละสายตาไปจากเพื่อนแม้คนอื่นจะเลิกมองแล้ว เวนดี้ยืนกรานที่จะปฏิเสธอีกครั้งพร้อมบอกให้หันไปสนใจอาจารย์ตรงหน้าต่อ

 

            มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่อารีน

 

          …มันไม่ใช่แค่ฝันที่บังเอิญแน่ๆ

 

 

            ร่างสวยในชุดทำงานกำลังวุ่นอยู่กับการหั่นผักบนเขียงดูจริงจังจนใครเห็นก็ต้องนึกขำ เพราะใบหน้าสวยที่เรียบนิ่งกำลังขมวดคิ้วมุ่นอย่างน่ารัก วันนี้ไอรีนได้กลับเร็วหน่อยก็เลยมาเข้าครัวกับแม่บ้านหลังจากที่ไม่ได้จับตะหลิวจับมีดมาเนิ่นนาน

            จู่ๆอาคนสวยถึงกับสะดุ้งโหยงเมื่อถูกแรงกอดจากด้านหลังพอเห็นว่าเป็นใครก็วางมีดลงแล้วหันไปหยิกปลายจมูกเบาๆอย่างหมั่นไส้ เจ้าหลานตัวน้อยย่นจมูกใส่ทีหนึ่งก่อนจะทำท่าฟุดฟิดแล้วยิ้มออกมา

            หอมจังค่ะ

            “แน่นอนสิ เธอก็ชอบกินไปทุกอย่างนั่นแหล่ะไอรีนละสายตาจากเด็กตรงหน้าที่ยังกอดเธอไม่ปล่อยแล้วเบาไฟเมื่อเห็นว่าน้ำซุปในหม้อเดือดมากเกินไป

 

            หมายถึงคุณอาน่ะค่ะ ตัวหอมจังขนาดยังไม่ได้อาบน้ำนะเนี่ยเวนดี้พูดออกมาอย่างใสซื่อทว่าทำให้คนฟังหน้าร้อนขึ้นมาเสียอย่างนั้น ยัยเด็กนี่จะไร้เดียงสาไปรึเปล่าเนี่ย หรือแกล้งไร้เดียงสาให้เธอเขินเล่นกันนะ

 

            ไม่ต้องมาทำปากหวานไอรีนตัดบทด้วยการเอ่ยไปเสียงเรียบๆเพราะไม่อยากให้เด็กคนนี้ทำให้เขินไปมากกว่านี้แต่ใบหน้าเนียนใสนั้นกลับฝังลงบนไหล่ลาดก่อนจะสูดดมความหอมแบบเด็กๆแล้วช้อนตาขึ้นมอง

 

            หอมจริงๆนะ หอมมากด้วย

            เวนดี้ยังแกล้งอีกคนไม่เลิกเป็นผลให้มือเรียวที่พึ่งล้างเสร็จใหม่ๆแตะลงบนแก้มของเด็กขี้แกล้งจนเธอต้องเบี่ยงหนี ไอรีนกระตุกยิ้มเมื่อสามารถทำให้เด็กตัวเล็กออกห่างจากตัวได้ เรียวแขนที่บอบบางไม่ต่างจากหญิงสาวทั่วไปทว่ามีพลังโอบเอวของกายเล็กตรงหน้าก่อนจะอุ้มตัวคนอายุน้อยกว่าขึ้นทำให้เจ้าของร่างอุทานออกมาอย่างตกใจ

           

อารีน..! อย่าทำแบบนี้นะ เดี๋ยวก็ตกหรอกเวนดี้พูดออกมาสองมือเล็กก็เกาะไหล่อีกคนไว้เพื่อยึดเหนี่ยว อารีนอุ้มเธอแนบอกอย่างกับว่าเธอเป็นเด็กน้อยวัยแบเบาะอย่างนั้นแหล่ะ ไอรีนมองคนในอ้อมแขนพลางหัวเราะในลำคอเมื่อเห็นท่าทีว่าอีกคนคงกลัวจะตกจริงๆ

 

อาเคยอุ้มแล้วทำให้หนูตกด้วยหรอคะ?”

 

ก็ไม่

 

งั้นก็มั่นใจสิคะ ว่าอาจะไม่มีวันทำให้หนูตกลงไปแน่นอนริมฝีปากสีสดแย้มยิ้มเมื่อพูดจบ เวนดี้มองใบหน้าที่ยิ้มจางๆให้ก่อนจะเงยหน้ารับจูบที่กดลงมาอย่างอ่อนโยน ก่อนที่จะถอนออกมาแม้จะยังรู้สึกถึงความหวานที่กระจายไปทั่วโพลงปากก็ตาม

ไอรีนยังคงคลอเคลียปลายจมูกอยู่บนพวงแก้มใสที่ฝาดเลือดไม่ห่าง จับจ้องดวงตาทรงเสน่ห์ของเด็กในอ้อมแขนอย่างแสนรักแล้ววางร่างบอบบางไว้บนเคาน์เตอร์ เท้าแขนลงสองข้างกันตัวร่างนั้นไว้แล้วจ้องหน้าพร้อมรอยยิ้มจนอีกคนหน้าขึ้นสี

 

มองจนทะลุไปถึงกระดูกแล้วล่ะมั้งคะเวนดี้เอ่ยขึ้นมาอย่างกล้าๆกลัวๆกับสายตาของคุณอาแต่คำตอบที่ได้กลับกลายเป็นการกดจูบอีกครั้งซ้ำๆจนต้องครางในลำคอ มือเล็กยกขึ้นหวังดันไหล่อีกคนแต่กลายเป็นว่าไร้แรงต้านทาน ไอรีนเลื่อนริมฝีปากลงมาบนซอกคอขาวที่ยังมีกลิ่นหอมของเจ้าตัวหลงเหลืออยู่

 

เวนดี้อา~ทำตัวน่ากินอีกแล้ว

 

ไอรีนถอนริมฝีปากออกมามองคนที่ส่งสายตาหวานเยิ้มมาให้แล้วต้องกระตุกยิ้ม เวนดี้พอโดนแกล้งหน่อยก็เหมือนขี้ผึ้งลนไฟเสียจริงๆ เห็นขี้แกล้งแบบนี้พอโดนเข้าบ้างก็ไปไม่เป็น คุณอาถึงกับร้องโอ้ยออกมาเมื่อถูกมือเล็กฟาดเข้าที่แขนเหมือนต้องการเอาคืนแต่ก็ถูกดึงเอาไปวางบนแก้มของคนเป็นอา ไอรีนจ้องลึกเข้าไปในดวงตาอีกคนก่อนจะอ้าปากเหมือนต้องการเอ่ยอะไรบางอย่างแต่ก็โดนขัดซะก่อน

 

อารีน-เยริมหิวข้าวเสียงดังมาจากเด็กวัยสิบเจ็ดที่มากอดอกยืนพิงขอบประตูตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ทำให้ไอรีนพ่นลมหายใจยาว ถ้าไม่ติดว่าเป็นหลานนี่จะไล่แตะให้เดินไม่ได้เลยคอยดู

 

เออจ้า คุณหลานสุดที่รักกล่าวลวกๆแล้วผละตัวออกจากร่างของอีกคน

 

อ้าว นี่เธออยู่ตรงนี้ด้วยหรอ ไม่เห็นเลยเยริมมองเวนดี้แสร้งทำหน้าตาตกใจแบบไม่แนบเนียน รอกินอยู่นะ ช่วยอารีนทำไปสิ

สิ้นเสียงก็เดินจากไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทำเอาไอรีนแถบจะถอนหายใจนานหนึ่งชั่วโมงกับพฤติกรรมแสบๆของหลานคนเล็กของบ้านที่ชอบขัดขวางเหลือเกิน แต่จะบอกว่าเยริมก้าวร้าวก็ไม่ถูก เพราะสิ่งที่ติดตัวเธอมาตั้งแต่เกิดทำให้เธอต้องทำแบบนี้ ถ้าปล่อยให้ตัวเองอ่อนแอล่ะก็มีผลถึงชีวิตแน่

 

อย่าคิดว่าเธอจะรอดนะเวนดี้

 

-คะ?”

 

คนตัวเล็กที่ลงมาจากเคาน์เตอร์แล้วเข้ามาช่วยอาทำอาหารเงยหน้ามองพร้อมส่งสายตาใสซื่อมาอีกครั้ง ไอรีนกระตุกยิ้มส่งเสียงหึแล้วปรายตามองเด็กสาวข้างๆพร้อมกับคนซุปในหม้อไปด้วย เว้นระยะให้เด็กน้อยใจเต้นเล่นๆแล้วละสายตาจากอาหารตรงหน้าแล้วยื่นใบหน้าสวยๆเข้าไปใกล้ๆพร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

 

อย่าคิดว่าล็อกประตูห้องแล้วจะหนีได้ล่ะ อารู้ว่าพรุ่งนี้เธอไม่มีเรียน หนักแน่ยัยตัวเล็ก




-------

อารีนหื่นมาก โอโน่ววววววววว o[]o!!!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

133 ความคิดเห็น

  1. #102 ฟางข้าว (FK.) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 14:39
    ถ้านี่เป้นเยริมฉันจะยืนเป้นก้างขวางคอมันตรงนั้นจนกว่าจะได้กินข้าว!!!!!
    *เป้นคนงี้แหละค่ะ โฮะๆๆๆๆๆ

    ....
    ซึ่ลกิเป็นคนดูแลซึงวานในเวอร์โครยอ 
    เดี๋ยวๆ ดูแลในที่นี่ไม่ใช่ว่าเข้าใจผิด คิดว่าไอรีนจะทำร้ายคุณหนูตัวเอง ก้เลยจะทำร้ายไอรีน
    จนส่งผลให้เกิดเหตุการณืมากมายก่ายกอง คำสาปอะไรต่อมิอะไร ความแค้นจากคนนู้นคนนี่ งั้นหรอกนะ?
    #102
    0
  2. #69 แม่นางยุนพระขโนง (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 20:40
    โอ๊ยยยยยยย ไรท์เตอร์คะะะะ อ่านฉากอาหลานคลอเคลียกันแล้วก็หน้าร้อน.. (./////. ) กร๊าวใจจริงๆค่ะ ฟฟฟฟฟฟ อารีนคนหื่น!! อยากได้อารีนบ้างจังค่ะ..หาได้ที่ไหนบ้างคนแบบนี้ ฟฟฟฟ

    ไรท์รีบๆมาต่อนะคะ ลุ้นละว่าเกิดอะไรขึ้น ตัวละครทุกตัวในอดีตดูจะเชื่อมโยงกันหมดเลย ละคนที่มาตามเยริมนี่พวกไหนกัน จัดการให้ได้เลยนะเยริม 55555555 เป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ สนุกมาก ติดตาม คอยดูตลอดว่าอัพยัง สู้ๆค่ะ!!
    #69
    0
  3. #68 pinkmoon808 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 23:45
    อารีน กร๊าวใจมาก ทำไมหื่นกับน้องวานได้ขนาดนี้คะ น่ารักมากจะไม่ทน
    #68
    0
  4. #67 Awanderfool. (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 16:29
    ทั้งชอบและเกลียดประโยคลงท้ายไปในตัวเลยล่ะค่ะซิส -0-อารีนก็ยังคงเป็นอารีนอยู่วันยังค่ำหื่นยังไงก็ยังหื่นอย่างนั้นอยู่55555555 ชอบมากๆเลยฟีลกู๊ดแบบนี้เอาค่ะน้องพร้อมปกป้องทั้งอาทั้งหลานไม่ยอมให้ใครมาทำลายความรักของคนทั้งสองได้หรอกค่ะ!!!!! อีกอย่างไม่น่าเชื่อเลยว่าซึลกิจะเคยเป็นพี่เลี้ยงเจ้าวานในสมัยโครยอ อ่านมาถึงตอนนี้แล้วขนลุกเลยยอมรับ // ติดตามต่อไปค่าาาาาาสู้ๆเด้อ!!!!!!
    #67
    0
  5. #62 TK14 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 12:07
    เขินนนนนนนนนนนนนน ไม่ไหวแล้ว ฮือ
    ประโยคสุดท้ายของอารีนนี่แบบ กร๊าวใจ!
    อยากเป็นเวนดี้จังเลย
    #62
    0