ลิขิตฟ้าเปลี่ยนเซียนหนี่

ตอนที่ 3 : ตอนที่3 คุณหนูใหญ่จางเซียนหนี่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,235
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 275 ครั้ง
    21 พ.ค. 61





   "โอ๊ยยย ปวดหัว!! "

      ความรู้สึกเจ็บปวดไหลทะลักเข้ามาในหัวพร้อมๆกับภาพความทรงจำของคนๆนึงทำให้เธอรู้แล้วว่า เธอคงมาเกิดใหม่ในร่างของบุตรสาวคนโตของแม่ทัพบูรพา 'จางหลวนเซียน' แห่งแคว้นต้าหนานที่มีชื่อเดียวกันกับเธอว่า 'จางเซียนหนี่' มีอายุปีนี้ย่างเข้า 14 ปี ยังไม่ถึงวัยปักปิ่น

    มีน้องชาย 1คนนามจางต๋าเฉินปีนี้อายุ 12ปี ตอนนี้ไปฝากตัวเป็นศิษย์สำนักเพลิงพยัคย์ซึ่งได้ชื่อว่ารับศิษย์ยากมาก และที่สำคัญยังแข็งแกร่งเป็นอันดับต้นๆของ 6 แคว้นเลยทีเดียวน้องชายนางไม่ได้กลับจวนมา2ปีแล้ว มารดานางเป็นฮูหยินหนึ่งเดียวของแม่ทัพบูรพานาม 'จางซูฟาง'

       เพียงแต่ในความทรงจำนี้ ร่างๆนี้ทำเรื่องไว้ไม่น้อย ทำตัวร้ายกาจเพราะความที่เป็นบุตรสาวที่โดนตามใจจนเคยตัวอยากได้อะไรก็ต้องได้ทำให้นิสัยเสีย รวมถึงเป็นคนขี้เกียจไปชอบร่ำเรียนจึงทำให้มีนิสัยร้ายกาจแต่ทว่าโง่งม ไม่รู้จักคิดตรึกตรอง ทำให้เกิดเรื่องราว อย่างเรื่องล่าสุดนั่นไงเป็นคำตอบได้อย่างดีว่าทำไมถึงได้ตายอนาทอย่างนี้ โดนรถม้าชนเพราะหึงผู้ชาย ให้ตายเถอะ!

      คุณหมอยุค 2018 บอกเลยว่ารับไม่ได้ เธอเคยเป็นหมอที่มีหนุ่มๆมาจีบมากที่สุด จนหนังสือพิมพ์ในจีนเขียนถึงหมอสาวพราวเสน่ห์อัจริยะแห่งวงการแพทย์ กลายเป็นสาวสวยที่คนอยากเดทติดอันดับท็อบเท็นของจีนเชียวนะ แม้ว่าเธอจะไม่เคยมีแฟนเพราะไม่พร้อมที่จะเอาใครมาเป็นภาระในชีวิตและเพราะงานในโลกมืดที่เธอทำ แต่ต้องมาเข้าร่างที่ตามตื้อผู้ชายจนตายแบบนี้นี่นะ เฮ้อ...เอาละในเมื่อฉัน ไม่สิ ข้ามาเกิดใหม่ในร่างของเจ้าข้าก็จะใช้ชีวิตในแบบของข้า และจะดูแลพ่อกับแม่ของเจ้าแทนเอง

     เมื่อสงบลงแล้วหมอที่เข้ามาตรวจอาการก็ต้องทำหน้าแปลกประหลาดใจเมื่อชีพจรจากที่เคยเต้นอ่อนกลับ เต้นด้วยจังหวะที่ปกติดังเช่นไม่เคยได้รับบาดเจ็บมาก่อน มีเพียงรอยฟกช้ำและอาการอ่อนเพลียเล็กน้อย ที่แสดงให้เห็นว่าเมื่อครู่นางโดยรถม้าชนมาจริงๆ

      "ท่านหมอ ลูกข้าเป็นเช่นไรบ้าง"

       เสียงทุ้มกังวานบ่งบอกความเป็นผู้นำจากร่างสูงใหญ่กำยำแต่ก็หล่อเหลาดูราวกับเพิ่งผ่านพ้นวัยหนุ่มมาไม่นานแต่ความจริง อายุ ย่างเข้าเลข40 กลางๆแล้ว เอ่ยมาด้วยความกังวล

        "เรียนท่านแม่ทัพ คุณหนูใหญ่ปลอดภัยแล้วขอรับ ช่างน่าประหลาดที่อาการช้ำในหายไปราวกลับไม่เคยเกิดขึ้น ตอนนี้มีเพียงอาการอ่อนเพลียเล็กน้อย กับรอยฟกช้ำ ข้าจะให้ยาไว้ ต้มกิน ติดต่อกัน 3วัน ก็หายปกติแล้วขอรับ"

        "ดีๆ ขอบใจท่านหมอ พ่อบ้านตู้ไปส่งท่านหมอด้วย"

         "ขอรับ นายท่าน"

          หลังจากท่านหมอออกไป ฮูหยินจางที่ก่อนหน้านี้แทบเป็นลมล้มพับด้วยว่าเป็นห่วงบุตรตรี รีบพุ่งตัวเข้าไปกอดบุตรตรีทั้งน้ำตา นางกลัวว่าหนี่เอ๋อร์ของนางจะไม่ตื่นขึ้นมาอีกแล้ว 
   
        "หนี่เอ๋อร์.. ลูกแม่เป็นอย่างไรบ้างลูก ยังเจ็บตรงไหนอยู่อีกรึเปล่า" 
 
        จางเซียนหนี่อึกอักเล็กน้อยเหตุเพราะความไม่เคยชินแต่ความห่วงใยและความอบอุ่นที่ได้รับทำให้นางค่อยๆยกแขนขึ้นกอดตอบ

        "ข้าไม่เป็นอันใดแล้วเจ้าค่ะ ท่านแม่ พักผ่อนสักประเดี๋ยวคงหาย ข้าเพียงอ่อนเพลียเล็กน้อย"

        ฮูหยินจางแม้จะแปลกใจกับท่าทางสงบนิ่งของบุตรสาว แต่ก็ไม่ได้กล่าวอะไรต่อ เนื่องจากคิดว่าบุตรสาวคงตกใจกับเหตุการณ์ชนรถม้าไม่หายจึงบอกให้จางเซียนหนี่พักผ่อน พร้อมกับสั่งสาวใช้คนสนิทของบุตรสาวให้ดูแลให้ดีๆ ก่อนจะพาสามีกลับเรือนใหญ่ของตน

      เมื่อคนอื่นออกไปหมด จางเซียนหนี่ก็คิดทบทวนความทรงจำของเจ้าของร่างซึ่งช่วยอะไรได้ไม่ค่อยมากเพราะเจ้าของร่างคนเก่าวันๆเอาแต่ตามติดผู้ชายกับตบตีผู้คนจึงมีความรู้น้อยนิดเหลือเกิน

    รู้เพียงแค่ยุคที่นางอาศัยอยู่ในขณะนี้ไม่ได้อยู่ในประวัติศาสตร์หรือเกี่ยวข้องกับที่ๆนางจากมาแต่อย่างใด อีกทั้งยังมีพวกพลังปราณเข้ามาเกี่ยวข้อง ผู้แข็งแกร่งเท่านั้นที่มีที่ยืน วัดกันที่พลังปราณล้วนๆเลยสินะ ซึ่งนางตอนนี้จากความทรงจำอยู่ระดับก่อเกิดขั้นต้นเท่านั้น เรียกว่าแทบไม่ต่างอะไรกับเด็กทารกเลยทีเดียว

    ระดับพลังปราณ  9 ระดับ
ระดับทารก มีตั้งแต่กำเนิด ไม่มีลำดับขั้น มีปราณสีส้ม
ระดับ ก่อเกิด มี ขั้น ต้น กลาง สูง มีปราณสี เหลือง
ระดับขั้นต้น   มี ขั้น ต้น กลาง สูง มีปราณสี แดง
ระดับขั้นกลาง มีขั้น ต้น กลาง สูง มีปราณสี เขียว
ระดับขั้นสูง มีขั้น ต้น กลาง สูง มีปราณ สี ฟ้า
ระดับราชัน มีขั้น ต้น กลาง สูง มีปราณสีน้ำเงิน
ระดับจักรรพรรดิ์ มีขั้น ต้น กลาง สูง มีปราณสีม่วง
ระดับปรมจารย์ มีขั้น ต้น กลาง สูง มีปราณ สีสีดำ
และระดับสุดท้ายคือเทพเจ้า มีขั้น กลางและสูงเท่านั้น มีปราณสีทอง ยังไม่เคยมีผู้ใดก้าวถึงระดับนี้ 

        ผู้ปรุงโอสถ
    ขั้นต้น โดยส่วนมากจะเป็นหมอชาวบ้าน มีจุดแดงที่ข้อมือซ้าย1จุด
    ขั้นกลาง หมอระดับนี้โดยทั่วไปจะรักษาระดับขุนนางหรือตระกลูที่พอมีฐานะ มีจุดแดงข้อมือซ้าย2จุด
    ขั้นสูง โดยทั่วไปจะเป็นหมอหลวงในราชวังรักษาเชื้อพระวงค์ มีจุดแดงข้อมือซ้าย 3จุด
    ระดับอาสุโส ระดับนี้ใน6แคว้นมีเพียง 3 คน มีจุดแดงที่ข้อมือซ้าย4 จุด

    โดยผู้ที่เป็นผู้ปรุงโอสถมีเพียบหยิบมือเดียวด้วยความที่คนเหล่านี้แรกเริ่มตอนฝึกปราณนอกจากจะมีปราณสีส้มออกจากร่างกายแล้วหากสามารถเป็นผู้ปรุงโอสถได้จะมี แสงสีชมพูอ่อนออกมาจากจุดเถียร หากควบคุมได้จนผ่านขั้นถึงจะขึ้นจุดแดงที่ข้อมือซ้าย
    
    มีหลายคนเช่นกันที่มีแสงสีชมพูเพียงแต่คนควบคุมได้แทบไม่มีแล้วเมื่อผ่านช่วงระดับปราณก่อเกิดขั้นกลางแสงนี้จะหายไปจนและไม่สามารถเป็นผู้ปรุงโอสถได้


    ดินแดนแห่งนี้มี 6แคว้นใหญ่ แคว้นที่นางอาศัยอยู่คือแคว้นต้าหนานมีบริเวณติดต่อกับทะเลอยู่ทางทิศใต้ของดินแดน ทำให้มีการติดต่อค้าขายมั่งคั่ง เรียกได้ว่าเป็นแคว้นที่ใหญ่ที่สุดใน6 แคว้น

       แคว้นต่างๆ 6 แคว้น
   ทางทิศเหนือ แคว้นหลง
   ทางทิศตะวันออก แคว้นหยวน
   ทางทิศตะวันตก  แคว้นเสิ่นเจิ่ง
   ทางทิศใต้   แคว้นต้าหนาน
   ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ แคว้นเหมิง
   และแคว้นสุดท้ายต้าเล่อ ตั้งอยู่บริเวณติดพื้นที่ป่าลึกลับทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ เป็นแคว้นที่ปิดไม่ให้ผู้คนภายนอกเข้า ว่ากันว่าผู้คนแคว้นนี้แม้มีน้อยมากแต่พลังปราณสูงกว่าขั้นกลางแทบทุกคนทำให้แม้เป็นแคว้นที่เล็กที่สุดแต่ก็ไม่มีผู้ใดกล้ารุกราน

         รู้เพียงเท่านี้ยังดีเรื่องอื่นๆพวกการค้าพวกกลุ่มผู้มีอำนาจ แทบไม่ปรากฎอยู่ในความทรงจำ เอาเถอะเรื่องพวกนี้นางเรียนรู้เองได้ 

     "เธอ..ไม่สิเจ้า..อิงอิงใช่ไหม" 
     
      สาวใช้ตัวน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มข้างๆนางในความทรงจำอยู่กับนางมาตั้งแต่เล็ก โดนเจ้าของร่างเก่าตบตีด้วยอารมณ์นับไม่ถ้วนแต่กลับจงรักภัคดีกับนางด้วยใจจริง 

      ด้วยเพราะเมื่อยังเล็กเจ้าของร่างคนเก่ายื่นมือเข้าไปช่วยในตอนที่เป็นขอทานน้อย จางเซียนหนี่คนเก่ามิได้คิดอันใดมากเพียงตอนนั้น นางเอาแต่ใจ เพียงอยากได้คนมาคอยรับใช้ บุตรคนรับใช้ในจวนที่อายุใกล้เคียงนางก็หามีไม่ นางไปเดินเที่ยวตลาดกับท่านแม่เจออิงอิงรู้สึกอยากได้ก็เลยเก็บเอาไป โดยไม่คิดว่าจะทำให้อิงอิงรู้สึกเป็นบุญคุณใหญ่หลวงที่ช่วยให้นางได้หลุดพ้นจากการเป็นขอทานอดอยาก มามีกินมีที่อยู่ในจวนตระกลูใหญ่ เพียงแลกกับการโดนตบตีเควี้ยงข้าวของใส่เท่านั้น 

     "จะ..เจ้าคะ..คุณหนู" ตอบแล้วก็ก้มตัวต่ำเกรงจะทำให้คุณหนูรำคาญแล้วทุบตีนาง แม้นนางจะชินแต่ก็หวาดกลัวไม่น้อย
 
      "คุยกับข้าเงยหน้าขึ้นเถอะ ข้าไม่ทำอันใดเจ้าหรอก ข้าไม่ชอบคุยกับคนที่ไม่สบตาข้า ไปหยิบคันฉ่องมาให้ข้าทีสิ" 
   
      ก่อนอื่นเลยต้องเริ่มตรวจดูร่างที่นางจะต้องใช้ชีวิตอยู่เสียก่อนว่าจะทำอย่างไรต่อไป พอได้รับคันฉ่องมาภาพที่ปรากฎ คือดรุณีน้อยที่งดงามยิ่งภายภาคหน้าคงต้องงามล้มบ้านล้มเมืองเป็นแน่แท้ ปากนิดจมูกหน่อย ตากลมโตขนตางอนยาวคิ้วโก่งสวย ผิวขาวดังหยวกกล้วย นุ่มนิ่มแลดูเหมือนสามารถคั้นน้ำออกมาได้ เพียงแต่ร่างนี้ชอบแต่งหน้าหนาเตอะ เหมือนงิ้วในยุคที่นางจากมา ทำให้ไม่มีใครได้เห็นความงามของนาง 
    
    คิดนู่นนี้ได้ไม่นาน ความเพลียทำให้นางหลับไปในที่สุด


 1 เดือน ผ่านไป

   ตั้งแต่เกิดเหตุการณ์รถม้าชนคุณหนูใหญ่ จากเซียนหนี่ก็เปลี่ยนไป ไม่โวยวายโหวกแหวก  ดังเช่นแต่ก่อนกลับกันนางขอฮูหยินใหญ่ร่ำเรียน ทั้งศาสตร์ศิลป์ ชอบอ่านหนังสือสนใจในสมุนไพรทุกชนิด  

     นางเริ่มแอบจ้างคนมาสร้างห้องลับที่เรือนของนางเพื่อที่เวลานางเข้าไปในมิติส่วนตัวที่นางขอไว้จะได้ไม่มีใครมารบกวน เริ่มแรกนางไม่รู้วิธีจะเข้ามิติ แต่พลันเสียงชายชรากระซิบมาตามลมว่าให้ตั้งจิตให้มั่นเพียงนึกอยากเข้าหรือเก็บของก็สามารถทำได้ทันที มีเพียบข้อแม้ว่าไม่สามารถนำคนอื่นเข้าไปได้

    นางใช้เวลาทุกวันกับการร่ำเรียน เสร็จจากนั้น ช่วงเย็นก็เข้าไปเริ่มฝึกปราณในมิติ โดยอาศัยหนังสือที่เจอในห้องหนังสือของท่านพ่อ และฝึกการต่อสู้ที่เคยร่ำเรียนในภพก่อนไม่ให้ฝืดเคืองเมื่อจำเป็นต้องใช้ จนตอนนี้หนึ่งเดือนปราณนางขึ้นถึงระดับต้นขั้นสูงแล้วถ้ามีใครรู้ถึงระดับการเพิ่มขึ้นโดยใช้เวลาเพียงแค่หนึ่งเดือนคงช็อคตายเป็นแน่

    แล้วที่สำคัญตอนนางฝึกปราณอยู่แสงสีชมพูก้อโผล่ขึ้นมาที่จุดเถียรเพียงแวบเดียวที่นางทำสมาธิแสงนั้นกลับกลายเป็นจุดสองจุดสีแดงบนข้อมือซ้าย จากความทรงจำยังไม่เคยมีคนพบผู้ที่มี2จุดในครั้งแรกที่ควบคุมปราณผู้ปรุงโอสถ แต่นางคิดว่าคงเพราะนางโชคดี ถ้ามีคนได้ยินความคิดนาง คงต้องฆ่าตัวตายแน่ ได้เลื่อนขั้นผู้ปรุงโอสถในครั้งแรกถึง2จุดบางคน สิบปียังไม่สามารถเลื่อนได้ นางเป็นปีศาจโดยแท้!!!
 
    คนในจวนแรกๆก็แปลกประหลาดใจ กลับนิสัยใหม่ของนางหากแต่จางเซียนหนี่ให้เหตุผลว่า หลังจากผ่านความเป็นความตายทำให้นางคิดได้ว่าควรจะเปลี่ยนตัวเองเป็นผู้ใหญ่ได้แล้ว อีกแค่1ปีนางก็จะเข้าสู่วัยปักปิ่นแล้ว และนางก็ไม่อยากทำตัวให้เสื่อมเสียถึงท่านพ่อท่านแม่อีก ท่านแม่ของนางดีใจอย่างมากลงมือสั่งสอนทุกอย่างเอง 

    วันนี้เป็นวันแรกตั้งแต่นางมาที่นี่ครบหนึ่งเดือนที่นางได้ออกมาเที่ยวตลาดกับอิงอิงน้อย และผู้ติดตามอีกสามคน ร้านค้ามากมายสองข้างทางดูคึกคัก วันนี้นางแต่งตัวด้วยชุดสีเหลืองปักลายดอกกุ้ยเหมยตรงชายผ้าทุกครั้งที่ก้าวย่างแลดูดั่งดอกไม้ผลิบาน บนในหน้ามีผ้าคาดปิดไว้ครึ่งหน้าเผยให้เห็นเพียงดวงตากลมโตที่สามารถสะกดใจใครต่อใครรวมถึงคิ้วโก่งราวคันศรที่วันนี้นางแต่งหน้าเองสไตล์สาวเกาหลียุคปัจจุบัน 

     เดินเที่ยวสำรวจพื้นที่ไปทั่ววันนี้นางตั้งใจมาดูลาดเลาอยากสร้างความมั่งคงให้ตัวเองด้วยว่าเคยทำงานมาตลอดจึงไม่อาจอยู่เฉยให้คนอื่นมาปกป้องนางต้องการที่จะปกป้องตัวเองและคนในครอบครัวด้วยตัวนางเอง เมื่อเดินจนเหนื่อยได้สมุนไพรมาไม่น้อย และได้ไปสั่งทำเข็มขนาดต่างๆไว้ ใช่สินางที่มีฉายาบุษผาคลั่งพันพิษ ย่อมต้องชอบการปรุงยาคิดค้นสูตรยาอยู่แล้วและอีกอย่างที่นี่มีสมุนไพรแปลกๆสรรพคุณน่าสนใจหลายตัวที่ในภพก่อนไม่มี
 
      เมื่อกลับมาถึงจวน นางกำลังคำนวณในหัวว่าจะจัดการเริ่มธุรกิจอะไรดี 

      ตุ๊บ!!!!  เสียงของขนาดใหญ่ตกลงมาบริเวณด้านข้างเรือนของนาง ทำให้นางพุ่งตัวไปด้วยความรวดเร็ว ออกไปถึงจุดที่ได้ยินเสียง
 
     ร่างหนาในชุดสีดำเข้ม นอนคว่ำหายใจรวยริน กลิ่นโลหิตโชยออกมาคุ้งบริเวณที่นางอยู่ เลือดที่ไหลออกมาเป็นสีดำคล้ำบ่งบอกได้ว่าโดนยาพิษมา

   ใครกัน!!! 

      





-----------------------------------------------------------------------


มาแล้วค้า ดีใจที่มีคนมาติดตามด้วย 
แต่ถึงแม้จะมีคนอ่านคนเดียวไรท์ก็ยังจะแต่งต่อ 555
วันนี้มาสองรอบเลย พรุ่งนี้อาจจะมาช้าหน่อยน้า
ช่วงนี้ไรท์ว่าจะพยายามอัปให้ทุกวันน้า เพราะว่างอยู่
แต่หลังจากนี้ทั้งเรียนทั้งทำงานเลย อาจจะลดวันอัปลงบ้าง
แต่รับรองไม่เทไม่ทิ้งแต่งจนจบแน่นอนค้า 
(อาจมีดองบ้างบางครั้ง แหะๆ) 
ขอให้สนุกกับการอ่านค่ะ
คอมเม้นติชมให้ไรท์ด้วยนะคะ 

    

    
  
     



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 275 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

153 ความคิดเห็น

  1. #144 orn2515 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 14:24
    เรื่มต้นชีวิตใหม่สียที
    #144
    0
  2. #116 yummy11 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 18:24
    หล่นตุ๊บ!!
    #116
    0
  3. #102 Melis (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 21:09

    วิถีกำเนิด พระเอกในตำนาน

    ปีนมาได้เหมาะเจาะ หล่นตุ๊บข้างเรือน รอนางเอกมาเก็บได้

    น่ารักดีค่ะ

    #102
    0
  4. #99 SnowQueenFox (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 17:52
    การที่พระเอกปีนเข้าจวนนอนหายใจรวยรินมันคือปกติสินะ โธ่
    #99
    1
    • #99-1 Xinshen(จากตอนที่ 3)
      21 ธันวาคม 2561 / 19:49
      มีพระเอกที่ส่งลงมาจากฟากฟ้า555
      #99-1
  5. #77 ckchatchen42 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 11:01
    ไม่ทันไร ก็มีตัวมาปวนชีวิตซะแล้ว...
    #77
    0
  6. #51 วัวพันปี (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 16:07
    มาติดตามด้วยค่ะ
    #51
    0
  7. #11 sunseasun (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 08:44
    เริ่มได้ดีมากเจ้าคะ
    #11
    0
  8. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  9. #9 นักอ่านนิยายจีน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 22:00
    ขอบคุณค่ะ
    #9
    0
  10. #7 ยาย (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 17:58
    น่าสนใจๆตัวอักษรเล็กมากเจ้าค่ะลงบ่อยๆ น้า
    #7
    1
    • #7-1 JKnongnu(จากตอนที่ 3)
      22 พฤษภาคม 2561 / 21:30
      เค้าพิมในมือถือจร้าตัวหนังสือปรับไม่ได้ ขอบคุณที่ติดตามจร้า
      #7-1
  11. #6 hongse2 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 17:27
    ติดตามคะมาต่อบ่อยๆๆๆอย่าเทนะคะจะติดตามตลอดไปคะ
    #6
    1
    • #6-1 JKnongnu(จากตอนที่ 3)
      22 พฤษภาคม 2561 / 21:21
      ขอบคุณค่ะ
      #6-1
  12. #5 aminidecor (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 17:07
    สนุมากน่าติดตาม เดินดีมากๆๆ
    #5
    1
    • #5-1 JKnongnu(จากตอนที่ 3)
      22 พฤษภาคม 2561 / 21:28
      ติดตามนานๆน้า ขอบคุณค่ะ
      #5-1