[Fic MHA]รีปเปอร์ในโลกของฮีโร่

ตอนที่ 18 : 18

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 436
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    28 ก.พ. 64

หลังจากที่เธอถูกนำตัวเข้าที่คุมขังเมเดน เธอก็ถูกโยกย้ายตัวมารถอีกคันโดยเธอได้รับวิทยุที่เธอสามารถพูดคุยกับออลฟอร์วันได้เพราะออลไมท์เป็นคนขอมาโดยมีออลไมท์ที่ตอนนี้กำลังมุ่งหน้าไปโรงพยาบาลและตำรวจคนอื่นๆคอยฟังการสนธนาของทั้งคู่เสมอ
ออลฟอร์วัน "หึๆ พ่อดีใจนะที่ลูกมากับพ่อด้วย"
อากาเนะ "ใครว่าล่ะ ฉันยอมมาเพื่อแน่ใจว่าแกจะได้เน่าตายคาคุกนั่นมากกว่า"
ออลฟอร์วัน "ถ้าลูกยอมใช้อัตลักษณ์ทั้งหมดที่พ่อเคยให้ล่ะก็คงทำได้อยู่หรอก แต่จะว่าไปทำไมลูกถึงไม่ยอมใช้กันล่ะ"
อากาเนะ "ฉันไม่เคยคิดจะใช้สิ่งที่ได้จากแก 'ถึงจะได้บ้านหลังนั้นมาแต่เพราะฉันแค่จำไม่ได้เฉยๆหรอกนะ' "
ออลฟอร์วัน "ลูกยังไม่หายโกรธแค้นพ่อเรื่องนั้นอีกเหรอ?"
อากาเนะ "ไม่มีวัน มีแค่เรื่องเดียวเท่านั้นเพราะแกคือสาเหตุที่ทำให้แม่ต้องตาย"
อากาเนะที่ตอนนี้ถ้าหากมือขยับได้เธอก็คงเอามือมาทาบกับอกตัวเองไปแล้ว
อากาเนะ "ตั้งแต่วันนั้นฉันก็คิดว่าแม่อยู่กับตัวเองมาเสมอ"
เธอพูดขณะน้าตาไหลนองอาบแก้ม
ออลฟอร์วัน "พ่อขอโทษ แต่พ่อกับแม่ทำไปเพราะรักลูกนะ"
อากาเนะ "มันสายไปแล้วล่ะ"
และตั้งแต่นั้นความเงียบก็เข้าปกคลุมตำรวจและออลไมท์ที่ฟังบทสนธนาก็ทำการบันทึกมันไว้ รถของเธอไม่ได้ถูกส่งไปยังคุกทาร์ทารัสนั่นทำให้เธอรู้สึกตกใจและเมื่อเธอถูกขนออกมาก็ถูกพาเข้ามาในห้องประชุมของทางรัฐบาลแทบทันที
เนซุ "เรามีเรื่องต้องคุยกับเธอ"
อากาเนะ "เรื่องอะไรที่ทำให้ผู้อำนวยการมาอยู่ที่นี่ล่ะ ควรจะหาทางรับมือกับสื่อเรื่องความปลอดภัยมากกว่าไม่ใช่หรอ?"
เนซุ "เรื่องนั้นจัดการแล้วแต่ที่ฉันมาอนู่ที่นี่เพราะถ้าเป็นคนอื่นเธออาจจะไม่ยอมคุย"
อากาเนะ "เรื่องอะไรที่ฉันต้องยอมบอกอีก ยังไงฉันก็ต้องไปที่คุกนั่นอีกครั้งเพื่อจบชีวิตของเจ้าพ่อไม่ได้ความ"
เนซุ "คือทางรัฐบาลมองว่าเธอเป็นเพียงผู้เคราะห์ร้ายจากเหตุการณ์ทั้งหมดพวกเขาจึงคิดที่จะปล่อยตัวเธอแต่ถ้าเธอช่วยฉันอาจจะพอหาทางได้"
อากาเนะ " 'หลุมพลางอะไรรึเปล่าเนี่ย' ก็ได้อย่างน้อยก็พอมีเรื่องที่ฉันพอจำได้เกี่ยวกับโรงงานผลิตโนมุอยู่"
และเธอก็ได้เล่าทุกอย่างที่พอจำได้ออกไปให้ทุกคนที่อยู่ในห้องฟัง
เนซุ "สรุปคือยังมีโกดังกับโรงงานผลิตโนมุอีกสินะแต่ตำแหน่งเธอแน่ใจว่าเธอจำไม่ได้ใช่ไหม?"
อากาเนะ "นั่นก็เรื่องเมื่อหลายปีแล้วนะและตอนฉันไปเองก็ต้องโดนวางยาสลบทุกครั้งด้วยพ่อฉันก็บอกแค่ว่าเป็นแค่โกดังที่เก็บและผลิตอะไรสักอย่างเฉยๆเท่านั้น ฉันก็เคยอ่านเอกสารที่เขียนว่าโนมุกับพวกโนมุระดับสูงอยู่แต่ดูเหมือนพวกระดับสูงจะยังทดลองไม่สำเร็จ"
เนซุ "งั้นก็ได้ ทุกท่านคงได้ข้อมูลพอที่จะปล่อยตัวเธอให้เป็นอิสระสินะ"
เนซุพูดออกไปขณะที่คนในห้องพยักหน้าตอบอย่างช้าๆเหมือนไม่เห็นด้วยเท่าไหร่แต่ก็ยังยอมปล่อยตัว
อากาเนะ 'ว่าไงนะ! เจ้าเล่ห์มากนะ'
และยมทูตก็ได้ปรากฎออกมาสร้างความตื่นตะลึงให้ทั้งห้องทั้งในมือยังกระชับเคียวในมือเอาไว้แน่นแต่ก่อนที่จะได้ทำอะไร
อากาเนะ "งานเสร็จรึยัง? "
ยมทูตตนนั้นหยุดชะงักขึ้นมาทันที
อากาเนะ "คราวนี้ทิ้งพวกนั้นแล้วอู้งานสินะ กลับไปทำก่อนที่ฉันจะแยกร่างแกเป็นชิ้นๆ"
สิ้นสุดคำพูดยมทูตตนนั้นก็หนีหายไปทันทีโดยทิ้งร่องรอยควรมเสียหายเพียงอย่างเดียวคือโต็ะตรงหน้าของเนซุที่กำลังค่อยๆสลายกลายเป็นผง
อากาเนะ "ขอโทษทีล่ะกัน ไอ้พวกนี้มันชอบอู้งานนะ"
เนซุ "คงเป็นงานสำคัญของเธอสินะ"
อากาเนะ "มันก็ไม่ใช่เรื่องของฉันหรอกแต่เรื่องของพวกนั้นคงจะบอกได้ยากคงจะประมาณอีกมิติที่เป็นของคนตายแล้วพวกนั้นก็มีหน้าที่จัดการเรื่องต่างๆที่นั่น"
เนซุ "งั้นพวกนั้นก็เป็นยมทูตจริงๆเลยงั้นเหรอ!?"
อากาเนะ "ก็แล้วแต่จะเชื่อ"
ทั้งห้องต่างถกเถียงกันอากาเนะที่มองการถกเถียงนั้นเหมือนไม่ใช่เรื่องของตนเองก็เหม่อมองไปข้างนอกผ่านกระจกจ้องมองท้องฟ้าไปเรื่อยๆจนเนซุทัก
อากาเนะ "อยากลองไปไหมล่ะ?"
เธอพูดด้วยรอยยิ้มมีเลศนัย
อากาเนะ "แค่ไม่กี่10นาทีคงไม่เป็นไรหรอก"
ยมทูตกระดูกดำปรากฎตัวอีกครั้งก่อนจะตวัดเคียวผ่านร่างทุกคนในห้องยกเว้นอากาเนะก่อนจะดึงก้อนที่คล้ายลูกบอลที่เธอรู้สึกคุ้นเคยกับมันดีแล้วสลายตัวเองไปพร้อมกับร่างคนในห้องฟุบลงไป
อากาเนะ "ระหว่างพวกนั้นไปเที่ยวกัน ขอนอนพักสักหน่อยแล้วกัน"
แล้วเธอก็ปิดตาในขณะที่ตัวเธอยังคงนั่งติดเก้าอี้อยู่
เวลาผ่านไปไม่กี่นาทียมทูตกระดูกดำก็ได้กลับมาและจัดการควักและยัดลูกบอลกลับเข้าร่างที่ไร้ชีวิตของคนในห้องก่อนจะสลายตัวกับไป
เนซุ "เฮือก!?"
ตปก1 "คุณปู่ ผมจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง"
ทุกคนในห้องบางคนแอบเช็ดน้ำตาที่ไหลพรากออกมาแต่พอหันกลับมามองต้นเหตุก็พบว่าเจ้าตัวหลับไปแล้ว
เนซุ 'พากลับยูเอไปแบบนี้น่าจะเหมาะกว่า'
และเนซุก็จัดการให้คนมาพาตัวเธอไปให้เบาที่สุดเท่าที่เป็นไปได้
อากาเนะตื่นมาในขณะที่ตัวเธอยังอยู่ในเมเดนโดยมีเนซุนั่งอยู่ข้างๆ
อากาเนะ "สรุปจะพาฉันไปให้ได้จริงๆสินะ"
เนซุ "ทางรัฐบาลบอกว่าให้เธอเป็นอาจารย์ช่วยสอนมันจับตาดูง่ายกว่าและฉันจะให้เธอไปดูแลพวกเด็กห้อง A ที่หอพักด้วยและแน่นอนเงินเดือนเท่าเดิม"
อากาเนะ "ฉันมีทางเลือกซะที่ไหน"
เธอตอบปัดๆให้จบเรื่องไปและต่อจากนั้นก็มีการพูดคุยกันเล็กน้อยแต่เมื่อจะถามเรื่องออลฟอร์วัน เนซุที่ได้เห็นปฏิกิริยาของอากาเนะเหมือนเขาไปสกิดต่อมอะไรบางอย่างเขาก็หยุดคำถามที่จะถามไปทันที
เนซุ "ดูเหมือนจะถึงแล้วนะ"
เมื่อมาถึงหน้าโรงเรียนผู้คุมก็ทำการปลดโซ่และนำตัวเธอออกจากเมเดนถึงแม้เธอจะสามารถออกมาเองได้ก็ตาม เมื่อรถขนส่งนักโทษจากไปเธอจับข้อมือแล้วลูบบริเวณที่เคยใส่กุญแจมือใบๆก่อนก้อนสีดำจะพุ่งมาจากข้างหลัง
อากาเนะ "สะกดรอยตามตลอดจริงๆด้วยสินะ"
ในมือของเธอตอนนี้คือโกส "
โกส "นายหญิงกลับมาแล้ว"
อากาเนะ "อ่า ฉันกลับมาแล้วทำอย่างกับว่าฉันหายไปเป็นปีแล้วทางนั้นเป็นยังไงบ้างเจ้าสามตัวนั้นน่ะ"
โกส "คร็อกยังคงนอนแช่น้ำอยู่ ส่วนไวท์แอบย่องเข้าห้องนอนท่านส่วนโครวนอนอยู่บนหลังคร็อกครับ"
อากาเนะคิ้วกระตุกเล็กน้อยหลังจากได้ยินรายงาน
อากาเนะ "คงต้องลดอาหารมันสักหน่อยแล้วสินะ"
โกส "แล้วพวก Nulltrooper ตัวอื่นๆก็กำลังเตรียมอาวุธกันใหญ่เลยครับ รวมถึงกำลังจะเปิดการทำงานของ Titan ด้วย"
อากาเนะ "กล้าดีนะพวกนั้น ต่อสัญญานซะฉันขอต่อว่าอะไรพวกมันสักหน่อย"
โกส "รับทราบ.............ต่อสัญญานเรียบร้อย"
อากาเนะ "อะแฮ่ม พวกแกคิดจะทำอะไรกัน! "
อากาเนะตะโกนออกไปเสียงดังลั่นขนาดที่เนซึที่อยู่ข้างๆยังตกใจ
Nulltrooper "นายหญิง พวกเรากำลังเตรียมตัวจะไปช่วยท่า... "
อากาเนะ "ตอนนั้นฉันสั่งไว้ว่าอะไร หือ?"
Nulltrooper "เอ่อ"
อากาเนะ "ตอนนั้นฉัน~สั่ง~ว่า~อะ~ไร ถ้าพวกแกหาคำตอบไม่ได้ตอนฉันกลับไปฉันจะส่งพวกแกไปจับเป็นวิลเลินส่งกรมตำรวจ 100 คนภายในหนึ่งสัปดาห์ถ้าพวกแกทำไม่ได้ฉันจะแยกส่วนพวกแกฉันหวังว่าในหน่วยจำพวกแกจะยังมีมันอยู่นะ"
แล้วโกสก็ตัดสัญญานไปแล้วดูเหมือนเจ้าตัวจะบินเข้ามาใกล้หูของเธอเพื่อรายงานบางอย่าง
โกส "ครับนายหญิงพวกในโลกมืดเราได้แอบจับตัวไว้ตามที่ท่านบอก ตอนนี้กำลังอยู่ระหว่างการดำเนินงานแต่ดูเหมือนจะเป็นแค่พวกปลายแถว"
อากาเนะ "อืมดีมาก ถ้าฉันว่างเมื่อไหร่ฉันจะไปสอบปากคำพวกมันเองแน่ใจนะว่าพวกตำรวจหรืออะไรไม่รู้เหตุการณ์"
โกส "ครับ พวกเราลอบวางระเบิดเพื่อหลอกล่อแล้วปฎิบัติการกันตอนกลางคืน"
เนซุ "พวกเธอคุยอะไรกันนะ"
อากาเนะ "ก็คุยกันว่าจะเอายังไงกันดีกับหุ่นกระป๋องพวกนั้นนะไม่มีอะไรมากหรอกคุณผอ."
เนซุ "ฉันจะไม่คิดมากแล้วกันแต่การหาคนทรยศต้องมาก่อน"
อากาเนะ "เรื่องนั้นมันซับซ้อนมันมีหลายคนที่เป็นไปได้ทั้งคุณหรือฉันเองก็ตามแต่ทุกคนคงสงสัยฉันมากกว่าทุกคน งั้นถ้ามีธุระอะไรก็ติดต่อฉันมาแล้วกัน"
เธอวาร์ปกลับบ้านแต่ดูเหมือนรอบนี้เครื่แงวาร์ปจะเสียเรียบร้อยก่แนชิ้นส่วนอะไหล่จะเด้งออกมาชิ้นหนึ่งเธิคว้าด้วยความรวดเร็วก่อนที่จะเบิกตากว้าง
อากาเนะ 'ซวยๆๆๆๆ เจ้าชิ้นนี้ต้องสั่งทำพิเศษด้วยถึงจะทำเองได้แต่ช่วงนี้ไม่ค่อยมีเวลาไหนต้องไปสอบสวนอีก ใช่ไปบอกให้โกสฝสกไปสั่งก็ได้'
แล้วเธอก็รีบติดต่อโกสไปทันทีเรื่องของที่ต้องการแต่ดูเหมือนเจ้าของร้านจะไปเที่ยวอีกสัปดาห์กว่าจะกลับนั่นทำให้มุมปากของเธอกระตุกเล็กน้อยหลังจากที่ได้ยิน
อากาเนะ 'ดันหายหัวไปช่วงเวลาที่ต้องการอีก'
อากาเนะสูดหายใจเข้าลึกๆแล้วค่อยๆผ่อนลมหายใจออกมา
อากาเนะ 'ใจเย็นตัวเราหงุดหงิดกับมันไปก็ไม่ช่วยอะไรอย่างน้อยก็จะได้สนุกกับการสอบสวนสักหน่อย'
แล้วเธอก็เดินเข้าบ้านลงไปใต้ดินแล้วเข้าไปห้องหนึ่งที่เหมือนห้องขังตามมาด้วยเสียงกรีดร้องโหยหวนและเสียงหัวเราะที่ดูสะใจและไม่กี่สิบนาทีต่อมาก็ได้มีของเหลวสีแดงกระเซ็นออกมาข้างนอกทางเดิน
_________________________________________
ลงช้าพอดีพึ่งตื่น รู้สึกว่าเนื้อเรื่องทั้งหมดมันออกมาจากสมองคนเขียนจริงๆเหรอไม่เคยคิดไม่เคยฝันด้วยซ้ำ (จินตนาการล้วนๆ)ขออนุญาตเปลี่ยนชื่อตอนเป็นแบบนี้เพราะคนเขียนเริ่มหมดมุกแล้ว และเริ่มปวดหัวกับคณิตศาสตร์ที่คนเขียนจะกลับคืนสู่สมองวานรกับอุณหภูมิที่ร้อนขึ้นบวกกับโปรเจ็คนิยายมากมาย (คนเขียนชอบฤดูหนาวและฝน)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

48 ความคิดเห็น