[Fic MHA]รีปเปอร์ในโลกของฮีโร่

ตอนที่ 8 : โกส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 629
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 80 ครั้ง
    31 ธ.ค. 63


หลังจากที่อธิบายเรื่องต่างๆและประกาศคู่ออกไปทั้งหมดแล้ว อากาเนะที่ต้องมาจับลูกบอลทางฝั่งของกล่องวิลเลินส่วนออลไมท์ก็จับของฮีโร่ได้สุ่มจับคู่ทีมต่างๆจนครบทุกคู่เป็นที่เรียบร้อย ซึ่งเธอก็ได้มาอยู่ที่ห้องแต่เธอก็เหลือบไปเห็นชุดของมิโดริยะที่ลอกจุดเด่นของออลไมท์มา
อากาเนะ 'ตลกดีแหะ'
เธอเดินตามออลไมท์ไปที่ห้องมอนิเตอร์พร้อมกับนักเรียนคนอื่นๆโดยเธอได้ดูการต่อสู้ของกลุ่มมิโดริยะไปจนจบด้วยความสนใจในการตัดสินใจของสองคนอย่าง อีดะและมิโดริยะ แต่ถ้าพูดถึงความสามารถก็คือบาคโกถึงแม้จะจบลงด้วยการที่มิโดริยะต้องเข้าห้องพยาบาลแต่ระหว่างนั้นก็มีเสียงวิพากษ์วิจารณ์การต่อสู้จากนักเรียนคนอื่น
อากาเนะ 'การต่อสู้จริงน่ะมันไม่จบแค่นี้หรอก'
เธอนึกถึงเรื่องต่างๆที่จะตามมาถ้าเป็นในเหตุการณ์จริง
อากาเนะ 'ช่องโหว่ของการฝึกสินะ ถ้านี่เป็นการต่อสู้จริงๆอาวุธนิวเคลียร์คงเสียหายไม่น้อยและถ้าฝั่งวิลเลินไม่หนีก็คงไม่พ้นถูกฆ่าตายก่อนจะมีกำลังเสริมไป...'
อากาเนะที่รู้สึกมีมือมาแตะที่ไหล่ก็หันไปมองออลไมท์กับนักเรียนที่จ้องมาที่เธอ
ออลไมท์ "คิดอะไรอยู่งั้นเหรอสาวน้อย?"
อากาเนะ "แค่คิดว่าถ้าเป็นการต่อสู้จริง ผลจะออกมาเป็นแบบไหน"
เธอพูดด้วยเสียงที่แผ่วเบาที่มีเพียงไม่กี่คนที่ได้ยินเท่านั้น
ออลไมท์ "งั้นเหรอ แต่ก็ชั่งเถอะคนที่ทำได้ดีที่สุดในการฝึกครั้งนี้ก็คือหนุ่มน้อยอีดะแหละนะ"
อีดะที่ยืนข้างๆอุรารากะกับบาคุโกก็รู้สึกตกใจจนแสดงใบหน้าที่เหมือนไม่เชื่อขึ้นมาทันทีแล้วตามมาด้วยเด็กสาวที่มีลักษณะคล้ายกบจะถามว่าทำไมไม่ใช่มิโดริยะกับอุรารากะ
ออลไมท์ "อืม... นั่นสินะ ทำไมกันหนอ? มีใครรู้บ้าง?"
อากาเนะ 'ยังทำเป็นเล่นอีก'
โมโมะ "ค่ะอาจารย์ออลไมท์"
โมโมะยกมือขึ้นก่อนจะเริ่มอธิบายเหตุผลจนอีดะมีหน้าตาที่มีความสุขสุดๆจนน้ำตาไหลอาบแต่ก็อยู่จนกระทั่งอากาเนะเข้าไปกระซิบบางอย่างให้ฟังจนสีหน้าเริ่มกลับมาเป็นเหมือนเดิมอย่างรวดเร็ว
อากาเนะ "เป็นการวิเคราะห์ที่ยอมเยี่ยม ใช่ไหมฮีโร่อันดับ1 ฉันยังจำได้ดีตอนที่ต้องไปกู้ระเบิดกับคุณ ฉันต้องเป็นคนไปกู้เองส่วนคุณก็พยายามลากพวกวิลเลินออกไป"
โมโมะ "ทำไมหรอค่ะ? อาจารย์รีปเปอร์
ออลไมท์ "อย่างนี้นะ สาวน้อยคือว่าสาวน้อยอา...ไม่สิรีปเปอร์บังคับให้พวกเขาไปนั่งอยู่ข้างๆระเบิดระเบิดด้วยไม่งั้นถ้าแก้ไม่ได้พวกนั้นก็ตาย ขอบอกเลยว่าเธอคนนี้โหดสุดๆ" 'รู้สึกรู้สึกเหมือนมีปากประบอกปืนมาจี้ที่หลังเลยวุ้ย'
ทุกคนที่ได้ฟังเรื่องราวก็รู้สึกไม่อยากเชื่อว่าอากาเนะจะเคยทำงานกับฮีโร่อันดับ1
อากาเนะ "สุดท้ายคุณก็รอดมาได้หลายต่อหลายครั้งตลอดการที่ต้องทำงานกับพวกฮีโร่เอาล่ะเราเสียเวลามามากพอแล้ว เริ่มคู่ที่ 2 เลยดีกว่า"
ห้องA'คนนี้ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ/รู้สึกตาแก่นั่นเคยบอกอยู่ว่าเคยร่วมมือกับวิลเลินจะใช่คนนี้รึเปล่านะ'
อากาเนะเมื่อเห็นว่าคู่ที่ 2 ยังอยู่ที่เดิม
อากาเนะ "รีบๆย้ายก้นของพวกแกไปได้แล้ว! มันกินเวลาคนอื่น"
ห้องA 'เจ๊โหดสุดๆไปเลยนี่นา'
และแล้วการต่อสู้ก็ดำเนินต่อไปโดยเธอคอยดูและหาข้อบกพร่องของแต่ละคนโดยตอนนี้ทั่วห้องมอนิเตอร์มีอุณหภูมิที่หนาวจนแต่ละคนตัวสั่นเพราะความหนาวแต่มีเธอที่ยังคงยืนอยู่ท่าเดิม
ออลไมท์ "เธอไม่หนาวบ้างเลยหรอ?"
อากาเนะ "ก็ไม่นะ"
เธอกล่าวอย่างไม่แยแสก่อนจะดูการต่อสู้ของคู่ที่ 3 จนถึงคู่สุดท้ายและก็จบลงที่ทุกคนมายืนอยู่หน้าทางออก
ออลไมท์ "เหนื่อยกันหน่อยนะ ทุกคน! นอกจากหนุ่มน้อบมิโดริยะก็ไม่มีใครบาดเจ็บหนักกันสินะแต่ถึงอย่างนั้นก็สัมผัสได้ถึงความจริงจังสำหรับการฝึกครั้งแรกเธอมีความเห็นยังไงบ้างสาวน้อย"
ออลไมท์พูดก่อนผายมือไปทางเธอ
อากาเนะ "ในสายตาฉันก็ถือว่าทำได้ดีกันหลายคน"
ออลไมท์ "ถ้างั้นฉันขอตัวไปบอกผลประเมินให้หนุ่มน้อยมิโดริยะฟังก่อนนะ! ไปเปลี่ยนชุดซะ แล้วจากนั้นก็...กลับไปที่ห้องเรียนกันได้เลย"
ก่อนที่ออลไมท์จะออกตัววิ่งไปด้วยความเร็วจนเกิดแรงลม
อากาเนะ "หมดหน้าที่ฉันแล้วส่วนโกสกลับไปเมื่อไหร่ น่าจะรู้ตัวดี"
เธอสลายตัวเองจากไปจากบริเวณนั้นทันที
โกสที่ยังบินอยู่ก็เหมือนจะได้รับสายตาของความเห็นใจจำนวนมาก
คิริชิมะ "นายคงลำบากมากเลยสินะ"
อุรารากะ "ไม่เป็นอะไรใช่ไหม"
โกส "ปล่าวเลย กลับกันมันทำให้ฉันมีความสุข"
ทุกคนที่ตกใจเมื่อได้ยินเสียงของโกสที่เหมือนเสียงที่เหมือนกับหุ่นยนต์
โกส "นายหญิงนะเป็นผู้ให้กำเนิดฉัน เมื่อยามที่ฉันเสียหายท่านก็จะช่วยดูแลซ่อมแซมให้ ทั้งท่านเองก็มีความสามารถมากเลยละทั้งทักษะงานบ้านและการต่อสู้และอื่นๆ นี่ๆ อยากให้ดูบ้า..."
อากาเนะ "ก็พูดได้นี่นา"
ทุกคนที่ได้ยินเสียงของอากาเนะพร้อมกับสังเกตเห็นว่าเธออยู่ข้างหลังโกสขณะที่จับมันไว้
โกส "นายหญิง"
อากาเนะ "พอแค่นั้นแหละ"
อากาเนะจับโกสเอาไว้ก่อนทั้งสองจะหายไป
อากาเนะ "ฉันจะไปพักสักหน่อยส่วนแกจะทำอะไรก็ทำแต่อย่ากวนฉันละกันและอย่าเข้าไปในห้องทำงานฉันด้วย"
โกส "ครับ นายหญิง"
โกสเมื่อไม่มีอะไรทำมันจึงบินไปมาโดยที่มันพบว่าเจ้านายของมันนอนอยู่บนโซฟา มันพยายามไม่ทำอะไรรบกวนเธอก่อนมันจะบินผ่านห้องทำงานที่อากาเนะไว้ทำงานและสร้างสิ่งต่างๆกำลังเปิดแง้มไว้อยู่ ถึงแม้มันจะไม่อยากขัดคำสั่งแต่มันก็อดไม่ไหวมันจึงพยายามค่อยๆลอดผ่านช่องประตูก่อนจะเห็นสิ่งที่มันต้องตกใจนั่นคือโดรนสีดำที่มีลักษณะคล้ายมันอยู่หลายตัวโดยที่วางของแต่ละร่างก็มีไล่ตั้งแต่เลข2ขึ้นไปเรื่อยๆ โกสที่มีความรู้สึกแปลกๆก็ได้ออกจากห้องไปขณะร่อนลงโต็ะตรงหน้าโซฟาที่อากาเนะนอน
ผ่านไปพักใหญ่ อากาเนะก็ตื่นโดยที่พบว่าโกสนั้นอยู่ข้างๆขณะไฟที่เป็นเหมือนดวงตาของมันดับอยู่
อากาเนะ "แกคงอยู่ตรงนี้มานานแล้วสินะ"
ขณะที่เธอลูบตามตัวของโกสก็เหมือนจะนึกอะไรออก เธอรีบลุกขึ้นไปที่ห้องทำงานของเธอพร้อมกับหยิบปากกาแล้วเขียนบางอย่างลงกระดาษใบเล็กก่อนจะแต่งตัวเล็กน้อยแล้วออกไปข้างนอกเมื่อกลับมาเธอก็รีบตรงดิ่งเข้าไปที่ห้องทำงานทันที
หลายชั่วโมง
โกสก็ได้เปิดการทำงานของตัวเองอีกครั้งก่อนจะหันซ้ายหันขวาเมื่อพบว่าอากาเนะไม่อยู่ แต่สักพักก็เหมือนมีอะไรบางอย่างมาคลุมมันไว้ก่อนจะพามันไปที่ใดสักที่ โดยที่มันเองก็พยายามพุ่งไปเรื่อยๆเพื่อหวังให้สิ่งที่มันคลุมตัวมันขาด แต่เมื่อสิ่งที่คลุมได้ถูกเอาออกสิ่งที่มันเห็นก็คืออากาเนะที่เป็นคนจับมันมาและข้างหลังของเธอยังมีร่างของโดรนสีดำที่เหมือนมันตั้งเรียงรายอยู่โดยมีตัวหนึ่งที่เรืองแสงก่อนจะค่อยบินวนรอบตัวมันเหมือนตรวจสอบก่อนมันจะไปวนรอบอากาเนะต่อ
อากาเนะ "ฉันสร้างเพื่อนใหม่มาให้แกนะโกส แกจะได้ไม่ต้องเหงาเวลาอยู่คนเดียว"
โกส "นายหญิง"
เสียงของหุ่นที่มีน้ำเสียงสั่นเครือได้กล่าวออกมาก่อนจะทำการพุ่งเข้าไปหาอากาเนะ แต่เธอก็หยุดมันด้วยมือข้างเดียว
อากาเนะ "หยุดดราม่าได้แล้ว ตอนนี้อะไหล่ที่ร้านหมดฉันเลยสามารถทำให้ใช้งานได้แค่ตัวเดียวและยังไม่ได้เสริมอะไรเพิ่มเติมเหมือนแก เจ้าของร้านบอกว่าของจะมาเพิ่มเติมวันพรุ่งนี้แล้วฉันเองก็จ่ายเงินไปเรียบร้อยแล้วฉะนั้นหน้าที่วันพรุ่งนี้ของแกก็คือไปรับมันมาเข้าใจนะ"
โกส "ทราบแล้วครับนายหญิง ขอบพระคุณที่ท่านเอาใจใส่ผมตลอดมา"
อากาเนะที่ได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มให้โกสอย่างอ่อนโยนเล็กน้อยก่อนจะนำมือมาลูบมัน
อากาเนะ "นั่นนะมันก็เป็นหนึ่งในหน้าที่ของผู้สร้างและผู้เป็นนายแกไม่ใช่เหรอ"

[อยากเปิด Fic Honkai impact กับ MHA อีกอย่างละ 2 เรื่องจังเลย เอาให้คนเขียนตายห่าไปเลย แล้วนิยายเรื่องนี้และเรื่องอื่นๆก็จะไม่มีตอนต่อไปแล้วอวสาน เพราะคนเขียนน่าจะสมองแตกตายไปเรียบร้อย ปล.คนเขียนสมองปลาทองและขอให้ทุกคนผ่านวิกฤตโควิดนี้ไปด้วยกันนะครับลืมอีกอย่างเนื่องจากลืมลงในวันที่กำหนดทางคนเขียนจึงขอทำการชดเชยลงอีกตอนก็นึกว่าวันก่อนเป็นวันที่29นี่นา(ไม่นะตอนที่ดองน้ำปลา!!!!!)]

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 80 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

48 ความคิดเห็น

  1. #33 CYCIONE-10 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 มกราคม 2564 / 15:57
    สู้ๆๆๆ
    #33
    0