Fic Naruto อาจารย์ใหม่ฝึกหัดรัก vs นักเรียนสาวตัวแสบ

ตอนที่ 10 : แก้มชนแก้ม~

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 158
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    4 เม.ย. 61






“เฮ้ย! ทำไมชักช้านักวะ เดี๋ยวพวกประธานนักเรียนก็จับได้หรอก(◣_◢)ชายคนหนึ่งปีนขึ้นไปนั่งบนกำแพงพร้อมกับตะโกนบอกเพื่อนของตัวเองที่หลบอยู่หลังเสา
“ไอ้เซน!จะตะโกนไปทำไมวะ เดี๋ยวพวกนั้นก็ได้ยินหรอก ฉันกับไอ้เคนก็อยู่แค่เนี้ย!!”อีกฝ่ายจิปากพลางกระซิบบอกเพื่อนที่นั่งอยู่บนกำแพง
“จะไปไหนกันหรออ~”
“ก็ไปร้านเกมส์นะสิถามอะไรโง่ๆวะ”
“งั้นฉันไปด้วยได้ไหม”เสียงหวานดังขึ้นข้างหูของผู้ที่หลบอยู่หลังเสา ทันทีที่อีกฝ่ายหันมา เจ้าของเสียงหวานก็ยิ้มเหยียดทันทีก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปใกล้ผู้ถอยห่างจนหลังชิดติดเสา
“ว่าไง...ให้ฉันไปด้วยได้ไหม..หึหึ”จบประโยคกำปั้นหลุนๆก็ซัดเข้าที่แก้มของอีกฝ่ายอย่างจังซึ่งแรงพอที่จะทำให้อีกฝ่ายสลบเหมือดในทันที
“ว้าา~อ่อนหัดชะมัด!!!”น้ำเสียงเสียดายปนสะใจถูกเอ่ยออกมาจากปากก่อนจะเบนสายตาไปหาผู้ที่นั่งอยู่บนกำแพง
“นายนะ...ลงมาได้แล้ว”
“เอ่อ...”
“หรืออยากอยู่ในสภาพเดียวกันกับเพื่อนแก...”ได้ยินดังนั้นผู้ที่นั่งอยู่บนกำแพงเมื่อครู่ก็กระโดดลงมาอย่างฉับพลัน
“..เข้าใจง่ายนิ แบกเพื่อนแกแล้วตามฉันมา...”น้ำเสียงหวานเอ่ยขึ้นอย่างราบเรียบพร้อมกับร่างบางที่เดินนำไปก่อน
“ทำเป็นซ่าส์นักนะสาวน้อย!!!”
“นั่นสิ!บังอาจมาทำไอ้ชินกูเจ็บ...คิดว่ามึงใหญ่นักรึไงฮะ!!!”ทันทีที่พูดจบชายทั้งสองก็วิ่งปราดเข้ามาหมายจะทำร้ายหญิงสาว

พลั๊วะ!!!

เพียงชั่วพริบตาขาวเรียวยาวก็ตวัดขึ้นเตะต้นคอของอีกฝ่ายทันที ทำเอาผู้ที่ประเดิมเกมส์แรกต้องลงไปนอนกองกับพื้น ร่างบางเหลือบมองคนที่เธอพึ่งลงมือไปเมื่อครู่ก่อนจะตะหวาดเสียงดังลั่น
“เออ!!!! คิดว่าร่างกายกูอ้อนแอ้นแบบนี้แล้วกูจะอ่อนแอรึไงวะ ไอ้โง่!!!!”
“อึก!”อีกฝ่ายไม่ตอบได้แต่นอนเกลือกกลิ้งไปมาด้วยความเจ็บปวด
“มึง!!”
“เอ่อ...”
“แบกเพื่อนมึงทั้งสองคนแล้วตามกูมา! ถ้าไม่อยากตายก็อย่าชักช้า!!!”ทันทีที่หญิงสาวออกคำสั่งชายหนุ่มก็เดินไปแบกเพื่อนของตัวเองตามคำสั่งก่อนจะรีบวิ่งตามหญิงสาวไป

Special : Sakura take 

     โอ๊ยย!!!น่าเบื่อน่ารำคาญจริงๆเลยโว้ยย ทำไมต้องเป็นฉันที่ต้องมาตามฆ่า(เว่อร์ไป -Sharinganjustzu) พวกนี้ด้วยเนี่ย ไหนจะต้องลากคอไปหาพี่เพ็นอีก โธ่โว้ยยยยยเสียเวลาชะมัด-..-
“ไง ยัยซากุระกินคน...”อื้อหืออ~นี่ถ้าไม่เห็นนายเป็นรุ่นพี่เนี่ยฉันอัดนายยับแน่ซาโซริ
“ไงพี่หุ่นกระป๋อง~”เมื่อฉันตอกกลับเท่านั้นแหละอิตานั่นก็มองฉันด้วยสายตาอาฆาต ฮ่า! ฮ่า! ฮ่า! มีความสุขจริงจริ๊งงงงง(ยัยโรคจิต - Sharinganjustzu) 
     ท่านผู้อ่านคงจะงงกันใช่ไหมค่ะว่าตอนนี้ฉันอยู่ที่ไหน หึหึหึ ไม่ต้องงงกันหรอกค่ะ เพราะฉันรู้ว่าท่านผู้อ่านคงจะเดาถูกแล้วแหละ เพราะตอนนี้ฉันอยู่ที่...ห้องสภานักเรียน
“มีอะไรเหรอซากุระ?”พี่อิทาจิถาม ในมือเต็มไปด้วยเอกสารมากมาย โอ้โห~ถ้าพวกสภานักเรียนจะทำหน้าที่หนักขนาดนี้นะ เมื่อถึงรุ่นฉันที่ต้องรับช่วงต่อจากรุ่นพี่ ฉันจะเสนอนารูโตะเป็นคนแรกเล้ยยย
“พี่เพ็นละค่ะ?”ฉันเลิกคิ้วถามพร้อมกับชะโงกหน้าหา พี่อิทาจิยิ้มเล็กน้อยก่อนจะพูดว่า...
“พี่ว่าน่าจะอยู่แถวๆนี้แหละ หาเอาเองละกัน^^”ถ้าจะตอบแบบนี้ฉันว่าไม่ต้องก็ได้นะ มันไม่ได้ช่วยอะไรเลย-_-
“ช่วยได้มากเลยพี่-_-”ฉันว่าแล้วกรอกตามองบนทำท่าจะเดินหนี แต่แล้วพี่ท่านก็คว้าข้อมือฉันไว้ก่อน อะไรอีกละ จะบอกว่าพี่เพ็นไปจู๋จี๋กับพี่โคนันในโพรงจมูกพี่เรอะ
“เดี๋ยวสิ!”
“มีอะไรไม่ทราบค่ะคุณชายอุจิวะ จะให้ฉันถือเอกสารเหรอค่ะ โอ้ยย ถ้าเป็นแบบนั้นไม่เอาหรอกค่ะ”พี่อิทาจิขำเล็กน้อยกับท่าทางของฉันก่อนจะพูดว่า...
“ฉันล้อเล่นน่าา เพ็นอยู่ทางนั้นนะ”พี่ท่านว่าก่อนจะชี้นิ้ว ฉันมองตามนิ้วเรียวยาวของพี่ท่านไปก็พบกับ...ห้องเก็บเอกสารเรอะ!?
“โอ๊ะ! ไม่ใช่ๆ ทางนี้ๆ”อ้าว-_-
“งั้...”
“อ๊ะ!ทางนี้ต่างหาก”-..-
“เอ๊ะ! ไม่ใช่ละฉันจำผิด ทางนี้สิ!”-.,-
“เอ๊ะ!? หรือว่าทางนี่~”= = ฮึ่ม!
“อ๊ะ! ทาง..”
“โอ๊ยย!!! เอาสักทางสิวะค่ะ พี่รู้ไหมว่าพี่ตอแหลเก่งมากกกกกกกแล้วแบบนี้เมื่อไหร่ฉันจะได้ไปกินข้าวละเนี่ย”ฉันว่าอย่างเบื่อหน่ายเต็มทน ส่วนพี่ท่านก็ขำกร๊ากอยู่คนเดียว เหอะๆ สนุกมากสินะที่ได้แกล้งฉันเนี่ย= =

“งั้นฉันไปละ จัดการกับไอ้พวกนี้เอาเองละกัน-_-”ฉันว่าเตรียมจะเดินหนีแต่พี่ท่านก็เรียกฉันอีกตามเคย แต่คราวนี้เอกสารที่เคยหอบเอาไว้แนบอกกลับหายไปวางอยู่บนโต๊ะทำงานของพี่ท่าน
“ฮ่า!ฮ่า!ฮ่า! คราวนี้เอาจริงละ เพ็นอยู่นี่”พี่ท่านว่าพร้อมกับบู้ยปากไปที่ห้องประชุม เมื่อฉันมองตามก็พบกับพี่เพ็นที่นั่งฟุบหน้าลงบนโต๊ะ เยสส! เจอซักทีฉันได้ไปกินข้าวแล้วโว๊ยย รอฉันก่อนนะ คุณข้าวมันไก่><
“ยิ้มอะไร หือ?”เสียงทุ้มเบาราวกับกระซิบของพี่อิทาจิทำให้ฉันต้องหันหน้าไปหาพี่ท่านแต่แล้วหัวใจของฉันก็ต้องทำงานหนักขึ้นเพราะเมื่อหันไปเท่านั้นแหละ
⊙_⊙
^_^
      ฉันไม่รู้ว่าพี่ท่านก้มหน้าลงมาตั้งแต่เมื่อไหร่และเมื่อฉันหันหน้าไปก็ทำให้แก้มของฉันชนกับปากของพี่ท่านเข้า งื้อออ พี่ท่านผละออกไปก่อนจะส่งยิ้มมาให้ฉัน เขินเว้ย-////-
“ไปกินข้าวเป็นเพื่อนพี่หน่อยสิ^^”โอ๊ยพี่ ฉันจะเป็นลมล้มพับแล้วเนี่ยอย่ายิ้มจะได้ไหม-////-
“เอ่อ...ฉันขอคุยกับพี่เพ็นก่อนได้ไหม?”เมื่อฉันพูดจบพี่ท่านก็หุบยิ้มทันที
“นายนะ...”พี่ท่านมองไปยังคนที่ตามฉันมาด้วยแววตาเย็นตา โอ้วว อารมณ์เปลี่ยนเร็วจังนะ-o-
“คะ...ครับ”
“ตามฉันมา...”พี่ท่านสั่งเสียงเฉียบขาด โหย น่ากลัวเป็นบ้า...เมื่อพี่ท่านเข้าไปพี่เพ็นก็ตื่นพอดี ดูเซอร์ๆแต่ก็น่ารักดีแฮะ><(นางเอกเราเริ่มหลายใจแล้วค่ะท่านผู้อ่าน - Sharinganjustzu)  พี่ท่านกับพี่เพ็นคุยอะไรกันก็ไม่รู้ก่อนพี่เพ็นจะพยักหน้าแล้วพี่อิทาจิก็เดินออกมาหาฉันด้วยรอยยิ้มหวานหยดย้อย ช่างต่างกับก่อนหน้านี้ลิบลับเลยนะพี่อิทาจิ-..-
“ปะ! ไปกินข้าวกัน^^”พี่ท่านว่าพร้อมกับยื่นมือมาเอิ่ม...ทำไมต้องยื่นมือมาให้ฉันด้วยละ??
“อิทาจิมันอุตส่าห์ชวนเธอไปกินข้าว เธอก็ยื่นมือไปให้มันสะสิจะมายืนเอ๋อรับประทานทำไม”หน๊อยย~ไอ้หุ่นหระป๋อง! หุบปากไปเลยนะเฟ้ย!!! คนยิ่งเขินๆอยู่-////-
“ฉันเดินเองได้ค่ะพี่อิทาจิ^_^”ฉันว่ายิ้มๆก่อนจะเดินนำพี่ท่านไป เฮ้อ~อะไรกันแค่ไปกินข้าวทำไมต้องมาขอจับมงจับมือ ฉันไม่ได้เป็นง้อยสะหน่อย-_-
“เดี๋ยวสิซากุระ!” คราวนี้อะไรอีกละ- -*

พรึ่บ!

⊙_⊙
^_^

“ขอจับมือหน่อยดิ”มือมาพร้อมกับรอยยิ้มอีกแล้วนะพี่-..-  เมื่อฉันกับพี่อิทาจิเดินเข้าไปในโรงอาหาร ผู้คนต่างก็มองมาที่ฉันเป็นจุดเดียว แน่ละก็พี่อิทาจินะ ป็อปปูล่าในหมู่สาวๆจะตายไป-..-  นอกจากนั้นฉันก็รับรู้ได้ถึงรังสีอำมหิตสีดำมืดแผ่ขยายออกมาจากด้านหลัง เมื่อฉันหันไปเท่านั้นแหละπ_π

     คุณพระคุณเจ้าโปรดช่วยลูกด้วย อิตาคาคาชิมองมาที่ฉันกับพี่อิทาจิอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ
“กินอะไรดีซากุระ”พี่ท่านว่าพร้อมกับชะโงกหน้าสอดส่องสายตาดูป้ายอาหารก่อนจะหันมาถามฉัน โอ๊ยย นี่พี่ไม่รับรู่อะไรเลยใช่ไหมT^T
“พี่อิทาจิ...ฉันอยากกินข้าวมันไก่บนดาดฟ้าค่ะToT”ฉันว่าพลางสะบัดมือพี่ท่านออก แต่ก็ไม่เป็นผลซ้ำพี่ท่านยังจับแน่นขึ้นด้วย โอ๊ยย พี่ค่ะช่วยมองไปด้านหลังด้วยค่ะได้โปรดดด︶︿︶
“หืม!? บนดาดฟ้ามีข้าวมันไก่ขายด้วยหรอพี่ไม่ยักรู้?”บทจะโง่ก็โง่อย่างกับควายเลยนะค่ะพี่อิทาจิ-_-
“โอ๊ยย!! ฉันไม่รู้จะอธิบายยังไงแล้ว!”ในเมื่อพี่ท่านไม่ยอมปล่อยงั้นฉันจะลากพี่ไปเอง ฮึ่ม!
“จะไปไหนเหรอซากุระ?”
“ไปสั่งข้าวมันไก่ไงค่ะ-_-”
“อ้าว!? ไหนบอกว่าอยากกินข้าวมันไก่บนดาดฟ้า?”จะพล่ามอะไรก็พล่ามไปเหอะไม่รู้จะอธิบายยังไงแล้ว-_-
“ป้าค่ะข้าวมันไก่หนึ่งจานค่ะ”
“ผมด้วยหนึ่งจานครับ”แหม๋~ชะโงกหน้าบอกแม่ค้าเฉยๆก็ได้ ไม่ต้องเอาแก้มมาเบียดแก้มฉันหรอก-////-
“ข้าวมันไก่หนึ่งจานครับ...”น้ำเสียงราบเรียบที่ฉันคุ้นหูดังมาจากข้างหลัง โอ้วว ฉันยังไม่อยากตายToT
“อะ นี่ของหนูส่วนนี่ของอิทาจิและนี่ของอาจารย์...อืมมมว่าแต่ปกติอาจารย์จะไม่กินข้าวที่โรงอาหารไม่ใช่เหรอค่ะ?”
“พอดีผมอยากเปลี่ยนบรรยากาศบ้างนะครับ...”
“เอ่อ..ขอบคุณค่ะป้า^^ ”ฉันยิ้มให้ป้าเจ้าของร้านก่อนจะจ่ายเงินแล้วถือจานข้าวไปหาโต๊ะนั่ง


     หลังจากเดินจนทั่วโรงอาหารสุดท้ายก็ได้โต๊ะนั่งสะที เพียงไม่กี่วิที่ฉันหย่อนก้นลงบนเก้าอี้และตักข้าว...
“ขอนั่งด้วยคนได้รึป่าว...”งื้ออออ~เอาจนได้สินะอิตาบ้าคาคาชิ เรื่องนี้ฉันไม่ผิดนะพี่อิทาจิผิดคนเดียว ฉันปฏิเสธในการจับมือพี่ท่านแล้ว งื้ออออ~ ฉันไม่ผิดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดToT


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
   โย่ว! จบไปอีกตอนแล้วนะค่ะ รีดเดอร์-..- ฮิฮิ เป็นไงกันบ้างเอ่ยสนุกไหมค่ะ ที่บ้านอากาศร้อนไหมเอ่ย?(เกี่ยวกันเรอะ= =)555ก็ไม่มีอะไรมากหรอกค่ะไรท์แค่จะมาบอกว่า คู่แข่งของคาคาชิเริ่มปรากฏตัวและทำคะแนนแล้วค่ะ >_<

#ปล.ไรท์รักทุกค๊นนนนนน-////-
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

70 ความคิดเห็น

  1. #30 kawfang2808 (@kawfang2808) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 16:11
    555 รถไฟชนกันหรอหนุกุ555
    รอนะไร
    #30
    0