Fic Naruto อาจารย์ใหม่ฝึกหัดรัก vs นักเรียนสาวตัวแสบ

ตอนที่ 21 : การตัดสินใจของซากุระ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 144
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    29 ก.ย. 61



 

 

4 เดือนต่อมา

 

 

      ในเช้าของวันที่มีบรรยากาศแจ่มใส ท้องฟ้าสีครามกับก้อนเมฆสีขาวและสายลมอ่อนๆที่พัดโชยมากับเสียงนกร้อง จิ๊บๆและเด็กนักเรียนบางส่วนที่กำลังเดินทางมาโรงเรียนดูรวมๆแล้วมันช่างดูสดใสเสียจริง แต่ในทางตรงข้ามของผู้คนที่มีความสุขก็ต้องมีคนที่มีความทุกข์เช่นเดียวกัน...

 

 

ห้องผู้อำนวยการ

 

 

     ท่ามกลางห้องกว้างขนาดใหญ่ยังมีโต๊ะ แฟ้มหรือเอกสารต่างๆมากมายวางกองพะเนินเทินทึกอยู่อีกด้านหนึ่งของห้อง ผู้ที่เป็นเจ้าของห้องนั่งเท้าคางอยู่บนเก้าอี้ล้อเลื่อนสีดำ สายตามองตรงไปยังผู้ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามอย่างไม่วางตา

"คิดดีแล้วเหรอซากุระ..."น้ำเสียงแหลมและแหบพร่าดังขึ้นก่อนที่เจ้าของห้องจะยื่นปากกาและเอกสารฉบับหนึ่งให้ผู้ที่นั่งตัวแข็งทื่ออยู่ฝั่งตรงข้าม

"ค่ะ...หนูตัดสินใจแล้ว..."เจ้าของเรือนผมสีชมพูว่าก่อนจะหยิบปากกาแล้วเซ็นชื่อลงบนกระดาษแผ่นนั้น

"....ป้าเคารพการตัดสินใจของหนูนะซากุระ"เจ้าของห้องว่าก่อนจะเก็บเอกสารแล้วยื่นพาสปอร์ตให้คู่สนทนา

"หนูลานะค่ะ"เจ้าของเรือนผมสีชมพูว่าพร้อมกับลุกขึ้นโค้งคำนับให้เจ้าของห้อง

"ดูแลตัวเองดีๆละ ป้ารอฟังข่าวดีอยู่นะ..."เจ้าของห้องว่าก่อนจะเลื่อนสายตาไปหยุดอยู่ที่ท้องของคู่สนทนา


สนามบิน                                                                                                                                      

                                                                                   

     ภายใต้สภาพบรรยากาศที่สดชื่นแจ่มใสของเช้าวันหยุด ยังมีประชาชนมากมายต่างเดินถือสัมภาระของตัวเองวนไปวนมา

“ดูแลตัวเองดีๆนะซากุระ พวกฉันเรียนจบเมื่อไหร่เดี๋ยวจะไปเยี่ยม”เจ้าของเรือนผมสีฟางข้าวนัยน์ตาสีเขียวเข้มเอ่ยยิ้มๆ

“ยัยโหนก ฮื่อๆ แกต้องเข้มแข็งนะ อย่าท้ออย่าถอยอย่าดรอปแล้วก็อย่าให้หุ่นดีๆของแกพังละ ฉันยังอยากให้เพื่อนของฉันสวยฉ่ำเด๊ะเป๊ะเว่อร์อยู่นะเว้ย ฮื่อๆ รักแกนะ โชคดีT^T”เจ้าของเรือนผมสีเหลืองทองว่าน้ำตาคลอเบ้าพร้อมกับกระโดดกอดเจ้าของเรือนผมสีชมพูแน่น

“อ๊ากกอิโนะ! ระวังหน่อยสิเดี๋ยวซากุระก็...”

“ไม่เป็นไรหรอกเท็นๆ ขอบคุณที่เป็นห่วงฉันนะ ทุกๆคนเลย....ขอบคุณจริงๆแต่ฉันขออะไรอย่างได้ไหม...”เจ้าของเรือนผมสีชมพูว่าก่อนจะผละออกจากอ้อมกอดของเจ้าของเรือนผมสีเหลืองทองแล้วยืนตรงหน้านิ่งแต่สายตากลับแสดงความขอร้องอย่างเห็นได้ชัด

“ได้สิ ได้เสมอเลยซากุระ...”หญิงสาวนัยน์ตาสีแดงเพลิงว่าด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล เมื่อเจ้าของเรือนผมสีชมพูได้ยินดังนั้นจึงหลุบตาลงแล้วถอนหายใจดังพรืด

“หากวันหนึ่งเขาถามหาฉัน ได้โปรดอย่าบอกเขา...อย่าบอกเขาว่าฉันอยู่ที่ไหนอย่าบอกเขาว่าฉัน.....ฮึกๆ”เจ้าของเรือนผมสีชมพูว่าฉับพลันเธอก็ทรุดลงนั่งกับพื้น น้ำใสๆค่อยๆไหลออกจากตาอย่างไม่ขาดสาย

“ได้...ได้สิซากุระ..หากเธอต้องการพวกฉันทำให้ได้เสมอ...”หญิงสาวนัยน์ตาสีแดงเพลิงว่าด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลก่อนจะเข้าไปโอบกอดเจ้าของเรือนผมสีชมพูไว้อย่างหลวมๆ จากการกระทำดังกล่าวทำให้เจ้าของเรือนผมสีฟางข้าว เจ้าของเรือนผมสีเหลืองทอง เจ้าของเรือนผมสีม่วงและเจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลม้วนจุกเดินเข้าไปโอบกอดด้วยเช่นกัน เสียงร้องไห้ของหญิงสาวทั้งหกคนดังระงมไปทั้งบริเวณทำให้ผู้คนที่เดินผ่านไปมาต่างก็ยิ้มให้กับภาพที่ตนเห็น บ้างก็หัวเราะคิกคักแล้วส่งยิ้มไปให้ บ้างก็ปรบมือให้กำลังใจ แต่สำหรับสองชายหนุ่มที่ยืนอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากกลุ่มของหญิงสาวกลับมีสีหน้าที่เศร้าหมองบ่งบอกได้ว่าพวกเขาทั้งคู่ต่างไม่มีความสุขเลยสักนิดเดียว

“ซากุระจังจะไปแล้ว...นายไม่คิดจะพูดอะไรกับเธอหน่อยเหรอซาสึเกะ”เจ้าของนัยน์ตาสีฟ้าน้ำทะเลสุกใสเอ่ยถามก่อนจะเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงของตัวเอง

“....สำหรับซากุระแล้ว...เพื่อนต้องมาก่อนเสมอ..”เจ้าของนัยน์ตาสีนิลตอบเสียงเรียบ

“...แล้วนายละ...”

“..........”

“มีอะไรก็บอกเธอซะตอนนี้...ก่อนที่มันจะสายเกินไปนะซาสึเกะ...”

“..........”เมื่อได้ยินเพื่อนของตนว่าเช่นนั้นเจ้าของนัยน์ตาสีนิลจึงมองตรงไปยังเจ้าของเรือนผมสีชมพูก่อนจะถอนหายใจ

“ฉันเชียร์นายอยู่นะซาสึเกะ...”เจ้าของนัยน์ตาสีน้ำทะเลสุกใสว่าก่อนจะเอื้อมมือไปแตะบ่าของอีกฝ่าย

“นารูโตะ...ฉันฝากทางนี้ด้วยนะ...ฉันจะขึ้นเครื่องเย็นนี้อย่าบอกใครละ...”เจ้าของนัยน์ตาสีนิลว่าเรียบๆก่อนจะเดินเข้าไปหากลุ่มของหญิงสาว

“ขึ้นเครื่องเหรอ? นายจะไปไหนซาสึเกะ!?”

“ชูวว”เจ้าของนัยน์ตาสีนิลหันมาส่งยิ้มให้คู่สนทนาหนึ่งทีก่อนจะเดินตรงไปยังกลุ่มของหญิงสาว

“โชคดีนะค่ะซากุระจัง...”

“อื้ม....ขอบคุณทุกๆคนมากๆนะ ฉันฝากแก๊งค์ด้วยนะฮินาตะ”เจ้าของเรือนผมสีชมพูว่าก่อนจะหันหลังให้เจ้าของเรือนผมสีม่วงขณะนั้นเองเสียงทุ้มของใครคนหนึ่งก็ทักขึ้นทำให้เจ้าของเรือนผมสีชมพูหยุดชะงักทันที

“ซากุระ....”

“....ไงซาสึเกะ มีอะไรหรอ”เจ้าของเรือนผมสีชมพูเอ่ยถาม เธอไม่หันหลังกลับไปหาคู่สนทนาแต่อย่างใด

“...หากวันนั้นมาถึงเมื่อไหร่.....ฉันขอเป็นครอบครัวเดียวกันกับเธอได้ไหม...”

“..........”

“ฉันจะรับหน้าที่นั้นเอง...ได้ไหมซากุระ”เจ้าของนัยน์ตาสีนิลว่าด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลที่ฟังดูแล้วเหมือนว่าเขากำลังอ้อนวอนหญิงสาวตรงหน้าพร้อมกับแววตาวูบไหว

“.....วันนั้นมาถึงเมื่อไหร่....ฉันจะตัดสินใจเอง...”

“อ๊ะ! O_O!

“.....หากนายรักฉันจริงก็พิสูจน์มันซะสิ...ฉันจะคอยดู”เจ้าของเรือนผมสีชมพูว่าก่อนจะเดินจากไปโดยทิ้งความสงสัยใคร่รู้ไว้ให้คู่สนทนาแต่จะมีใครรู้หรือไม่ว่าภายใต้ใบหน้าของเธอในขณะนั้นกำลังยิ้มอ่อนๆอยู่

Special : Sakura take

     หลังจากนั่งเครื่องข้ามน้ำข้ามทะเลมานานแสนนาน สุดท้ายก็ถึงสะที...ดินแดนแห่งกังหันและดอกทิวลิปประกอบกับบ้านเมืองสีสันสดใสตั้งอยู่ริมน้ำที่ใสราวกับกระจกซึ่งบ้านเมืองที่นี่ทั้งสะอาดและสงบเหมาะแก่การมาเที่ยวพักผ่อนหย่อนใจอย่างแท้จริงและดินแดนที่ว่าก็คือ...เนเธอร์แลนด์

"ยินดีต้อนรับสู่ดินแดนแห่งกังหันและดอกทิวลิป! เป็นยังไงบ้างลูก?"น้ำเสียงหวานแหบพร่าดังขึ้นพร้อมกับร่างบางที่สวมชุดสูทสีดำกำลังยืนมองมาที่ฉันด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ดูสง่าจัง....

"ก็ดีค่ะ...พ่อละค่ะ?"ฉันเอ่ยถามพร้อมกับเดินเข้าไปหาร่างบางที่ยืนเด่นเป็นสง่าอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลนัก

"พ่อติดธุระเลยไม่ได้มารับลูกนะ แต่เขาฝากสิ่งนี้มาให้แทนนะ^^"ร่างบางว่าก่อนจะยื่นสร้อยเส้นหนึ่งให้ฉัน

"มัน...สวยมากๆเลยค่ะ....ขอบคุณนะค่ะ..."ฉันรับมาก่อนจะใส่มัน สร้อยเส้นนี้ทำให้ฉันนึกถึงสร้อยที่คาคาชิเคยไว้เป็นของหมั้นเลยแฮะ....สร้อยคอจี้ดอกซากุระ... ในขณะที่ฉันกำลังตกอยู่ในภวังค์เสียงของแม่ก็ดังขึ้น

"เดินทางมาไกลคงจะเหนื่อยแย่ ขึ้นรถสิเดี๋ยวแม่ไปส่ง"ไม่ว่าเปล่าขายาวก้าวออกไปจากสนามบินอย่างรวดเร็วก่อนจะตรงไปยังรถสปอร์ตสีขาวสะอาดตา

"ค่ะ...แม่ดูเหมือนรีบนะค่ะ..."ฉันตอบรับก่อนจะเดินตามไปอย่างง่ายดายยังไม่วายบ่นพึมพำออกมาเบาๆ

"เอ่อ...จ้ะพอดีแม่มีสัมมนากับลูกค้าคนสำคัญนะ"แม่ว่าพร้อมกับฉกกระเป๋าของฉันไปเก็บเสร็จแล้วจึงเปิดประตูรถฝั่งคนขับออกแล้วเข้าไปนั่ง

"ถ้าแม่ไม่ว่างวันนี้แม่ไม่ต้องมารับหนูก็ได้นี่ค่ะ หนูกลับเองได้ หนูได้ที่อยู่จากป้าซึนาเดะแล้ว"ฉันว่าพร้อมกับเปิดประตูเข้าไปนั่งในรถและทันทีที่ปิดประตูแม่ก็สตาร์ทรถแล้วขับออกไปทันที

ระหว่างทางการขับรถ

     ที่นี่วิวสวยชะมัด ดอกทิวลิปมากมายกับกังหันลมประกอบกับท้องฟ้า....ทุกๆอย่างมันช่างลงตัว..........หากพวกนั้นมาเห็นคงได้จอดรถแวะข้างทางกันยาวแน่ๆ...คิดถึงจังเลยแฮะ...เวทมนต์....นกแก้วและ...อันตราย

     ในขระที่ฉันกำลังจมอยู่กับความคิดของตัวเองอยู่นั้นเสียงหวานแหบพร่าก็ดังขึ้น

"เอกสารการเรียนต่อต่างๆแม่ให้พี่เขาจัดการให้เรียบร้อยแล้วนะ ส่วนเรื่องฝากครรภ์ไม่ต้องห่วงแม่จัดเตรียมหมอส่วนตัวไว้ให้แล้ว ลูกไม่ต้องกังวล...อยู่แต่ในบ้านอ่านหนังสือ เรียนการทำอาหารกับคุณย่าและตั้งใจเรียน ฮิฮิ น่าสนุกใช่ไหมละ^^"แม่ว่าด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูผิวเผินเหมือนกำลังสนุกกับความคิดของตัวเอง...นี่ฉันคิดดีแล้วจริงๆนะเหรอที่มาเรียนที่นี่...แต่เดี๋ยวนะ!! พี่เขางั้นเหรอ!? คิดได้ดังนั้นฉันจึงหันควับไปหาแม่ผู้ซึ่งขับรถอยู่ทันทีและดูเหมือนแม่จะรู้จึงเอ่ยตอบฉันยิ้มๆ

"ไม่ใช่คาคาชิหรอก...พี่ที่แม่พูดถึงคือญาติห่างๆของเรานะ^^"

"ใครเหรอค่ะ?"

"เดี๋ยวไปถึงก็รู้เองแหละน่า^^"แม่ว่ายิ้มๆก่อนจะเหยียบคันเร่งหลังจากออกห่างจากตัวเมืองได้ซักพัก....ฉันรู้แล้วละว่าฉันขับรถได้เ_ี้ยๆเหมือนใคร หากเป็นมอเตอร์ไซด์คงจะเซ็ทผมทรงใหม่ให้ฉันแน่ๆ= =

คฤหาสน์ฮารุโนะ

     รถสปอร์ตสีขาวสะอาดตาแล่นปราดเข้าไปจอดหน้าคฤหาสน์อย่างรวดร็ว รอยล้อรถที่ถูกจารึกลงบนสนามหญ้าบางส่วนทำให้ร่างบางรีบเปิดประตูรถลงมาดูทันที

"โอ๊ยย!นี่ฉันทำอะไรลงไปเนี่ย ลุงคนสวนฝากจัดการทีนะ"แม่ตะโกนขึ้นเสียงดังก่อนจะจ้ำอ้าวมาหาฉันที่ยืนถือกระเป๋าอยู่ใกล้ๆตัวรถ

"ครับ คุณนาย"

"ไปลูก! ถึงบ้านแล้ว เอามานี่เลยเดี๋ยวแม่ถือเอง"แม่ว่าพร้อมกับทำท่าเหมือนจะเข้ามาหยิบกระเป๋าจากมือฉัน

"ไม่ต้องหรอกค่ะแม่ แม่มีสัมมนากับลูกค้าคนสำคัญไม่ใช่เหรอค่ะ...ปล่อยให้ลูกค้าคนสำคัญรอนานๆไม่ดีนะค่ะแบบนี้มันเสียมารยาท หนูดูแลตัวเองได้ค่ะ หนูโตแล้วนะค่ะ"ฉันว่าก่อนจะเดินขึ้นบันไดซึ่งก็มีเหล่าาวใช้มาคอยต้อนรับอยู่

"....เอางั้นก็ได้...พวกเธอฉันฝากลูกฉันด้วยนะ ดูแลเธอดีๆละ"แม่ว่าก่อนจะเดินตรงไปยังรถสปอร์ตสีขาวคันนั้นแล้วขับออกไปโดยไม่รอฟังเหล่าสาวใช้แม้แต่น้อย

"ค่ะ คุณนาย" ขณะที่สาวใช้คนหนึ่งซึ่งดูเหมือนเธอจะเป็นหันหน้าแม่บ้านตอบรับเสียงแหลมเล็กปริศนาก็ดังขึ้นจากด้านหลังของฉัน

"ยินดีต้อนรับสู่คฤหาสน์ฮารุโนะนะซากุระจัง ฉันชื่อริน โนฮาระ ริน เป็นญาติห่างๆของเธอนะ...ฉันดีใจมากๆเลยนะที่เธอย้ายมาเรียนที่นี่นะ^^"

 






#ปล. รีดเดอร์อย่าโกรธนร้าาาาT_T ยังไงก็ฝากคอมเม้นและติดตามกันด้วยนะค่ะ ดิฉันจะได้มีกำลังใจอะฮึกๆกระซิกๆ 
#ปล2.อย่าเป็นนักอ่านเงาเลยขอกำลังใจโหน่ยยยT^T


#ลงครั้งที่ 1 : 25/08/61 (25%)

#ลงครั้งที่ 2 : 01/09/61 (65%)

#ลงครั้งที่ 3 : 29/09/61 (100%)




#แนะนำนิยายของSharinganjustzu



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

70 ความคิดเห็น

  1. #63 17330 (@0629970260) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 03:05
    สนุกค่ะ มาเร็วๆน่าา
    #63
    0
  2. #59 ซากุระ__sakura (@0932857463) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 18:09
    ขออีกค่ะ อ่านไม่พอค่ะ
    #59
    0
  3. #58 17330 (@0629970260) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 14:50
    ถึงจะพึ่งมาอ่านแต่สนุกมากๆน่าา
    #58
    0
  4. #57 17330 (@0629970260) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 14:50
    พึ่งเข้ามาอ่านนะค่ะ
    ฝากเนื้อฝากตัวด้วยน่าาา
    #57
    1