Fic Naruto ความลับของนางมารร้าย (ซีซั่น2) (ลงใหม่ ตัวเดิมเผลอลบทิ้ง)

ตอนที่ 2 : INTRO

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 140
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    10 พ.ค. 62


 

 

 

#คำเตือน#

นิยายเรื่องนี้เคยลงไปแล้ว แต่เกิดเหตุบางอย่างทำให้มันหายไป (ไรท์เผลอลบ ขอโทษคร้าาT_T)

เรื่องนี้เป็นแฟนฟิคใครไม่ชอบอ่านฟิคก็กดออก

เรื่องนี้อาจมีคำหยาบ โปรดระวังและอย่านำไปใช้นะค่ะ

เรื่องนี้อาจมีฉากNC เนื้อหาบางช่วงอาจรุนแรง โปรดใช้วิจารณญาณในการรับชม

 

 

 





:﹎。:: ..:*.。‧:: °º¤ø,¸¸,ø¤º°`°º¤ø*.:

Let’s Go!!!

:﹎。:: ..:*.。‧:: °º¤ø,¸¸,ø¤º°`°º¤ø*.:

 







ยินดนตรีขับร้อง เอือนพ้องไป ในลำธารสายนี้

ขับกล่อมอย่างปราณี ดังนที ที่กำลังไหลริน...

 

กลิ่นวาโยโชยพัด ผ่านแก้มนวล เข้ามาให้ได้ยิน

หลั่งรินเป็นความหลัง อันฝังใน หัวใจมาแสนนาน...

 

มองดูท้อง นภา อันกว้างไกล

ดุจให้ทั้ง หัวใจ ได้เบิกบาน...

 

ย้อนเรื่องราว ที่ลืมไป เมื่อครั้งเนิ่นนาน คืนมาหา

ให้หยดน้ำตา ไหลลงหลั่งริน...

 

อันฤดู กาลผลิใบ ซากุระขาว ร่วงลงผืนดิน

เป็นได้เพียง ภาพความฝัน ที่ลอยอยู่ไกลแสน ...

 

กลีบไม้งาม โรยหล่นไป ร่อนลมไสว กระซิบเสียงมา

เป็นถ้อยคำ อันจดจำ ไม่เลือนจากใจ...

 

อยู่โดดเดี่ยวเดียวดาย ในสายลมโชยเอื่อยเช่นนี้

ออกเดินยามราตรี กลางค่ำคืนที่ไม่อาจนิทรา...

 

วันเวลาที่เคย หยอกล้อกันมีความสุขนานมา

กลับมองดูอีกครา แปรผันไปกลายเป็นความหลังเก่า...

 

ในคืนวัน ท่ามกลาง ลมเอื่อยเบา  

โอ้ดวงจันทร์ เจ้ายัง ซ่อนจากเรา...

 

เมื่อเขาไป ใจอยากลืม ให้หายไม่กลับ คืนมาหา

หยาด หยดน้ำตา ไม่อาจหยุดริน...

 

จารึกลง ช่วงเวลา ที่ผ่านเลยมา โหดร้ายเหลือเกิน

ผูกมัดโยง ใจทั้งสองโดยไม่มีเหตุผล...                     

 

จนไม้งาม ซากุระงอกกลีบสดเขียว หมดใบร่วงรา

ยังไม่เอือน พูดวาจาใดๆ ออกไป...

 

อันฤดู กาลผลิใบ ซากุระขาว ร่วงลงผืนดิน

เป็นได้เพียง ภาพความฝัน ที่ลอยอยู่ไกลแสน...                   

 

กลีบไม้งาม โรยหล่นไป ร่อนลมไสว กระซิบเสียงมา

เป็นถ้อยคำ อันจดจำ ไม่เลือนจากใจ...

 

ติ๊ก...ต๊อง(เสียงนาฬิกา)

 

ติ๊ก...ต๊อง

 

ติ๊ก...ต๊อง

 

ติ๊ก...ต๊อง

 

"เฮือก!"ไม่ว่าจะผ่านไปกี่คืนๆผมก็ฝันแบบเดิมซ้ำไปซ้ำมาเหมือนวัฏจักรของน้ำ แล้วตื่นขึ้นกลางดึกหลังจากได้ยินเสียงหวานของผู้หญิงคนหนึ่งที่ตามติดอยู่ในฝันผมมาตลอด

"อีกแล้วเหรอ..."ผมยันตัวลุกขึ้นนั่งก่อนจะเหม่อลอยออกไปนอกหน้าต่าง ฉับพลันหางตาก็เหลือบไปเห็นเงาสีดำตะคุ่มๆอยู่ปลายเตียง

"ฉันกลับมาแล้วนะ..."เสียงหวานดังขึ้น ขณะเดียวกันเปลือกตาผมก็หนักอึ้งก่อนจะสัมผัสถึงมือนุ่มบริเวณต้นคอ เธอประคองศีรษะของผมวางลงบนหมอนอย่างช้าๆ เพียงแค่นั้นยังไม่วายกลิ่นหอมอ่อนๆจากตัวเธอก็โชยเข้ามาในโพรงจมูกผม ก่อนจะเข้าสู่ห้วงนิทรา

 

 

 


 

     ลงให้แล้วนะ อาจจะช้าหน่อยอย่าโกรธไรท์ละ อีกอย่างช่วยเป็นกำใจให้ไรท์ด้วยการกดหัวใจให้ด้วยนะค่ะ อ้อๆอย่าลืมกดติดตามกันด้วยละ ไรท์ไปแล้ว บ๊ายบาย:)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

12 ความคิดเห็น