[Fic MHA]รีปเปอร์ในโลกของฮีโร่

ตอนที่ 1 : กำเนิดผู้ได้รับสมญานาม Angel of Death ในโลกของฮีโร่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,477
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 165 ครั้ง
    15 ก.ย. 63

??? "นี่เราคงตายไปแล้วสินะจะว่าไปแล้วเราเองเป็นใครกัน"

แสงสว่างจ้าเกิดขึ้นเบื้องหน้าของเสียงของชายหนุ่มปริศนา

ณ เวลากลางดึกที่ยอดตึกที่กำลังก่อสร้างมีกลุ่มควันสีดำกำลังก่อตัวเป็นร่างของคนๆหนึ่งในชุดผ้าคลุมดำที่ยาวเกือบถึงเท้าและยังมีอุปกรณ์ตามร่างกาย

เบื้องหน้าของเจ้าของเสียงคือภาพของเทพีเสรีภาพ

??? "ที่นี่อเมริกางั้นเหรอ?"

เจ้าของเสียงเอ่ยขึ้นอย่างงุนงงกับภาพตรงหน้าแต่ก็ต้องตกใจกับบางอย่าง

??? "ทำไมเสียงเราถึงเป็นแบบนี้"

เสียงอันไพเราะชวนหลงไหลดังออกมาจากร่างใต้ผ้าคลุมดำและก็เกิดการสำรวจร่างกายเกิดขึ้น

??? "เรา...กลายเป็นผู้หญิงไปแล้วงั้นเหรอ!?"

เสียงของหญิงสาวดังขึ้นอีกครั้งสภาพร่างกายตอนแรกที่สำรวจก็คือร่างของผู้ชายภายใต้ชุดคลุมดำแต่พอสักพักควันดำก็ออกจากร่างเผยให้เห็นทั้งชุดที่ถูกปรับเปลี่ยนให้เข้ากับรูปร่าง ทั้งหน้าอก สะโพก ส่วนสูง และรวมถึงสัดส่วนอื่นๆเองก็ตาม แต่เธอก็เหลือบไปเห็นบานกระจกบานหนึ่งที่วางพาดกับโครงเหล็กไว้เธอจึงเดินเข้าไปด้วยรองเท้าบูทเหล็กที่เธอไม่รู้สึกแม้แต่น้ำหนักของมันแล้วเข้าไปส่องใบหน้าของตัวเอง ภาพที่ได้จากกระจกที่พอเห็นคือหน้ากากสีขาวที่เหมือนมีรอยขีดข่วนอยู่บริเวณหน้าผากเธอจึงทำการถอดหน้ากากออกเผยให้เห็นใบหน้าของหญิงสาวผิวขางดุจหิมะผมสีเงินยาวสลวยถึงกลางหลังภายใต้ฮูดของชุดคลุมดำนัยตาสีแดงเลือดที่สามารถสะกดผู้คนได้

??? "นี่เรางั้นเหรอ!?"

หญิงสาวพูดกับตัวเองอย่างไม่อยากเชื่อมือของหญิงสาวที่เป็นถุงมือดำและมีปลอกนิ้วที่ดูแหลมเอื้อมขึ้นมาสัมผัสกับใบหน้าของตนและเธอก็หันไปมองมืออีกข้างที่ถือหน้ากากเอาไว้ ภายใต้หน้ากากแถวบริเวณปากมีเหมือนสวิตช์อะไรสักอย่างติดอยู่ เธอเอื้อมมือไปกดปุ่มก่อนจะรอคอยว่าจะเกิดอะไรขึ้นแต่ก็ไม่มีเธอจึงถอนหายใจแล้วสวมหน้ากากกลับก่อนจะพูดกับตัวเอง

??? "เห้อ เราจะทำยังไงต่อดี...เอ๊ะ"

เสียงของเธอถูกเปลี่ยนให้ไปเป็นเสียงของผู้ชายแล้วน้ำเสียงเองก็ดูหน้ากลัวขึ้นเล็กน้อย

??? "เครื่องเปลี่ยนเสียง"

เธอพูดราวกับรู้จักมันดีระหว่างเธอให้ความสนใจกับหน้ากากอยู่ก็เหมือนมีเสียงกระซิบบางอย่างกระซิบอยู่ข้างหูเธอแล้วก็หายไป

อากาเมะ "ชิรากานะ อากาเมะ อายุ25ปี นั้นคือชื่อและอายุของเราที่นี่ ในโลกใบนี้เป็นโลกของฮีโร่และวิลเลิน แล้วความสามารถนี้"

คำพูดมากมายออกจากปากของเธอผ่านเครื่องเปลี่ยนเสียงและเธอเองก็หันไปมองที่มือขวาที่ตอนนี้ถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นควันสีดำ พร้อมกับมืออีกข้างหยิบปืนที่คล้ายกับลูกซองออกมาจากข้างหลังผ้าคลุมดำ แล้วกลุ่มควันดำก็ออกจากตัวเธอก่อนรูปร่างของเธอจะเปลี่ยนเป็นผู้ชายพร้อมกับชุดคลุมดำที่ปรับเปลี่ยนให้เข้ากับรูปร่างอีกครั้ง

อากาเมะ "แค่ภายนอกสินะที่เปลี่ยน"

อากาเมะพูดออกมาเมื่อรูปร่างภายนอกของเธอที่เปลี่ยนไปมีเพียงรูปร่างภายนอกแต่รูปร่างภายในก็ยังคงเดิม เธอได้นำปืนอีกกระบอกออกมาก่อนจะนำมาไขว้กัน

อากาเมะ "เอาหละได้เวลาออกล่า"

นัยตาสีแดงของอากาเมะส่องประกายภายใต้หน้ากากสีขาว แล้วเธอก็สลายกลายเป็นควันดำก่อนจะปรากฎตัวที่อีกตึกที่กำลังรื้อถอนอยู่โดยเธอเดินเข้าไปใกล้กับลูกตุ้มเหล็กแล้วทำการใช้กรงเล็บที่แหลมของตัวเองค่อยๆขีดลูกตุ้มเหล็กจนเป็นรูปหน้ากากของเธอลงไปตามมาด้วยการเขียนคำว่า the reaper has come ลงไปด้วยก่อนเธอจะควักปืนลูกซองออกมาแล้วยิงไปที่ตัวเชือกของลูกตุ้มอย่างแม่นยำราวกับจับวาง ทิ้งให้ลูกตุ้มทิ้งดิ่งลงไปยังเบื้องล่าง แล้วเธอก็สลายหายไปกลายเป็นควันอีกครั้ง

เช้าวันต่อมา ลูกตุ้มถูกพบโดยวิศกรที่มาเตรียมเริ่มงานแต่เช้าทำให้กลายเป็นข่าวถึงรูปและคำพูดที่ถูกสลักลงไปและทางตำรวจเองก็พยายามหาตัวคนร้าย ซึ่งก็ได้มีบุคคลปริศนาคนหนึ่งได้ดูข่าวอยู่ด้วย

??? "แค่กๆ"

ตัดมาทางด้านอากาเมะ

ตอนนี้อากาเมะเดินเข้ามาในตรอกลึกแห่งหนึ่งผ่านศพของชายฉกรรจ์นับ10ที่มีรูของกระสุนตามร่างกายและได้มีชายคนหนึ่งที่พยายามคลานหนีออกห่างจากอากาเมะ เสียงบูทเหล็กดังไล่หลังชายหนุ่มมาเรื่อยๆแล้วในที่สุดเขาก็มาถึงทางตัน เขารีบนำร่างของหญิงสาวที่ไร้ชีวิตคนหนึ่งมาเป็นโล่กำบัง สายตาของอากาเมะภายใต้หน้ากากชายตามองชายหนุ่มคนนั้นอย่างหน้าสมเพชก่อนจะเหนี่ยวไกออกไปยิงทะลุร่างทั้งสองไปเธอโยนปืนที่ทั้งสองทิ้งไปก่อนที่สักครู่ปืนที่เธอโยนทิ้งไปก็กลายเป็นควันดำดูดกลับมาหาตัวเธอ แล้วปืนของเธอก็กลับไปอยู่ตำแหน่งเดิมพร้อมกับกระสุนที่เต็มเหมือนไม่เคยใช้มาก่อน

อากาเมะ "ปืน4กระบอกและไม่ต้องใส่กระสุนสะดวกดีจริงๆ"

เธอพูดกับตัวเองและกำลังเตรียมตัวจะเดินออกจากตรอกที่อยู่ เธอก็ต้องไปสะดุดตากับบอลเรืองแสงลอยออกมาจากศพที่เธอฆ่าไปคนนึง เธอลองเดินเข้าไปแล้วสัมผัสกับมันดูก็พบว่าเธอสามารถจับพวกมันได้ เธอถือขึ้นมาจ้องมองตรงหน้าสักพักก่อนบอลเรืองแสงก้อนนั้นจะถูกดูดเข้ามาหาตัวเธอ จากเหตุการณ์ตรงหน้ามันทำให้เธอตกใจมากแต่หลังจากมันซึมเข้าร่างกายเธอไปเธอก็รู้สึกดีไปทั่วร่างกายเหมือนมีกระแสไฟฟ้าอ่อนๆไหลไปทั่วร่าง ทำให้ความรู้สึกเหนื่อยที่ถึงแม้จะมีเพียงนิดเดียวของเธอหายไปหมด แต่ไม่ทันไรวินาทีต่อมาบอลเรืองอีก10ลูกก็ได้ลอยพุ่งเข้ามาเธอทำให้เธอต้องรับความรู้สึกที่มากกว่าเดิม10เท่า

อากาเมะ "อึก...เรา...ต้อง...ทนมัน...ให้ได้"

เธอพยายามทนกับความรู้สึกที่ได้รับมาจนเวลาผ่านไปหลายนาที ในที่สุดความรู้สึกนั้นของเธอก็หายไปแต่เมื่อเธอหันไปสังเกตศพอีกครั้งก็พบกับสภาพศพที่ค่อยๆซีดลงและเริ่มผุพังอย่างรวดเร็ว แต่เมื่อเธอหันยังศพหญิงสาวก็พบกับศพที่ไม่แห้งเหี่ยวเหมือนศพอื่นและยังคงมีบอลเรืองแสงที่ยังลอยอยู่เหนือร่างไร้ชีวิตนั้น แต่เธอเมื่อเห็นแบบนั้นก็ไม่สนใจและสลายกลายเป็นควันดำออกจากตรอกนั้นไป

ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา ตำรวจก็ได้รับการแจ้งความถึงศพของคน12คนเป็นหญิง1ชาย11 ศพผู้ชายทั้งหมดสภาพผุพังมีเพียงศพของหญิงสาวที่มีเพียงรูกระสุนของปืนลูกซองแต่เมื่อสำรวจพื้นที่เกิดเหตุกลับไม่พบปลอกกระสุนหรือแม้ตรวจสอบศพหลายๆศพก็ไม่พบหัวกระสุนเช่นกัน นั้นยิ่งทำให้ยากต่อการหาตัวคนร้ายเข้าไปอีกส่วนกล้องวงก็เหมือนถูกยิงพังจนใช้การไม่ได้

ตัดมาอีกด้าน ณ บาร์ใต้ดินสถานแหล่งรวมของพวกวิลเลิน ได้มีคนสวมใส่หน้ากากสีขาวสวมชุดคลุมดำเดินเข้ามาในร้านท่ามกลางสายตาของทุกคนในร้าน อากาเมะตรงมายังเค้าเตอร์พร้อมกับหยิบรูปให้บาร์เทนเดอร์ดู

บาร์เทนเดอร์ "คุณลูกค้า ผมว่าคุณลูกค้าไม่ควรไปเสี่ยงจะดีกว่านะครับ"

อากาเมะ "บอกแค่รายละเอียดมา"

เสียบเรียบของอากาเมะที่ผ่านเครื่องเปลี่ยนเสียงมันทำให้เรียกความสนใจของคนทั้งร้านได้ดีทำให้มีวิลเลินคนหนึ่งมาสะกิดไหล่ของเธอ

วิลเลิน "นี่พี่ชาย ฉันว่าไม่ควรไปที่นั้นหรอกนะเพราะแถวนั้นมีแต่โปรฮีโร่เต็มไปหมดแถมฮีโร่อันดับหนึ่งอย่างออลไมท์อาจปรากฎตัวออกมาก็ได้"

แล้วเสียงหัวเราะทั่วบาร์ก็ดังลั่นเมื่อพูดถึงคำว่าออลไมท์ อากาเมะเมื่อได้ยินแบบนั้นก็เยียดยิ้มออกมาภายใต้หน้ากาก

อากาเมะ "ฉันจะละเว้นแกไว้ก็แล้วกันบาร์เทนเดอร์"

1นาทีต่อมา ทั่วสภาพบาร์ตอนนี้เต็มไปด้วยรูกระสุนพร้อมกับศพของวิลเลินในร้านค่อยๆซีดและผุพัง อากาเมะค่อยๆเดินออกจากบาร์ไปพร้อมกับบาร์เทนเดอร์ที่มองภาพตรงหน้าพร้อมกับลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 165 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

47 ความคิดเห็น

  1. #6 catDavil (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 กันยายน 2563 / 23:14
    เเมวรออออ
    #6
    0
  2. #4 luedumrongtunya (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 กันยายน 2563 / 12:32
    บาร์เทนเดอร์:กลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก//ไม่นะบาร์ฉัน
    R.I.Pบาร์ของบาร์เทนเดอร์ตัวประกอบที่อาจจะไม่โผล่มาอีก
    #4
    2
    • #4-1 Jajha0098(จากตอนที่ 1)
      15 กันยายน 2563 / 12:42
      5555555555+
      #4-1
    • #4-2 catDavil(จากตอนที่ 1)
      15 กันยายน 2563 / 23:13
      555555
      #4-2
  3. #3 ผีน้อย (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 กันยายน 2563 / 07:04
    รออออออ
    #3
    0