(1THE9) detective #SPYสปายสายลับ

ตอนที่ 4 : SPY detective 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 32
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    7 มี.ค. 62




SPY






          พื้นที่ราบที่ต่างเต็มไปด้วยสุสานของคนตายที่ญาติพี่น้องของคนตายมาสร้างไว้ให้ เปรียบเสมือนเป็นบ้านหลังหนึ่ง บางสุสานต่างเต็มไปด้วยต้นหญ้าที่ขึ้นปกคลุม มีดอกไม้แห้งที่วางไว้ข้างหน้าสุสานเพราะขาดการดูแลของลูกหลาน บางสุสานก็สะอาดตาไร้ต้นหญ้า    ที่แห่งนี้ทุกคนที่มาต่างโศกเศร้า ทุกคนต่างเสียน้ำตากันเมื่อมาเพราะความคิดถึงและยังคงอาลัยอาวรกับการจากไปของคนที่รัก 





           สุสานที่ใหญ่ที่สุดของพื้นที่นี้ไม่มีใครรู้ว่าเป็นของใคร ข้างในเป็นศพใครทำไมถึงสุสานใหญ่เช่นนี้ ชาวบ้านบางคนที่มาต่างก็บอกว่าเป็นสุสานของคนรวย เป็นของคนมีตัง แต่ใครจะรู้ไม่ว่าสุสานที่ใหญ่ที่สุดและดูดีที่สุดแห่งนี้มันมีเบื้องหลังที่แสนเลวร้ายมากแค่ไหน ไม่มีใครรู้มีเพียงแต่ผู้หญิงคนเดียวคนนี้ที่ยืนอยู่หน้าสุสาน เค้าคือเจ้าของสุสานเป็นคนดูแลรักษาความสะอาดมาตลอดเป็นเวลาระยะ4ปี





ㅡ ความทรงจำอันเลวร้ายมันคงยังตราตรึงอยู่ในใจเค้า ไม่ว่าจะผ่านมากี่ปีเค้าก็ไม่มีวันลืมและไม่เคยคิดที่จะลืมคนที่พรากครอบครัวจากเค้าไป








            รถเก๋งหรูสีดำที่ขับมาด้วยจุนซอก็จอดเทียบท่าฟุตบาตที่มีร้านขายราเม็งข้างๆทาง จินซองมองออกไปนอกรถก่อนจะหันมามองคนที่ขับมา มันดึกแล้วเค้าควรจะถึงบ้านได้แล้ว ถ้าขืนกลับบ้านช้ามีหวังพี่ชายของเค้าได้ฆ่าจุนซอแน่ 





" นี่นายจอดที่นี่ทำไม ทำไมไม่กลับบ้านมันดึกแล้วนะ " จินซองทำเสียงดุมาทางคนขับแต่จุนซอกับไม่กลัวเลยแม้แต่น้อย คนตัวสูงทำหูทวนลมทำเหมือนว่าสิ่งที่คนตัวเล็กพูดไปเมื่อตะกี้เป็นเพียงแค่อากาศ สองแขนหนาพาดไปกับพวงมาลัยรถพร้อมชะเง้อมองไปทางร้านราเม็งที่คนกำลังนั่งกินอยู่




" ป่ะคุณไปกินราเม็งกัน " จุนซอพูดเองเออเองโดยที่ไม่รอคำตอบจากคนตัวเล็ก คนตัวสูงก็เปิดประตูลงจากรถและลากพยาบาลหน้าหวานลงมาจากรถทันที





" นี่นายอยากตายหรอ พาฉันกลับบ้านช้าแบบนี้ระวังโดนกระสุนเฮียเจาะกระบาลไม่รู้ด้วยนะ " จุนซอหยุดคิดนิดนึงก่อนจะจัดแจงที่นั่งให้คุณหนูจินซองและหันไปสั่งราเม็ง ก็เค้าไม่กลัวนี่เค้าเป็นถึงมือขวาของยูยงฮาเลยนะ และอีกอย่างเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นครั้งแรกที่ไหนหละ จุนซอหนะพาจินซองกลับบ้านช้าเกือบประจำ 





" ผมดีใจจังที่คุณเป็นห่วงผมด้วย " จุนซอนั่งเอามือเท้าคางพร้อมฉีกรอยยิ้มทำหน้าทะเล้นให้กับคนตรงหน้า  จินซองถอนหายใจเฮือกใหญ่นี่เค้าจะปล่อยให้ลูกน้องคนนี่ลามปามเค้ามากเกินไปแล้วนะ 





" อย่าหลงตัวเองไปหน่อยหนะ ฉันแค่เป็นห่วงเฮียไม่อยากให้เฮียต้องมาเปื้อนเลือดของนาย "  จุนซอนั่งฟังพลางพยักหน้ากวนประสาทจินซอง





" แลคุณห่วงและรักพี่ชายคุณมากเลยนะ " 




            

                 จุนซอพูดพลางหยิบช้อนและตะเกียบส่งให้พร้อมกับถ้วยราเม็งที่พึ่งมาเสิร์ฟให้กับจินซอง ความสัมพันธ์ของพี่น้องคู่นี้อยู่ในสายตาของจุนซอเกือบตลอด  จินซองรักยูยงฮามากเช่นเดียวกับยูยงฮาที่ก็รักจินซองมาก และใครก็ตามที่คิดร้ายกับจินซองไม่เดือดร้อนก็หายสาบสูญไปเลย 

  




" ก็ฉันกับเฮียมีกันแค่สองคนไม่ให้รักเฮียจะให้ไปรักหมาที่ไหน " พยาบาสาวหน้าหวานส่ายหน้าให้กับคำถามของจุนซอก่อนจะก้มหน้าทานราเม็งตรงหน้า 





" ก็ผมนี่ไง " จินซองที่กำลังคีบเส้นราเม็งขึ้นมานั้นก็เงยหน้ามามองคนที่พูด  จุนซอยิ้มบางๆให้กับจินซองก่อนจะเอามือล่วงเข้าไปยังเสื้อสูทข้างใน มือหนาหยิบกล่องเล็กสีฟ้าออกมาและส่งไปให้กับคุณหนูจินซอง ㅡ สุขสันต์วันเกิดย้อนหลังนะครับ













ㅡ คาเฟ่มาเฟีย


22:01



            สถานที่แห่งนี้เป็นสถานที่ให้ความผ่อนคลายกับลูกค้า เป็นแหล่งบันเทิงที่เหล่ามาเฟียต่างมาใช้บริการกัน คาเฟ่นี้ล้วนมีแต่ลูกค้าที่มีอิทธิพลกัน ใครที่กระเป๋าไม่ถึงหรือมีชื่อเสียงไม่พอก็อย่าได้หวังจะได้เข้ามาเหยียบ        





              ยูยงฮา ลูกค้าประจำที่มาจนทำให้เหล่าการ์ดที่ยืนเฝ้าประตูจำได้ ไม่จำเป็นต้องขอดูบัตรเค้าสามารถเดินเข้าไปได้เลย การทำงานวางแผนมาทั้งวันทำให้ชายหนุ่มอย่างเค้าจำเป็นจะต้องมาหาที่ผ่อนคลาย และนางงามตู้กระจกนั้นก็เป็นสิ่งหนึ่งที่เค้าชอบ เค้าก็เป็นผู้ชายคนนึงเหมือนกัน มีตัณหาราคะพอๆกับผู้ชายทั่วไป แต่เค้าก็ไม่เคยคิดที่จะหิ้วผู้หญิงคนไหนเข้าบ้านเลยถึงแม้จะมีผู้หญิงหวังรวยทางลัดคอยจับอยู่ก็เถอะ ผู้หญิงคนเดียวที่เค้าห่วงและรักมากที่สุดมีแค่ ยูจินซอง คนเดียวเท่านั้น





" ฉันขอสินค้าที่สดๆหน่อยนะ เก่าๆไม่ต้องเอามา " ยงฮานั่งลงกับโต๊ะสำหรับแขกวีไอพีที่ทางร้านสั่งจัดไว้ให้เรียบร้อยแล้ว ก่อนจะกระดิกนิ้วเรียกพนักงานสั่งสินค้า พนักงานชายก้มศีรษะรับคำสั่งและรีบไปจัดหาสิ่งที่ยงฮาต้องการทันที





        และภายในไม่กี่นาทีพนักงานชายก็มาพร้อมกับเด็กสาวหุ่นดีหน้าตาดีในชุดเกาะอกสีแดง ยงฮามองหญิงสาวตั้งแต่ข้างล่างไล่ไปถึงข้างบน  ลิ้นหนาเลียริมฝีปากเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยถามชื่อของผู้หญิงคนนี้




"เธอชื่อะไร " สายตายังคงจับจ้องมองอย่างไม่ละสายตา ถ้าเปรียบเค้าเป็นเสือผู้หญิงคนนี้ก็ไม่ต่างไรจากกวางที่กำลังจะโดนเสือขย่ำ





ㅡ เอริค่ะ








30นาทีก่อนหน้านี่



                  นอกร้านสถานบันเทิงนี้ตกแต่งไปด้วยไฟหลากสีที่ดึงดูดลูกค้า และพลางสิ่งที่ไม่ดีอยู่ในร้านจากตำรวจ ผับแห่งนี้จึงเป็นแค่ผับธรรมดาทั้งที่มันไม่ธรรมดา 





" เจ๊ทำไมต้องเป็นฉันด้วยล่ะ " เสียงบ่นอุบอิบของสปายสาวตัวเล็กที่กำลังยืนหงุดหงิดกับชุดที่เค้ากำลังสวมใส่อยู่ โดยอมยกยิ้มบางให้กับสปายรุ่นน้องที่กำลังทำหน้าเสีย 





" เอาหน่า....ท่องไว้เราทำเพื่อประเทศ และจำไว้นะเธอชื่อเอริ "






          ซองวอนทำท่าสะบัดสะบิ้งใส่โดยอมเล็กน้อยก่อนจะหยิบของสำคัญและเริ่มแผนการที่พวกเธอได้วางเอาไว้  โดยอมมองตามแผ่นหลังบางของซองวอนที่ค่อยๆเดินเข้าร้านไปโดยมีแทอูที่ปลอมตัวเป็นพนักงานมาคอยพาไปเข้าร้าน เค้าหวังว่าแผนการครั้งนี้จะสำเร็จและหวังว่าซองวอนจะไม่โดนไอ่เลวนั่นปล้ำไปเสียก่อนนะ




ปัจจุบัน


           ซองวอนฝืนยิ้มส่งมาให้กับยงฮา สายตาที่กำลังคุกคามมานั่นทำให้เค้าอยากจะเอาปืนจ่อยิงกระบาลจริงๆ ยงฮาเอามือตบไปที่โซฟาข้างๆเป็นสัญญาณบ่งบอกให้ซองวอนมานั่งข้างๆเค้า คนตัวเล็กยกยิ้มบางๆและหันไปหาแทอูที่กำลังเสิร์ฟเครื่องดื่มให้แขกอยู่อีกโต๊ะข้างๆ แทอูหันมาพยักหน้าให้ซองวอนเริ่มแผนสักที





" ถ้างั้นผมขอตัวก่อนนะครับคุณยงฮา " ในขณะที่ซองวอนกำลังจะเดินไปนั่งเสียงของลูกน้องคนสนิทที่ยงฮาพามาด้วยก็เอ่ยปากขอตัว ยงฮาก้มมองดูเวลาบนนาฬิกาข้อมือ เมื่อเห็นเวลาใกล้ดึกมากแล้วยงฮาเลยไม่รอช้าเพราะเกรงถ้ากลับบ้านดึกมีหวังโดนจินซองโกรธแน่




" ไม่ต้องเยชานนายอยู่นี่แหละ ฉันจะไปทำธุระกับผู้หญิงคนนี้หน่อย รอตรงนี้แหละ " ยงฮาลุกขึ้นและเดินไปโอบเอวของซองวอนและพาผู้หญิงที่ชื่อว่าเอริขึ้นไปชั้นสองที่มีห้องที่ทางร้านเตรียมไว้ให้แล้ว





             เยชานหรือมือซ้ายของยงฮา นักโทษฉกรรจ์ที่ชิงตัวมาได้ก็ลุกจากโซฟาและเดินมาสูดอากาศจากระเบียงของทางร้าน สถานที่เริงรมย์ไม่ใช่สิ่งที่เค้าชอบเลยถึงแม้จะเป็นสิ่งที่ผู้ชายชอบก็ตาม เค้าก็คงจะเป็นผู้ชายคนเดียวที่ไม่ชอบอะไรพวกนี้  โดยอมที่แอบอยู่ตรงพุ่มไม้ก็เหลือบมองเห็นนักโทษฉกรรจ์คนนี้ สายตาจ้องมองใบหน้าคมคายของเยชานเค้าคุ้นผู้ชายคนนี้แต่นึกไม่ออกว่าเคยเห็นที่ไหนรู้อย่างเดียวว่าผู้ชายคนนี้คือนักโทษที่ยงฮาชิงมา โดยอมละทิ้งความคิดก่อนจะรีบวิ่งไปอีกทางของคาเฟ่เพื่อไปดูความคืบหน้าของแผนและเผื่อมีไรผิดพลาดเค้าจะได้ช่วยซองวอนไว้ทัน






              เมื่อมาถึงชั้นสองในห้องของคาเฟ่ยงฮาก็ทำการพลักหญิงสาวลงกับเตียงทันที ยงฮากดจมูกลงบนซอกคอเนียน  ซองวอนนอนดูการกระทำของคนข้างบนที่ค่อมร่างเค้าอยู่ถึงแม้จะสะอิดสะเอียนมากแค่ไหนแต่เค้าก็ต้องดำเนินแผนการต่อ มือหนาสาละวนไปทั่วบั้นท้ายของซองวอนก่อนจะเริ่มแกะเม็ดกระดุมออกทีละเม็ด 



            ขาเนียนชันเข่าขึ้นมาและเอื้อมไปหยิบมีดพกที่เสียบไว้กับรองเท้าหนัง ซองวอนดูสภาพแล้วเค้าคงรอดไปได้อยาก  มือเนียนยกขึ้นพร้อมกับมีดก่อนจะแทงมันไปทางต้นคอของยงฮา



หมับ!!!


         มือหนาจับข้อมือเล็กนั้นไว้ทันได้ก่อนจะหักข้อมือให้ทิ้งมีดนั้น   ยงฮามองไปทางหญิงสาวด้วยแววตาโกรธ กะจะมาทำร้ายคนอย่างยงฮา โง่จริงๆ ยงฮาไม่ใช่คนโง่ที่จะให้ใครมาลอบทำร้ายได้ง่ายๆ





" เรามาสนุกด้วยกันก่อนแล้วฉันจะมาคาดคั้นเธออีกทีว่าเธอเป็นใคร " ตอนนี้ยงฮาไม่สนอะไรแล้วทั้งนั้นถึงแม้จะรู้ว่าผู้หญิงคนนี้คิดจะทำร้ายเค้า แต่อ้อยเข้าปากช้างแล้วมีหรอที่คนอย่างยงฮาจะคายออก





           มือหนาล็อคข้อมือเล็กทั้งสองและเริ่มลงมือไซร้ซอกคอเนียนนั้นต่อ ซองวอนนอนนิ่งไม่ขัดขืนอะไรทั้งนั้นแล้วรอให้ยามันออกฤทธิ์  และในไม่กี่นาทีร่างหนานั้นก็ฟุบหลับทับร่างบางนั้นทันที  ซองวอนลุกขึ้นมาและใช้มือสองข้างออกแรงพลักร่างหนานั้นออกจากเค้าทันที 





" ชั่วแล้วยังหื่นอีก ไอ้บ้ากาม "  ซองวอนมองไปยังร่างที่นอนคว่ำหน้าไม่ได้สติพร้อมกับเอามือถูไปมาที่ซอกคออย่างขยะแขยง 




ㅡ  ซองวอน





          ซองวอนที่เช็ดถูซอกคอตัวเองอยู่นั้นก็ชะเง้อคอไปมองข้างล่างที่มีโดยอมเรียกชื่อเค้าเบาๆอยู่ข้างล่าง  ซองวอนไม่รอช้าเค้ารีบเก็บสิ่งที่ผิดปกติออกไปให้หมดทันทีและจัดแจงยงฮาให้นอนแบบปกติก่อนจะรีบหยิบของที่เตรียมมาติดไปที่มือถือของยูยงฮาและรีบหลบหนีลงมาทางหน้าต่างที่มีโดยอมและแทอูรออยู่ 







บริษัทองค์กรสปาย




" เป็นไงบ้างซองวอนจับอะไรได้ไหม "  โดยอมที่ยืนกอดอกยืนอยู่ข้างหลังซองวอนก็พูดขึ้นมาทางซองวอนที่นั่งคลิ๊กเมาส์อยู่หน้าจอโน๊ตบุ๊ค 





" จับสัญญาณมันได้แล้วเจ๊ " ซองวอนร้องออกมาด้วยความดีใจเมื่อสัญญาณจากชิพที่เค้าไปติดไว้บนหลังมือถือของยงฮาทำงาน แผนการที่พวกเค้าวางกันไว้ไม่สูญเปล่า 





" เออ!!เจ๊ไอ้เลวนั่นอ่ะมันจะจำเราได้ไหม " ซองวอนหันหลังมาถามโดยอมที่ยืนอยู่ข้างหลัง เค้ายังคงกังวลกลัวยงฮาฟื้นขึ้นมาแล้วจำเค้าได้ ถ้าจำขึ้นมาได้เค้าคงซวยแน่ๆ 





" หายห่วงหนะนอกจากยานั้นจะช่วยให้นอนหลับสบายแล้วตื่นมาก็จำอะไรในวันนั้นไม่ได้ด้วย " โดยอมเป็นคนรอบคอบเค้าคิดเสมอก่อนที่จะลงมือทำอะไรสักอย่าง ไม่เคยที่จะทำงานพลาดแล้วทิ้งหลักฐานให้จับได้ ซองวอนถอนหายใจโล่งอกก่อนจะหันไปสนใจกับสัญญาณการเคลื่อนไหวของยงฮาต่อ





" ข่าวด่วนๆๆๆ!!! " 





              โดยอมและซองวอนที่สนใจอยู่หน้าคอมนั้นก็ละสายตาก่อนจะเงยหน้ามาสนใจกับเจ้าของเสียงเอะอะโวยวายแทน ทุกคนในบริษัทต่างพากันส่ายหน้าเมื่อเห็นว่าคนที่ส่งเสียงโวยวายไม่ใช่ใครที่ไหน สปายขี้เล่นจอมกวนประสาท




" ย่าส์แทอูส่งเสียงเอะอะโวยวายอะไร " เสียงทุ้มของซูมินที่ออกมาต่อว่าแทอูเพราะเสียงมันรบกวนในการทำงานของเค้าและทุกคนในบริษัท





" คืองี้บอสผมสืบมาได้แล้ว เด็กผู้หญิงที่รอดชีวิตมาเมื่อ4ปีก่อนอ่ะที่บอสให้ผมไปสืบ " ทุกคนในบริษัทต่างพากันละสายตาจากงานของตัวเองและมาสนใจกับแทอูแทน 





        เด็กสาวที่รอดชีวิตมาได้จากครอบครัวที่ถูกฆ่าตกรรมเมื่อ4ปีที่แล้ว ทางพวกเค้ายังคงเชื่อเสมอว่ายังมีชีวิตอยู่และเหตุการณ์ในวันนั้นก็ไม่ใช่การฆ่าตัวตาย ซองวอนละเม้าส์ก่อนจะยืนขึ้นพลางใช้หัวคิดตามสิ่งที่แทอูเล่ามา





" ผมไปสืบมาทั่วแล้วคนในบริเวณต่างบอกว่าผู้หญิงคนนั้นเสียแล้ว ชื่อนามสกุลก็ไม่หลงเหลือเลยครับ แต่สิ่งที่ผมสงสัย " แทอูเว้นช่วงและหันมาสบตากับทุกคนที่กำลังยืนรอคำตอบอยู่ 


ㅡ สุสานของพ่อแม่และน้องชายของเค้าสะอาดทุกวันเหมือนมีคนมาคอยดูแลตลอดเวลาเลย





" คนตายไปแล้วจะสืบหาตัวไปทำไม ชื่อและนามสกุลยังหาไม่ได้เลิกหาเถอะบอสเค้าอาจจะตายไปแล้วจริงๆก็ได้ " โดยอมเดินมาสมทบอีกคน มันก็จริงที่เค้าพูดคนตายไปแล้วจะไปหาให้เหนื่อยทำไมสู้เอาเวลามาสืบหาหลักฐานเอาผิดยงฮายังง่ายกว่าอีก





" สุสานที่สะอาดมาตลอดเป็นระยะเวลา4ปี ถ้าบอกว่าครอบครัวนี่ตายกันหมดแล้ว แล้วใครกันล่ะที่เป็นคนมาทำความสะอาดตลอด4ปี ฉันพูดถูกไหมโดยอม " ซูมินพูดมาทางโดยอมเพราะเค้ายังคงเชื่อมั่นว่าหญิงสาวคนนั้นยังไม่ตายและต้องพบตัวให้ได้เพราะหญิงสาวคนนั้นอาจจะรู้อะไรเกี่ยวกับคดีนี้





          ซูมินยกยิ้มบางๆส่งมาให้โดยอมก่อนจะเดินเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงและเดินกลับเข้าห้องทำงานไป แทอูและซองวอนต่างพากันเห็นด้วยกับสิ่งที่ซูมินพูดก็คงจะมีเพียงแต่โดยอมที่คัดค้านในการหาตัวผู้หญิงคนนั้น เพราะมันเสียเวลา








          


  คฤหาสน์ยูยงฮา


20:30


              เหตุการณ์เมื่อวานทำให้ยงฮาอ่อนเพลียมากกลับมาจากคาเฟ่เค้าก็จำอะไรแทบไม่ได้เลยเพราะฤทธิ์ยาที่มันดีจนทำให้เค้าลืมเรื่องเมื่อคืนไปเลย ภายในห้องที่กว้างใหญ่ต่างเต็มไปด้วยแผนพังการวางแผนสำคัญ  เตียงใหญ่ที่ปูด้วยผ้าสีน้ำเงินหม่นๆตอนนี่กำลังมีชายสูงโปร่งนอนอยู่ ทั่วกรอบใบหน้าของยงฮาต่างเต็มไปด้วยเหงื่อทั้งที่ก็เปิดแอร์ ปลายเท้าจิกเกร็ง ใบหน้าส่ายไปมาราวกับว่ากำลังฝันร้าย




" ㅡ ป๊า!! " ยงฮาส่งเสียงร้องออกมาพร้อมกับสะดุ้งตื่น ยงฮาเหนื่อยหอบกับการฝันร้ายและมันก็เหมือนจริงมากๆ 





           ยงฮาลุกขึ้นนั่งและมองไปยังกรอบรูปที่ตั้งอยู่บนหัวเตียง รูปที่มีเค้าและจินซองยืนกอดผู้เป็นพ่ออยู่ด้วยรอยยิ้ม แววตาของเค้าแดงกร่ำน้ำตาค่อยๆเอ่อคลอ เค้าจะเอาทุกสิ่งที่เสียไปกลับคืนมาให้ได้และคนที่ทำลายครอบครัวของเค้าก็จะต้องพังพินาศ





ㅡ ผมจะแก้แค้นคืนให้ป๊าเอง










  Rrrrrrrrrrrr



              ร่างสูงที่นอนเหยียดกายหลับอยู่นั้นก็ค่อยๆเอื้อมมือวานหามือถือที่กำลังสั่นอยู่  เวลาที่ทุกคนต่างควรเข้านิทรากันได้แล้วใครกันที่ยังไม่หลับไม่นอนโทรมาปลุกเค้า  มือหนาหงายหน้ามือถือดูรายชื่อของคนที่โทรเพื่อจะได้ต่อว่าถูก 




" ฮัลโหล มีไรว่ะ แกรู้ไหมกำลังกวนเวลานอนของฉัน " เสียงงัวเงียของแทอูที่กำลังบ่นอุบอิบทางปลายสายอยู่





" ตื่นก่อนแทอู ฉันติดต่อบอสไม่ได้เลย ฉันเลยจะมาบอกนายแทน "





" เล่ามาและขอร้องให้ไว ฉันง่วง " แทอูกดเปิดสปีคเกอร์และวางมือถือลงพร้อมกับหลับตานอนฟังสหายบรรยายแผนการของยูยงฮา




" คืองี้นะ ไอ่ยูยงฮามันจะเก็บนักการเมืองที่ชื่อมินซู เพื่อปิดปากเพราะคุณมินซูจะเปิดโปงพวกมัน แกต้องรีบไปบอกบอสและรีบคุ้มกันคุณมินซู เข้าใจใช่ไหม? "





" อืม " แทอูขานรับทั้งที่ตายังคงปิดอยู่ ตอนนี้เค้าแทบจะไม่รับรู้ออะไรทั้งนั้นสติที่ยังคงหลับยังไม่ตื่นที่จะมารับรู้สิ่งที่สปายคนนี้บอก





" ไอ่แทอูแกเข้าใจจริㅡ "





ㅡ ใครหนะ ใครยืนอยู่ตรงนั้น





" ชิบหายล่ะ แทอูฉันไปแล้วนะอย่าลืมบอกบอสล่ะ " 






               แทอูที่นอนหลับอยู่ก็ลุกพรวดขึ้นมาทันทีเมื่อสายถูกวางไป เค้าเกือบให้ความง่วงเข้ามาควบคุมจนเกือบเสียงายซะแล้ว แทอูส่ายหน้าดึงสติไล่ความง่วงออกไปก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมาเข้าแอปพลิเคชันไลน์ส่งข้อความหาบอสและโดยอมกับซองวอนทันที อย่างน้อยถ้าเค้าหลับไปอีกทีหรือลืมเรื่องนี้ ทั้งสามคนก็พอที่จะรู้เรื่อง





" ㅡ ฉันถามว่าใครหนะ ออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ " เสียงหวานของจินซองที่ยืนอยู่บริเวณสวนของคฤหาสน์ร้องตะโกนถามสิ่งที่เค้าเห็นอยู่ทางด้านพุ่มไม้ข้างหน้า





" คุณจินซอง!! "





   กรี๊ดด!! 



             จินซองเอี่ยวหันไปมองคนที่สกิดก่อนจะเผลอร้องกรี๊ดออกมาจนทำให้คนตัวสูงต้องรีบเอามือมาปิดปาก เจอกันทีไรจินซองก็เกือบทำให้ทุกคนในบ้านตื่นตลอด

 




" นาย! ไอ่บ้า ฉันตกใจนะ " คนตัวเล็กทุบเข้าไปที่อกหนาของคนตัวสูงด้วยความหงุดหงิด คนตัวสูงกระชับเอวบางให้แน่นขึ้นก่อนจะรีบรวบข้อมือเล็กที่กำลังทำร้ายเค้าอยู่





" คุณมาทำไรแถวนี่ดึกๆเนี่ย ไม่หลับไม่นอน " เสียงทุ้มจากคนตัวสูงถามมาทางจินซอง 





" ฉันเห็นคนอยู่ตรงหลังพุ่มไม้หนะ "





               จินซองชี้ไปทางพุ่มไม้ข้างหน้าให้คนตัวสูงได้ดู  คนตัวสูงปรับสายตาเพ่งมองไปทางที่จินซองชี้ก่อนจะรีบคว้าเอวบางมาอยู่ข้างกายทันทีเพราะเงาตรงพุ่มไม้ยังคงอยู่  ก่อนเงาที่อยู่ตรงพุ่มไม้นั้นจะค่อยๆเดินมาทางพวกเค้าและนั่นทำให้คนตัวเล็กต้องเขยิบเข้าไปชิดร่างหนามากขึ้น 





" มายืนกอดไรกันตรงนี้เดี๋ยวคุณยูยงฮาก็มาเห็นเอาหรอก " 




" จะบ้าหรอ ป่าวนะไม่ได้กอด " จินซองรีบพลักอกหนาทันทีเมื่อโดนคนแปลกหน้าเข้ามาทัก  มีเพียงแต่คนตัวสูงยืนมองร่างหนานั้นอย่างไม่ละสายตา





" นายมาทำไรตรงนี้เยชาน " 





" สูบบุหรี่  " คนตัวสูงยื่นบุหรี่ให้จุนซอได้ดูก่อนที่จะทิ้งมันลงไปกับพื้นแล้วเดินกลับไปที่พัก จุนซอมองแผ่นหลังหนาที่กำลังเดินไปเค้าชักเริ่มกลัวผู้ชายคนนี้เสียแล้ว ชินเยชานไม่น่าไว้ใจ








บริษัทองค์กรสปายสายลับ


       

                 ตอนนี้ทุกคนในบริษัทต่างพากันวุ่นวายเพราะสิ่งที่ได้รับแจ้งมาจากสปายที่แจ้งมาทางแทอู ทุกคนต่างพากันคุ้มกันนักการเมืองคนสำคัญมาไว้ทางบริษัทสปายสายลับเพราะเป็นสถานที่เดียวที่คุณมินซูนักการเมืองยอมที่จะมา เพราะเค้าก็กลัวตำรวจที่แฝงตัวมาเหมือนกัน





" คุณมินซูไม่ต้องกังวลนะคะ พวกเราจะดูแลคุณอย่างดี " โดยอมพูดไปทางนักการเมืองที่ตอนนี้พาพวกเค้าพามาหลบอยู่ในห้องลับขององค์กรเรียบร้อยแล้ว

      

                   โดยอมยิ้มให้กับชายหนุ่มนักการเมืองก่อนจะก้มหัวให้และรีบเดินออกไปเคลียร์สถานที่ข้างนอกทันที ทุกคนข้างนอกพากันวุ่นกับการคุ้มกันและพยามยามทำตัวให้ปกติที่สุด พวกเค้าต้องทำยังไงก็ได้ให้นักการเมืองคนนี้รอดพ้นจากน้ำมืออิทธิพลเถื่อนให้ได้





" เจ๊แย่แล้ว คุณมินซูแย่แล้ว " เสียงร้องโวยวายของซองวอนทำให้โดยอม แทอูและทุกคนพากันวิ่งมาทางห้องลับทันที 




      ชายร่างสูงนอนล้มลงไปกับพื้นก่อนที่ฟองจะออกมาจากปากและอีกไม่นานร่างหนานั้นก็ดิ้นไปมา โดยอมอึ้งกับสิ่งที่เห็นเช่นเดียวกับทุกคน  โดยอมไม่รอช้าเค้ารีบวิ่งไปนั่งคุกเข่าข้างๆคุณมินซูและทำการวางมือประสานเพื่อปั๊มหัวใจให้มินซูกลับมามีสติและทำการให้เค้าอ้วกเอาสารพิษออกมา ร่างหนาค่อยๆผ่อนลมและหยุดหายใจไปในที่สุด





" ㅡ ไอ้บ้าเอ่ย " โดยอมชกมือไปตรงพื้นด้วยความโมโห เค้าช่วยคนบริสุทธิ์ไม่ได้อีกแล้ว น้ำตาค่อยเออล้นออกมาเค้าจะต้องเสียน้ำตาแบบนี้อีกนานแค่ไหนกัน เมื่อไหร่ความชั่วบนโลกนี้จะหมดไป

                  


                การเสียชีวิตทุกชีวิตของเมืองปูซานล้วนเกิดจากความไม่ยุติธรรม บางคนตายฟรีบางคนก็ตายแบบสมควรตาย ทุกคนที่คิดจะทรยศตระกูลยูล้วนมีจุดจบไม่ต่างกัน  ยูยงฮาไม่ชอบคนทรยศเกลียคนหักหลัง ใครที่คิดร้ายกับเค้าก็จงเตรียมที่จะไม่มีลมหายใจไว้ได้เลย




          ยูยงฮานั่งเคาะนิ้วไปมาในระหว่างที่นั่งดูข่าวการตายของนักการเมืองหนุ่มอย่างมินซู รอยยิ้มแสนเลวร้ายยกขึ้นก่อนจะหยิบมือถือที่กำลังสั่นเพราะสายที่โทรเข้ามา





" นายทำงานดีมาก ผู้หมวด...ซึงฮวาน "





            ยูยงฮาวางมือถือลงเมื่อสนทนาเสร็จแต่ในขณะที่กำลังจะวางมือถือนั้นปลายนิ้วมือของเค้าก็ไปสัมพัสโดนกับอะไรบางอย่างทางฝาหลังมือถือ ยูยงฮาจับมือถือของตัวเองหงายมาดูก่อนจะพบกับชิพบอกสัญญาณที่ติดไว้อยู่  สายตาดุดันจ้องมองชิพนั้นก่อนจะปามือถือของตัวเองลงไปกับพื้นจนหน้าจอแตกละเอียด





ㅡ แกคิดว่าฉันโง่หรอ ชเว ซูมิน








Talk ㅡ จบไปแล้วกับอีกตอน ลากเลือดเหมือนกันกว่าจะจบแต่ละตอน ไม่รู้ว่ามีคนอ่านหรือป่าว555 เรื่องมันจะค่อยๆดำเนินไปเรื่อยๆจะไม่รีบเร่งเดี๋ยวมันจะพลาดตอนสำคัญไป เรื่องนี้ที่แต่งก็ช่วยให้ทุกคนหาตัวนักสืบกันไปด้วย หาไม่เจอไม่เป็นไรไรต์ก็จะค่อยๆเฉลย และที่อยากให้หาอีกคือหญิงสาว4ปีคนนั้น ใครกันนะหรือจะตายไปแล้วจริงๆ 





#ประชานชนเมื่อก่อนกลัวโจรแต่เดี๋ยวนี้กลัวตำรวจแทน 







ร่วมพูดคุยกันได้ที่  #SPYสปายสายลับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

30 ความคิดเห็น

  1. #20 MY_NEWYM (@sutida2545) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 17:18

    ยังคิดว่าเยชานเป็นสปายอยู่นะเนี่ย แต่จุนซอก็มีส่วนเพราะการที่จะเป็นมือขวาได้ก็ต้องใช้เวลานาน แล้วสปายหายไป4ปีอีก

    #20
    0
  2. #5 pppasa1214 (@pppasa1214) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 17:06

    สรุปใครเป็นสายลับที่ไปทำงาน เยชาน หรือ จุนซอ ??
    #5
    0