คัดลอกลิงก์เเล้ว

Bullied เด็กชายที่เคยถูกแกล้ง

โดย Cat free

คุณครับ คุณรู้ตัวรึเปล่าว่าประเทศของเรามีการกลั่นแกล้งกัน เป็นอันดับต้นๆของโลก เราเป็นรองญี่ปุ่น เรื่องต่อไปนี่เป็นเด็กคนหนึ่งที่เขาถูกแกล้ง และทรมานกับสิ่งที่เป็นอยู

ยอดวิวรวม

33

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


33

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


1
จำนวนโหวต : 0
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  8 ก.พ. 62 10:47 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
มันก็แค่นิยายนะ...

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 8 ก.พ. 62 / 10:47

บันทึกเป็น Favorite


"หมู่มวลวิหคบินผกมาแต่ รัง นอน เฝ้าเชยชิดช้อน ลิ้มชมบัวบาน ยินเสียงบรรเลง ดังเพลงขับขาน สอดคล้องกังวาน ซาบซ่านจับใจ" เพลงนี้มันเพราะดีใช่มั่ยครับถ้าผมจำไม่ผิด มันเป็นเพลงพระราชนิพนธ์ล่ะมั้ง ผมรู้สึกว่ามันไพเราะมากเลย ในเวลานี้ ผมเสียบหูฟัง ฟังเพลงไปเรื่อยๆ ข้ามไปดูพี่แป้งนักแคสเกมบ้าง พี่บี้บ้าง พี่เอกบ้าง แล้วแต่อารมณ์ ผมมีความสุขมาก โอ๊ะ! ขอโทษครับ ผมลืมแนะนำตัว โปรดเรียกผมว่า"ต้นกล้า"นะครับ ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ 
"ไอ้กล้า มึงมานี้เลย"เสียงใครบางคนดังขึ้น ใช่นั้นแม่ผมเองครับ เธอเรียกอะไรผม "ครับ แม่มีไรครับ" "มานี้เลย"ผู้เป็นแม่จับตัวผม แล้วทุ่มลงที่เก้าอี้ หล่อนใช้ขวดเหล้าทุบที่หัวของผมจนเลือดออก แม่ผมหล่อนเป็นอะไรเนี่ย ผมล่ะสงสัยจริงๆ ผมงงไปหมด แต่ที่รู้ๆแม่น่าจะรู้ว่าพ่อของผมไปมีชู้ ซั่มกันตอนที่แม่เข้ามา ถ้าถามว่าผมรู้ได้ไง เออ~เสียงการกินตับ(สำนวนนี้คงเข้าใจนะ)มันดังสนั่น ผมไม่ได้คิดอะไรมากหรอก เพราะทุกๆวัเสาร์อาทิตย์หรือวันหยุดราชการ พ่อชอบเอาหญิงมาซั่มที่บ้าน ซึ่งห้องที่พาหญิงมา มันอยู่ห้องสุดท้าย นั่นคือห้องของพ่อแม่ผม บางที่มีการเล่นท่ายากบ้างก็มี บางที่เล่นซะผมไม่ได้นอน พ่อผมอึดมาก มีเมียแล้วไปอุ้มหญิงขึ้นห้องอีก สุดยอดจริงๆพ่อผมเนี่ย ถ้าถามว่าแม่ไปใหนตอนวันหยุด มีสองที่ครับคือสถานบริการทางเพศหรือไม่ก็โรงเสพยาและกัญชา ความจริงนะครับ ผมไม่ได้นับถือเขาเป็นพ่อ เพราะอะไรนะหรือ คืออยางงี้ครับ ......
แม่ผมเป็นหญิงขายบริการ ตอนนั่นเมื่อ 11ปีก่อน พ่อจริงของผม รู้สึกว่าเขาจะชื่อว่า"เบียร์"นะ ผมไม่เคยเจอเขา แต่ที่ผมรู้พ่อคนแรกของผม อย่างพ่อเบียร์ 
เขาโกหกแม่ผมว่าเขาใส่ถุงแล้ว(รู้ความหมายของคำว่า "ใส่ถุงนะ")แต่ความจริงรสนิยมทางเพศของพ่อเบียร์คือไม่ป้องกัน เขาชอบแบบสัตว์ ก็คือไม่ใส่ถุงนั่นเอง สรุปคือผมเกิดครับ แม่ไม่ชอบหน้าผมเลย ผมออกจะน่ารักจะตายนะ แม่ผมมีผัวมาถึง 14คน แต่ล่ะคนถูกบอกเลิกเพราะเจ้าชู้ แต่รอบนี้แปลกๆเพราะแม่ไม่ไปลงมือที่พ่อผมคนนั่น แต่มาลงที่ผม อ้าว?..แม่เล่นไรเนี่ย ตายแล้ว "เพราะมึง มึงคนเดียว ชีวิตร่านๆของกูถึงได้จบลง"ชีวิตร่านๆ ร่านแปลว่าไร? "มึงไอ้ลูกเชี่ย ลูกเวร มึงเกิดมาหา เหรอ มึงเลย เพราะมึงเลย ชีวิตกูถึงได้เป็นแบบนี้ เอ้ย!!!"หล่อนทุบผมด้วยหมัดของเธอ แล้วฟาดผมด้วยแส้ของพ่อ(พ่อผมเป็นคนชอบการกินตับแบบ"ซาดิสม์-มาโซคิสต์)ผมมีแผลตามตัวเต็มไปหมด แล้ว....จะไปโรงเรียนยังไงเนี่ย ชิหาย ไปโรงเรียนพรุ่งนี้หนิ อ้าว!..เวรแล้ว...ตอนนี้ก็สามทุ่มแล้ว โอ้ย!เจ็บแผลจัง ผมคิดว่าแม่เป็นคนรุกพ่อแล้วล่ะ ตอนแรกผมนึกว่าพ่อรุกเสียอีก 

*********

ปิ๊บ ปิ๊บ ปิ๊บ
นาฬิกาปลุก มันมากวนใจผมเข้าให้แล้ว ได้เวลาตื่นแล้ว ผมอาบน้ำแต่งตัว มันจะเรียกว่าอาบน้ำก็ไม่เชิงนะ เพราะผมไม่มีสบู่ ผมเคยทำแบบฝึกหัดที่โรงเรียน ผมทำผิด ครูเฉลยว่า"การทำความสะอาดต้องใช้สบู่"แต่ผมก็ไม่เคยใช้เลยนะ มีเงินน้อยต้องประหยัดหน่อยแหละครับ เอาล่ะ! ผมแต่งชุดเรียบร้อย มาที่ชั้นล่าง ผมเห็นแม่ เออ~กินตับที่ห้องครัวเลยเหรอ โธ่!!~แม่ผมจะกินข้าวยังไงเนี่ย"จะเสร็จแล้วเหรอจ๊ะ?""แม่ผมถามชายหนุ่มคนนั่น ผมหลบอยู่ที่ประตู และสังเกตดู เขาใส่ชุดนักเรียน "โรงเรียนเลิศคณิต"เฮ้ย! เรียนที่เดียวกันหนิ ดูท่าทางพี่เขาน่าจะอยู่ประมาณ ม.6 ล่ะมั้ง แม้ จัดหนักเลยนะครับ,รุ่นพี่ พอเขาทั้งสองเสร็จกิจ ผมก็เข้าไปกินข้าว 
*********
ผมมาที่โรงเรียน จะเรียกแบบนั่นก็ได้นะครับ แต่สำหรับมันคือ.....ผมไม่อยากจะพูด พอผมเดินเข้าไป ปัง ปัง ผมโดนพวกอันธพาลยิงปืนอัดลมใส่ ไอ้บ้านี้มันเล่นอีกแล้ว ต้องนิ่งๆไว้ "เฮ้ย! ไอ้เด็กแม่ มันหาแส้ฟาดผัว มึงจะเดินไปใหน มึงมองกู ไอ้เตี้ย"ผมเดินเร็วขึ้น ผมพยายามไม่ไปมีเรื่อง ผมกลัวโดนตีอ่ะ ผมมีกำลังน้อยกว่ามันอีก"มึงจะไปใหน กูได้ข่าวว่า แอบพอชะนีเข้าบ้านว่ะ ทั้ง หนิร่านหมดเลยเหรอว่ะ"ผมไม่สบตา มันพูดเสียใส่ผม จนเด็กที่อยู่แถวนั่นพากันเดินหนี ครูก็เหมือนกัน ไม่ช่วยผมเลยเหรอ มันจับที่ปกเสื้อของผม แล้วยกขึ้น"ครูครับช่วยด้วย ครูครับ"ครูสินมองมาที่ผม แล้วเขาก็เดินหนีไป ผมว่าผมรู้เหตุผลนะ ครูและนักเรียนทั้งหมดไม่กล้ามีเรื่องกับมัน มันเป็นลูกของมาเฟียกลุ่มหนึ่ง ชื่อว่า"มือขวาสีขาว"ผมไม่รู้ว่ามันทำอะไร แต่เคยมีครูคนหนึ่งแหกผมของมัน แล้ววันถัดมาพบเป็นศพที่ถูกแขวนคอตาย มันเป็นข่าวลือ อย่าเชื่อ...."ยะ..อย่าทำ..อะไรผมเลย"ผมอ้อนวอนไป จู่ๆมันมาดมที่คอผม "มึงไม่อาบน้ำเหรอว่ะ แม้ กูยิ่งไม่ชอบคนสกปรกอยู่ด้วย"มันจับผมทุ่มลงไปที่พื้น ผมรู้สึก...เจ็บหน้าอกจัง มันเหมือนมีมีดพันเล่มแทงเจ้ามา รู้สึกไม่ดีเลย
สรุปผมโดนกระทืบอีกแล้ว ผมไม่ได้เรียนคาบเช้า เพราะต้องทำแผลก่อน ไม่มีใครแจ้งตำรวจ เพราะพึ่งไม่ได้ ตำรวจส่วนใหญ่ไม่สิทั้งหมดทั้งหมู่บ้าน เป็นสมุนของมันทั้งหมดเลย ไม่มีใครกล้าต่อต้านเพราะจะได้ไปสวรรค์ก่อนวัยอันควร 

********
อย่าคิดว่ามันจบแค่นี้ ผมโดนกลุ่มเพื่อนอีกกลุ่มเกลียดผมมากๆ ผมหมายถึงทั้งห้องเกลียดผม เพราะอะไร...เพราะผมไปคบกับ"แพรวา",เด็กผู้หญิงที่เป็นดาวเด่นทั้งสวย น่ารัก เรียนเก่ง เก่งวอลเลย์บอลด้วย ผมกับเธอคบกัน จนเพื่อนผู้ชายเริ่มไม่ชอบหน้าผมเพาราะผมดันไปคบกับเธอ ส่วนผู้หญิงในห้องที่เกลียดผม เพราะผมทำให้พี่น๊อต พี่ ม.5ซึ่งป๊อบปูล่ามากๆ ผมไปเล่นกับพี่ แล้วพี่ก็มาแกล้งผม ผมตกใจทำพี่เขาตกไปที่ถนน พี่น๊อตปางตายและเป็นอัมพาต
ทุกคนรู้สาเหตุกันหมด ให้ตายซิ แล้วครูก็อีกคน ครูเริ่มเห็นปัญหาในห้อง เมื่อเดือนก่อน ครูให้โหวตว่าอยากให้ใครออกจากห้อง ผลคือคนที่ถูกโหวตคือผม คะแนน 40/40 เหมือนผมทำข้อสอบวิชาคณิตได้ 40เต็มเลย ผมไม่เข้าใจเลยจริงๆ "หึหึ ดูไอ้ควายนั่นดิ สงสัยเห็นแม่กินตับกันคนอื่นบ่ะมั้ง""รึว่ามันก็ร่านเหมือนแม่มันว่ะ มันชอบให้ผู้ชายด้วยกับกิบตับป่าวว่ะ"มันเริ่มมหกรรมการนินทาแบบ big big นินทาต่อหน้าผมเลย ได้ยินทุกคำพูดคำจา ผมไม่กล้าที่จะลุกแล้วด่ามันกลับ ถ้าผมทำ ผมจะได้เข้าโรงพยาบาลแน่ๆ หรือไม่ก็ผมต้องเข้าโลงศพแน่นอน"ไงไอ้เตี้ย"มันเริ่มขึ้นแล้วครับ"ฮืม" "ไม่ต้องมาฮืมเลย มานี้เลย"มันกระชากคอเสื้อผม แล้วจ้องมองผม"หน้าตามึงก็คล้ายผู้หญิงผมสั้น กูว่ามึงไม่คู่ควรกับแพรว่า หว่ะ น่าเกลียดมาก"แล้วไงว่ะ ผมจะคบใคร มันเรื่องของผมป่าวว่ะ ผมคิดในใจ "มึงน่าจะไปเป็นโสเภนีเหมือนแม่เนอะ"มันพูดแบบนี้มา ผมขึ้นเลย ผมต่อยมันไป แต่แรงผมน้อยมากๆ มันจับแขนผม หักลง แล้วก็บีบคอผม นี้มันกะให้ผมตายเลยเหรอ ผมจับไปที่แขนของมันที่บีบคอผมอยู่ ผมหายใจไม่ออก จนครูเดินเข้ามาเห็น "เธอทำอะไร หยุดเดี๋ยวนี้"ครูดึงแขนของมันออกจากคอของผม"เธอมากับครู ส่วนเธอไปห้องพยาบาลซะ""คะ..คะ..ครับ"เดี๋ยวนะ? หล่อนเป็นครูคนแรกที่เข้ามาช่วยผม รู้สึกว่าเธอจะชื่อว่า"ครูพลอย"ล่ะมั้ง เธอหาญกล้ามาก สงสัยเธอเป็นคุณครูคนใหม่มั้ง ก็เลยไม่รู้ว่าที่นี้ถ้ามีการแกล้งกัน ไม่มีทางที่ครูจะเข้ายุ่ง แต่นี้ครูเป็นคนแรกเลย

********

ช่วงพักเที่ยง ผมต้องหลบหนีไปกินที่อื่น เพราะผมกลัวพวกมันแท้เศษอาหารใส่ จนเสื้อผมมันซักไม่ออกเลย ผมเคยโดนเพื่อนผู้หญิงเทขยะใส่ข้าวของผม ผมต้องทนกินไป เพราะผมมีไม่มีเงินที่จะซื้อจานใหม่ ผมนั่งกินที่ม้าหินอ่อน แถวสวนของโรงเรียน มันร่มรื่นดี สบายดีจริงๆ ผมมีความรู้สึกว่าเวลาที่ผมมากินข้าวที่สวน ผมน่ะ....ลืมทุกอย่างจนหมด เหมือนผมไปวิ่งท่ามกลางทุ่งหญ้าเขียวขจี มีคุณกระต่าย คุณกระรอก คุณสัตว์นานาพันธุ์ ผมสามารถหายใจได้เต็มปอดจริงๆ "มานั่งกินข้าวคนเดียวเหรอ?"เสียงใครบางคนดังขึ้น ผมหันไปด้านหลัง อ้าว!!! รุ่นพี่ที่กินตับแม่ผมตอนเช้าหนิ ผมอึ้ง "เออ~นิดหน่อยครับ"
"เหรอ เหรอ งั้น..พี่ขอนั่งด้วยคนดิ" "ชะ..เชิญครับ"ผมหลบที่นั่งให้รุ่นพี่ เขาเปิดบทสนทนาก่อน"นายคือต้นกล้า..ใช่มั่ย""คะ..ครับ ทำไม..." "ไม่มีอะไรหรอก แค่ถามดู"ผมจ้องเขาตาเขม้ง"ก็ได้ ก็ได้ ฉัยแค่สงสารนายน่ะ" "มาสงสารเด็กมีปัญหาแบบผมทำไมกันครับ"ผมพูดออกไปด้วยความอารมณ์เสีย เพราะผมไม่ชอบที่คนอื่นมาสงสารผม"นายโกรธเหรอ" "ไม่ได้โกรธ" "หน้านายมันฟ้อง" "ตกลงมีอะไรกันแน่ครับ,รุ่นพี่" "แค่ถาม ไปล่ะ" รุ่นพี่ลุกออกไป ผมนั่งกินข้าวต่อ พื้นนี้สงบสุขซักที ไอ่พี่บ้า! พอต้องเรียนคาบบ่าย ผมกลับมาที่ห้อง ผมมาสายเกิน 5นาที แต่ครูยังไม่มาเลย คาบนี้เรียนวิทย์ของครูพาลา ชื่อเหมือนยาเลย...

**********

ตอนที่ผมนั่งอยู่ ตอนคาบวิทย์ เพื่อนผู้หญิง เขาเอารูปผีมาให้ผม ผมกลัว คนวิ่งหนีไป มันน่ากลัวมาก....
ผมเปิดประตูเจ้ามา ฮือ! เสียงคุ้นๆ อีกแล้วเหรอแม่ พามากินตับตอนมาเลิกเรียนเนี่ยนะ เอาจริงดิ ผมรอจนพวกเขาเสร็จกิจ ผมเห็นแม่กับรุ่นพี่คนนั่นออกมาพบผมพอดี "เอ๊ะ!" "เอ๊ะอะไรล่ะพี่ มาซั่มแม่ผมเลยเหรอ" เขาลนลาน"คือ...พี่อธิบายได้นะ คือแบบ..""ไม่จำเป็นหรอกพี่ ผมเข้าใจ แม่ผมก็แบบนี้แหละ แล้วกินข้าวเย็นด้วยกันมั่ย" "อะ..อืม" ผมกับแม่ก็เตรียมอาหาร รุ่นพี่เป็นคุยเก่งมาก ใจดีด้วย ผมอยากมีพี่ชายแบบนี้จังเลย แม่ผมปล่อยให้ผมอยู่กับพี่ "ตกลงเป็นเรื่องจริงเหรอที่นายถูกกลั่นแกล้ง แต่ไม่มีใครช่วยอ่ะ" เขาเป็นประเด็นขึ้นมา"รู้ไปทำไม"ผมตอบแบบกวนบาทา "ก็อยากรู้ เผื่อช่วยได้" "ช่วยยังไง"ผมถามรุ่นพี่ไป เขาตอบกลับมาว่า"พี่เคยเจอเพื่อนคนหนึ่ง เหมือนนายเลย เขาโดนแกล้ง จนมาระบายให้ฉันฟัง .....สายตาเขาที่มองฉัน เหมือนที่นายมองฉันเลย"
จู่ๆรุ่นพี่ก็ร้องไห้"เป็นอะไรรึเปล่าครับรุ่นพี่" "ไม่เป็นไร..อือ..ฮึก.." ผมชักเริ่มสงสัยแล้วว่าทำไมเรื่องที่เหล่ามา มันทำให้ตัวรุ่นพี่ร้องไห้ ท่อน้ำตาแตกได้ 
"ไม่เป็น..อึก..ไร...ฉันคิดถึงเขา...เขาโดนพวกอันธพาลหลอกให้เขา เข้าไปในโรงเรียนตอนกลางดึก แล้วพวกมัน 5-6คนก็ข่มขืนเขา หลังจากนั่นเขาก็ไม่มาโรงเรียนอีกเลย ฉันไปถามป้าของเขา ป้าบอกว่า มันตายไปแล้ว มันกินยาพิษ...."ผมสะเทือนใจกับเหตุการณ์ที่รุ่นพี่พูดให้ฟัง ผมว่าผมบุญน้อยแล้วนะ เพื่อนของรุ่นพี่น้อยกว่าผมอีก "...ถะ..ถ้าฉันทำได้...ฉันอยากจะลากคอไอ่พวกนั่นมาฆ่าให้ได้ แต่ยังไงมันก็ได้รับผลกรรมแค่นิดเดียว นอกนั่นไม่มีเลย...."

**********

ผมเข้านอนแล้ว ก่อนนอนผมดูยูทูปต่อ ผมไม่มีสมาธิในการดูเลย ผมนึกถึงเรื่อวเหล่าของรุ่นพี่ เขาดูเสียใจมากกับเหตการณ์ร้ายๆที่เกิดขึ้นกับเพื่อนเขา
ผมนอนไม่หลับ ผมคิดมากไปรึเปล่า ผมว่าผมทนไม่ได้กับที่ผมถูกรังแก ผมรู้สึกกล้าหาญขึ้นมานิดนึ่ง ถึงจะน้อยแต่ผมก็มีกำลังใจ 
--------"I once was lost,but now i'm found.  Was blind but now i see." (,เพลง Amazing grace)

*********

ผมอยู่ทุ่งแห่งหนึ่ง มีป้ายตั้งไว้ตรงตลิ่ง มีตัวหนังสือเขียนว่า "matar" ผมไม่เข้าใจคำนี้ ไม่ใช่ภาษาอังกฤษแน่นอน ผมมองไปด้านซ้าย ผมเห็นทุ่งดอกทานตะวัน มันหันมาทางผม ทุกต้นสวยงามมาก ผมหันไปด้านขวา มันเป็นสุสาน ผมเดินเข้าไป ผมตกใจ ผมเห็นซาตานออกมาจากหลุมศพ ผมร้องขอความช่วยเหลือ ผมแหกปากร้อง แต่ก็ไม่มีใครเดินผ่านมา ผมวิ่งออกจากสุสานอย่างรวดเร็ว ผม ผมกลัวมาก มันไล่ตามผมมา ผมเห็นไม้ท่อนหนึ่งบนพื้น ผมหยิบมันมา แล้วฟาดหัวซาตาน จนมันสลายหายไป ผะ..ผมปลอดภัยแล้ว...ใช่มั่ย จู่ๆ ท้องฟ้าก็มืด ผมมองไม่เห็นทาง มองไม่เห็นอะไรเลย  มีบางอย่างโผล่ขึ้นมา มันเป็นกะโหลกของใครก็ไม่รู้....

********

อ๊ากกกกก!!!! ช่วยด้วย....ผะ...ผมฝันไปเหรอ สงสัยเก็บไปคิดมาก โอ๊ย!! ผมกลัวหน้ามันจังเลย แต่ ....เดี๋ยวนะ...ผมมายืนทำอะไรอยู่ที่นี้ แล้วนี้มันน้ำอะไร ผมแตะไปที่หน้า มันมีกลิ่นแปลกๆ มันมีสีแดง ความจริงผมคิดว่ามันคือน้ำแดงที่หมดอายุแต่ไม่ใช่ ผมมองไปที่บุคคลปริศนาที่นอนบนเตียง ผมมาทำอะไรที่ห้องของแม่เนี่ย ผมเปิดไฟ ผมเห็นแม่จ้องผม นอนจมกองของเหลวสีแดง มีรอยตีที่หัวและตัว "แม่ แม่ แม่ แม่เป็นอะไรครับ แม่ ตื่นๆ แม่" ผมเขย่าไปที่ผู้หญิงคนนั่น ผมถือไม้ที่เปื้อนเลือดไว้ ผมเริ่มประมวลผมได้แล้วว่า "ผมเป็น...ฆ่าแม่ตัวเอง" ผมทำบ้าอะไรลงไป ผม..สะใจชะมัด ผม..ฮา..ฮ่า..ha .ha ha ha... ผมฆ่าเธอ ไม่สิ ผมฆ่ายัยผู้หญิงที่เอาแต่พาผู้ชายเข้า ไม่ดู...ลูกแลลูกตัวเอง และ เกลียดกู ยัยหญิงเลว มึงสมควรไปหากินผู้ชายที่นรกนะ มีทั้งเปรต กระสือ และอื่นๆ เหมาะสมกันดีนะ ผมว่าผมทำได้มากกว่านี้นะครับ หึหึหึ????????????????

*********

ตื่นเช้า ผมทนกับการกระทำของพวกมันตามเคย....เอ๊ะ! วันนี้งานวันเกิดของเพื่อนหญิงคนนี่นหนิ ผมว่าผมไปร่วมงานดีกว่า.....
-ผมแอบเข้ามาในบ้านของเธอ ผมรู้สึกว่า ฐานะกับนิสัยใจคอของเธอ มันชั่งต่างอย่างกับฟ้ากะเหว ไม่สิ คนละโลกเลยต่างหาก
ผมมาหาเธอที่ห้องแต่งตัว ตอนนี้ยังไม่มีใครมา ผมมาที่นี้แล้ว ผมซ่อนตัว น้องของเธอกำลังเล่นตุ๊กตา ผมเห็นเธอมีความสุขมาก ผมว่าการที่ผมจะพาเธอไปนรก ไม่ใช่ความคิดที่ดี แต่ถ้าให้เธอตกนรกทั้งเป็น มันจะดีกว่า...."เมจิ น้องรัก อยู่ใหน ใหนบอกจะช่วยพี่หาชุดสวยๆใส่ไง" เธอมองไปบันไดชั้งล่างสุด 
"มะ..มะ..เมจิ..เมจิ น้อง นะ..น้องเป็นอะไรมั่ย" เธอวิ่งลงบันได แล้วประคองเมจิขึ้นมา "เมจิ ลืมตาซิ เมจิ....แม่ แม่ เอ๊ะ! แม่ไม่อยู่หนิ ใครก็ได้ช่วยที ใครก็ได้...อึก..ฮือ..ฮึก" เธอน้ำตาร่วงลงมา"นั่นแหละคือบาปของเธอ" "ใคร ใครพูดอ่ะ?" "ฉันเองไง" ผมพูดพร้อมเดินออกมาจากที่ซ่อน "นายมาทำอะไรที่นี้"
"ก็~เดินผ่านมา แล้วเห็นประตูเปิดอยู่ แล้วก็เห็นเธอ...น้องเธอด้วย" "ไม่ต้องพูดมาก มา มาช่วยฉันหน่อย" ผมเดินเข้าหาเธอ แล้วเอามีก
ดจ่อคอของเธอ "ทำ ไม ฉันต้องช่วยด้วยล่ะ" เธอดูตกใจ "แกทำอะไร เอามันออกไป มันเป็นของมีคมนะ อย่าเอามาเล่น" ผมยิ้ม แล้วตอบกลับไป "เขาบอกไม่ให้เอามาเล่น แต่ถ้าเอามาทำให้เธอฉี่แตก ละก็ ทำได้นะ" เธอร้องไห้ "นะ..นายทำเธอใช่มั่ย" "ก็ใช่ ฉันแค่อยากให้เธอตกนรกทั้งเป็น..เท่านั้นเอง..หึหึ"
"มะ..ไม่เอานะ อย่า อย่า ฉันขอโทษ ขอโทษ ฉันจะไม่แกล้งเธออีกแล้ว" ผมว่าผมให้อภัยเธอได้นะ แต่มีบางอย่างบงการให้ผม.....ทำโทษเธอ....

**********

แถวบ้านผม มีรถพยาบาลกับรถตำรวจ แล่นว่อนไปทั่ว ผมนั่งดูทีวีออกข่าว "มีเหตุการณ์ น่าสะเทือนใจนะครับ ซึ่งอาจสร้างความไม่สบายใจให้กับพ่อแม่ หรือผู้ปกครองที่มีเด็ก มันเป็นยังไงกันแน่ครับ คุณอริยะครับ" "ครับ ผมอยู่บ้านที่เกิดเหตุนะครับ เราได้พบศพของเด็กหญิงสองคนนะครับ คนแรกอายุน่าจะประมาณ 7ขวบ น่าจะตกบันไดลวมาเสียชีวิตนะครับ อีกคนครับ เป็นพี่ของคนแรก พบเป็นศพที่ใต้หิ่งพระ แขวนคออยู่ครับ...." ผมดูข่าวไป มันเป็นข่าวใหญ่มาก ทำให้มีคนระวังและระแวงมากขึ้น ผมว่าผมไม่ทำโทษเธอแล้วล่ะ ผมทำโทษพ่อแม่ของเธอดีกว่า พวกท่านน่าจะได้รับบทเรียน เลี้ยงลูกดีๆด้วยล่ะ

**********

"แกมาให้ฉันเตะถึงที่เลยเหรอนี่" ผมเรียกอันธพาลมาที่หลังโรงเรียน "ห็ไม่มีอะไรหรอก ก็แค่อยากเล่นด้วย ผมไม่มีเพื่อนน่ะ-" "หึ แกก็ไม่มีเพื่อนอยู่แล้วแหละ แม่แกก็เป็นโสเภนี พ่อแกก็เจ้าชู้ แกจะเอาไงล่ะ?" ผมยิ้มอย่างเจ้าเลห์ "ผมมีครอบครัวที่ห่วย ผลการเรียนไม่ดี แล้ว~มายุ่งกับผมทำไมละครับ?"
"ก็....นายมันน่าสงสารไง ฉันก็เลยสร้างความสนุกให้..แล้วก็...." "..แล้วก็ มาทำร้ายผมเหรอ ผมว่ามันไม่ใช่วิธีที่ดีเลยนะครับ อิอิหึ!" "แกเป็นบ้าอะไร โดนจนสมองพังเลยเหรอ ฉันคงทำกับแกไว้เยอะเกิน หึ!" "ครับ แต่ผมไม่โกรธหรอก ผมแค่...." ผมหยิบปืนออกจากกระเป๋า เขาดูตกใจนะผมว่าเขาน่าจะรู้ซึ้งถึงการที่เป็นผู้ถูกกระทำแล้วแหละ "ปัง!!!!!"

************

ผมสะใจมากๆที่ผมได้ขจัดทุกอย่างออกไป ทุกอย่างจริงๆ ผมอยู่ห้องของคุณพ่อเบียร์ พ่อผู้ให้กำเนิด และเป็นครึ่งของชีวิตผม ผมเปิดประตูเข้าไป
พ่อเบียร์กำลังโซเดมาคอม....ใช่ครูพลอยป่ะ ใช่แล้ว พ่อเบียร์กำลังโซเดมาคอมกับครูพลอยอย่างเมามันส์ "เป็นไงจ๊ะ? ที่รักของผม" "ดีมากเลย เฮ้ย! เงาใคร แกมา..." พ่อและครูพบอยมองมาที่ผมด้วยสีหน้าอับอาย ผมมองพ่อเบียร์อย่างสงสัย "ทะ..เธอเข้ามาได้ไง" "ประตูเปิดอยู่ ผมก็เลยเข้ามาอ่ะครับ คุณครู คุณครูรู้จักพ่อผมได้ไง แถมยังมาอะไรแบบนี้กันอีก "แก เป็นใคร" "ผมต้นกล้าไงครับ พ่อครับ พ่อเบียร์ลืมผมแล้วเหรอ" ผมทำหน้าอ้อนและแบ๊วใส่คุณพ่อ พร้อมเอารูปแม่ของผมมาให้ดู "ใช่จริงๆด้วย แล้ว....มาทำไม" "ผม...ก็แค่คิดถึงครับ คุณพ่อ แต่คุณพ่อก็เถอะ มากินตับครูของผม ผมสะเทือนใจนะครับ" ผมยิ้มใส่ ผมหยิบแจกันดอกไม้ ผมทุบแจกันใส่หัวของพ่อ จนเลือดใหลนองเต็มที่นอน ส่วนครูพลอยหนีไปที่ห้องครัวหยิบมีดขึ้นมาป้องกันตัว แต่ผมไหวตัวทัน หลบมาที่ลิ้นชัก ผมเจอปืน ผมยิงไปที่หัวใจของครูพลอย เธอล้มลงแล้วก็ร้องไห้ มีเลือดออกมาจากอก ผมเดินออกมา ผมไม่มีทางหันหลังกลับแน่นอน

***********

ผมเรียนหนังสือเรื่อยๆมา เอาเงินของพ่อเบียร์จ่าย รู้สึกพ่อเบียร์จากที่เป็นชายทำงานกลายเป็นเศรษฐี ผมไม่รู้ว่าเขาทำงานอะไร แต่ที่รู้ๆ ผมเรียนจบด้วยตนเอง เพราะมีพี่ชายช่วยสอน ก็คนที่กินตับแม่ผมเมื่อตอนนั่นแหละ ผมอยู่มหา'ลัยแล้ว ผมเรียนจบมแล้ว ผมได้งานเป็นแพทย์ เงินเดือนดีมากๆ ผมมีครอบครัว มีเมีย มีลูก ผมสัญญาผมจะไม่เจ้าชู้เหมือนพ่อ ใช้อารมณ์เหมือนแม่ ใช้ตัวแลกเหมือนครูพลอย ไม่มีทาง ผมได้รับบทเรียนแล้ว ผมจะปกป้องครอบครัวของผมเอาไว้ ผมไม่อยากให้ลูกๆของผม ต้องเจอเหตุการณ์เดียวกับผม
ผมว่า.....ผมกลับไปที่โรงเรียนเก่าดีกว่า
ผมมาที่นี่ เจอกับคุณครูบางคนที่ยังไม่เกษียร ผมคุยกับพวกท่านนิดหน่อย.....พวกท่ายไม่อยากเชื่อเลยว่าเด็กมีปัญหาแบบผมจะเรียนเป็นแพทย์ได้

ผมดีใจนะ ที่เขาคิดแบบนั่น ผมว่าผมกลับก่อนดีกว่า ก่อนที่เพลงจะถูกร้องขึ้นมาอีก เป็นครั้งที่สอง
"Ama~zing grace. How sweet the sound. That grace saved wretch like me. I once was lost. But now i'm found. Was blind but now i see."

ไม่มีซึ่งความทรงจำ ผมลืมมันไปหมดแล้ว ผมชั่งโง่ยิ่งนัก ผมสั่งสอนพวกนั่น แต่เพราะบาปของผมต้องผิดใจกับยอดรักของผม
เธอหยิบมีดขึ้นมา แล้วก็.....แทงผมไม่ยั่ง.....ผมยังไม่ตาย....ผมว่า....ผม...สมควร...ตายตั้งแต่คลอดออกมาแล้ว....ผมแตกสลายแล้ว....


END


เสริม
-การแกล้งกันในโรงเรียนเป็นเรื่องปกติ แต่ถ้าคนถูกแกล้งไม่สนุกด้วย ควรเลิกทันที ไม่ควรเล่นกับจิตใจที่เปราะบาง....
-บางคนเกิดในครอบครัวที่มีทรัพย์มาก บางคนเกิดในครอบครัวที่มีหนี้สิน ไม่รู้....แต่ถึงยังไง ที่ที่มีความสุขที่สุดของเด็กๆก็คือครอบครัวของเขา....อย่าสร้างฝันร้ายแบบนี้ จะดีกว่า เพราะครอบครัวเป็นที่สุดของเขา อย่าทำมันพัง คุณต้องปกป้องเอาไว้ให้ได้
-ครอบครัวและเพื่อนคือสิ่งที่เด็กๆมีความสุขที่สุด เข้าใจมั่ย

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Cat free จากทั้งหมด 11 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น