[Fic MHA]รีปเปอร์ในโลกของฮีโร่

ตอนที่ 5 : ข้อเสนอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 948
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 130 ครั้ง
    15 พ.ย. 63

อากาเนะ "มีเรื่องอะไร"
ออลไมท์ "เรื่องนี้คงต้องหาที่คุยที่ดีกว่านี้นะสาวน้อย"
สักครู่ต่อมา
อากาเนะ 'คาเฟ่เนี้ยนะ?'
อากาเนะ "แล้วมีเรื่องสำคัญอะไร?"
ออลไมท์ "คือทางรัฐบาลเขาต้องการจ้างเธอ เธอจะรับไหม?"
อากาเนะ "แล้วงานอะไรล่ะ"
อากาเนะเธอกล่าวด้วยความสนใจพลางจิบชาเกี่ยวกับงานที่รัฐบาลญี่ปุ่นกำลังจะให้ทำ
ออลไมท์ "ตามจับวิลเลินนี่นะเขาบอกว่าห้ามถึงตาย"
ออลไมท์ล้วงกระเป๋าเสื้อหยิบรูปมาให้เธอดู เธอรับมันก่อนจะจ้องมองอยู่สักระยะ จากที่เธอดู ดูเหมือนจะมีอัตลักษณ์ประเภทเสริมพลัง สังเกตุได้จากส่วนแขนที่ใหญ่ผิดปกติ
อากาเนะ "ฉันรับงานนี้"
ออลไมท์ 'ตกลงง่ายกว่าที่คิด'
อากาเนะ 'รีบจบงานดีกว่า'
และแล้วงานที่ออลไมท์จ้างเธอก็เสร็จ โดยวิลเลินคนนั้นโดนยิงที่แขนทำให้พอเธอมาส่งทางผู้ว่าจ้างจึงต้องรีบส่งวิลเลินคนนั้นเข้ารับการรักษาเกือบทันที และออลไมท์ก็ส่งมอบเงินค่าจ้างให้เธอก็เธอจะใช้เครื่องวาปของเธอวาปกลับบ้าน ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาเธอก็เริ่มถูกจ้างบ่อยขึ้นทั้งทางฝั่งวิลเลินและรัฐบาลโดยฝ่ายรัฐบาลงานส่วนใหญ่จะเป็นพวกจับกุมส่วนวิลเลินก็ให้กำจัดคู่แข่งหรือไม่ก็ช่วยปล้นไม่ก็หลบหนี ส่วนวิลเลินคนไหนเบี้ยวเธอก็ทำการจัดการมันทันทีโดยไม่ฟังแม้กระทั่งคำพูดร้องขอชีวิต เวลาปกติเธอก็จะอยู่ที่ฐานหรือบ้านของเธอแล้วสร้างหรือซ่อมบำรุงสิ่งต่างๆ จนเธอได้ปรับแต่งโดรนของเธอให้มันดูดีและมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น โดยเธอเสริมระบบการบินของมันและเพิ่มแผ่นโลหะที่ทนทานต่อกระสุนและทนทานต่อแรงกระแทกเพิ่มเข้าไป รวมถึงทำให้มันกันน้ำกับเสริมฉนวนกันไฟฟ้าเข้าไปซึ่งเธอได้ลงทุนกับโดรนตัวนี้ไปมากพอตัวและเธอก็ได้สร้างปืนสำหรับติดตั้งตัวโดรนของเธอโดยเฉพาะ ซึ่งตอนอยู่บ้านปกติมันก็จะคอยบินวนรอบบ้านไม่ก็ตัวเธอส่วนเวลาเธอเอามันไปทำงานด้วย ด้วยความสามารถด้านการลอบเร้นเข้าไปทำให้เธอตั้งชื่อมันว่าโกส
อากาเนะ "โกสนายว่าฉันควรทำอะไรดี? "
เธอถามโกสที่อยู่ใกล้ๆเธอโดยที่เธอก็ไม่รู้จะทำอะไรนอกจากนอนเล่นแต่โกสก็กระพิบแถบไฟของมันแต่ระหว่างนั่นเธอก็ดูเหมือนจะนึกอะไรออก
อากาเนะ "ฉันว่าฉันจะเข้าไปในเมืองสักหน่อยเฝ้าบ้านดีๆล่ะ"
โกสกระพิบไฟตอบก่อนจะเริ่มบินวนรอบบ้าน
เธอวาปมายังชายหาดอีกครั้งแต่คราวนี้ดูเหมือนจะมีคนที่เธอไม่ได้เห็นหน้ามาสักพักกำลังบีบอัดพวกขยะตามชายหาด โดยที่เธอก็แอบออกมาโดยที่ไม่ให้เขารู้ตัวแต่ดูเหมือนออลไมท์ก็ได้ยินเสียงบางอย่างแล้วกระโดดไปอย่างรวดเร็ว เธอเดินเข้าเมืองผ่านอุโมงค์แห่งหนึ่งแต่สิ่งที่เธอพบกลับเป็นออลไมท์
ออลไมท์ "ไง สาวน้อย"
อากาเนะ 'ให้ตายเถอะ'
ออลไมท์ที่จัดการยัดวิลเลินโคลนที่จับได้ลงขวด ได้อุ้มเด็กหนุ่มหัวสาหร่ายที่สลบเหมือดอยู่พาดหลังแล้วหยิบสมุดบางอย่างขึ้นมาดูก่อนจะออกนอกอุโมงค์แล้ววางเด็กหนุ่มลงแล้วจัดการตบแก้มด้วยความเร็ว จนเด็กหนุ่มหัวสาหร่ายตื่นแล้วแสดงท่าทีตกใจเมื่อเห็นหน้าคนตรงหน้าแล้วทำท่าทางเหมือนตื่นเต้นและดีใจในเวลาเดียวกันและเจ้าตัวยังขอให้ออลไมท์เขียนลายเซ้นลงสมุดที่ออลไมท์เปิดดู หลังจากที่ออลไมท์เซ็นให้เจ้าตัวก็แสดงความดีใจแบบสุดๆ
ออลไมท์ "ขอโทษที่ทำให้เสียเวลา"
เด็กหัวสาหร่ายเมื่อเห็นว่าออลไมท์ทักคนที่ตัวเองแทบไม่รู้สึกว่ามีตัวตนอยู่ แต่เมื่อเด็กหนุ่มหันไปเห็นออลไมท์ที่ตั้งท่าเตรียมที่จะกระโดดใบหน้าของเขาเหมือนมีเรื่องที่อยากถาม แล้วช่วงวินาทีที่ออลไมท์กระโดดเขาก็รีบกระโดดเกาะขาออลไมท์ไปในทันที ซึ่งระหว่างที่อยู่กลางอากาศออลไมท์ก็พยายามแกะตัวเด็กหนุ่มออกแล้วทำท่าเหมือนนึกอะไรบางอย่างได้
อากาเนะ 'เสียเวลาจริงๆ'
เธอได้สลายตัวเองแล้วย้ายตำแหน่งมาแถวใกล้ทางเข้าเมืองแต่ระหว่างกดน้ำนั้นเธอเหมือนเห็นอะไรบางอย่างหล่นจากฟากฟ้าเข้าไปในตรอกแห่งหนึ่งแต่เธอก็เหลือบไปเห็นคนหัวเหลืองคนเดิมกับเด็กหนุ่มคนเดิมกำลังยืนคุยกันอยู่บนดาดฟ้าตึก
อากาเนะ 'ไปสักหน่อยก็ไม่เสียหาย'
เธอวาปตัวเองไปโผล่หลังเด็กหนุ่มก่อนที่ออลไมท์ที่อยู่ในร่างผอมกะหร่องจะทักเธอทำให้เด็กหนุ่มหันหลังมาด้วยความตกใจ ออลไมท์นั่งลงก่อนที่เธอจะหยิบกระป๋องกาแฟที่เธอกดมาโยนให้ซึ่งเขาก็รับมันก่อนที่จะเปิดดื่มแล้วก็หันไปพูดกับเด็กหนุ่มพร้อมกับเปิดแผลพร้อมกับเล่าเรื่องราวให้เด็กหนุ่มฟังพร้อมบอกขีดจำกัดในการทำงาน ซึ่งเด็กหนุ่มคนนั้นก็ทำสีหน้าไม่เชื่อออกมาส่วนอากาเนะก็ยืนจิบกาแฟกระป๋องมองทั้งสองและสุดท้ายออลไมท์ก็บอกให้เด็กหนุ่มตัดใจจากการเป็นฮีโร่เพราะไร้อัตลักษณ์ ทำให้เธอรู้ว่าเด็กหนุ่มตรงหน้านั้นไร้อัตลักษณ์ก่อนออลไมท์จะเปิดประตูดาดฟ้าแล้วพูดทิ้งท้ายก่อนจากไป ส่วนอากาเนะที่กำลังมองดูเด็กหนุ่มหัวสาหร่ายที่จิตตกอยู่นั้นก็เหลือบไปเห็นกลุ่มควันขึ้นมาและดูเหมือนเด็กหนุ่มก็เห็นแล้วเช่นกัน ก่อนที่เด็กหนุ่มจะหันมาถามเธอ เธอก็วาปเคลื่อนที่ไปให้ใกล้ที่สุดก่อนจะเนียนเข้าไปในฝูงชนเพื่อมองเหตุการณ์ก่อนแล้ว
อากาเนะ "ย่าน...การ...ค้า...ทาทูอิน"
เธอพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ที่ๆเธอตั้งใจจะมาเดินกลับกลายเป็นทะเลเพลิงไปซะแล้วซึ่งเธออยากเห็นใบหน้าของคนที่ทำให้มันกลายเป็นสภาพแบบนี้มากซึ่งก็มีเสียงระเบิดดังมาจากข้างในซึ่งก็เห็นตัวการเป็นวิลเลินโคลนที่โดนออลไมท์จับยัดขวดกำลังจับเด็กหนุ่มหัวฟางเป็นตัวประกัน ซึ่งก็มีฮีโร่คนหนึ่งวิ่งเข้าไปกระโดดอัดที่วิลเลินแต่ผลที่ได้ก็คือไม่สามารถทำอะไรได้ ซึ่งตอนนี้วิลเลินกำลังอาละวาดอยู่ภายในโดยที่เด็กหัวฟางก็พยายามขัดขืนแล้วพยายามใช้อัตลักษณ์ของตัวเองจุดระเบิดขึ้น
อากาเนะ 'นั่นสินะตัวต้นเหตุ'
ส่วนคนที่ยืนอยู่ข้างตัวเธอก็พูดเรื่องคำถามน่ารำคาญ ฮีโร่หลายคนก็มาแต่ก็มีแต่คนไร้ประโยชน์
อากาเนะ 'ทำงานถนนที่เล็กกว่าสองเลนไม่ได้ แพ้สายระเบิด ดับไฟก็เต็มที่แล้วแต่ฉันไม่ว่าอะไรนายมากส่วนคนอื่น ตัวเหลวจับไม่ได้ ตัวประกันขัดขืนจนกลายเป็นดงทุ่นระเบิด จะทำอะไรก็ไม่สะดวก แล้วยังมีหน้ามาบอกอีกว่ารอพวกฮีโร่ที่มีอัตลักษณ์ได้เปรียบมาถึง นี่นะหรอฮีโร่ ส่วนพวกคนพวกนี้ก็น่ารำคาญจริงๆถามหาออลไมท์อยู่นั้นแหละ'
ไม่ทันที่เธอจะบ่นในใจเสร็จเด็กหนุ่มที่คุ้นหน้าคุ้นตาก็ได้วิ่งเข้าไปแล้วโยนกระเป๋าเข้าไปแถวเข้าไปแถวบริเวณดวงตาทำให้มีบางอย่างในกระเป๋ากระแทกเข้าดวงตาของวิลเลินพอดี
อากาเนะ 'ทำดีนิการตัดสินใจอันรวดเร็วนั่น ช่วยสักหน่อยก็คงไม่เป็นไร'
เธอจัดการส่งลูกบางอย่างโดยไม่ให้มีใครรอบข้างสังเกตเห็นยกเว้นออลไมท์ที่มองมาพอดี พอมันกระทบกับร่างของวิลเลิน มันก็ได้ทำการแช่แข็งส่วนล่างของวิลเลินในทันทีแล้วออลไมท์ก็ปรากฏตัวแล้วทำการเข้ามาหยุดวิลเลินที่กำลังจะโจมตีเด็กหนุ่ม แล้วทำการอัดเพื่อสร้างแรงลมอันมหาศาล แต่เพราะแรงจากหมัดทำให้เกิดฝนตกลงมา
อากาเนะ 'ระเบิดไนโตรเจนแบบพิเศษที่สร้างไว้เล่นๆไม่นึกว่าจะได้มีโอกาศเอาออกมาใช้นะเนี้ย แต่ไม่นึกเลยว่าจะรีบเข้าไปอัดเพื่อกลบเกลื่อนเรื่องระเบิด'
อากาเนะที่ยืนหลบฝนก็มองดูจนถึงการส่งตัวและเธอเองก็ยังดูเหตุการณ์ที่เด็กหนุ่มหัวสาหร่ายโดนดุจากฮีโร่ส่วนเด็กหัวฟางก็ได้รับคำชมมากมาย
หลีงจากนั้นเธอก็โดนสะกิดข้างหลังระหว่างเดินโดยที่เป็นชายผอมกะหร่องคนเดิมเพิ่มเติมคือเขาให้เธอตามไปกับเขาหน่อย โดยที่เขามาดักรอเด็กหนุ่มแล้วแปลงร่างออกไปเซอร์ไพรสร้างความตกใจให้เด็กหนุ่มที่ชื่อมิโดริยะโดยที่มีเธอเดินตามออกมา
มิโดริยะ "ออลไมท์! และคุณ ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ? เมื่อกี้ยังติดสัมภาษณ์อยู่เลยไม่ใช่เหรอ?"
เจ้าตัวที่ได้ยินแบบนั้นหัวเราะออกมาก่อนจะตอบกลับมิโดริยะไป ก่อนที่เจ้าตัวจะกลับมาผอมเหมือนเดิม
อากาเนะ "ให้ตายสิ"
มิโดริยะ "คุณคือ?"
มิโดริยะจ้องมองไปที่อากาเนะที่ใส่แว่นดำอยู่โดยที่ออลไมท์เห็นแบบนั่นก็อาสาตอบคำถาม
ออลไมท์ "เธอคือคนที่แช่แข็งเจ้าวิลเลินโคลนนั่นนะ วินาทีนั้นเธอคงเห็นแล้วสินะหนุ่มน้อย"
มิโดริยะ "ค ครับ ขอบคุณมากครับ"
ออลไมท์ "เอาเถอะ พ่อหนุ่มฉันมาที่นี่เพื่อขอโทษ ถอนคำพูด และมายื่นข้อเสนอบางอย่างให้"
และเขาก็เริ่มร่ายยาวให้มิโดริยะฟังจนถึงประโยคหนึ่ง มิโดริยะก็เริ่มร้องไห้ก่อนจะเริ่มร้องไห้หนักขึ้น ก่อนที่เขาจะหยุดร้องไห้ก่อนพูดเรื่องยื่นข้อเสนอให้แก่มิโดริยะขณะเลือดพุ่งออกจากปาก แล้วหลังจากนั้นไปสักพัก มิโดริยะก็เริ่มพึมพำบางอย่าง ระหว่างที่ออลไมท์มองที่มิโดริยะพึมพำพลางพูดไปด้วยอากาเนะที่ทนไม่ไหวกับความน่ารำคาญ ทำการใช้มือจับไปที่หัวของมิโดริยะแล้วออกแรงบีบด้วยมือข้างเดียวเป็นการบ่งบอกว่าให้หยุดก่อนที่ออลไมท์จะพูดต่อโดยเล่าจนถึงสาเหตุที่ตนเองมาที่ญี่ปุ่น และสุดท้ายมิโดริยะก็ตอบตกลง อากาเนะที่เห็นแบบนั้นจึงคิดจะเดินจากไปแต่ก็ถูกหยุดไว้เสียก่อน
ออลไมท์ "ฉันก็มีข้อเสนอให้เธอเหมือนกันสาวน้อย"

(โกส)

(สอบกับส่งงานค้างเสร็จหมดแล้ว! แต่ตอนนี้คนเขียนกำลังจะเดี้ยงบวกกับติดเกมฮงไค อยากเปิดเรื่องที่สามจัง)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 130 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

48 ความคิดเห็น

  1. #19 oterobot (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 19:15

    สนุกมวก

    #19
    0
  2. #17 catman (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2563 / 12:32
    ฮงไค ติดเหมือนกัน ฟาร์มเพชรเอาชุดเเต่งงาน
    #17
    0
  3. #15 catDavil (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2563 / 11:24
    มาเเล้วววว
    #15
    0