ตอนที่ 4 : บทที่ 3 ฟื้นไข้ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4322
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 62 ครั้ง
    12 ส.ค. 61

บุ ษ บั น เ สี่ ย ง ท า ย

-ชมพูพิมพ์ใจ-


บทที่ 3 ฟื้นไข้

หลังจากที่พบว่าเฌอมาวีร์หลับสนิท ภีมวัฒน์ก็รีบอุ้มร่างของคนตัวเล็กไปนอนในห้องนอน อุณหภูมิบนผิวกายลดลงเป็นระยะๆ จนเข้าสู่ภาวะปกติตอนช่วงเจ็ดโมงเช้า เมื่อเธอไม่มีววี่เเววว่าจะตื่น คนเฝ้าไข้อย่างเขาจึงอาศัยช่วงจังหวะเพียงไม่นานรีบขับรถกลับบ้านไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนจะกลับมาเอนหลังรอเจ้าของห้องอยู่บนโซฟาตัวเดิม โชคดีที่ก่อนออกไปเขาแอบถือวิสาสะหยิบคีย์การ์ดของเฌอมาวีร์ติดมือออกไปด้วย มิเช่นคงต้องโทรปลุกหญิงสาวให้ลุกมาเปิดประตูให้เช่นเดิม และคงไม่ดีนักหากเขาจะทำแบบนั้น แค่ทำตัวประหนึ่งเจ้าของห้องในตอนนี้ก็ถือว่าต้องใช้ความใจกล้าและหน้าหนาพอควร 

เสียงกุกกักในโซนห้องนอนทำให้ภีมวัฒน์เด้งตัวลุกขึ้นจากโซฟาฉับพลัน จากที่กำลังเคลิ้มหลับเพราะความเหนื่อยในคราแรก เขาเดินอย่างเบาที่สุดเข้าไปในห้องก่อน แสงแดดจ้าช่วงเก้าโมงเช้าของเดือนกุมภาพันธ์ทำให้เฌอมาวีร์พลิกตัวหลบแดดจนแขนเผลอไปฟาดกับหนังสือบนโต๊ะข้างหัวเตียงหล่นกระจายเต็มพื้น แต่ร่างเล็กบนเตียงก็ยังคงหลับสนิทเพราะฤทธิ์ยาเช่นเดิม เขารีบเก็บหนังสือวางบนโต๊ะก่อนเดินไปเปิดผ้าม่านภายในห้อง ผ้าห่มที่คลุมกายอยู่ถูกคนนอนดิ้นแตะไปกองอยู่ปลายเท้า ภีมวัฒน์ส่ายหน้าพลางยิ้มเล็กน้อย มันถึงเวลาที่ควรปลุกเฌอมาวีร์มาทานข้าวทานยาอีกครั้งแล้วสินะ เขาจำใจต้องทำลายห้วงนิทราอันแสนสุขของเธอ 

วิว ตื่นมามานข้าวทานยาหน่อยนะ” 

เสียงงัวเงียของเฌอมาวีร์อื้ออึงอยู่ในลำคอเธอตอบกลับเขาเบาๆ “ทานยาอย่างเดียวได้ไหม ฉันไม่หิว” 

ไม่หิวก็ต้องกิน ผมแวะตลาดแถวนี้มา ได้อาหารมาตุนไว้เพียบเลย 

ถ้าไม่ลุกผมอุ้ม” 

ผ้าห่มผืนใหญ่ถูกสะบัดพรวดหล่นลงไปกองข้างเตียง เฌอมาวีร์รีบพุ่งออกจากเตียงเข้าห้องน้ำไปอย่างเร็ว รักนวลสงวนตัว เธอท่องคำนี้อยู่ตลอดเวลา แค่รู้ว่าตัวลอยมาอยู่บนเตียงได้เพราะฝีมือชายหนุ่ม เธอเองก็เสียหายไม่รู้ถึงไหน หากมารดาและบิดาผู้บังเกิดเกล้าทราบเธอคงโดนก้านมะพร้าวฟาดก้นกลางสวนให้อายเจ้าลิงจ๋อเหมือนตอนสมัยเด็ก เฌอมาวีร์ยังจำวันที่เธอถูกทำโทษเพราะกระโดดลงเล่นน้ำกลางร่องสวนได้ดี แม้แต่พี่ชายสุดที่รักก็ยังยืนหัวเราะอยู่ข้างๆลิง โถ อายหมูหมายังไม่เท่าอายลิง 

 การมีภีมวัฒน์มาอยู่ด้วยทั้งวัน ทำให้เฌอมาวีร์รู้สึกว่าตัวเองเด็กไปทันที โดนสั่งห้ามโน่นนี้นั้นสารพัดกำราบคนป่วยจอมดื้ออย่างเธอเสียอยู่หมัด ไหนเธอจะอยากดื่มกาแฟตอนบ่าย อยากทานขนมขบเคี้ยวตอนนั่งแพลนทริปใหม่ตามที่ภีมวัฒน์อยากไป ซึ่งสถานที่ท่องเที่ยวที่เขาให้เธอเตรียมข้อมูลก่อนลงพื้นที่จริงคือ เกาะสมุย จังหวัดสุราษฏร์ธานี หมู่เกาะทางใต้ที่ได้ชื่อว่าเป็น ‘สวรรค์กลางอ่าวไทย’ เพราะความสมบูรณ์ทางธรรมชาติ มีสถานที่ท่องเที่ยวที่โดดเด่น จึงดึงดูดความสนใจแก่ผู้ไปเยี่ยมชมได้พอสมควร นอกจากความสวยงามของที่นั่นแล้ว คุณกรนิภามารดาของเขาได้ซื้อบ้านพักต่างอากาศไว้เมื่อสี่ปีก่อน การมีที่พักจึงเป็นปัจจัยหนึ่งซึ่งช่วยลดงบประมาณค่าใช้จ่ายในการท่องเที่ยวครั้งนี้ให้ลดลงด้วย 

“อยู่ห่างกันตั้งหลายเมตรแบบนี้หายใจคล่องขึ้นไหมคุณ”คำพูดประชดประชันของภีมวัฒน์ทำให้เฌอมาวีร์เจ้าของห้องซึ่งเพิ่งฟื้นจากอาการไข้ได้ไม่กี่ชั่วโมงอมยิ้มอย่างมีชัยชนะ 

คล่องมากเลยค่ะ อากาศบริสุทธิ์เหมือนอยู่ท่ามกลางสวนดอกไม้ ฉันว่ารัศมีสามเมตรมันน้อยไปนะ ห้าเมตรคงกำลังดี" 

สวนพริกสิไม่ว่า แสบนักนะ’ 

ไล่ผมกลับบ้านง่ายกว่าไหมครับคุณนางฟ้า" 

เอาสิ ฉันก็บอกให้คุณกลับไปตั้งแต่เที่ยงโน้น นี่บ่ายสามก็แล้ว ยังอุตส่าห์นั่งยิ้มแฉ่งเป็นแป๊ะยิ้มกินซาลาเปานึ่งอยู่ได้ ไม่เมื่อยปากหรือไง” 

ว่าแล้วก็อยากจะเบะปากมองบนใส่คนตัวโตเสียจริง ถ้าไม่เห็นว่าเป็นลูกของเจ้านายและกำลังจะเป็นว่าที่เจ้านายในอนาคตของเธอล่ะก็ ต่อให้หล่อเป็นเทพบุตรสุดสวาทขาดใจดิ้นแค่ไหนเธอก็ไม่ปล่อยให้เข้ามาในห้องเด็ดขาด อย่างดีก็แค่ยกมือไหว้หน้าประตูแล้วอัญเชิญกลับไปที่ชอบๆ 

ใจร้าย ผมตั้งใจมาเฝ้าไข้คุณเลยนะวิว”ว่าแล้วภีมวัฒน์ก็เอนตัวลงนอนบนโซฟาตัวเล็กไม่สนใจท่าทีหญิงสาวที่กำลังนั่งทำงานอยู่ตรงโต๊ะทำงานริมหน้าต่างซึ่งอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลมากนัก 

ไปนอนในห้องไหมคะบอส สำหรับหรับเจ้านายผู้ประเสริฐ ดิฉันยินดีบริการทุกระดับคับแค้นใจตามที่คุณต้องการเลยค่ะ” 

คุณนี่ถนัดกวนประสาทนะวิว”ภีมวัฒน์ยิ้มมุมปากเล็กน้อย 

คุณกับฉันก็เหมือนๆกันนั้นแหละ หรือไม่จริงคะ”เฌอมาวีร์เลิกสนใจชายหนุ่ม เธอหันมาวุ่นวายกับขอมูลในจอแล็ปท็อปต่อ การหาข้อมูลในการท่องเที่ยวแต่ละครั้งอาจใช้เวลามากน้อยไม่เท่ากัน แต่ในฐานะนักการตลาดอย่างเธอ ยิ่งใช่เงินน้อยแค่ไหนยิ่งดี และหากผลที่ได้กลับมามันคุ้มค่ากับเงินที่จ่ายไป นับว่านั้นคือกำไรที่ได้คืนกลับมาล้วนๆ 

พักใหญ่ที่เฌอร์มาวีร์จมอยู่กับการหาข้อมูลของเกาะสมุย เธอไม่ค่อยมีเวลาได้ออกไปเที่ยวมากนัก เพราะสี่ปีที่ทำงานกับเดย์ทริป เป้าหมายสำคัญของทีมงานฝ่ายการตลาดคือการกู้ยอดขายให้เร็วที่สุด แข่งกับสภาวะเศรษฐกิจที่เริ่มซบเซาลงเนื่องจะโดนพิษเศรษฐกิจเล่นงาน และเทคโนโลยีเริ่มเข้ามาตอบสนองความต้องการของผู้ยุคใหม่มากขึ้น โดยเฉพาะกลุ่มเป้าหมายหลักของเดย์ทริป ใบหน้าสวยเงยหน้าขึ้นเมื่อได้ยินเสียงของหนักตกลงพื้น 

ตุ้บ!’ 

 เฌอมาวีร์หัวเราะลั่นประกอบกับภีมวัฒน์ที่ลุกขึ้นนั่งร้องโอดโอยเพราะก้นฟาดพื้นอย่างแรง ไงล่ะกลับไปนอนบ้านตัวเองดีๆไม่ชอบ ทิ้งตัวลงไปนอนวัดพื้นกอดพรมเสียนั่น เสียงกริ่งไฟฟ้าของคอนโดดังขึ้น สองคนหันมองหน้ากันโดยไม่ได้นัดหมาย ใครกันที่มาหาเธอถึงห้องเย็นขนาดนี้ 

ผมเปิดเองวิว คุณหาข้อมูลต่อเถอะเผื่อว่าผมเปลี่ยนใจ อาจจะเดินทางพรุ่งนี้เช้าเลยก็ได้” 

 งั้นก็ไปคนเดียวนะคะ”เฌอมาวีร์ยิ้มอ่อนให้ชายหนุ่มเป็นเชิงประชด 

ร่างสูงของภีมวัฒน์ลุกจากพื้นแล้วเดินไปเปิดประตูคอนโดก่อนพบว่าคนที่อยู่ข้างหลังประตูคือ นภัทร หัวหน้าฝ่ายการตลาดของเดย์ทริป เขาเคยเจอนภัทรครั้งหนึ่งในงานแต่งงานของเปรมนดา 

สวัสดีครับ คุณภีมใช่ไหมคัรบ ผมจำคุณได้ ยินดีต้อนรับกลับเมืองไทยนะครับ ไม่คิดว่าคุณจะรู้จักวิวด้วย”ใบหน้าของชายหนุ่มเปื้อนยิ้มอย่างเป็นมิตร แตกต่างจากชายหนุ่มตรงหน้าที่ยิ้มอย่างฝืนใจเต็มทน ใครอนุญาตให้มาหาว่าที่ผู้หญิงของภีมวัฒน์ถึงห้องห้ะ 

อ้าวพี่นนท์ เข้ามาก่อนสิคะ วันนี้กลับเร็วจังเลยค่ะ วิวกำลังอยากคุยด้วยพอดี ถ้าไม่ติดว่าต้องหาขอ้มูลทริปเที่ยวให้คุณภีมล่ะก็ วิวกะจะแวะไปคุยเรื่องโปรเจ็กที่ห้องด้วยสักหน่อย”เฌอมาวีร์ยิ้มต้อนรับแขก 

นภัทรเป็นรุ่นพี่รุ่นเดียวกันกับเปรมนดา ตั้งแต่มาทำงานที่เดย์ทริป เธอและเขาก็เป็นเพื่อนร่วมงานที่ดีต่อกันมาตลอด ยิ่งรู่ว่าเขารู้จักกับเปรมนดาด้วยแล้วทั้งคู่ยิ่งสนิทกันง่ายมากขึ้น นภัทรอยู่คอนโดเดียวกับเธอ เขาเพิ่งย้ายเข้ามาได้ไม่กี่เดือน บางครั้งเฌอมาวีร์ก็ติดรถของรุ่นพี่หนุ่มไปทำงาน เพราะความไว้เนื้อเชื่อใจว่าเขาไม่มีเจตนาเชิงชู้สาวกับเธอแน่นอน ด้วยรสนิยมทางเพศของเขานั้นไม่เคยมีผู้หญิงอยู่ในสายตา เพียงแต่ไม่สะดีดสะดิ้งเป็นสาวจ๋าเหมือนภาคินเพราะภาพลักษณ์ของหัวหน้างานที่ยังต้องทำตัวให้น่านับถือในบรรดาลูกน้องและเพื่อนร่วมงาน 

นัยน์ตาคมเข้มขุ่นเคืองมากขึ้นเมื่อเห็นทั้งคู่คุยกันอย่างถูกคอ เขาเองมะลายสลายกลายเป็นธาตุอากาศไปในทันที คิดแล้วก็น่าน้อยใจนัก แต่ก็นั้นแหละ เขาไม่ได้อยู่ในสถานะที่จะน้อยใจเธอได้ และถึงจะน้อยใจอย่างไรเฌอมาวีร์ก็คงจะเชิดหน้าสะบัดผมใส่ไม่ใยดีเขาหรอก เพราะสถานะของเขาเธอคือเจ้านายกับลูกน้อง ไม่ใช่อย่างอื่น ‘เลิกฝันเถอะภีมเอ้ย’ บทจะแพ้ก็แพ้ง่ายๆเสียอย่างนั้น ยิ่งเห็นสองคนคุยกันกระหนุงกระหนิงมากทำไหร่ ปรอทความร้อนในกายของเขาก็ยิ่งพุ่งสูงมากขึ้นจนยากจะควบคุม เขาคงต้องทำอะไรสักอย่างเสียแล้ว 

วิว ผมขอใช้ห้องน้ำหน่อยนะ ร้อนชะมัด”ร่างสูงของภีมวัฒน์ที่ยืนพิงเคาร์เตอร์บาร์อยู่ข้างหลังคู่สนทนาเอ่ยขึ้นขัดจังหวะประเด็นการคุยของทั้งคู่ซึ่งกำลังเข้มข้นขึ้นจนลืมไปว่ามีใครอีกคนอยู่ในห้อง 

ร้อนเหรอคะ ฉันว่าก็ปกติดีนะคะ” 

แอร์คงเสียมั้ง ว่างๆก็ให้ช่างมาเช็คบ้างสิ”ภีมวัฒน์อยากจะพูดออกไปเสียจริงว่ามีคนบางคนแย่งอากาศภายในห้อง แต่ก็ทำได้แค่ถือวิสาสะเดินไปหยิบผ้าขนหนูของเจ้าของห้องเข้าห้องน้ำไป หวังว่าสายน้ำคงดับความร้อนที่เดือดพล่านในกายของเขาได้ 

แอร์เสียหรือไปกินรังแตนมากันแน่เนี่ย”เฌอมาวีร์หน้ามุ่ย 

พี่ว่าเขาหึงวิวมากว่า”นภัทรยิ้มน้อยๆ 

หึงอะไรกันล่ะ พี่นนท์ก็รู้ว่าเขาเป็นลูกชายป้านิภาเจ้าของเดย์ทริป จะมาหึงพนักงานระดับล่างอย่างวิวทำไมกัน แฟนกันก็ไม่ใช่” 

พี่เป็นผู้ชายนะวิว ถึงจะไม่มีรสนิยมชอบผู้หญิง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าพี่จะดูผู้ชายด้วยกันไม่ออก คอยดูเถอะจะโดนสอยจากคานไม่รู้ตัว” 

คานฝังเพชรฉาบปูนหุ้มทองของวิวไม่มีวันพังง่ายๆหรอก ที่สำคัญนะมือวิวมันเหนียวยิ่งกว่าตีนตุ๊กแก ไม่ยอมให้ใครมาดึงให้ร่วงลงจากคานแน่นอน” 

แล้วพี่จะคอยดู ปากเก่งแบบนี้สุดท้ายก็ลงเอยกันทุกราย พี่กลับแล้วนะ อย่าลืมเอาน้ำผึ้งไปล้างคอให้พ่อเทพบุตรของวิวด้วยล่ะ เผื่อว่ารังแตนจะกลายเป็นรวงผึ้งชุ่มน้ำหวาน”นภัทรกระเซ้าเหย้าแหย่เฌอมาวีร์ก่อนเดินออกจากห้องไป เขาทิ้งระเบิดใส่เจ้าของห้องหน้าสวยอย่างจัง ความสงสัยยังคงค้างคาในใจของเฌอมาวีร์ ดวงตาคู่สวยจดจ้องไปยังห้องน้ำซึ่งมีเสียงซู่ซ่าของสายน้ำเป็นระยะๆดังลอดออกมา ไม่รู้ว่าคนตัวโตจะอาบน้ำจนเป็นปอดบวมเลยหรือไร 

สามสิบนาทีผ่านไปยังไปยังไม่มีท่าทีที่ภีมวัฒน์จะออกจากห้องน้ำ แม้ว่าเสียงสายน้ำจากฝักบัวจะเงียบนานแล้วก็ตาม คนตัวเล็กลุกจากเก้าอี้ทำงาน สองเท้าย่ำตรงไปยังห้องน้ำทันที ความห่วงใยที่มีให้เขาก็ส่วนหนึ่ง ไหนจะเรื่องที่เป็นลูกชายของเจ้านายอีกต่างหาก และหากเขามาเป็นอะไรในห้องของเธอขึ้นมา มีหวังไม่ผีก็คนเท่านั้นที่จะอยู่ที่นี่ได้ 

ปังๆๆ 

คุณภีม ออกมาได้แล้ว คุณจะนอนในห้องน้ำของฉันเลยหรือไง ครึ่งชั่วโมงแล้วนะคะ เดี๋ยวก็ปอดบวมตายพอดี”มือบางยังเคาะต่อไปเรื่อย ขณะที่ตัวเธอเองก็ส่งเสียงเรียกคนข้างในไปพร้อมกัน 

ชายหนุ่มที่นั่งแช่น้ำอยู่ในอ่างผงะลืมตาขึ้น เมื่อเสียงใสหลังประตูตะโกนปาวๆจนเขาต้องรีบสวมเสื้อผ้าทันทีทันใด เพราะไม่อยากให้คนตัวเล็กต้องตกใจกับภาพที่ไม่คุ้นเคย ประตูห้องน้ำถูกเปิดออกในไม่กี่นาทีต่อมา 

ขอโทษที พอดีว่าผมนั่งแช่น้ำเพลินไปหน่อย” 

ฉันก็นึกว่าคุณจ่อฝักบัวเสร็จแล้วจะออกมาเสียอีก กลับได้แล้วค่ะ นี่ก็จะค่ำแล้ว” 

ผมเพลียก็เลยนั่งแช่น้ำอุ่นต่อ ถ้าบิลค่าน้ำมาผมจะรับผิดชอบให้”ภีมวัฒน์พูดขณะยกผ้าขนหนูขึ้นเช็ดผม 

ไม่ต้องหรอกค่ะ ขอบคุณนะคะที่ดูแลกัน” 

คุณป่วยเพราะผมชวนคุณไปเที่ยว ไหนจะทุ่มเทงานให้กับเดย์ทริปจนไม่มีเวลาพักอีก ผมคงเป็นเจ้านายที่ใจร้ายถ้าหากปล่อยให้คุณนอนไข้สูงปรี๊ดอยู่ตามลำพัง” 

ภีมวัฒน์อารมณ์ดีขึ้น ความขุ่นมั่วในใจหายจนหมดสิ้น หลงเหลือไว้แค่ภาพความสนิทสนมของเฌอมาวีร์และนภัทรที่แสนเจ็บปวดและทิ้มแทงหัวใจของเขา แต่เอาเถอะเขายังไม่เชื่อในสิ่งที่ตัวเองเห็นเพียงไม่นานหรอก ห้าปีที่เขาเฝ้าคอยเธอมาเติมเต็มชีวิตมันมีค่ามากกว่าไม่กี่นาทีของใครบางคนด้วยซ้ำ 

ถ้าอย่างงั้นก็ตามดูแลคนทั้งสำนักพิมพ์เลยนะคะ เพราะทุกคนก็ทำงานหนักเหมือนกัน” 

ผมจะดูแลคุณคนเดียว” 'เพราะคุณคือว่าที่ผู้หญิงของผม' เสียงที่ไม่ได้เอ่ยแม้จะเงียบในภาพของความจริง แต่สุดท้ายแล้วมันก็ยังดังก้องอยู่ในหัวใจของภีมวัฒน์ตลอดเวลา เฌอมาวีร์เท่านั้นที่เหมาะสมกับตำแหน่งสะใภ้เพียงคนเดียวของบ้านพรรณรักษ์ จะไม่มีทางเป็นคนอื่นเป็นแน่ 

ตั้งใจพูดใช่ไหมคะ หรือว่าน้ำเน่าส่งท้าย”เฌอมาวีร์ยืนกอดอกยิ้มเบาๆกับคำพูดของภีมวัฒน์ 

ตั้งใจพูดกับคุณคนเดียวเท่านั้น” 

เชิญค่ะ เช็ดผมเสร็จแล้วก็กลับบ้านไปเลย  ไว้เจอกันก่อนออกเดินทางอีกสามวันค่ะ”คนตัวเล็กดันร่างสูงของชายหนุ่มไปยังประตูคอนโด ก่อนรวบรัด ส่งยิ้ม โบกมือลาเขาหน้าประตู 

 

ภีมวัฒน์ยิ้มตอบ เขายอมกลับแต่โดยดี แค่มีโอกาสอยู่กับเฌอมาวีร์ทั้งวันเพียงลำพัง เท่านี้ก็เติมกำลังให้เขามุ่งมั่นพิสูจน์ความจริงใจที่มีต่อเธอมากพอแล้ว หลังจากนี้เขาคงต้องตั้งใจและจริงจังมากว่าเดิมอีกหลายเท่า เพราะเจ้าตัวอาจจะมีคนหมายตาหมายใจอยากได้หญิงสาวมาไว้ในอาณาเขตหัวใจเหมือนเขาก็ได้ 

หลังจากที่ภีมวัฒน์กลับไป เฌอมาวีร์ก็ครุ่นคิดถึงคำพูดของนภัทรตลอดเวลา หรือภีมวัฒน์คิดกับเธอมากกว่าลูกน้องจริงๆอย่างที่รุ่นพี่หนุ่มบอก แต่เขาเพิ่งเจอกับเธอได้ไม่นานแล้วจะคิดในเชิงชู้สาวกับเธอได้อย่างไร สมภารอย่างเขาคงไม่คิดจะกินไก่วัดอย่างเธอ ไหนจะเรื่องความเหมาะสมกับระหว่างเธอและเขาที่แทบไม่มี แม้เธอการศึกษาดีมากแค่ไหน แต่ถ้าเทียบกับฐานะทางสังคมแล้วเธอแทบจะเป็นรองสาวๆที่มีหน้ามีตาในสังคมระดับเดียวกันกับเขาโดยสิ้นเชิง 

  

เมื่อกลับถึงห้องนภัทรก็โทรกลับไปรายงานภาคิน เพื่อนหนุ่มหัวใจสาวที่บัญชาการให้เขามาสืบเรื่องราวของรุ่นน้องสาวคนสนิท ตั้งแต่ที่ภาคินเล่าว่าภีมวัฒน์ลูกชายของเจ้าของสำนักพิมพ์โทรหาเขาเพื่อขอข้อมูลคอนโดของเฌอมาวีร์ ภาคินก็เริ่มเป็นห่วงสวัสดิภาพความเวอร์จิ้นของเธอมากขึ้น ดีไม่ดีอาจจะโดนง่าบตามที่หญิงสาวระแวงไว้หลังจากเข้ารับทราบภารกิจของเธอก็ได้ บทสมภารจะกินไก่วัดขึ้นมาจริงๆอย่างที่ภาคินคิดต่อให้เอาช้างมาฉุดก็คงจะเอาไม่อยู่  นั่นเท่ากับว่าความปลอดภัยของเฌอมาวีร์ก็แทบจะไม่มีเหลือเช่นกัน แม้ว่าเพื่อนของเขาจะวางใจว่าความเป็นสุภาพบุรุษ แมนทั้งแท่งของภีมวัฒน์จะไม่รังแกแม่ชะนีนางฟ้าตอนที่กำลังป่วย แต่หลังจากหายป่วยจะวางใจได้อย่างไร 

เรื่องที่แกให้ฉันไปดูยัยวิวที่ห้อง วันนี้ฉันไปมาแล้วนะ วิวยังปกติดี อยู่ครบสามสิบสอง ไม่บุบสลาย ฉันว่าคุณภีมเขาดูเป็นสุภาษบุรุษกับวิวนะ ขนาดยอมมาเฝ้าไข้อยู่ห่างรัศมีสามเมตร ถึงจะไม่ปกติเท่าไหร่แต่ก็ไม่เป็นอันตรายกับคนของเรา”นภัทรกรอกเสียงรายงานไปยังปลายสาย 

เห้อ ค่อยโล่งใจหน่อย แม่ชะนีนางฟ้าของฉันยังอยู่ดี ยังไงแกก็แวะไปหาวิวมันบ่อยๆหน่อยก็แล้วกัน เผื่อว่าสุภาพบุรุษที่แกเห็นจะหน้ามืดกลายเป็นโจรปล้นสวาท ฉันละกลัวจริงๆ”ภาคินกล่าว 

แกว่าคุณภีมชอบวิวไหมวะ” 

ฉันว่าสิ่งที่เขาทำก็ตีความไปได้หลายแบบ ทั้งเจ้านายห่วงลูกน้อง แล้วก็อย่างที่แกคิด” 

แต่ฉันว่าใช่ วันนี้ตอนฉันคุยเรื่องความคืบหน้าโปรเจ็กกับวิว คุณภีมนี่หน้าแดงยังกับโกรธใครมางั้นแหละ แต่วิวก็ไม่ได้สนใจเขาขนาดนั้น โมเมไม่รู้ไม่ชี้ไปเรื่อย แถมยังเป็นไม้เบื่อไม้เมากันอีกต่างหาก” 

“จะยังไงก็เถอะ ฝากแม่ชะนีน้อยของฉันด้วยแล้วกัน อย่าให้โดนยึดอิสรภาพล่ะ” 

ครับเจ้” 

นภัทรลากเสียงยาวก่อนวางสาย เขาช่วยเฌอมาวีร์ได้แน่ถ้าเจ้าตัวเอาสิ่งที่เขาบอกก่อนออกจากห้องไปพิจารณาสักนิด หากเธอรู้ว่ามีคนเป็นห่วงขนาดนี้คงดีใจน่าดู ต่างกับภีมวัฒน์ที่หากชายหนุ่มเอามีดมาปักอกเขาได้คงทำไปแล้ว ความหึงหวงมันไม่เข้าใครออกใครจริงๆ แต่หญิงสาวเจ้าของห้องก็ยังทำมึนมองข้ามพฤติกรรมของเจ้านายไปได้ หวังว่าคำพูดของเขาจะสะกิดใจเธอสักนิด เพียงเล็กน้อยก็ยังดีกว่าปล่อยให้เฌอมาวีร์เพิกเฉยกับสิ่งที่เกิดขึ้นจนกลายเป็นว่าชะล่าใจไม่ระมัดระวังตนเอง น้ำมันใกล้ไฟหากเกิดอะไรขึ้นแม้แต่เขาหรือภาคินก็ช่วยอะไรเธอไม่ได้ 

  

 

                                                                 

-ชมพูพิมพ์ใจ-

Thanks!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 62 ครั้ง

66 ความคิดเห็น