จากนักเรียน...

ก็อย่างที่บอก

ตอน ม.3 เราได้เป็นกรรมกร แบกอิฐ ขนอิฐ เพื่อเอาไปปูพื้นหน้าโรเงรียน แค่นั้นก็จะตาย มันไม่หนักหรอก แต่มันเจ็บมืออ่ะ

พอม.4 นี่ โดนตั้งแต่ต้นเทอม เรียนเกษตร เรียนการเพาะปลูก ต้องไปทำแปลงเกษตรปลูกผักบุ้งกับผักกาดขาว

เราพึ่งไปถางหญ้า ยกร่องแปลงมาเมื่อวันที่ 25 ที่ผ่านมา ยังทำไม่เสร็จเลยอ่ะ

จับคู่กับเพื่อนทำ อาจารย์จัดให้

เราคู่กับเพื่อนผู้หญิงอ่ะ อาจารย์น่าจะให้คู่กับผู้ชาย เพราะเราจะได้ไม่เหนื่อย ยกให้มันทำ อิอิ เริ่มชั่วร้าย

กลุ่มเราซวยสุดยอด แปลงอยู่ริมสุด ต้องถางหญ้าออกด้วย

อาจารย์เขาบอกว่า ให้ถางหญ้าเลย ไม่ต้องกลัวปู่ว่า (มุกนะมุก) เราก็งง ปู่ว่านี่อะไร จนมาเล่าเรื่องนี้ให้พ่อฟัง พ่อหัวเราะก๊าก บอกเป็นมุก เราก็คิดไปคิดมา เออ เพิ่งคิดออกว่าเป็นมุก เป็นครั้งแรกๆนะเนี่ยที่ตามมุกไม่ทัน
 
หลังจากวันนั้น เราปวดเอว ปวดแขน ปวดขามาก โอ๊ย ตัวก็ดำขึ้นเลยอ่ะ เพราะตากแดด

ต่อจากทำแปลงผัก วันต่อมาเราก็ได้เป็นช่างทาสี ทาสีโต๊ะเรียนน่ะ เล่นเอาเสื้อเลอะหมดเลย ซักไม่ออกด้วยอ่ะ แงๆ เสื้อใหม่ด้วย

หมดเรื่องเล่าแล้วล่ะ

แค่นี้ล่ะกัน

เออ วันที่ 29 นี่ เราจะได้ไปงานนิทรรศการที่อิมเพ็คด้วย ดีใจจังเลย

บ๊ายบาย