ฟ้าสีคราม 5P YAOI

ตอนที่ 17 : หนีอีกรอบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1348
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 166 ครั้ง
    28 ก.ค. 62


ฟ้า  พาร์ท



หลังจากได้ถ่ายรูปแล้วครั้งนึง ผมก็ถ่ายอีกเรื่อยๆจนตอนนี้ในเครื่องผมมีไม่ต่ำกว่าร้อยรูป ส่วนใหญ่ก็เป็นรูปหลุดๆ รูปตอนพึ่งตื่น  กำลังกิน กำลังบ่น มีแม้กระทั่งรูปตอนพึ่งอาบน้ำเสร็จแต่อันนี้ผมเก็บเข้าคลั่งลับไว้ดูคนเดียวนะ อิอิ 


เรื่องรูปภาพสื่อความหมายผมถ่ายรูปพวกเขานี้แหละไปส่ง โดนล้อมาทีนึงแต่คนอย่างฟ้าครามหรอจะสะเทือน ตอบเลยว่าเขินมาก  หน้าเสียดายที่การแข่งขันรอบสุดท้ายผมไม่ได้ไปดูเพราะโดนรุ่นพี่ใช้ให้ไปลงแข่งเตะบอลซึ่งมันตรงกับวันนั้นพอดี  อยากจะถามอยู่เหมือนกันคิดยังไงให้ผมไปเตะ วันนั้นจำได้เลยว่าวิ่งจนหอบแม้แต่เท้าแตะกับลูกบอลสักนิดยังไม่มีเลย เหมือนเอาไปวิ่งเฉยๆ  กว่าจะแข่งจบเล่นเอาเกือบตายคาสนามผมไข้ขึ้นไปสามวัน หลังจากนั้นผมฟ้าครามขอสาบานกับท่านเทพชาบูและหมูทะ(?) จะไม่ขอแตะกีฬาอีกเด็ดขาด! 


พูดถึงการแข่งรอบชิง นายมันได้เป็นสมใจมันแหละเห็นว่าปีนี้มีแค่สองคนมีนายกับใครก็ไม่รู้อีกคน  ทั้งสวัสดิการณ์ที่ได้รับหลังจากได้ตำแหน่งเห็นแล้วอดอิจฉาไม่ได้ แต่ถ้าเทียบกับการมอบหมายงานของมหาลัยให้เลือกก็ขอไม่เอาตำแหน่ง ไม่ยุ่งกับระบบนั้นดีกว่า  ผมขี้เกียจ


" น้องคะ   น้องชื่อฟ้าครามใช่มั้ยคะ "  ผมหันไปมองตามเสียงเรียก พบกับผู้หญิงคนนึง หน้าตาจัดว่าเป็นผู้หญิงแนวน่ารักบวกกับรูปร่างค่อนไปทางไซต์มินิ  เชื่อว่าคงมีใครชอบแนวนี้หลายคนแหละนะ ยกเว้นผม


" ครับ ใช่ครับ " 


" พี่ฝากอันนี้ให้น้องนายทีนะคะ  ขอบคุณค่ะ "  โอ้โห้..สาวเจ้าส่งถุงขนมให้ผมมาถือไว้ ท่าทางเขินอายอย่างเห็นได้ชัด ไอนายไปทำท่าไหนวะตกสาวน่ารักได้ขนาดนี้


" พี่ฝากอันนี้ด้วยค่ะ "  ตามมาด้วยตุ๊กตาหมีสีชมพูหวานจากผู้หญิงอีกคน  มาตอนไหนก็ไม่รู้..ตอนแรกยังเห็นแค่คนเดียวแท้ๆ


" อันนี้ด้วยนะคะ "


" ครับ "


" ฝากนี่ด้วยค่ะ อันนี้ด้วยค่ะ "


" ครับๆๆๆๆ "  แม่เจ้า ฟ้าครามโดนผู้หญิงรุม เกิดมาพึ่งเคยเป็นที่สนใจขนาดนี้นี่ละ ถึงจะรุมเพราะฝากของก็เถอะ ตอนนี้ต้องบอกว่าสภาพผมแค่สองมือคงแบกไม่พอ ถุงขนมเยอะจนต้องห้อยไว้กับแขนทั้งสองข้าง กอดตุ๊กตาหมีสองสามตัวไว้กับอกส่วนมือถือดอกไม้อีก  ถ้าเปลี่ยนถุงขนมเป็นผ้าสามสี่สภาพผมคงเหมือนศาลพระภูมิ ยอมใจพี่ผู้หญิงพวกนี้เลยลงทุนกันมาก


" เดี๋ยวผมเอาไปให้นะครับ "


" ขอบคุณนะคะ "  ยังดีที่พวกเขาไม่ตามตื้ออะไรขนาดนั้น ฝากของเสร็จก็ไป ลำบากผมที่ต้องหอบของทั้งหมดเดินขึ้นห้องเรียน ไอตุ๊กตาหมีนี้ก็บังทางจัง  ผมเปลี่ยนท่าทางการเดินจากเดินตรงๆเป็นเอียงข้างแล้วค่อยๆไถตัวไปช้าๆ กลัวของตกกับไปเดินชนอะไรเข้าด้วย 


ลำพังเดินตามทางธรรมดาไม่เท่าไหร่หรอกครับ แต่บันไดนี่สิ.. ผมมองบันไดหลายสิบขั้นแล้วต้องถอนหายใจ เอาวะแค่ชั้นสองเองสู้ๆ  ฮึบ ! ก้าวแรกผ่านไปไม่ยากอย่างที่คิด ผมค่อยๆเดินขึ้นมาทีละขั้นจนมั่นใจว่าเดินแบบนี้จะไม่ล่วงลงไปเลยเร่งความเร็วในการเดินให้เป็นปกติ 


" เราช่วยถือมั้ย  ดูเธอเดินลำบาก "  ฟังเสียงรู้เลยว่าผู้หญิงแค่มองไม่เห็นว่าใครเป็นคนพูดกับผมแต่รู้สึกขอบคุณมากเลยที่มีน้ำใจ 
ทำไมวันนี่มีผู้หญิงทักผมบ่อยจัง


" ขอบคุณครับ แต่ไม่เป็นไร เราจะถึงห้องเรียนแล้ว " ความจริงครับ ผมเดินจนขึ้นมาถึงชั้นสองแล้ว เดินตรงไปอีกหน่อยก็ถึง 


" ไม่เป็นไร เราช่วย "  เจ้าหล่อนไม่ฟังแย่งตุ๊กตาไปถือเองเลยทั้งสามตัว ทัศนียภาพในการมองเห็นกลับมาอีกครั้ง  ถึงสามารถมองหน้าอีกคนได้ชัด คนอาสามาช่วยหน้าออกแนวไปทางสาวหวาน เจ้าตัวรวบผมเป็นหางม้าดูท่าทางทะมัดทะแมง  เดี๋ยวนี้ผู้หญิงเขาสวยกันหมดแล้วสินะ แต่ว่าหน้าตาคุ้นๆอยู่นะเหมือนเคยเห็นที่ไหน


" วันนี้ฟ้านั่งที่เดิมใช่ปะ " หือ? ทำไมรู้ชื่อผมด้วยอะ  แฟนคลับนายเหมือนกันหรอ


" ใช่ๆ "   พยักหน้าตอบทั้งที่ยัง-งงอยู่ เอาเถอะยังไงเขาก็อาสามาช่วยนิ


ผมเดินเข้าห้องเรียนตรงมาที่นั่งประจำ โชคดีที่ประตูห้องเปิดอยู่ไม่งั้นคงลำบากเปิดอีก 
วางของทุกอย่างกองไว้ที่โต๊ะนาย แล้วค่อยหันไปรับของจากสาวเจ้าเอามาวางด้วย


" ขอบคุณนะ " 


" ไม่เป็นไรเพื่อนกัน เราชื่อขิมนะ "  ผมพยักหน้าตอบ ว่าจะแนะนำตัวกลับแต่อีกฝ่ายรู้ชื่ออยู่แล้วเลยได้แต่ยิ้มให้ 


" งั้นเราไปนั่งที่ละ "  ขิมเดินเลยผมไปด้านหลัง นั่งรวมกับคนกลุ่มหนึ่ง  ถึงว่าหน้าคุ้นๆที่แท้เพื่อนห้องเดียวกันนี่เอง  







" ยืนไมอะ ลมมันเย็นหรอเลยไม่นั่ง "  ไหล่ผมถูกโอบไว้จากน้ำมือไอนาย  มาถึงก็แซว แซวเก่งแซะเก่ง  


" โห้ อะไรอะ เต็มโต๊ะเลย " พอเห็นของแล้วก็ลืมเพื่อนทันที  หน้านายมันดูดีใจ  ตื่นเต้นมากไม่พอมันยังลงมือเปิดดูของในถุงอยู่พักใหญ่  ท่าทางจะเป็นของชอบโดยเฉพาะตุ๊กตา  ความชอบคนเราไม่เหมือนกันแล้วผู้ชายจะชอบตุ๊กตาหมีก็ไม่แปลกหรอก แต่ผมก็พึ่งรู้เหมือนกันว่านายมันชอบอะไรแบบนี้  ว่าแต่พวกเขาสี่คนจะชอบอะไรบ้างนะ.. คือนอกจากเห็นทำงานกับแวะเวียนมาทำนู้นทำนี้ให้ ผมแทบไม่รู้อะไรเกี่ยวกับพวกเขาเลย 


"  มึงว่าพวกวินเขาจะชอบอะไรวะ "  อยากรู้ต้องถาม นายมันสายใส่ใจรอบรู้อยู่แล้วละ


" มาถึงก็ถามเรื่องผัวเลย  ไม่ถามเรื่องเพื่อนมั้งอะ "  นายมันทำหน้าทำตางอนใส่ไม่พอยังเดินเอาสะโพกมากระแทกจนผมเซ  แหม่..


" เอาใจแต่ผัว ไม่เอาใจเพื่อนบ้างอะ "  มาไม้ไหนอีกเนี้ย  ตามอารมณ์ไม่ทัน เกลียดการที่มันทำหน้าทำตาบิดตัวเป็นสาวน้อย มีการเอานิ้วมาม้วนผมกลางอากาศทั้งที่ผมตัวเองยาวไม่ถึงอีก  อยากถ่ายไปให้แฟนคลับดูชะมัด ไอภาพที่เห็นว่ามาดแมนความจริงแล้วนั้น....... ก็นะะ


" ก็มึงเป็นเพื่อน  ไม่ใช่ผัว "  ตอบตามความจริง  เพื่อนก็ต้องใส่ใจในฐานะเพื่อน แต่เพื่อนกับผัวไม่เหมือนกันไง!!


"  โห้ งั้นไปสืบเองเลย  นายจะไม่ยุ่ง!! " สบัดหน้าหนีพร้อม ยอมใจเลย




แล้วมันก็ปล่อยให้ผมไปสืบเองจริงๆ  ควรเริ่มจากตรงไหนดีละ อยากได้แบบอยู่ๆเอาไปให้อะไรแบบนี้ เซอร์ไพรส์ดี  ที่ผมพอรู้ว่าพวกเขาชอบอะไรก็คงมี เครื่องดนตรี  อาหารที่ใครกินเผ็ดได้ ใครกินเผ็ดไม่ได้แต่ส่วนใหญ่ก็ไม่กินเผ็ดกัน  สไตล์การแต่งตัวคู่แฝดจะเน้นคุมโทนตามสถานการณ์ ส่วนอิฐชอบใส่สีเข้มอย่างเช่นสีดำ น้ำเงิน เทา ส่วนนทีเป็นพวกเอาแน่เอานอนไม่ได้คิดจะใส่ก็ใส่  ตุ๊กตาไม่ต้องพูดถึงไม่เคยเห็นสักตัว จริงสิ! อิฐใส่แว่นนี้น่า ผมซื้อกล่องใส่แว่นให้ดีกว่า  ส่วน-นทีผมซื้อตุ้มหูให้แล้วกันแอบเห็นตอน...เอ่อ นั้นแหละ ว่าเขาเจาะหู วินวาก็เอาเป็นเสื้อคู่ให้ใส่ น่ารักแน่เลย! 


ไวเท่าความคิด  ผมทำการหนีกลับเป็นครั้งที่สอง  ต้องรีบไปรีบกลับเดี๋ยวโดนจับได้ ตั้งแต่หนีไปนอนครั้งแรกพวกเขามารับผมไวขึ้นจากเดินตั้ง15นาที บางทีก็มาก่อนมากกว่านั้นอีก ถ้าส่งข้อความไปบอกก็ไม่ยอมให้ไปคนเดียวอีกเผลอๆไม่ได้ไป ไม่รู้เหมือนกันทำไม ผมไม่ได้รู้สึกว่าโดนรบกวนเวลาส่วนตัวหรืออะไรหรอก แต่ถ้าตามกันขนาดนี้เวลาจะแอบซื้อแอบเซอร์ไพรส์มันยากไง  แน่นอนว่าผมเลือกออกทางหน้าตึก ไม่ใช่ว่าเพราะหลบไปด้านหลังก็ยังเจอแบบในนิยายรักหรอก ผมขี้เกียจเฉยๆ...ถ้าไปด้านหลังมันต้องอ้อมไกลนี่ จะเดินไกลๆทำไม


ผมเดินลงมาจากชั้นสอง หันซ้ายแลขวาไม่เห็นลักษณะคนต้องสงสัยว่าจะเป็นหนึ่งในใครสักคนที่ได้เวรมารับกลับหอก็วิ่งหน้าตั้งออกจากตึกไปทันที   ต้องให้ฉายาใหม่ว่าฟ้าตีนผีแล้วละ โฮะๆๆ 




หมับ !


" จะไปไหน "  วิ่งอยู่ดีๆแขนถูกมือของใครไม่รู้จับเอาไว้ นี้ผมวิ่งไวขนาดนี้ยังจับทันอีกเรอะ?!?   ใครมันจับวะ!


" พี่ถามไม่ตอบอีก "   หันไปมองพอเห็นว่าใครช็อคเกือบตาย  นึกว่าใครวินนี่เอง


"  ไม่ได้ไปไหนสักหน๊อยยยย  " เนียนๆไม่มีพิรุจ ใครบอกว่าผมจะไปไหน ไม่ได้ไป๊!


" แล้ววิ่งทำไม "  วินยังถามจี้ไม่เลิก สายตานี่บ่งบอกเลยว่าไม่เชื่อ อย่ามาหลอกกันให้ยาก


" วิ่ง  วิ่ง..วิ่งมาหาวินไง!!  แหม่วินก็ จะให้ฟ้าไปไหนละ "  แนบเนียนสุดๆ ต้องเพิ่มออฟชั่นเอาหัวถูแขนที่มีกล้ามเนื้อเป็นมัดๆของวินด้วย อ้อนไว้ก่อนเดี๋ยววินไม่เชื่อ


" อย่าให้รู้นะว่าจะหนีอีก "  วินพูดดักทาง  เหงื่อผมนี่ไหล่ตั้งแต่หลังลงไปยันเท้า ไม่มีพิรุจสักนิดว่ากังวลกลัวโดนจับได้ ไม่มี๊! แต่ของที่อยากซื้อให้จะให้ล้มเลิกไปง่ายๆก็ไม่ได้ด้วยสิ 


" วินดูนั้นสิ!! นกบินได้!! " ผมชี้ไปทางนกตัวนึงกำลังคาบเศษใบไม้บินขึ้นฟ้า  วินก็บ้าจี้หันไปมองตาม สบจังหวะผมสบัดแขนออกแรงๆดีที่วินจับไว้ไม่แน่นมากมันถึงไม่ยากที่จะสบัดให้หลุดแล้วรีบใส่เกียร์หมาวิ่งอีกรอบ วิ่งแบบไม่คิดชีวิต  หันหลังกลับไปมองเห็นวินวิ่งตามมา.. หน้าเขาดูทั้งตกใจทั้งไม่พอใจรวมๆแล้วถ้าถูกจับได้ไอฟ้าไม่มีชีวิตรอดแน่แท้  แต่อย่าได้ดูถูกฟ้าครามเซียนวิ่งไล่แปะเชียวนะ!  ผมสับขาหลอกวิ่งเข้าตึกนั้นออกตึกนี้ เลี้ยวนั้นเลี้ยวนี้ จนเห็นว่าวินตามมาไม่ทันแล้วนั้นแหละถึงได้กลับมาเดินสบายๆ เป้าหมายในวันนี้คือห้างใกล้ๆมอ!!




ต้องรีบทำเวลาหน่อย ป่านี้เรื่องคงไปถึงวา นทีแล้วก็อิฐแล้วมั้ง  กลับไปตายแน่ฟ้าคราม   ผมไว้อาลัยให้ตัวเองรอเลย โทรทัศน์มือถือมันดังไม่หยุดตั้งแต่เริ่มวิ่งออกมาแล้ว แต่ผมเลือกจะปิดเสียงไว้แทน  ขอซื้อของก่อนเดี๋ยวกลับไปรับโทษ...ร้านเสื้อผ้าเป็นร้านแรกที่ผมเลือกเข้า  ดูเสื้อคู่ให้วินวาก่อนเป็นอันดับแรก ผมเปลี่ยนร้านไปประมาณสามสี่รอบกว่าจะได้ตัวที่ถูกใจขออุ๊บไว้ก่อนแล้วกันนะครับว่ามันมีลักษณะยังไง ร้านเครื่องประดับเป็นอันดับต่อไป โชคดีที่ไม่ต้องเปลี่ยนหลายร้านเพราะมีให้เลือกหลากหลายในร้านเดี๋ยว  ผมเลือกตุ้มหูสีเงินมาคู่นึงสุดท้ายก็เป็นกระปุกใส่แว่น 


กว่าของจะครบปาไปเกือบสามทุ้ม.. ถึงกับปาดเหงื่อยืนกอดถุงใส่ของอยู่หน้าห้องตัวเอง  ตายแน่ ไอฟ้าตายแน่   เอาวะ!



แอ๊ด ..  ควับ!



เปิดประตูออกมาอยู่กันครบทุกคนเลย มองแรงมากด้วยโดยเฉพาะวิน   ผมได้แต่ยิ้มสู้ เดินเข้าไปในห้องแม้ตัวจะสั่นมากก็ตาม



" ไปไหนมา "  นทีเปิดประเด็น เสียงดุๆของเขาทำตัวผมหดเหลือสองเซน สวดภาวนาขออย่าให้พวกเขาฆ่าผมหมกส้วม


" ฟ้า.. ฟ้าไปซื้ออันนี้มา "  แก้ตัวไม่ได้ก็ส่งของให้สะเลย ผมส่งของที่ตั้งใจซื้อให้ทีละคนจนครบ  พวกเขายังมองผมดุๆอยู่แต่ก็ยอมรับของไปถือแล้วเปิดดูว่ามันคืออะไร


"...."  ต่างคนต่างเงียบเมื่อเห็นของ อิฐได้กระปุกใส่แว่นลายสติชสีฟ้า (เป็นลายที่ผมชอบ._.)  นทีได้ตุ้มหูสีเงินมีตัวFห้อยเป็นประดับ (อันนี่ก็ย่อมาจากชื่อผมเอง แหะๆ ) ส่วนวินวาหน้าบูดไปเลยเมื่อรู้ว่าเป็นเสื้อคู่พี่น้องสีดำขาวสกีนคำว่าLOตัวนึง อีกตัวสกีลVE  ทำไมอะ ผมว่ามันน่ารักจะตาย..


" ทำไมพี่ต้องได้เสื้อคู่ด้วยละ "  วาถามอย่างไม่สบอารมณ์ หน้าแสดงออกชัดเจนมากว่าดีใจที่ได้ของแต่เหม็นเบื่อแฝดตัวเอง 


" ฟ้าว่ามันน่ารัก เป็นแฝดใส่เหมือนกันต้องน่ารักมากแน่ๆ วินวาไม่ชอบหรอ "  ถามไปงั้นแหละ รู้นะว่าชอบ ฮันแหน่


" ชอบสิ แล้วคิดไงถึงซื้อให้พี่ละ " คราวนี้วินเดินเข้ามากอดผม มือเข้าบีบเข้าที่ก้น..เอ่อ รู้สึกไม่ปชอดภัยเลยแหะ


" วันนี้เห็นแฟนคลับเอาของมาให้นาย  นายมันดีใจ เลยคิดว่าถ้าฟ้าเอาของที่พวกพี่ชอบมาให้ ก็คงดีใจเหมือนกัน "  ปิดไม่ได้ก็บอกตามตรง วินกอดผมแน่นขึ้นไปอีก


" เมื่อกี้เรียกว่าไงนะ " คนอื่นๆเริ่มเดินเข้ามากอดด้วยจนตอนนี้พวกเรายืนกอดกันจนกลายเป็นก้อนกลมๆสักก้อนอยู่กลางห้อง


" เรียกอะไรครับ? " ผมไม่เข้าใจที่อิฐถาม เรียกอะไรหรอ


" เรียกว่าพี่ไง  ไหนเรียกใหม่อีกทีสิ "  คราวนี้นทีตอบ เร่งเร้าให้เรียกอีก นี่ผมหลุดเรียกพี่จริงๆหรอ?  นึกดูดีๆก็จริงแหะ


" ไม่ ไม่ " มุดหน้ากับอกวินหนีสะเลย เขินมาก ไม่เคยเรียกมานานแล้ว มาหลุดอะไรตอนนี้!!


" นะครับ  เรียกอีก "  งือออ อิฐยังบอกให้ผมพูดอีก แต่ผมไม่ยอมพูด


" ทำไมไม่เรียกละ "  คราวนี้วาถามด้วยเสียงที่จริงจัง ทำไมไม่เรียกอะหรอ..เขินไง แต่มันไม่ใช่แค่เพราะเขินอย่างเดียวหรอก มันมีเหตุผลสำคัญกว่านั้นที่ผมพึ่งรู้ตัวเมื่อไม่นาน ซึ่งก็คือ..


"  ไม่ได้คิดให้เป็นแค่พี่ เลยไม่เรียก " รู้สึกถึงความแรดของตัวเองมีเพิ่มขึ้นมา100เท่า ผมต้องติดมาจากนายแน่ๆ ไม่นะ!


" งั้นเราไปปั้มๆกัน จะได้เป็นมากกว่าพี่ "   ระเบิดตัวตายไปเลยได้มั้ย เขินจะตายแล้ว แง






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 166 ครั้ง

188 ความคิดเห็น

  1. #180 Nanthara (@Nanthara) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 11:21
    ฟ้าตีนผีจะรอดไหมเนีาย5555555555555
    #180
    0
  2. #172 Lolo02 (@Lolitar0002) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 01:13

    555 น้องงงงงงง
    #172
    0
  3. #128 sevenroses (@sevenroses) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 20:37

    น้องน่ารักมากมาย

    #128
    0
  4. #117 Adhelle (@Jpranmao) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 17:18
    เขินจ้า//แต่น้องเป็นคนตรงมากกกก น่ารักดี
    #117
    0
  5. #116 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 16:50
    เป็นแค่เพื่อนไม่ใช่หลัวจ้า555
    #116
    0
  6. #115 demian-me (@demian-me) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 16:47

    น้อนน่ารักเกินไปแล้วฮืออออ
    #115
    0
  7. #114 Ailada00 (@Ailada00) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 16:42
    เขินหนักมากกกกกกกก มากจริงๆแงงงงง
    #114
    0
  8. #113 kimuk10 (@kimuk10) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 16:31
    น๊องงงงง อ๊ากกกเขินเลยเนี้ยยยย
    #113
    0