[Fic MHA]รีปเปอร์ในโลกของฮีโร่

ตอนที่ 7 : ความวุ่นวายของวันแรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 858
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 124 ครั้ง
    15 ธ.ค. 63

หลังจากที่พวกมิโดริยะได้ลงไปยังสนามข้างล่าง เธอก็ได้ตามลงไปแต่ระหว่างที่กำลังชี้แจงอะไรบางอย่าง เด็กหนุ่มหัวฟางที่ชื่อบาคุโกก็พุ่งเข้ามาหาเธอ
มิโดริยะ "คะ คัจจัง จะทำอะไรน่ะ!?"
บาคุโก "หุบปากไปซะเดกุ ฉันจะเป็นคนกระชากหน้ากากของหมอนี่เอง!"
บาคุโกวิ่งเข้ามาใกล้เธอเรื่อยๆในขณะที่ฝ่ามือเองก็ปล่อยระเบิดออกมาเรื่อยๆด้วยเช่นกัน แต่เมื่อบาคุโดกำลังเอื้อมมือหมายจะพุ่งเป้าไปที่หน้ากาก บาคุโกก็เสียหลักล้มลงไปเพราะถูกอา, , กาเนะที่ก้มตัวหลบะร้อมกับเตะตัดขาก่อนจะพุ่งเข้าไปรวบตัวไม่ให้สามารถขยับได้แต่บาคุโกก็พยายามที่จะสลัดให้หลุดแต่ก็ไม่สามารถสู้แรงได้แต่ก็ยังพยายามขัดขืนอยู่ดี
อากาเนะ "พุ่งเข้ามาใส่ศัตรูที่ไม่รู้ความสามารถอะไรเลยเนี่ยไม่ฉลาดเอาซะเลยนะ"
ไอซาวะที่เห็นแบบนั้นก็บอกให้เธอปล่อยตัวบาคุโกก่อนจะทำการดุบาคุโกเล็กน้อย ส่วนเธอเองก็นึกได้ว่ามีธุระเลยเดินออกมาก่อนจะไปเดินไปจนถึงห้องประชุม พอเข้าไปก็พบว่ามีคนจำนวนหนึ่งที่กำลังรออยู่ เธอเลิกปกปิดร่างตัวเองก่อนจะไปสังเกตเห็นโกสที่เหมือนกำลังพุ่งเข้ามาซึ่งมันก็ได้พุ่งเข้ามาแต่ก็ถูกอากาเนะพุ่งเข้าไปจับไว้ด้วยมือเดียว
อากาเนะ "ฉันว่าแล้วว่าควรแยกส่วนแกก่อนจะออกมา"
อากาเนะทำการถอดบางอย่างที่อยู่ในรูปแบบการ์ดเรืองแสงสีแดงออกมาจากของโกส
อากาเนะ "อยู่นิ่งๆไปซะโกส"
ร่างของโกสที่ถูกถอดชิ้นส่วนสำคัญออกร่างกายของมันก็แน่นิ่งไป มีเพียงแค่การ์ดที่กระพิบไฟรัวๆ
เนซุ/อาจารย์ 'เป็นผู้หญิงที่โหดดีแหะ'
อากาเนะ "แล้วมีอะไรล่ะผอ.เนซุ"
อากาเนะถามผอ.ที่มีรูปร่างเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนสีขาวตัวเล็ก
เนซุ "ก็แค่ตกลงกันได้แล้วว่าจะให้เธอช่วยสอนเฉพาะห้องAน่ะ"
บึ้ม! ด้วยกระจกที่แตกจึงทำให้ได้ยินเสียงระเบิดที่ดังมาจากสนามและดังมาจากบาคุโกที่พึ่งปาลูกบอลออกไป
เนซุ "จะว่าไปแล้วนะ เธออายุเท่าไหร่เหรอ"
อากาเนะที่เลือกจะเงียบก่อนที่จะค่อยๆพูดอย่างช้าๆด้วยความไม่แน่ใจว่า
อากาเนะ "น่าจะ 25 ไม่สิ 26 แล้วมั้ง"
ทั้งห้องประชุมต่างรู้สึกตกตะลึงกับอายุที่ได้รับรู้เพราะอายุของเธอเด็กกว่าพวกเขาโดยประมาณ5ปีแต่กลับทำภารกิจหลายๆอย่างได้ดีกว่าพวกเขาที่อายุมากกว่าซะอีก
เนซุ "เรื่องอายุชั่งมันเถอะ เอาเป็นว่าโต็ะทำงานของเธออยู่ข้างออลไมท์ก็แล้วกัน"
อากาเนะ "ออลไมท์งั้นเหรอ?"
พรีเซนต์ไมท์ "ว้าว! เธอโชคดีมากเลยนะที่ได้อยู่ข้างฮีโร่อันดับ1และยังเป็นคนที่เธอร่วมงานด้วยมากที่สุดไงล่ะคงสนิทกันล่ะสิท่า"
พรีเซนต์ไมท์พูดขณะทำท่าทางต่างๆไปด้วย
อากาเนะ "ก็ดี จะได้มีโอกาสฆ่าได้ง่ายๆ"
เนซุ/อาจารย์ 'เกลียดขี้หน้าออลไมท์น่าดูเลยนะนั่นนะ คิดถูกใช่ไหมเนี่ยที่ให้ทำงานข้างๆออลไมท์'
ย้อนกลับไปเมื่อตอนที่ต้องทำงานด้วยกัน
อากาเนะ "เอาล่ะ ฉันจะให้แกเลือกระหว่างยอมมอบตัวดีๆหรือตายดีล่ะ"
ออลไมท์ "คำพูดแบบนั้นมันไม่ใช่สำหรับคนที่จะมาช่วยเหลือตัวประกันเลยนะ"
อากาเนะ "ลาล่ะ"
ออบไมท์ "เธอเล็งยิงที่หัวเลยเนี่ยนะ"
อากาเนะนึกถึงการตอบโต้ของเธอและออลไมท์ตอนที่ปฎิบัติงานต่างๆแต่หลายครั้งการกระทำต่างๆของเธอก็ถูกหยุดไว้โดยฮีโร่หมายเลข1และตอนนี้เธอเองก็ต้องเอาเอกสารประกอบการเรียนไปวางไว้ห้อง A หลังจากที่วางไว้ทุกโต็ะก็เดินลงไปข้างล่างก็เห็นออลไมท์ที่หลบข้างอาคารแล้วมองการทดสอบของนักเรียนห้อง A
อากาเนะ "มาทำอะไรตรงนี้ฮีโร่อันดับ1หรือว่าว่างงานจนต้องมาแอบดูนักเรียนของคุณกันล่ะ"
ออลไมท์ 'ซิบหายแล้วไง'
ออลไมท์ที่ถูกเรียกชื่อก็หันตัวมาด้วยความเร็วสูง
ออลไมท์ "ว่าไงสาวน้อยเธอคิดว่าหนุ่มน้อยมิโดริยะเป็นไงบ้าง? "
อากาเนะ "หือ?"
อากาเนะเหลือบมองไปที่มิโดริยะที่ดูใบอะไรสักอย่างอยู่
อากาเนะ "ก็ไม่มีความเห็นอะไรทั้งนั้นหรอก"
อากาเนะเดินจากไปโดยมีโกสบินตามหลังและออลไมท์ก็ไปทักไอซาวะที่พึ่งเดินมาต่อ
วันต่อมา ช่วงคาบบ่าย
เธอเดินมาคู่กับออลไมท์ที่กำลังจะเปิดประตูเข้าไป
ออลไมท์ "ฉัน!...เปิดประตูเข้ามาแบบคนธรรมดาแล้วล่ะ"
ออลไมท์เปิดประตูเข้าไปขณะมีเสียงร้องที่เกิดจากความตื่นเต้นของนักเรียนในห้อง
อากาเนะ "คนธรรมดาเขาไม่แหกปากตอนเข้าหรอก!"
อากาเนะทำการเตะเข้าที่กลางหลังของออลไมท์อย่างแรง ออลไมท์เองก็กระเด็นไปตามแรงเตะแต่ก็ยังหมุนตัวแล้วไปยืนอยู่หน้าชั้นเรียนได้
ห้องA "ว้าว! สุดยอด! สมกับเป็นออลไมท์ลูกเตะนั้นทำอะไรไม่ได้เลย"
ออลไมท์ 'อึก! แรงเธอเยอะไปไหนเนี่ยสาวน้อย'
และออลไมท์ก็ประกาศอะไรเรื่องต่างๆก่อนจะให้ทุกคนเอาคอสตูมของตัวเองไปเปลี่ยนเพื่อเตรียมตัวส่วนเจ้าตัวก็รีบออกมาจากห้องแต่อากาเนะก็มารอที่สนามเรียบร้อยโดยมีออลไมท์ตามมาทีหลังเพราะอาการปวดหลัง ออลไมท์ได้ยืนรอพวกนักเรียนส่วนอากาเนะไปตรวจความเรียบร้อยของอุปกรณ์ต่างๆจนเหลือบไปเห็นกระดาษเล็กๆที่อยู่ข้างกล่องเลือกฝั่งระหว่างฮีโร่และวิลเลิน
อากาเนะ "นี่มันอะไรเนี่ย"
เธอเปิดอ่านดูระหว่างที่ออลไมท์กำลังถูกพวกนักเรียนกระหน่ำยิงคำถามต่างๆถึงแม้จะมีเกี่ยวกับตัวเธอบ้างก็ตามและดูเหมือนออลไมท์จะพยายามหาอะไรบางอย่างอยู่ด้วย
อากาเนะ "โพยงั้นเหรอเนี่ย ของแบบนี้ฮีโร่อันดับ1คงไม่จำเป็นหรอก"
อากาเนะพูดในระดับความดังที่ปกติแต่ออลไมท์ที่ได้ยินแบบนั้นก็พุ่งเข้ามาหาเธอแต่เธอก็โยนโพยขึ้นไปก่อนจะยิงมันทิ้งต่อหน้าออลไมท์ที่รับได้เพียงเศษกระดาษที่ค่อยๆลอยลงมาบนฝ่ามือของเขา
ออลไมท์ "สาวน้อยเธอใจร้ายจังเลยนะ"
อากาเนะที่ได้ยินแบบนั้นก็ทำการจ่อปืนที่หัวของออลไมท์ซึ่งออลไมท์ที่เผลอหลุดปากไปก็หันหน้าไปเจอกับนักเรียนที่ทำหน้าตาตื่นตระหนกตกใจกันทุกคนโดยเฉพาะมิโดริยะ
อากาเนะ "ข้อสัญญาว่ายังไงน่ะ"
ออลไมท์ที่ได้ยินก็เหงื่อตกเล็กน้อยก่อนที่จะค่อยๆขยับปากทีละนิด
ออลไมท์ "จะ...จะไม่เปิดเผยความลับของเธอต่อหน้าคนอื่นนอกจะ...จากเธอจะเป็นคนปะ...เปิดเผยเอง"
อากาเนะ "แล้วนี่มันหมายความว่ายังไง"
เสียงที่ไม่ได้ผ่านเครื่องเปลี่ยนเสียงดังออกมาก่อนที่เธอจะลั่นไกออกไป ส่วนออลไมท์ก็หลบแล้ววิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว
อากาเนะ "ชิ คิดจะหนีงั้นเหรอ โกสฝากที"
อากาเนะสลายตัวเองไล่ตามไปทางที่ออลไมท์หนีไป ส่วนทางที่โกสที่าู้ตัวว่าโดนรู้อีกแล้วก็ออกมาโดยมีสายตาของทุกคนในที่แห่งนั้นโดยเฉพาะของบาคุโกคอยจ้องมองเหมือนจะฆ่ากันให้ตายให้ได้อย่างนั้น โกสที่ไม่รู้จะทำอะไรดีก็ฉายภาพการไล่ล่าอันบ้าดีเดือดโดยมีอากาเนะคอยไล่ยิงออลไมท์ที่กำลังหนีผ่านกล้องตัวต่างๆ โดยที่อากาเนะไม่ได้ปกปิดร่างกายตัวเองแต่ก็มองผ่านกล้องไม่ค่อยชัดเท่าไหร่
ไม่กี่นาทีต่อมา ออลไมท์ที่โดนมัดแล้วลากมาพร้อมกับสภาพที่เหมือนโดนอัดมาโดยที่อากาเนะก็ไปถามมิโดริยะว่าโกสชี้แจงไปรึยังแต่ก็พบว่ายัง
อากาเนะ "นี่แกยังไม่อธิบายไปอีกรึไง ฉันอุตส่าทำให้แกพูดได้แล้วแท้ๆรึยังไม่รู้วิธีใช้แต่ก็ชั่งเถอะ วันนี้ฉันจะไม่ลงโทษอะไรแกแล้วกัน"
โกสที่ได้ยินแบบนั้นก็บินไปข้างเธอโดยทันที
อากาเนะ "อย่างที่พวกเธอพึ่งรู้ไปว่าฉันเป็นผู้หญิงฉะนั้นถ้าเอาไปบอกคนอื่นล่ะก็คงรู้ใช้ไหม"
ห้องA "ครับ/ค่ะ/ไม่สนหรอกโว้ย!/อืม"

มิเนตะ 'หุ่นกับหน่มน๊มนั่น จ๊าก!'

มิเนตะที่พึ่งสังเกตว่ามีรูข้างเท้าที่ห่างเพียงไม่กี่เซนติเมตรก็เผลอกรีดร้องในใจไปด้วยความตกใจปนความกลัว

อากาเนะ "ชั่งเรื่องนั้นเถอะรีบๆเข้าเนื้อหาหลักกันดีกว่า โกสฉายภาพซะ"
โกสได้ฉายภาพที่ทำให้ทุกคนเข้าใจง่ายที่สุดโดยมีสองตัวละครคืออากาเนะและออลไมท์
อากาเนะ "สรุปง่ายๆคือวิลเลินได้ซ่อนอาวุธนิวเคลียร์ไว้ในแหล่งกบดานส่วนฮีโร่ก็กำลังหาทางจัดการ ฮีโร่ต้องทำการจับกุมวิลเลินหรือเก็บกู้อาวุธนิวเคลียร์ในเวลาที่กำหนดส่วนวิลเลินก็ต้องปกป้องนิวเคลียร์ภายในเวลาที่กำหนดหรือไม่ก็จับกุมฮีโร่ให้ได้ ส่วนการจับคู่ก็และประกบคู่ต่อสู้ก็..."
ออลไมท์ที่โดนจ้องโดยอากาเนะก็สะดุ้งไปรอบนึง ปัง! เสียงปืนยิงไปที่เชือกที่ผูกตัวออลไมท์อย่างแม่นยำเพื่อให้มาดำเนินการต่อแทน
ห้องA 'เป็นการแก้เชือกที่โหดไปเลยนะนั่นน่ะ'
ออลไมท์ "เราจะจับฉลากเอายังไงล่ะ" 'ใจหายหมดเลย'
ห้องA 'ถึงแม้จะบาดเจ็บแต่ก็ยังคงทำหน้าที่ต่อสมกับเป็นฮีโร่อันดับ1'

(คนเขียนกำลังจะตายเนื่องจากการบ้านท่วมหัว)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 124 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

48 ความคิดเห็น

  1. #37 The_PurpleGust (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2564 / 00:10
    มันดูเฉลยง่ายอะ 555555
    #37
    1
    • #37-1 คนชอบฟิก(จากตอนที่ 7)
      4 กุมภาพันธ์ 2564 / 07:05
      คนเขียนสมองปลาทองฉะนั้นก็ต้องเชียนลงไปก่อนที่จะไม่ได้เฉลย
      #37-1
  2. #26 เเมวผี (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2563 / 09:41
    ขอให้การบ้านเสร็จนะ
    #26
    0
  3. วันที่ 15 ธันวาคม 2563 / 21:34
    ขอให้โชคดีเรื่องการบ้านครับ
    #25
    0
  4. #24 Nazzga2 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2563 / 14:31
    รูปร่าง-ส่วนที่แท้จริงของริปเปอร์คือ 42 29 สามสิ..แอ็ค(โดนโบกด้วยด้ามลูกซอง//หัวองุ่นคุงไม่ได้กล่าวเอาไว้
    #24
    0