[Jimin×You] Just a dream. ไม่อยากให้เป็นแค่ฝัน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 51 Views

  • 0 Comments

  • 6 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1

    Overall
    51

ตอนที่ 1 : Episode 01//ปาร์ค จีมิน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    21 ม.ค. 62

  เอ่อ... ฉันชื่อ " (ชื่อคุณ)"  ฉันเพิ่งกลับมาเกาหลีในรอบ2ปีเลยนะเนี่ย ที่มาเกาหลีก็ไม่ใช่ไรหรอกนะ มาคอนBTSน่ะ+_+อิอิ ฉันนี่เป็นอาร์มี่ด้วยล่ะ สำหรีบบีทีเอสนี่ ฉันเปย์มาเยอะละ อาร์มี่บอมมี3อัน เพราะอีก2อีนมันพัง-_- เอาล่ะๆ เข้าเรื่องเลยแล้วกัน ฉันจะต้องโทรหาพี่ "เจนนี่" เป็นรองผู้จัดการฉันน่ะ (ที่จริงก็แค่คนที่คอยดูแลฉันอย่างใกล้ชิด) ส่วนผู้จัดการของฉันคือพี่ "ลิซ่า" พี่คนนี้โตมากับฉันตั้งแต่เด็กๆ ที่ฉันมาเกาหลีครั้งนี้เหตุผลนึงก็เพราะอยากเซอร์ไพรส์  เอ๊ะ!  เบอร์พี่เจนนี่เบอร์ไหนนะ? แต่เราก็เมมเบอร์พี่แกไว้นี่หว่า.. โชว์โง่อีกแล้วววว



รายชื่อที่บันทึกไว้




:+: พี่เจนนี่ 제니 (Jennie) :+:


:+: พี่ลิซ่า 리사 (Lisa) :+:


:+: Dad :+:


:+: Mom :+: 



ฉันไม่รอข้าที่จะกดโทรหาพี่เจนนี่  กึก!  อ่าา เมื่อไรพี่เจนนี่จะรับโทรศัพท์สักทีนะ ติ๊ด! พี่เจนนี่รับแล้ว

"ว่าไง (ชื่อคุณ)  มาถึงแล้วหรอ?" ปลายสายพูด 

ฉันเอ่ย "ค่ะ ถึงแล้วค่ะแล้วพี่ลิซ่าอยู่รึป่าวคะ?" 

  "กำลังหลับอยู่น่ะ เดี๋ยวพี่ไปปลุกลิซให้ตื่นมาเฝ้าบ้านก่อน"   "ค่ะๆ แค่นี้นะคะออนนี่ อย่าลืมมารับฉันนะ"  "จ้ะๆ"   เมื่อพูดเสร็จก็วางสาย มันเป็นบทสนทนาที่ฉันคิดถึงมากๆเลยล่ะ ฉันกับเจนนี่ออนนี่ไม่ได้คุยกันตั้งแต่ฉันเริ่มสอบแล้วล่ะ ก็ม๊ากะป๊าเล่นยึดโทรศัพท์ช่วงใกล้จะสอบสะขนาดนั้น ทำให้ฉันไม่ได้ติดต่อใครเลยอ่ะ.... 

ไม่นานเกินรอก็มีรถยนต์สีแดงเลือดหมูมาจอดเทียบท่า (?) คนในรถปลดกระจกลง "มาแล้ว (ชื่อคุณ)????"  คนในรถพูด "มาเร็วจังเลยนะคะ????"  "ยัยลืซเกือบไม่ตื่นสะแล้วสิ"พี่เจนนี่พูดพร้อมทำหน้าตาเบื่อหน่าย  "ยังขี้เซาเหมือนเดิมสินะคะ"  "555, แล้วสอบเป็นไงบ้าง ได้ข่าวว่าก่อนสอบโดนป๊ายึดโทรศัพท์หรอ?" พี่เจนนี่พูดพร้อมมองทางข้างหน้า  "ช่ายยค่าาา  เฮ้อ!  ไม่ได้เล่นโทรศัพท์นานๆนี่ มันทรมานดีๆแบบนี้นี่เอง"   "555  แต่ก็ได้เล่นแล้วนิ่ แล้วสอบยากไหมล่ะ"  "มันก็ยากอ่ะค่ะ แต่ก็ทำได้ แต่มันมีเรื่องที่เลวร้ายกว่านั้น คือ ฉันง่วงนอนมากกกกก สมองเลยเบลอ"   "แล้วคืนก่อนสอบนอนดึกรึไง?"  "ไม่ค่ะ แค่ตี2 เกือบตี3เอง แหะๆ????"  "ย่าาาาาห์!!! ก่อนสอบเธอไม่ควรนอนดึกนะ!" คนข้างๆของฉันพูดอย่างดุๆ "ขอโทษค่ะ????????"  "ถ้าสอบตกนะ พี่จะบอกป๊าเธอว่าเธอนอนดึก????"  โอ้ววววโนวววววววว์!!!!  ถ้าป๊ารู้ไม่กินหัวฉันเลยรึ?!!!  มีหวังโดนคุมเวลานอนอีก แหงๆ "ออนนี่คะ อย่าบอกป๊าเลยน้าค้าาาา"   "555,  ก็ถ้าเธอสอบตกก็ไม่แน่นะ" 

พี่เจนนี่คนใจร้ายยยยยยย!! ????????  ชิส์

เมื่อรถหรูขับมาถึงจุดหมายและได้จอดในโรงรถที่ยิ่งกว่าคฤหาสน์สะอีก "ถึงละ" พี่เจนนี่พูดพร้อมดับเครื่องลง ฉันและพี่เจนนี่ลงมาจากรถและเดินเข้าไปในตัวบ้านโดยไม่มีใครเอ่ยปากขึ้นเลย "โอ๊ะ!  เจนนี่ เธอมาแล้วหรอ"น้ำเสียงนี่เป็นน้ำเสียงของพี่ลิซ่าแน่นอน  "อืม แล้วนี่เธอทำอะไรน่ะ?!" อยากจะชะโงกหน้าไปดูเหลือเกิน ทุกคนอาจสงสัยว่าทำไมพี่ลิซไม่เห็นฉัน นั่นเป็นเพราะว่าฉันรีบวิ่งกลัยมาซ่อนตัวหน้าบ้าน "เธอทำเองหรอ?!  น่ากินมากก" พี่เจนนี่ถามขึ้นเมื่อนางสงสัย แต่เอ๊ะ!  'น่ากิน'  หรอ ต้องเป็นของกินแน่ๆเลย หุยย~~~พูดแล้วก็หิว

"อ๋อ ไม่ใช่หรอก จีซูออนนี่ทำน่ะ" พี่จีซูหรอ อ้าววพี่จีซูก็อยู่ที่นี่หรอ?  ไหนบอกอยู่ปารีส กลับมาแล้วไม่เห็นมีใครบอก  "เธอมาแล้วก็ดีนะ ไปในครัวกัน ฉันว่าจีซูออนนี่คงทำอาการเสร็จหมดแล้วล่ะ"  "อื้ม เธอเข้าไปก่อนเลย ฉันลืมเก็บรองเท้าน่ะ"  "อ่าได้ๆ รับต่มมาล่ะ!" พี่ลิซ่าตะโกนอย่างเสียงดัง  สักสักพักพี่เจนนี่ก็ได้ออกมาหาฉันที่หน้าบ้าน "ตามพี่มา" พี่เจนนี่พูด "อ่าๆ" พี่เจนนี่เดินนำฉันไปยังห้องครัว

"นี่ๆ!  ทุกคน" พี่เจนนี่ตะโกนอย่างลั่น ฉันได้แต่หลยตรงต้นเสา "หืม?  นี่เธอจะตะโกนทำไมน่ะ?" เสียงนี้พี่โรเซ่นี่นา "ฉันมีแขกมาให้พวกเธอต้อนรับ"  "ใครหรอ?" อ่าา.. เสียงนี่ต้องพี่จีซูแน่นอน "นั้นสิ" พี่ลิซ๋าเอ่ยตาม "ก็ยัยหนูไง"คือ 'ยัยหนู'คือคำที่ใช้เรียกฉันตอนเด็กไน่ะ-_-ไม่คิดว่าจะเรียกฉันอย่างนี้อีก" (ชื่อคุณ)?!!!" พี่ลิซ่า/พี่จีซู/พี่โรเซ่ พูดพร้อมกันเมื่อได้ยินคำว่า ' ยัยหนู '  "สวัสดีค่ะ ออนนี่"  ฉันพูดออกไปพร้อมเดินออกมาจากหลังต้นเสา " (ชื่อคุณ) อาาา~~~~คิดถึงมากรู้ไหมมม" พี่จีซูพูดพร้อมยิ้มจนแก้มปริ  "พี่หาทางติดต่อเธอไม่ได้เลย พอพี่โทรไปหาม๊าเธอ ม๊าเธอก็บอกว่าเธอโดนยึดโทรศัพท์เพราะใกล้จะสอบแล้วไม่คิดว่าสอบเสร็จแล้วจะบินมาเกาหลีเลย" พี่โรเซ่พูดพร้อมเดินมากอดฉัน   "นี่กะจะบอกเจนนี่คนเดียวใช่ไหมเนี่ย" พี่ลิซ่าพูดด้วยท่าทางงอนๆ "ไม่ใช่นะคะ ตามจริงก็ไม่อยากให้ใครรู้แต่ว่าเจนนี่ออนนี่โทรมาหาม๊าตอนที่ฉันกำลังจะไปสนามบินพอดีก็เลยรู้ค่ะ"  "แล้วไป" พี่ลิซ่าพูดพร้อมยิ้ม เมื่อฉันได้นั่งคุยกับพวกพี่ๆก็นึกถึงบรรยากาศแบบนี้ตอนที่ฉันยังอยู่ประถมอยู่เลย แต่ตอนนี้ฉันก็โตแล้วอ่ะนะ  นั่งเล่นกับพวกพี่ๆไปสักพักก็มีเกมมาให้เล่นสะงั้น กติกา คือ เป่ายิ้งฉุบ-_-โคตรเด็กเลยเกมนี้ ใครแพ้ต้องไปซื้อน้ำอัดลมกับน้ำผลไม้ที่เซเว่นคนเดียว และฉัน  ก็คือ...... "ผู้แพ้".....แต่พี่จีซูก็อาสาจะไเป็นเพื่อนฉัน เพราะมันใกล้จะมืดแล้ว มันอันตราย




ฉันและพี่จีซูเดินมาจนถึงเซเว่นแล้วล่ะ  เดินเลือกของเพิ่มอีกำม่กี่อย่างก็ไปคิดเงิน..... เมื่อคิดเงินเสร็จฉันกับพี่จีซูก็ออกมาจากเซเว่น "ออนนี่คะ"   "หืม?  มีอะไรหรอ?"  "ออนนี่กลับมาจาดปารีสตั้งแต่เมื่อไรคะ" ฉันถามออกไป "ก็4วันที่แล้วน่ะ"  "โอ๊ะ!  เหรียญฉัน!"  ฉันอุทานออกไปด้วยความตกใจ เหรียญ1บาทฉันหล่นออกจากมือฉันแล้วกลิ้งไปบนกลางถนน ฉันกำลังจะวิ่งไปเก็บแหวนแต่-- "เดี๋ยว!  นี่จะไปไหน" พี่จีซูถาม "ก็ไปเก็บเหรียญไงคะ ถึงจะเป็นเหรียญ1บาทแต่สำหรีบฉันมันก็มีค่านะคะ" 

"ดูรถด้วยสิ เดี๋ยวก็เกิดอุบัติเหตุหรอก เดี๋ยวพี่ไปเก็บเอง" พูดจบพี่จีซูก็เดินไปเก็บเหรียญกลางถนน แต่สิ่งไม่คาดคิดคือ มีรถสปอร์ตสีดำเงากำลังวิ่งด้วยความเร็วสูงมาทางพี่จีซู "จีซูออนนี่!!  ระวัง!!" พูดจบฉันก็รีบวิ่งไปกอดพี่จีซูเอาไว้ เมื่อฉันเห็นว่ารถคนนั้นขับมาหาฉันและพี่จีซูโดยตรงฉันจึงตัดสินใจผลักพี่จีซูออกไปตรงข้างทางเพื่อให้ปลอดภัย ปึกก! "โอ้ยยย!!"ฉันได้ยินเสียงพี่จีซูร้องโอดโอย แต่ทำไมฉันไม่นึกถึงความปลอดภัยของตัวเองเลยนะ

แค่เสี้ยววิเท่านั้น รถคนสีดำเงา ก็จะพุ่งมาชนฉันแล้ว เวลานี้ภาพทุกอย่างมันสโลว์โมชั่นไปหมด ในที่สุด..... 

" (ช.. (ชื่อคุณ)!!!!!" เสียงพี่จีซูเล็ดรอดเข้ามาในโซนประสาทของฉัน มันเร็วขึ้นกว่า--ปังงง!!!!!  

อ่าา.. ฉันโดนชนแล้วสินะ หึ! ชาไปหมดเลย พี่จีซูปลอดภัยแล้วสินะ... "ฮึกก! (ชื่อคุณ)!! ห.. ห้ามหลับนะ ฮึก!  อดทนเอาไว้นะ ฮึกก! ฮือ!  ช่วยด้วยค่ะ!! มีคนถูกรถชน! โทรหารถพยาบาลที!  ช่วยด้วยยย!" เสียงพี่จีซูที่ว่าดังในหูของทุกคนบริเวณหน้าเซเว่น กลับเบาสำหรับฉันที่นอนอยู่บนตักพี่จีซู  "จ.. จีซู.. อ.. ออน.. นี่" ฉันพยายามจะพูดออกไปให้เสียงดังที่สุด แต่ตอนนี้ทำได้แค่เพียงเอ่ยปากออกมาอย่างแผ่วบาง "อย่าทิ้งพวกเราไปนะ.. ฮึก! ขอร้องล่ะ.. ฮึกก!  เธอจะทิ้งเราไปไม่ได้อีกคนนะ พี่เธอทิ้งเราไปแล่วแต่เธอห้ามทิ้งเรานะ ฮึกก!  ฮืออออ!" อะไรกัน? อยากจะถามออกไปว่า 'ฉันมีพี่ด้วยหรอ?' แต่แรงฉันเกลือน้อยเอามากๆ ยังไงก็.. "ฉ.. ฉันช่วยออนนี่.. ล.. แล้วนะ.. ออนนี่.. ป.. ปลอดภัย.. แล้วน.. นะ.. ช.. ช่วย.. ด.. ดูแล.. ทุกคน.. ท.. แทน.. ฉันด้วย.. น.. นะ.. ฝ.. ฝาก.. ด้วย.. นะ..ฮึกก!.. เฮือกก!" อยู่ดีๆฉันก็สำลักเลือดออกมาทั้งทางปากและจมูก ปวดหัวมากเลย  "ล.. เลือด!" พี่จีซูคงตกใจสินะ " (ชื่อคุณ)  ฮือๆ!  อย่าเป็นอะไรนะ.. อึก!  นั่น.. รถพยาบาลมาแล้ว!".. "ออนนี่... ลาก่อน น.. นะ????" ตอนนี้เหมือนสติฉันจะดับไปแล้วเลย แต่ฉันต้องฝืนยิ้มให้พี่จีซูสบายใจ 


ตอนนี้ฉันอยู่บนรถพยาบาลแล้ว สติฉันมาๆหายๆนะเนี่ย.. พยาบาลปั้มหัวใจอยู่นิ่ พี่จีซู พี่เจนนี่ พี่โรเซ่ พี่ลิซ่า ฉันขอโทษนะ


อ่าา~~ปวดหัวชะมัดเลย! เอ๊ะ!  ที่นี่ที่ไหน?  มันดูไม่เหมือนโรงพยาบาลเลย ลุกขึ้นสักหน่อย หิวน้ำมากกกกก "อ.. โอ้ยย!"  ทำไมเจ็บไปทั้งตัวเลยเนี่ย 

"ระวังหน่อยสิ หึม?".... หล่อ.. มากกกกกกกกกกก


"นี่ ฉันเตรียมลูกโปร่งให้ด้วยนะ" เมื่อเขาพูดจบก็นำลูกโปร่ง4ลูกมาถือตามภาพด้านบน  "เธอชอบลูกโปร่งมากเลยนะ????" ฉันหรอ?  ฉันไม่ได้ชอบลูกโปร่งขนาดนั้นสะหน่อย ว่าแต่-- "นายเป็นใคร?????".... "อ่าาา.. กะไว้แล่วเชียว หมอบอกว่าสมองเธอกระทบกระเทือนอย่างหนัก ทำให้ความจำเสื่อม  มีแต่คนรักเธอก็ลืมหรอ?" พูดจบเขาก็ทำหน้าน้อยใจ "เอ่ออ... คือ.."   "เอาล่ะๆ ฉันชื่อ" จีมิน "   ยังไงเธอก็ยังคือเธอ เพราะฉะนั้น เริ่มต้นใหม่ กัน???? "








——————————————————————————



เป็นไงบ้าง ชอบกันรึเปล่า? ถ้าชอบก็อย่าลืทคอมเม้นท์กันด้วยน้าา ไรท์จะอัพบ่อยๆนะ ถ้ามีข้อผิดพลาดตรงไหนขออภัยนะคะ ติหรือชมได้น้าาาตามใจรีท และที่สำคัญ!  นางเอกคือรีทเท่านั้น จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก "รีท"! 




คอมเม้นท์=กลจ. ??’???’?





โปรดติดตามตอนต่อไป

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

0 ความคิดเห็น