ฟ้าสีคราม 5P YAOI

ตอนที่ 18 : เรื่องใส่ใจ...ฟ้ามือโปร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,293
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 174 ครั้ง
    28 ก.ค. 62



แน่นอนว่าไม่มีการปั้มๆอะไรใดๆทั้งสิ้น  ผมฟ้าครามยังมีชีวิตรอด     อวัยวะครบสามสิบสองไม่มีส่วนไหนหายไป   ไม่รวมเรื่องโดนบ่นนะ    เข้าใจแหละว่าแก่แค่ก-    เอาใหม่  เข้าใจว่าเป็นห่วง  เลยยอมรับชะตากรรมโดนบ่นไปยาวๆ   พอตื่นมาตอนเช้าเห็นว่าพวกเขาใช้ของที่ผมซื้อให้ก็อารมณ์ดีเลยนั้นละ  ที่ถูกใจผมสุดคือคู่แฝดเสื้อคู่ LO  VE กราวใจสุดๆ ที่สำคัญเลยคือวินกับวาใส่ทับเสื้อนิสิตไปมหาลัย


" วิน วา ฟ้าขอถ่ายรูปหน่อย "  ทั้งคู่หน้าบูดเป็นตูด  แต่ก็ยอมขยับมายืนใกล้ๆกันให้ผมถ่ายรูป  ผมก็ถ่ายทั้งที่มีคนมุมดูกันอยู่เต็ม  รูปที่ออกมามันน่ารักมากๆเลย  คิดไม่ผิดเลยที่ซื้อเสื้อให้ 


ถ่ายเสร็จ  แอพพลิเคชั่นสีฟ้าเป็นที่นิยมอันดับหนึ่งของประเทศไทยถูกผมเปิดขึ้น  ภาพคู่วินวาถูกผมอัพลงเฟสบุ๊คหลังจากที่ไม่ได้เข้าเฟสมานานแรมปี  ผมเล่นมือถือบ่อยก็จริงแต่ชอบทำตัวลึกลับอยู่ในโลกของตัวเองมากกว่าไม่แปลกหรอกที่เฟสผมมันแถบจะร้าง





' คู่นี้เหลืออะไรให้ทำบ้าง ? '
#วินวา  #LO  #VE


ผมอัพไปยิ้มไป  น่ารักจนผมอยากจับจิ้นพวกเขาด้วยกันเอง  หรือผมจะเอา#ทีอิฐด้วยอีกคู่ดี?  


" พี่ไม่ชนช้างนะฟ้า "  กำลังจับจิ้นเพลินๆก็โดนวาขยับเข้ามากอดจากด้านหลัง  คางอีกฝ่ายเกยอยู่บนไหล่   แถมยังมองหน้าจอมือถือผมอีก


" ไม่ชนช้าง ?  ชนทำไมละครับ วินจะทำยุทธหัตถีหรอ?  " 


"...."  อ่าวเงียบเลย อะไรอะไม่เข้าใจ  ผมถามอะไรผิดหรอ


" ไปเรียนไป เดี๋ยวตอนเย็นมารับ ห้ามหนีอีกนะ "  วินดันหลังผมให้เดินไปข้างหน้า วากับอิฐพากันยิ้มขำ แม้แต่นทียังอมยิ้มหน่อยๆ อะไรอะ  ผมพูดอะไรผิด ?!?





ข้อสงสัยยังไม่ได้รับการแก้ไข ผมต้องมานั่ง-งงกับวิชาคณิตที่รักต่อ มึนหนักกว่าเดิมอีกทีนี้  เห็นแสงแห่งเอฟอยู่ร่ำไร  พยายามจะทำความเข้าใจแต่ก็ไม่เข้าใจ  พยายามจะจำสูตรแต่ก็ทำไม่ได้  อาจารย์ทำไมคณิตมันต้องมีวิธีคิดยากเย็นขนาดนี้  แค่สองบวกสองเท่ากับสี่ไม่ได้หรอ?


"  ปวดขี้หรอฟ้า เห็นทำหน้าแปลกๆมาสักพักละ "  อะ ไม่ได้แซะสักวันจะตายมั้ยละ


" เห็นหน้ามึงแหละ เลยปวด "  ต้องตอบกลับหน่อย อย่าให้น้อยหน้า


" กูหล่อใช่ปะ "  มีการเสยผมเป็นท่าประกอบ มีใครมั่นกว่านายอีกมั้ย


" หน้ามึงเหมือนส้วมอะ  เห็นแล้วเลยปวด "  ผมยักคิ้วไปที ได้ฝ่ามือเป็นการตอบแทนเต็มๆกลางหลัง แต่ชั่งมันถือว่ากวนตีนสำเร็จ


หลังจากกวนตีนเสร็จ ผมก็กลับมานั่งท่องมนต์เล่นคุณไสยเผื่อคาบคณิตจะหมดลงไวๆ หรือไม่ก็เกิดอภินิหาร  อาจารย์ปวดท้องจนต้องยกคลาส  ( อย่าทำตามเชียวนะ ) แต่ท่องจนเหงือกแห้งอาจารย์ก็ปกติดีแถมยังสอนจนเลยเวลามาครึ่งชม. ไม่พอยังให้การบ้านสามหัวข้อใหญ่  ดูน้อยนะ ถ้าไม่นับข้อย่อยอีก  ร้องไห้ได้มั้ย การบ้านเยอะอะ




จึกๆ 


แรงสกิดที่ไหล่ไม่แรงแต่ไม่เบา  จนผมต้องหันไปดูว่าใคร 


" ฟ้ามีกลุ่มทำหนังสั้นยัง? " ขิมถามผม  สังเกตท่าทางแล้วดูพร้อมกลับบ้านมากๆ วันนี้ขิมก็ยังทำผมหางม้าเหมือนเดิม


" หนังสั้นอะไรหรอขิม "  มาเรียนทุกวันนะ แต่ไม่รับรู้ว่าอาจารย์สั่งงานอะไร พึ่งเรียนปีแรกเองให้ทำหนังสั้นแล้วหรอ  ผมหันไปขอความเห็นจากนาย มันส่ายหัวไม่รู้เหมือนกัน


"  คืองี้นะ  อาจารย์เขาสั่งงานไว้วีคที่แล้ว ให้แบ่งกลุ่ม5คน ทำหนังสั้นหัวข้อ สิ่งดีๆที่อยากบอกต่อ ส่งเดือนหน้าอะ สามสิบคะแนน  เราเลยมาถามว่าฟ้ามีกลุ่มยัง "  เรียนด้วยกันแต่ไม่รู้เลยจริงๆว่าอาจารย์สั่ง หรือผมเล่นในคาบมากไป เอ๋อแดกเลยทีเดียว แล้วตั้งสามสิบคะแนน ถ้าขิมไม่บอกคงมีแววเอฟเพิ่มอีกวิชา


"  ยังเลย  " 


" งั้นเราให้ฟ้าอยู่กลุ่มเดียวกับเรานะ  นายด้วย "   ชีวิตอยู่บนความเสี่ยงตลอดเวลา ไม่เสี่ยงโดนจับกินก็เสี่ยงโดนเอฟ  ผมพยักหน้าให้ขิมเขียนชื่อลงไปในกลุ่ม ยังดีนะที่ขิมมาบอก ไม่งั้นคงได้นั่งเอ๋อจนวันที่คนอื่นเขาส่งงาน


" แล้วคุยยังว่าจะทำอะไร " พอต่อหน้าคนอื่นนายมันก็กลับมามาดแมนไม่มีจริตสบัดผงสบัดผม  เป็นงานเป็นการ


" คุยแล้ว เขียนบทแล้ว เดี๋ยวขิมบอกแล้วกันว่าใครทำหน้าที่อะไร คิดว่าจันทร์หน้าคงได้เริ่มถ่ายอะ "  พร้อมมากเวอร์...นับถือเลย  คุยเสร็จก็แยกกันกลับ  ผมกับนายรีบพากันเก็บของ   ลุกขึ้นเดินออกจากห้องพร้อมกัน     ไม่รู้จะโดนหาว่าแอบหนีอีกรึป่าวเพราะมันเลยเวลามานานแล้ว   แต่มือถือยังไม่มีการโทรเข้ามา   คิดว่าคงรู้ว่าผมไม่ได้หนีไปไหน


" กูไปนะมึง วันนี้มีคนมารับ " ลงมาข้างล่างนายมันก็รีบพูดดักหน้าเสมือนรู้ว่าผมจะชวนให้รอด้วยกัน  


" ฮันแหน่  ~ ใครมารับอะ "  ถามนิดถามหน่อยทำไมต้องหน้าแดง มีพิรุจจจ


" เสือก!  มึงก็ไปได้ละ "  ด่าเสร็จก็พลักผมไปอีกทางแล้วเดินหนี  รุนแรงชิบหายเลย 





ผมเดินมากะจะมานั่งรอที่ประจำ   แต่คงไม่ต้องรอแล้ว ในเมื่อมองไกลๆยังเห็นเลยว่าพวกเขามารอจนครบทุกคน  ดูเหมือนพอจบการแข่งจะมีเวลาว่างขึ้นกว่าเดิมเยอะเลยละนะ  ผมรีบเดินขึ้นอีกหน่อยจะได้ไปถึงตรงนั้นไวๆ  อยากเข้าไปอ้อนแล้วด้วย


"  ไม่เจอกันแปบเดียวเอง เย็นชาจังเลยนะ "  ผมถึงกับเบรคกระทันหัน  หักเลี้ยวไปอีกทางเพื่อเข้าไปหาหลบมุมแทนการเดินเข้าไปร่วมวง  ใครไม่รู้อยู่กลางวงพวกเขา สวยด้วย ผมไปเฝ้าพวกเขาก็บ่อยนะแต่ไม่เคยเห็นเลยสักครั้ง  ดีที่ยังไม่มีใครสังเกตเห็นผม มุมนี้ยังทำให้ผมเห็นหน้าพวกเขาชัด   เป็นมุมเลิศเหมาะกับการใส่ใจจริงๆ เสียอย่างเดียว มัน ! มี ! มด !   ห้ามกัดนะ ผมเป่าๆมดให้เดินไปทางอื่น พยายามวางมือกับพื้นที่ว่างเพื่อไม่ให้เผลอไปทับมดตาย ตอนเอียงหูฟังสิ่งที่พวกเขาคุยกัน


"  ทำไม.....า   ..ใจร้าย " คุยอะไรกันวะไม่ได้ยินเลย ทำไมๆ ใจร้ายอะไร เมื่อกี้ยังคุยกันเสียงดังอยู่เลย ทำไมคราวนี้พูดเบาแล้วละ  ผมก้มลงเป่ามดอีกครั้งแล้วขยับเข้าไปใกล้ๆ พยายามเอียงหูฟังอีกรอบ  เพื่อการใส่ใจที่ดีฟ้าครามทำได้ 


" จะไม่พูดกับกรจริงๆหรอ " อะ ตรงนี่ได้ยินชัดแจ่ว  มาพร้อมใส่ใจ เชิญทุกท่านคุยกันต่อได้  แต่จากที่ฟังๆมาเหมือนคนชื่อกรอะไรนั้นจะยืนคุยอยู่คนเดียวโดยไม่มีใครตอบโต้กลับไปเลยสักคน  นอกจากสีหน้าไม่พอใจของนทีผมก็ไม่เห็นแล้วว่าคนอื่นเป็นยังไงเพราะพวกเขายืนหันหลังให้ผม




งับ!


อะ อะ ไอมดบ้า!!  ผมสบัดมือไปมาเมื่อโดนมดคันไฟกัดเข้าเต็มๆตรงกลางบริเวณหลังมือ จะร้องเจ็บก็ร้องไม่ได้  จะฆ่ามดก็ไม่กล้าเลยได้แต่ออกแรงเป่าๆให้มดมันปลิวไปกับลม  ดีนะที่โดนแค่ที่เดียว



งับ! งับ! งับ! งับๆๆ!! 


" โอ๊ยๆๆๆ!!!! "   ผมดีดตัวออกจากบริเวณที่หลบ ใช้มือปัดหน้าปัดหลัง   สบัดเสื้อให้มดออกจากตัว ไม่รู้มุดเข้าไปตอนไหนแถมยังรุมกัดเป็นฝูง  อย่าว่าแต่กลั้นเสียงร้อง  ตอนนี่เอาชีวิตให้รอดจากมดก่อน!!!  แต่ปัดยังไงดิ้นยังไงมันก็ยังไม่หยุดกัด สุดท้ายผมเลยตัดสิ้นใจถอดเสื้อออก  เอามาสบัดๆให้มดมันออกจากเสื้อ  มืออีกข้างก็จับๆหลังตัวเองจนแน่ใจว่าไม่มีมดอยู่บนตัวแล้วนั้นละ 



" เห้อ " ถอนหายใจหนึ่งทีให้กับฝูงหมด ยกเสื้อขึ้นมาดูว่ายังมีมดติดอยู่อีกมั้ย  เมื่อกี้ก็ตกใจจนดึงเสื้อออกทางหัว   ลืมไปเลยว่าเป็นเสื้อแบบแกะกระดุม



งับ!!!!


กำลังจะใส่เสื้อคืน  มดดันกัดเข้าที่ตูด!!! เกินไปแล้วเว้ย!!  ลำบากให้ต้องล่วงมือเข้าไปหยิบมดออกมาจากกางเกงอีก  มดเจ้าปัญหาตัวที่กัดตูดผมถูกผมยกขึ้นมาดู  มันยังดิ้นอยู่  และด้วยความหมั่นไส้ผมเลยดีดไปข้างหน้า  บังอาจมากัดตูดฟ้าครามได้ไง!




แปะ


ชะอุ้ย...มดปลิวเข้าไปแปะเต็มๆหน้าวา  ไม่รู้เดินมาตอนไหน  เมื่อกี้ยังยืนอยู่ตรงนู้นอยู่เลย  


"  แหะๆๆๆ  "  ผมยิ้มแห้ง รีบใส่เสื้อคืนกลับเข้าที่ให้เรียบร้อย เอาเสื้อยัดใส่กางเกงด้วย  เนียนๆเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น  มัวแต่ตีกับมด ลืมไปเลยว่ากำลังใส่ใจ  โป๊ะแล้วโป๊ะอีก...TT


" ถอดเสื้อทำไม  แล้วทำไมไม่ใส่เสื้อซับ "  เรื่องเสื้อซับถูกวาเอากลับมาพูดอีกรอบ  ผมไม่ชอบใส่นิ มันร้อน


" มดกัด "   ผมก้มหน้ามองพื้น ไม่กล้าสบตาเดี๋ยวโดนจับได้ว่าแอบฟัง  แค่เรื่องถอดเสื้อน่าจะโดนหนักแล้ว


" เห้อ.. ไปกันเถอะ "  วาถอนหายใจเสียงดังจนผมหงอย เขาเดินมาโอบเอวผมก่อนจะหันไปชวนคนที่เหลือให้กลับไปด้วยกัน    รู้สึกตัวเองดวงกุดสุดๆจะใส่ใจก็มีมดเป็นมารขัดขวาง  แถมยังไม่รู้เลยว่าคนชื่อกรเป็นใคร และเพราะอะไรถึงมาอยู่กับพวกเขาได้  ไว้ค่อยกลับไปถามแล้วกัน







"  เจ็บมากมั้ย?  "  วาถามขณะที่กำลังทายาให้ผมในจุดที่โดนมดกัด  แน่นอนว่าผมเปลือยท่อนบนโชว์พุงย้วยๆให้พวกเขาดู  ไม่มีอะไรจะให้อายแล้วอะ เคยเห็นมาหมดแล้ว  ดีที่มดมันกัดแค่หลัง ถ้ากัดด้านหน้าด้วยผมคงมีร้อนๆหนาวๆบ้าง


" เจ็บนิดหน่อย "  ปล่อยให้วาทายา  ส่วนผมกอดหนึบอยู่บนตักของนที  เกาะเกี่ยวประหนึ่งตัวเองเป็นหมีโคล่า  เอาขาเกี่ยวช่วงเอวไว้  แขนก็กอดคอ   หึ  คนนี้ของผมนะ!


" แล้วไปทำท่าไหนมดถึงรุมกัดขนาดนี้ "  คราวนี้อิฐถาม ผมเบ้ปากใส่แต่พวกเขาไม่เห็นหรอก ในเมื่อด้านหน้าของผมมันคือกำแพง


" ฟ้าสะดุดฝุ่น  ล้มใส่มด "  เป็นข้อแก้ตัวที่ฟังขึ้นมาก  มองจากดาวอังคารยังรู้เลยว่าผมโกหก ใครจะบ้าเชื่อ


" แล้วมีแผลรึป่าว  เจ็บมั้ย  "


"...."  ดันมีคนเชื่อจริงๆแหะ   งี้แหละคนเราอะ พูดความจริงไม่เชื่อ   พูดโกหกละเชื่อเก่ง


" ไม่มีแผล แต่เจ็บ "


" เจ็บตรงไหน "  คราวนี้วินเข้ามาช่วยวาดูตามร่างกายผม  ขาที่ผมใช้เกาะเอวนทีอยู่   ถูกวินพยายามแกะออก  คงจะหาตรงที่ผมสะดุดล้มสินะ  แต่ผมไม่ยอม เกาะแน่นขึ้นไปอีก  แอบได้ยินเสียงอึกๆอักๆจากนที ให้เดาคงหายใจไม่ออก แต่แล้วไงใครแคร์?


"  เจ็บที่หัวใจ   ผู้บ่าวมีกิ๊ก "  แอบเอาภาษาถิ่นทางภาคอีกสานมาพูด  ผมไม่ใช่คนในพื้นที่หรอก..จำมาจากหนังอีกที 


"  มีกิ๊กที่ไหน "  บรรยากาศตึงเครียดขึ้นมาทันที คราวนี้ไม่ใช่แค่วินที่พยายามจะแกะตัวผมออก แต่มีวากับอิฐเข้ามาช่วยด้วย ทั้งแขนทั้งขา  ถูกพวกเขาสามคนพยายามช่วยกันแกะ และคงเพราะพวกเขากลัวผมเจ็บเลยไม่กล้าออกแรงเยอะ


" ฟ้าปล่อยก่อน  ทีมันหน้าเขียวแล้ว "  อิฐพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนลง  คราวนี้ผมยอมปล่อย เดี๋ยวนทีจะขาดใจตายสะก่อน..ผมยังไม่อยากเป็นฆาตกร 


" ทีนี้เรามาคุยกัน... มีกิ๊กที่ไหนหืม "  วาขยับเข้ามากอดจากด้านหลัง ท่ามันคุ้นๆ แต่ชั่งมัน  ตอนนี้คงต้องเคลียกันก่อน


" คนชื่อกรคือใครครับ "  ผมเลือกที่จะถามกลับ  มองสบตาไล่ทีละคน ยกเว้นวาที่อยู่ด้านหลังที่ผมมองไม่เห็น


"  เห็นสินะ  "  นทีที่เงียบไปนานเป็นคนพูดก่อน  เขายิ้มให้ แม้มันจะเป็นรอยยิ้มที่ดูฝืนๆก็เถอะ   เห็นแบบนี้ผมรู้เลยว่ามันต้องมีอะไรมากกว่าที่ผมรู้แน่ๆ ...แต่ว่า  นอกจากชื่อกร ผมก็ยังไม่รู้อะไรเลยนิ


" ฟ้าเชื่อใจพวกพี่มั้ย "  ผมมองอิฐที่ถามคำถามที่ผมไม่คิดว่าจะได้ยิน  แน่นอนว่าเชื่อใจ ผมแค่อยากรู้ว่าเขาคือใคร มันไม่ได้เกี่ยวกับเชื่อใจหรือไม่เชื่อใจสักหน่อย

 

" เชื่อใจครับ แค่อยากรู้ " 


" พวกพี่กับกร ไม่ได้มีอะไรกันหรอก "  อ้อมแขนของวาที่กอดผมอยู่กระชับขึ้นไปอีก  เป็นอะไรกันไปหมด ตอบไม่ตรงคำถามผมสักคนทั้งอิฐทั้งวา  หรือเป็นผมที่ถามไม่ตรงคำตอบ?


" ฟ้าถามว่าเขาคือใคร  ไม่ได้ถามว่ามีอะไรกัน "  ผมเชื่อใจนะ แต่ในเมื่อพวกเขามีพิรุจ  ผมก็อดถามจี้ไม่ได้จริงๆ  แค่บอกมา ผมก็พร้อมจะเชื่อ และไม่อะไรอยู่แล้ว ในเมื่อพวกเขาทุกคนชัดเจนกับผมทั้งการกระทำและคำพูด  แล้วทำไมผมต้องไม่เชื่อใจ  ผมไม่รังเกียจอยู่แล้ว ไม่ว่าพวกเขาจะเป็นยังไง  ผมรับได้  ขอแค่บอก อย่าปิดกัน  จะเพื่อนที่เคยสนิท  คู่นอน  แฟนเก่า  ผมรับได้หมด ในเมื่อมันเป็นอดีตที่ผ่านไปแล้ว และตอนนี้พวกเขาก็อยู่กับผม เป็นของผม 


" แค่คนที่เคยคุยกันอยู่ช่วงนึง "  วินตอบผมด้วยน้ำเสียงหนักแน่น  เขามองเข้ามาในตาของผม  ผมเชื่อนะว่าเขาพูดจริง แต่คงสนิทใจกว่านี้ถ้าตาของวินมันไม่สั่น ถึงจะแค่แปบเดียวแต่ผมก็เห็น  ปิดผมไม่มิดหรอก...


" ครับ  รู้ใช่มั้ย..ฟ้าไม่ชอบคนโกหก "  ผมขยับขึ้นมานั่งดีๆ  ก่อนจะไล่จุ้บปากพวกเขาทีละคนจนครบ  แล้วยิ้มให้อย่างที่เคยชอบทำ



" มีอะไรก็บอกฟ้าตรงๆ ฟ้าไม่ชอบคิดมาก ไม่ชอบต้องมารู้เองทีหลัง  ฟ้าเชื่อใจและพร้อมฟังเสมอ...แต่อย่าให้มันช้าเกินไปนะครับ "




"  เออใช่  !  "  ผมขยับปีนขึ้นไปนั่งบนตักนทีเป็นรอบที่สองของวัน  ขยับหน้าเข้าไปใกล้ๆ
กระซิบบางอย่างให้ได้ยินกันสองคน  วันนี้ในฐานะที่นทีทำตัวน่ารักปั้นหน้ายักษ์ใส่คนชื่อกร  คนอื่นผมไม่รู้เพราะผมไม่เห็น ผมจะให้สิทธิ์พิเศษบางอย่างกับนทีคนเดียว




" พรุ้งนี้เราไปเดทกันเถอะ แค่เราสองคน  "  พูดจบ ผมจัดการงับหู-นทีปิดท้าย ให้มันดูเหมือนมีอะไร  พวกเขาเป็นคนขี้อิจฉา  แน่นอนถ้าเห็นผมทำแบบนี้  ต้องดิ้นกันจะเป็นจะตายแน่  กรเกินอะไรนั้น สู้ผมไม่ได้หรอก!! จะปั่นให้หลงหัวปักหัวปำเลยคอยดู!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 174 ครั้ง

189 ความคิดเห็น

  1. #181 Nanthara (@Nanthara) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 11:34
    จร้าน้องฟ้าคนเก่งโดนมดกัดตูด5555555555555
    #181
    0
  2. #173 Lolo02 (@Lolitar0002) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 01:20
    น้องมันร้าย
    #173
    0
  3. #142 Adhelle (@Jpranmao) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 17:21
    ผู้ชนะในวันนี้คือ.....นที!!!!
    #142
    0
  4. #139 garuwan (@garuwan) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 08:21
    หน้าไหนก็สู้ฟ้าไม่ได้หรอก
    #139
    0
  5. #138 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 08:03
    กรก็กรเถอะเจอฟ้าครามก่อนอิอิ
    #138
    0
  6. #137 sweet__dream2 (@SWEET__DREAM) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 07:46

    นที win!!!
    #137
    0
  7. #136 demian-me (@demian-me) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 03:41

    แบบนี้ก็ได้หรอน้อนฟ้าคราม(แต่ก็ดีเหมือนนะหุหุ)
    #136
    0
  8. #135 PPruedee (@chompoo-pin) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 02:34
    สมน้ำหน้าพวกหลัวๆ พี่นทีเอาใจไป!
    #135
    0
  9. #134 การ์เซีย (@cutepeople) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 02:30

    อยากให้มาอัพหลายๆๆตอนถี่ๆๆ.
    #134
    0
  10. #133 PPruedee (@chompoo-pin) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 02:29
    พิรุธ*****
    #133
    0
  11. #132 raving_fox (@raving_fox) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 01:36
    ว้ายๆๆๆๆ ช่วยไม่ได้น้องเห็นแค่นที55555555
    #132
    0
  12. #131 NatthitaRawesri (@NatthitaRawesri) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 00:24
    ปั่นเข้าไปค่ะลูก ดีมากก
    #131
    0
  13. #130 Ailada00 (@Ailada00) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 23:53
    ดีมากยัยน้องงงงง ทำดีมากลูกกกก
    #130
    0
  14. #129 IosulosuloveYj (@IosulosuloveYj) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 23:44
    น้อนนนนนเอ็นดู
    #129
    0