ฟ้าสีคราม 5P YAOI

ตอนที่ 12 : ไม่นอนครับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,226
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 250 ครั้ง
    28 ก.ค. 62



วิน พาร์ท 



หลังจากหนีเข้าห้องน้ำจัดการกับอะไรต่อมิอะไรจนสบายตัว  กลับออกมาก็ได้รับสายตารู้ทันจากพวกมันที่เหลือ กว่าจะเวียนอาบครบทุกคนเล่นเอาคอแห้ง  หมายถึงร้องเพลงต่อเพลงจนคอแห้งนะ  ไม่ได้คิดไรเลยจริงจริ๊ง!    


เวลาตอนนี้ล่วงเลยมาตี2จะตี3 ฟ้าครามยังไม่มีทีท่าว่าจะง่วงสักนิด  แบบนี้แผนเอ็นดูน้องของพวกผมเป็นอันล้มแน่ถ้าน้องไม่นอน หรือผมจะสับหลังคอให้น้องสลบไปเลยดี? 

 ไม่ดี ไม่ดี เดี๋ยวน้องโกรธ   วางยาสลบ?  จะไปเอายาจากไหนละดึกป่านี้  บอกน้องไปตรงๆว่าขอดูเอ็น เอ้ย! เอ็นดู ?  น้องได้กลัวพวกผมจนหนีแน่  เครียดกว่าทำข้อสอบอีกแหะ 


" ฟ้าไม่ง่วงหรอ "   ผมถามออกไปแบบไม่มีพิรุจเลยสักนิด  ฟ้าครามส่ายหัวแถมยังยิ้มจนออร่าจับ  ยิ้มเก่งจริงๆเลย อยากเก็บรอยยิ้มนี้ไว้คนเดียว.. 


" ฟ้าว่าจะไม่นอน "  น้องตอบเหมือนคนเราสองสามวันนอนครั้งนึงก็ได้ หน้าฟ้าครามบ่งบอกชัดเจนว่าการไม่นอนมันเบๆมาก ใครเขานอนกัน..  ส่วนผมก็มองเห็นนกมาแต่ไกล  แผนล้มตั้งแต่ยังไม่เริ่ม 


" ไม่เหนื่อยหรอ เดินทางมาตั้งไกล พี่ว่าเราควรพักผ่อน " ผมรีบเห็นด้วยกับคำพูดไอวา นอนเถอะฟ้า เพื่อสุขภาพที่ดีของพวกพี่(?) 


" ฟ้านอนมาตลอดทางแล้วครับ ตอนนี้เลยไม่ง่วง  ถ้าพวกพี่อยากนอน นอนก่อนฟ้าเลย  ฟ้าว่าพวกพี่คงเหนื่อยกว่าฟ้าอีก ผลัดกันขับรถมาตลอดทางเลย " แล้วน้องก็รายยาวจนพวกผมได้แต่นั่งคอตก  ' แห้ว ' ตัวเบ้อเริ้มแปะกลางหน้าผาก 


" ถ้าพี่นอนฟ้าจะทำอะไรละ " อิฐมันถามน้อง หน้ามันสื่อออกมาชัดเจนว่าอยากให้น้องนอนไม่ต่างจากพวกผม


" ไม่ดูหนังก็หาอะไรดูไปเรื่อยครับ "   ไม่ต่างจากที่ผมคิดเท่าไหร่ น้องคงไม่คิดจะลวนลามพวกผมตอนหลับหรอก 


" แต่ถ้าไม่นอน จะไม่ดีต่อสุขภาพเอานะ " นทีเริ่มยกเหตุผลมาพูด  พวกผมพยักหน้าเสริมทัพเห็นด้วยอย่างแรง 


" ถ้าฟ้าป่วย พวกพี่ก็มาดูแลสิครับ " ฟ้าครามตอบหน้าซื่อตาใส แต่ใจผมนี้เต้นแรงกับคำพูดนั้นไปแล้ว บ้าน่าเหมือนถูกน้องทอดสะพานให้


" สรุปจะไม่นอน? " คราวนี้-นทีมันย้ำอีกที เริ่มทำหน้าดุใส่น้องแล้วด้วย ไม่รู้ดุที่น้องไม่ยอมนอนจนอด หรือเป็นห่วงน้อง 


" ครับ "  ฟ้าครามตอบหนักแน่นมาก พวกผมเลยมองกันสื่อสารผ่านทางสายตา สรุปว่าจะรอดูน้องน็อคไปเอง เดินทางมาขนาดนั้นยังไงก็หลับเชื่อผมสิ ! 







6 : 34 น.



" คิกๆ "  


ผมสะดุ้งตื่นเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะ น้องไม่นอนจริงๆ เป็นพวกผมเองที่เผลอหลับไปตอนไหนไม่รู้  บนเตียงไม่ได้มีใครขึ้นไปนอนสักคนเดียว ทุกคนหลับอยู่ตรงพื้นที่นั่งกันเมื่อคืน โดยมีฟ้าครามนั่งเอาหลังพิงปลายเตียงไว้ในมือ-ถือโทรศัพท์ดูอะไรสักอย่างแล้วยิ้มหัวเราะอยู่คนเดียว  หน้าน้องไม่แสดงอาการง่วงเพลียสักนิด ดูปกติมากๆ 


" ตื่นไวจังครับ "  ผมคงมองน้องนานไปจนน้องรู้ตัว ฟ้าครามขยับเข้ามาหาผม แก้มผมถูกจิ้มด้วยนิ้วอีกฝ่าย  คำว่าน่ารักมันลอยแปะเต็มพื้นที่ในหัว อยากตื่นขึ้นมาแล้วเห็นน้องทุกวันเลย  


" ตื่นแล้วครับ " ผมจับมือน้องไว้แล้วกดจูบลงบนหลังมือ  ฟ้าครามหน้าแดงหลบสายตาผมใหญ่  น่ารักชิบหายเลย  แม่ครับวินอยากได้คนนี้!  ผมเริ่มไม่อยากจับแค่มือเลยขยับตัวลุกขึ้นนั่งหวังจะกอดฟ้าคราม  น้องไม่ได้ขยับหนีไปไหน แขนสองข้างอ้าออกกะกอดเต็มที่


กร็อบบ!! 


เสียงกระดูกลั่นจนต้องชะงัก อาการเมื่อยขบจากการนอนท่าเดิมเป็นเวลานานเล่นงาน  รู้สึกเหมือนตัวเองแก่ทั้งที่อายุแค่ยี่สิบกว่าๆ ฟ้าครามหัวเราะลั่นดูขบขันมาก  แล้วเป็นฝ่ายขยับเข้ามากอดผมแทน มือเล็กๆนั้นลูบหลังผมเหมือนแม่ปลอบลูก 


" ไม่เป็นไรนะครับ แค่กระดูก-ลั่นเอง "  จะฟินที่ได้กอดก็ฟินไม่สุด





หลังจากที่อาบน้ำแต่งตัวใหม่แล้ว ช่วงสายพวกผมก็พากันลงมากินข้าว เห็นแม่น้องบอกจะพาไปไหนสักที่ตามภาษาแม่ลูก


พวกผมเลยได้แต่นั่งกร่อยๆหลังจากมื้ออาหารจบลง  แม่พาน้องออกไปแล้ว ทิ้งพวกผมไว้เฝ้าบ้านกับพ่อฟ้าคราม  พอน้องไม่อยู่ผมรู้สึกเวลามันเดินช้ามาก ผ่านไปสิบห้านาทีแล้วน้องยังไม่กลับมา  ครึ่งชั่วโมงแล้วก็ยังไม่มา  ไปไหนกันนะ...


" ชะโงกจนคอจะหลุดแล้วไอหนุ่ม " พ่อฟ้าครามพูดยิ้มๆ   พ่อน้องไม่ใช่เล่นๆนะ ท่านรู้ทันพวกผมหมดทุกอย่าง ทั้งสายตาทั้งคำพูดเล่นเอารู้สึกร้อนๆหนาวๆ 


" ว่าแต่วินหรือวา " 


" วินครับ " ท่านเดินมามองหน้าผม  มือตบลงมาบนบ่าจนเกิดเสียงอั่กๆ  จะคิดว่าพ่อแค่หยอกแล้วกันนะ 


" ไปๆ เข้าไปช่วยพ่อทำงานข้างใน  พวกหนุ่มนั้นเข้าไปหมดละ เหลือแต่เอ็งนี้ละ "  


งานที่พ่อว่าคือการทำกับข้าว.. ผมนายวินผู้ซึ่งไม่เคยเข้าครัวเลยได้แต่ยืนงง ต่างจากไอวากับนที สองรายนั้นทำกับข้าวเป็น ส่วนผมกับอิฐรู้สึกเหมือนส่วนเกิน จะปลีกตัวก็เกรงใจ พ่อฟ้าครามไล่ยาวมากเกี่ยวกับอาหารที่น้องชอบ กินอะไรได้บ้าง ไม่ชอบอันไหนบ้าง คงหวังให้พวกผมดูแลน้องต่อตอนน้องไปเรียน  ในขณะที่วากับนทีช่วยพ่อปรุงอาหาร ผมซึ่งแม้แต่โหระพากับใบกระเพรายังแยกไม่ออกเลยได้แต่ส่งยิ้มให้กำลังใจ    มีบางเมนูที่กลิ่นพริกฉุนเล่นเอาจามกันลั่นครัว เป็นการทำอาหารที่บันเทิงดีจริงเชียว  ความวุ่นวายเกิดขึ้นกว่าจะเรียบร้อยปาไปเที่ยงวัน  โต๊ะอาหารถูกจัดขึ้นอย่างสวยงามพอดีกับที่ฟ้าครามกลับมา  
คนแรกที่วิ่งไปหาน้องคืออิฐตามด้วยคนอื่นๆ โดยมีผมปิดท้าย ไวชิบหาย 







" ขอบคุณที่มาส่งนะครับพี่ภัทร " 


ใครวะ  เดินมาถึงจากอารมณ์ดีเปลี่ยนเป็นหงุดหงิด ใครไม่รู้มาส่งฟ้าครามถึงบ้าน แม่น้องไม่ได้กลับมาด้วย น้องไม่ได้รับรู้เลยว่าพวกผมหงุดหงิดแค่ไหน เอาแต่ยิ้มให้มันไอพัดๆเพิดๆอะไรนั้น  ปล่อยออกไปแปบเดียวมีคนมาตามน้องสะแล้ว ไม่น่าปล่อยให้ออกไปเลยจริงๆ 


" พี่กลับแล้วนะ ไว้ถ้ากลับบ้านมาอีก แวะมาหาพี่อีกนะฟ้า "  


" ครับพี่ภัทร "  ยัง ยังไม่สนใจพวกผมอีก!  คนชื่อภัทรยื่นถุงอะไรสักอย่างให้ฟ้า น้องกำลังจะรับมาถือไว้แต่ถูกไออิฐแยกมาถือแทน ตอนนั้นแหละน้องถึงรู้ตัวว่าพวกผมอยู่ตรงนี้ด้วย  ฟ้าครามยังคงคอนเช็ปเดิมคือยิ้ม  ยิ้มเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งที่พวกผมหงุดหงิดจนองค์จะลง  


" เข้าบ้านกันครับ "  น้องยิ้มแล้วเดินมาเกี่ยวแขนไอนทีไอวาลากเข้าบ้าน  คนชื่อภัทรนั้นหันมายิ้มเยาะใส่ผมแล้วขึ้นคร่อมมอไซขับออกไป  โอโห้..แม่งเปรี้ยววะ ตีนกระตุกเลยเมื่อกี้ 




" โห้พ่อ!! ทำอะไรเยอะแยะเลย " ฟ้าครามยังทำตัวปกติสดใสร่าเริง บรรยากาศต่างจากพวกผมลิบลับ  น้องลากนทีกับวาไปนั่งบนเก้าอี้ข้างๆ ผมกับอิฐเลยเดินไปนั่งอีกฝังนึง ส่วนพ่อฟ้าครามนั่งหัวโต๊ะ  น้องดูตื่นเต้นกับอาหารถ้าไม่เจอเหตุการณ์เมื่อกี้พวกผมคงยิ้มหน้าบานที่น้องชอบ 


" แม่เอ็งไปไหนสะละ "  ผมก็อยากถาม แม่น้องไปไหนถึงปล่อยให้มากับหมอนั้น


" แม่ไปอยู่กับป้าพรอะพ่อ  เม้ามอยตามภาษาผู้หญิง "  พ่อฟ้าครามพยักหน้ารับรู้แล้วเริ่มลงมือจัดการอาหารตรงหน้า ฟ้าครามชมไม่หยุดปากว่าอร่อย ชอบ อยากให้ทำอีก  วากับนทีเริ่มมีสีหน้าดีขึ้นพอน้องชม ลอยได้มันคงลอย ผมอยากถามน้องใจแทบขาดเรื่องคนเมื่อกี้แต่เกรงใจพ่อน้องเลยได้แต่พากันนั่งเงียบ 


" แล้วเมื่อกี้ใครมาส่ง " เหมือนพ่อรู้ใจพวกผม ถามแทนหมด  ผมยิ้มกริ่มเลยครับ อย่างน้อยพ่อน่าจะเข้าข้างพวกผมมากกว่าหมอนั้นแหละ


" พี่ภัทรมาส่งพ่อ ลูกป้าพรอะ  "


" อ่ออ นึกว่าหนุ่มที่ไหนอีก ภัทรนี้เอง "

หืมม พ่อน้องรู้จักภัทรด้วยแหะ หวังว่าคงไม่ใช่แบบที่ผมคิดนะ..


" ลูกพี่ภัทรน่ารักมากเลยพ่อ เป็นแฝดเหมือนวินวาเลย "   ลูก? มีลูกแล้ว?  คราวนี้พวกผมยิ้มหน้าบานของจริง มีลูกแล้วก็แล้วไปถ้ามาจีบน้องคงได้มีวางมวยสักตั้ง 












ท้องตึงหนังตาหย่อนใช้ได้กับฟ้าคราม ผมมองน้องนั่งตาปรือกึงหลับกึงตื่นหลังจากกินข้าวเสร็จรวมถึงแอบไปไตร่สวนมาว่าสรุปภัทรคือใคร  น้องไม่ได้ปิดบังอะไรบอกแค่ ภัทรเป็นลูกป้าพรเพื่อนสนิทแม่  แต่งงานแล้วเมื่อสองปีก่อน มีลูกแล้วด้วยน่ารักมากๆ แล้วเพราะด้วยความที่แม่ภัทรเป็นเพื่อนสนิทแม่ฟ้าคราม เขาเลยอาสามาส่งที่บ้าน ส่วนแม่จะอยู่คุยต่อไม่ยอมกลับ ก่อนมายังพาน้องแวะซื้อขนมด้วยบอกจะได้ไม่ต้องออกมาซื้ออีกรอบถ้าอยากกิน เลยเป็นที่มาของถุงพาสติกนั้น 


" ไหวมั้ยฟ้า " นทีถามฟ้าครามที่ดูพร้อมหลับเต็มที  สงสัยแบตหมดบวกกับเมื่อคืนไม่ยอมนอน  ฟ้าครามส่ายหัวแขนสองข้างยื่นออกมาทางพวกผม


" พาฟ้าไปนอนหน่อย ฟ้าลุกไม่ไหวแล้ว "  เชี่ยยยย น้องอ้อนวะ  ผมรีบเข้าไปจะอุ้มน้องแต่ดันโดนไออิฐผลักจนเซแล้วอุ้มน้องพาไปนอนแทน   มีการหันมายักคิ้วเยาะเย้ย  อยากถีบเพื่อนตัวเอง ! 




พวกผมตามขึ้นมาบนห้องทีหลัง พยายามเคลื่อนไหวให้เบาที่สุดเพื่อไม่ให้รบกวนเวลานอนฟ้าคราม น้องหลับไปแล้วสังเกตได้จากลมหายใจสม่ำเสมอ อิฐลูบหัวฟ้าครามเบาๆกล่อมน้องนอน แอบขนลุกเหมือนกันที่เห็นเพื่อนตัวเองมาทำอะไรขัดกับภาพลักษณ์ 

"  เก็บของเตรียมกลับเถอะ ปล่อยน้องนอนก่อน " นทีพูดบอก แน่นอนว่ามันมีความหมายแอบแฝง พวกผมพยักหน้าอย่างรู้กันยอมมาเก็บของก่อน เอ็นน้องค่อยดู ไม่สิ ค่อยเอ็นดูน้อง... 




' ฟ้าครามเป็นคนหลับลึก '  ความจริงข้อนี้วาเป็นคนบอกพวกผมหลังจากที่มันเคยลักหลับกับลักขโมยของน้อง..  แต่ไม่ได้หมายความว่าน้องจะไม่ตื่น ตั้งแต่เกิดมามีครั้งนี้แหละที่รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นตาแก่โรคจิตจ้องแต่จะงาบหนูน้อยฟ้าคราม  
มือผมสั่นด้วยความตื่นเต้น  คนอื่นคงไม่ต่างกัน  นทีเป็นคนเริ่มก่อนโดยการใช้ปากแตะลงไปเบาๆที่ปากน้อง พอเห็นน้องไม่มีปฎิกิริยาอะไรมันถึงได้เริ่มรุกมากขึ้น  อิฐไม่ยอมน้อยหน้าพื้นที่บริเวณช่วงท้องของฟ้าครามถูกมันจับจอง เสื้อตัวบางถูกเลิกขึ้นจนเห็นช่วงท้อง ผมกลืนน้ำลายดังอึก บ้าเอ้ย โคตรเอ็กซ์เลย อิฐฝั่งหน้าลงไปกับท้องขาวๆนั้น พรมจูบจนทั่ว  วาเริ่มเข้ามามีส่วนร่วมด้วยมันจับเสื้อฟ้าครามเลิกสูงขึ้นอีกจนเห็นยอดอก  ต้องขอโทษพ่อกับแม่น้องด้วยพวกผมอดใจไม่ไหวแล้ว.. 





ฟ้าคราม พาร์ท 


ฟ้าครามหลับยาวจนถึงตอนเช้าของอีกวัน  ใบหน้างามง่ำงอเพราะรู้สึกนอนไม่สบายตัวอย่างที่เคย  ตื่นมาก็เห็นเหล่าชายฉกรรจ์นอนถอดเสื้อโชว์ท่อนบนกองอยู่บนที่นอน  สภาพเหมือนผมลากพวกเขามาข่มขืนจนหมดแรงลุกอย่างนั้นแหละ  หรือผมข่มขืนเขาจริงๆ ต้องให้พ่อไปขอมั้ยอะ?!?!? 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 250 ครั้ง

188 ความคิดเห็น

  1. #77 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 20:38
    โธ่น้องฟ้าลูก
    #77
    0
  2. #57 DayIsBlue (@Beer1222) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 01:16
    อ้ยยย น้องรู้กกกกก จะโดนจับกินอยู่แล้ววว!!
    #57
    0