6 ตุลา จากคน 6 คน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 21 Views

  • 0 Comments

  • 0 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1

    Overall
    21

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ

เรื่องราววันนรกแผดเผา วันที่ใครก็ไม่รู้ ขุดเอานรกมาจากใต้ดิน มันเป็นเหตุการณ์ของบทเรียน ของพวกเขา พวกคุณ และประชาชนที่แสนธรรมดาอย่างเรา มันคือเหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
คำเตือน:เหตุการณ์ของตัวละคนในเรื่องนี้เป็นเหตุการณ์ที่ถูกสมมติขึ้นทั้งหมด ถ้าบังเอิญมันไปเกี่ยงข้องกับเรื่องราวของใครเข้า ต้องขออภัยด้วย
*อีกอย่าง...เหตุการณ์นี้อาจขาดหรือเกินหรือไม่ตรงกับข้อเท็จจริง ดังนั้นก็ต้องขออภัย เราไม่มีเจตนาทำร้ายทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นชื่อเสียง สถาบันหรืออื่นๆ

ตัวละครมี ดังนี้(ทั้งหมดไม่มีอยู่จริง)

1.นาย ธิรนาการ สุพรรณราชศรี (ภูมิ) อายุ:32ปี   สถานะ:พนักงานบริษัทแห่งหนึ่ง

2.พันตำรวจโท พงนิศักดิ์ สาธุเมฆิน (พง) อายุ:58ปี   สถานะ:ตำรวจยศใหญ่

3.นาง ณัฐชา มณีสีส้ม (ทราย)  อายุ:21ปี   สถานะ:นักศึกษาปี 3 แห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

4.จ่า พิทักษ์ ทรัพยราชา (จ่าปืน)  อายุ:26ปี   สถานะ:ตำรวจปราบจราจลหน้าใหม่

5.นาย เมฆา จักรสิน (สาม)  อายุ:36ปี   สถานะ:กรรมกร/ประชาชน

6.ด.ญ.เฟื่องฟ้า จักรสิน (ฟ้า)   อายุ:8ปี    สถานะ:ลูกของสาม
.
.
.
ขอให้สนุกกับมัน..(อีกอย่างถ้าอยากรู้ว่า 6 ตุลา คืออะไร กรุณาไปค้นเอาเองนะ)
.
.
เข้ามาดูเยอะๆนะ ชวนเพื่อนๆมาอ่านด้วยกัน ให้กำลังใจด้วยนะ

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 3 ก.พ. 62 / 09:19

บันทึกเป็น Favorite


"24 ชั่วโมงก่อนเหตุการณ์"


(ภูมิ)

"บัญชีอันนี้คุณทำผิดนะ คุณภูมิ ผมอุตส่าห๋ให้โอกาสคุณแล้ว....ออกไป!!" นั่นเป็นเสียงของหัวหน้าของผม ไม่รู้อะไร อย่างไร ทำไม ผมถึงทำงานได้ชุ่ยมาก ผมว่าผมน่าจะถูกไล่ออกแล้วแหละ จบกัน จบแล้วชีวิตของผม..   ตอนนี้ผมกำลังหลับอยู่ เฮ้อ~ผม...ผมไม่ไหวเลยจริงๆ 
ปัง กึก ซ่าาาา!!!! เอ๊ะ! เกิดบ้าอะไรขึ้นข้างนอกว่ะ คนอุตส่าห์หลับเคลิ้มๆอยู่ พอผมออกไปดู  "เฮ้ย! ไอ้หนู ขอโทษนะเว้ย! ที่เสียงดัง จะหยุดแล้ว แกไปนอนต่อเถอะ" เขาคือลุงคนหนึ่งที่ผมรู้จัก แกสร้างอุปกรณ์อะไรก็ม่ายรุ? ลุงแกสติไปหมดแล้วมั้ง-- ????   ผมควรใส่ที่อุดหูรึเปล่านะ...????

     ************

(สาม)

"ตื่นลูก ลูก ตื่นๆ"ผมกำลังปลุกลูกสาวตัวน้อยของผมอยู่ครับ เธอนอนได้น่ารักมาก วันนี้เป็นวันเกิดของเธอ ผมจะพาเธอไปทำบุญที่วัด "อืออ หนูจะนอน"
เธอขี้เซาจริงๆ "ลูกวันนี้วันเกิดลูกนะ" "หืม...วัยเกิดเหรอคะ?...วันเกิด!" เธอลุกจากเตียงอย่างไว เธอรีบอาบน้ำแต่งตัว พอเสร็จแล้ว เราทั้งสองก็ไปที่วัด ฟังเทศน์ฟังธรรมไป พระท่านเทศน์ได้สนุกมาก "การที่พวกโยมจะได้บุญนั้นมีหลากหลายวิธีการ ไม่ว่าจะเป็นการให้ทาน การรักษาศีล หรือการภาวนา แต่สิ่งที่อาตมาบอกไปเมื่อกี่ มันเป็นแค่บุญเพียงนอนนิด แต่ถ้าพวกโยมอยากได้บุญมาก อาจมาจะบอก มันก็คือการฆ่าพวกไม่รักชาติเท่านั้นเอง พวกคอมมิวนิสต์ ถ้าพวกโยมเจอ แล้วพวกโยมฆ่าพวกมัน เมื่อตายไปพวกโยมจะได้ขึ้นสวรรค์" ผมฟังคำเทศน์ ผมจำไม่ได้นะว่า...การทำแบบนั้นจะได้บุญ ผมไม่เข้าใจเลยจริงๆ "พ่อ พ่อจ๊า" ลูกกระตุกแขนเสื้อของผม"หนูกลัว พระท่านเทศน์ให้ฟัง หนูกลัวจังเลย" ลูกผมเป็นคนขี้กลัวน่ะครับ เวลาเธอได้ฟังเรื่องแปลกๆเธอจะมีอาการแบบนี้แหละ พอออกไปข้างนอก การสนทนาก็เริ่มขึ้น มีป้าคนหนึ่งพูดขึ้น"เฮ้ย! แกนะ เมื่อก่อนแกเคยขโมยของบ้านคนอื่นใช่มั่ย" ป้าถามไปยังชายคนหนึ่ง"ชะ..ใช่ครับ" "ฉันรู้สึกว่าแกเนี่ย บาปเยอะนะ แกจะได้ขึ้นสวรรค์มั่ยเนี่ย" "โธ่! ป้า พูดซะผมสดุ้งเลย ผมไม่อยากไปหายมบาลนะครับ" "แกไม่อยาก ทำไมไม่ทำบุญตามที่หลวงพ่อท่านพูดล่ะ" ผมรู้สึกแปลกๆ ชายคนนั้นได้ยินและคนรอบข้างก็ได้ยินเช่นกัน "ป้า ป้าจะพาพวกเราไปหาบุญเหรอ" ป้าหันไปหาผู้หญิงแล้วพูดขึ้นมาว่า "ใช่ซิ ฉันหวังดีนะ พวกแกจำบ้านไอ้ซางได้มั่ย" "จำได้ซิ" ผู้หญิงตอบป้า แล้วป้าก็ต่อว่า "มันมาจากจีน จีนมันเป็นคอมมิวนิสต์ใชมั่ย ดังนั่น พวกแกทุกคน ไอ้ซางมันอาจจะเอาแนวคิดบ้าบอของมันมาทำลายเราก็ได้นะ แกว่าเมื่อฉันมั่ย" "ผมก็คิดงั้น" "เห็นด้วยอย่างที่สุด" "ก็คิดไว้อยู่นะ" เสียงกระหื่มไปทั่ว ผมเห็นลูกผมตัวสั่นๆ ผมพาเธอกลับบ้านดีกว่า

      *************
(ทราย)

ฉันมาทำอะไรที่นี่เนี่ย อ่อ~คิดออกแหละ ตอนนี้มีการประชุมอะไรบางอย่างอยู่ "ไอ้พวกนั้น เขาไม่รู้หรอกว่า การเอา นรกเดนตาย มาที่แผ่นดินของเรา เป็นเรื่องน่าเกลียด และอัปยศต่อชาติ ผมไม่ยอมให้สัตว์ตัวนั้นหลุดออกจากกรงได้อีก เพราะเรา..." คนที่พูดอยู่เขาเป็นเพื่อนฉันเอง เขาชื่อจิตร ถ้าสงสัยว่าเขามาพูดเรื่องอะไรก็...รัฐบาลเริ่มออกกฎที่แย้งกับทุกอย่าง ฉันไม่เข้าใจว่า ทำไมคนที่ร้องขอประชาธิปไตยกลายเป็นคอมมิวนิสต์ มันไม่เหมื่อนกันนะ ไม่เลย รึเปล่า ฉันเข้าใจอะไรผิดมั่ย ประชาธิปไตยกับคอมมิวนิสต์...มันอันเดียวกันเหรอ บ้า...มันคนละแบบ คนละความหมายเลย "เราไม่ยอมให้สัตว์ป่าตัวนั้น ที่มันขออายุเพิ่มจากพระเจ้า มันไม่ได้ขอโดยความดีงาม แต่มันถือปืนแล้วจ่อไปที่พระเศียรของพระผู้เป็นเจ้า พร้อมจะยิงอยู่ตลอดเวลา ถ้าพระเจ้าไม่ทำตาม มันจะยิงพระองค์..." ปัง ปัง!   

    *************

(จ่าปืน)

ปัง! ปัง! คุณครับอย่าแตกตื่นครับ ผมได้รับคำสั่งมาจากเบื้องบนให้มาสังหารนายคนนี้ซะ ให้ตายซิ อธิบดีปล่อยให้ไอ้คนทำลายชาติเข้ามาในมหาลัยได้ไง
ผมคงต้องไปถามอธิบดีหน่อยแล้ว "ใครยิงเขาว่ะ" ตอนนี้สถานะการณ์วุ่นวายมาก ผมไม่รู้จะยังไง แต่ผมจำได้ว่าถ้าทำงานเสร็จให้รับขึ้นรถเลย ok พอผมขึ้นรถมีคนชี้มาที่ผม "ไอ้นั้นไง กูเห็นมันถือปืน พวกเรา ลุยมันเลย" งามไส้แล้ว ต้องรีบหนี ผมใส่เกียร์อย่างรีบเร่ง คนประมาณ 9คน ถือไม้หน้าสามและเริ่มลงมือกันรถผม อีกคนตี อีกคนทุบ ใช้เท้าเหยียบ ต้องรีบหนี ผมเร่งรถออกไป ผมชนเข้ากับต้นไม้ ทำให้คนๆหนึ่งที่อยู่หน้ารถ เขาถูกบีบเข้ากันต้นไม้ เขาน่าจะตายนะ แต่..ช่างมัน...มันเป็นพวกเดียวกันกับไอ้คนนั้น มันก็ตามไปได้ก็ดี "นี้ ม้าดำเรียกศูนย์ ผมจัดการเสร็จแล้ว เปลี่ยน" ผมใช้เครื่องมือสื่อสารวิทยุ ส่งไปให้ที่ศูนย์ ok จบงานสำหรับวันนี้แล้ว เกือบโดนตีตายแล้ว ค่อยยังชั่วหน่อย 

     ************

(พง)

"ครับท่าน ผมจัดการแล้วครับ...ครับ ครับ...รับทราบครับ ครับ..ลาก่อนครับ" ผมทำงานเสร็จเรียบร้อย ท่านกลับมาที่ประเทศเราซักที รอตั้งนานกว่าจะมาได้นะท่าน "ท่านคะ มีคนต้องการพบท่านค่ะ" "อืม เข้ามาได้" คนที่เข้ามาเขาเป็นถึงหัวหน้าของผม เขามาคุยกับผมนิดหน่อย แล้วให้ผมเตรียมรับมือกับสิ่งที่จะเกิดขึ้น ท่านกลับมาแล้ว

      ************

(ภูมิ)

ติ๊ด ติ๊ด จบช่วงเวลาพักผ่อนของผมแล้ว วันนี้..เอาไงเอากันว่ะ ไล่ออกก็ไล่ออก แต่....ผมหิวข้าวจัง คิดถึงบะหมี่ป้าผ้าไหมจัง ไปกินเลยดีกว่า
  ผมออกจากบ้าน เมื่อถึงร้าน ผมก็พูดสั่งป้าไป "ป้าบะหมี่" "จ้า จ้า รอหน่อยนะ" "ครับ" ผมก็นั่งรออยู่ ผมหันไปเห็นของความวุ่นวายที่ถนน นักศึกษาเดินประท้วงเหรอ เขาประท้วงเรื่องอะไรกันนะ "ตุ๊บ" เสียงนั่นคือเสียงของชามก๋วยเตี๋ยวที่ถูกวางลงไปที่โต๊ะ ได้กินซักที 

ผมกินเสร็จก็จ่ายเงิน แล้วก็ออกไป อะไรลอยมาว่ะ เฮ้ย! หลบก่อนเลย ขวด ลอยมาจากนั่น ผู้คนเหล่านั่น พวกนั่นกำลังเดินไปใหน มันเยอะมาก "กูจะเอาประชาธิปไตย แต่พวกมันเอาคนแก่ทำลายชาติกลับมา!" เสียงชายผู้หนึ่งดังขึ้น ผมคิดว่าผมควรฟังเขา รึเปล่านะ...ผมรู้สึก..หนาว "กำจัดมันนนน" เสียงชายผู้นั่น ที่สวมชุดตำรวจ ออกมาจากรถ แล้วพูดออกมา ผู้คนแตกตื่น สถานการณ์กดดันแล้ว..

     ************

(สาม)

"นี่ครับเงิน" "จ้าาา ขอบคุณนะจ้ะ" "ครับ ลาก่อนครับ" ผมพาฟ้ามาซื้อข้าวครับ ที่ร้านคุณเฉลิม ผมรอนานเลยที่เดียว ของอร่อยต้องรอนานนิดนึง ผมออกมาจากร้าน ผมเดินข้ามสะพานมาอีกฝั่ง....ใครเผาอะไรง่ะนั่น มีกองไม้สุมรวมกัน แล้วก็เผา มันหน้าสถานศึกษานะ มาทำความวุ่นวายแบบนี้ไม่ได้หรอก ผมสติหลุดไปชั่วขณะหนึ่ง จนได้สติ ผมมองไปทางด้านซ้ายของตน ไกลจากตัวผมประมาณ 20กว่าเมตร เป็นกลุ่มคนบางกลุ่ม ใส่ชุดสีออกเขียวๆ แล้วก็พวกเขาถือปืน ทำไมมันคุ้นๆ ขาเริ่มสั่นแล้ว ลูกฟ้าของผม เธอหลบมาอยู่ที่หลังของผม เธอกำกางเกงของผม ผมรู้สึกได้ถึงความกลัวของเธอ ผมไม่รอช้ารีบอุ้มเธอทิ้งกับข้าวไป ผมหาที่ซ่อนตัว ผมพาเธอหลบเข้าไปที่โต๊ะที่มันล้มอยู่ มันเป็นไปตามที่ผมคิดไว้ไม่ผิด พวกนั่นยิงกระหน่ำใส่คนที่หาที่ซ่อนตัวไม่ทัน มันยิงใส่ไม่ปราณีใคร เสียงปืน เสียงโห่ร้อง เสียงร้องไห้ของลูกฟ้าดังมาก แต่ก็ไม่เท่ากับเสียงปืน เธอร้องไห้ออกมาหนัก ผมจ้องำปที่ตาของเธอ สายตาเต็มไปด้วยความกลัว ความหวาดระแวง และคำถามในหัว ผมสงสาร...สงสารตัวผมและลูกที่ต้องมาเจอกับเรื่องบ้าๆนี้ พวกมันยิงไม่หยุด ผมมองไปที่ถนนก็เห็นผู้ชายคนหนึ่งกำไม้หน้าสาม วิ่งเข้าไปหาพวกมัน แล้วเขาก็โดนยิงจมกองเลือดและนอนนิ่งไป เสียงปืนเงียบลง ได้ยินแต่เสียงของพวกนั่น ผมตีความได้ว่าให้เดิน 
ผมรู้ทันที ผมเลยหยิบผ้าคลุมมาคลุมตัวผมและลูก แต่ลูกผมร้องสะอื้นหนักออกมา "ชู่ววว เงียบก่อนลูก" ผมกระซิบเสียงแผว่เบา แต่เธอก็ไม่เงียบ ผมจำใจต้องทำหน้าดุใส่เธอ เพื่อให้เธอหยุด เธอหยุดจริงๆ แต่เธอก็ยังทำเสียงสะอื้นอยู่ แต่มันน่าจะเงียบพอให้มันเดินจากไป...

     *********

(จ่าปืน)

หลังจากที่ผมยิงกระหน่ำใส่พวกไม่รักชาติ(?) ผมก็ได้รับคำสั่งใหม่...ให้ไปที่ท้องสนามหลวง...ไปทำหอกอะไรเนี่ย แต่เอาเถอะ ผมมีภารกิจที่ต้องทำ...
.
.
มันโคตรวุ่นวาย ไอ้คนนั่นก็วิ่งหนี คนนี้ก็ตายแล้ว ถูกเผาบ้าง ถูกตีบ้าง ถูก..เดี๋ยวก่อน..มึง..มึงหยุดเลย ไอ้ควายนั่นมันกำลังข่มขืนใครก็ไม่รู้ ผมปล่อยมันไปก็แล้วกัน "ตายซะ" ผมหันไป เป็นผู้ชายที่กำลังยิงปืนใส่เด็กอีกคนที่นอนจมกองเลือดอยู่ ปัง! เขายิงแล้ว ผมไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น ผมแค่จะไปหาหัวหน้า..

   *********

(ทราย)

"อย่างงั้นแหละ เออ เอาเข้าไป"  "พวกคอมมิวนิสต์มึงตายซะ"   "คอมมิวนิสต์ตายไป เราจะยืนยง ไชโย ไชโย" คำพูดนั่นเป็นคำพูดของผู้คนที่มุงดูคนๆหนึ่งที่ฉันรู้จักเขาอยู่พอสมควร เขาถูกฆ่าตายโดนการแขวนคอ แต่แปลก แปลกผิดมนุษย์มนา คนที่มุงดูไม่มีใครช่วยเขาเลย ไม่เลยซักนิด ทุกคนต่างยิ้มและหัวเราะกับการที่ได้เห็นผู้ชายคนหนึ่ง เอาเก้าอี้พับตีไปที่ศพของเขา...ทั้งหมดเนี่ย ที่ยืนดูศพคนตายอยู่ ยังเหลือความเป็นคนอยู่มั่ย 
.
ผู้คนโห่ร้องกันยกใหญ่ ฉันคิด แค่คิดนะ...ประเทศที่ศรีวิไล จะกลายเป็นพื้นที่แห่งความตายไปเสียแล้ว แต่ถึงยังไง ก็ไม่มีใครสนอยู่แล้วหนิ เดี๋ยวพวกเขาก็ลืมมันเอง หรือไม่ก็เรื่องพวกนี้จะถูกปิดปากเงียบ คนที่ใช้เก้าอี้พับตีศพ เขาอาจจะลืมไป หรือไม่ก็รับความบาปของตนไป เฮ้อ~ จบแล้วสำหรับเหตุการณ์นี้

  ********

(ภูมิ)

ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง ตูม ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง    ปัง ปัง ปัง//ปังปัง ปัง..
ปืนถูกยิงออกมาจำนวนมา ครับ ผมเช่นเคย ผมไม่อยากเขื่อว่าจะมาอยู่กลางดงเห็นสงคราม ผมไม่น่าที่จะจากบ้านมาเลย ผมมีบ้านอยู่อีกแห่งครับ ผมฟังคำเตือนภัยจากคุณปู่ ผมน่าจะเชื่อท่านตั้งแต่แรก ท่านให้คำเตือนว่า"หลานปู่ ถ้าหลานจะไป ปู่ไม่ห้าม แต่ปู่เป็นห่วงหลาน ปู่รู้สึกไม่ดี กลัว..กลัวว่าหลานปู่จะมีภัย ภัยที่มีปืน ไม้ รถถัง เชือก น้ำเชื้อ และไฟ ของเหล่านี้จะถูกวางให้พระยายมราชจับไป และให้มีคนตายจำนวนที่ไม่ควรเกิด ที่นี่ไม่ควรมีใครตายเลย ไม่มี จำไว้นะ" ท่านเตือนผมแล้ว ผมมองไปทางใหนก็เห็น คนถูกเผาแล้วก็วิ่งหนี อีกคนพยายามแย่งไม้มาตีอีกคน แล้วก็..ภาพที่น่าสยดสยองก็เกิดขึ้น 
ชายคนหนึ่งที่ผมเห็นอยู่ที่ร้านบะหมี่ เขากำลังแย่งอะไรบางอย่าง ผมมองให้ดีแล้ว มันคือศพของผู้หญิง เขาแย่งกับทหาร ทหารโมโหเขามาก ชักปืนออกมายิงเขา ปัง! เขาล้มลงทันที แต่ไม่รู้อะไร ทหารคนเดิมหันมาทางผมแล้วก็เล็งมาที่ผม ผมหลบได้ทัน ผมหนีไปที่รถคนหนึ่งที่จอดอยู่ กุญแจยังเสียบคาไว้อยู่ ผมบิดกุญแจและรีบแล่นออกไปจากที่นั่น

   ********

(พง)

นี่มันบ้าอะไรว่ะเนี่ย แค่คนแก่คนหนึ่งจะกลับมาถิ่นบ้านเกิดเมืองนอนของเขา นี่ถึงขั้นประท้วงเลยเหรอ ด้วยเหตุที่ไม่สมควร ผมจึงสั่งให้ลูกน้องยิงโดยไม่สนอะไรเลย บ้าจริง ประชาชนคนประเทศนี้บ้าไปแล้วรึไงว่ะ

   *********

(สาม)

พวกมันน่าจะไปกันหมดแล้ว "ลูก ลูกตื่นลูก" ลูกตื่นขึ้นมาอย่างง่วงหนัก ผมประคองเธอขึ้น "หนูหิว" เธอพูดขึ้นมา ผมรีบหาอาหารทันที ตรงนั้นมีร้านขายผลไม้อยู่ ผมขโมยมะม่วง แตงโม และอื่นๆ และเอาให้ลูกกิน ผมต้องรีบออกจากที่นี่ ที่ตรงนั่นมันมีรถจักรยานยนต์อยู่ ผมรีบก้าวขาเดิน แต่....ปัง! ปัง!

   **********

(ฟ้า)

"พ่อ พ่อคะ พ่อคะ ตื่นซิคะ พ่อ"
"พ่อแกคงไม่ตื่นแล้วล่ะ" บุคคลหนึ่งพูดขึ้น
"ทะ..ทำไมล่ะคะ" ฉันถามขึ้น
"เพราะ..พ่อแก...เป็นพวกสวะยังไงล่ะ"
.
.
!!

เสริม

ในเหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519.... มีผู้เสียชีวิต 46คน(ทางการ) และบาดเจ็บ 167คน(ทางการ)...
.
.
-สงสัยอยู่อย่างหนึ่ง ทำไมคนที่เรียกร้องประชาธิปไตยกลายเป็นคอมมิวนิสต์ได้?
-เราลืมวันนรกนี้ไปแล้ว เพราะความกลัวใช่มั่ย
-คนไทยฆ่ากันเอง(จริงดิ)
-ใช้สติปัญญาดีกว่ามั่ย 
-เราสนับสนุนให้ประชาชนเลิกใช้อารมณ์และหันมาใช้อาวุธแทน(อย่าทำตามบรรทัดนี้)

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Cat free จากทั้งหมด 11 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น