ฟ้าสีคราม 5P YAOI

ตอนที่ 9 : พรุ่งนี้นะครับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,581
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 271 ครั้ง
    27 ก.ค. 62


" ฮึก ฟืดด " ฟ้าครามซุกหน้าร้องไห้กับอกของนทีจนน้ำตาน้ำมูก(?)เปรอะเสื้อนักศึกษาสีขาว นทีปลอบคนตัวเล็กไม่บ่นสักคำ ดูเหมือนอีกฝ่ายหมดคำพูดไปแล้วพอรู้ว่าผมเสียใจเรื่องอะไร  ช่วยไม่ได้นี้ก็มันเศร้า  ใครใช้ให้นทีมาช้าจนผมต้องหาอะไรดูรอละ.. แล้วใครจะรู้ว่าไอหนังสั้นมันจะเศร้าขนาดนี้  ผมยอมผละออกจากอ้อมกอดอีกคน แอบเสียดายนิดหน่อย กล้ามอกนทีใหญ่ใช้ได้ เดี๋ยวว เหมือนผมจะหลงประเด็นไปนิด..


" ดีขึ้นแล้วใช่มั้ยหืม " 


" ครับ " พอเลิกเศร้าผมก็รู้สึกอายแทน อายที่ไปร้องไห้ต่อหน้านที ปกติผมก็ค่อนข้างอินกับเรื่องพวกนี้ง่ายแหละ ตอนร้องก็ไม่อายหรอก...  แต่เหมือนนทีจะไม่ใส่ใจเท่าไหร่ เขายีหัวผมเบาๆ มองเหมือนเอ็นดูหนักหนา คำพูดตอนที่เขาใช้ปลอบผมมันยังติดในหัวอยู่เลย พึ่งรู้ว่าคนหน้าโหดๆแบบนี้ ปลอบคนอื่นก็เป็น 


"  ที ฟ้าอยากออกกำลังกาย " 


" หืม "  อีกฝ่ายดูงงไปเลยพอผมบอกอยากออกกำลังกาย  คือต้องท้าวความก่อน ตอนผมนั่งรอนที ก่อนที่พระเอกในเรื่องจะตาย มันมีฉากหนึ่งที่พระเอกถอดเสื้อ.. หุ่นดีมาก ฟ้าอยากได้!  หมายถึงอยากได้หุ่นแบบนั้นอะ!  ไม่อยากมีแต่เนื้อย้วยๆแล้ว อยากได้แพค! เผื่อจะเท่ห์ขึ้นมาบ้างแบบพระเอกคนนั้นอะไรแบบนี้ไง! 


" คืองี้.. " ผมอธิบายให้นทีฟังว่าทำไมผมถึงอยากออกกำลังกาย ก็บอกไปตรงๆนั้นแหละครับว่าหุ่นพระเอกแซ่บ ฟ้าอยากได้! นทีก็ฟังไปขมวดคิ้วไป 



" ชอบหุ่นพระเอก ไม่ชอบหุ่นพี่หรอ? " 


" ... "  เจอคำถามนี้เล่นเอาไปต่อไม่ถูก ฟ้าครามทำปากพะงาบๆจะตอบไปตามตรงว่าชอบ มันก็เขินจนเกินกว่าจะพูด จะปฎิเสธก็ทำไม่ได้อีกในเมื่อนิสัยโกหกไม่ใช่วิสัยของฟ้าคราม เลยได้แต่ยืนหน้าแดงใส่อีกฝ่าย 


" เอาสิ ถ้าฟ้าอยากออกกำลังกาย เริ่มวันไหนดีละ? " 


" พรุ่งนี้ครับ!!! "  ฟ้าครามยิ้มให้นที วาดฝันถึงหุ่นงามๆและมีสาวๆมากรี๊ดให้กับความหล่อเหลาของตัวเอง แต่จะให้เริ่มวันนี้เลยก็ไม่ไหวหรอก ผมได้ยินมาว่ากว่าจะได้กล้ามสวยๆต้องแลกมาหลายอย่างมาก ทั้งอาหารการกิน ทั้งความสม่ำเสมอในการออกกำลังกาย ยิ่งผมที่เสพติดขนมมาก เพราะงั้นก่อนจะเซบายขนมที่รัก วันนี้ผมขอกินให้หน่ำใจก่อนแล้วกันนะ 


นทีไม่ทำให้ผมผิดหวังจริงๆ เห็นหน้าโหดแต่สายเปย์มาก แค่ผมบอกขอกินวันนี้ให้หน่ำใจก่อน อีกฝ่ายก็พาผมไปเดินตลาดใกล้ๆมหาลัย เดินผ่านร้านไหนมีของน่าอร่อยเขาก็ซื้อให้ผมกินหมด แถมก่อนกลับเขายังซื้อของไว้ให้กินตอนดึกๆเพิ่มอีก ผมคงต้องเพิ่มชื่อนทีในลิสต์รายชื่อบุคคลใจดีแล้วละ  วันนี้อิ่มจนพุงกาง ตังอยู่ครบอีกต่างหาก ชีวิตฟ้าครามนี้ดีจริงๆ 





" พี่รู้มาจากนทีแล้ว ว่าเราจะออกกำลังกาย เริ่มเลยมั้ย "  



" พรุ่งนี้แล้วกันนะครับวิน "





" วินบอกเราจะออกกำลังกายวันนี้ เราลองไปวอร์มร่างกายด้วยการวิ่งก่อนมั้ย " 



" พรุ่งนี้นะครับอิฐ  วันนี้ฟ้านัดกินบุฟเฟ่กับเพื่อนในห้อง " 





" อิฐบอกเมื่อวานเราไปกินบุฟเฟ่มา พี่เช่าสนามไว้แล้ว ฟ้าก็ลองวิ่งสักสามสี่รอบก่อนนะ " 



" ขอโทษนะครับวา วันนี้ฟ้าเหนื่อยมากเลย พรุ่งนี้นะครับ " 






ตั้งแต่บอกจะออกกำลังกาย นี้ก็ผ่านมาหลายวันแล้ว... พวกเขาสี่คนพากันแวะเวียนมาหาผมทุกวัน ดูใส่ใจการออกกำลังกายมากกว่าผมอีก รู้สึกผิดเลยที่ผลัดวันไปเรื่อยๆ แต่ทำไงได้ละ ฟ้าครามตัดใจจากการกินไม่ได้จริงๆ! ฟ้าไม่พร้อม! มีอะไรที่แบบกินแล้วกล้ามขึ้นเลยมั้ย นอกจากไม่ออกกำลังกายแล้ว พอคิดว่าจะไม่ได้กินตอนช่วงฟิตกล้ามด้วย ผมก็ยิ่งกินหนักมากกว่าเดิมอีก ก้มมองพุงตัวเองที่เริ่มยื่นออกมาหน่อยๆแล้วก็รู้สึกหนักใจ 
  โทษใครไม่ได้ครับ..ในเมื่อกินเอง แถมยิ่งพอมีพวกเขามาดูแล พาไปกินข้าวตลอด รอบดึกก็มี บางวันหอบขนมมาเต็ม ผมก็ยิ่งกินใหญ่ รู้สึกเหมือนโดนสปอยให้กินเยอะๆ แต่ผมก็กินนะ ของฟรีแถมอร่อยทั้งนั้นใครจะไม่ชอบ ที่สำคัญพวกเขาก็เลี้ยงตลอดผมเลยไม่เสียเงินซื้อข้าวจนแอบเอาเงินไปซื้อของที่อยากได้เล็กๆน้อยๆมาแทน มีเงินเก็บอีกต่างหาก  เข้าใจที่ไอนายบอกเลยว่ามีผัวมันดียังไง..เอ๊ะ  ผมอยากมีเมียนิ! 



" วันนี้จะออกกำลังกายมั้ย " เย็นวันนี้ผมก็ยังโดนวินมาชวนไปออกกำลังกายเหมือนเดิม ฟ้าครามยิ้มกลบเกลือน วันนี้ผมอยากไปกินหมูทะอะ... 


" พรุ่งนี้นะครับ // พรุ่งนี้นะครับ  "  นทีพูดประโยคที่ผมมักพูดประจำช่วงนี้ออกมาพร้อมผม ยิ้มแห้งเลยครับ โดนรู้ทัน.. วันนี้พวกเขามาครบกันสี่คนเลย รู้สึกกดดันแปลกๆ ความจริงผมกับพวกเขาสี่คนเริ่มสนิทกันในระดับหนึ่งจนสามารถถึงเนื้อถึงตัวกันได้แล้วละ ตอนแรกยอมรับว่าเกร็ง แต่พอเจอหน้าบ่อยๆมันเริ่มชิน  อะๆ ยอมรับก็ได้ว่าส่วนหนึ่งเพราะของกิน  


" ไม่ออกแล้วจะหนีไปกินอะไรอีกละเรา " วาเดินมากอดคอผม ความต่างของส่วนสูงระหว่างผมกับเขาเห็นได้ชัดมากพอมายืนข้างกัน 


" หมูกะทะครับ " 


" กินแต่ของทำให้อ้วนนะเรา " ไม่พูดเปล่าอิฐยังเดินมาบีบพุงผมอีก ตอกย้ำกันเข้าไป! รู้แล้วครับว่าอ้วนขึ้น !  ผมตีมืออิฐให้เขาปล่อยมือจากพุงน้อยๆ(?)ของผม แอบแขม่วพุงไว้ด้วยจะได้ไม่มีใครสังเกตุว่าผมพุงยื่น


" มีร้านอร่อยแถวนี้ ไปด้วยกันมั้ย " บอกแล้วว่าพวกเขาสปอยผม! ฟ้าครามยิ้มร่าเดินเข้าไปกอดวิน น่ารักที่สุดเลย!  



โต๊ะดูแคบไปเลยพอมีผู้ชายห้าคนนั่งเบียดกัน ร้านเกือบแตกไปรอบนึงตอนพวกผมเข้ามาแล้วตกลงกันไม่ได้ว่าใครจะได้นั่งข้างผม ผมเลยเสนอให้โอน้อยออก นั้นแหละถึงตกลงกันได้  โดยที่วากับนทีนั่งข้างส่วนผมอยู่ตรงกลาง อิฐกับวินนั่งอีกฝั่งเพราะพวกเขาโอน้อยออกแพ้  ของที่นี้อร่อยตามที่วินบอกเลย มีให้เลือกกินหลากหลายด้วย  พวกเขาทั้งสี่ยังคงคอนเซ็ปต์การดูแลผมอย่างดี ตักนู้นตักนี้ให้  ผมแทบไม่ต้องลุกไปไหนแค่รอกินก็พอ  มันมีความสุขจริงๆนะที่มีคนมาดูแลเอาใจใส่  จนผมอดคิดไม่ได้ว่าถ้าถึงวันที่ต้องเลือกใครสักคนจากหนึ่งในนี้ผมจะทำยังไง  ถึงผมจะไม่สนเรื่องเพศและอยากมีเมียอยู่บ้าง... แต่คงไม่มีใครบ้าคบทีเดียวสี่คน ที่สำคัญความรู้สึกผมละ ชอบพวกเขารึป่าว 



" คิดอะไรอยู่ " ฟ้าครามส่ายหัวไม่ตอบคำถาม สงสัยผมจะเหม่อไปหน่อยอิฐถึงถาม  เนียนคีบหมูให้ด้วยเขาจะได้ไม่ถามผมอีก  แต่เหมือนการทำอย่างนั้นจะเป็นความผิดมหันต์  สายตาทุกคนบนโต๊ะมองไปที่อิฐแรงมาก แตกต่างจากอิฐที่ยิ้มหน้าบานไปแล้ว ผมเลยคีบให้ทุกคนเลยจะได้ไม่น้อยใจ


 ' อิ่มจังตังอยู่ครบ ' เหมือนเป็นนิยามของผมช่วงนี้ไปแล้ว หลังจากมื้ออาหารจัดหนักอย่างหมูกะทะจบลง พวกผมก็มาเดินทอดน่องกันต่อที่ตลาดนัดกลางคืน  อาจจะเพราะด้วยความที่อยู่ในเมืองหลวงถึงมีทั้งของกินของใช้อยู่เต็มสองทางเท้า โชคดีไปอีกขั้นที่ผมเลือกเรียนแหล่งใกล้ของกิน ใกล้ห้างที่สามารถปั่นจักรยานไปเองได้โดยไม่ต้องพึ่งรถ  รู้สึกผิดเหมือนกันแทนที่จะได้เที่ยวไกลๆดันมาได้แค่ที่ใกล้ๆสาเหตุจากผมเดินทางไม่สะดวก 
ตลาดที่นี้คนมาเที่ยวเยอะมาก ผมเลือกเดินโซนเสื้อผ้า โซนของกินค่อยวาร์ปไปตอนจะกลับอีกรอบ... 


" ตัวนี้เหมาะกับฟ้าดีนะ "  ผมมองตามนิ้วนที เขากำลังชี้ไปที่เสื้อตัวหนึ่งที่มันค่อนข้างจะ..วาบหวิว ชุดที่เขาชี้เป็นเสื้อยืดสีดำมีแมวตัวเล็กๆอยู่ตรงตำแหน่งอกด้านซ้ายมันจะน่ารักถ้าเสื้อมันไม่ขาดเยอะไปหน่อย.. 
อีกหนึ่งนิสัยของพวกเขานอกจากดูแลดีคงไม่พ้นหื่นไม่เลือกที่ละมั้ง 


" กล้าซื้อให้ ฟ้าก็กล้าใส่ " เอาสิ.. อย่ามาท้าทายอำนาจมืดของฟ้าครามนะ ! 


" งั้นเอาตัวนี้ไปด้วยสิ "  แล้วก็เริ่มมีคนเสริมทัพ อิฐหยิบเสื้อเชิ้ตสีดำขึ้นมาส่งให้นทีที่กำลังเอาชุดนั้นไปจ่ายเงินรวมกัน  คงไม่ได้คิดให้ผมใส่แบบพวกอิหนูหรอกนะ แต่มาแล้วต้องไปให้สุดครับ! 


" ฟ้าเอาตัวนี้ด้วย "  ผมหยิบกางเกงที่คิดว่าถ้าจะขาดขนาดนี้ก็ถอดออกเถอะส่งให้นทีด้วย แล้วก็ได้รับสายตามองแรงกลับมาจากทุกคน ยิ้มเลยครับ งานนี้ฟ้าครามชนะ! 


" จะเอาตัวนี้จริงหรอฟ้า "  วาถึงกับเสียงเข้มเลย แหม่ ไม่แปลกใจหรอกก็วาเป็นโอโตซังนี้น่าคงไม่อยากให้แต่งตัวโป๊สินะ


" เอาสิครับ ฟ้าว่าจะใส่ไปเที่ยวด้วย เท่ห์ดี "  มองแรงยิ่งกว่าเดิมอีกทีนี้ แต่เอาจริงกางเกงมันไม่ได้ขาดเยอะขนาดนั้นหรอกแค่ขาดตรงช่วงหัวเข่ากับช่วงขาอ่อนเท่านั้นแหละ ใส่กับเสื้อที่นทีเลือกเข้ากันไปอีกแบบนะ


" ทำไมละครับ จะไม่ซื้อให้ฟ้าหรอ? "  ฟ้าครามมองกางเกงด้วยสายตาอาลัยอาวร สุดท้ายนทีก็ยอมซื้อให้ แต่มีข้อแม้
 ' ซื้อให้ได้  แต่ใส่ได้แค่ตอนอยู่กับพวกพี่  '


พวกเราเดินตลาดกันเรื่อยๆไม่ได้รีบร้อนอะไร ในเมื่อพรุ้งนี้เป็นวันหยุดยาว นอกจากกิน การได้นอนตื่นสายคืออันดับสองที่ผมชอบ  ฟ้าครามเดินมาหยุดหน้าร้านขายแผ่นเพลงและเครื่องเสียงเก่า ภายในร้านกำลังเปิดเพลงเศร้าเพลงหนึ่ง เนื้อความบรรยายถึงการโหยหาคนจากไปไกล  ภาพประกอบก็ชวนให้เศร้าใจ  ถ้าผมอินแล้วร้องไห้ตอนนี้คงโดนหาว่าบ้าแน่เลย.. 


" เพลงก็อินหรอ " นทีแซวผมครับ เขาคงกลัวผมร้องไห้อีก ผมเลยส่ายหัว ความจริงก็แอบอินนิดหน่อยแต่ผมสนใจพ่อค้ามากกว่า..หล่อดี สะเมื่อไหร่ละ แค่เพลงที่เปิดมันทำให้นึกถึงคนๆนึงเท่านั้น  คนที่ทำให้ผมยิ้มและหัวเราะออกมาได้ง่ายๆ คนที่ชอบลากผมออกไปนู้นไปนี้ คนที่ชอบทำอาหารให้กินบ่อยๆ แต่เขาคนนั้นมีคนรักอยู่แล้ว รักกันมากๆด้วย  รักกันจนผมไม่มีสิทธิเข้าไปแทรกกลาง.... จนคนเป็นลูกอย่างผมยังเหม็นความรักของพวกเขาเลย!  คนๆนั้นคือพ่อผมเองครับ แกชอบสะสมแผ่นเพลงเก่า ชอบจีบแม่ผ่านเพลง โรแมนติกเนอะว่ามั้ย 


" เป็นอะไรไปหืม "  ส่ายหัวครับ วันนี้ไม่รู้ส่ายหัวไปแล้วกี่รอบ แต่ผมก็ไม่ได้เป็นอะไรจริงๆนิ


" แค่เห็นแล้วนึกถึงพ่อหน่ะครับ พ่อผมชอบสะสมแผ่นเพลง จีบแม่ผ่านเสียงเพลงด้วย " ฟ้าครามพูดไปยิ้มไป ตั้งแต่จากบ้านมาก็แทบไม่ได้ติดต่อไปหาพวกท่านสองคนเลย  คิดถึงจัง.. 


" คิดถึงก็ไปหามั้ย เดี๋ยวพี่ไปด้วย " บางทีการที่พวกเขาอ่านใจผมได้มันก็ดีเหมือนกันนะ.. แต่บางทีมันก็ออกจะน่ากลัวเกินไปหน่อย การที่รู้ความคิดทุกอย่างแบบนี้ เขาจะรู้มั้ยเนี้ยว่าผมแอบคิดเรื่องไม่ดีกับร่างกายพวกเขาไปตั้งกี่รอบ..  


" พี่แน่ใจหรอว่าจะไปกับผม " ผมไม่ได้ขัดหรอกถ้าจะไปบ้าน แต่ลำพังไปเจอพ่อไม่เท่าไหร่หรอกแต่แม่นี้สิ  ไม่อยากจะคิดว่าถ้าแม่เห็นพวกเขาจะว่ายังไง..  











ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 271 ครั้ง

188 ความคิดเห็น

  1. #98 Djeldh (@Djeldh) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 17:18
    จะได้พาว่าที่ลูกเขยไปฝากนะสิอิพี่มันร้าย
    #98
    0
  2. #87 Nanthara (@Nanthara) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 09:32
    แม่คงจะชอบคนหล่อ55555555
    #87
    0
  3. #73 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 20:10
    แม่คงแถมกระสอบข้าวให้ด้วย555
    #73
    0
  4. #49 DayIsBlue (@Beer1222) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 04:45
    จะแอบไปสู่ขอรู้ดูออก
    #49
    0
  5. #42 Adhelle (@Jpranmao) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 22:54
    แหมจะแอบไปขอลูกพ่อหล่ะสิไม่ว่า
    #42
    0
  6. วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 18:18
    ลูกเข๊ยยยยย
    #28
    0
  7. #25 ChoiGoBam (@kkk14121881) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 14:45
    พาไปเปิดตัวว
    #25
    0