ผมเกิดใหม่เป็นคนธรรมดา

ตอนที่ 1 : น้องยุคนดวงซวย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 297
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    5 มิ.ย. 62

สวัสดีครับผมขอแนะนำตัวอย่างเป็นทางการผมนายธายุกร หรือพายุคนดีครับ อายุ25ปี เรียนจบคณะบริหารสาขาต่างประเทศแต่มาเปิดร้านคาเฟ่เล็กๆในกรุงเทพ ผมชอบเข้าวัดทำบุญเป้นชีวิตจิตใจครับ ตอนนี้ธุรกิจร้านผมกำลังไปด้วยดีเลยล่ะนะ คาเฟ่ผมเป็นคาเฟ่น้องแมว( น่ารักใช่ไหมล่าา ) น้องแมวในคาเฟ่มีอยู่12ตัว ก่อนจะมาเป็นแมวในคาเฟ่เมื่อก่อนน้องๆเป็นแมวข้างถนนผมสงสารน้องจึงเก็บมาเลี้ยงเลื่อยๆจนมีทั้งหมด12ตัวน่ะครับ แหะๆ ผมเป็นเด็กกำพร้าพ่อแม่เสียตั้งอายุ12 แต่ดีที่พวกท่านมีเงินเก็บอยู่เยอะ ผมจึงอยู่ได้มีกินมีใช้ถึงทุกวันนี้ แต่พอผมเข้ามหาลัยก็เริ่มทำงานพิเศษหาเลี้ยงตัวเองจนจบ แล้วผมจึงใช้เงินเก็บของตัวเองและของพ่อแม่ที่ยังเหลืออยู่เปิดคาเฟ่เพราะผมทำขนมกับอาหารเป็นเพราะตอนอยู่มหาลัยชอบทำให้เพื่อนๆกินเข้าเรื่องดีกว่าน่ะครับยืดยาวมานานแล้ว

วันนี้เป็นวันปกติ ผมกำลังชงกาแฟให้ลูกค้าอยู่ จู่ๆลูกค้าผู้ชายที่มากับคนที่น่าจะเป็นแฟนของเขาก็ลุกขึ้นแล้วก็มีผู้ชายอีกคนยืนอยู่ข้างโต๊ะผู้หญิงที่นั่งอยู่มีท่าทางกังวลและเหงือแตก ลูกค้าชายกับผู้ชายอีกคนมีปากเสียงกัน

'' มึงยุ่งเหี้ยไรกับเมียกู'' อยู่ที่ยืนข้างโต๊ะพูดขึ้น

'' เมียมึงเหี้ยไรเมียกู '' ลูกค้าชายหันไปมอง แพรวหรือลูกค้าสาวที่นั่งอยู่

โครม พลั่ก พลั่ก

​พอลูกค้าชายหันไปคู่กรณีก็จับเก้าอี้ฟาดหัวลูกค้าชายท่านนั้นแล้วลงไปคร่อมต่อย ผมที่กำลังชงกาแฟอยู่อยู่ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก ก็พยายามหาโทรศัพย์ในกระเป๋ากางเกงอยู่ คู่กรณีกับลูกค้าก็ชักปืนขึ้นมาจะยิงลูกค้าผู้ชายคนนั้น

'' มึงยุ่งกับเมียกู ไปลงนรกซะ '' คู่กรณีเตรียมลั่นไกลใส่ลูกค้าชาบคนนั้น แต่สถานะการณ์กับเปลี่ยน

​ปั้ง กรี๊ดดดดดดดดดดดดด

​ลูกค้าชายหักมือคู่กรณีจนทิศทางกระสุนเปลี่ยน แต่ไม่รู้ความดวงซวยอะไรของผมทางที่กระสุนพุ่งมาเป็นทางที่ผมอยู่และอย่างที่พวกคุณเดา ผมโดนยิงครับ!!! ผมโดนยิง!!! ซวยอะไรเบอร์นี้ครับชงกาแฟอยู่อยู่ดีๆลูกค้ากับใครไม่รู้ทะเลาะกันชักปืนจะฆ่ากัน แต่คนจะตายคือผมครับ ตอนนี้วิญญาณผมออกจากร่างมาแล้วครับกำลังลอยมองร่างตัวเองพร้อมกับเสียงกรี๊ดของลูกค้าในร้านและน้องแมวทั้งหลายที่มามุงดูผม กระสุนโดนเข้าอกซ้ายของผมแบบจังๆเลยครับ ผมซวยหรือถึงคาดแล้วกันครับ

'' พายุ ข้าขอโทษนะเป็นความผิดข้าเอง '' อยู่ๆก็มีผู้ชายหน้าตาดีมากครับหน้าอย่างเขาหน้าจะเป็นนายแบบในนิตยสารแฟชั่นหรือพวกคิวส์บอยได้เลย แต่เอ๊ะเขาขอโทษผมทำไมกันครับ??? เขาเป็นใครกัน?? รู้จักผมได้ไง??

''ขอบคุณที่ชมข้าว่าหล่อ แต่ที่ข้าขอโทษเจ้าเพราะข้าเป็นคนทำให้เจ้าตาย ข้าเผลอไปหยิบนาฬิกาทรายชีวิตเจ้ามาจนทำให้เจ้าถึงแก่กรรมเร็วไปหน่อย ส่วนที่ข้าเป็นใครก็คือข้าเป็นพระเจ้า เจ้าไม่รู้จักข้าหรอกแต่ข้ารู้จักเจ้าติดท็อปลิสคนดีของสวรรค์เลย''

'' ทำไมท่านถึงทำอย่างงั้นหล่ะครับ ผมยังต้องเลี้ยงดูน้องแมวแต่ท่านทำให้ข้าตายแล้วแมวผมล่ะใครจะดูแล ฮึก ท่านใจร้าย '' ผมร้องไห้ออกมาใช้ชีวิตดีๆได้ไม่นานก็ต้องมาตาย ฮึก ผมเสียใจมาก

''โอ้ๆ ไม่ร้องๆ ข้าจะส่งเจ้าไปเกิดใหม่ในอีกโลกมีชีวิตใหม่ที่อีกโลกส่วนแมวเจ้า ข้าจะส่งไปให้ทีหลัง '' ก็ยังดีที่ผมยังได้มีชีวิตใหม่อีกครั้ง

''แต่ก่อนเจ้าจะไปข้าจะให้พรของเจ้าไป 3 ข้อ ไม่สิ 5ข้อ ข้อแรกให้เจ้าสามารถเรียนรู้ได้ไวอ่านหนังสือเล่มไหนก็รู้เรื่อง ข้อสอง เจ้าจะมีความทรงจำเก่าและความสามารถด้านการบริหารและทำอาหาร ข้อสามเจ้าจะรู้เรื่องการแพทย์และสมุนไพร   ข้อสี่ตอนไปเจ้าจะสามารถพูดภาษาที่นั่นได้เลยและเจ้าจะพูดและรู้ได้ทุกภาษา ข้อห้า เจ้าจะเป็นชายงามล่มเมืองและมีเสน่มากๆ''

'' อะไรนะท่านชายงามล่มเมือง ท่านต้องบ้าไปแล้ว!!! '' ถึงผมจะเป็นคนดีแต่ให้เป็นชายงามล่มเมืองก็ไม่ไหวนะครับ ผมอยากมีชีวิตปกติชนนิครับ แบบนี้ก็ต้องมีโมโหกันมั่งแหละครับ

''ไม่มีแต่นะพายุน้อย เดี๋ยวข้าจะหาเวลาไปเยี่ยมเจ้าบ่อยๆและแนะนำเพื่อนข้าให้รับเจ้าเป็นศิษย์''

''ผมพูดอะไรไปท่านก็คงไม่ฟังผมอยู่ดีใช่ไหมครับ เห้ออออ''

''ใช่ งั้นลาก่อนที่รักของข้าแล้วจะไปหาเวลาไปเยี่ยมบ่อยๆ จุ๊บ'' อยู่ท่านพระเจ้าก็ก้มลงมาจุ๊บผมตั้งแต่ หน้าผาก แก้มทั้งสองข้าง จมูก คาง และจบที่ปาก ผมตัวแข็งทื่อแล้วอยู่ๆโลกก็ดับมืดไปหมดเลย

​''

​ อนุจิง โอรสของท่านคลอดแล้วท่านคิดจะบอกท่านแม่ทัพหรือไม่ขอรับ''

​''ข้าไม่คิดจะบอกท่านแม่ทัพหรอกหยงยิง ท่านแม่ทัพหาว่าข้าคบชู้สู่ชาย คิดว่าบุตรในครรภ์ของข้าไม่ใช่บุตรของท่านแม่ทัพถ้าข้าไปบอกว่าท่านแม่ทัพคิดหรือว่าเขาจะเชื่อว่าเป็นบุตรของท่านจริงๆ''

​''ท่านอนุจะตั้งชื่อบุตรของท่านว่าอะไรหรือขอรับ''

​''เลิกเรียกข้าว่าอนุจิงซักทีเถอะ หยงยิง บุตรของข้าเคยเกิดจากความรักของข้ากับท่านแม่ทัพ บุตรของข้าไม่รู้เรื่องอะไรที่เกิดขึ้นข้าจะเลี้ยงเขาด้วยความรักของข้าเท่าที่จะทำได้ และชื่อของบุตรของข้าคือ

​จิงหลิงเหม่ย ''

​''

​เป็นชื่อที่ไพเราะมากขอรับ ความหมายแปลว่าวิญญาณที่สวยงามใช่ไหมขอรับ''

​''ใช่แล้วหยงยิง ข้าให้บุตรของข้าใช้แซ่ของข้า ข้าจะพาบุตรกับไปยังตระกูลของข้า เจ้าจะไปกับข้าด้วยหรือไม่''

​''ข้าจะเดินทางกลับตระกูลกับท่านขอรับ''

​ผมที่แกล้งหลับบนอ้อมแขนมารดาคนใหม่ พวกเขาคงคิดว่าพูดมาทั้งหมดผมคงไม่รู้ความแต่ผมกลับชาติมาเกิด จึงได้รู้นะที่นี้ว่าท่านพ่อของผมเป็นแม่ทัพแต่ที่ไม่รู้คือแม่ทัพจากตระกูลอะไรนี่แหละ งานหยาบเลย แต่ไม่เป็นไรผมมีแค่ท่านแม่ก็พอแล้วส่วนที่เหลือผมจะดูแลท่านแม่ของผมเองครับ ตอนนี้ผมไม่ได้ชื่อพายุแล้วครับ ตอนนี้ ผมชื่อ จิงหลิงเหม่ย แต่ทำไมชื่อมันเหมือนสาวน้อยจังเลย พูดชื่อใหม่แล้วจักกระจี้ชอบกล

ผมลืมตาขึ้นมามองหน้าท่านแม่ ท่านแม่เป็นคนที่สวยครับ ขอบอกเลยสวยที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา หน้าใสมาก จมูกโด่ง ขนตายาว ปากกระจับสีแดง มีตาที่เฉียวคมดูแล้วมีอำนาจ บนหน้าผากมีปานรูปดอกไม้บานเล็กๆถ้าไม่สังเกตุคงคิดว่าจุดสีแดง รวมๆแล้วท่านแม่ของผม สวยมากๆและแฝงไปด้วยอำนาจ

''แอ้ แอ้ แอ้'' ผมพยายามเรียกท่านแม่แต่เสียงที่ออกมาได้แค่เสียงร้อง ผมอยากชมท่านแม่ว่าสวยและทรงอำนาจ

'' เรียกแม่หรือเจ้าลูกบ๋วยน้อยของแม่'' ท่านแม่ยิ้มให้ผม เป็นยิ้มที่สวยมากเลยครับ

''แอ้ แอ้ แอ้ '' ผมยิ้มตอบและพยายามเรียกท่านแม่

''น่ารักจริงๆ เจ้าลูกบ๋วยของแม่ หยงยิงมาชมโฉมบุตรของข้าตอนตื่นสิ''

''ขอรับบุตรของท่านช่างมีหน้าตาที่ คล้ายคลึงกับท่านมากขอรับ สงสัยโตขึ้นคงงามล่มเมือง วุ่นวายแน่ขอรับ555''ท่านหยงยิงคงจะเป็นคนสนิทของท่านแม่ แต่ผมไม่อยากงามล่มเมืองนะ!!!และผมเป็นชายไม่ใช่หญิง

''เจ้าก็พูดไปหยงยิงบุตรข้าเป็นชายหาใช่เป็นหญิง แต่ที่เจ้าพูดก็มีโอกาสเป็นไปได้5555'' ท่านแม่พูดติดตลก

''ข้าว่าถึงเวลาเดินทางกลับตระกูลจิงได้แล้วขอรับ'' อยู่ๆมีชายหน้าหล่อเหลาเปิดประตูเข้ามาบอกว่าถึงเวลาแล้ว ผมตื่นเต้นครับจะได้ออกไปข้างนอกเรือนแล้ว

'' อือ '' ท่านแม่รับคำสั้นๆและเปิดประตูออกไป

หน้าประตูคือรถม้าที่สภาพธรรมดาทั่วไปไม่ได้หรูหราหรือมีอะไรพิเศษ ท่านแม่เดินขึ้นรถม้าพร้อมหยงยิง รถม้าได้เคลื่อนที่ต่อ


​จิงยี่เจิน

​ท่านแม่ของจิงหลิงเหม่ยหรือน้องพายุเองจ้าาาาาา

​คอมเม้นให้กำลังใจกันหน่อยน่าาาาาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7 ความคิดเห็น

  1. #5 cloudy_sky2 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 21:21

    น่าสนใจ
    #5
    0
  2. #1 cantus1011 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 22:50
    อยากให้พระเจ้ามาดึงนาฬิกาเราบ้างจัง จะได้เที่ยวจีนพร้อมพรตั้ง 5 ข้อแหนะ555
    #1
    1
    • #1-1 YUMI_1304(จากตอนที่ 1)
      15 พฤศจิกายน 2563 / 18:59
      555เราคิดเหมือนกันนะ เเต่ติดอย่างเดียว ไม่มีบุญพอ55555
      #1-1