[เปิดพรี] King Of Demon มาเฟียร้าย Yaoi (Boy’s Love) 18+ END

ตอนที่ 4 : Demon 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,077
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    14 มี.ค. 60

Demon 3

ตั้งแต่วันที่เจอธารที่ร้านอาหารวันนั้นอินก็ไม่ได้เจออีกคนอีก เขาเองที่เนื่องจากย้ายมาประจำการใหม่ทำให้ยังคงยุ่งๆเรื่องเอกสารต่างๆจนไม่มีเวลาสืบหาเรื่องที่เป็นตัวการสำคัญที่ทำให้เขาย้ายมาที่นี่เลย ซึ่งทำให้อินอดที่จะหงุดหงิดไม่น้อย


        "ผู้กองครับ สารวัตรเรียกพบครับ" อินพยักหน้ารับก่อนจะเดินออกจากห้องทำงานไปยังห้องทำงานของสารวัตร ร่างบางเคาะประตูอย่างทุกครั้งและพอได้ยินเสียงตอบรับจึงเปิดประตูเข้าไปทันที


        "สารวัตรเรียกพบมีอะไรหรือเปล่าครับ?" อินเข้าเรื่องทันที เพราะยังคงรู้สึกอึดอัดกับสายตาของอีกคนที่ชอบมองมาที่เขา ทั้งๆที่ผ่านมาเป็นสัปดาห์แล้วแต่เขาก็ยังคงไม่ชินกับสายตาแบบนี้ของอีกคนเสียที


        "มีงานน่ะ" ศิวาว่าก่อนจะยื่นป้ายบางอย่างให้อิน ซึ่งบนป้ายมีชื่อของเขาและคำว่า...บอดี้การ์ด เดี๋ยวนะๆ บอดี้การ์ดอะไร เขาเป็นตำรวจ!


        "หมายความว่ายังไงกันครับ?" อินถามขึ้นด้วยความไม่เข้าใจทันที


        "แก็งค์ดีม่อนมาขอความร่วมมือจากตำรวจในการให้ช่วยคุ้มกันกับการออกงานเปิดโรงงานใหม่น่ะ" คำพูดของสารวัตรไม่ได้ทำให้อินเข้าใจอะไรขึ้นมาเลย


        "ก็สืบเนื่องจากครั้งที่แล้วที่มีการลอบฆ่าเกิดขึ้น นั่นแปลว่าการทำงานของเราหละหลวมเกินไป เพราะฉะนั้นครั้งนี้แก็งค์ดีม่อนเลยขอความร่วมมือจากเราเป็นการส่วนตัว เพราะงานเปิดโรงงานนั้น เป็นงานใหญ่ในรอบสองปีของแก็งค์ดีม่อน" ศิวาอธิบายต่อ อินมองป้ายในมือพร้อมกับคิ้วเรียวที่ยังคงขมวดมุ่น ลูกน้องมีตั้งเยอะตั้งแยะทำไมต้องใช้งานตำรวจด้วยวะ!


        "มีแค่ผมเหรอครับ?"


        "เรียกว่าทีมของนายดีกว่า ฉันจะให้นายเลือกลูกทีมไปอีก10คน ในการทำงานครั้งนี้ หวังว่าจะเรียบร้อยดีนะ" อินพยักหน้ารับอย่างจำยอมเพราะก็ไม่สามารถปฏิเสธอะไรได้ในเมื่อเขาเป็นตำรวจ มีหน้าที่ดูแลทุกข์สุขของประชาชน แม้ว่าประชาชนนั้นจะเป็นมาเฟียก็ตาม!...หลังจากที่คุยงานกับสารวัตรเสร็จอินก็ขอตัวออกมาทันที ใบหน้าที่บูดบึ้งของร่างบางทำให้เพื่อนสนิทอย่างสินอดที่จะกขึ้นไม่ได้


        "เป็นไรวะ? สารวัตรเรียกไปด่าเหรอ?" อินส่ายหน้าเป็นคำตอบก่อนจะยื่นป้ายบอดี้การ์ดในมือให้สินดู สินรับไปพร้อมทำหน้างุนงง


        "แก็งค์ดีม่อนมาขอความร่วมมือจากตำรวจให้หาบอดี้การ์ดคุ้มกันในงานเปิดตัวโรงงานวันศุกร์นี้" อินอธิบายออกมา


        "อ่อ...แล้วมึงไม่อยากไป?"


        "ก็เปล่า...แต่กูไม่เข้าใจว่าลูกน้องตัวเองก็มีเยอะแยะทำไมต้องพึ่งพาตำรวจ เป็นถึงมาเฟียใหญ่ ลูกน้องเดินตามเป็นขบวนไม่ใช่หรือไง?" สินพยักหน้ารับนิดๆอย่างเห็นด้วยกับคำพูดของเพื่อนสนิท


        "มันก็จริง...แต่ก็นะ หน้าที่ก็ต้องเป็นหน้าที่ กูยังเคยไปเป็นบอดี้การ์ดให้แก็งค์วิหคในวันครบรอบแก็งค์เลย พวกนั้นแม่งหาเรื่องใช้งานตำรวจ" สินบ่นออกมาอย่างไม่จริงจังนัก


        "ช่างเถอะๆ กูจะพยายามมองในแง่ดี...เพราะการที่กูไปปฏิบัติหน้าที่ครั้งนี้กูจะแอบสืบเรื่องแก็งค์ดีม่อนไปด้วย!" อินว่าพร้อมทำหน้าจริงจัง ใช่แล้ว...บางทีคงถึงเวลาแล้วที่เขาจะเริ่มปฏิบัติงานตามความตั้งใจของตัวเอง! ...วันงาน...อินมาถึงงานตั้งแต่ช่วงเย็นแม้ว่างานจะเริ่มในช่วงค่ำก็ตามแต่เพราะหน้าที่บอดี้การ์ดของเขาทำให้เขาต้องมาถึงสถานที่จัดงานเร็วกว่าแขกในงาน พอมาถึงลูกน้องของแก็งค์ดีม่อนก็ออกมาพูดคุยกับเขาถึงเรื่องการคุ้มกันเนื่องจากมีข่าวลือมาว่าจะมีคนแอบมาลอบฆ่านิธาร อินเองก็ตกใจไม่น้อยกับสิ่งที่ได้ยินเพราะไม่คิดว่าอีกคนจะมีศัตรูที่ร้ายกาจจนถึงจะถูกลอบฆ่าเป็นครั้งที่สอง


        "เดี๋ยวงานจะเริ่มแล้วแยกตามจุดละกัน" อินหันไปสั่งลูกน้องของตัวเองก่อนที่ร่างบางจะเดินมาประจำตำแหน่งของตัวเองคือข้างๆเวที ตากลมมองไปยังร่างสูงที่วันนี้ดูดีแปลกตากว่าทุกครั้งที่เจอแต่กระนั้นใบหน้าหล่อก็ยังคงเรียบนิ่งไม่แสดงอารมณ์หรือความรู้สึกใดๆออกมา ธารเดินขึ้นไปยังบนเวทีก่อนจะกล่าวเปิดงานสั้นๆ ซึ่งใจความก็คือแก็งค์ดีม่อนได้เปิดโรงงานผลิตอะไหล่รถยนต์ซึ่งเป็นกิจการใหม่ของแก็งค์ ขณะที่ธารพูดอยู่บนเวทีอินก็พยายามกวาดสายตามองไปรอบๆเผื่อมีอะไรไม่ชอบมาพากลแต่กระทั่งธารกล่าวจบเหตุการณ์ก็ปกติไม่มีอะไรเกิดขึ้น ธารลงจากเวทีก่อนจะมาทักทายแขกในงานตามมารยาทก่อนจะเดินมาหยุดตรงหน้าอิน


        "ขอบคุณที่มา" ธารพูดขึ้นเสียงเรียบ อินมองหน้าอีกคนนิดๆก่อนจะตอบออกมา


        "มันเป็นหน้าที่ของตำรวจอย่างผม"


        "แต่คุณจะปฏิเสธแล้วส่งคนอื่นมาก็ได้นี่?" ธารเลิกคิ้วนิดๆ อินชักสีหน้าใส่อีกคนทันที


        "พอดีว่าผมมีความรับผิดชอบพอ" อินว่าก่อนจะเดินหนีอีกคน ให้ตายสิ...ไม่ต้องทักทายแขกในงานหรือไง จะมาวุ่นวายกับเขาทำไม ปล่อยให้เขายืนเป็นหัวหลักหัวตอก็ดีอยู่ละ! อินพาตัวเองมายังริมระเบียงของโรงแรมเพื่อสูดอากาศ ในงานยังคงสงบเรียบร้อยดีซึ่งเขาคิดว่าคงไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นแล้วล่ะ สงสัยเรื่องลอบฆ่าที่ว่าจะเป็นแค่ข่าวโคมลอยทั่วไป


        "เดินหนีออกมาถือว่าไม่มีมารยาทเท่าไหร่" เสียงทุ้มดังขึ้นทำให้อินที่กำลังสูดอากาศอยู่เพลินๆชะงักไปทันที ก่อนที่ร่างบางจะหันไปมองเจ้าของเสียง


        "ผมไม่มีอะไรจะคุยกับคุณนี่ ผมก็แค่ปลีกตัวออกมา"


        "นั่นสินะ...ตำรวจคงไม่ชอบจะเสวนากับมาเฟียเท่าไหร่"


        "แน่นอน ถูกต้องที่สุด" อินตอบรับคำอีกคนแทบจะทันที ธารกระตุกยิ้มเบาๆมุมปากก่อนจะเดินไปยืนริมระเบียงข้างๆอีกคนก่อนจะสูดเอาอากาศในยามค่ำคืนเข้าปอด อินเหลือบสายตามองอีกคนนิ่งๆอย่างรู้สึกแปลกๆ อะไรวะ...นึกจะพูดก็พูด นึกจะเงียบก็เงียบ! อินส่ายหน้าเบาๆกับตัวเองที่ว่าไม่ควรสนใจอะไรอีกคนมากนักแล้วทำท่าจะเดินกลับเข้าไปในงานแต่ทว่าดวงตากลมกลับเหลือบไปเห็น...


        "เฮ้ย! ระวัง!"


ปังๆๆ

เสียงปืนหลายนัดดังขึ้นในขณะที่ธารและอินกำลังหลบกระสุนโดยใช้ขอบระเบียงเป็นตัวกำบัง


        "มันมาหลายคน คุณรีบกลับเข้าไปในงานซะ" อินว่าก่อนจะหยิบปืนมายิงโต้ตอบกับอีกฝ่าย ซึ่งประมาณการแล้วมีมากกว่า5คนแน่ๆ


        "ไม่" ธารตอบก่อนจะหยิบปืนของตัวเองออกมายิงสู้กับอีกฝ่ายบ้าง


        "คุณอย่ามาดื้อตอนนี้ได้มั้ย? มันจะฆ่าคุณนะ คุณกำลังตกอยู่ในอันตราย!" อินว่าพร้อมมองหน้าอีกคนด้วยแววตาจริงจัง


        "คุณเองก็ตกอยู่ในอันตรายเหมือนกัน" ธารว่าพร้อมจ้องหน้าอินอย่างจริงจังไม่แพ้กัน อินชะงักไปทันทีกับดวงตาคมของคนตรงหน้า


        "หลบ!"


ปัง


        "คุณธาร!" อินร้องออกมาทันทีที่อีกคนถูกยิงเข้าที่ต้นแขนเนื่องจากขยับตัวมาผลักเขาให้หลบกระสุนแต่กลับกลายเป็นว่าตัวเองถูกยิงแทน


ปังๆๆ


        "นาย เกิดอะไรขึ้นครับ!" ลูกน้องของแก็งค์ดีม่อนที่วิ่งออกมานับสิบรีบวิ่งเข้าไปหาผู้เป็นนายก่อนจะยิงโต้ตอบกับอีกฝ่าย


        "คุณพานายเข้าไปก่อน ทางนี้จะจัดการเอง" ลูกน้องของแก็งค์ดีม่อนหันมาพูดกับอิน อืนพยักหน้ารับก่อนจะพาธารกลับเข้าไปในโรงแรมทันที...อินพาธารมายังห้องรับรองก่อนจะรีบดูแผลถูกยิงให้อีกคนทันที แม้ว่ากระสุนจะไม่ถูกตำแหน่งสำคัญแต่หากเสียเลือดมากก็จะเป็นอันตรายได้ อินกัดปากอย่างใช้ความคิดก่อนจะ...

แควก

ดึงชายเชิ้ตของตัวเองออกแล้วจัดการพันที่ต้นแขนเพื่อห้ามเลือดให้อีกคนทันที


        "เดี๋ยวผมจะไปตามลูกน้องคุณนะ คุณต้องไปโรงพยาบาล" อินพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงกระวนกระวาย ธารมองอีกคนนิ่งๆแต่กลับรู้สึกแปลกไม่น้อยที่อีกคนดูมีทีท่าเป็นห่วงเขา หรือว่า...เพราะหน้าที่?


        "เดี๋ยว" ธารคว้าข้อมือบางเอาไว้ทำให้อินที่กำลังจะวิ่งออกไปด้านนอกต้องชะงัก ร่างบางหันมามองหน้าอีกคนทันที


        "ทำแบบนี้เพราะหน้าที่?" ธารเลิกคิ้วถามด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง อินขมวดคิ้วทันทีกับคำถามของอีกคน นี่มันใช่เวลามาถามอะไรแบบนี้มั้ย!


        "ใช่...เพราะหน้าที่" อินตอบก่อนจะสะบัดข้อมืออกจากมืออีกคนก่อนจะวิ่งออกไปด้านนอกเพื่อตามลูกน้องของธารทันที...ข่าวหัวหน้าแก็งค์ดีม่อนถูกลอบฆ่าเป็นครั้งที่สองดังสนั่นไปทั่วเมือง นอกจากจะสร้างความตื่นตะหนกให้กับคนที่รับรู้แล้วยังสร้างความไม่พอใจให้กับใครบางคนอีก


        "ไปตามผู้กองอินธิพัทธ์มาพบผม ด่วน!" สิ้นเสียงคำสั่งศิวาก็ไปตามอินมาพบผู้มีตำแหน่งใหญ่ที่สุดอย่างผู้กำกับทันที


        "คุณออกไปก่อนสารวัตรศิวา" ผู้กำกับพูดขึ้นเสียงเรียบ ศิวามองหน้าอินนิดๆแต่อินก็ยังคงตีหน้านิ่งอย่างไม่ได้อ้อนวอนหรือขอความช่วยเหลือแต่อย่างใดทำให้ศิวาถอนหายใจออกมาเบาๆก่อนจะโค้งลาผู้กำกับและเดินออกไป


        "มันเกิดเรื่องแบบนี้ได้ยังไงผู้กองอินธิพัทธ์!" ผู้กำกับตะหวาดเสียงดังทันที


        "ผมขออภัยครับที่ทำหน้าที่บกพร่อง" อินตอบกลับในทันที แม้ว่าความจริงแล้วเขาจะไม่ได้ทำหน้าที่บกพร่องแต่อย่างใดแต่ในเมื่อคนที่เขาไปคุ้มกันได้รับบาดเจ็บ ดังนั้นก็เท่ากับว่าการทำงานของเขามันบกพร่อง


        "แค่ขออภัยงั้นเหรอ! คุณรู้มั้ยว่าเรื่องนี้มันกระทบต่อโรงพักและหน่วยงานตำรวจขนาดไหน! จะให้เป็นขี้ปากใครต่อใครว่าเป็นถึงตำรวจที่มีหน้าที่ดูแลทุกข์สุขของประชาชนแต่ทำหน้าที่บกพร่องน่ะฮะ!"


        "ผมขอรับผิดชอบเรื่องนี้ทั้งหมดครับ ขอแค่ผู้กำกับสั่งการมา" อินว่าด้วยน้ำเสียงจริงจัง ผู้กำกับถอนหายใจออกมาเบาๆก่อนจะสั่งขึ้น


        "สิ่งที่คุณต้องทำคือไปขออภัยคุณนิธารซะ ส่วนเรื่องจะรับผิดชอบยังไง คุณนิธารคงสั่งการมาเอง เพราะทางกรมตำรวจของเรายินดีให้อีกฝ่ายเรียกร้องออกมา" อินชะงักไปทันทีกับคำพูดของผู้กำกับแต่ก็ไม่สามารถแย้งอะไรออกมาได้ทำได้แต่เพียงก้มหน้ายอมรับเท่านั้น


        "รับทราบครับ"  






....

ไม่รู้ว่าคุณนิธารจะว่าไงกับเรื่องนี้เนอะ ห้ามเดานะเดี๋ยวถูก 555555 ยัไงก็ฝากติดตามด้วยนะคะ

                                                                                                                      ___จางบิวตี้___

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

125 ความคิดเห็น

  1. #90 PimmadaSawamiwat (@PimmadaSawamiwat) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 16:06
    ห้ามเดาก็ได้หรอครับ
    #90
    0
  2. #86 Naty nutt (@natyada7938) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 08:27
    แบบนี้ก็ได้เหรอ 55555
    #86
    0
  3. #11 WilawanTothiab (@WilawanTothiab) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 12:45
    อินจะโดนสั่งอะไร?หรอ
    #11
    0