ฟ้าสีคราม 5P YAOI

ตอนที่ 23 : จ้างร้อย...เล่นล้าน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,336
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 150 ครั้ง
    1 ส.ค. 62



ฟ้าครามนอนซุกตัวอยู่ในผ้าห่มผืนหนา  เมื่อคืนจำไม่ได้แล้วว่าหลับไปตอนไหน  พากันทำแต่ละอย่างเปิดโลกใหม่สุดๆ  ดีที่ไม่มีอาการเจ็บตงเจ็บตูดอะไรให้เคืองใจ ฮันแน่ รู้นะคิดอะไร   เอาเป็นว่าถึงไม่เจ็บแต่ผมงอแงไม่ไปเรียน ปักหลักนอนอยู่ห้อง  นอนเฉยๆไม่ได้ทำอะไรนะ จริงจริ้งเชื่อผมดิ  พอพวกเขารู้ว่าผมไม่ไปเรียนก็ทำท่าเหมือนจะหยุดด้วย แน่นอนว่าผมห้ามไว้ จะมาเสียการเรียนไม่ได้  ให้ผมนอนคนเดียวพอ ถ้าพวกเขามานอนด้วยคงโดนกวนจนไม่ได้นอนอีก แต่ละคนใช่เล่นๆที่ไหน
วันทั้งวันผมคลุกตัวอยู่แต่ในห้อง  ใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการนอน ตื่นมากินแล้วก็นอนต่อ ชีวิตดูสบายแต่แลกมากับคะแนนจิตพิสัยที่วันนี่คงโดนหักแน่ๆ  ชีวิตผมอยู่บนความเสี่ยงจริงๆ เสี่ยงเอฟ...
ตอนนี้เป็นเวลาบ่ายสามโมงสิบหกนาที  พวกตาแก่เลิกเรียนกี่โมงนะ คิดถึงแล้วงะ  การได้นอนกลิ้งไปกลิ้งมาทั้งวันมันก็ดีแหละ แต่บางทีมันออกจะน่าเบื่อเกินไป หรือเพราะผมชินกับการมีพวกเขาอยู่ด้วยก็ไม่รู้เหมือนกัน  



แอ๊ด..

เสียงเปิดประตูนะ ไม่ใช่แอ๊ด แอ๊ดคาราบาว.. ห้าบาทสิบบาทก็เอาตามภาษาคนเหงา  พูดถึงก็มาเลย ตายยากจริงๆ  ผมเดินเข้าไปกอดอิฐ ซุกๆหน้ากับอกเขา สงสัยคนอื่นยังไม่เลิกเรียนเลยเห็นแค่อิฐคนเดียว

" อ้อนพี่หรอ "  อิฐกอดตอบผม  จะโรแมนติกกว่านี่ถ้ามือไม่เรื้อยมาจับก้นผม

" อ้อนครับ  แต่เอามือออกก่อน "  รู้ว่าชอบจับแต่ให้มันน้อยๆหน่อยเถอะ จับจนมันจะใหญ่ตามมืออยู่แล้ว เดี๋ยวโดนจับคืนบ้างจะรู้สึก!

"  แฟนใครน่ารักจัง "   เอิ่ม..อิฐโดนผีเข้ารึป่าวนะ ทำไมมาแปลก หรือมันคือการอ้อนตามฉบับของเขา?

" แฟนอิฐครับ  จุ้บ " เปิดมา ผมตาม เอาใจคนแก่ด้วยการเขย่งเท้าขึ้นจุ้บคางอีกฝ่าย เสร็จแล้วก็ไม่ลืมที่จะยื่นมือไปจับตูดอิฐด้วย
จับมาจับคืน  แฟร์ๆ

" ปี๊นๆ "   ผมทำเสียงประกอบการจับ  ทำไมถึงชอบจับกันนะ ก้นไม่เห็นนุ่มนิ่มเลยงะ

" ซนหรอเรา " อิฐไม่ยอมน้อยหน้า เริ่มมีการออกแรงบีบด้วย..  ชีวิตอยู่บนความเสี่ยงอีกแล้ว

" ไม่ซนแล้วครับ  แล้วนี่คนอื่นไปไหนกัน " 

" แวะซื้อของกินมาขุนหมู ฟอดดด "  แก้มซ้ายถูกอิฐขโมยหอมฟอดใหญ่  คนมันรักกันอะนะ ก็ต้องมีหวานบ้างอะไรบ้าง..

" ไหนขอพี่จุ้บหน่อย " เหมือนแค่หอมแก้มอิฐจะยังไม่พอใจ เขาขยับเคลื่อนหน้าเข้ามาเพื่อทำสิ่งที่ต้องการ  ผมไม่ขัด ทำปากจู๋รอเลยด้วย แต่ยังไม่ทันได้จุ้บให้ชื่นใจมือถือที่วางบนหัวเตียงเกิดการสั่นขั้นรุนแรง  ใครมันโทรมาตอนนี้ ขัดความสุขจริงๆ

" แปบนึงนะครับ "  ผมตบมือลงไปที่ก้นของอิฐสองสามทีเป็นการบอกให้เขาปล่อยก่อน แล้วถึงเดินไปรับโทรศัพท์   เบอร์ผมมีคนรู้แค่ไม่กี่คนหรอก ส่วนใหญ่ก็คนที่สำคัญๆเพราะงั้นเวลามีใครโทรมาถึงต้องรีบรับเผื่อมีธุระด่วนหรือเรื่องสำคัญ แต่พอเห็นชื่อบนหน้าจอแล้วอยากจะแดกหัวคนโทรมาจริงๆ



" ว่าไงมึง "

" แหม่มมม เสียงสดใสแต่เสือกไม่มาเรียน " ครับ นายเจ้าเก่าเจ้าเดิม  เข้าใจความรู้สึกมันเลยตอนถูกโทรไปตอนกำลังเข้าดายเข้าเข็ม

" ค่อยแซวทีหลัง ว่าแต่โทรมามีไรอะ " ต้องรีบเข้าเรื่อง ไม่งั้นมันจะออกทะเลไปไกลแล้วผมจะไม่ได้กลับไปหวานกับอิฐสักที

" มาถ่ายหนังสั้น  คนอื่นมาหมดแล้วเหลือแค่มึงอะ " 






ฟ้าครามนักเรียนดีเด่น ไม่ไปเรียนแต่ตอนเย็นโผล่มาด้วยเสื้อนักศึกษาเพื่อมาทำงาน  ไงละ..เฟี้ยวฟ้าวกว่าผมไม่มีอีกแล้ว  อยากนอนเล่นอยู่ห้องแต่มีงานรออยู่  เพื่อนตามขนาดนี้ใครจะกล้าปฎิเสธ  แน่นอนว่าผมขนสี่สหายคล้ายจะเป็นลม(พวกตาแก่)มาด้วย  น่าเห็นใจที่พึ่งมาถึงห้อง ตูดยังไม่ทันได้สัมผัสที่นั่งนิ่มๆก็ได้ออกมาข้างนอกอีก   แอบไปเก็บตาแก่สามคนที่เหลือมาระหว่างทาง มือแต่ละคนถือของกินพะรุงพะรังกันเชียว

"  รอนี้แปบนึงนะ ฟ้าจะรีบถ่ายรีบมา " หามุมนั่งที่มันสามารถมองเห็นกันและกันได้ชัดเจน  ผมจะได้แอบส่องพวกเขาด้วยตอนที่ถ่ายอยู่ 

" กินนี่รองท้องก่อน " วาส่งขนมปังให้ผม  มีคนคอยดูแลมันดีงี้แหละ

" อันนี้ด้วย "  ตามมาด้วยนมจืดจากวิน สองแฝดไม่เคยยอมน้อยหน้ากันจริงๆ  เหลืออีกคนที่วันนี้ยังไม่คุยกับผมเลย ว่าแล้วก็แบมือไปตรงหน้าของนที เผื่อเขาอยากให้ของกินรองท้องผมอีกคน

" อะไร " นทีมองผมงงๆ ไม่เข้าใจความหมายของการแบมือ และดูเหมือนจะตีความหมายผิด  เขาเอาคางมาเกยบนมือผม...ให้ตัวเองเป็นของว่างนี่เอง






กว่าจะปลีกตัวออกมาได้เกือบโดนเพื่อนคนอื่นๆเขมือบหัว ผมขอโทษพวกเขาที่ทำให้รอนาน   และเริ่มถ่ายต่อจากคราวที่แล้ว คุยกันว่าจะให้แสดงออกมาอารมณ์ไหน พูดยังไงเพื่อคุณภาพของงาน ถึงค่อยลงมือถ่ายทำจริง

" มึงจะยิ้มเพื่อ ฉากนี้มึงต้องทำหน้าตึงๆเครียดๆดิวะ "   พอเริ่มถ่ายก็เริ่มโดนบ่น  นายมันบ่นผมมาพักใหญ่แล้ว ไม่รู้บ่นทำไมนักขนาดขิมคนควบคุมดูแลยังไม่บ่นเลย 

" ไหนมึงทำหน้าตึงให้ดูหน่อย กูจะได้ทำตาม "  ยังไงงานยังต้องเดินต่อ ในเมื่อผมทำหน้าตึงไม่ได้ ก็ให้นายมันสอน

" แบบนี้ไง ..-_- "  นายมันทำหน้าตึงให้ผมดู แต่มันออกจะดูแปลกๆไปหน่อย มันใช่หรอวะ

" อย่างงี้หรอ -_- "   โคฟเวอร์ตาม ทำเหมือนนายเป๊ะ  เก่งใช่ปะ

" พวกนายปวดขี้กันหรอ ทำไมทำหน้าแบบนั้น "   ขิมถึงขั้นกุมขมับ  ท่าทางดูหนักใจมากๆ 

" ไม่ได้ปวด ทำหน้าตึงอยู่ " นายมันยังเถียง ยืนยันว่านี่แหละ หน้าตึงของมัน

" เห้อ ทำไม่ได้ก็ชั่งมัน แต่ขอร้องอย่าทำหน้าแบบนั้นใส่กล้องเถอะ "   แล้วเราก็เริ่มถ่ายต่อ  ละครที่พวกผมทำเป็นเรื่องเกี่ยวกับเพื่อน  เนื้อเรื่องประมาณว่ามีเพื่อนสนิทดันตกหลุมรักผู้หญิงคนเดียวกัน แล้วผู้หญิงเนี้ยดันเล่นกับทั้งคู่ ปั่นให้ทั้งคู่เลิกเป็นเพื่อนกัน แต่ด้วยความที่เพื่อนสนิทไงจะเลือกคุยกันให้เข้าใจ รักษามิตรภาพไว้ หรือเลือกผู้หญิงละ  มันค่อนข้างจะเป็นละครน้ำเน่านิดหน่อย แต่ข้อคิดที่ได้จากเรื่องนี้มันก็มีเยอะ ทั้งเรื่องมิตรภาพ ความจริงใจ การมีเหตุผลรู้จักคุยกันก่อนตีโพยตีพายไปตามการปั่นของคนอื่น  อะไรทำนองนี้  ซึ่งคนที่รับบทเป็นเพื่อนสนิทกันแล้วต้องมาตีกันเอง ได้แก่ผมเอง  ตัวเอกอีกคนเป็นใครสักคนที่อยู่ในกลุ่มขิม ผมไม่สนิทด้วยเลยไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไหร่  เอาจริงๆขิมก็พึ่งมาคุยกันบ่อยขึ้นตอนทำงานร่วมกัน  ชีวิตของผมแทบไม่สนิทกับใครเลย

" ฉากต่อไปเดี๋ยวฟ้าเล่นแบบนี้นะ " แน่นอนว่าก่อนจะถ่ายทำแต่ละฉากต้องมีการบีฟงาน อธิบายอย่างละเอียด ดูมืออาชีพเนอะแต่ทำออกมาจริงๆมันไม่ได้ดูดีเหมือนในหนังในละครหรอก อาจจะเพราะอุปกรณ์ที่ใช้ถ่ายทำ กับพวกผมไม่ใช่นักแสดงมืออาชีพ เป็นแค่นักศึกษาที่เรียนเบื้องหลังการทำละคร แต่ดันได้มาแสดงเองด้วย เป็นทุกอย่างให้เธอแล้วจริงๆ 

" 1..2..3  แอคชั่น! " สมจริงไปอี้ก  ผมยืนจ้องหน้ากับคนที่รับบทเป็นเพื่อนสนิท  ฉากนี้เหมือนเป็นจุดแตกหักระหว่างผมกับเขา เนื่องจากความใจร้อนไม่ฟังคำเพื่อน  เลยเกิดการลงไม้ลงมือตามภาษาวัยรุ่นใจร้อน
เหมือนพอโดนเป่าหูมาก็ตรงมาตีกันเลย ทั้งที่ไม่ถงไม่ถามสุขภาพกันสักคำว่าเรื่องเป็นแบบนั้นจริงมั้ย

" มึงจะเอายังไงคราม "  อีกฝ่ายเรียกชื่อผม หน้าดูโมโหมากตามบท ที่เรียกครามเพื่อให้มันดูมาดแมน ห้าวหาญ ถ้าคุณจะต่อยกันแต่ชื่อดันบ๋องแบ๋วใครจะไปต่อยลงจริงมะะ

" ก็ไม่เอาไง  " แน่นอนว่าบทนี่ผมต้องกวนเบื้องล่างอีกฝ่ายให้ยิ่งโมโหด้วย ต้องทำทั้งหน้าตึง ทั้งกวนตีน ประมาณว่าคำพูดดูไม่มีอะไรแต่ในใจคือเปรี้ยวมาก

" มึง!! "  บทมันมีแค่นี่แหละ ต่อจากนี้คือต่อยกัน ซึ่งคนโดนต่อยคือผมเอง  มันจะไม่มีปัญหาอะไรเลย ถ้าผมสองคนไม่ลืมตกลงกันก่อนว่าจะต่อยข้างไหนก่อน..ชิบหาย ควรหันซ้ายหรือหันขวาก่อนดี
อีกฝ่ายง้างหมัดขวาขึ้นมา โอเคผมควรหันซ้ายสินะ  จัดมาเลยเพื่อน ฟ้าพร้อมแล้ว !


ผลั้ว!!   ตุบ


หมัดหนักๆถูกส่งเข้าเต็มๆหน้า....สะเมื่อไหร่  ผมทำเสียงให้น่ากลัวไปงั้นแหละจริงๆต่อยไม่โดนหรอก แต่ผมแกล้งล้มลงกับพื้นไปแล้ว สมจริงสุดๆ จ้างร้อยฟ้าครามเล่นล้านบอกเลย  ซึ่งการทะเลาะกันต่อยแค่หมัดเดียวมันไม่พออยู่แล้ว ผมยังต้องโดนอีกหลายหมัด หันซ้ายรัวๆ หันจนมึนเพื่อการถ่ายทำที่ได้คุณภาพ!!  บอกเลยว่าสบัดหัวจนผมเสียทรง ไม่ห่วงแล้วหล่อไม่หล่อ แต่งานต้องเลิศ!!

" เลิกสบัดหัวได้แล้ว เขาหยุดต่อยมึงนานละ "   ยิ้มแห้งเลยทีเดียวเชียว  แล้วก็ไม่บอก ปล่อยให้สบัดตั้งนาน 

ถ้าคุณคิดว่ามันจะจบในฉากเดียว..คิดผิดแล้วละ เพราะผมยังต้องถ่ายฉากเดิม แต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือสภาพและมุมกล้องเพื่อตัวเลือกที่หลากหลาย  ผมยังต้องโดนต่อยซ้ำๆอีกหลายรอบจนกว่าจะได้มุมและภาพที่มันดีที่สุด ทำหนังไม่ง่ายเลย

" เดี๋ยวขออีกรอบ คราวนี้จะถ่ายให้เห็นหน้าด้วย  ฟ้าไม่ต้องสบัดแรงมาแล้วนะ เอาช้าๆ " ไม่รู้ว่าขิมเอาลิปหรือน้ำแดงมาแต่งแต้มตรงมุมปากให้ คนโดนต่อยมันต้องปากแตกมีเลือด  เสื้อก็ต้องสภาพแบบที่ล้มไปเมื่อกี้เป๊ะๆอย่างว่าแต่เสื้อท่าทางก็ต้องเหมือน 
ตอนนี้ผมลงมานั่งในท่าเดิม แบบเดิมที่ทำไปเมื่อกี้เป๊ะ  พร้อมโดนต่อยอีกรอบ จัดมาเลยลูกพี่เอาหนักๆ

วันนี้ได้สบัดหัวเยอะสุดในชีวิต  คอแทบเคร็ดแต่ดูวีดีโอแล้วถือว่าคุ้ม กว่าฉากนี่จะเรียบร้อยแล้วไปฉากต่อไปได้ผมสบัดจนเห็นดาวขึ้น

"  โอเคเลยนะวันนี้  ทีนี้ก็เหลือแค่ฉากดีกันกับฉากในห้องเรียน ไว้เราค่อยถ่ายพรุ้งนี้วันสุดท้ายเนอะ "    ตกลงกันเสร็จก็พากันแยกย้ายกลับ  แต่จะว่าไปก็เร็วเหมือนกันนะกับการถ่ายทำ แปบๆจะจบเรื่อง งานหนักคงเรื่องตัดต่อ

" ไปไหนต่อป่าว "   ผมถามนาย  เผื่อมันมีโปรแกรมไปทัวร์ที่ไหนแล้วไม่ชวน แต่ถามว่าถึงชวนแล้วผมไปมั้ย ก็ไม่ 

" ไปทะเลที่ขั้วโลกเหนือ "   สถานที่ที่จะไปกับสภาพอากาศโคตรเข้ากัน

" งั้นขอให้โชคดี  โดนปลาปิรันย่าจับแดก "


อวยพรเพื่อนเสร็จผมเดินกลับมาที่เดิมที่พวกเขารออยู่  ดูเหมือนกำลังทำอะไรไม่รู้อยู่สักอย่าง

" มึงจะเอาไงคราม " วากระชากคอเสื้อของวิน โดยมีอิฐทำท่าถือกล้องอากาศถ่ายทำ พวกเขากำลังแสดงฉากที่ผมแสดงไปเมื่อกี้ ขนาดนทียังเล่นด้วย เขายืนมองเพื่อนตัวเองในมือถือกระดาษเสมือนเป็นผู้กำกับ

" ทำไงต่อนะ " วามีการหันมาถามนที ซึ่งแน่นอนว่าไม่ได้คำตอบ  สงสัยผมจะปล่อยให้รอนานไปสินะ ถึงเหงาจนถึงขั้นต้องมาล้อเลียน 

" มึงต้องต่อย แล้ววินล้ม " อิฐเป็นคนตอบให้แทน ซึ่งพวกเขาก็ทำตาม วาต่อยอากาศ วินแกล้งล้มหันซ้ายรัวๆ  อย่าบอกนะว่าตอนผมหันสภาพก็เป็นแบบนี้... วินยังคงหันเรื่อยๆทั้งที่วาไม่ได้ตามมาต่อยซ้ำ อิฐถ่ายภาพมีการเดินเปลี่ยนมุม นทียังทำแค่ยืนมองเฉยๆแต่มุมปากยกยิ้ม  ดูเหมือนคนรอบข้างจะสติไม่ค่อยดีเพิ่มขึ้นทุกวัน บอกผมทีว่าพวกเขาคือคนเดียวกันกับคนที่โคตรโซหลัวก่อนหน้า ตอนนี้เหมือนผมเห็นคนบ้ามากกว่า



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 150 ครั้ง

188 ความคิดเห็น

  1. #174 ท่านอากิระ ! (@kiraakira) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 12:22
    เกลียดความว่างของพวกอิพี่ จนต้องมาเล่นอะไรแบบนี้ 555555
    #174
    0
  2. #171 momonga (@forbe) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 22:17
    โอ้ย 5555555
    #171
    0
  3. #170 JKie_Pf (@MimaRuJi_Xx) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 20:11
    อิพวกพี่5555555555ล้อเลียนนว้องงง55555
    #170
    0
  4. #169 Ailada00 (@Ailada00) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 18:48
    ขออนุญาติเกลียดการเลียนแบบน้อง55555
    #169
    0
  5. #168 raving_fox (@raving_fox) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 18:40
    5555555555
    #168
    0
  6. #167 อลิสแสบ>////< (@alissaraoom19) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 12:31
    มีเลียนแบบ5555555555555
    น้องงงงงงงง
    #167
    0
  7. #165 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 06:54
    ไปหมดแล้วแต่ละคน555
    #165
    0
  8. #164 demian-me (@demian-me) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 01:37
    สติพวกตาแก่หายไปไหน555
    #164
    0