ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6762
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 112 ครั้ง
    16 ก.ค. 62

บุ ษ บั น เ สี่ ย ง ท า ย

-ชมพูพิมพ์ใจ-


บทนำ

              ‘กระจกวิเศษจ๋า ใครงามเลิศในปฐพี’

หากเธอเป็นสโนวไวท์คำถามนี้คงตอบง่ายสำหรับกระจกวิเศษ สำหรับ ‘เฌอมาวีร์ นลินดากร’กระจกวิเศษก็คงบ่ายเบี่ยงคำถามจากเธอ ไม่ใช่เพราะเธอขี้ริ้วขี้เหร่จนใครหลายคนไม่อยากมอง แต่กลับตรงกันข้าม นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มและใบหน้าสวยหวาน ผมตรงยาวสีน้ำตาลธรรมชาติที่สยายเต็มแผ่นหลัง ประกอบกับร่างบางและผิวขาวตามแบบฉบับของผู้หญิงไทยเชื้อสายจีนด้วยแล้วยิ่งชวนให้สะกดทุกสายตาที่มองมา ถึงกระนั้นเธอก็เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งที่เกิดอยู่ท่ามกลางสวนมะพร้าวเท่านั้น

          ‘ลูกสาวชาวสวน’ สรรพนามที่เพื่อนๆ ใช้เรียกเธอสมัยเรียนมหาวิทยาลัย ใครหลายคนอาจมองว่าเป็นคำดูถูกแต่ เฌอมาวีร์กลับภาคภูมิใจในอาชีพของบุพการี อาชีพที่ไม่เพียงแค่สร้างรายได้หาเลี้ยงปากท้องของเธอและพี่น้อง เพราะมีบ้านกลางสวนมะพร้าวเธอจึงมีลมหายใจและเติบโตเป็นผู้เป็นคน มีกินมีใช้ได้จนถึงทุกวันนี้

          เฌอมาวีร์วุ่นวายอยู่หน้ากระจกเพียงไม่กี่นาทีเท่านั้น มือบางรีบคว้าเสื้อสูทสีเทาเข้มตัวโปรดพาดไว้บนแขนก่อนกุลีกุจอออกจากคอนโดไปอย่างเร่งรีบ เธอตื่นเช้าตามนิสัยของชาวบ้านต่างจังหวัดซึ่งถูกอบรมมาตั้งแต่เมื่อครั้งจำความได้ การใช้ชีวิตท่ามกลางความเจริญของเมืองหลวงไม่ใช่เรื่องง่าย แต่มุมมองความคิดของเธอ ความเร่งรีบเป็นเพียงสีสันของการดำเนินชีวิตในเมืองใหญ่ที่เกิดขึ้นได้ตลอดเวลา

              สำนักพิมพ์เดย์ทริป พับลิชชิ่ง จำกัด ตั้งอยู่ใจกลางเมืองหลวง การฝ่าจราจรที่ติดขัดในยามเช้าทำให้เฌอมาวีร์ต้องคอยดับอารมณ์หงุดหงิดของตนเองนับครั้งไม่ถ้วน ก่อนที่รถยนต์มินิคู่ใจจะเดินทางมาถึงสำนักพิมพ์ขนาดใหญ่โดยสวัสดิภาพ แต่ชีวิตของเธอจะมีสวัสดิภาพหรือไม่ คงได้รับคำตอบหลังจากเข้าพบ ‘คุณกรนิภา’ ผู้เป็นเจ้าของสำนักพิมพ์ในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า เดย์ทริปเป็นสำนักพิมพ์ที่ผลิตนิตยสารและหนังสือซึ่งเกี่ยวกับการท่องเที่ยวทั้งในและต่างประเทศ เมื่อสี่เดือนก่อนทางสำนักพิมพ์ได้ปรับกลยุทธ์ในการขายโดยเพิ่มช่องทางการจัดจำหน่ายบนสื่อออนไลน์ ในรูปแบบของหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ ยอดในการจัดจำหน่ายที่ซบเซามาหลายเดือนกลับมาพุ่งกระฉูดเพิ่มเป็นสองเท่า เพราะเข้าถึงกลุ่มลูกค้าเป้าหมายมากขึ้นในยุคที่เทคโนโลยีเข้ามามีบทบาทในชีวิตประจำวันของผู้คน ขณะเดียวกันอุตสาหกรรมสื่อสิ่งพิมพ์กลับซบเซาอย่างหนัก สำนักพิมพ์หลายแห่งต่างพากันปิดตัวลง เฌอมาวีร์เป็นหนึ่งในทีมงานฝ่ายการตลาดที่ถูกตั้งขึ้นมาโดยเฉพาะสำหรับการเพิ่มยอดขายให้แก่สำนักพิมพ์ นอกเหนือจากการทำหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ เธอและทีมงานอีกห้าคนกำลังวางแผนทำแอปพลิเคชันของสำนักพิมพ์เพื่อสร้างช่องทางเพิ่มเติมให้กลุ่มลูกค้านอกเหนือจากการจำหน่ายหนังสืออิเล็กทรอนิกส์บนเว็บไซต์

มือบางเคาะประตูบานเลื่อนสีใสของห้องรับรองตามมารยาท ร่างเล็กในชุดสูทสีเทาเข้ม กางเกงสแล็คสีดำ ดูเป็นทางการกว่าทุกวัน แต่ในสายตาของเพื่อร่วมงานกลับมองเป็นเรื่องปกติ ด้วยสีของสีสูทเป็นสีโปรดที่เธอเลือกใช้เป็นประจำ

‘The Angle of Day Trips’ ตั้งแต่ก้าวเท้าเข้ามาทำงานในออฟฟิศครั้งแรกเฌอมาวีร์ก็ถูกตั้งฉายาให้กลายเป็นนางฟ้าของสำนักพิมพ์ไปโดยปริยายทั้งที่ตัวเธอไม่ได้เต็มใจมากนัก แววตามุ่งมั่นและสดใสของเฌอมาวีร์ทำให้ผู้อาวุโสภายในห้องส่งยิ้มต้อนรับกับการมาของเธอด้วยสีหน้าชื่นชม

“สวัสดีค่ะคุณกรนิภา” คนตัวเล็กยกมือไหว้ผู้อาวุโสกว่าที่นั่งอยู่บนโซฟาสีน้ำตาลเข้มภายในห้องรับรอง

กิริยาอันนอบน้อมของเฌอมาวีร์เป็นที่ประทับใจของผู้พบเห็น ไม่เพียงทำให้เกิดความรู้สึกดีเมื่ออยู่ใกล้ แต่เป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งที่บ่งบอกถึงตัวตนของเธอและสามารถสังเกตได้ง่ายที่สุด

“นั่งสิจ๊ะ เรียกฉันว่าป้านิภาก็ได้จ้ะ หนูวิวน่าจะอายุน้อยกว่าลูกชายคนกลางของฉันราวสองปี”

คนตัวเล็กยกมือไหว้เป็นการขอบคุณก่อนนั่งลงตรงข้าม ‘วิว’ หรือ ‘เฌอมาวีร์’ เป็นชื่อของผู้หญิงคนหนึ่งที่คุณกรนิภาได้ยินจนคุ้นหูเมื่อเดินเข้ามาในสำนักพิมพ์ของตนเองซึ่งเป็นมรดกตกทอดตั้งแต่รุ่นบิดาและมารดาของท่าน หลายครั้งที่อยากพบเจอผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นนางฟ้าของสำนักพิมพ์ บุคคลที่ใครๆ ก็ต่างชื่นชมความงดงามทั้งกิริยามารยาท รูปร่างหน้าตาและอุปนิสัย แต่ก็มีเหตุให้คลาดกันทุกครั้งเรื่อยไป คุณกรนิภาจ้องมองใบหน้าของเฌอมาวีร์อย่างพินิจพิจารณา เพียงไม่นานนักก็เอ่ยประโยคถามไถ่สารทุกข์สุกดิบของหญิงสาวอย่างเป็นกันเอง

“เป็นไงบ้างจ๊ะ ทำงานที่นี่มาสี่ปีเต็ม เบื่อไหม” แววตาของท่านแสดงความเอ็นดู

“ไม่เบื่อหรอกค่ะ ตอนนี้ดิฉันยังสนุกในการทำงานกับเดย์ทริปเหมือนเดิม ถ้าจะมีอะไรที่เปลี่ยนแปลงไป ก็คงเป็นประสบการณ์กับอายุที่เพิ่มมากขึ้นของดิฉันมากกว่า” หญิงสาวตอบด้วยความมั่นใจ

คุณกรนิภาหัวเราะอย่างชอบใจกับคำตอบของหญิงสาว เธอไม่ได้แค่สวยแต่ทั้งฉลาด เก่ง และวางตัวเหมาะสม เป็นคุณสมบัติของผู้หญิงยุคใหม่ที่เพียบพร้อมและหาได้ยาก

       “แทนตัวเองว่าวิวเถอะ ฉันมองหนูเป็นลูกหลานคนหนึ่ง พนักงานในสำนักพิมพ์คือครอบครัวของฉัน ถ้าไม่มีทุกคนเดย์ทริปคงไม่อยู่รอดมาจนทุกวันนี้”

ท่าทางเป็นกันเองของคุณกรนิภาทำให้เฌอมาวีร์เริ่มผ่อนคลายในการวางตัวมากขึ้นกว่าเมื่อครู่ ความรู้สึกของการห่างไกลบ้านมานานทำให้หญิงสาวรู้สึกคุ้นเคยกับท่านอย่างรวดเร็ว ราวกับเป็นญาติผู้ใหญ่ที่เธอให้ความเคารพนับถือ

“ฉันมีเรื่องจะให้หนูวิวช่วยหน่อยจะได้ไหม”

“เรื่องอะไรเหรอคะ” คิ้วสวยขมวดเล็กน้อยแต่ใบหน้าก็ยังเปื้อนรอยยิ้มเช่นเดิม

“ตาภีมลูกชายคนกลางของฉันจะกลับมาจากต่างประเทศ เขาไปอยู่อเมริกามาตั้งแต่อายุสิบสาม ถ้าฉันจะวานให้หนูเป็นไกด์พาเขาพักผ่อนที่ต่างจังหวัดสักพักก่อนจะมาเริ่มงานที่สำนักพิมพ์ได้ไหมจ๊ะ” มืออุ่นๆ ของคุณกรนิภาวางลงบนหน้าขาของเฌอมาวีร์เป็นเชิงขอร้อง

“แต่วิวยังต้องทำงานนะคะ ทีมของวิวกำลังเตรียมพัฒนาแอปพลิเคชันตัวใหม่ของสำนักพิมพ์ วิวเกรงว่าจะไม่สะดวกค่ะ"

“เป็นอย่างที่ภาคินบอกจริงๆ ด้วย” คุณกรนิภายิ้มก่อนพูดต่อ “หนูเป็นคนตั้งใจทำงานและคงไม่ทิ้งงานง่ายๆ แต่ฉันคุยกับนภัทรหัวหน้างานของหนูเอาไว้แล้ว หนูไม่ต้องห่วงเรื่องงานทางนี้หรอก ฉันจะให้หยุดเป็นกรณีพิเศษ หนึ่งเดือน ไม่หักเงินเดือน ไม่หักโบนัสประจำปีแน่นอนจ้ะ”

สีหน้าของเฌอมาวีร์แสดงความกังวลใจออกมาเล็กน้อย หญิงสาวอยากรู้เหตุผลว่าทำไมคุณกรนิภาถึงเลือกบุคคลที่ได้ชื่อว่าเป็นเพียงพนักงานฝ่ายการตลาดอย่างเธอ แม้จะมีบทบาทกับทางสำนักพิมพ์ทางตรงเพราะเป็นทีมงานเฉพาะที่ถูกตั้งขึ้นมาเพื่อเพิ่มยอดขาย แต่ตัวเธอไม่ได้มีตำแหน่งถึงขนาดรับรองและดูแลบุตรชายของเจ้านายได้

“ทำไมคุณป้าถึงเลือกวิวคะ”

คุณกรนิภาเตรียมคำตอบของคำถามนี้มาอย่างดี ก่อนจะคลายความสงสัยให้กับหญิงสาวรุ่นลูกที่กำลังรอฟังคำตอบ

“ภีมเขาเลือกหนูเองจ้ะ ฉันรู้ดีว่าหนูงานยุ่ง ช่วงนี้สำนักพิมพ์ของเรามียอดขายดีเป็นเทน้ำเทท่า หนูคงอยากจดจ่อกับงานมากกว่าจะหยุดพัก แต่เจ้าลูกชายของฉันมันหัวรั้น หาเงื่อนไขมาแลกเปลี่ยนจนฉันปวดหัว พอฉันรู้ว่าหนูเป็นหนึ่งในข้อต่อรองของการกลับมาดูแลเดย์ทริป ฉันยินดีมากที่ได้ยินแบบนั้น หนูช่วยฉันได้ไหม ถือว่าช่วยคนแก่ก็แล้วกัน”

เมื่อเห็นแววตาเชิงขอร้องของคุณกรนิภาแล้ว เฌอมาวีร์ไม่สามารถเอ่ยปากปฏิเสธได้ หากเธอเป็นเงื่อนไขที่ทำให้บุตรชายของท่านกลับมาดูแลกิจการ ภารกิจครั้งนี้จึงมากกว่าการไปพักผ่อนเพราะเธออาจจะต้องงัดแผนการออกมาทำให้บุตรชายของเจ้านายกลับมาบริหารงานที่เดย์ทริปด้วย

“ถ้าเขาพักผ่อนสบายใจแล้ว เขาจะต้องกลับมาบริหารงานที่เดย์ทริปให้คุณป้าแน่นอน วิวสัญญาค่ะ”

คุณกรนิภายิ้มอย่างโล่งใจ ในคราแรกที่คุยกับภาคิน ท่านเองก็พอรู้จักนิสัยใจคอที่ค่อนข้างจริงจังของเฌอมาวีร์อยู่พอควร แต่หญิงสาวกลับเจรจาง่ายกว่าที่คิดไว้

“ขอบใจจ้ะหนู พรุ่งนี้แปดโมงครึ่ง ฉันจะให้ตาภีมไปรับหนูที่คอนโดนะจ๊ะ"

"ลูกชายของคุณป้าทราบที่อยู่ของวิวเหรอคะ”

“ฉันเป็นเจ้าของสำนักพิมพ์ ฉันมีประวัติของพนักงานและบุคลากรทุกคน การที่ฉันอนุญาตให้หนูดูแลตาภีมนั่นก็แปลว่าฉันรู้จักหนูดีในระดับหนึ่งด้วย”

เฌอมาวีร์ยิ้มรับ ทั้งที่ในใจกลับยิ้มไม่ออก เธอไม่เคยเจอหน้าบุตรชายของเจ้านาย ถึงคุณกรนิภาจะไว้ใจเธอ แต่เธอกลับไม่ไว้ใจบุตรชายตัวแสบของท่านเอาเสียเลย หากเพียงสัญชาตญาณส่วนบุคคลการระมัดระวังตัวไว้ก่อนถือว่าไม่ผิด ในเมื่อทุกวันนี้โลกไม่ได้สวยอย่างที่ตาเห็นเสมอไป


Thanks!

-ชมพูพิมพ์ใจ-






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 112 ครั้ง

66 ความคิดเห็น

  1. #45 tom247 (@tom247) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 15:22
    ตั้งใจจะกลับมาชัดๆ
    #45
    0
  2. #15 UMAKEMYWORLD (@puifaii1012) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:54
    ติดตามค่าา
    #15
    1
  3. #9 palllll (@palllll) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:53
    ตั้งใจล้วนๆ
    #9
    0