Fic Naruto อาจารย์ใหม่ฝึกหัดรัก vs นักเรียนสาวตัวแสบ

ตอนที่ 29 : ความรัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 96
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    25 มี.ค. 62

รูปภาพที่เกี่ยวข้อง

 

 

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา...

เพล๊ง!!

“ออกไป!กรี๊ดดด...”

“ซากุระเดี๋ยว! ฟัง...”

“อย่ามายุ่งกับฉัน! ออกไป!! ออกไป๊ กรี๊ดด!!!

     ภายในห้องผู้ป่วยนามว่าซากุระ มีชายหนุ่มสองคนกับหญิงสาวเจ้าของห้อง บรรยากาศดูวุ่นวาย แจกันดอกไม้ที่วางอยู่ข้างเตียงถูกร่างบางเขวี้ยงปาอย่างไม่ใยดี

“คาคาชิ...ฉันว่านายออกไปก่อนเถอะ....”เสียงทุ้มของชายหนุ่มนัยน์ตาสีนิลดังขึ้นพร้อมกับสีหน้าที่ไม่ดีนัก ทันทีที่ชายหนุ่มอีกคนได้ยินเข้าจึงพยักหน้าแล้วเดินออกไปทันที

“ซากุระคือว่า...”

“นายพาเขามาทำไม...นายก็รู้ว่าฉัน...”

“ฉันรู้และฉันขอโทษ...แต่ได้โปรดฟังก่อนได้ไหม”

“ฟังอะไร..ฉันมีอะไรที่ต้อง...”

“ก็เออสิ! เลิกหนีซักที เธอไม่ใช่ซากุระที่ฉันรู้จักเลยนะ...ซากุระที่ฉันรู้จักไม่ใช่แบบนี้...”

“..........”

“ซากุระที่ฉันรู้จักนะ...เธอเข้มแข็ง ร่าเริง เถียงคำไม่ตกฟาก ดื้อรั้น ใช้สมองแก้ไขปัญหาไม่ใช่กำลัง มือหนักตีนถีบ เผด็จการและฉลาด...แม้จะเป็นอย่างนั้นแต่เธอก็ใจดี มีเมตตา พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับปัญหา...ไม่ใช่วิ่งหนี...”

“..........”

“..........”

 

...................

 

     ร่างสูงโปร่งผิวขาวเดินเข้ามาหาร่างบางที่นั่งมองออกไปด้านนอกอยู่บนเตียง ร่างสูงลากเก้าอี้เข้าหาเตียงก่อนจะนั่งลง ความเงียบเข้าปกคลุมพื้นที่สี่เหลี่ยมจัตุรัสขนาดย่อม แม้จะเป็นเช่นนั้นแต่ร่างบางที่อยู่บนเตียงกลับนั่งหันหลังให้ผู้ที่พึ่งมาเยือน นัยน์ตาสีเขียวมรกตดูวูบไหวก่อนที่ปากบางจะขยับ

“น้ำ...”

“หือ?”

“ฉันหิวน้ำ...”ได้ยินดังนั้นคนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้จึงลุกขึ้นยืนแล้วเดินตรงไปหยิบเหยือกน้ำก่อนจะเทของเหลวใสใส่แก้วแล้วเดินอ้อมไปหาร่างบาง

     ร่างสูงยื่นแก้วที่มีของเหลวใสให้คนตรงหน้าก่อนที่เขาจะลอบมองใบหน้าหวานกับเส้นผมสีชมพูที่ยาวระต้นคอขาวระหงเงียบๆ

“มองอะไร...”ร่างบางกระดกน้ำเข้าปากพร้อมกับเหลือบมองคนตรงหน้า

“ผมยาว...ไม่คิดจะตัดบ้างเหรอ...”

“ถ้าตัดแล้วมันเปลี่ยนสันดานคนได้ก็คงตัดไปนานแล้วละ!”ร่างบางว่าก่อนจะมองออกไปนอกหน้าต่างอีกครั้งพร้อมกับวางแก้วลงข้างๆตัว

“ซากุระ...ฉันไม่สนว่าเธอจะรู้สึกยังไงแต่...”

เพี๊ยะ!

     มือขาวป้อมฟาดลงบนแก้มของร่างสูงอย่างจังก่อนที่ขาเรียวจะตีเข่าไปที่กลางลำตัวของร่างสูงซึ่งทำให้เขาทรุดลงนั่งคุกเข่าต่อหน้าร่างบาง ทันทีที่ร่างสูงนั่งลงขาเรียวสวยก็วางพาดลงบนไหล่ของร่างสูงทั้งสองข้างทันที จากปฏิกิริยาของร่างบางทำให้ร่างสูงเอะใจอยู่ไม่น้อยและทันทีที่เขาเงยหน้าขึ้นไปจึงได้พบกับคำตอบ

“ไม่ต้องพูดแล้วไอ้บ้า ฉันรู้แล้ว ฮึกๆT_T”ร่างบางว่าพร้อมกับน้ำตาที่ค่อยๆรื้นเต็มเบ้า มือขาวป้อมค่อยๆยกขึ้นมาปัดมันออกลวกๆ จากการกระทำและคำพูดของร่างบางทำให้คนที่นั่งอยู่เผยรอยยิ้มออกมาทันทีก่อนจะโผเข้ากอดร่างบางแน่น

     การกระทำของทั้งคู่ถูกร่างสูงโปร่งนัยน์ตาสีนิลจับจ้องตั้งแต่ต้น ร่างสูงปิดประตูเบาๆก่อนจะเดินกลับมายืนรอหน้าห้อง ปากบางยกยิ้มเจื่อนก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วพิมพ์ข้อความลงไป

 

Writer end


Sasuke take

 

นายพลเป็ดดำผู้องอาจ : กูแพ้แล้ววะไอ้โตะ ไม่ว่าจะดีแค่ไหน

                                     สุดท้ายก็สู้คนในใจเขาไม่ได้อยู่ดีวะ

                                                                                           อ่านแล้ว 


                                                                       มึงนี่นะ แล้วจะเอายังไงต่อวะ-*- : พ่อค้าแมวเหมี๋ยวพิทักษ์สันติราช

 

    ผมกดปิดโทรศัพท์ทันทีที่ได้ยินเสียงเปิดประตูฉับพลันความคิดหนึ่งก็แล่นเข้ามา

หากเคยผิดหวังกับความรักซ้ำแล้วซ้ำเล่า คุณยังจะศรัทธากับมันอยู่ไหม?

     หากเป็นยัยไรท์ที่ขี้เกียจคนนี้ก็คงจะตอบว่า ไม่ (เดี๋ยว! แล้วเอาฉันไปเปรียบเทียบทำม๊ายยยยยย = [ ] = !!! ) แต่ก็ใช่ว่าจะไม่เชื่อในรักแท้ ผมเคยได้ยินพ่อของยัยนี่เคยบอกไว้ว่า

ไม่จำเป็นต้องไปวิ่งตามหามันหรอก ถึงเวลามันก็มาเองแหละ

แล้วเธอคิดว่ายังไงละไรท์? จะวิ่งตามหามันต่อไปไหม? หรือจะหยุดไว้เพียงแค่นี้? บางคนอาจจะคิดว่าผมเป็นบ้าไปแล้วหรือเปล่าที่ปล่อยให้คนที่ตัวเองรักต้องไปเป็นของคนอื่น แต่เปล่าเลยผมไม่ได้บ้า ผมเป็นไบโพล่าต่างหาก (อะไรของเขา-*-) ผมยอมปล่อยเธอไปแม้ใจยังรัก ปล่อยให้เธอได้คู่กับเขา ผมเชื่อเสมอว่าหากมันคือรักแท้ ไม่ว่าจะมีอุปสรรคมากมายแค่ไหนสุดท้ายมันก็จะผ่านไปได้ด้วยดีอาจจะเปราะเปื้อนไปด้วยดินโคลน น้ำตาหรือเลือดก็ตาม

 

END

 






     รีทจ๋า ไรท์กลับมาแล้วนร้าT^T ไรท์ขอโทษที่ไม่ได้มาอัปนะที่จริงคือไรท์ปิดเทอมนานแล้วปิดตั้งแต่.....สอบเสร็จเดือนกุมภาพันธ์แต่ที่ไม่ได้มาอัปก็เพราะ....(ความขี้เกียจ!!!! : ซาสึเกะ,นารูโตะ,ซากุระ,คาคาชิ) ทีนี่ละประสานเสียงกันเชียว-*- ไรท์ขอโทษจริงๆนะ (ไม่ได้มาอัปนานเป็นชาติป่านนี้รีทคงจะเหลือกันหรอกแม่คุณ : ซากุระ) อีกอย่างไรท์ต้องบอกว่าเรื่องนี้จบแล้ว จบโดยสมบูรณ์(หรือเปล่า?) ไรท์ก็ไม่คิดเหมือนกันว่าจะจบเร็วขนาดนี้ เหตุที่ต้องตัดจบเพราะ....ไปต่อไม่เป็น= = ตามนี้แหละค่ะ ไปต่อไม่เป็นมันเป็นอะไรที่ซะมะด๋อยมากกกกกกกกกกกกกไรท์ต้องไปแล้ว แล้วเจอกันเรื่องหน้าสำหรับวันนี้ สวัสดีค่ะ!! (ฟิ้วววว)//ว๊ากกกกกกกกกเกิบบินมาหลบเกิบแป๊ป!!! (รองเท้า-*- : ซาสึเกะ,นารูโตะ,ซากุระ,คาคาชิ)


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

70 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 19:37

    งื้อๆ~~เศร้าอ่ะ สงสารเกะ ฮื้อๆ~~
    #70
    1
    • #70-1 ก้อนหินหลังเขา (@JasSarocha) (จากตอนที่ 29)
      25 มีนาคม 2562 / 22:49
      ตอนนี้ไรท์มีVNแล้วนร้าาาาา ยังไงก็ฝากVNเรื่องนี้ด้วยนร้าาTT
      https://my.dek-d.com/JasSarocha/visualnovel/?vn_id=212914
      #70-1