ลิขิตฟ้าเปลี่ยนเซียนหนี่

ตอนที่ 7 : ตอนที่7 ก่อร่างสร้างตัว 2 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,933
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 323 ครั้ง
    12 ธ.ค. 61




หลังจากวันนั้นฉินอ๋องก็ยังคงส่งหยางเอ้อกับหยางซันมาคุ้มกันนางเช่นเดิม  หากแต่ก็เปิดเผยขี้นเพราะรู้ว่านางรู้ตัวแล้ว ส่วนนางตอนแรกก็รู้สึกแปลกๆที่ให้ใครก็ไม่รู้มาเฝ้าตลอดเวลา แต่ก็ดีนางจะได้ไม่ต้องไปจ้างผู้คุ้มกันให้สิ้นเปลืองทรัพย์



"ถ้าพวกเจ้าจะมากับข้า พวกเจ้าก็คือคนของข้า หากข้าสั่งเจ้าต้องทำตาม ถ้าหากไม่ พวกเจ้าก็กลับไปซะเพราะข้าไม่ต้องการ"



จางเซียนหนี่คิดว่า เหมิ่งหลงต้องไม่ใช่บุคคลธรรมดาเป็นแน่อาจจะเป็นพวกขุนนางหรือดีไม่ดีอาจจะเป็นพวกเชื้อพระวงค์คนนึง คบเป็นพวกไว้ทำอะไรย่อมง่ายดายขึ้น 



"ขอรับนายหญิง"  



บุรุษหนุ่มทั้งสองได้แต่คิดว่าอย่างไรเสียนางคงไม่พ้นเป็นพระชายาแห่งตำหนักฉินอ๋อง ดูจากนางเป็นเพียงสตรีคนแรกและเพียงคนเดียวที่ฉินอ๋องให้ความสำคัญและสนใจเรื่องของนางยิ่ง คุ้มกันว่าที่พระชายาอย่างไรก็นับเป็นวาสนา 




วันนี้เป็นอีกวันที่นางออกนอกจวนในนามของคุณชายมู่ นางตั้งใจจะไปเดินตลาดพ่อค้าต่างแดนที่อิงอิงน้อยบอกนาง 



และหากนางคาดไม่ผิดแคว้นหนานติดเขตทะเลอย่างนี้ ไม่แน่อาจจะเป็นพวกชนต่างชาติประมาณฝรั่งมังค่า ขอให้นางคิดถูกเถอะ เพราะถึงแม้ ภพที่นางมาจะไม่มีในประวัติศาสตร์แต่ธรรมเนียมภาษาอะไรหลายๆอย่างที่แทบจะเหมือนกันทุกอย่าง



เมื่อมาถึงตลาดพ่อค้าต่างแดนที่ชาวบ้านเรียกกัน ซึงจะเป็นกระโจมย่อมๆหลายกระโจม อิงอิงน้อยบอกว่าที่แห่งนี้จะมีตลาด  6 เดือนครั้งเพราะพวกพ่อค้าเดินทางข้ามทะเลแรมเดือนซึ่งของที่มาแต่ละครั้งก็แปลกหูแปลกตา น่าตื่นตะลึง รวมถึงอาหารแปลกประหลาดมากมาย



ตอนนี้ในหัวของนางจินตนาการ ถึงยีสน์ เนย นม ขนมปัง กาแฟ สารพัดของต่างชาติที่มีในภพเก่าของนาง 



และ... บิงโก!!!! 



พอเข้าไปใกล้กระโจมภาษาที่นางคุ้ยเคยดี ภาษาอังกฤษ!!! ให้ตายเถอะและของภายในกระโจมที่เห็นปากกาขนนกเอยดินสอถ่านสมุด นั่นๆ!! เนย นม ขนมปัง นางมีสินค้าขายในโรงเตี๊ยมใหม่ของนางแล้ว



"มีอะไรให้รับใช้ขอรับคุณชาย" 



ภาษาจีนแปร่งๆที่ออกมาทำให้รู้ว่าคนพูดหาใช่คนในแคว้นหนาน ยิ่งเมื่อจานเซียนหนี่ สบตากับดวงตาสีฟ้าน้ำทะเล กับใบหน้าได้รูปโดดเด่นที่จมูกโด่งเป็นสัน ผมสีทองประกายน้ำตาลอ่อน อื้อหือ งานดี



 แต่หุ่นไม่ได้ เพราะหน้าตาฝรั่งคนนี้จะออกหวานๆ รูปร่างก็ผอมบางแปลกๆเหมือนไม่ค่อยออกกำลังกาย สู้เหมิ่งหลงไม่ได้ เอ๊ะ แล้วนางจะไม่นึกถึงเขาทำไม



"ข้าต้องการสินค้าพวก นม เนย ชีส และอีกหลายอย่างท่านพอจะแนะนำข้าได้รึไม่"



นางเอ่ยออกไปด้วยภาษาอังกฤษสำเนียงเป๊ะๆอย่างเจ้าของภาษา



"เจ้าพูดภาษาข้าได้หรือน้องชาย แถมยังรู้จัก นมเนยชีสอีก"  



ฝรั่งตาสีฟ้าพูดด้วยความรู้สึกยินดีที่มีคนรู้จักภาษาของเขาเหตุเพราะเมื่อพวกเขามาค้าขายที่นี่ภาษานับเป็นเรื่องยุ่งยากอย่างนึงของพวกเขาเลยทีเดียว



"ใช่แล้วพี่ชายข้าพอได้ร่ำเรียนมาบ้าง"




"ดีๆเลย ถ้าอย่างนั้นเราเข้าไปคุณกันในกระโจมทำงานข้าเถอะ ข้าชื่อคาร์ล ยินดีที่ได้รู้จัก"




"เรียกข้าว่าเซี่ยนสือ ก็ได้ ข้าแซ่มู่ ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันคาร์ล"



แล้วทั้งสองก็พากันเข้าไปสนทนากันร่วมครึ่งชั่วยาม(1ชั่วโมง) ก็ออกมาคล้องคอหัวเราะกันราวพี่น้องตอนนี้นางได้สหายเพิ่มแล้วแถมยังคุยกันถูกคอยังได้รู้ความลับของอีกฝ่าย


"ยินดีที่ได้ร่วมงามนะ คาร์ล อย่างไรข้าจะบอกอีกทีว่าให้เริ่มส่งของทั้งหมดเมื่อไหร่"



"ได้ๆ ว่างๆข้าจะแวะไปหาที่โรงเตี๊ยมนะ"



ด้านหยางเอ้อให้หยางซันไปรายงานท่านอ๋องได้แต่ไว้อาลัยให้แม่นางจางเซียนหนี่ อันว่าพิษไหน้ำส้มช่างรุนแรงนัก คืนนี้พวกตนคงไม่ต้องไปเฝ้าแม่นางจางเซียนหนี่เป็นแน่



แต่ปรากฎว่าท่านอ๋องมิได้มีรับสั่งอะไร ให้พวกตนไปทำหน้าที่ปกติ  จะมีเพียงแต่โต๊ะทรงงานที่ทำจากไม้เนื้อดีหักครึ่งเพียงเท่านั้น เดือดร้อนหยางอี้ต้องไปหาโต๊ะใหม่ให้แข็งแรงกว่าเดิม.....



ร่วมเดือนที่นางทำการปรับปรุงโรงเตี๊ยม ตอนนี้ภายในเสร็จไปกว่าครึ่งแล้วนางสร้างโรงเตี๊ยมในรูปแบบครบวงจรที่พักอาหารรวมถึงความบันเทิง


ช่วงนี้นางเริ่มรวบรวมคนเพื่อมาเป็นคนงานของร้าน นางประกาศรับสมัครคนงาน จำนวนนึงโดยไม่จำกัดเพศวัยรวมถึงความสามารถ โดยนางจะเป็นผู้คัดเลือกด้วยตัวเอง 



(ต่อตรงนี้จร้า)****



ส่วนด้านฉินอ๋องหนุ่ม ก็แวะเวียนมาทำตัวเป็นโจรเด็ดบุษผาแทบทุกคืน บางวัน มาเพียงจ้องมองนางเฉยๆแล้วก็ไป  จนตอนนี้นางเริ่มจะเคยชินกับการมีคนมาหาทุกคืน หากคืนไหนเขาไม่มานางก็จะรู้สึกเหมือนอะไรบางอย่างขาดหายไป



ตอนนี้นางเริ่มฝึกพลังปราณทั้งพลังกายก็เพิ่มจนเกือบเต็มสิบส่วน สามารถแบกรับพลังปราณในร่างเอามาใช้ได้แทบทั้งหมด ต้องยกความดีความชอบให้กับโจรเด็ดบุษผาผู้นั้น ทุกคราที่มาหามักมีหนังสือนู่นนี่มาให้ซึ่งบางเล่มคาดว่าเป็นของหายากเลยทีเดียว 



ระหว่างฝึกซ้อมในมิติส่วนตัว จางเซียนหนี่ไม่ได้แค่ฝึกพลังปราณ ตอนนี้นางได้ตำราผู้ปรุงโอสถซึ่งเป็นตำราหายากมาเล่มนึง โดยคนผู้นั้นเช่นเดิม นางเอาความรู้จากภพเก่ามาใช้ทดลองหลากหลายรูปแบบ 



นางผลิตยาพิษรวมถึงยาถอนพิษมากมาย ไว้ในมิติของนางรวมถึงยาห้ามเลือดยารักษาต่างๆที่นางใช้วิธีเคี่ยวยาแล้วมาปั้นเป็นก้อนแบบวิธีทำยาโบราณในยุคนาง



 แต่ในภพนี้ นอกจากสมุนไพรมาใช้กับแผลสดโดยการถ่ายปราณผ่านสมุนไพร ยังมีการทำยาเม็ดหรือที่เรียกว่ายาลูกกลอนแต่วิธีการต่างกัน้พียงแค่ใช้ปราณในการกลึงเม็ดยาให้กลมและยิ่งพลังปราณของผู้ปรุงโอสถมีมากก็ทำให้ความบริสุทธิ์มากขึ้นตามไปด้วย



โดยผู้ที่ทำยาลูกกลอนได้จะต้องมี จุดแดงสองจุด ขึ้นไปซึ่งนางก็มีแล้ว และตามในหนังสือที่นางอ่านบอกไว้ว่า เมื่อนางสามารถปรุงโอสถม่านราตรีความบริสุทธิ์หกส่วนขึ้นไปได้ นางจะได้เลื่อนขั้นเป็นสามจุดแดงได้



และหลังจากโรงเตี๊ยมเปิดกิจการเมื่อไหร่  อย่างต่อไปที่นางคิดจะเปิดก็คือร้านขายโอสถนี่แหละ



"ท่านไม่มีงานมีการทำหรือเหมิ่งหลง ถึงมาเยือนจวนข้าได้ทุกวัน"



จางเซียนหนี่ถามขึ้นเมื่อรับรู้ถึงตัวตนของคนบางคน ที่มาหานางแทบทุกวัน วันนี้เหมิ่งหลงอยู่ในชุดบุรุษแบบทางการเยี่ยงบุรุษสูงศักดิ์ สง่างามด้วยอาภรณ์สีน้ำเงินอมม่วง ยิ่งทำให้ดูลึกลับน่าค้นหา



"มี แต่ข้าเพียงแวะมาเดินเล่น" 



ตอบพลางอมยิ้มมุมปากบางเบา หากแต่เหล่าองค์รักษ์เงาต่างทำหน้าอย่างกับคนเห็นผี ท่านอ๋องยิ้ม เป็นสิ่งที่หาดูได้ยากยิ่ง  เนื่องจากท่านอ๋องชอบทำหน้านิ่งติดจะเย็นชาจนเป็นเรื่องปกติ



"เดินเล่น? ที่จวนของข้า? เวลานี้?"


"ใช่ มิได้หรือ"



"เรือนสตรีที่ยังมิออกเรือนท่านว่าเหมาะสมหรือไม่เล่าเจ้าคะ ท่านทำอย่างนี้ ข้าคงหาคนตบแต่งด้วยไม่ได้"



"ก็ไม่ต้องหา ข้าแต่งให้ก็ได้"



นางบ่นไปตามเรื่องไม่ได้คิดอะไร แต่คำตอบที่เหมิ่งหลงตอบนางเล่นเอานางใจเต้นไม่เป็นจังหวะเลยทีเดียว ใบหน้าร้อนวูบวาบไปหมด



กล่าวแค่นั้นฉินอ๋องก็โน้มตัวลงมาใกล้นางที่นั่งอ่านหนังสืออยู่ ก่อนจะเอื้อมมือมา นางสะดุ้งหลับตาทันที รับรู้ถึงไออุ่นจากคนร่างหนา 



ก่อนจะจางหายไปอย่างรวดเร็ว ลืมตาอีกทีโจรเด็ดบุษผาของนางก็ไปเสียแล้ว เหลือเพียงกล่องไม้ใบนึงวางไว้ตรงหน้านาง เมื่อเปิดออกดูพบเป็นกำไลหยกขาวเกรี้ยงเกลาวงนึง นางถึงกับยิ้มออกมาแบบไม่รู้ตัว



 นี่ถ้าเหมิ่งหลงไปอยู่ในภพเก่านาง สาวๆคงตามติดกันตรึม ก็พ่อคุณเล่นมาทางสายเปย์ขนาดนี้ เช้าถึงเย็นถึงแถมยังมีของกำนัลมาให้ไม่ได้ขาดอีก และคืนนั้นก็เป็นอีกคืนที่นางหลับสนิทพร้อมรอยยิ้มตลอดคืน..




วันคัดเลือกคนงาน



วันนี้ผู้คนต่างมาเยือนโรงเตี๊ยมที่กำลังจะเปิดกิจการใหม่ ตามในประกาศที่มีคนมาบอกว่ารับสมัครคนงานโดยไม่จำกัดวัยหรือเพศ ทำให้มีทั้งขอทานน้อย รวมถึงคนที่เข้าสู่วัยชรา มาเป็นจำนวนมากเลยทีเดียว



โดยเมื่อมาถึง จางเซียนหนี่ให้หยางเอ้อกับหยางซัน อิงอิงน้อย และเสี่ยวเอ้อร์คนเดียวของร้าน  แยกผู้สมัครออกเป็นสี่กลุ่ม โดยแยกคนชราไว้กลุ่มนึง แยกชายหนุ่มไว้กลุ่มนึง หญิงสาวกลุ่มนึง และเด็กกลุ่มนึง 



พอเริ่มมีการแยกกลุ่ม เด็กและคนชรา ต่างหน้าตาเศร้าหมองเพราะคาดว่าพวกตนจะโดนคัดออกก่อนเป็นแน่





















---------------------------------------------------------------------


100%
มาละคะ ได้แค่มาทีละนิด

ไรท์ขอโทษน้าา หายไป2วันแหนะ จะบอกว่าตอนนี้ไรท์ออกบูธอยู่ที่งานไทเฟ็ก เมืองทองธานี ใครว่างแวะมาเที่ยวได้นะงานอาหารเจ้าค่ะ

ซึ่งไรท์เป็นเชฟอยู่บูธลิตเติ้ลเชฟเจ้าค่ะ ไกลบ้านมากไปเช้ากลับมาดึกมาก เลยไม่มีเวลามาปั่น วันนี้จะมาต่อให้จบบทก่อน

ขอเวลาทำงานอีก 3 วันนะเจ้าคะ
สัญญา จะมานั่งปั่นให้หลายๆตอนเลย   มีคำผิดต้องขออภัยด้วยเจ้าค่ะ
ขอกำลังใจหน่อย

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ คอมเม้นติชมกันเยอะๆน้า


















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 323 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

153 ความคิดเห็น

  1. #148 orn2515 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 15:37
    คัดเลือกคนงาน
    #148
    0
  2. #136 AnAiAnNaa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 01:03
    ไรท์คะ บุษผามันไม่ได้อ่ะค่ะ แงงง บุปผา หรือบุ?บาดีกว่านะคะ
    #136
    0
  3. #132 ffp1tgase (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 00:09
    สนุกมากค่าาา
    #132
    0
  4. #128 1435875288 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 16:58
    ไรท์​คัมแบ็ก​
    #128
    0
  5. #68 yongjaeforewer (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2561 / 23:28
    มาต่อนะคะชอบค่ะสนุกดี
    #68
    0
  6. #65 028898763 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 08:12
    สนุกอ่า
    #65
    0
  7. #64 honneygreen (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 17:48
    มาอัพอีกนะคะ เราพึ่งมาอ่านชอบมากกก
    #64
    0
  8. #63 noknaree (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2561 / 19:59
    เสียดายไม่ได้ไปงานเมืองทองเลย ได้ข่าวว่าคนเยอะมากกกกก
    #63
    0
  9. #62 3345687 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 11:58
    รอค่ะไรท์
    #62
    0
  10. #61 Bopeep9_9 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 18:30
    สนุกค่ะ รอจร้า
    #61
    0
  11. #59 oiltipomsomsuay (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 14:24
    รอๆๆๆค่ะ
    #59
    0
  12. #58 xxxxxPUxxxxx (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 02:43
    รีบมาต่อไวๆนะจร้าไรท์
    #58
    0
  13. #57 00noy00 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 01:02

    รอนะตัวเธอ

    #57
    0
  14. #56 nawanoi19 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 17:59

    รอค่ะ รีบอัพนะค่ะสนุกมาก

    #56
    0
  15. #55 nara1234 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 17:42
    รอคะสนุกดี
    #55
    0
  16. #53 นับพันไมล์ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 17:15
    ขอบคุณค่ะ สนุกมาก
    #53
    0
  17. #52 tidarat1919 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 17:06
    ชอบค่ะสนุกดีรอนะคะ
    #52
    0
  18. #50 00noy00 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 15:35

    รอนะรักเธอจุ๊บๆ

    #50
    0
  19. #47 นักอ่านนิยายจีน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 15:05

    ขอบคุณค่ะ

    #47
    0
  20. #46 monprapai (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 15:05
    หยางอี้ สำรองไว้หลายๆตัวจะดีกว่านะข้าว่า
    #46
    0
  21. #45 A_bookworm (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 14:53

    รออีกครึ่งจร้าา

    #45
    0
  22. #44 สิบลี้ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 14:42

    รอค่าาาา^_^

    #44
    0
  23. #43 aminidecor (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 14:39
    สนุกมาก รักษาสุขภาพด้วย
    จะรอตอนต่อไปค่าาาา
    #43
    1
    • #43-1 JKnongnu(จากตอนที่ 7)
      27 พฤษภาคม 2561 / 14:55
      ขอบคุณค้า
      #43-1
  24. #42 samsri333 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 14:36
    ✌️ ✌️ รอต่อจร้า
    #42
    0