Tierlos - taeten

ตอนที่ 1 : The Cursed King

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 50
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    24 มิ.ย. 63

อาณาจักรลีเท็นดอร์เป็นอาณาจักรต้องคำสาปที่อยู่ทางเหนือของอาณาจักรลีเซ็ตน่า จะสังเกตได้ว่าทั้งสองอาณาจักรขึ้นต้นด้วยคำว่าลีเหมือนกัน เนื่องจากว่าทั้งสองอาณาจักรนี้เคยเป็นอาณาจักรเมืองพี่เมืองน้องกันเคียงคู่มาหลายศตวรรษ แต่ปัจจุบันไม่ใช่เช่นนั้น ทั้งสองอาณาจักรตัดขาดการติดต่อและค้าขายต่าง ๆ ตั้งแต่ได้ยินข่าวว่ากษัตริย์ของอาณาจักรลีเท็นดอร์นั้นคดโกงอากรค้าขายเข้าพระคลังของตนจนเกือบทั้งหมด อีกทั้งยังทำให้การค้าขายขาดทุนมาหลายต่อหลายปี

พระเจ้าลีเท็นดอร์ที่ 2 มีพระนามว่า เทียร์ลอส เป็นพระโอรสคนที่สองของพระเจ้าลีเท็นดอร์ที่ 1 หลังจากที่กษัตริย์พระองค์ก่อนสิ้นพระชนม์ไป เทียร์ลอสก็ฆ่าพี่ชายของตนเองและขึ้นปราบดาภิเษกเป็นพระเจ้าลีเท็นดอร์ที่ 2 ต่อจากเสด็จพ่อของตน เทียร์ลอสฆ่าพี่ชายของตนอย่างเลือดเย็นต่อหน้าพสกนิกรในราชอาณาจักร ผู้คนต่างหวาดกลัวพระเจ้าลีเท็นดอร์ที่ 2 ประชาชนในอาณาจักรค่อย ๆ ย้ายไปอาณาจักรใกล้เคียงเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ ทิ้งไว้เพียงกษัตริย์ผู้โดดเดี่ยวในอาณาจักรร้าง

เทียร์ลอสได้รับพรจากพระเจ้ามาหนึ่งข้อ เป็นพรที่มาพร้อมกับคำสาป เทียร์ลอสขอพรให้เขามีองครักษ์อยู่เคียงข้างเขาตลอดระยะเวลาที่เขาถูกสาป คำสาปที่พระเจ้าได้สาปเทียร์ลอสคือชีวิตที่ไม่มีวันตาย ชีวิตที่โดดเดี่ยว ไร้ซึ่งคนรัก เพราะชีวิตที่โดดเดี่ยว เทียร์ลอสจึงได้ขอองครักษ์ที่คอยปกป้องเขา และยังเป็นสหายของเขาได้อีกด้วย

โดมินิค เจ้าว่าตอนนี้ข้าดูดีหรือยัง” เทียร์ลอสถามโดมินิคที่เป็นสหายและยังเป็นองครักษ์ของเขา

“กระหม่อมไม่เข้าใจว่าพระองค์จะทรงทำเช่นนั้นไปทำไม” โดมินิคไม่เข้าใจเทียร์ลอสจะแต่งองค์ทรงเครื่องไปทำไมทั้ง ๆ ที่อาณาจักรนี้รกร้างมานับสองศตวรรษ

“เจ้าเสกพสกนิกรให้ข้าไม่ได้หรือไง ข้าเป้นสหายของเจ้านะโดมินิค”

“กระหม่อมทราบพ่ะย่ะค่ะ แต่พระองค์ต้องเข้าบรรทมเสียก่อน กระหม่อมทำความสะอาดห้องทางฝั่งทิศตะวันออกให้พระองค์ ห้องที่เคยเป็นห้องบรรทมของจักรพรรดินีราเชล” โดมินิคพูดพลางพายมือไปทางทิศตะวันนออกอย่างที่เขาพูด

“ขอบใจ เจ้าคงรู้สินะว่าช่วงนี้ข้านอนไม่หลับเลยถึงได้จัดห้องของแม่ข้าเอาไว้”

“พระองค์อาจจะเครียด พักผ่อนเถอะพ่ะย่ะค่ะ”

“ที่จริงเจ้าพูดปกติแบบที่สหายพูดกันก็ได้นะโดมินิค”

“กระหม่อมสัญญาว่าจะพูดเช่นนั้นเมื่อพระองค์ตื่นบรรทมยามรุ่งพรุ่งนี้”

หลังจากที่เทียร์ลอสเข้ามาในห้องบรรทมที่เคยเป็นของแม่ของเขา เทียร์ลอสเดินสำรวจทุกซอกทุกมุมอย่างช้า ๆ ไม่ว่าจะเป็นข้าวของเครื่องใช้ หรือที่นอน หมอน ผ้าห่มยังมีกลิ่นของแม่เขาติดอยู่จาง ๆ เทียร์ลอสยังรู้สึกว่าแม่เขายังอยู่ข้างเขาเสมอ ถึงแม้แม่เขาจะสิ้นพระชนม์ไปนานนับศตวรรษ เทียร์ลอสอยู่อย่างโดดเดี่ยวมาตลอดสองร้อยปี ถึงแม้จะมีโดมินิคที่เป็นทั้งสหายและองครักษ์ เทียร์ลอสก็ไม่วายที่จะเหงาและโดดเดี่ยว

ทุก ๆ สิบปีอาณาจักรลีเท็นดอร์จะมีการเฉลิมฉลองที่ยิ่งใหญ่ มีงานเลี้ยงเต้นรำที่โถงใหญ่ของปราสาท มีอาหารคาวหวานเรียงกันจนเลือกทานไม่ถูก ประชาชนทุกคนต่างก็ชอบงานเฉลิมฉลองนี้ ตั้งแต่ที่เทียร์ลอสปราบดาภิเษกขึ้นเป็นกษัตริย์ ประชาชนก็พากันขนข้าวของออกจากเมือง เพราะไม่ไว้ใจที่จะให้เด็กอายุ 16 ขึ้นครองราชย์ อีกทั้งยังฆ่าเจ้าชายเอเลนนอร์ซึ่งเป็นพี่ชายเพื่อขึ้นเป็นกษัตริย์อย่างเลือดเย็น

ไม่ว่าใครก็ไม่อยากอยู่รับใช้กษัตริย์เลือดเย็นผู้นี้

เทียร์ลอสเดินไปนั่งที่เก้าอี้กำมะหยี่สีแดงที่ตั้งอยู่ตรงหน้าต่างบานใหญ่ เขานั่งลงและมองไปที่แจกันที่จัดดอกฟาแลนนอปซิสที่มีสีสันสวยงามซึ่งมีดอกเยอบีร่าจัดสลับกันอยู่และดูเข้ากันได้ดี กลิ่นหอมของดอกไม้ทำให้เทียร์ลอสผ่อนคลายลงมาก ดอกไม้สองชนิดนี้เป็นดอกไม้ที่องค์จักรพรรดินีหรือแม่ของเขานั้นชอบเอามาประดับแจกันอยู่บ่อยครั้ง อีกทั้งยังปลูกเป็นสวนอยู่หลังปราสาทซึ่งห่างออกไปประมาณ 2 กิโลเมตร

“การที่กระหม่อมขึ้นครองราชย์โดยไร้ซึ่งประชาชนที่รักและเคารพกระหม่อม มันดีแล้วหรือท่านแม่”

เทียร์ลอสพูดพลางน้ำตาไหลออกมา ไร้ซึ่งเสียงสะอื้น การที่เขามีชีวิตเป็นอมตะมันเหมือนกับการลงโทษที่เฝ้ามองคนที่รักแก่ชราและตายลงอย่างช้า ๆ จนตอนนี้ทั้งตระกูลลีเท็นดอร์เหลือเพียงแค่ตัวเขาคนเดียว เทียร์ลอสให้คำมั่นสัญญากับตนเองว่าจะไม่รักใคร และอยู่อย่างโดดเดี่ยวกับสหายของเขาตลอดกาล หากเขามีคนที่รัก เขาต้องเจ็บปวดที่เขาต้องเห็นคนรักตายไปต่อหน้าต่อตา เทียร์ลอสไม่ต้องการเช่นนั้น..

ก๊อก! ก๊อก!

เสียงเคาะประตูทำให้เทียร์ลอสหลุดจากภวังค์ความคิด เทียร์ลอสใช้เวทมนตร์ของตนเองเปิดประตูบานใหญ่ พอประตูเปิดออกก็พบเพียงกล่องไม้เล็ก ๆ เทียร์ลอสลุกขึ้นจากเก้าอี้ไปยกกล่องนั้นขึ้นมาและวางลงไปที่โต๊ะใกล้ ๆ ก่อนจะเปิดออกดู

มันดูไม่เหมือนกล่องของอาณาจักรนี้เลยสักนิด

และมันดูไม่เหมือนกล่องของโลกใบนี้

ลักษณะของกล่องไม้กล่องนั้น มีลักษณะเป็นไม้โอ๊กสีน้ำตาลมีเถาวัลย์เลื้อยพันรอบกล่องซึ่งดูน่าลึกลับ เพียงแค่เทียร์ลอสแตะที่กล่องนั้นเถาวัลย์ก็ค่อย ๆ เลื้อยหลุดออกมากองอยู่ที่พื้น ซึ่งนั้นทำให้เทียร์ลอสแปลกใจอยู่เล็กน้อย ภายในกล่องมีม้วนกระดาษที่คล้ายจะเป็นพระราชสาสน์ เนื้อความภายในนั้นพูดถึงอาณาจักรของเขา และทางเลือกที่เขาต้องพบเจอ

พระเจ้าใจร้ายกับเขาเหลือเกิน

“เทียร์ลอส” โดมินิคเดินเข้ามาในห้องบรรทมของจักรพรรดินีที่เทียร์ลอสอยู่พร้อมกับแย่งพระราชสาสน์ในมือมาเก็บไว้ในกล่องดังเดิมพร้อมกับใช้เวทมนตร์ผนึกกล่องนั้นเอาไว้

“พระองค์ได้กล่องนี้มาได้อย่างไร” โดมินิคถามเทียร์ลอสด้วยสีหน้าจริงจัง

“มีคนมาเคาะมาประตูและวางไว้ที่หน้าห้องข้า”

“ผู้ใดบังอาจมารบกวนพระองค์”

“ข้าไม่รู้ พอข้าเปิดประตูข้าก็ไม่พบใคร ทำไมหรือ”

“ไม่มีอะไร พระองค์พักผ่อนเถิด ดึกแล้ว กระหม่อมขอตัว มีอะไรเรียกกระหม่อมได้เลย กระหม่อมอยู่หน้าห้องพระองค์” โดมินิคพูดจบก็ยกเอากล่องไม้ออกไปเก็บไว้ในที่ศักดิ์สิทธิ์ของปราสาททันที ทิ้งไว้เพียงเทียร์ลอสที่ยืนงงอยู่

โดมินิค.. เจ้าเคยเห็นข้าเป็นสหายหรือไม่

แสงอาทิตย์สาดส่องผ่านหน้าต่างบานใหญ่เข้ามาในห้องทำให้เทียร์ลอสตื่นขึ้นมาจากนิทรา เทียร์ลอสมีนิสัยที่ชอบตื่นเช้าและมักออกกลางแจ้ง ฉะนั้นเทียร์ลอสจึงชอบแสงแดดเป็นอย่างมาก เทียร์ลอสเดินออกมาอยู่ที่ระเบียงห้องจ้องมองบรรยากาศที่แสนสงบยามเช้า เขามองไปที่สวนหน้าวังของเขา เทียร์ลอสเห็นหมอกลงจาง ๆ เทียร์ลอสสูดลมหายใจเข้าไปจนเต็มปอด

บรรยากาศที่แสนสงบกับกษัตริย์ผู้โดดเดี่ยว

“เทียร์ลอส ข้านำน้ำชายามเช้ามาให้เจ้า” เสียงของโดมินิคดังขึ้นข้างหลังของเทียร์ลอส เทียร์ลอสสะดุ้งตกใจกับการปรากฏตัวของสหายของเขา

“ข้าบอกกี่ครั้งกี่หนแล้วโดมินิคว่าอย่าใช้พลังวับไปแวบมาในปราสาทของข้า”

“เจ้ายังไม่ชินอีกหรือ ข้าทำเช่นนี้มาหนึ่งร้อยห้าสิบปีแล้วนะเทียร์ลอส”

“ว่าแต่เจ้าเถอะ คิดเช่นไรมาดื่มชาตอนเช้า ปกติเขาดื่มตอนบ่ายไม่ใช่หรือไง” เทียร์ลอสพูดพร้อมกับนั่งลงที่เก้าอี้กำมะหยี่สีแดงตัวโปรดของเขา และผายมือให้โดมินิคนั่งเก้าอี้ที่อยู่ตรงข้างเขา

กริ๊ง!

สิ้นเสียงกระดิ่งก็มีดโต๊ะน้ำชาเล็ก ๆ อยู่ตรงหน้าเทียร์ลอส นั่นก็เป็นฝีมือของโดมินิคอีกเช่นเคย

“ข้าแค่อยากให้สหายของข้าสดชื่นละผ่อนคลายแต่เช้า ชากุหลาบกับชาคาโมมายด์ เจ้าจะเลือกอะไร” โดมินิคพูด

“ข้าเอาชากุหลาบ” เทียร์ลอสตอบ

“ไม่แปลกใจที่ใบหน้าเจ้ายังเด็กเหมือนตอนอายุยี่สิบ ถึงแม้ตอนนี้จะอายุ 250 ปีแล้ว”

“ก็ข้ามีชีวิตเป็นอมตะ เจ้านี่จริง ๆ เลยโดมินิค”

การที่โดมินิคเอ่ยแซวเทียร์ลอสอย่างนั้นเพราะชากุหลาบมีสรรพคุณมากมายไม่ว่าจะเป็นบรรเทาอาการปวดท้อง ท้องผูก ท้องเสีย เสริมภูมิคุ้มกัน ดีต้อผิวและเส้นผม ช่วยให้ระบบย่อยอาหารดีขึ้น บรรเทาอาการเจ็บคอ และบรรเทาอาการเครียดเหมือนที่ตอนนี้เทียร์ลอสกำลังเป็นอยู่ ส่วนชาคาโมมายด์ที่โดมินิคดื่มก็มีประโยชน์ไม่แพ้ชากุหลาบเลย เพียงแต่ดีคนละด้านก็เท่านั้น

“เจ้าคิดอย่างไรหากข้าจะสร้างอาณาจักรให้คึกคักและมีผู้คนดังเดิม” เทียร์ลอสพูดขึ้นในขณะที่ทอดสายตาไปยังชุมชนที่อยู่ห่างออกไปจากปราสาทไม่ไกล เขาคิดถึงในตอนที่อาณาจักรลีเท็นดอร์คึกคักไปด้วยผู้คน เสียงลูกเด็กเล็กแดงร้องเล่นกันระงมไปทั่วอาณาจักร รวมถึงการค้าขายที่รุ่งเรือง อาณาจักรลีเท็นดอร์รุ่งเรืองด้วยการขุดทองและเหมืองแร่ อีกทั้งยังค้าขายผลผลิตทางการเกษตรได้รุ่งมากทีเดียว

“หากมีความประสงค์อย่างนั้นจริง ก็น่ายินดีไม่น้อยเลยเทียร์ลอส ข้าจะช่วยเจ้าอีกแรง” โดมินิคพูดพลางจิบชาของตนเองและมองบรรยากาศรอบนอก ถ้ามีผู้คนคงสวยกว่านี้เป็นไหน ๆ

“แต่อาณาจักรของข้าต้องคำสาป พ่อมดมาสาปและสร้างอาถรรพ์ให้อาณาจักรข้า” เทียร์ลอสพูดเสียงอ่อน

“ข้าจะแก้อาถรรพ์ให้เจ้าเอง ข้าพอจะทำได้ เพื่อสหายของข้า”

เทียร์ลอสยิ้มรับคำพูดของโดมินิค เขาคิดไม่ผิดเลยที่เลือกโดมินิคมา ในตอนที่พระเจ้าให้เขาเลือกองครักษ์และเลือกสหาย พระเจ้าให้เพียงชื่อเท่านั้น เทียร์ลอสภาวนาให้ชื่อที่เขาเลือกเป็นเพื่อนที่แสนดีของเขาตลอดกาล

คำสาปและอาถรรพ์ของอาณาจักรลีเท็นดอร์คือทุก ๆ 1 ปีจะมีโศกนาฏกรรมเกิดขึ้นในวันที่สิบสามเดือนหก และโศกนาฏกรรมในแต่ละครั้งจะมีคนเสียชีวิตมากกว่าห้าพันคน รวมถึงการค้าขายก็จะไม่รุ่งเรืองเฟื่องฟู อาณาจักรและกษัตริย์จะโดยใส่ร้ายจากอาณาจักรอื่นที่เป็นสหาย และจะโดนฉ้อโกงภาษีอากร

“ข้าอาจจะช่วยได้แค่บางส่วนนะเทียร์ลอส บางคำสาปหรือบางอาถรรพ์มันก็เป็นชะตากรรมของอาณาจักรเจ้ามาตั้งแต่อดีต” โดมินิคพูด

“อย่างน้อยก็ทำให้อาถรรพ์มันทุเลาลงก็เป็นพอแล้วสหายของข้า”

โดมินิคและเทียร์ลอสใช้เวลา 7 วันในการบูรณะปราสาท ราชวังหลวง และบ้านเมืองต่าง ๆ ให้เข้าที่เข้าทาง พวกเขาใช้เวทมนตร์ช่วยด้วย หากทำด้วยน้ำพักน้ำแรงของคนสองคนคงใช้เวลาอีกหลายปี พวกเขาได้ใช้เวทมนตร์สร้างเหล่าขุนนางและทหารขึ้นมา ไม่ว่าจะเป็นบรรดาศักดิ์ที่สูงที่สุดอย่าง ดยุก มาร์ควิส เอิร์ล ไวเคานต์ และต่ำสุด บารอน พวกเขาสร้างขึ้นมาทั้งหมดเพื่อไม่เป็นปัญหาในการคดโกง เพราะขุนนางและทหารที่สร้างขึ้นมาเหล่านี้จะฟังคำสั่งเทียร์ลอสและโดมินิคเท่านั้น

เทียร์ลอสได้สร้างประชาชนขึ้นมาเป็นกลุ่มเล็ก ๆ มีไม่ถึง 100 คน เพื่อให้เดินทางไปยังเมืองอื่น หรือเข้าป่าไปหาคนที่เร่ร่อนไม่มีบ้านให้มาอยู่อาณาจักรลีเท็นดอร์ และคนที่พร้อมจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ในอาณาจักรแห่งนี้ ในส่วนของโดมินิคนั้น โดมินิคได้ส่งขุนนางไปสานสัมพันธไมตรีที่อาณาจักรใกล้เคียง ไม่ว่าจะเป็นอาณาจักรที่เคยเป็นเมืองพี่เมืองน้องกับอาณาจักรของเทียร์ออส อาณาจักรฝั่งตอนใต้ อาณาจักรทางฝั่งตะวันออกและตะวันตก หรือที่อยู่ดินแดนอันไกลโพ้น

พระเจ้าลีเท็นดอร์ที่ 2 หรือกษัตริย์เทียร์ลอส ได้เดินทางไปอาณาจักรลีเซ็ตน่าพร้อมกับขุนนางสองคนที่มีบรรดาศักดิ์เป็นถึงดยุกและดัชเชส ชื่อ ดยุกจอห์นนี่และดัชเชสลูเซียซึ่งเป็นสามีและภรรยากัน

เทียร์ลอสใช้เวลาในการเดินทางไปอาณาจักรลีเซ็ตน่าเป็นเวลาสองวัน เพราพวกเขาเดินทางด้วยรถม้าจึงม้าบ้างเพราะม้าต้องพักเหนื่อย อีกทั้งยังต้องกินหญ้า ดื่มน้ำอีก แต่เทียร์ลอสก็ไม่ได้รีบร้อนอะไร ผู้คนที่อาณาจักรต่างก็พากันฮือฮาเมื่อรถม้าของกษัตริย์แห่งอาณาจักรลีเท็นดอร์เคลื่อนตัวเข้าสู่อาณาจักรลีเซ็ตน่า

เทียร์ลอสได้ลงจาดรถม้าและเดินสำรวจตามแผงลอยที่ชาวบ้านตั้งหน้าร้านขายของที่ตนหามาได้ ไม่ว่าจะเป็นเนื้อสัตว์ ผัก และผลไม้ป่าที่หามาได้

เจริญขึ้นมากเหมือนกันหลังจากที่ข้าไม่ได้มาเมืองนี้นับร้อยปี

เสียงในใจของเทียร์ลอสกำลังพูด

เทียร์ลอสเดินสำรวจเรื่อย ๆ จนไปเจอเด็กผู้ชายคนหนึ่ง เท่าที่เดาอายุคร่าว ๆ คงอยู่ประมาณ 15-18 ปี ตัวเขาเองก็ไม่ได้มั่นใจนัก เด็กคนนั้นกำลังวิ่งเล่นกับเด็กรุ่นราวคราวเดียวกับตนเองอย่างสนุกสนาน เสียงหัวเราะที่ฟังแล้วดูสดใสตามวัย ผิวขาวผ่อง ใบหน้าน่ารักเสียยิ่งกว่าเด็กผู้หญิง ไม่เดาก็รู้ว่าต้องเป็นพระโอรสของอาณษจักรแห่งนี้เป็นแน่

เทียร์ลอสสะดุดตากับหญิงชราคนหนึ่งที่นั่งเฝ้าพระโอรสอยู่ในที่รับรองราชวงศ์ก็อดไม่ได้ที่จะสาวเท้าไปหา นายทหารที่ยืนคุ้มกันความปลอดภัยได้เข้ามากันท่าเทียร์ลอสเอาไว้ แต่ก็ต้องหยุดการกระทำเหล่านั้นในทันที เทียร์ลอสใช้เวทมนตร์ให้นายทหารเหล่านั้นยืนนิ่งอยู่กับที่ ส่วนตัวเขาก็เข้าไปหาหญิงชราคนนั้น

“ถวายบังคมองค์ราชินีโซเฟียที่ 9 กระหม่อมพระเจ้าลีเท็นดอร์ที่ 2 ยินดีอย่างยิ่งที่ได้พบพระองค์” เทียร์ลอสระบายยิ้มที่แสนเย็นชาบนใบหน้าหล่อเหลาดังรูปปั้น

“ทะ..เทียร์ลอส” หญิงชราค่อยๆ พูด

“ทรงจำกระหม่อมได้หรือไม่ เราไปคุยกันในวังดีไหมพ่ะย่ะค่ะ”

#Tierlostt

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น