[Fic MHA]รีปเปอร์ในโลกของฮีโร่

ตอนที่ 17 : เรื่องเหนือธรรมชาติ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 364
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 59 ครั้ง
    15 ก.พ. 64

โปรฮีโร่คามุยเข้ามาและทำการพันธนาการพวกโทมูระทั้งหมดเอาไว้และแกรนโทริโน่ก็พุ่งเข้ามาจัดการเตะหัวดาบิจนสลบตามมาด้วยเอจซ์ช็อตที่จัดการคุโรกิริให้สลบระหว่างนั้น NullTrooper ที่เข้ามาก็พยายามพังกระจกที่ขังนายตัวเองไว้
อากาเนะ "ช่างเถอะ ฉันจะถามอีกครั้งโทมูระ ออลฟอร์วันอยู่ไหน"
แต่ไม่ว่าเธอจะพูดอะไรไปดวงตาที่สั่นระริกของโทมูระขณะจ้องมองออลไมท์อยู่ก็ไม่ได้เปลี่ยนเป้าหมายไปไหนพลางนึกถึงเหตุการณ์ในอดีต
ออลฟอร์วัน "เธอไม่ได้ผิดอะไร ไม่เป็นอะไรหรอก ฉันจะอยู่ข้างเธอเอง"
และทันใดนั้นเด็กสาวผมสีขาวตาสีแดงเหมือนอัญมณีก็ได้ออกมาหลังจากหลบอยู่หลังออลฟอร์วันพร้อมกับมองหน้าโทมูระในอดีตวินาทีต่อมาเธอส่งยิ้มและยื่นมือมาให้เหมือนออลฟอร์วัน
อากาเนะ "มากับพวกเราไหมล่ะ"
ตัดกลับมายังปัจจุบัน
โทมูระ "ฉันเกลียดแกที่สุดเลยโว้ย!"
ทันใดนั้นสิ่งที่คล้ายโคลนสีดำก็โผล่ออกมาจากกลางอากาศพร้อมกับพวกโนมุและก็มีตัวหนึ่งโผล่เข้ามาในตู้ซึ่งเธอก็จัดการยิงไปที่สมองมันทันที
อากาเนะ"แค่ก! เล่นกันแบบนี้เลยหรอ"
โคลนสีดำออกมาจากปากเธอแล้วจะห่อหุ้มทั้งตัวไปด้วยโคลนดำก่อนจะหายตัวไปตามด้วยวิลเลินคนอื่นๆและบาคุโกก็โดนด้วย โนมุที่ออกมากองกำลังตำรวจธรรมดาทำอะไรพวกมันไม่ได้ยกเว้น NullTrooper ที่ตัวไหนจับได้ก็ยิงเข็มที่มียาที่เป็นตัวยาเกร็งกล้ามเนื้อไว้เพื่อไม่ให้ขยับไปไหนได้หรือถ้าไม่ได้ก็จะถูกยิงยาที่ทันทีที่ถูกยิงเซลล์เนื้อก็จะเริ่มตายเหมือนโดนอากาเนะยิงและถูกยิงซ้ำๆจนตายหรือโดนยาที่เข้าสู่ร่างกายแล้วอวัยวะทุกอย่างจะหยุดทำงานทันที
อีกด้านที่โรงเก็บโนมุ
หลังจากที่ออลฟอร์วันจัดการเบสท์จีนิสแล้วบาคุโกกับอากาเนะก็ถูกส่งมาตรงหน้าอลลฟอร์วันพร้อมกับวิลเลินคนอื่น
อากาเนะ "แค่ก!ๆ ยังคงห่วยแตกเหมือนเดิม"
เธอสำลักโคลนดำที่มีกลิ่นเหม็นจนยากที่จะอธิบาย
ออลฟอร์วัน "ไม่เจอหน้ากันตรงๆก็หลายปีแล้วนะ"
เธอเงยหน้าขึ้นมองชายใส่ชุดสูทและสวมหน้ากาก เธอตอบกลับด้วยการยิงไปที่ชายคนนั้นแต่ก็ถูกหลบได้ง่ายๆ เขาโผล่มาตรงหน้าเธอพร้อมกับถอดหน้ากากแล้ววางไว้ในมืออีกข้างที่ยังว่างอยู่ของเธอและยังคงมอง
ออลฟอร์ว้น "เหมือนกันจริงๆ"
ฮูดสีดำถูกปลดออกขณะปืนยังชี้ข้างอยู่ในท่าเดิมแต่ถ้าสังเกตดีๆจะพบว่าแขนเธอกำลังเกร็งอยู่
อากาเนะ "แกทำอะไรกับร่างกายฉัน!?"
ออลฟอร์วัน "ลูกเป็นคนฉลาดเผลอๆอาจเป็นอัจฉริยะด้วยซ้ำแค่แปปเดียวเดี๋ยวก็รู้แล้วล่ะ"
อากาเนะ 'หรือว่าโนมุตัวนั้น'
ออลฟอร์วันปัดผมของเธอไปข้างหลังอย่างนุ่มนวล
ออลฟอร์วัน "รู้แล้วสินะ"
อากาเนะ "คงยัดอะไรสักอย่างไว้กับโนมุตัวนั้นสินะ"
ออลฟอร์วันนิ่งเงียบไปสักพักก่อนจะมองไปทิศทางหนึ่ง
ออลฟอร์วัน "ก็อยากคุยตามประสาพ่อลูกอีกสักหน่อยแต่คงต้องรับแขกที่กำลังมาซะก่อน"
พูดจบออลไมท์ก็พุ่งลงมาหาออลฟอร์วันส่วนอากาเนะก็พอที่จะขยับได้แล้ว พวกวิลเลินเองก็พยายามจะจับตัวบาคุโกอีกครั้งเมื่อเธอเห็นแบบนั้นเธอก็คิดจะไปช่วยแต่ก็ได้มีเข็มบางอย่างแทงเข้าหลังคอ
ออลฟอร์วัน "ต่อจากนี้หวังว่าลูกจะหลับสบายนะ"
ออลไมท์ "สาวน้อยอากาเนะ!"
อากาเนะที่สิ้นสติขณะยืนกำลังล้มลงออลไมท์พุ่งเข้าไปประคองก่อนที่จะนำไปวางพิงไว้กับก้อนกำแพง
ออลไมท์ "ทำไมระหว่างนั้นแกไม่ลอบกัดฉัน?"
ออลฟอร์วัน "ก็ใครบ้างล่ะอยากจะทำร้ายลูกสาวของตัวเอง"
ออลไมท์ "ที่ทำทั้งหมดแบบนี้ก็คงมีแค่แกคนเดียวนั่นแหละออลฟอร์วัน!"
และทั้งคู่ได้เข้าห่ำหั่นกันโดยตัวเธอก็มีควันสีดำลอยออกมาตามตัวและระหว่างนั้นมิสเตอร์คอมเพรสก็ได้ลองใช้อัตลักษณ์แตะตัวเธอเพื่อที่จะพาตัวไปด้วยแต่ตัวเธอก็สลายตัวเองไม่ให้โดนสัมผัสตัวได้ทุกครั้ง ทำให้พวกนั้นยังคงหาทางพาเธอไปให้ได้
ทางด้านสติของอากาเนะ
อากาเนะ "นั่นสินะ คงถึงเวลาแล้วล่ะ"
เธอพูดพึมพำกับบางอย่างขณะตัวเองล่องลอยอยู่ในความมืด
อากาเนะ "ได้เวลาทำงานแล้วสินะ"
เธอหลับตาลง
ทางด้านปัจจุบัน
ควันสีดำที่ยังคงลอยอยู่รอบตัวอากาเนะได้ก่อตัวเป็นรูปร่างบางอย่าง ชุดคลุมเก่าๆขาดๆพร้อมกับในมือถือเคียวอันคมกริบที่ถูกแกะสลักด้วยลายกระโหลกของมนุษย์จำนวนหลายร่างโผล่ออกมา ภายใต้ชุดคลุมคือโครงกระดูกที่บางตัวกระดูกเป็นสีดำ พวกมันหันไปมาก่อนทั้งหมดจะหันไปพบกับร่างเธอที่ยังไม่ได้สติและวินาทีโทมูระที่กำลังเข้าประตูไปก็ยังได้ประจักษ์กับสิ่งที่อาจเรียกได้ว่ายมทูตของจริง
ร่างโครงกระดูกสีดำร่างหนึ่งมองเห็นเฮลิคอปเตอร์ของนักข่าว ก่อนที่มันจะสลายกลายเป็นฝุ่นผงสีดำแล้วไปโผล่อยู่ตรงหน้าสร้างความตื่นตระหนกกับพวกนักข่าวแต่สิ่งที่น่าตกตะลึงยิ่งกว่าคือกล้องที่ไม่สามารถบันทึกภาพโครงกระดูกสีดำตรงหน้าได้แต่เมื่อมันเห็นอากาเนะในรูปแบบโมเดลของเล่น มันจึงหยิบขึ้นมาก่อนจะลอยกลับลงไปข้างล่างแต่กล้องที่บันทึกและถ่ายทอดสดอยู่ก็พบว่ามันลอยไปเองได้
ทางด้านพวกออลไมท์
ออลฟอน์วัน "สมัยก่อนฉันก็คิดว่าเด็กคนนั้นเธอไม่มีอัตลักษณ์แต่ก็มีเรื่องแปลกๆอย่างเธอมักจะท่าเหมือนจูงมือใครสักคนเดินไปเดินมา วันนี้ฉันก็คงได้คำตอบแล้วจะว่าไปสารรูปของแกดูไม่ได้เลยนะ ออลไมท์ สารรูปน่าสมเพชที่แกพยายามปกปิดมานานแสนนานวันนี้ทั้งโลกจะได้รับรู้ถึงมัน"
ออลไมท์ที่อยู่ในสภาพผอมกะหร่องเพราะฝืนใช้พลังรับการโจมตีเพื่อช่วยผู้ประสบภัยที่ยังติดอยู่ในซาก โครงกระดูกสีขาวร่างหนึ่งลอยวนรอบออลไมท์ก่อนจะวนรอบออลฟอร์วัน
ออลฟอร์วัน "เจ้าพวกนี้เหมือนแมลงวันเลยนะ"
ออลฟอร์วันทำการใช้อัตลักษณ์ที่ผสมกันโจมตีใส่ร่างโครงกระดูกที่อยู่ข้างหลังทำให้เกิดพลังทำลายล้างที่ทำให้ข้างหลังโล่งขึ้นทันทีแต่กลับยังเหลือฝุ่นผงสีขาวผสมดำก่อนพวกมันจะรวมตัวกลับสภาพเดิม นั่นทำให้ออลฟอร์วันตกใจเล็กน้อยแต่เขาก็โยนความคิดที่จะกำจัดสิ่งตรงหน้าเพราะพวกมันก็ได้ไปรวมกลุ่มก่อนโครงกระดูกสีดำจะค่อยๆอุ้มร่างของอากาเนะแล้วค่อยๆลอยห่างออกไปหา NullTrooper ที่กำลังรวมตัวกันช่วยเหลือเหล่าผู้ประสบภัยไปส่งให้พวกฮีโร่ และไม่กี่นาทีต่อมาการระเบิดที่รุนแรงก็ดังขึ้น
ณ รุ่งเช้า กลุ่ม NullTrooper อุ้มร่างของอากาเนะมาหาออลไมท์โดยมีพวกยมทูตตามหลังมาด้วย โกสบินเข้าไปหาตำรวจคนหนึ่งที่ดูเหมือนเป็นหัวหน้า ยมทูตที่มีโครงกระดูกสีดำสลายตัวเองไปโผล่ข้างหลังออลไมท์โดยจ่อเคียวอันใหญ่ไว้กับคอของออลไมท์และค่อยๆเข้าใกล้เรื่อยๆนัานทำให้ทุกคนที่อยู่รอบๆตกใจยกเว้นคนที่ดูผ่านกล้องเพราะพวกเขาทำได้แค่งุนงงกับท่าทีของคนรอบๆ โครงกระดูกสีดำชักเคียวออกจากคอของออลไมท์ก่อนจะยื่นโมเดลของเล่นให้ซึ่งออลไมท์มองเล็กน้อยๆก่อนจะใช้มือที่ยังคงสั่นอยู่จับมันไว้แล้วมองไปยังร่างของอากาเนะที่ถูกคุ้มกันโดยเหล่า NullTrooper และยมทูตตนอื่นๆและเวลาก็ได้ผ่านไปหลังจากที่การค้นหาสิ้นสุด ร่างของผู้เสียชีวิตจำนวนหลายร่างก็ได้ถูกวางเรียงรายไว้ ยมทูตแต่ละตนจ้องมองร่ทงไร้วิญญานก่อนในมือแต่ละตนจะปรากฎลูกบอลเหมือนที่อากาเนะเคยเห็นขึ้น บอลแต่ละลูกตรงเข้าไปแต่ละร่างก่อนที่ร่างที่ถูกลูกบอลเข้าจะเกิดการกระตุกก่อนที่บาดแผลส่วนใหญ่ถูกสมานก่อนที่จะไอออกมาแล้วดีดตัวขึ้นจากพื้นแล้วพวกเขาก็ต่างพูดว่าพวกเขาตายไปแล้วไม่ใช่หรอ พอเสร็จทั้งหมดยมทูตทุกตนก็มายืนอยู่ข้างร่างของอากาเนะก่อนที่จะทำการเขย่าตัวเธอ ทำให้เธอสดุ้งขึ้นมาก่อนจะลุกขึ้นแล้วออกแรงเตะไปที่หว่างขาของโครงกระดูกสีดำจนหลุดเป็นชิ้นๆ
อากาเนะ "งานการไม่ทำ อืดอาดยืดยาด พวกแกมีเยอะซะเปล่า วิญญานต่อแถวยาวเหยียดฉันคนเดียวจัดการได้ไปครึ่งแถวแล้ว"
ตอนนี้ยมทูตแต่ละตนกำลังนั่งคุกเข่าฟังเธอบ่นเพียงคนเดียวและโครงกระดูกสีดำที่ถูกเธอเหงียบส่วนหัวเอาไว้ แต่ละคนที่ฟื้นขึ้นมาต่างพุ่งเข้ามาหาอากาเนะทั้งนักข่าว ตำรวจและฮีโร่แต่ออลไมท์ที่ค่อยๆเดินเข้ามาทำให้ทุกคนต่างแหวกทาง
ออลไมท์ "จะให้ฉันเปิดเผยตัวเธอไหมสาวน้อย?"
อากาเนะจ้องออลไมท์ซักครู่ก่อนจะหันไปหาพวก NullTrooper ก่อนจะหันกลับมาหาออลไมท์
อากาเนะ "บอกไปเถอะ ฉันจะกลับไปเข้าคุกอย่างน้อยก็คงได้ไปคิดบัญชีกับเจ้าพ่อของฉันแล้วใช้ชีวิตในคุกจนกว่าจะพ้นโทษ"
ตำรวจที่ได้ยินแบบนั้นจึงทำการจับกุมตัวเธอนั่นทำให้พวก NullTrooper กำลังจะเคลื่อนตัวช่วยนายแต่ก็ถูกสั่งห้ามไว้ ยมทูตทั้งหมดก็สลายกลายเป็นควันดำแล้วกลับมาเข้าตัวเธอ ออลไมท์ก็ได้ประกาศออกสื่อว่าเธอเป็นลูกสาวของออลฟอร์วันและรีปเปอร์ที่เคยปะทะกับเขาเมื่อ 1 ปีก่อนและยังบอกสาเหตุที่เธอเป็นแบบนี้เพราะเขาตัดสินใจหลังจากได้เห็นสิ่งที่โครงกระดูกสีดำต้องการให้เห็น


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 59 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

48 ความคิดเห็น

  1. #42 sonn2 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2564 / 17:41
    จะได้ออกไหมละเนี้ยทีนี้(มีโจทย์เยอะซะด้วย)
    #42
    0