นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

มิติลับ สัมผัสสยอง ตอน กุมารทอง

ทุกคนเชื่อเรื่องกุมารทองกันมั้ย เขาว่ากันว่า กุมารทองมีจริงนะ ถ้าใครเลี้ยงคงจะเข้าใจดี แต่สำหรับเรา เราเชื่อนะ ว่ามีอยู่จริง เพราะเราเจอกับตัวเองเลย จึงเข้าใจ ว่าแต่อะไรกันที่ทำให้เราเชื่อ.....

ยอดวิวรวม

14

ยอดวิวเดือนนี้

2

ยอดวิวรวม


14

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


0
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  15 ก.ค. 63 / 16:56 น.
นิยาย ԵѺ ͧ ͹ ÷ͧ

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 15 ก.ค. 63 / 16:56


กุมารทอง

 ถ้าพูดถึงเรื่องกุมารทอง  มีคนเชื่อเหมือนเราหรือป่าวว่ามันมีอยู่จริง?

 เหตุผลที่เราคิดว่ามันมีอยู่จริง ไม่ใช่เพราะเราเลี้ยงนะ แต่เพราะเราเห็นร้านค้าหรือสถานที่ต่างๆที่เขาเลี้ยงแล้วเขาต้องการค้าขายดี พอเลี้ยงไปแล้วก็ดูเหมือนเขาจะค้าขายดีจริงๆ เราจึงแอบเชื่อว่าเพราะกุมารทองเนี้ยละมั่งที่เกื้อหนุนให้เขาเหล่านั้นทำมาค้าขึ้น

 ซึ่งเราก็เชื่อแบบนี้มาตลอดจน…จนกระทั่งมีอยู่ช่วงหนึ่งเราได้มีโอกาสไปเที่ยวบ้านป้าที่อยู่กาญจนบุรี โดยบ้านป้าเราทำอาชีพขายของฝาก ซึ่งช่วงนั้นเราปิดเทอมเราจึงหาโอกาสไปเที่ยวบวกกับไปช่วยงานแกและไปอยู่กับแกเพื่อไม่ให้แกเหงา

 แต่พอเราบอกว่าเรามาอยู่ด้วยเพราะกลัวแกเหงา …แกกลับบอกเรามาสั้นๆว่า

 “ ป้าไม่เหงาหรอก ป้ามีลูกอยู่เป็นเพื่อน”

 พอได้ยินคำตอบแก เราก็แอบงงว่าทำไมแกตอบแบบนั้นทั้งๆที่แกไม่มีลูกเลย แต่เราก็คิดไปเองว่า แกอาจจะหมายถึงไปเล่นกับลูกเพื่อนบ้านแถวนี้แหล่ะ เลยทำให้แกไม่เหงา

 และก็ดูเหมือนว่า..สิ่งที่เราคิดไว้มันจะไม่ได้เป็นไปในแบบที่เราคิด เพราะมีอยู่วันหนึ่งเราเห็นแกกราบไว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์อยู่ในบ้านพร้อมพูดว่า

 “ คืนนี้แม่ไปงานแต่งลูกสาวเพื่อนนะลูก  อยู่บ้านเฝ้าบ้านดีๆ เดี๋ยวแม่ซื้อขนมมาฝาก”

 พูดจบแกก็เดินมาหาเราแล้วบอกเราว่าแกจะไปนอกบ้าน อาจกลับดึกหน่อยถ้าง่วงก็ให้เรานอนก่อนเลยไม่ต้องรอแก

 เราก็เลยยิ้มแล้วพยักหน้าเพื่อตอบรับคำที่แกบอก

 ซึ่งหลังจากที่แกออกจากบ้านไปเราก็เดินมาดูตรงที่ตั้งสิ่งศักดิ์สิทธ์ของแกพร้อมกับยืนส่องดูว่าแกเรียกอะไรว่าลูก

 จนกระทั่งเหลือบไปเห็นกุมารทองอยู่หนึ่งตัวตั้งแอบๆริมหิ้งข้างๆนางกวัก

 ตอนนั้นเรายืนนิ่งมองแล้วแอบคิดว่า ป้าเลี้ยงด้วยหรอ ? แล้วมันมีจริงหรอกุมารทอง?

 ด้วยความสงสัยของเรา เราจึงค่อยๆยื่นมือไปจับกุมารทองมาดูใกล้ๆ ซึ่งพอดูแล้วก็เหมือนตุ๊กตาเด็กที่ถูกจับมาใส่ชุดไทยอะไรประมาณนั้น

 ณ จุดนั้นเรายืนมองแล้วยิ้มบวกกับความดื้อของเรา เราใช้มือของเราเคกหัวกุมารทองเบาๆแล้วพูดว่า

 “ ป้าบอกเฝ้าบ้านดีๆนะ ถ้าเฝ้าไม่ดีจะโดนเคาะกะบาลแบบนี้นะ”

 เราพูดพร้อมยิ้มแล้ววางกุมารทองลงที่เดิมก่อนจะเดินขึ้นห้องไป

 แต่พอจะก้าวขึ้นบันไดหูเราก็แอบได้ยินเหมือนเสียงเด็กพูดว่า

 “ เจ็บนะเว้ยยย”

 พอได้ยินแบบนั้นปุ้บเราก็หยุดเดินก่อนจะหันกลับไปมองข้างหลังซึ่งก็ไม่มีอะไร  เราจึงคิดว่าเราคงหูฝาดไป

 จากนั้นเราก็รีบขึ้นห้องเพื่ออาบน้ำแล้วเข้านอนทันที

 ซึ่งในตอนอาบน้ำก็เกิดเหตุการณ์ประหลาดๆขึ้นกับเราแบบงงๆว่า ตอนเราอาบน้ำนั้น เราอาบน้ำเย็นไม่ได้ปรับให้เป็นน้ำอุ่นหรือน้ำร้อนเลย แต่พออาบไปสักพักน้ำก็ร้อนมาก ร้อนจนเราร้องดัง

 “ โอ๊ยยยยย ”

 แล้วรีบวิ่งหนีน้ำทันที…พอเราวิ่งหนีน้ำได้เราก็รีบปิดน้ำทันที

 และในขณะที่เราปิดน้ำ หูเราก็เหมือนจะได้ยินเสียงเด็กหัวเราะอยู่ข้าง

 “ อิอิๆๆๆ”

 ตอนนั้นเราหันซ้าย ขวา ก็ไม่เจอไร แต่ก็เริ่มรู้สึกไม่ค่อยดีล่ะ เราจึงรีบออกจากห้องน้ำแล้วแต่งตัวพร้อมไลน์ถามป้าทันทีว่า เมื่อไรจะมา เราไม่อยากอยู่คนเดียว?

 และพอถามจบป้าก็ตอบกลับมาทันทีว่ากำลังกลับมันจึงทำให้เราเริ่มสบายใจหน่อยล่ะ

 แล้วหลังจากนั้นเราก็กะว่าจะไปนอนดูยูทูปรอแก แต่พอเรานอนลงบนเตียงเราก็รู้สึกเหมือนว่าเราไม่ได้นอนคนเดียว เพราะความรู้สึกเรามันเหมือนกับมีคนมาหายใจรดหูเราอยู่เรื่อยๆ จนเรารู้สึกว่าเราเริ่มอึดอัดเราจึงลุกนั่ง 

 แต่พอลุกนั่งทุกอย่างก็ดูปกติ  หูเราก็ปกติไม่ได้รู้สึกอะไรแปลกๆล่ะ  เราจึงทิ้งตัวลงนอนอีกที

 และคราวนี้กับแปลกมาก เพราะพอเราทิ้งตัวลงนอน เราก็ต้องพบกับความเจ็บปวดเพราะหัวเราไปฟาดเข้ากับด้ามไฟฉายดัง 

 “ ตุ้บ” 

 เราเองก็ร้อง

 “ โอ๊ยยยย “

 พร้อมลุกนั่งแล้วหันไปมองข้างหลังก็เจอไฟฉายนั้นล่ะอยู่ตรงนั้น

 ตอนนั้นเราโมโหมาก เพราะก่อนหน้านั้นก็ไม่เห็นจะมีไฟฉายแล้วอยู่ดีๆไฟฉายมาอยู่ตรงนี้ได้ไง เราจึงหยิบไฟฉายมาแล้วโยนทิ้งจากเตียงไป

 ซึ่งพอโยนไปไฟฉายมันก็กลิ้งไปตามแนวราบของพื้นตามปกติ  แต่ที่มันไม่ปกติคือมันกับกลิ้งไปกลิ้งมาเหมือนมีคนกำลังโยนมันเล่น

 ณ เวลานั้นเราตกใจและตาค้างให้กับสิ่งที่พบเห็นก่อนจะทนดูไม่ไหว ทิ้งตัวลงนอนพร้อมดึงผ้าห่มมาคลุมโปงทันที

 พอเราคลุมตัวเองได้เราก็นอนอยู่ใต้ผ้าห่มด้วยความกลัว และตอนนั้นละมันเหมือนกับมีคนมาเดินรอบๆตัวเราอยู่บนเตียงเพราะเตียงมันยุบลงๆตามแรงเดินแบบที่เราสัมผัสได้

 ณ จุดนั้นคือเราเริ่มไม่ไหวล่ะ เราตัดสินใจเปิดผ้าห่มแล้ววิ่งทันที และพอวิ่งไปถึงหน้าประตูด้วยเสียงเด็กหัวเราะก็ดังขึ้น

 “ ฮ่าๆๆๆๆๆ”

 เราก็ตัดสินใจหันควับกลับไปมองเจอเด็กผู้ชายใส่โจงกระเบนยืนกอดอกหัวเราะด้วยใบหน้าที่สนุกสนานพร้อมมองมาที่เรา

 ตอนที่เราเห็นเด็กผู้ชาย เราสติหลุดแล้วกรี๊ดดังมาก…และมันก็เป็นจังหว่ะเดียวกันกับที่ป้ามา

 ป้าเองได้ยินเสียงเรากรี๊ด ป้าก็รีบเปิดประตูเข้ามา ส่วนเราก็รีบกอดป้าเเล้วร้องไห้ทันที

 สุดท้ายแล้วเราก็เล่าทุกอย่างให้ป้าฟังว่าตลอดเวลาที่ป้าไม่อยู่บ้านเราเจออะไรบ้าง….ซึ่งพอป้าฟังจบก็ก็พาเราเดินมายังหิ้งศักดิ์สิทธิ์แล้วพูดกับเราว่า

 “ ทำอะไรน้องไปก็ขอโทษน้องซะ  จะได้อยู่กันอย่างสงบๆ”

 ตอนแรกที่เราได้ยินป้าบอก เราก็ยืนนิ่งมองกุมารทองและคิดตามว่า เด็กที่เราเห็นแต่งตัวแบบนี้เปะเลย

 ด้วยความที่กลัวมาก เราจึงยกมือไหว้ขอขมาลาโทษไป

 และหลังจากขอขมาไปก็ดูเหมือนว่าทุกอย่างกลับมาเป็นปกติเหมือนเดิมล่ะ เราก็แทบจะไม่ได้เจอเหตุการณ์อะไรแปลกๆอีกแล้ว

สามารถรับชมได้ที่ aplay.tv https://bit.ly/307FUJg

ผลงานอื่นๆ ของ Janjira_som435

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น